മാതാ​പി​താ​ക്കളേ, നിങ്ങളു​ടെ മക്കളെ സംരക്ഷി​ക്കു​ക

മയക്കു​മ​രു​ന്നകൾ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്ന​തി​നു് സഹപാ​ഠി​കൾ തന്നെ നിർബ​ന്ധി​ക്കു​ന്ന​താ​യി നിങ്ങളു​ടെ മകൻ ഞങ്ങളോ​ടു് പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ കുട്ടിയെ എന്തു ചെയ്യും? അഥവാ, സ്‌ക്കൂ​ളിൽ ആൺകു​ട്ടി​കൾ തന്നെ ശല്യ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​താ​യി നിങ്ങളു​ടെ മകൾ നിങ്ങ​ളോ​ടു് പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതി​ക​രി​ക്കും?

നിശ്ചയ​മാ​യും, സമയം പാഴാ​ക്കാ​തെ നിങ്ങൾ അതു സംബന്ധി​ച്ചു് എന്തെങ്കി​ലും ചെയ്യു​ക​യി​ല്ലേ? വസ്‌തു​തകൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​നും നിങ്ങളു​ടെ കുട്ടിയെ സംരക്ഷി​ക്കു​ന്ന​തി​നു് എന്തു​ചെ​യ്യാൻ കഴിയു​മെ​ന്നു് നിർണ്ണ​യി​ക്കാ​നും നിങ്ങൾ ശ്രമി​ച്ചേ​ക്കാം. ഒരു മാതാ​വോ പിതാ​വോ എന്ന നിലയിൽ നിങ്ങൾ അപ്രകാ​രം പ്രതി​ക​രി​ച്ചേ​ക്കാം. എന്നാൽ വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ എല്ലായ്‌പോ​ഴും ആ വിധത്തിൽ സംഭവി​ക്കു​ന്നില്ല. മിക്ക​പ്പോ​ഴും, അത്തരം കാര്യങ്ങൾ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​മ്പോ​ഴേ​ക്കും വളരെ വൈകി​പ്പോ​യി​രി​ക്കും. ഒട്ടു മിക്ക​പ്പോ​ഴും പ്രതി​ക​രണം ഇങ്ങനെ​യാ​ണു്: “എന്റെ മകനു് (അഥവാ മകൾക്കു്) ഇതു് എങ്ങനെ സംഭവി​ച്ചു?”

യുവജ​നങ്ങൾ സമ്മർദ്ദ​ത്തിൻ കീഴിൽ

നിങ്ങൾ ഒരു മാതാ​വോ പിതാ​വോ ആണെങ്കിൽ നിങ്ങളു​ടെ മക്കളെ ബാധി​ക്കുന്ന സമ്മർദ്ദം ഏതു തത്തിലു​ള്ള​താ​ണെ​ന്നു് നിങ്ങൾക്ക​റി​യാ​മോ? അവർ ഓരോ ദിവസ​വും എന്തിനെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​വെ​ന്നു് നിങ്ങൾക്കു് അറിവു​ണ്ടോ? അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പത്രോസ്‌ ഇപ്രകാ​രം മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകി: “സുബോ​ധ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കുക, ജാഗ്രത പാലി​ക്കുക! നിങ്ങളു​ടെ പ്രതി​യോ​ഗി​യായ സാത്താൻ അലറുന്ന സിംഹ​ത്തെ​പ്പോ​ലെ ആരെ വിഴു​ങ്ങേണ്ടു എന്നു് തിരക്കി ചുറ്റി നടക്കുന്നു. (1 പത്രോസ്‌ 5:8) മുഴു മനുഷ്യ​വർഗ​ത്തെ​യും, ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രെ​യും മുതിർന്ന​വ​രെ​യും ഒരു​പോ​ലെ കീഴടക്കി അടിമകൾ ആക്കുന്ന​തി​നു് സാത്താൻ ലക്ഷ്യം വെക്കു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അനുഭ​വ​ജ്ഞാ​ന​മി​ല്ലാത്ത ചെറു​പ്പ​ക്കാർക്കു് അവൻ സ്‌പഷ്ട​മാ​യും വലി​യൊ​രു ഭീഷണി​യാ​ണു്, അതു​കൊണ്ട്‌ അവരെ കഠിന സമ്മർദ്ദ​ത്തിൻ കീഴി​ലാ​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

