ചികിത്സാ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പു സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തിന്‌ അനുകൂല വിധി

കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള തിര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌ അഖിലാ​ണ്ഡ​ത്തി​ലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്‌ഠ വ്യക്തി​യായ നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവു തന്നെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കുന്ന ഒരു സംഗതി​യാണ്‌. മനുഷ്യ​ന്റെ ആവശ്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച്‌ അവന്‌ അപരി​മേയ ജ്ഞാനമുണ്ട്‌, അതു​കൊണ്ട്‌, അവൻ ഔദാ​ര്യ​പൂർവം പ്രബോ​ധ​ന​വും മുന്നറി​യി​പ്പും, കൂടാതെ നാം തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കേണ്ട ജ്ഞാനപൂർവ​ക​മായ ഗതി സംബന്ധി​ച്ചുള്ള മാർഗ​നിർദേ​ശ​വും നൽകുന്നു. അതേസ​മയം ബുദ്ധി​യുള്ള തന്റെ സൃഷ്ടി​കൾക്ക്‌ താൻ നൽകി​യി​ട്ടുള്ള ഇച്ഛാസ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തെ അവൻ കണക്കി​ലെ​ടു​ക്കു​ന്നു​മുണ്ട്‌. അവന്റെ പ്രവാ​ച​ക​നായ മോശ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഈ വീക്ഷണം പ്രതി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി: “ജീവനും മരണവും, അനു​ഗ്ര​ഹ​വും ശാപവും നിങ്ങളു​ടെ മുമ്പിൽ വെച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു . . . അതു​കൊ​ണ്ടു നീയും നിന്റെ സന്തതി​യും ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്നു . . . ജീവനെ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു​കൊൾക.”—ആവർത്ത​ന​പു​സ്‌തകം 30:19, 20.

ഈ തത്ത്വം വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര രംഗത്തും ബാധക​മാണ്‌. കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള തിര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌, അഥവാ കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള സമ്മതം എന്ന ആശയത്തി​നു മുമ്പ്‌ വലിയ പ്രചാ​ര​മി​ല്ലാ​തി​രുന്ന ജപ്പാനി​ലും മറ്റു രാജ്യ​ങ്ങ​ളി​ലു​മൊ​ക്കെ അത്‌ അംഗീ​കാ​രം നേടി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. ഡോ. മിച്ചി​ത്താ​രോ നാക്കാ​വുര പറയു​ന്ന​പ്ര​കാ​രം തിര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌ കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ ആയിരി​ക്കുക എന്നു പറയു​മ്പോൾ “ചികി​ത്സാ​രീ​തി തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാ​നുള്ള രോഗി​യു​ടെ അവകാ​ശത്തെ മാനി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌, ഡോക്ടർ രോഗി​യോട്‌ രോഗ​ത്തെ​യും ചികി​ത്സ​യു​ടെ ഭാവി​ഫ​ല​ത്തെ​യും ചികി​ത്സാ​രീ​തി​യെ​യും പാർശ്വ​ഫ​ലങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവയെ​യും കുറിച്ച്‌ എളുപ്പം മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​വുന്ന ഭാഷയിൽ വിശദീ​ക​രി​ക്കുന്ന സംഗതി ആണ്‌ അത്‌.”—ജപ്പാൻ മെഡിക്കൽ ജേർണൽ.

വർഷങ്ങ​ളാ​യി ജപ്പാനി​ലെ ഡോക്ടർമാർ ഈ വിധത്തിൽ രോഗി​കളെ ചികി​ത്സി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ എതിരാ​യി​രു​ന്നു. അതിന്‌ അവർ പല കാരണ​ങ്ങ​ളും പറഞ്ഞി​രു​ന്നു. എന്നാൽ കോട​തി​കൾ ഈ വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര നടപടി​ക്ര​മ​ത്തോ​ടു യോജി​ക്കു​ന്ന​താ​യി തോന്നി. അങ്ങനെ, 1998 ഫെബ്രു​വരി 9-ന്‌ ടോക്കി​യോ ഹൈ​ക്കോ​ട​തി​യി​ലെ മുഖ്യ ന്യായാ​ധി​പ​നായ താക്കെ​യോ ഇനാബ കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള തിര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പിന്‌ അനുകൂ​ല​മാ​യി വിധി പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചത്‌ ഒരു വഴിത്തി​രി​വാ​യി. എന്തായി​രു​ന്നു ആ വിധി, അതൊരു കോട​തി​ക്കേ​സാ​യി മാറിയ വിവാ​ദ​വി​ഷയം എന്തായി​രു​ന്നു?

