സത്യം അന്വേ​ഷി​ക്കേ​ണ്ടത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌?

അനേകം മതസം​ഘ​ട​നകൾ തങ്ങളുടെ പക്കൽ സത്യമു​ണ്ടെന്ന്‌ അവകാ​ശ​പ്പെ​ടു​ന്നു. അവർ അതു മറ്റുള്ള​വർക്ക്‌ ഉത്സാഹ​പൂർവം കൊടു​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, അവർക്കി​ട​യിൽ “സത്യങ്ങളു”ടെ കുഴപ്പി​ക്കുന്ന ഒരു ബാഹു​ല്യം​ത​ന്നെ​യുണ്ട്‌. ഇത്‌ എല്ലാ സത്യങ്ങ​ളും ആപേക്ഷി​ക​മാണ്‌, കേവല സത്യങ്ങൾ ഇല്ല എന്നതി​നുള്ള മറ്റൊരു തെളി​വാ​ണോ? അല്ല.

പ്രൊ​ഫ​സർ വി. ആർ. റുജേ​റോ​യു​ടെ ദി ആർട്ട്‌ ഓഫ്‌ തിങ്കിങ്‌ എന്ന പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ സത്യം ആപേക്ഷി​ക​മാ​ണെന്നു ബുദ്ധി​മാ​ന്മാ​രായ ആളുകൾപോ​ലും ചില​പ്പോൾ പറയു​ന്ന​തിൽ അദ്ദേഹം അതിശയം പ്രകടി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ന്യായ​വാ​ദം ചെയ്യുന്നു: “ഓരോ​രു​ത്ത​നും അവനവന്റെ സത്യം നിർണ​യി​ക്കു​ന്നെ​ങ്കിൽ, യാതൊ​രു വ്യക്തി​യു​ടെ​യും ആശയം മറ്റൊ​രാ​ളു​ടേ​തി​നെ​ക്കാൾ മികച്ച​ത​ല്ലെ​ന്നു​വ​രും. എല്ലാം തുല്യ​മാ​യി​രി​ക്കണം. എല്ലാ ആശയങ്ങ​ളും തുല്യ​മാ​ണെ​ങ്കിൽ, ഏതെങ്കി​ലും ആശയം സംബന്ധി​ച്ചു ഗവേഷണം നടത്തേണ്ട ആവശ്യ​മെന്ത്‌? പുരാ​വ​സ്‌തു​പ​ര​മായ ചോദ്യ​ങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങൾക്കു​വേണ്ടി എന്തിനു നിലം കുഴി​ക്കണം? മധ്യപൂർവ​ദേ​ശത്തെ സംഘർഷ​ത്തി​ന്റെ കാരണങ്ങൾ എന്തിനു ചികയണം? കാൻസ​റി​നുള്ള പ്രതി​വി​ധി എന്തിന്‌ അന്വേ​ഷി​ക്കണം? നക്ഷത്ര​വ്യൂ​ഹം എന്തിനു പര്യ​വേ​ക്ഷണം ചെയ്യണം? ചില ഉത്തരങ്ങൾ മറ്റുള്ള​വ​യെ​ക്കാൾ മികച്ച​താ​ണെ​ങ്കി​ലേ, സത്യം വ്യക്തി​പ​ര​മായ വീക്ഷണ​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നു വ്യത്യ​സ്‌ത​വും അവയാൽ ബാധി​ക്ക​പ്പെ​ടാ​ത്ത​തു​മാ​ണെ​ങ്കി​ലേ ആ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളൊ​ക്കെ അർഥവ​ത്താ​കു​ന്നു​ള്ളു.”

വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, സത്യം എന്നൊ​ന്നില്ല എന്ന്‌ ആരും യഥാർഥ​ത്തിൽ വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്നില്ല. മരുന്ന്‌, ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്രം, ഊർജ​തന്ത്ര നിയമങ്ങൾ എന്നിങ്ങ​നെ​യുള്ള ഭൗതിക യാഥാർഥ്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ കാര്യം​വ​രു​മ്പോൾ ഏറ്റവും കടുത്ത ആപേക്ഷിക വീക്ഷണ​ഗ​തി​ക്കാ​രൻപോ​ലും ചില സംഗതി​കൾ സത്യമാ​ണെന്നു വിശ്വ​സി​ക്കും. വായു​ഗ​തിക നിയമങ്ങൾ കേവല സത്യങ്ങ​ള​ല്ലെന്നു നാം ചിന്തി​ച്ചാൽ ഒരു വിമാ​ന​ത്തിൽ യാത്ര​ചെ​യ്യാൻ നമ്മിൽ ആരാണു ധൈര്യ​പ്പെ​ടുക? പരി​ശോ​ധി​ച്ചു തെളി​യി​ക്കാ​വുന്ന സത്യങ്ങൾ നമുക്കു​ചു​റ്റും സ്ഥിതി​ചെ​യ്യു​ന്നുണ്ട്‌; നാം അവയിൽ നമ്മുടെ ജീവി​ത​മർപ്പി​ക്കു​ന്നു.