ഏതാനും ദൃഷ്ടാ​ന്തങ്ങൾ പരിചി​ന്തി​ക്കുക. കുറ്റകൃ​ത്യം ചെയ്യുന്ന ഇളം പ്രായ​ക്കാ​രിൽ “14 വയസ്സു​കാർ ചെയ്യുന്ന കുറ്റകൃ​ത്യ​ങ്ങ​ളാ​ണു് എറ്റവും അധികം” എന്നു് മൈനർമാ​രു​ടെ കുറ്റകൃ​ത്യം ഇപ്പോൾ മൊത്ത​ത്തി​ന്റെ 52% എന്ന ശീർഷ​ക​ത്തിൽ കീഴിൽ ജപ്പാനി​ലെ മെയ്‌നി​ഷി ഡെയ്‌ലി ന്യൂസ്‌ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്യുന്നു. ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളിൽ 14-നും 17-നും ഇടയ്‌ക്കു പ്രായ​മു​ള്ള​വ​രിൽ 33 ലക്ഷം പേർ കുടി​ച്ചു് പ്രശ്‌ന​മു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്ന​വ​രാ​ണു്, കൗമാര പ്രായ​ക്കാ​രിൽ ആറിൽ ഒരാൾ വീതം നിരന്തരം മയക്കു​മ​രു​ന്നു​കൾ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു, ഓരോ വർഷവും അര ലക്ഷത്തോ​ളം കുട്ടികൾ കൗമാര പ്രായ​ത്തി​ലുള്ള അവിവാ​ഹിത മാതാ​ക്കൾക്കു് ജനിക്കു​ന്നു. നിങ്ങൾ ജീവി​ക്കു​ന്ന​തു് എവി​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നാ​ലും നിങ്ങളു​ടെ മക്കൾ ഭൂമി​യിൽ വീശി​യ​ടി​ക്കുന്ന ബാലജന കുറ്റകൃ​ത്യം, അക്രമം, അധാർമ്മി​കത, എന്നിവ​യു​ടെ തിരത്ത​ള്ള​ലി​നോ​ടു് പ്രധി​രോ​ധ​ശേ​ഷി​യു​ള്ള​വരല്ല എന്നതാ​ണു് വസ്‌തുത.

നിങ്ങൾക്കു് അവരെ സഹായി​ക്കാൻ കഴിയും

ഇന്നു് ചെറു​പ്പ​ക്കാർ വിഷമം പിടിച്ച ഒരു പോരാ​ട്ട​ത്തിൽ ഏർപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്നു​വെ​ന്ന​തി​നു് ഇതെല്ലാം ഊന്നൽ നൽകുന്നു. അവർ തിരി​ച്ച​റി​ഞ്ഞാ​ലും ഇല്ലെങ്കി​ലും വിജയ​ശ്രീ​ലാ​ളി​ത​രാ​യി പുറത്തു​വ​രു​ന്ന​തി​നു് അവർക്കു് പക്വത​യും അനുഭ​വ​പ​രി​ച​യ​വും ഉള്ള ആളുക​ളിൽനി​ന്നു് സഹായം ആവശ്യ​മാ​ണു്. നിങ്ങൾ ഒരു മാതാ​വോ പിതാ​വോ ആണെങ്കിൽ നിങ്ങളു​ടെ മക്കൾക്കു് അത്തരം സഹായം നൽകാൻ നിങ്ങൾക്കു് കഴിയു​മോ? അവരെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​തി​നു് വേണ്ടു​വോ​ളം ശ്രമി​ക്കാൻ

നിങ്ങൾ മനസ്സു​ള്ള​യാ​ളാ​ണോ?