1992 ജൂ​ലൈ​യിൽ, ഒരു യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​യായ 63 വയസ്സു​കാ​രി മിസായെ താകേദാ ടോക്കി​യോ യൂണി​വേ​ഴ്‌സി​റ്റി​യു​ടെ മെഡിക്കൽ സയൻസ്‌ ഇൻസ്റ്റി​റ്റ്യൂട്ട്‌ ആശുപ​ത്രി​യിൽ പോയി. കരളിൽ മാരക​മായ ഒരു മുഴയു​ള്ള​താ​യി കണ്ടെത്തി​യ​തി​നെ​ത്തു​ടർന്ന്‌ ശസ്‌ത്ര​ക്രിയ നിർദേ​ശി​ക്ക​പ്പെട്ടു. രക്തം ദുരു​പ​യോ​ഗം ചെയ്യു​ന്ന​തിന്‌ എതി​രെ​യുള്ള ബൈബിൾ കൽപ്പന അനുസ​രി​ക്കാ​നുള്ള അതിയായ ആഗ്രഹ​ത്താൽ, തനിക്ക്‌ രക്തരഹിത ചികിത്സ മാത്രമേ നൽകാവൂ എന്ന്‌ അവർ ഡോക്ടർമാ​രോ​ടു വ്യക്തമാ​യി ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. (ഉല്‌പത്തി 9:3, 4; പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 15:29) ഈ തീരു​മാ​ന​ത്തി​ന്റെ മുഴു ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​വും തനിക്കാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്നും അനന്തര​ഫലം എന്തായാ​ലും ആശുപ​ത്രി അതിൽനി​ന്നു മുക്തമാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്നും എഴുതി ഒപ്പിട്ട രേഖ ഡോക്ടർമാർ കൈപ്പറ്റി. തങ്ങൾ അതു പാലി​ക്കു​മെന്ന്‌ അവർ രോഗിക്ക്‌ ഉറപ്പു കൊടു​ത്തു.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​യ്‌ക്കു ശേഷം, മിസായെ അബോ​ധാ​വ​സ്ഥ​യിൽ ആയിരി​ക്കെ അവർ രക്തം കുത്തി​വെച്ചു—വ്യക്തമാ​യും അവർ ആവശ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന​തി​നു നേർവി​പ​രീ​ത​മാ​യി​രു​ന്നു അത്‌. ഒരു ആശുപ​ത്രി ജീവന​ക്കാ​രൻ സംഗതി പത്ര റിപ്പോർട്ടർക്കു ചോർത്തി​ക്കൊ​ടു​ത്ത​തോ​ടെ കള്ളി വെളി​ച്ച​ത്താ​യി. തന്റെ ശരീര​ത്തിൽ അനധി​കൃ​ത​മാ​യി രക്തം കുത്തി​വെച്ചു എന്നറി​ഞ്ഞ​പ്പോൾ ആത്മാർഥ​ത​യുള്ള ഈ ക്രിസ്‌തീയ സ്‌ത്രീ തകർന്നു​പോ​യി. ആശുപ​ത്രി അധികാ​രി​കൾ തങ്ങളുടെ വാക്കു പാലിച്ച്‌ തന്റെ മതബോ​ധ്യ​ങ്ങളെ ആദരി​ക്കു​മെ​ന്നാണ്‌ അവർ കരുതി​യി​രു​ന്നത്‌. രോഗി-ഡോക്ടർ ബന്ധത്തിന്റെ ഈ കടുത്ത ലംഘന​ത്താൽ താൻ അനുഭ​വിച്ച വൈകാ​രിക വ്യഥയാ​ലും കൂടാതെ മറ്റാർക്കും വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര രംഗത്തു​നിന്ന്‌ ഇത്തരം ദുഷ്‌പെ​രു​മാ​റ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാ​തി​രി​ക്കാ​നുള്ള ഒരു കീഴ്‌വ​ഴക്കം സ്ഥാപി​ക്കാ​മെ​ന്നുള്ള പ്രതീ​ക്ഷ​യി​ലും അവർ ഇതി​നെ​തി​രെ കോട​തി​യെ സമീപി​ച്ചു.

