വിമാനം രംഗ​പ്ര​വേശം ചെയ്‌തത്‌ എങ്ങനെ?

വായു​വി​നെ​ക്കാൾ ഭാര​മേ​റിയ പറക്കൽ യന്ത്രങ്ങ​ളു​ടെ മാതൃ​കകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ രൂപകൽപ്പ​നാ​വി​ദ​ഗ്‌ധർ എങ്ങനെ​യാണ്‌ ഒടുവിൽ വിജയി​ച്ചത്‌? യഥാർഥ പറക്കൽ വിദഗ്‌ധ​രി​ലേക്ക്‌—പക്ഷിക​ളി​ലേക്ക്‌—അവർ തങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. കൊക്കു​കൾ പറക്കുന്ന രീതി​യിൽ ആകൃഷ്ട​നാ​യി 1889-ൽ ഒട്ടോ ലിലി​യെൻതാൽ എന്ന ജർമൻകാ​ര​നായ ഒരു എഞ്ചിനീ​യർ “വ്യോ​മ​സാ​ങ്കേ​തി​ക​വി​ദ്യക്ക്‌ അടിസ്ഥാ​ന​മാ​യി പക്ഷിക​ളു​ടെ പറക്കൽ” (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചു. രണ്ടു വർഷത്തി​നു ശേഷം അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യത്തെ ഗ്ലൈഡർ നിർമി​ച്ചു, അതു വളരെ ലളിത​മാ​യി​രു​ന്നു. ഏതാണ്ട്‌ 2,000 പ്രാവ​ശ്യം അദ്ദേഹം ഗ്ലൈഡർ പറപ്പിച്ചു. തുടർന്ന്‌ 1896-ൽ, ഒരു ഏകപക്ഷ വിമാനം (monoplane) പറപ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നി​ട​യ്‌ക്ക്‌ ലിലി​യെൻതാൽ കൊല്ല​പ്പെട്ടു. ഫ്രാൻസിൽ ജനിച്ച ഒക്‌റ്റവ്‌ ഷനൂട്ട്‌ എന്ന അമേരി​ക്ക​ക്കാ​ര​നായ ഒരു എഞ്ചിനീ​യർ ലിലി​യെൻതാ​ലി​ന്റെ മാതൃക പരിഷ്‌ക​രിച്ച്‌ ഇരട്ടച്ചി​റ​കുള്ള ഒരു ഗ്ലൈഡർ വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്തു. വായു​വി​നെ​ക്കാൾ ഭാരമുള്ള പറക്കൽ യന്ത്രങ്ങ​ളു​ടെ മാതൃക നിർമി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​ലെ ഗണ്യമായ മറ്റൊരു കുതി​ച്ചു​ചാ​ട്ട​മാ​യി​രു​ന്നു ഇതും.

അങ്ങനെ​യി​രി​ക്കെ​യാണ്‌ റൈറ്റ്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാർ രംഗത്തു വന്നത്‌. യു.എസ്‌.എ.-യിലുള്ള ഒഹാ​യോ​യി​ലെ ഡേറ്റണി​ലുള്ള ഒരു സൈക്കിൾക്ക​ട​യു​ടെ ഉടമക​ളായ ഒർവിൽ റൈറ്റും വിൽബർ റൈറ്റും ഗ്ലൈഡർ ഉപയോ​ഗി​ച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ പരീക്ഷ​ണങ്ങൾ ആരംഭി​ച്ചത്‌ 1900-ൽ ആണ്‌. ലിലി​യെൻതാ​ലി​ന്റെ​യും ഷനൂട്ടി​ന്റെ​യും നേട്ടങ്ങൾ ആയിരു​ന്നു അവരുടെ പരീക്ഷ​ണ​ങ്ങൾക്ക്‌ അടിസ്ഥാ​നം. അടുത്ത മൂന്നു വർഷം റൈറ്റ്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാർ സാവധാ​നം പടിപ​ടി​യാ​യുള്ള പരീക്ഷ​ണ​ങ്ങ​ളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. നോർത്ത്‌ കരോ​ലി​ന​യി​ലെ കിറ്റി ഹോക്കിൽ അവർ തുടർച്ച​യാ​യി പരീക്ഷ​ണങ്ങൾ നടത്തി. വിൻഡ്‌ ടണലു​ക​ളു​ടെ സഹായ​ത്താൽ പരീക്ഷ​ണങ്ങൾ നടത്തി അവർ പുതിയ രൂപമാ​തൃ​കകൾ വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്തു. അലക്കു​ശാ​ല​യിൽ സ്റ്റാർച്ച്‌ പൗഡർ ഇട്ടു​വെ​ച്ചി​രുന്ന പെട്ടി​കൊണ്ട്‌ അവർ ആദ്യമാ​യി തങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഒരു രൂപമാ​തൃക ഉണ്ടാക്കി. പിന്നീട്‌ അവർ യന്ത്രസ​ഹാ​യ​ത്താൽ പ്രവർത്തി​ക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വിമാനം നിർമി​ച്ചു. വിമാ​ന​ത്തി​ന്റെ പുറകി​ലുള്ള റഡറിന്റെ ഇരുവ​ശ​ത്തും തടി​കൊ​ണ്ടുള്ള ഓരോ പ്രൊ​പ്പല്ലർ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. നാലു സിലി​ണ്ട​റുള്ള 12 കുതി​ര​ശ​ക്തി​യു​ടെ ഒരു എഞ്ചിൻ സ്വന്തമാ​യി ഉണ്ടാക്കി അവർ അത്‌ വിമാ​ന​ത്തി​ന്റെ താഴത്തെ ചിറകി​നു മുകളിൽ ഘടിപ്പി​ച്ചു. ഈ എഞ്ചിൻ പ്രൊ​പ്പ​ല്ല​റു​കളെ പ്രവർത്തി​പ്പി​ച്ചു.