കുട്ടി​കളെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​തു് സംബന്ധി​ച്ചു് വളരെ​യ​ധി​കം സംസാ​ര​വും എഴുത്തും ഉണ്ടായി​ട്ടു​ണ്ടു്. ആ വിഷയം സംബന്ധി​ച്ചു ഉപദേ​ശ​ത്തി​നു് യാതൊ​രു പഞ്ഞവു​മില്ല. പരസ്‌പര വിരു​ദ്ധ​മായ അഭി​പ്രാ​യ​ങ്ങ​ളിൽ ഏതു് പിൻപ​റ്റും എന്നു് നിർണ്ണ​യി​ക്ക​ന്ന​തി​ലാ​ണു് വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ പ്രശ്‌നം. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌ അടിക്കു​ന്ന​തു് നല്ലതാ​ണെ​ന്നു് ഒരു വിദഗ്‌ദ്ധൻ പറഞ്ഞേ​ക്കാം. ഒരിക്ക​ലും അതു് ചെയ്യരു​തെ​ന്നു് മറ്റൊ​രാൾ പറയുന്നു. അഥവാ, നിങ്ങൾ കുട്ടിയെ നശിപ്പി​ക്കാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കിൽ, നേട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കു​മ്പോൾ കുട്ടി​ക്കു് സമ്മാനം കൊടു​ക്ക​രു​തെ​ന്നു് ഒരു വിദഗ്‌ദ്ധൻ നിങ്ങ​ളോ​ടു് പറഞ്ഞേ​ക്കാം. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഭയശങ്ക​യുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കിൽ, അഭിന​ന്ദ​ന​വും സമ്മാന​വും അത്യന്താ​പേ​ക്ഷി​ത​മാ​ണെ​ന്നു് മറ്റൊ​രാൾ പറയുന്നു. നമുക്കു​ള്ള​തു് “മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളാ​യി​രി​ക്കാൻ ഭയപ്പെ​ടുന്ന മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളു​ടെ ഒരു തലമു​റ​യാ​ണു്” എന്നു കാനഡാ​യി​ലെ ടൊ​റോ​ന്റോ​യിൽ രോഗി​ക​ളായ കുട്ടി​കൾക്കു് വേണ്ടി​യുള്ള ആശുപ​ത്രി​യി​ലെ ഒരു സ്റ്റാഫ്‌ അംഗം പറഞ്ഞതു് ഒട്ടും അതിശ​യമല്ല.

ഈ ഗുരു​ത​ര​മായ സാഹച​ര്യ​വും അനേക​രു​ടെ കാര്യ​ത്തിൽ ഉണ്ടായ പരാജ​യ​വും കാണു​ക​യിൽ, ഈ അന്ത്യനാ​ളു​ക​ളിൽ പക്വത​യും സമനി​ല​യും എല്ലാറ്റി​നു​മു​പരി ദൈവ​ഭ​ക്തി​യും ഉള്ള വ്യക്തി​ക​ളാ​യി കുട്ടി​കളെ വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു​വ​രു​ന്ന​തു് യഥാർഥ​ത്തിൽ സാധ്യ​മാ​ണോ എന്നു് നിങ്ങൾ അതിശ​യി​ച്ചു​പോ​യേ​ക്കാം. ഇതു സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന വീക്ഷണ​ത്തിൽ സ്വയം പിൻമാ​റു​ന്ന​തി​നു് മുമ്പു് അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ പറഞ്ഞ​തെ​ന്തെ​ന്നു് ഓർമ്മി​ക്കുക: “പിതാ​ക്ക​ന്മാ​രെ, നിങ്ങളു​ടെ മക്കളെ പ്രകോ​പി​പ്പി​ക്കാ​തെ യഹോ​വ​യു​ടെ ശിക്ഷണ​ത്തി​ലും മാനസിക ക്രമവൽക്ക​ര​ണ​ത്തി​ലും വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു വരുക.” (എഫെസ്യർ 6:4) ഇതു ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നായി​രു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ ദൈവം നിശ്ചയ​മാ​യും ഈ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം മാതാ​പി​താ​ക്കളെ ഏല്‌പി​ക്കു​ക​യി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.