സാമു​ദാ​യിക നിലവാ​ര​ങ്ങ​ളും ധാർമി​ക​ത​യും

കേസിന്റെ വാദം കേട്ട ടോക്കി​യോ ജില്ലാ കോട​തി​യി​ലെ മൂന്നു ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാർ ഡോക്ടർമാർക്ക്‌ അനുകൂ​ല​മാ​യാണ്‌ വിധി​ച്ചത്‌. അങ്ങനെ അവരു​ടേത്‌ കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള തിര​ഞ്ഞെ​ടുപ്പ്‌ അവകാ​ശ​ത്തി​നെ​തി​രായ വിധി​യാ​യി. സമ്പൂർണ രക്തരഹിത ചികി​ത്സ​യ്‌ക്ക്‌ കരാറു​ണ്ടാ​ക്കാ​നുള്ള ഏതൊരു ശ്രമവും അസാധു​വാ​ണെന്ന്‌ 1997 മാർച്ച്‌ 12-ന്‌ നടത്തിയ വിധി​യിൽ അവർ പ്രസ്‌താ​വി​ച്ചു. ഗുരു​ത​ര​മായ സ്ഥിതി​വി​ശേ​ഷങ്ങൾ ഉടലെ​ടു​ത്താൽപ്പോ​ലും രക്തപ്പകർച്ച നൽകു​ക​യി​ല്ലെന്ന പ്രത്യേക കരാറിൽ ഡോക്ടർമാർ ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നത്‌ കോജോ റിയോസോക്കുവിന്റെa അഥവാ സാമു​ദാ​യിക നിലവാ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ ലംഘന​മാ​യി​രി​ക്കും എന്നായി​രു​ന്നു അവരുടെ വാദം. ഡോക്ട​റു​ടെ മുഖ്യ​ധർമം തന്നാലാ​കുന്ന ഏററവും മെച്ചമായ വിധത്തിൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കു​ക​യാ​ണെ​ന്നും അതു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ രോഗി​യു​ടെ മതബോ​ധ്യ​ങ്ങൾ എന്തുതന്നെ ആയാലും അത്തരം കരാർ തുടക്കം മുതലേ അസാധു​വാ​ണെ​ന്നും ആയിരു​ന്നു അവരുടെ അഭി​പ്രാ​യം. ആത്യന്തിക വിശക​ല​ന​ത്തിൽ, ഒരു രോഗി മുൻകൂ​ട്ടി നടത്തുന്ന ചികിത്സാ സംബന്ധ​മായ അഭ്യർഥ​ന​യെ​ക്കാൾ മൂല്യം കൽപ്പി​ക്കേ​ണ്ടത്‌ ഡോക്ടർമാ​രു​ടെ അഭി​പ്രാ​യ​ത്തി​നാ​ണെന്ന്‌ അവർ വിധിച്ചു.