ആപേക്ഷിക വീക്ഷണ​ഗതി ഒടു​ക്കേ​ണ്ടി​വ​രുന്ന വില

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ആപേക്ഷിക വീക്ഷണ​ഗ​തി​യു​ടെ തെറ്റുകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വ്യക്തമാ​കു​ന്നതു ധാർമിക മേഖല​യി​ലാണ്‌, കാരണം ഈ ചിന്തമു​ഖാ​ന്തരം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദ്രോഹം ഉണ്ടായി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ ഈ രംഗത്താണ്‌. ദി എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ അമേരി​ക്കാന ഇങ്ങനെ ഒരു ആശയം പറയുന്നു: “പരിജ്ഞാ​ന​മോ സത്യ​മെന്ന്‌ അറിയ​പ്പെ​ടു​ന്ന​തോ മനുഷ്യർക്കു പ്രാപ്യ​മാ​ണോ എന്നതു​സം​ബ​ന്ധി​ച്ചു കാര്യ​മായ സംശയ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു . . . എന്നിരു​ന്നാ​ലും, സത്യവും പരിജ്ഞാ​ന​വു​മെന്ന ദ്വിവിധ ആദർശങ്ങൾ സാങ്കല്‌പി​ക​മെ​ന്നോ ദോഷ​ക​ര​മെ​ന്നോ പറഞ്ഞു തിരസ്‌ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോ​ഴൊ​ക്കെ മനുഷ്യ​സ​മൂ​ഹം അധഃപ​തി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്നത്‌ ഉറപ്പാണ്‌.”

ഒരുപക്ഷേ, അത്തരം അധഃപ​തനം നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​വും. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, ലൈം​ഗിക അധാർമി​കത തെറ്റാ​ണെന്നു വ്യക്തമാ​യി പറയുന്ന ബൈബി​ളി​ന്റെ ധാർമിക പഠിപ്പി​ക്ക​ലു​കൾ അപൂർവ​മാ​യേ സത്യമാ​യി വിശ്വ​സി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു​ള്ളു. “നിങ്ങൾക്കു ശരി​യെന്നു തോന്നു​ന്നതു നിങ്ങൾ തീരു​മാ​നി​ക്കുക” എന്നു പറയുന്ന സാഹച​ര്യാ​ധി​ഷ്‌ഠിത ധർമശാ​സ്‌ത്രം ഇന്ന്‌ എവി​ടെ​യും കാണാം. ആപേക്ഷിക വീക്ഷണ​ഗ​തി​യു​ടേ​തായ ഈ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടു ഹേതു​വാ​യി സാമൂ​ഹിക അധഃപ​തനം സംഭവി​ച്ചി​ട്ടില്ല എന്ന്‌ ആർക്കെ​ങ്കി​ലും അവകാ​ശ​പ്പെ​ടാ​നാ​വു​മോ? നിശ്ചയ​മാ​യും ലൈം​ഗി​ക​മാ​യി പകരുന്ന ലോക​വ്യാ​പ​ക​മാ​യുള്ള മഹാമാ​രി​കൾ, തകർന്ന കുടും​ബങ്ങൾ, കൗമാ​ര​പ്രായ ഗർഭധാ​ര​ണങ്ങൾ എന്നിവ മതിയായ തെളി​വു​ക​ളാണ്‌.

എന്താണു സത്യം?

അതു​കൊണ്ട്‌, ആപേക്ഷിക വീക്ഷണ​ഗ​തി​യു​ടെ കലങ്ങി​മ​റിഞ്ഞ വെള്ളം വിട്ട്‌ നമുക്കു സത്യത്തി​ന്റെ ശുദ്ധജലം എന്നു ബൈബിൾ വർണി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ ഹ്രസ്വ​മാ​യി പരി​ശോ​ധി​ക്കാം. (യോഹ​ന്നാൻ 4:14; വെളി​പ്പാ​ടു 22:17) അമൂർത്ത​വും അസ്‌പർശ്യ​വു​മായ ആശയ​മെ​ന്ന​നി​ല​യി​ലാ​ണു തത്ത്വചി​ന്തകർ “സത്യ”ത്തെക്കു​റി​ച്ചു സംവാദം നടത്തു​ന്നത്‌. എന്നാൽ ബൈബി​ളിൽ “സത്യം” എന്നു പറയു​മ്പോൾ അതല്ല അർഥമാ​ക്കു​ന്നത്‌.