ഒരു മാതൃ​കാ​യോ​ഗ്യ​മായ കുടും​ബം

നോഹ​യും അവന്റെ കുടും​ബ​വും ജീവി​ച്ചി​രു​ന്ന​തു് നമ്മു​ടേ​തി​നോ​ടു് വളരെ സമ്യമുള്ള ഒരു കാലത്താ​ണു്. ബൈബിൾ രേഖ പറയു​ന്ന​ത​നു​സ​രി​ച്ചു്, ആ കാലത്തു്, “മനുഷ്യ​ന്റെ വഷളത്തം ഭൂമി​യിൽ പെരു​കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​വെ​ന്നും അവന്റെ ഹൃദയ​ചി​ന്ത​യു​ടെ ഓരോ ചായ്‌വും എല്ലായ്‌പ്പോ​ഴും ചീത്ത മാത്ര​മാ​ണെ​ന്നും യഹോവ കണ്ടു. . . ദൈവം ഭൂമിയെ നോക്കി​യ​പ്പോൾ അതു് അധഃപ​തി​ച്ച​താ​യി കണ്ടു, എന്തെന്നാൽ സകല ജഡവും ഭൂമി​യിൽ അതിന്റെ വഴി അധഃപ​തി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു. (ഉല്‌പത്തി 6:5,12) ആ സാഹച​ര്യ​ത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു് നിങ്ങളു​ടെ മക്കളെ വളർത്തേ​ണ്ട​താ​യി വന്നിരു​ന്നെ​ങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു് എങ്ങനെ അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​മാ​യി​രു​ന്നു? ഉല്‌പത്തി 5:32, ഉല്‌പത്തി 7:6-നോടു് താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തു​മ്പോൾ നോഹ​യു​ടെ പുത്ര​ന്മാർ പ്രളയ​ത്തി​നു മുമ്പുള്ള ഒരു നൂറു​വർഷ​കാ​ല​ഘ​ട്ട​ത്തി​നു​ള്ളി​ലാ​ണു് ജനിച്ച​തെ​ന്നു് നാം കുറി​ക്കൊ​ള്ളു​ന്നു. എങ്കിലും പ്രളയ​ത്തി​നു് മുമ്പു് 120 വർഷങ്ങൾക്കു് മുമ്പു് തന്നെ അവസ്ഥകൾ വളരെ വഷളാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊ​ണ്ടു് ദൈവം ഇപ്രകാ​രം പറഞ്ഞു:“എന്റെ ആത്മാവു് അനിശ്ചി​ത​മാ​യി മനുഷ്യ​നിൽ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യില്ല. അവൻ ജഡം തന്നെയ​ല്ലോ. തദനു​സൃ​ത​മാ​യി അവന്റെ നാളുകൾ 120 സംവത്സ​ര​മാ​കും”—ഉല്‌പത്തി 6:3

അത്തരം പ്രതി​കൂല അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നി​ട്ടും നോഹ​യും അവന്റെ ഭാര്യ​യും ദൈവ​ഭ​യ​മുള്ള ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രാ​യി അവരുടെ മൂന്നു പുത്ര​ന്മാ​രെ​യും വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു​വന്നു. അനുസ​ര​ണ​ത്തോ​ടെ തങ്ങളുടെ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളോ​ടു് സഹകരി​ച്ച​തി​നാൽ ആ ഭക്തികെട്ട തലമു​റയെ നശിപ്പിച്ച പ്രളയത്തെ അവർ അതിജീ​വി​ച്ചു.

നോഹ​യു​ടെ വിജയ​ത്തി​ന്റെ താക്കോൽ എന്തായി​രന്നു? എബ്രായർ 11:7-ൽ ഇങ്ങനെ എഴുതാൻ പൗലോസ്‌ നിശ്വ​സ്‌ത​നാ​ക്ക​പ്പെട്ടു:“ വിശ്വാ​സ​ത്താൽ നോഹ അതുവരെ കാണാത്ത കാര്യ​ങ്ങ​ളേ​ക്കു​റി​ച്ചു ദിവ്യ മുന്നറി​യി​പ്പു് ലഭിച്ച ശേഷം ദൈവ​ഭയം പ്രകട​മാ​ക്കു​ക​യും തന്റെ കുടും​ബ​ത്തി​ന്റെ രക്ഷക്കായി ഒരു പെട്ടകം നിർമ്മി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.” വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ ഉല്‌പത്തി 6:22 നമ്മോ​ടി​ങ്ങനെ പറയുന്നു:“ദൈവം തന്നോ​ടു് കല്‌പി​ച്ച​തെ​ല്ലാം നോഹ ചെയ്‌തു അങ്ങനെ​തന്നെ അവൻ ചെയ്‌തു.”