കൂടാതെ, അതേ കാരണ​ങ്ങ​ളാൽത്തന്നെ, ഉദ്ദേശി​ക്കുന്ന ശസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​യു​ടെ അടിസ്ഥാന നടപടി​ക്ര​മ​ത്തെ​യും ഫലങ്ങ​ളെ​യും അപകട​സാ​ധ്യ​ത​ക​ളെ​യും കുറിച്ച്‌ വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, ഒരു ഡോക്ടർക്ക്‌ “താൻ രക്തപ്പകർച്ച നൽകാൻ ഉദ്ദേശി​ക്കു​ന്നോ ഇല്ലയോ എന്ന്‌ പറയാ​തി​രി​ക്കാ​നും കഴിയും” എന്നു ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാർ പ്രസ്‌താ​വി​ച്ചു. അവരുടെ വിധി ഇതായി​രു​ന്നു: “ഒരു സാഹച​ര്യ​ത്തി​ലും രക്തം സ്വീക​രി​ക്കു​ക​യി​ല്ലെന്ന വാദി​യു​ടെ ആഗ്രഹം പ്രതികൾ എന്ന നിലയിൽ ഡോക്ടർമാർ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ക​യും പ്രസ്‌തുത ആഗ്രഹം ആദരി​ക്കു​ന്നു​വെന്ന തോന്ന​ലു​ള​വാ​ക്കു​ക​യും പിന്നീട്‌ രോഗി​യു​ടെ ഇച്ഛയ്‌ക്കു വിരു​ദ്ധ​മാ​യി ശസ്‌ത്ര​ക്രിയ നടത്തു​ക​യും ചെയ്‌തത്‌ നിയമ​പ​ര​മ​ല്ലെ​ന്നോ അനുചി​ത​മാ​ണെ​ന്നോ പറയാ​നാ​വില്ല.” ഡോക്ടർമാർ മറിച്ചു പ്രവർത്തി​ച്ചി​രു​ന്നെ​ങ്കിൽ രോഗി ശസ്‌ത്ര​ക്രിയ വേണ്ടന്നു​വെച്ച്‌ ആശുപ​ത്രി വിട്ടു​പോ​കു​മാ​യി​രു​ന്നു എന്നാണ്‌ അവർ ചിന്തി​ച്ചത്‌.

കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള സമ്മതത്തി​ന്റെ വക്താക്കളെ ആ കോടതി വിധി ഞെട്ടി​ക്കു​ക​യും അമ്പരപ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. താകേദാ കേസിന്റെ വിധി​യും കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള സമ്മത​ത്തോ​ടു ബന്ധപ്പെട്ട അതിന്റെ ദോഷഫല സാധ്യ​ത​ക​ളും ചർച്ച ചെയ്യവേ പൗര നിയമ​പ​ണ്ഡി​ത​നായ പ്രൊ​ഫസർ താക്കാ​വൊ യാമാദാ എഴുതി: “ഈ വിധിക്കു പിന്നിലെ യുക്തി​വി​ചാ​രം അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​പക്ഷം, രക്തപ്പകർച്ചാ വിസമ്മ​ത​വും കാര്യ​ജ്ഞാ​ന​ത്തോ​ടെ​യുള്ള സമ്മതത്തി​ന്റെ നിയമ​പ​ര​മായ തത്ത്വവും കാറ്റിൽ അണയാൻപോ​കുന്ന തിരി​നാ​ള​മാ​യി​ത്തീ​രും.” (നിയമ പത്രി​ക​യായ ഹൊഗാ​ക്കു ക്യോ​ഷി​റ്റസൂ) നിർബ​ന്ധിത രക്തപ്പകർച്ചയെ “കൊടിയ വിശ്വാ​സ​വഞ്ചന”യായി വിശേ​ഷി​പ്പിച്ച്‌ രൂക്ഷമാ​യി അപലപിച്ച അദ്ദേഹം അതിനെ “പതിയി​രു​ന്നുള്ള ആക്രമണ”ത്തോടു താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി. അത്തരം വിശ്വാ​സ​വ​ഞ്ചനാ പ്രവൃത്തി “ഒരിക്ക​ലും അനുവ​ദി​ക്കാൻ പാടില്ല” എന്നും പ്രൊ​ഫസർ യാമാദാ പറയു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.