ജീവി​ത​ത്തി​ലെ തന്റെ മുഴു ഉദ്ദേശ്യ​വും സത്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു സംസാ​രി​ക്ക​ലാ​ണെന്നു യേശു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ, വിശ്വ​സ്‌ത​രായ യഹൂദ​ന്മാർ നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളോ​ളം അമൂല്യ​മാ​യി കരുതി​യി​രുന്ന ഒരു സംഗതി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു അവൻ സംസാ​രി​ച്ചത്‌. യഹൂദ​ന്മാർ അവരുടെ വിശുദ്ധ എഴുത്തു​ക​ളിൽ, ദീർഘ​നാ​ളു​ക​ളോ​ളം “സത്യ”ത്തെക്കു​റി​ച്ചു വായി​ച്ചി​രു​ന്നത്‌ മൂർത്ത​മായ ഒരു സംഗതി​യാ​യി​ട്ടാ​യി​രു​ന്നു, സൈദ്ധാ​ന്തി​ക​മായ ഒന്നായി​ട്ട​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. ബൈബി​ളിൽ, “സത്യം” എന്നു പരിഭാ​ഷ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കുന്ന എബ്രായ പദം “എമെത്ത്‌” ആണ്‌. ഉറപ്പു​ള്ള​തും സുദൃ​ഢ​മാ​യ​തും, ഒരുപക്ഷേ ഏറ്റവും പ്രധാ​ന​മാ​യി, വിശ്വ​സ​നീ​യ​വു​മായ എന്തോ ആയി അതിനെ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു.

സത്യത്തെ ആ വിധത്തിൽ കാണു​ന്ന​തി​നു യഹൂദ​ന്മാർക്കു മതിയായ കാരണ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അവരുടെ ദൈവത്തെ, യഹോ​വയെ, “സത്യത്തി​ന്റെ ദൈവം” എന്നായി​രു​ന്നു അവർ വിളി​ച്ചത്‌. (സങ്കീർത്തനം 31:5, NW) താൻ ചെയ്യു​മെന്നു യഹോവ പറഞ്ഞ​തെ​ല്ലാം അവൻ ചെയ്‌തു എന്നതാ​യി​രു​ന്നു അതിനുള്ള കാരണം. അവൻ നടത്തിയ വാഗ്‌ദാ​നങ്ങൾ അവൻ പാലിച്ചു. അവൻ നിശ്വ​സ്‌ത​മാ​ക്കിയ പ്രവച​നങ്ങൾ നിറ​വേ​റ്റ​പ്പെട്ടു. അവൻ ഉച്ചരിച്ച അന്ത്യന്യാ​യ​വി​ധി​കൾ നിർവ​ഹി​ക്ക​പ്പെട്ടു. ലക്ഷക്കണ​ക്കിന്‌ ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ ഈ യാഥാർഥ്യ​ങ്ങൾക്കു ദൃക്‌സാ​ക്ഷി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു. ബൈബി​ളി​ന്റെ നിശ്വസ്‌ത എഴുത്തു​കാർ അവയെ ചരി​ത്ര​ത്തി​ന്റെ അനി​ഷേധ്യ വസ്‌തു​ത​ക​ളാ​യി രേഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി. വിശു​ദ്ധ​മെന്നു കരുത​പ്പെ​ടുന്ന മറ്റു പുസ്‌ത​ക​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നു വിപരീ​ത​മാ​യി, പഴമ്പു​രാ​ണ​ത്തി​ന്റെ​യോ ഐതി​ഹ്യ​ത്തി​ന്റെ​യോ പശ്ചാത്ത​ല​കർട്ട​നോ​ടെയല്ല ബൈബിൾ ഉണ്ടാക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. ചരി​ത്ര​പ​ര​വും പുരാ​വ​സ്‌തു​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​വും ശാസ്‌ത്രീ​യ​വും സാമൂ​ഹി​ക​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​വു​മായ യാഥാർഥ്യ​ങ്ങ​ളിൽ, തെളി​യി​ക്കാ​വുന്ന വസ്‌തു​ത​ക​ളിൽ, സുദൃ​ഢ​മാ​യി അടിയു​റ​ച്ച​താ​ണത്‌. അപ്പോൾ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ യഹോ​വ​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറയു​ന്ന​തിൽ യാതൊ​രു അതിശ​യ​വു​മില്ല: “നിന്റെ ന്യായ​പ്ര​മാ​ണം സത്യ”മാകുന്നു. “നിന്റെ കല്‌പ​നകൾ ഒക്കെയും സത്യം തന്നേ. . . . നിന്റെ വചനത്തി​ന്റെ സാരം സത്യം തന്നേ”!—സങ്കീർത്തനം 119:142, 151, 160.