നിസ്സം​ശ​യ​മാ​യും യഹോ​വ​യു​ടെ മുമ്പാ​കെ​യുള്ള നോഹ​യു​ടെ വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യും ഉത്സാഹ​വും അവന്റെ പുത്ര​ന്മാ​രു​ടെ മനസ്സു​ക​ളിൽ, അതേ ഗുണങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ജീവി​ത​ത്തിൽ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നതു എത്ര പ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ന്നു് ദൃഢമാ​യി പതിപ്പി​ച്ചു. പെട്ടകം പണിയുന്ന സമയത്തു അവരോ​ടൊ​ത്തു് സംസാ​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും ജോലി ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടും ഒരുമി​ച്ചു് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്‌തു​കൊ​ണ്ടും പങ്കു​വെ​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും അവൻ ധാരാളം സമയം ചെലവ​ഴി​ച്ചി​രി​ക്കണം. “നീതി​യു​ടെ ഒരു പ്രസം​ഗകൻ” എന്ന നിലയിൽ നോഹ യഹോ​വ​യു​ടെ നിയമ​ങ്ങ​ളും വ്യവസ്ഥ​ക​ളും തന്റെ കുടും​ബത്തെ പഠിപ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​കണം. തൽഫല​മാ​യി, നോഹ​യു​ടെ കുടും​ബം “ഭക്തികെട്ട ആളുക​ളു​ടെ” പുരാതന “ലോക”ത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ അതിജീ​വി​ച്ചു.—2 പത്രോസ്‌ 2:5.

നിങ്ങൾക്കു് ചെയ്യാൻ കഴിയു​ന്ന​തു

അപ്പോൾ വിജയ​ക​ര​മാ​യി കുട്ടി​കളെ പഠിപ്പി​ക്കു​ക​യും പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ, മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളു​ടെ മാതൃക പ്രധാ​ന​മായ ഒരു പങ്കു വഹിക്കു​ന്നു​വെ​ന്നു​ള്ള​തു് വളരെ സ്‌പഷ്ട​മാ​ണു്. കുട്ടി​കളെ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തിൽ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ നേരി​ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതി​ബന്ധം എന്താ​ണെ​ന്നു് ഒരു വർത്തമാ​ന​പ്പ​ത്ര​ത്തി​ലെ കോള​മെ​ഴു​ത്തു​കാ​ര​നോ​ടു് ചോദി​ച്ച​പ്പോൾ, “അവർ തന്നെ” എന്നു് അയാൾ ഉത്തരം നൽകി. തങ്ങൾ പറയു​ന്ന​തു് പ്രാവർത്തി​ക​മാ​ക്കാത്ത മാതാ​പി​താ​ക്കൾ തങ്ങളു​ടെ​യും മക്കളു​ടെ​യും താല്‌പ​ര്യ​ങ്ങൾക്കെ​തി​രെ പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്നു. (റോമർ 2:21-23 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.) ഈ ബന്ധത്തിൽ സ്ഥിരത അത്യന്താ​പേ​ക്ഷി​ത​മാണ്‌. അതു​കൊ​ണ്ടു് മാതാ​പി​താ​ക്കൾ തങ്ങളോ​ടു​തന്നെ ഇപ്രകാ​രം ചോദി​ക്കേണ്ട ആവശ്യ​മു​ണ്ടു്. ജീവി​ത​ത്തിൽ അതി​പ്ര​ധാ​ന​മായ കാര്യങ്ങൾ എന്താ​ണെ​ന്നാ​ണു് ഞാൻ വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന​തു്? എന്റെ വ്യക്തി​പ​ര​മായ ലാക്കുകൾ ഏവയാ​ണു്?