1903, ഡിസംബർ 14-ന്‌ റൈറ്റ്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രു​ടെ പുതിയ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​മായ ആ വിമാനം തടി​കൊ​ണ്ടുള്ള വിക്ഷേപണ തറയിൽനിന്ന്‌ പ്രഥമ പറക്കൽ നടത്തി—മൂന്നര സെക്കന്റ്‌ അത്‌ ആകാശത്തു പറന്നു​നി​ന്നു! മൂന്നു ദിവസ​ത്തി​നു ശേഷം ആ സഹോ​ദ​ര​ന്മാർ വീണ്ടും യന്ത്രം പറപ്പി​ച്ചു​നോ​ക്കി. ഒടുവിൽ അത്‌ ഏതാണ്ട്‌ ഒരു മിനിറ്റ്‌ ആകാശത്ത്‌ പറന്നു​വെന്നു മാത്രമല്ല 260 മീറ്റർ സഞ്ചരി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. സംരംഭം വിജയ​കരം ആയിരു​ന്നു.a

അത്ഭുത​ക​ര​മെ​ന്നു പറയട്ടെ, വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗത രംഗത്തെ നാഴി​ക​ക്ക​ല്ലായ ഈ നേട്ടം പുറം​ലോ​ക​ത്തി​ന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടി​ല്ലെ​ന്നു​തന്നെ പറയാം. 1906 ജനുവ​രി​യിൽ ദ ന്യൂ​യോർക്ക്‌ ടൈംസ്‌ റൈറ്റ്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രെ കുറി​ച്ചുള്ള ഒരു വാർത്ത പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ചു. “പറക്കൽ യന്ത്രങ്ങൾ” അവർ അതീവ രഹസ്യ​മാ​യി​ട്ടാ​ണു നിർമി​ച്ചത്‌ എന്നും 1903-ൽ “വിമാനം പറപ്പി​ച്ച​പ്പോൾ നാമമാ​ത്ര​മായ വിജയം” മാത്ര​മാണ്‌ ഉണ്ടായത്‌ എന്നും അതിൽ പറഞ്ഞി​രു​ന്നു. വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ചരി​ത്ര​പ്ര​ധാ​ന​മായ ആ പറപ്പിക്കൽ നടത്തിയ അന്നു രാത്രി​തന്നെ പത്രക്കാ​രെ വിവര​മ​റി​യി​ക്കാൻ ആവശ്യ​പ്പെ​ട്ടു​കൊണ്ട്‌ ഒർവിൽ തന്റെ പിതാ​വിന്‌ ഒരു കമ്പിസ​ന്ദേശം അയച്ചി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളി​ലെ മൂന്നു പത്രങ്ങൾ മാത്രമേ അന്ന്‌ ആ സംഭവം പ്രസി​ദ്ധീ​ക​രി​ക്കാൻ മനസ്സു കാട്ടി​യു​ള്ളൂ.