“നിന്റെ വചനം സത്യം ആകുന്നു” എന്നു യേശു​ക്രി​സ്‌തു യഹോ​വ​യോ​ടുള്ള പ്രാർഥ​ന​യിൽ പറഞ്ഞ​പ്പോൾ അവൻ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രന്റെ ആ വാക്കു​കളെ പ്രതി​ധ്വ​നി​പ്പി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. (യോഹ​ന്നാൻ 17:17) തന്റെ പിതാവു പറഞ്ഞി​ട്ടു​ള്ള​തെ​ല്ലാം തികച്ചും ഉറപ്പു​ള്ള​തും വിശ്വ​സ​നീ​യ​വു​മാ​യി​രു​ന്നു​വെന്നു യേശു​വിന്‌ അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്നു. അതു​പോ​ലെ, യേശു ‘സത്യം നിറഞ്ഞ’വനായി​രു​ന്നു. (യോഹ​ന്നാൻ 1:14) അവൻ പറഞ്ഞ സകലതും വിശ്വ​സ​നീ​യ​മായ സത്യമാ​യി​രു​ന്നു​വെന്ന്‌ അവന്റെ അനുഗാ​മി​കൾ ദൃക്‌സാ​ക്ഷി​കൾ എന്നനി​ല​യിൽ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ക​യും സകല ഭാവി​ത​ല​മു​റ​കൾക്കും​വേണ്ടി രേഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി​വെ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.a

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, സത്യം സംസാ​രി​ക്കാ​നാ​ണു താൻ ഭൂമി​യി​ലേക്കു വന്നിരി​ക്കു​ന്ന​തെന്നു യേശു പീലാ​ത്തോ​സി​നോ​ടു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ ഒരു വിശിഷ്ട സത്യമാ​യി​രു​ന്നു അവന്റെ മനസ്സി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌. “നീ രാജാ​വാ​ണോ?” എന്ന പീലാ​ത്തോ​സി​ന്റെ ചോദ്യ​ത്തോ​ടുള്ള പ്രതി​ക​ര​ണ​മാ​യാണ്‌ യേശു ആ പ്രസ്‌താ​വന നടത്തി​യത്‌. (യോഹ​ന്നാൻ 18:37, NW) ഭൂമി​യി​ലാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ യേശു​വി​ന്റെ പഠിപ്പി​ക്ക​ലി​ന്റെ വിഷയം, കാതൽതന്നെ, ദൈവ​രാ​ജ്യ​വും അതിന്റെ രാജാവ്‌ എന്നനി​ല​യി​ലുള്ള യേശു​വി​ന്റെ​തന്നെ സ്ഥാനവും ആയിരു​ന്നു. (ലൂക്കൊസ്‌ 4:43) അതായത്‌, ഈ രാജ്യം യഹോ​വ​യു​ടെ നാമം വിശു​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കും, അവന്റെ പരമാ​ധി​കാ​രത്തെ സംസ്ഥാ​പി​ക്കും, വിശ്വ​സ്‌ത​രായ മനുഷ്യ​വർഗ​ത്തി​നു നിത്യ​വും സന്തുഷ്ട​വു​മായ ജീവിതം പുനഃ​സ്ഥാ​പി​ക്കും എന്നിവ​യുൾക്കൊ​ള്ളു​ന്ന​താണ്‌ ആ “സത്യം.” ആത്മാർഥ​രായ എല്ലാ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളും പ്രത്യാ​ശ​യർപ്പി​ക്കു​ന്നത്‌ ഈ സത്യത്തി​ലാണ്‌. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സകല വാഗ്‌ദാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും നിവൃ​ത്തി​യിൽ യേശു​വി​നുള്ള പങ്ക്‌ മർമ​പ്ര​ധാ​ന​മാ​യ​തു​കൊ​ണ്ടും ദൈവ​ത്തി​ന്റെ എല്ലാ പ്രവച​ന​ങ്ങ​ളും അവൻ നിമിത്തം “ആമേൻ” അഥവാ സത്യം ആയിത്തീ​രു​ന്നു എന്നതു​കൊ​ണ്ടും, യേശു​വിന്‌ ഇങ്ങനെ ഉചിത​മാ​യി പറയാൻ സാധിച്ചു: “ഞാൻ തന്നേ വഴിയും സത്യവും ജീവനും ആകുന്നു.”—യോഹ​ന്നാൻ 14:6; 2 കൊരി​ന്ത്യർ 1:20; വെളി​പ്പാ​ടു 3:14.

