നൻമ എന്നെങ്കി​ലും തിൻമയെ ജയിച്ച​ട​ക്കു​മോ?

ഏകദേശം രണ്ടായി​രം​വർഷം മുമ്പ്‌, ഒരു നിരപ​രാ​ധി​യായ മനുഷ്യ​നാ​യി​രുന്ന യേശു​ക്രി​സ്‌തു തന്റെ ജീവനു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള വിസ്‌താ​ര​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം സത്യം സംസാ​രി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ടു ദുഷ്ടമ​നു​ഷ്യർ അദ്ദേഹത്തെ ഒടുക്കാൻ ഗൂഢാ​ലോ​ചന നടത്തു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ​മേൽ വ്യാജ​മാ​യി രാജ​ദ്രോ​ഹം ചുമത്തു​ക​യും ജനക്കൂട്ടം അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വധത്തി​നു​വേണ്ടി മുറവി​ളി​കൂ​ട്ടു​ക​യും ചെയ്‌തു. ഒരു എളിയ തച്ചന്റെ ജീവ​നെ​ക്കാൾ തന്റെ സ്വന്തം രാഷ്‌ട്രീ​യ​പ്ര​ശ​സ്‌തി​യെ കൂടു​ത​ലാ​യി വിലമ​തിച്ച ഒരു റോമാ​നാ​ടു​വാ​ഴി യേശു​വി​നെ ഒരു ക്രൂര​മായ മരണത്തി​നു വിധിച്ചു. സകല ബാഹ്യ​കാ​ഴ്‌ച​പ്ര​കാ​ര​വും തിൻമ വിജയി​ച്ച​തു​പോ​ലെ തോന്നി.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, തന്റെ വധത്തിന്റെ തലേ രാത്രി​യിൽ, യേശു തന്റെ ശിഷ്യൻമാ​രോട്‌, “ഞാൻ ലോകത്തെ ജയിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. (യോഹ​ന്നാൻ 16:33) അദ്ദേഹം എന്താണർത്ഥ​മാ​ക്കി​യത്‌? ഭാഗി​ക​മാ​യി, ലോക​ത്തി​ലെ തിൻമ അദ്ദേഹത്തെ കഠിന​നാ​ക്കു​ക​യോ അതേ രീതി​യിൽ പകരം വീട്ടാൻ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ക​യോ ചെയ്‌തി​ല്ലെന്ന്‌. ലോകം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ദുഷ്ടമൂ​ശ​യി​ലേക്കു ഞെരു​ക്കി​ക്ക​ട​ത്തി​യി​രു​ന്നില്ല. (റോമർ 12:2 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക, ഫിലി​പ്‌സ്‌.) മരിക്കുന്ന സമയത്തു​പോ​ലും അദ്ദേഹം തന്റെ വധനിർവ്വാ​ഹ​കർക്കു​വേണ്ടി പ്രാർത്ഥി​ച്ചു: “പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യു​ന്നതു ഇന്നതു എന്നു അറിയാ​യ്‌ക​കൊ​ണ്ടു ഇവരോ​ടു ക്ഷമി​ക്കേ​ണമേ.”—ലൂക്കൊസ്‌ 23:34.

തിൻമയെ ജയിച്ച​ട​ക്കാൻ കഴിയു​മെന്നു യേശു അന്ത്യശ്വാ​സം വലിക്കു​ന്ന​തു​വരെ പ്രകട​മാ​ക്കി. തിൻമ​യോ​ടു തങ്ങളുടെ സ്വന്തം പോരാ​ട്ടം നടത്താൻ അദ്ദേഹം തന്റെ അനുഗാ​മി​കളെ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ച്ചു. അവർക്ക്‌ അത്‌ എങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയും? “ആർക്കും തിൻമെക്കു പകരം തിൻമ ചെയ്യാതെ,” യേശു ചെയ്‌തി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, “നൻമയാൽ തിൻമയെ ജയിക്കുക” എന്നുള്ള തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​പ​ര​മായ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം അനുസ​രി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌. (റോമർ 12:17, 21) എന്നാൽ അങ്ങനെ​യൊ​രു ഗതി യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ പ്രാവർത്തി​ക​മാ​കു​ന്നു​വോ?