ആവർത്തനം 6:7-ൽ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളോ​ടു് ഇപ്രകാ​രം കല്‌പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു: “നീ അവ [യഹോ​വ​യിൽ നിന്നുള്ള വചനങ്ങൾ] നിന്റെ പുത്രനെ ഉദ്‌ബോ​ധി​പ്പി​ക്കു​ക​യും നീ നിന്റെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കു​മ്പോ​ഴും വഴിയിൽ നടക്കു​മ്പോ​ഴും കിടക്കു​മ്പോ​ഴും എഴു​ന്നേ​ല്‌ക്കു​മ്പോ​ഴും അവയെ​ക്കു​റി​ച്ചു് സംസാ​രി​ക്കു​ക​യും വേണം.” അതിന്റെ അർത്ഥം ആശയവി​നി​യമം എന്നാണു്. എന്നാൽ എല്ലാ സംസാ​ര​ങ്ങ​ളും ആവശ്യം ആശയവി​നി​മ​യമല്ല. താൻ സ്‌ക്കൂ​ളിൽ അനുഭ​വി​ക്കുന്ന മയക്കു​മ​രു​ന്നു പ്രശ്‌നം സംബന്ധി​ച്ചു് തന്റെ അമ്മയോ​ടു് സംസാ​രി​ക്കാൻ രണ്ടുവട്ടം ശ്രമി​ച്ചു​വെ​ന്നു് പതി​നേഴു വയസ്സു​കാ​ര​നായ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു. [മയക്കു​മ​രു​ന്നു വിൽക്കു​ന്ന​വ​രിൽനി​ന്നു] അകന്നു നിൽക്കാൻ എന്റെ അമ്മ എന്നോ​ടു് പറഞ്ഞു” എന്നു് അവൻ പറഞ്ഞു. അതു് സഹായം ചെയ്‌തോ? പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ ഇല്ല, എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ, സമ്മർദ്ദ​ത്താൽ കെണി​യിൽ അകപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി അപ്പോ​ഴും കുട്ടിക്കു തോന്നി, അതു പൊട്ടി​ച്ചെ​റി​ഞ്ഞു് പുറ​ത്തേ​ക്കു് ചാടേ​ണ്ട​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നു് അവനു് അറിയി​ല്ല​താ​നും

ചെറു​പ്പ​ക്കാർ തങ്ങൾക്കു് കൈകാ​ര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത പ്രശ്‌ന​ങ്ങളെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കു​മ്പോൾ അവരുടെ ആദ്യ ശരണം പരിഹാ​ര​ത്തി​നാ​യി തങ്ങളുടെ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളി​ലേ​ക്കു് തിരി​യു​ക​യെ​ന്ന​താ​ണു്, അതു് നല്ലതു​മാ​ണു്. എന്നാൽ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ അവരുടെ സാഹച​ര്യം മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ പരാജ​യ​പ്പെ​ട്ടാൽ അത്തരം വിശ്വാ​സം എളുപ്പം തകർക്ക​പ്പെ​ട്ടേ​ക്കാം. ഉടൻ പരിഹാ​രം ലഭ്യമ​ല്ലെ​ങ്കിൽപോ​ലും വിവേകം പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നി​ട​ത്തു് ആശയവി​നി​മയ മാർഗങ്ങൾ തുറന്നു​കി​ട​ക്കും.

കുട്ടി​ക​ളെ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തിരുത്തൽ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാ​ണു്. ബൈബി​ളി​ലെ ഒരു സദൃശ​വാ​ക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “വടിയും ശാസന​യു​മാ​ണു് ജ്ഞാനം നൽകു​ന്ന​തു്; എന്നാൽ അഴിച്ചു വിട്ടി​രി​ക്കുന്ന ഒരു ബാലൻ അവന്റെ അമ്മയ്‌ക്കു ലജ്ജ വരുത്തു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കും”—സദൃശ്യ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 29:15.

കുറച്ചു​നാൾ മുമ്പു ടെക്‌സാ​സിൽ ഹുസ്റ്റനി​ലുള്ള പോലീസ്‌ ഡിപ്പാർട്ടു​മെ​ന്റു് “അപരാ​ധി​ക​ളായ കുട്ടി​കളെ വളർത്തു​ന്ന​തി​നുള്ള 12 ചട്ടങ്ങൾ എന്ന അഭിധാ​ന​ത്തിൽ ഒരു ലഘുലേഖ വിതരണം ചെയ്‌തു. ഗൗരവ​സ്വ​ഭാ​വ​മി​ല്ലാത്ത അതിന്റെ രീതി ചിരിച്ചു തള്ളാവു​ന്നതേ ഉള്ളൂ, എന്നാൽ ആ “ചട്ടങ്ങളിൽ” മിക്കവാ​റും എല്ലാം തിരു​ത്ത​ലി​നോ​ടു് അഥവാ അതിന്റെ അഭാവ​ത്തോ​ടു് ബന്ധപ്പെ​ട്ട​താ​ണു്. അതിന്റെ ചില ദൃഷ്ടാ​ന്തങ്ങൾ ഇതാ:

“ശൈശവം മുതൽ കുട്ടി ആഗ്രഹി​ക്കുന്ന സകലതും” അവനു നൽകി​ക്കൊ​ണ്ടു് തുടക്ക​മി​ടുക. ഈ വിധത്തിൽ ലോകം അവനു് ഒരു ജീവി​ത​മാർഗ്ഗം നൽകാൻ കടപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു​വെന്ന വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ അവൻ വളരും.”