ഈ സത്യത്തെ പൂർണ​മാ​യും വിശ്വാ​സ​യോ​ഗ്യ​മെന്ന നിലയിൽ അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ക​യെ​ന്നത്‌ ഇന്നു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ സംബന്ധി​ച്ചു വളരെ​യ​ധി​കം അർഥമാ​ക്കു​ന്നു. ദൈവ​ത്തി​ലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാ​സ​വും അവന്റെ വാഗ്‌ദ​ത്ത​ങ്ങ​ളി​ലുള്ള അവരുടെ പ്രത്യാ​ശ​യും വസ്‌തു​ത​ക​ളിൽ, യാഥാർഥ്യ​ങ്ങ​ളിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​മാ​ണെന്ന്‌ അത്‌ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു.

സത്യം പ്രവർത്ത​ന​ത്തിൽ

സത്യത്തെ പ്രവൃ​ത്തി​യു​മാ​യി ബൈബിൾ ബന്ധപ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തിൽ അതിശ​യി​ക്കാ​നില്ല. (1 ശമൂവേൽ 12:24; 1 യോഹ​ന്നാൻ 3:18) ദൈവ​ഭ​യ​മുള്ള യഹൂദ​ന്മാർക്കു തത്ത്വചിന്ത നടത്താ​നുള്ള ഒരു വിഷയ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല സത്യം; അതൊരു ജീവി​ത​രീ​തി​യാ​യി​രു​ന്നു. “സത്യം” എന്നതി​നുള്ള എബ്രായ പദത്തിനു “വിശ്വ​സ്‌തത”യെന്നും അർഥമുണ്ട്‌. അതിനാൽ, ആശ്രയ​യോ​ഗ്യ​നായ ഒരുവനെ വർണി​ക്കാൻ അത്‌ ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്നു. അതേ കാഴ്‌ച​പ്പാ​ടിൽത്തന്നെ സത്യത്തെ വീക്ഷി​ക്കാൻ യേശു തന്റെ അനുഗാ​മി​കളെ പഠിപ്പി​ച്ചു. അവൻ പരീശ​ന്മാ​രു​ടെ കാപട്യ​ത്തെ, സ്വനീ​തി​യി​ല​ധി​ഷ്‌ഠി​ത​മായ വാക്കു​ക​ളും അവരുടെ അന്യായ പ്രവൃ​ത്തി​ക​ളും തമ്മിലുള്ള വലിയ അകലത്തെ, ശക്തിയു​ക്തം കുറ്റം​വി​ധി​ച്ചു. താൻ പഠിപ്പിച്ച സത്യത്തി​നു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അവൻ മാതൃക വെക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

അതു​കൊണ്ട്‌, ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ എല്ലാ അനുഗാ​മി​ക​ളും അങ്ങനെ​ത​ന്നെ​യാ​യി​രി​ക്കണം. ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ന്റെ സത്യം, അതായത്‌ യേശു​ക്രി​സ്‌തു​വി​ന്റെ ഭരണാ​ധി​പ​ത്യ​ത്തിൻ കീഴിലെ ദൈവ​രാ​ജ്യം സംബന്ധി​ച്ചുള്ള ഉന്മേഷ​ദാ​യ​ക​മായ സുവാർത്ത, അവർക്കു കേവല​മൊ​രു ജ്ഞാനം എന്നതി​നെ​ക്കാൾ വളരെ വളരെ കൂടുതൽ അർഥമാ​ക്കു​ന്നു. ആ സത്യം അവരെ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യും അതിനു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കാ​നും അതു മറ്റുള്ള​വ​രു​മാ​യി പങ്കു​വെ​ക്കാ​നും അവരെ നിർബ​ന്ധി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു. (താരത​മ്യം ചെയ്യുക: യിരെ​മ്യാ​വു 20:9.) ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടി​ലെ ക്രിസ്‌തീയ സഭയ്‌ക്ക്‌, ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ അനുഗാ​മി​കൾ എന്നനി​ല​യിൽ അവർ സ്വീക​രിച്ച ജീവി​ത​രീ​തി ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ അറിയ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നതു കേവലം “സത്യം” എന്നോ “സത്യത്തി​ന്റെ മാർഗം” എന്നോ ആയിരു​ന്നു.—2 യോഹ​ന്നാൻ 4; 3 യോഹ​ന്നാൻ 4, 8; 2 പത്രോസ്‌ 2:2, NW.