ഡാക്കൗ​വിൽ തിൻമ​യോ​ടു പൊരു​തൽ

എൽസ ഡാക്കൗ​വിൽ തടവി​ലാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ഒരു ജർമ്മൻ സ്‌ത്രീ​യാ​യി​രു​ന്നു, അവർ ഒരു 14-വയസ്സു​കാ​രി റഷ്യൻ പെൺകു​ട്ടി​ക്കു വിശ്വാ​സ​വും പ്രത്യാ​ശ​യു​മാ​കുന്ന സമ്മാനം കൊടു​ത്തു.

ഡാക്കൗ ആയിരങ്ങൾ മരിക്കു​ക​യും ഈ റഷ്യൻ ബാലിക ഉൾപ്പെടെ നൂറു​ക​ണ​ക്കി​നാ​ളു​കളെ ഭയാന​ക​മായ വൈദ്യ​പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ങ്ങൾക്കു വിധേ​യ​മാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌ത​ട​മായ ഒരു കുപ്ര​സിദ്ധ തടങ്കൽപാ​ള​യ​മാ​യി​രു​ന്നു. ഡാക്കൗ തിൻമ​യു​ടെ മൂർത്തി​മ​ത്ഭാ​വ​മാ​ണെന്നു തോന്നി. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ഫലരഹി​ത​മെന്നു തോന്നിയ അത്തരം മണ്ണിൽപോ​ലും നൻമ മുളച്ചു, പെരു​കു​ക​പോ​ലും ചെയ്‌തു.

രഹസ്യ​പ്പോ​ലീസ്‌ മൃഗീ​യ​മാ​യി തന്റെ അമ്മയെ ബലാൽസം​ഗം ചെയ്യു​ന്നതു നോക്കി​നിൽക്കാൻ നിർബ​ന്ധി​ത​യാ​യി​ത്തീർന്നി​രുന്ന ഈ ബാലി​ക​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ എൽസക്ക്‌ അഗാധ​ദുഃ​ഖം തോന്നി. എൽസ സ്വന്തം ജീവനെ അപകട​ത്തി​ലാ​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ടു നൻമ​യെ​യും തിൻമ​യെ​യും കുറി​ച്ചും പുനരു​ത്ഥാ​ന​ത്തി​ന്റെ തിരു​വെ​ഴു​ത്തു​പ്ര​ത്യാ​ശ​യെ​ക്കുറി​ച്ചും പറയാ​നുള്ള അവസരങ്ങൾ തേടി. ദ്വേഷി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം സ്‌നേ​ഹി​ക്കാൻ അവർ തന്റെ ബാലസു​ഹൃ​ത്തി​നെ പഠിപ്പി​ച്ചു. എൽസ നിമിത്തം ഈ റഷ്യൻ പെൺകു​ട്ടി ഡാക്കൗ​വി​ലെ ഭീകര​ത​കളെ അതിജീ​വി​ച്ചു.

എൽസ ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ നിസ്വാർത്ഥ മാതൃക പിന്തു​ട​രാൻ ആഗ്രഹി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌ അങ്ങനെ ചെയ്‌തത്‌. യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളിൽ ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, തിൻമക്കു പകരം തിൻമ ചെയ്യാ​തി​രി​ക്കാൻ അവൾ പഠിച്ചി​രു​ന്നു. അതു​പോ​ലെ ചെയ്യാൻ മററു​ള്ള​വരെ സഹായി​ക്കാൻ അവളുടെ വിശ്വാ​സം അവളെ പ്രേരി​പ്പി​ച്ചു. അവൾ ഡാക്കൗ​വിൽ കഷ്ടപ്പെ​ട്ടെ​ങ്കി​ലും, അവൾ ഒരു ദുഷ്ടഭ​ര​ണ​കൂ​ട​ത്തിൻമേൽ ഒരു ധാർമ്മി​ക​വി​ജയം നേടി. അവൾ മാത്ര​മാ​യി​രു​ന്നില്ല അങ്ങനെ ചെയ്‌തത്‌.