വാണിജ്യ രംഗത്ത്‌ പറക്കും യന്ത്രങ്ങൾക്കു ഭാവി ഇല്ലെന്നോ?

വൈമാ​നിക പരീക്ഷ​ണങ്ങൾ നടത്ത​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ആദ്യ വർഷങ്ങ​ളിൽ ആളുകൾ പൊതു​വേ അവയുടെ വിജയ​ത്തിൽ സംശയം പ്രകടി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു. വ്യോ​മ​സാ​ങ്കേ​തിക രംഗത്തെ പ്രധാന മുന്നോ​ടി​ക​ളിൽ ഒരാളായ ഷനൂട്ട്‌ പോലും 1910-ൽ ഇങ്ങനെ പ്രവചി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി: “പറക്കും യന്ത്രങ്ങൾക്ക്‌ വാണിജ്യ രംഗത്ത്‌ ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാകു​മെന്നു പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നതു വെറു​തെ​യാണ്‌ എന്നാണു വിദഗ്‌ധ​രു​ടെ അഭി​പ്രാ​യം. വിമാ​ന​ങ്ങൾക്കു വഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭാരത്തിന്‌ എപ്പോ​ഴും ഒരു പരിധി​യു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. അതു​കൊണ്ട്‌ അവയ്‌ക്ക്‌ ഒരിക്ക​ലും യാത്ര​ക്കാ​രെ​യോ സാധന​സാ​മ​ഗ്രി​ക​ളോ കയറ്റി​ക്കൊ​ണ്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല.”

എങ്കിലും റൈറ്റ്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാ​രു​ടെ ആദ്യത്തെ വിമാന യാത്ര​കളെ തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങ​ളിൽ വ്യോമ സാങ്കേ​തി​ക​വി​ദ്യ പുരോ​ഗ​തി​യു​ടെ ഉയരങ്ങൾ പിടി​ച്ച​ടക്കി. അഞ്ചു വർഷം​കൊണ്ട്‌ സഹോ​ദ​ര​ന്മാർ രണ്ടു പേർക്ക്‌ ഇരിക്കാ​വുന്ന ഒരു ദ്വിപക്ഷ വിമാനം നിർമി​ച്ചു, 43 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ മണിക്കൂ​റിൽ 71 കിലോ​മീ​റ്റർ വേഗത്തിൽ അതിനു സഞ്ചരി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. 1911-ൽ ആദ്യമാ​യി ഒരു വിമാനം ഭൂഖണ്ഡ​ത്തി​നു കുറുകെ സഞ്ചരിച്ചു; ന്യൂ​യോർക്കിൽനി​ന്നു കാലി​ഫോർണി​യ​വ​രെ​യുള്ള ആ യാത്ര​യ്‌ക്കു 49 ദിവസം വേണ്ടി​വന്നു! ഒന്നാം ലോക​മ​ഹാ​യുദ്ധ കാലത്ത്‌ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ വേഗം മണിക്കൂ​റിൽ 100 കിലോ​മീ​റ്റർ എന്നതിൽനി​ന്നും 230 കിലോ​മീ​റ്റ​റിൽ അധികം ആയി വർധിച്ചു. ഉയരത്തി​ന്റെ റെക്കോർഡു​കൾ താമസി​യാ​തെ 9,000 മീറ്റർ വരെ എത്തി.

വ്യോ​മ​യാ​ത്ര റെക്കോർഡു​കൾ 1920-കളിൽ വാർത്ത​ക​ളിൽ നിറഞ്ഞു​നി​ന്നു. 1923-ൽ അമേരി​ക്ക​ക്കാ​രായ രണ്ടു സൈനിക ഉദ്യോ​ഗസ്ഥർ ആദ്യമാ​യി ഐക്യ​നാ​ടു​കൾക്കു കുറുകെ നിർത്താ​തെ വിമാനം പറപ്പിച്ചു. ഒരു തീരത്തു​നി​ന്നു മറ്റൊരു തീര​ത്തേ​ക്കുള്ള ആ യാത്ര​യ്‌ക്കു 27 മണിക്കൂ​റിൽ താഴെ സമയമേ വേണ്ടി​വ​ന്നു​ള്ളൂ. നാലു വർഷത്തി​നു ശേഷം, 33 മണിക്കൂ​റും 20 മിനി​റ്റും കൊണ്ട്‌ ന്യൂ​യോർക്കിൽനി​ന്നു പാരീ​സി​ലേക്കു നിർത്താ​തെ വിമാനം പറപ്പിച്ച്‌ ചാൾസ്‌ എ. ലിൻഡ്‌ബെർഗ്‌ ജനശ്രദ്ധ പിടി​ച്ചു​പറ്റി.