എന്തു വിലയും കൊടു​ക്കാ​വുന്ന ഒരു നിധി

ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ലെ സത്യങ്ങൾ സ്വീക​രി​ക്കു​ന്ന​തു​നി​മി​ത്തം ഒരു വില കൊടു​ക്കേ​ണ്ടി​വ​രു​മെ​ന്നതു ശരിതന്നെ. ഒന്നാമ​താ​യി, സത്യം മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നത്‌ ഉടച്ചു​ത​കർക്കുന്ന ഒരു അനുഭ​വ​മാ​യി തോന്നാം. ദി എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ അമേരി​ക്കാന ഇങ്ങനെ നിരീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു: “സത്യം പലപ്പോ​ഴും വിസമ്മ​തി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു, കാരണം അതു മുൻവി​ധി​യെ​യോ പഴമ്പു​രാ​ണ​ത്തെ​യോ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കു​ന്നില്ല.” നമ്മുടെ വിശ്വാ​സങ്ങൾ അസത്യ​മാ​യി തുറന്നു​കാ​ട്ട​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ലൂ​ടെ മിഥ്യാ​ബോ​ധ​മു​ക്തി അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്ന​താ​യി തോന്നാം, വിശേ​ഷി​ച്ചും നാം വിശ്വാ​സ​മർപ്പിച്ച മതനേ​താ​ക്ക​ന്മാ​രാ​ണു നമ്മെ അവ പഠിപ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ. തങ്ങൾ വിശ്വാ​സ​മർപ്പിച്ച മാതാ​പി​താ​ക്കൾ വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ രഹസ്യ കുറ്റവാ​ളി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു​വെന്നു കണ്ടുപി​ടി​ക്കു​ന്ന​തി​നോ​ടാ​വാം ചിലർ ആ അനുഭ​വത്തെ സാദൃ​ശ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക. എന്നാൽ മിഥ്യാ​ധാ​ര​ണ​യിൻകീ​ഴിൽ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാ​ളും നല്ലതു മതപര​മായ സത്യം കണ്ടെത്തു​ന്ന​തല്ലേ? നുണക​ളാൽ ചതിക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ നല്ലതു വസ്‌തു​തകൾ അറിയു​ന്ന​തല്ലേ?b—താരത​മ്യം ചെയ്യുക: യോഹ​ന്നാൻ 8:32; റോമർ 3:4.

രണ്ടാമ​താ​യി, മതപര​മായ സത്യത്തി​നു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കു​മ്പോൾ അതുവരെ നമ്മുടെ സുഹൃ​ത്തു​ക്ക​ളാ​യി​രു​ന്ന​വ​രു​ടെ അംഗീ​കാ​രം ലഭിക്കാ​ത്ത​തി​നെ അത്‌ അർഥമാ​ക്കി​യേ​ക്കാം. അനേക​രും “ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സത്യം വ്യാജ​മാ​ക്കി മാറ്റിക്കള”ഞ്ഞിരി​ക്കുന്ന ഒരു ലോക​ത്തിൽ ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ന്റെ സത്യ​ത്തോ​ടു പറ്റിനിൽക്കു​ന്ന​വരെ പ്രത്യേ​ക​തരം ആളുക​ളാ​യി വീക്ഷി​ക്കു​ന്നു, പലപ്പോ​ഴും അവർ ഒഴിവാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും തെറ്റി​ദ്ധ​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.—റോമർ 1:25; 1 പത്രൊസ്‌ 4:4.