ഒതുങ്ങി​ക്ക​ഴി​യാൻ ഇഷ്ടപ്പെ​ട്ടി​രുന്ന മിസാ​യെ​യ്‌ക്ക്‌ പ്രസ്‌തുത നടപടിക്ക്‌ എതിരെ മുന്നി​ട്ടി​റ​ങ്ങുക പ്രയാ​സ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ യഹോ​വ​യു​ടെ നാമത്തി​നും രക്തത്തിന്റെ വിശുദ്ധി സംബന്ധിച്ച നീതി​നി​ഷ്‌ഠ​മായ നിലവാ​ര​ങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പ്രതി​വാ​ദം നടത്തു​ന്ന​തിൽ തനിക്ക്‌ ഒരു പങ്കുണ്ടാ​യി​രി​ക്കാ​നാ​കു​മെന്ന്‌ തിരി​ച്ച​റിഞ്ഞ്‌ അവർ തന്റെ പങ്കു നിർവ​ഹി​ക്കാൻ നിശ്ചയി​ച്ചു​റച്ചു. അവർ തന്റെ നിയ​മോ​പ​ദേ​ഷ്ടാ​വിന്‌ എഴുതി: “ഞാൻ പൊടി​യാണ്‌, ചില​പ്പോൾ അതി​നെ​ക്കാൾ കുറഞ്ഞ​തും. യഹോവ എന്നെ​പ്പോ​ലെ​യുള്ള ഒരു അപ്രാ​പ്‌തയെ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നത്‌ എന്നെ അത്ഭുത​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. കല്ലുക​ളെ​ക്കൊണ്ട്‌ ആർത്തു​വി​ളി​പ്പി​ക്കാൻ പ്രാപ്‌ത​നായ യഹോവ പറയു​ന്ന​തു​തന്നെ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ശ്രമി​ക്കു​മ്പോൾ, അവൻ എനിക്കു ശക്തി നൽകും.” (മത്തായി 10:18; ലൂക്കൊസ്‌ 19:40) വിചാരണ വേളയിൽ സാക്ഷി​വി​സ്‌താ​ര​ക്കൂ​ട്ടിൽ നിന്നു​കൊണ്ട്‌, അവർ വിശ്വാ​സ​വ​ഞ്ച​ന​യു​ടെ ഫലമായി താൻ അനുഭ​വിച്ച വൈകാ​രിക വ്യഥ​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ കണ്‌ഠ​മി​ടറി ഇങ്ങനെ വിവരി​ച്ചു: “ബലാൽസം​ഗ​ത്തിന്‌ ഇരയായ ഒരു സ്‌ത്രീ​യെ​പ്പോ​ലെ ഞാൻ വഞ്ചിക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി എനിക്കു തോന്നി.” അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്‌ ആ ദിവസം കോട​തി​മു​റി​യിൽ ഉണ്ടായി​രു​ന്ന​വ​രിൽ മിക്കവ​രു​ടെ​യും കണ്ണുകൾ ഈറന​ണി​ഞ്ഞു.