അതേസ​മ​യം, പുതു​താ​യി രംഗ​പ്ര​വേശം ചെയ്‌ത വാണിജ്യ വിമാ​ന​ക്ക​മ്പ​നി​ക്കാർ ഇടപാ​ടു​കാ​രെ ആകർഷി​ക്കാൻ തുടങ്ങി. 1939-ന്റെ അവസാ​ന​ത്തോ​ടെ വിമാ​ന​യാ​ത്ര പ്രസി​ദ്ധി​യാർജി​ച്ചു, വർഷം തോറും യു.എസ്‌. വിമാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്ന​വ​രു​ടെ എണ്ണം ഏതാണ്ട്‌ 30 ലക്ഷമാ​യി​രു​ന്നു. 1930-കളുടെ അവസാ​ന​ത്തിൽ സാധാ​ര​ണ​മാ​യി ഉപയോ​ഗ​ത്തിൽ ഉണ്ടായി​രു​ന്നത്‌ ഡിസി-3 വിമാ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു. മണിക്കൂ​റിൽ 270 കിലോ​മീ​റ്റർ സ്ഥിര​വേ​ഗ​ത്തിൽ സുഗമ​മാ​യി പറന്നി​രുന്ന അത്‌ വെറും 21 യാത്ര​ക്കാ​രെ​യാണ്‌ വഹിച്ചി​രു​ന്നത്‌; എന്നാൽ രണ്ടാം ലോക മഹായു​ദ്ധ​ത്തി​നു ശേഷം വാണിജ്യ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ വലുപ്പ​വും ക്ഷമതയും വളരെ​യേറെ വർധിച്ചു. മണിക്കൂ​റിൽ 480 കിലോ​മീ​റ്റ​റിൽ അധികം വേഗത്തിൽ അവയ്‌ക്കു സുഗമ​മാ​യി പറക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. 1952-ൽ ബ്രിട്ടീ​ഷു​കാർ വാണിജ്യ ടർബോ​ജെറ്റ്‌ സേവനം ലഭ്യമാ​ക്കി. 1970-ൽ 400 പേർക്കി​രി​ക്കാ​വുന്ന ബോയിങ്‌ 747 പോലുള്ള ജംബോ ജെറ്റുകൾ രംഗ​പ്ര​വേശം ചെയ്‌തു.

1976-ൽ മറ്റൊരു മുന്നേറ്റം ഉണ്ടായി. ബ്രിട്ടീ​ഷു​കാ​രും ഫ്രഞ്ചു​കാ​രും അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം എഞ്ചിനീ​യർമാർ ഗ്രീക്ക്‌ അക്ഷരമായ ഡെൽറ്റ​യു​ടെ ആകൃതി​യി​ലുള്ള ചിറകു​ക​ളോ​ടു കൂടിയ കൊൺകോർഡ്‌ ജെറ്റ്‌ വിമാനം പുറത്തി​റക്കി. 100 യാത്ര​ക്കാ​രെ വഹിക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രുന്ന അതിന്‌ ശബ്ദത്തിന്റെ രണ്ടിരട്ടി വേഗത്തിൽ—അതായത്‌ മണിക്കൂ​റിൽ 2,300-ൽ അധികം കിലോ​മീ​റ്റർ വേഗത്തിൽ—സഞ്ചരി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ഉയർന്ന പ്രവർത്തന ചെലവു​കൾ വാണിജ്യ സൂപ്പർസോ​ണിക്‌ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ വ്യാപ​ക​മായ ഉപയോ​ഗത്തെ പരിമി​ത​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