എന്നാൽ സത്യത്തി​നു​വേണ്ടി ഈ രണ്ടു വിലയും ഒടുക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌. സത്യം അറിയു​ന്നതു നമ്മെ വ്യാജ​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നും മിഥ്യാ​ധാ​ര​ണ​ക​ളിൽനി​ന്നും അന്ധവി​ശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നും സ്വത​ന്ത്ര​മാ​ക്കു​ന്നു. നാം അതിനു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കു​മ്പോൾ പ്രയാ​സ​ങ്ങ​ളിൽ സഹിച്ചു​നിൽക്കാൻ സത്യം നമ്മെ ശക്തീക​രി​ക്കു​ന്നു. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സത്യം അങ്ങേയറ്റം വിശ്വാ​സ​യോ​ഗ്യ​വും നന്നായി അടിയു​റ​ച്ച​തു​മാണ്‌. ഏതു പരി​ശോ​ധ​ന​യിൻകീ​ഴി​ലും ഉറച്ചു​നിൽക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്‌ത​മാ​ക്കു​മാറ്‌ അതു നമ്മെ പ്രത്യാ​ശ​യാൽ പ്രചോ​ദി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. വീതി​യു​ള്ള​തും ഉറപ്പു​ള്ള​തു​മായ തുകൽ ബെൽറ്റു​മാ​യി, അഥവാ അരപ്പട്ട​യു​മാ​യി, പൗലോസ്‌ സത്യത്തെ സാദൃ​ശ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​തിൽ യാതൊ​രു അത്ഭുത​വു​മില്ല!—എഫെസ്യർ 6:13, 14.

ബൈബി​ളി​ലെ ഒരു സദൃശ​വാ​ക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “സത്യം വില്‌ക്കയല്ല വാങ്ങു​ക​യ​ത്രേ വേണ്ടതു; ജ്ഞാനവും പ്രബോ​ധ​ന​വും വിവേ​ക​വും അങ്ങനെ തന്നെ.” (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 23:23) ആപേക്ഷി​ക​മാ​ണെ​ന്നോ അങ്ങനെ​യൊ​ന്നു സ്ഥിതി​ചെ​യ്യു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നോ പറഞ്ഞ്‌ സത്യത്തെ തള്ളിക്ക​ള​യു​ന്ന​തി​ലൂ​ടെ നഷ്ടമാ​കു​ന്നതു ജീവിതം വെച്ചു​നീ​ട്ടുന്ന ഏറ്റവും പുളക​പ്ര​ദ​വും സംതൃ​പ്‌തി​ദാ​യ​ക​വു​മായ അന്വേ​ഷ​ണ​മാ​യി​രി​ക്കും. അതു കണ്ടെത്തു​ക​യെ​ന്നാൽ പ്രത്യാശ കണ്ടെത്തു​ക​യെ​ന്നാണ്‌; അത്‌ അറിയുക, അതിനെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ക​യെ​ന്നാൽ അഖിലാ​ണ്ഡ​ത്തി​ന്റെ സ്രഷ്ടാ​വി​നെ​യും അവന്റെ ഏകജാ​ത​പു​ത്ര​നെ​യും അറിയുക, സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ക​യെ​ന്നാണ്‌; അതിനു ചേർച്ച​യിൽ ജീവി​ക്കു​ക​യെ​ന്നാൽ ഉദ്ദേശ്യ​ത്തോ​ടും മനസ്സമാ​ധാ​ന​ത്തോ​ടും കൂടെ ഇപ്പോ​ഴും എല്ലായ്‌പോ​ഴും ജീവി​ക്കു​ക​യെ​ന്നാണ്‌.—സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 2:1-5; സെഖര്യാ​വു 8:19; യോഹ​ന്നാൻ 17:3.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[6-ാം പേജിലെ ചതുരം]

സത്യത്തിന്‌ എപ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും മാറ്റം​വ​രു​മോ?

ഈ ചോദ്യം ഉന്നയി​ച്ചതു വി. ആർ. റുജേ​റോ​യാണ്‌, അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ദി ആർട്ട്‌ ഓഫ്‌ തിങ്കിങ്‌ എന്ന പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ. ഇല്ല എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ഉത്തരം. അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു: “ചില​പ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നി​യേ​ക്കാം, എന്നാൽ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്‌മ​മായ പരി​ശോ​ധ​ന​യിൽ അങ്ങനെ​യ​ല്ലെന്നു കണ്ടെത്തും.”

അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “ബൈബി​ളി​ന്റെ ഒന്നാമത്തെ പുസ്‌ത​ക​മായ ഉൽപ്പത്തി​യു​ടെ ഗ്രന്ഥകർത്തൃ​ത്വ​ത്തി​ന്റെ കാര്യം​തന്നെ എടുക്കുക. പുസ്‌തകം എഴുതി​യത്‌ ഒറ്റ വ്യക്തി​യാ​യി​രു​ന്നു​വെന്നു നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളോ​ളം ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളും യഹൂദ​ന്മാ​രും ഒരു​പോ​ലെ വിശ്വ​സി​ച്ചു. കാല​ക്ര​മേണ ഈ വീക്ഷണം ചോദ്യം ചെയ്യ​പ്പെട്ടു, അങ്ങനെ അവസാനം, അഞ്ചു ഗ്രന്ഥകർത്താ​ക്ക​ളെ​ങ്കി​ലും ഉൽപ്പത്തി പുസ്‌ത​ക​ത്തി​നു പിന്നിൽ പ്രവർത്തി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടെന്ന വിശ്വാ​സം വന്നു. പിന്നെ 1981-ൽ, ആദ്യം വിചാ​രി​ച്ചി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ഒറ്റ വ്യക്തി എഴുതി​യെ​ന്നു​ള്ള​തി​നാണ്‌ 82 ശതമാനം സാധ്യ​ത​യു​ള്ള​തെന്നു പ്രസ്‌താ​വി​ക്കുന്ന, ഉൽപ്പത്തി പുസ്‌ത​ക​ത്തി​ന്റെ പഞ്ചവത്സര ഭാഷാ അപഗ്ര​ഥനം പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചു.