“[യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷികൾ] തികച്ചും ദുഷ്ട​മെന്നു തങ്ങൾ അപലപിച്ച നാസി സംസ്ഥാ​ന​ത്തോട്‌ ഏതു സഹകര​ണ​ത്തി​നും വിസമ്മ​തി​ച്ചു. . . . തൊണ്ണൂ​റേ​റഴു ശതമാനം ഏതെങ്കി​ലു​മൊ​രു രൂപത്തിൽ പീഡന​മ​നു​ഭ​വി​ച്ചു” എന്ന്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ഒരു ചരിത്രം [A History of Christianity] എന്ന തന്റെ പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ പോൾ ജോൺസൺ കുറി​ക്കൊ​ണ്ടു. അത്‌ ആശയററ ഒരു പോരാ​ട്ടം ആയിരു​ന്നു​വോ? ആഷ്വി​റ​റ്‌സി​ലെ മൂല്യ​ങ്ങ​ളും അക്രമ​വും [Values and Violence in Auschwits] എന്ന പുസ്‌ത​ക​ത്തിൽ “തടവു​കാ​രു​ടെ ഈ ചെറിയ കൂട്ടം ഒരു ഉറച്ച ആശയപ​ര​മായ ശക്തിയാ​യി​രു​ന്നു, അവർ നാസി​സ​ത്തി​നെ​തി​രായ തങ്ങളുടെ പോരാ​ട്ട​ത്തിൽ വിജയി​ച്ചു” എന്നു പോളീഷ്‌ സാമൂ​ഹിക പ്രവർത്ത​ക​യാ​യി​രുന്ന അന്നാ പാവൽഷിൻസ്‌കാ സാക്ഷി​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചു പറഞ്ഞു.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, നമ്മിൽ മിക്കവ​രെ​സം​ബ​ന്ധി​ച്ചും പുറത്തെ തിൻമ​ക്കെ​തി​രാ​യി​ട്ടല്ല, ഉള്ളിലെ തിൻമ​ക്കെ​തി​രാ​യി​ട്ടാ​ണു മുഖ്യ​പോ​രാ​ട്ടം നടക്കു​ന്നത്‌. അതു നമ്മുടെ ഉള്ളിൽത്ത​ന്നെ​യുള്ള ഒരു പോരാ​ട്ട​മാണ്‌.

നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ തിൻമയെ ജയിച്ച​ട​ക്കൽ

അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ പിൻവ​രുന്ന വിധത്തിൽ ഈ പോരാ​ട്ടത്തെ വർണ്ണിച്ചു: “ഞാൻ ചെയ്‌വാൻ ഇച്ഛിക്കുന്ന നൻമയല്ല ഞാൻ യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ചെയ്യു​ന്നത്‌; ഇച്ഛിക്കാത്ത തിൻമ​യാ​ണു ഞാൻ ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.” (റോമർ 7:19, ദ ന്യൂ ടെസ്‌റ​റ​മെൻറ്‌, വില്യം ബെർക്ലേ​യു​ടേത്‌.) പൗലോ​സി​നു നന്നായി അറിയാ​മാ​യി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, നൻമ​ചെയ്യൽ എല്ലായ്‌പ്പോ​ഴും സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യി വരുന്നില്ല.

എവുക്കാനിയോa തന്റെ ദുഷ്ടചാ​യ്‌വു​ക​ളോ​ടു രണ്ടു നീണ്ട വർഷങ്ങ​ളിൽ പോരാ​ട്ടം നടത്തിയ ഒരു സ്‌പാ​നിഷ്‌ യുവാ​വാ​യി​രു​ന്നു. “ഞാൻ എന്നോ​ടു​തന്നെ വളരെ കർക്കശ​നാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്നു,” അയാൾ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. “ഇളം പ്രായ​ത്തിൽത്തന്നെ ദുർമ്മാർഗ്ഗി​യാ​യി​രി​ക്കാ​നുള്ള ഒരു പ്രവണത എനിക്കു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒരു കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​ര​നെ​ന്ന​നി​ല​യിൽ ഞാൻ മനസ്സോ​ടെ സ്വവർഗ്ഗ​ര​തി​ക്രീ​ഡ​യിൽ പങ്കെടു​ത്തു, തുറന്നു​പ​റ​ഞ്ഞാൽ അത്തരം ജീവി​ത​രീ​തി ഞാൻ ആസ്വദി​ച്ചി​രു​ന്നു.” ഒടുവിൽ അയാൾ മാററം വരുത്താൻ ആഗ്രഹി​ക്കാൻ ഇടയാ​ക്കി​യ​തെ​ന്താ​യി​രു​ന്നു?