അത്ഭുത​പ്പെ​ടു​ത്തുന്ന പ്രോ​ത്സാ​ഹ​നം

ജില്ലാ കോടതി വിധിക്ക്‌ എതിരെ ഉടനടി ഹൈ​ക്കോ​ട​തി​യിൽ അപ്പീൽ കൊടു​ത്തു. 1997 ജൂ​ലൈ​യിൽ പ്രസ്‌തുത മേൽക്കോ​ട​തി​യിൽ പ്രാരംഭ വാദം നടന്നു. അവശ​യെ​ങ്കി​ലും ദൃഢചി​ത്ത​യാ​യി മിസായെ ഒരു ചക്രക്ക​സേ​ര​യിൽ അവിടെ സന്നിഹി​ത​യാ​യി​രു​ന്നു. അർബുദം വീണ്ടും പ്രത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു, അവരുടെ അവസ്ഥ വഷളാ​കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. വിചി​ത്ര​മെന്നു പറയട്ടെ, കോടതി എത്തി​ച്ചേ​രാൻ ഉദ്ദേശി​ക്കുന്ന വിധി​യു​ടെ ഒരു സൂചന മുഖ്യ ന്യായാ​ധി​പന്റെ വാക്കു​ക​ളിൽനി​ന്നു വീണു​കി​ട്ടിയ മിസാ​യെ​യ്‌ക്ക്‌ അത്യധി​കം ഉത്സാഹം തോന്നി. ആദ്യം രോഗി​യു​ടെ ഇഷ്ടത്തി​നൊ​ത്തു പ്രവർത്തി​ക്കാ​മെന്നു പറഞ്ഞിട്ട്‌ പിന്നീട്‌ മറിച്ചു പ്രവർത്തി​ക്കാൻ രഹസ്യ​ത്തിൽ ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്‌തു​കൊണ്ട്‌ രോഗി​യു​ടെ ഇഷ്ടം അവഗണി​ക്കാ​നുള്ള അവകാശം ഡോക്ടർക്കുണ്ട്‌ എന്ന കീഴ്‌ക്കോ​ട​തി​യു​ടെ കണ്ടെത്ത​ലി​നോട്‌ അപ്പീൽ കോടതി യോജി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ അദ്ദേഹം വ്യക്തമാ​ക്കി. ചികിത്സാ രംഗത്തെ വിദഗ്‌ധ​രോ​ടുള്ള ബന്ധത്തിൽ “അവരെ അജ്ഞരും ആശ്രി​ത​രു​മാ​യി നിർത്തുക” എന്നർഥ​മുള്ള ഷീരാ​ഷി​മു ബെകാ​രാ​സ്സു യോരാ​ഷി​മു ബെഷിb എന്ന സ്വേച്ഛാ​പ​ര​മായ സമ്പ്രദാ​യത്തെ കോടതി പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കു​ക​യി​ല്ലെന്ന്‌ മുഖ്യ ന്യായാ​ധി​പൻ പറഞ്ഞു. മിസായെ പിന്നീട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ന്യായാ​ധി​പന്റെ നിഷ്‌പക്ഷ അഭി​പ്രാ​യം കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞ​തിൽ എനിക്ക്‌ അതിയായ സന്തോ​ഷ​മുണ്ട്‌. ഇത്‌ ഡിസ്‌ട്രി​ക്‌റ്റ്‌ കോട​തി​വി​ധി​യിൽനി​ന്നും തികച്ചും വ്യത്യ​സ്‌ത​മാണ്‌.” അവർ ഇങ്ങനെ കൂട്ടി​ച്ചേർത്തു: “ഞാൻ ഇതിനു​വേണ്ടി യഹോ​വ​യോ​ടു പ്രാർഥി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.”

തൊട്ട​ടു​ത്ത മാസം മറ്റൊരു ആശുപ​ത്രി​യിൽവെച്ച്‌ മിസായെ മരിച്ചു. തന്റെ ആത്മാർഥ​മായ ബോധ്യ​ങ്ങൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ക​യും ആദരി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്ന സ്‌നേ​ഹ​നി​ധി​ക​ളായ കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളും ആശുപ​ത്രി ജീവന​ക്കാ​രും മരണസ​മ​യത്ത്‌ അടുക്കൽ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. അവരുടെ മരണത്തിൽ അത്യന്തം ദുഃഖി​ത​രാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും, അവരുടെ പുത്ര​നും മറ്റു കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങ​ളും മിസാ​യെ​യു​ടെ ഇഷ്ടത്തിനു ചേർച്ച​യിൽ പ്രസ്‌തുത കേസ്‌ പൂർത്തി​യാ​ക്കാൻ ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്‌തു.