ലോക​ത്തി​ന്റെ മുഖച്ഛായ മാറ്റുന്നു

നിങ്ങൾ ഒരു വിമാ​ന​ത്തിൽ ഒരിക്ക​ലും സഞ്ചരി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ഈ സത്വര സാങ്കേ​തിക മുന്നേ​റ്റങ്ങൾ നിങ്ങളു​ടെ ജീവി​തത്തെ ബാധി​ച്ചി​രി​ക്കാൻ ഇടയുണ്ട്‌. ഗോള​മെ​മ്പാ​ടും വിമാ​ന​ത്തിൽ സാധനങ്ങൾ അങ്ങോ​ട്ടു​മി​ങ്ങോ​ട്ടും കൊണ്ടു​പോ​കു​ന്നു; മിക്ക​പ്പോ​ഴും, നാം കഴിക്കുന്ന ആഹാരം, ധരിക്കുന്ന വസ്‌ത്രങ്ങൾ ജോലി​സ്ഥ​ല​ത്തോ വീട്ടി​ലോ ഉപയോ​ഗി​ക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഒരു സമു​ദ്ര​ത്തി​നോ ഭൂഖണ്ഡ​ത്തി​നോ കുറുകെ കടത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു വന്നതാണ്‌. കത്തുക​ളും മറ്റ്‌ ഉരുപ്പി​ടി​ക​ളും വിമാന മാർഗം ഒരു രാജ്യ​ത്തു​നി​ന്നു മറ്റൊരു രാജ്യ​ത്തേക്കു സത്വരം എത്തിക്കു​ന്നു. ദൈനം​ദിന ഇടപാ​ടു​കൾ നടത്താൻ ബിസി​ന​സ്സു​കാർ വിമാനം വഴിയുള്ള കുരിയർ സേവന​ങ്ങളെ വളരെ​യ​ധി​കം ആശ്രയി​ക്കു​ന്നു. നമുക്കു ലഭ്യമാ​യി​രി​ക്കുന്ന സേവന​ങ്ങ​ളും സാധന​ങ്ങ​ളും നാം അവയ്‌ക്കു നൽകുന്ന പണവും എല്ലാം അവ വിമാ​ന​ത്തി​ലൂ​ടെ എത്തിക്കാ​നുള്ള മനുഷ്യ​ന്റെ കഴിവി​നാൽ സ്വാധീ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു.

വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗ​തം വലിയ സാമൂ​ഹിക മാറ്റങ്ങ​ളും ഉളവാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗതം മൂലം ലോകം ചെറു​താ​യി​രി​ക്കു​ന്നു എന്നതിനു യാതൊ​രു സംശയ​വു​മില്ല. ഏതാനും മണിക്കൂ​റു​കൾക്കൊണ്ട്‌ ലോക​ത്തി​ന്റെ ഏതു ഭാഗത്തു വേണ​മെ​ങ്കി​ലും എത്തി​ച്ചേ​രാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും—അതിനു വരുന്ന ചെലവു നിങ്ങൾക്കു താങ്ങാൻ ആകു​മെ​ങ്കിൽ. വാർത്തകൾ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​തന്നെ മനുഷ്യ​രും സഞ്ചരി​ക്കു​ന്നു.

പുരോ​ഗ​തിക്ക്‌ ഒടു​ക്കേണ്ടി വരുന്ന വില

എന്നാൽ അത്തരം പുരോ​ഗ​തി​കൾക്കു വില ഒടു​ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്‌. വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗതം വർധി​ക്കു​ന്നതു മൂലം ആകാശം അപകട മേഖല​യാ​യി മാറു​ക​യാണ്‌ എന്നു ചിലർ ഭയക്കുന്നു. സ്വകാര്യ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളും വാണിജ്യ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളും തകർന്നു വീഴു​ന്നതു മൂലം വർഷം തോറും അനേകം ജീവൻ പൊലി​യു​ന്നു. “അധിക ചെലവു​കൾ ഇടപാ​ടു​കാ​രു​ടെ മേൽ ചുമത്താൻ കഴിഞ്ഞി​രുന്ന കാലത്ത്‌ ഉണ്ടായി​രുന്ന കൂടു​ത​ലായ സുരക്ഷാ നടപടി​കൾ, മത്സരത്തി​ന്റെ ചൂടിൽ പല വിമാ​ന​ക്ക​മ്പ​നി​ക​ളും അവഗണി​ക്കു​ക​യാണ്‌” എന്ന്‌ ഫോർച്യൂൺ മാഗസിൻ പറയുന്നു. ഐക്യ​നാ​ടു​ക​ളിൽ വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗത സുരക്ഷി​ത​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ചുമതല വഹിക്കുന്ന ഫെഡറൽ ഏവി​യേഷൻ അഡ്‌മി​നി​സ്‌​ട്രേ​ഷന്‌ “വേണ്ടത്ര ഫണ്ടുക​ളോ ജോലി​ക്കാ​രോ ഇല്ല. കൂടാതെ അവിടത്തെ കാര്യ​നിർവ​ഹ​ണ​വും ഭംഗി​യാ​യി നടക്കു​ന്നില്ല” എന്ന്‌ മാഗസിൻ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്‌തു.