“ഞാൻ ദൈവത്തെ പ്രസാ​ദി​പ്പി​ക്കാ​നാ​ഗ്ര​ഹി​ച്ചു, എന്റെ ജീവി​ത​രീ​തി ദൈവം അംഗീ​ക​രി​ക്കു​ന്നില്ല എന്നു ബൈബി​ളിൽനി​ന്നു ഞാൻ മനസ്സി​ലാ​ക്കി,” എവുക്കാ​നി​യോ പറഞ്ഞു. “അതു​കൊ​ണ്ടു ദൈവ​ത്തി​ന്റെ മാർഗ്ഗ​രേ​ഖ​ക​ള​നു​സ​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ഒരു വ്യത്യ​സ്‌ത​തരം ആളായി​രി​ക്കാൻ ഞാൻ തീരു​മാ​നി​ച്ചു. അപ്പോ​ഴും എന്റെ മനസ്സി​ലേക്ക്‌ ഒഴുകി​വ​ന്നി​രുന്ന വൃത്തി​കെട്ട നിഷേ​ധാ​ത്മക ചിന്തകൾക്കെ​തി​രെ ഞാൻ ദിവസ​വും പോരാ​ടേ​ണ്ട​തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ ഞാൻ ദൃഢനി​ശ്ചയം ചെയ്‌തി​രു​ന്നു, ഞാൻ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സഹായ​ത്തി​നാ​യി നിരന്തരം പ്രാർത്ഥി​ച്ചു. ഇപ്പോ​ഴും ഞാൻ എന്നോടു കർക്കശ​നാ​ണെ​ങ്കി​ലും രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞ​പ്പോൾ ഏററവും മോശ​മാ​യത്‌ അവസാ​നി​ച്ചി​രു​ന്നു. എന്നാൽ പോരാ​ട്ടം പ്രയോ​ജ​ന​ക​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. എനിക്ക്‌ ഇപ്പോൾ ആത്മാഭി​മാ​ന​വും നല്ല വിവാ​ഹ​ബ​ന്ധ​വും എല്ലാറ​റി​നു​മു​പ​രി​യാ​യി ദൈവ​വു​മാ​യി നല്ല ബന്ധവും ഉണ്ട്‌. നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥ​മാ​യി ശ്രമി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ ദുഷ്ടവി​ചാ​രങ്ങൾ ഫലപ്രാ​പ്‌തി​യി​ലെ​ത്തു​ന്ന​തി​നു മുമ്പു നീക്കം​ചെ​യ്യാൻ കഴിയു​മെന്നു വ്യക്തി​പ​ര​മായ അനുഭ​വ​ത്തിൽനിന്ന്‌ എനിക്ക​റി​യാം.”

ഒരു ദുഷ്ടവി​ചാ​രത്തെ തള്ളിക്ക​ള​യുന്ന ഓരോ സമയത്തും, നാം തിൻമക്കു പകരം തിൻമ ചെയ്യാൻ വിസമ്മ​തി​ക്കുന്ന ഓരോ സമയത്തും, നൻമ തിൻമയെ ജയിച്ച​ട​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ അങ്ങനെ​യുള്ള വിജയങ്ങൾ പ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ങ്കി​ലും അവ തിൻമ​യു​ടെ രണ്ടു പ്രധാന ഉറവു​കളെ നീക്കം​ചെ​യ്യു​ന്നില്ല. നാം എത്ര കഠിന​മാ​യി ശ്രമി​ച്ചാ​ലും നമുക്കു നമ്മുടെ പാരമ്പ​ര്യ​സി​ദ്ധ​മായ ദൗർബ​ല്യ​ങ്ങളെ പൂർണ്ണ​മാ​യി തരണം​ചെ​യ്യാൻ കഴിക​യില്ല, കൂടാതെ സാത്താൻ മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിൻമേൽ ഇപ്പോ​ഴും ഒരു ദുഷ്ട സ്വാധീ​നം പ്രയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ ഈ സാഹച​ര്യ​ത്തിന്‌ എന്നെങ്കി​ലും മാററ​മു​ണ്ടാ​കു​മോ?