വിധി

അവസാനം, 1998 ഫെബ്രു​വരി 9-ന്‌ ഹൈ​ക്കോ​ട​തി​യി​ലെ മൂന്നു ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാർ കീഴ്‌ക്കോ​ടതി വിധിയെ റദ്ദാക്കി​ക്കൊണ്ട്‌ തങ്ങളുടെ വിധി പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചു. റിപ്പോർട്ടർമാ​രെ​യും വിദ്യാർഥി​ക​ളെ​യും കേസിലെ വിശ്വസ്‌ത കക്ഷിക​ളെ​യും കൊണ്ട്‌ ആ ചെറിയ കോട​തി​മു​റി നിറഞ്ഞി​രു​ന്നു. വൻ പത്രങ്ങ​ളും ടെലി​വി​ഷ​നു​ക​ളും വിധി​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്‌തു. തലവാ​ച​ക​ങ്ങ​ളിൽ ചിലത്‌ ഇങ്ങനെ​യാ​യി​രു​ന്നു: “രോഗി​കൾക്ക്‌ ചികിത്സ നിരാ​ക​രി​ക്കാ​മെന്ന്‌ കോടതി”; “രക്തപ്പകർച്ച അവകാ​ശ​ലം​ഘ​ന​മെന്ന്‌ ഹൈ​ക്കോ​ടതി”; “നിർബ​ന്ധിച്ച്‌ രക്തപ്പകർച്ച നടത്തിയ ഡോക്ടർക്ക്‌ കോട​തി​യിൽ പരാജയം”; “രക്തപ്പകർച്ച​യു​ടെ പേരിൽ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​കൾക്ക്‌ നഷ്ടപരി​ഹാ​രം.”

വിധിയെ കുറി​ച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടു​കൾ കൃത്യ​ത​യു​ള്ള​തും അങ്ങേയറ്റം അനുകൂ​ല​വും ആയിരു​ന്നു. ദ ഡെയ്‌ലി യൊമി​യൂ​രി ഇങ്ങനെ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്‌തു: “രോഗി​ക്കു സമ്മതമി​ല്ലാത്ത നടപടി​ക്ര​മങ്ങൾ ഡോക്ടർ പിൻപ​റ്റു​ന്നത്‌ ഉചിതമല്ല എന്ന്‌ ന്യായാ​ധി​പ​നായ താക്കെ​യോ ഇനാബ പറഞ്ഞു.” “[രക്തപ്പകർച്ച] നൽകിയ ഡോക്ടർമാർ ചികിത്സ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കാ​നുള്ള മിസാ​യെ​യു​ടെ അവകാ​ശത്തെ ലംഘിച്ചു” എന്നും അതു വ്യക്തമാ​യി പ്രസ്‌താ​വി​ച്ചു.

ജീവൻമ​രണ സ്ഥിതി​വി​ശേ​ഷ​ത്തിൽപ്പോ​ലും രക്തം ഉപയോ​ഗി​ക്കി​ല്ലെന്ന ഒരു കരാർ രണ്ടു കൂട്ടർക്കു​മി​ട​യിൽ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു എന്നതിനു വേണ്ടത്ര തെളി​വി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു എന്നു കണ്ടെത്തിയ കോടതി അത്തരം കരാറി​ന്റെ നിയമ​സാ​ധുത സംബന്ധിച്ച കീഴ്‌ക്കോ​ട​തി​യു​ടെ അഭി​പ്രാ​യ​ത്തോട്‌ യോജി​ച്ചില്ല എന്ന്‌ ആസാഹി ഷിംബുൻ ചൂണ്ടി​ക്കാ​ട്ടി. തുടർന്ന്‌ അത്‌ ന്യായാ​ധി​പന്റെ പിൻവ​രുന്ന വാക്കു​ക​ളും ഉദ്ധരിച്ചു: “യാതൊ​രു സ്ഥിതി​വി​ശേ​ഷ​ത്തി​ലും ഒരു രക്തപ്പകർച്ച നൽകരു​തെന്ന്‌ ബന്ധപ്പെട്ട കക്ഷികൾക്കി​ട​യിൽ ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ​യുള്ള ഒരു സമ്മതം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അത്‌ പൊതു​വായ നിലവാ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ ലംഘനം ആണെന്നോ, അതു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ അസാധു​വാ​ണെ​ന്നോ ഈ കോടതി കരുതു​ന്നില്ല.” മാത്രമല്ല, “ഏതു മനുഷ്യ​നും ഒരു ദിവസം മരിച്ചേ പറ്റൂ, തന്റെ മരണത്തി​ലേക്കു നയിക്കുന്ന സംഗതി ഓരോ വ്യക്തി​ക്കും തീരു​മാ​നി​ക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌” എന്നു ന്യായാ​ധി​പ​ന്മാർ വീക്ഷി​ക്കു​ന്നു എന്നും ഈ പത്രം ചൂണ്ടി​ക്കാ​ട്ടി.

വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ ഈ സംഗതി സംബന്ധിച്ച്‌ ഗവേഷണം നടത്തി​യി​ട്ടുണ്ട്‌; ഏറ്റവും നല്ല ജീവി​ത​മാർഗ​മാണ്‌ തങ്ങൾ തിര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ന്നത്‌ എന്ന ബോധ്യം അവർക്കുണ്ട്‌. അതിൽ രക്തപ്പകർച്ചയെ അതിന്റെ അറിയ​പ്പെ​ടുന്ന സകല അപകട​ങ്ങ​ളും സഹിതം നിരാ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തും പകരം അനേകം രാജ്യ​ങ്ങ​ളിൽ വ്യാപ​ക​മാ​യി ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തും ദൈവ​നി​യ​മ​ങ്ങൾക്കു ചേർച്ച​യി​ലു​ള്ള​തു​മായ രക്തരഹിത ചികി​ത്സാ​രീ​തി​കൾ സ്വീക​രി​ക്കു​ന്ന​തും ഉൾപ്പെ​ടു​ന്നു. (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 21:25) ഭരണഘ​ടനാ നിയമ വിഷയ​ത്തിൽ പ്രൊ​ഫ​സ​റായ ഒരു പ്രശസ്‌ത ജപ്പാൻകാ​രൻ ഇങ്ങനെ ചൂണ്ടി​ക്കാ​ട്ടി: “വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, [രക്തപ്പകർച്ച] എന്ന ചികി​ത്സാ​രീ​തി നിരാ​ക​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ‘എങ്ങനെ മരിക്കണ’മെന്നു തീരു​മാ​നി​ക്കലല്ല, മറിച്ച്‌ എങ്ങനെ ജീവി​ക്ക​ണ​മെന്നു തീരു​മാ​നി​ക്കൽ ആണ്‌.”

ചിലർ വിചാ​രി​ക്കു​ന്നത്ര വിസ്‌തൃ​തമല്ല തങ്ങളുടെ വിവേ​ച​നാ​വ​കാ​ശം എന്ന്‌ ഡോക്ടർമാർ തിരി​ച്ച​റി​യേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു എന്ന്‌ ഹൈ​ക്കോ​ടതി വിധി സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഇനിയും ഏറെ ആശുപ​ത്രി​കൾ സദാചാര മാർഗ​നിർദേ​ശങ്ങൾ നിശ്ചയി​ക്കണം. ഈ കോട​തി​വി​ധി പൊതു​വേ സ്വാഗതം ചെയ്യ​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യും ചികി​ത്സ​യു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ കാര്യ​മായ തീരു​മാന അവകാശം ഇല്ലാതി​രുന്ന രോഗി​കൾക്ക്‌ പ്രോ​ത്സാ​ഹ​ജ​ന​ക​മാ​യി​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്നു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും, ഇതിനെ മുഴു​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ സ്വീക​രി​ക്കാ​ത്ത​വ​രും ഉണ്ട്‌. പ്രസ്‌തുത ഗവൺമെന്റ്‌ ആശുപ​ത്രി​യും ആ മൂന്നു ഡോക്ടർമാ​രും സുപ്രീം കോട​തി​യിൽ അപ്പീൽ കൊടു​ത്തി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ അഖിലാണ്ഡ പരമാ​ധി​കാ​രി​യെ​പ്പോ​ലെ, ജപ്പാനി​ലെ പരമോ​ന്നത നീതി​പീ​ഠ​വും രോഗി​ക​ളു​ടെ അവകാ​ശങ്ങൾ ഉയർത്തി​പ്പി​ടി​ക്കു​മോ എന്നറി​യാൻ നമുക്കു കാത്തി​രി​ക്കാം.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]