അതേസ​മ​യം, ജെറ്റ്‌ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ എണ്ണം പെരു​കു​ന്ന​തി​ന്റെ ഫലമാ​യു​ണ്ടാ​കുന്ന വായു, ശബ്ദ മലിനീ​ക​ര​ണ​ത്തി​ന്റെ വർധന​വി​നെ ചൊല്ലി പരി​ഭ്ര​മി​ക്കുന്ന പരിസ്ഥി​തി സംരക്ഷ​ണ​വാ​ദി​ക​ളു​ടെ എണ്ണം കൂടി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. “ലോകത്തെ പൊതു വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗത രംഗത്ത്‌ ഏറെ വിയോ​ജി​പ്പു​ണ്ടാ​ക്കുന്ന പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളിൽ ഒന്ന്‌” ആണ്‌ ശബ്ദമലി​നീ​ക​ര​ണ​വു​മാ​യി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ കൈകാ​ര്യം ചെയ്യു​ന്നത്‌ എന്ന്‌ ഏവി​യേഷൻ വീക്ക്‌ & സ്‌പേസ്‌ ടെക്‌നോ​ളജി എന്ന മാഗസിൻ പറയു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.

ഇതിനു പുറമേ വിമാ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ പഴക്കം വർധി​ക്കു​ന്നു എന്ന പ്രശ്‌ന​വു​മുണ്ട്‌: 1990-ൽ യു.എസ്‌. വിമാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ 4-ൽ ഒന്നു വീതം 20 വർഷത്തിൽ അധികം പഴക്കമു​ള്ള​വ​യാ​ണെ​ന്നും മൂന്നിൽ ഒന്നു വീതം നിർമാ​താ​ക്കൾ വെച്ചി​രുന്ന “കാലാ​വധി കഴിഞ്ഞി​ട്ടും” ഉപയോ​ഗി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​വ​യാ​ണെ​ന്നും കണ്ടെത്തി.

അങ്ങനെ, വൈമാ​നിക എഞ്ചിനീ​യർമാർ ഇന്നു വലിയ വെല്ലു​വി​ളി​കൾ നേരി​ടു​ന്നു. ചെലവു​ക​ളും പാരി​സ്ഥി​തിക പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളും വർധി​ക്കു​ന്ന​തി​ന​നു​സ​രിച്ച്‌ കൂടുതൽ യാത്ര​ക്കാ​രെ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ കൂടുതൽ സുരക്ഷി​ത​മാ​യി വഹിച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കാ​നുള്ള മാർഗങ്ങൾ അവർ വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ക്കേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

ഉയർന്ന ചെലവു​കൾ വെട്ടി​ച്ചു​രു​ക്കാ​നുള്ള ചില മാർഗങ്ങൾ ഇതി​നോ​ടകം ആവിഷ്‌ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടുണ്ട്‌. ശബ്ദത്തിന്റെ രണ്ടിരട്ടി വേഗത്തിൽ സഞ്ചരി​ക്കു​ന്ന​തും 300 പേർക്കു​വരെ ഇരിക്കാ​വു​ന്ന​തു​മായ ഒരു വിമാനം വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ക്കാൻ ഏയി​റൊ​സ്‌പെ​സ്യ​ലി​ന്റെ​യും ബ്രിട്ടീഷ്‌ എയ്‌റോ​സ്‌പേ​സി​ന്റെ​യും ഫ്രഞ്ച്‌-ബ്രിട്ടീഷ്‌ സംഘം പദ്ധതി ആവിഷ്‌ക​രി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​താ​യി ജിം എറിക്‌സൺ ഏഷ്യാ​വീ​ക്കിൽ എഴുതു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. ഓരോ യാത്ര​ക്കാ​ര​നും ചെലവാ​കുന്ന പണവും ഇന്ധന ഉപഭോ​ഗ​വും കുറവാ​യി​രി​ക്കും. പല വിമാ​ന​ത്താ​വ​ള​ങ്ങ​ളി​ലും അനുഭ​വ​പ്പെ​ടുന്ന ഗതാഗ​ത​ത്തി​ര​ക്കി​നുള്ള പരിഹാ​ര​മെന്ന നിലയിൽ ചില വ്യാവ​സാ​യിക ദാർശ​നി​കർ, നൂറോ​ളം പതിവു​യാ​ത്ര​ക്കാ​രെ വഹിച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കാൻ കഴിയുന്ന പുതിയ ഇനം കൂറ്റൻ ഹെലി​ക്കോ​പ്‌റ്റ​റു​കൾ നിർമി​ക്കുക എന്ന ആശയം മുന്നോ​ട്ടു വെച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌. ഇളകാത്ത ചിറകു​ക​ളോ​ടു കൂടിയ സാധാരണ വിമാ​നങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിർവ​ഹി​ക്കുന്ന ഹ്രസ്വ ദൂര വ്യോ​മ​ഗ​താ​ഗ​ത​ത്തിൽ അധിക​വും കൈകാ​ര്യം ചെയ്യാൻ ഇവയ്‌ക്ക്‌ ഒരു കാലത്തു സാധി​ക്കും എന്ന്‌ അവർ വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്നു.