“അവൻ ചീത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു​തു​ട​ങ്ങ​മ്പോൾ അവനെ കളിയാ​ക്കുക. ഇതു അവൻ മിടു​ക്ക​നാ​ണെന്നു ചിന്തിക്കൻ ഇടയാ​ക്കും. . .”

ഒരിക്ക​ലും അവനു് യാതൊ​രു ആത്മീയ പരിശീ​ല​ന​വും നൽകരു​തു്. അവനു് 21 വയസ്സാ​കു​ന്ന​തു​വരെ കാത്തി​രി​ക്കുക, പിന്നീ​ടു് ‘അവൻ തന്നെ തീരു​മാ​നി​ക്കട്ടെ’”

“തെറ്റി​പ്പോ​യി’ എന്ന പദം ഉപയോ​ഗി​ക്കാ​തി​രി​ക്കുക. അതു ഒരു കുറ്റ​ബോ​ധം വികസി​പ്പി​ച്ചേ​ക്കാം. . .”

ക്രിസ്‌തീ​യ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ തങ്ങളുടെ മക്കളെ “യഹോ​വ​യു​ടെ ശിക്ഷണ​ത്തി​ലും മാനസിക ക്രമവൽക്ക​ര​ണ​ത്തി​ലും” വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു വരുന്നതു സംബന്ധി​ച്ചു് ചിന്തയു​ള്ള​വ​രാ​ണു്. (എഫെസ്യർ 6:4) ശ്രമം കൂടാതെ—വളരെ​യ​ധി​കം ശ്രമം കൂടാതെ—അതു സാദ്ധ്യ​മാ​കു​ന്നില്ല. എന്നാൽ അന്തിമ​ഫലം നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളു​ടെ മക്കൾക്കും ജീവൻ ആയിരി​ക്കു​മ്പോൾ ചെലവ​ഴി​ക്കുന്ന സമയവും ശ്രമവും ഒട്ടും കൂടു​തലല്ല.—ആവർത്തനം 6:2.

പ്രതി​ഫ​ല​ദാ​യ​ക​മായ ഒരു നിയമം

“നോക്കൂ! പുത്ര​ന്മാർ യഹോ​വ​യിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അവകാ​ശ​മാ​കു​ന്നു; ഉദരഫലം ഒരു പ്രതി​ഫ​ല​മാ​കു​ന്നു” എന്നു സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രൻ പറയുന്നു. (സങ്കീർത്തനം 127:3) കാലം കടന്നു​പോ​യി​ട്ടും, സാമൂഹ്യ ആചാരങ്ങൾ മാറി​യി​ട്ടും, ആ പ്രസ്‌താ​വന ഇപ്പോ​ഴും സത്യമാണ്‌. യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ ക്രിസ്‌തീയ സ്ഥാപന​ത്തിൽ ഒട്ടനേകം ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രിൽ ഇതിനുള്ള തെളി​വു് കാണാൻ കഴിയും. അവർ ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​മു​ള്ള​വ​രും ആദരണീ​യ​രും പ്രഗത്ഭ​രും ആയി വളർന്നു​വ​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. അവർ അവർക്കു​ത​ന്നെ​യും അവരുടെ മാതാ​പി​താ​ക്കൾക്കും എല്ലാറ്റി​നു​മു​പരി അവരുടെ സൃഷ്ടാ​വായ യഹോ​വ​യാം ദൈവ​ത്തി​നും ഒരു ബഹുമ​തി​യാ​ണു്.

നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അവരെ പരിശീ​ലി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നും പഠിപ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നും സംരക്ഷി​ക്കു​ന്ന​തി​നും നടപടി​യെ​ടു​ക്കു​ന്നി​ല്ലെ​ങ്കിൽ അത്തരം സംതൃ​പ്‌തി​ക​ര​മായ ഫലങ്ങ​ളോ​ടെ നിങ്ങളു​ടെ മക്കളെ വളർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു​വ​രു​ന്ന​തി​ന്റെ പ്രതി​ഫലം നിങ്ങൾക്കു് കൊയ്‌തെ​ടു​ക്കാൻ കഴിയും.