പിശാ​ചി​നെ നശിപ്പി​ക്കൽ

മരണ​ത്തോ​ള​മുള്ള യേശു​വി​ന്റെ വിശ്വ​സ്‌തത സാത്താന്‌ ഒരു വമ്പിച്ച പരാജ​യ​മാ​യി​രു​ന്നു. യേശു​വി​ന്റെ നിർമ്മ​ല​തയെ തകർക്കാ​നുള്ള ശ്രമത്തിൽ പിശാചു പരാജ​യ​പ്പെട്ടു, ആ പരാജയം സാത്താന്റെ അവസാ​ന​ത്തി​ന്റെ തുടക്കം കുറിച്ചു. ബൈബിൾ വിശദീ​ക​രി​ക്കുന്ന പ്രകാരം “മരണത്തി​ന്റെ അധികാ​രി​യായ പിശാ​ചി​നെ തന്റെ മരണത്താൽ നീക്കു”ന്നതിനു യേശു മരണം ആസ്വദി​ച്ചു. (എബ്രായർ 2:14) തന്റെ പുനരു​ത്ഥാ​ന​ശേഷം യേശു തന്റെ ശിഷ്യൻമാ​രോ​ടു “സ്വർഗ്ഗ​ത്തി​ലും ഭൂമി​യി​ലും സകല അധികാ​ര​വും എനിക്കു നൽക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. (മത്തായി 28:18) ഈ അധികാ​രം സാത്താന്റെ പ്രവൃ​ത്തി​കളെ അസാധു​വാ​ക്കാൻ ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെ​ടും.

യേശു സാത്താനെ സ്വർഗ്ഗ​ത്തിൽനി​ന്നു ബഹിഷ്‌ക്ക​രി​ക്കുന്ന നാളി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു വെളി​പാ​ടു​പു​സ്‌തകം വർണ്ണി​ക്കു​ന്നു. ഈ മുഖ്യ ദുഷ്‌പ്ര​വൃ​ത്തി​ക്കാ​രൻ അവന്റെ ഭൂതങ്ങ​ളോ​ടു​കൂ​ടെ ഭൂമി​യു​ടെ പരിസ​ര​ങ്ങ​ളിൽ ഒതുക്കി​നിർത്ത​പ്പെ​ട​ണ​മാ​യി​രു​ന്നു. തത്‌ഫ​ല​മാ​യി, തിൻമ പെരു​കു​മെന്നു ബൈബിൾ മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകുന്നു: “ഭൂമി​ക്കും സമു​ദ്ര​ത്തി​നും അയ്യോ കഷ്ടം; പിശാചു തനിക്കു അല്‌പ​കാ​ല​മേ​യു​ള്ളു എന്നു അറിഞ്ഞു മഹാ​ക്രോ​ധ​ത്തോ​ടെ നിങ്ങളു​ടെ അടുക്കൽ ഇറങ്ങി​വ​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നു.”—വെളി​പ്പാ​ടു 12:7-9, 12.

ഈ ചരി​ത്ര​പ്ര​ധാ​ന​മായ സംഭവം ഇപ്പോൾത്തന്നെ നടന്നി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണെന്നു ബൈബിൾപ്ര​വ​ചനം സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു—ഒന്നാം ലോക​മ​ഹാ​യു​ദ്ധ​ത്തോ​ട​ടുത്ത സമയത്ത്‌.b അതു നമ്മുടെ കാലത്തു നാം നേരിട്ടു കണ്ടിരി​ക്കുന്ന തിൻമ​യു​ടെ വർദ്ധന​വി​ന്റെ കാരണം വിശദ​മാ​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ മേലാൽ ഒരുത്ത​രെ​യും സ്വാധീ​നി​ക്കാൻ കഴിയാ​ത്ത​വി​ധം പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ സാത്താൻ പൂർണ്ണ​മാ​യും നിയ​ന്ത്രി​ക്ക​പ്പെ​ടും.—വെളി​പ്പാ​ടു 20:1-3 കാണുക.

ഇതെല്ലാം മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിന്‌ എന്തർത്ഥ​മാ​ക്കും?