“ഉൽപ്പത്തി പുസ്‌ത​ക​ത്തി​ന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്തൃ​ത്വം സംബന്ധിച്ച സത്യത്തി​നു മാറ്റം​വ​ന്നു​വോ? ഇല്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാ​സ​ത്തി​നു മാത്ര​മാ​ണു മാറ്റം​വ​ന്നത്‌. . . . നമ്മുടെ അറിവി​നാ​ലോ നമ്മുടെ അജ്ഞതയാ​ലോ സത്യത്തി​നു മാറ്റം​വ​രു​ക​യില്ല.”

[7-ാം പേജിലെ ചതുരം]

സത്യത്തോടുള്ള ഭയഭക്തി

“സത്യ​ത്തോ​ടുള്ള ഭയഭക്തി നമ്മു​ടേ​തായ യുഗത്തി​ന്റെ കേവലം കൃത്രി​മ​മായ ലോകാ​ചാ​ര​വി​രക്ത തത്ത്വചി​ന്തയല്ല. ആർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ യാതൊ​ന്നി​നും സത്യമു​ണ്ടെന്ന അവകാ​ശ​വാ​ദം വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ ഉന്നയി​ക്കാ​നാ​വി​ല്ലെന്ന വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ, സകലത്തി​ന്റെ​യും ‘മുഖം​മൂ​ടി വലി​ച്ചെ​റി​യാൻ’ ശ്രമി​ക്കുന്ന ഒന്നാണ്‌ അത്തരം തത്ത്വചിന്ത. സത്യം നിശ്ചയ​മാ​യും കണ്ടെത്താ​നാ​വു​മെന്ന സന്തോ​ഷ​പൂ​രി​ത​മായ ഉറപ്പും സത്യം എപ്പോൾ എവി​ടെ​വച്ചു ലഭിച്ചാ​ലും അതി​നോ​ടുള്ള എളിയ കീഴ്‌പെ​ട​ലും ഒരുമി​ച്ചു​ചേർന്ന മനോ​ഭാ​വ​മാണ്‌ സത്യ​ത്തോ​ടുള്ള ഭയഭക്തി. സത്യ​ത്തോ​ടുള്ള അത്തരം തുറന്ന​മ​ന​സ്‌കത സത്യത്തി​ന്റെ ദൈവത്തെ ആരാധി​ക്കു​ന്ന​വർക്ക്‌ ആവശ്യ​മാണ്‌; അതേസ​മയം സത്യ​ത്തോ​ടുള്ള ഉചിത​മായ ഭയഭക്തി അയൽക്കാ​ര​നോ​ടുള്ള ഒരു മനുഷ്യ​ന്റെ ഇടപെ​ട​ലിൽ, വാക്കി​ലും പ്രവൃ​ത്തി​യി​ലും, സത്യസന്ധത ഉറപ്പാ​ക്കു​ന്നു. പഴയ നിയമ​വും പുതിയ നിയമ​വും സാക്ഷ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നത്‌ ഈ മനോ​ഭാ​വ​മാ​ണെന്നു നാം മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.”—ദ ന്യൂ ഇൻറർനാ​ഷണൽ ഡിക്‌ഷ്‌ണറി ഓഫ്‌ ന്യൂ ടെസ്റ്റ്‌മെൻറ്‌ തിയോ​ളജി, വാല്യം 3, പേജ്‌ 901.

[7-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ശാസ്‌ത്രീയ സത്യങ്ങൾ വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തി​ലാ​ണു ശാസ്‌ത്രീയ പുരോ​ഗതി അധിഷ്‌ഠി​ത​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌

[8-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

സത്യം രാജ്യ​ത്തെ​യും അതിന്റെ അനു​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ളെ​യും പുൽകു​ന്നു