വരും വർഷങ്ങ​ളിൽ, ഈ കൂറ്റൻ ഹെലി​ക്കോ​പ്‌റ്റ​റു​കൾക്കും ശബ്ദാതീത വേഗത്തിൽ സഞ്ചരി​ക്കുന്ന വിമാ​ന​ങ്ങൾക്കും വിമാ​ന​ക്ക​മ്പ​നി​കൾ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുന്ന അടിയ​ന്തി​രാ​വ​ശ്യ​ങ്ങൾ യഥാർഥ​ത്തിൽ നിറ​വേ​റ്റാൻ കഴിയു​മോ? ആകാശം കീഴട​ക്കാ​നുള്ള മനുഷ്യ​ന്റെ ശ്രമം തുടരവേ കാലം അതിന്‌ ഉത്തരം നൽകും.

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[6-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഒട്ടോ ലിലി​യെൻതാൽ, ഏതാണ്ട്‌ 1891-ൽ

[കടപ്പാട്‌]

Library of Congress/Corbis

[6, 7 പേജു​ക​ളി​ലെ ചിത്രം]

1927-ൽ അറ്റ്‌ലാ​ന്റി​ക്കി​നു കുറുകെ പാരീ​സി​ലേക്കു യാത്ര ചെയ്‌ത ശേഷം ചാൾസ്‌ എ. ലിൻഡ്‌ബെർഗ്‌ ലണ്ടനിൽ എത്തി​ച്ചേ​രു​ന്നു

[കടപ്പാട്‌]

Corbis-Bettmann

[7-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

സോപ്‌വിത്ത്‌ ക്യാമൽ, 1917-ൽ

[കടപ്പാട്‌]

Museum of Flight/Corbis

[7-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഡിസി-3, 1935-ൽ

[കടപ്പാട്‌]

Photograph courtesy of Boeing Aircraft Company

[7-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

സികോർസ്‌കി എസ്‌-43 പറക്കും നൗക, 1937-ൽ

[8-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

കോസ്റ്റ്‌ ഗാർഡ്‌ രക്ഷാ​പ്ര​വർത്തന ഹെലി​ക്കോ​പ്‌റ്റർ

[8-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

വ്യോമാഭ്യാസ പ്രകട​ന​ത്തി​നുള്ള പിറ്റ്‌സ്‌, സാംസൺ പകർപ്പ്‌

[8, 9 പേജു​ക​ളി​ലെ ചിത്രം]

1976-ൽ കൊൺകോർഡ്‌ സമയപ്പ​ട്ടിക അനുസ​രി​ച്ചുള്ള അതിന്റെ പറക്കൽ ആരംഭി​ച്ചു

[8, 9 പേജു​ക​ളി​ലെ ചിത്രം]

എയർബസ്‌ എ300

[9-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വരു​മ്പോൾ സ്‌പേസ്‌ ഷട്ടിൽ അതി​വേഗം സഞ്ചരി​ക്കുന്ന ഒരു ഗ്ലൈഡർ പോലെ ആകുന്നു

[9-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

“റൂട്ടൻ വാറി​യിസ്‌” 1978