“അവർ തിൻമ ചെയ്യു​ക​യില്ല”

ദൈവ​രാ​ജ്യ​ത്തി​ന്റെ രാജാ​വെന്ന നിലയിൽ, യേശു ഒരു ആത്മീയ പുനർവി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ​പ​രി​പാ​ടി സംഘടി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നു തന്റെ ‘ഭൂമി​യി​ലെ അധികാ​രം’ പെട്ടെന്ന്‌ ഉപയോ​ഗി​ക്കും. “ഭൂവാ​സി​കൾ നീതിയെ പഠിക്കും.” (യെശയ്യാ​വു 26:9) പ്രയോ​ജ​നങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും സ്‌പഷ്ട​മാ​യി​രി​ക്കും. ബൈബിൾ നമുക്ക്‌ ഇങ്ങനെ ഉറപ്പു​നൽകു​ന്നു: “സമുദ്രം വെള്ളം​കൊ​ണ്ടു നിറഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ഭൂമി യഹോ​വ​യു​ടെ പരിജ്ഞാ​നം​കൊ​ണ്ടു പൂർണ്ണ​മാ​യി​രി​ക്ക​യാൽ എന്റെ വിശു​ദ്ധ​പർവ്വ​ത​ത്തിൽ എങ്ങും ഒരു ദോഷ​മോ [“അവർ തിൻമ ചെയ്യു​ക​യില്ല,” ഗ്രീനി​ന്റെ ഇൻറർലീ​നി​യർ ഹീബ്രൂ⁄ഗ്രീക്ക്‌ ഇംഗ്ലീഷ്‌ ബൈബിൾ] നാശമോ ആരും ചെയ്യു​ക​യില്ല.”—യെശയ്യാ​വു 11:9.

ഇപ്പോൾപോ​ലും നമ്മുടെ ദുഷ്ട പ്രവണ​ത​ക​ളിൽ അനേക​വും തരണം​ചെ​യ്യാൻ കഴിയും. ഭൂതസ്വാ​ധീ​നം മേലാൽ ഇല്ലാത്ത​പ്പോൾ, “ദോഷം വിട്ടകന്നു ഗുണം ചെയ്യാൻ” വളരെ വളരെ എളുപ്പ​മാ​യി​രി​ക്കും.—1 പത്രൊസ്‌ 3:11.

ദൈവം നല്ലവനാ​യ​തു​കൊ​ണ്ടും, യേശു സ്വന്തം ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്താൽ തെളി​യി​ച്ച​തു​പോ​ലെ, ദൈവ​സ​ഹാ​യ​ത്തോ​ടെ നൻമ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​വർക്കു തിൻമയെ കീഴട​ക്കാൻ കഴിയു​മെ​ന്നു​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ടും നൻമ തിൻമയെ ജയിച്ച​ട​ക്കു​മെന്ന്‌ ഉറപ്പു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാൻ നമുക്കു സകല കാരണ​വു​മുണ്ട്‌. (സങ്കീർത്തനം 119:68) തിൻമ​യോ​ടു പോരാ​ടാൻ ഇപ്പോൾ മനസ്സു​ള്ള​വർക്ക്‌, എക്കാല​ത്തേ​ക്കു​മാ​യി തിൻമയെ ഉച്ചാടനം ചെയ്യാൻ പ്രതി​ജ്ഞാ​ബ​ദ്ധ​മായ ഒരു ഗവൺമെൻറായ ദൈവ​രാ​ജ്യം ഭരിക്കുന്ന ഒരു ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെട്ട ഭൂമി​യിൽ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തി​നു നോക്കി​പ്പാർത്തി​രി​ക്കാൻ കഴിയും. സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ ഫലം വർണ്ണി​ക്കു​ന്നു: “ദയയും വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യും തമ്മിൽ എതി​രേ​റ​റി​രി​ക്കു​ന്നു; നീതി​യും സമാധാ​ന​വും തമ്മിൽ ചുംബി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. വിശ്വ​സ്‌തത ഭൂമി​യിൽനി​ന്നു മുളെ​ക്കു​ന്നു; നീതി സ്വർഗ്ഗ​ത്തിൽനി​ന്നു നോക്കു​ന്നു.”—സങ്കീർത്തനം 85:10, 11.

[അടിക്കു​റിപ്പ്‌]