യുവജ​നങ്ങൾ ചോദി​ക്കു​ന്നു. . .

ഡാഡി മരിച്ച​തി​ന്റെ ആഘാതത്തെ എനി​ക്കെ​ങ്ങനെ അതിജീ​വി​ക്കാം?

“മനോ​രോഗ ചികി​ത്സ​യി​ലാ​യി​രി​ക്കെ എന്റെ ഡാഡി മരിച്ചു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ അവിടെ കണ്ടു. അദ്ദേഹ​ത്തി​നു ഹൃദയ​സ്‌തം​ഭനം ഉണ്ടായ​താ​യി​രു​ന്നു. അതു ഭയപ്പെ​ടു​ത്തുന്ന ഒരു സംഗതി​യാ​യി​രു​ന്നു, കാരണം എനിക്ക്‌ അദ്ദേഹ​ത്തോ​ടു വളരെ അടുത്ത ഒരു ബന്ധമാ​ണു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌. . . . മമ്മി ഇപ്പോ​ഴും രാത്രി​യിൽ കരയാ​റുണ്ട്‌. ഡാഡി​യു​ടെ അഭാവ​ത്തിൽ കാര്യ​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും പഴയതു​പോ​ലല്ല.”—എമിലി.

“കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ത്തി​ലുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളി​ലൊ​രാ​ളു​ടെ​യോ അടുത്ത ഒരു കുടും​ബാം​ഗ​ത്തി​ന്റെ​യോ മരണം വലിയ ഒരു ആഘാത​മാണ്‌,” എഴുത്തു​കാ​രി​യായ കാതലീൻ മകോയ്‌ പറയുന്നു. “ദുഃഖം, കുററ​ബോ​ധം, പരി​ഭ്രാ​ന്തി, കോപം എന്നിവ​യാൽ താത്‌കാ​ലി​ക​മാ​യി ആക്രമി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​താ​യി അവനോ അവൾക്കോ തോന്നി​യേ​ക്കാം.” നിങ്ങളു​ടെ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളിൽ ഒരാൾ മരിച്ചു​പോ​യെ​ങ്കിൽ അത്‌ എത്ര വേദനാ​ക​ര​മാ​ണെന്നു നിങ്ങൾക്കു നല്ലവണ്ണം അറിയാം.

എന്നാൽത്ത​ന്നെ​യും, നാം സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന ആരെങ്കി​ലും മരിക്കു​മ്പോൾ വികാ​ര​ത്തി​ന്റെ നീർച്ചു​ഴി​യിൽ കുടു​ങ്ങി​പ്പോ​യി എന്നു തോന്നുക സാധാ​ര​ണ​മാണ്‌. തന്റെ മകനായ യോ​സേഫ്‌ മരിച്ചു​പോ​യി എന്നു കേട്ട​പ്പോൾ ഗോ​ത്ര​പി​താ​വായ യാക്കോബ്‌ ദുഃഖം നിമിത്തം തന്റെ “വസ്‌ത്രം കീറി” എന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. “അവന്റെ പുത്രൻമാ​രും പുത്രി​മാ​രും എല്ലാം അവനെ ആശ്വസി​പ്പി​പ്പാൻ വന്നു,” എങ്കിൽപ്പോ​ലും “അവനോ ആശ്വാസം കൈ​ക്കൊൾവാൻ മനസ്സില്ലാ”യിരുന്നു. (ഉല്‌പത്തി 37:34, 35) സമാന​മാ​യി, ദുഃഖം ഒരിക്ക​ലും മാറാ​ത്ത​വി​ധം അത്ര ആഴമു​ള്ള​താ​ണെന്നു നിങ്ങൾക്കു തോന്നി​യേ​ക്കാം.

കാല​ക്ര​മേണ ദുഃഖം മാറി​ക്കൊ​ള്ളും. എന്നാൽ നിങ്ങളു​ടെ വേദനയെ അവഗണി​ക്കാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം അതിനെ നേരി​ടുക എന്നതാണു പ്രധാന സംഗതി. ഉദാഹ​ര​ണ​ത്തിന്‌, കുടും​ബ​ത്തി​ലെ ഒരംഗ​ത്തി​ന്റെ മരണത്തിൽ ജോൺ എന്ന ബാലന്‌ ദുഃഖ​മു​ണ്ടെ​ന്നു​ള്ള​തി​ന്റെ യാതൊ​രു ബാഹ്യ ലക്ഷണങ്ങ​ളു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, അവൻ സ്‌കൂ​ളിൽവെച്ചു വഴക്കു​ക​ളിൽ ഏർപ്പെ​ടാൻ തുടങ്ങി. ജോൺ ഇപ്രകാ​രം വിശദീ​ക​രി​ച്ചു: “എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്നെ വേദനി​പ്പി​ക്കുന്ന വലിയ ഒരു ഭാണ്ഡവു​മാ​യാണ്‌ ഞാൻ നടക്കു​ന്നത്‌. വഴക്കു​ക​ളി​ലേർപ്പെട്ട്‌ അത്‌ ഒഴിവാ​ക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ അതു വിജയി​ച്ചില്ല.”

വളരെ​യ​ധി​കം കാര്യ​ങ്ങ​ളിൽ ഏർപ്പെ​ട്ടു​കൊണ്ട്‌ വേദനയെ ഒഴിവാ​ക്കാൻ മററു ചില യുവജ​നങ്ങൾ ശ്രമി​ക്കാ​റുണ്ട്‌. സുഖമാ​ണോ എന്നു മററു​ള്ളവർ ചോദി​ക്കു​മ്പോൾ, അത്തരക്കാർ ഒരു സന്തോ​ഷ​പ്ര​കൃ​തം മുഖത്തു വരുത്തി ഒഴിഞ്ഞു​മാ​റി​യേ​ക്കാം. അപ്രകാ​രം ചെയ്യു​ന്നത്‌ വേദനാ​ക​ര​മായ വികാ​ര​ങ്ങളെ കുറെ കാല​ത്തേക്കു കുഴി​ച്ചു​മൂ​ടി​യേ​ക്കാം, എന്നാൽ ദീർഘ​നാ​ള​ത്തേ​ക്കാ​വില്ല. സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 14:13 ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “ചിരി​ക്കു​മ്പോൾ തന്നേയും ഹൃദയം ദുഃഖി​ച്ചി​രി​ക്കാം.”

രസകര​മെ​ന്നു പറയട്ടെ, യുവജ​ന​ങ്ങൾക്കു വേണ്ടി​യുള്ള ഒരു മാഗസി​നി​ലെ ഒരു ലേഖനം ഇങ്ങനെ​യാ​ണു പറയു​ന്നത്‌: “ഒരു ബന്ധുവി​ന്റെ മരണ​ശേഷം ദുഃഖം, കോപം, കുററ​ബോ​ധം എന്നീ സ്വാഭാ​വിക വികാ​ര​ങ്ങളെ അമർത്തി​വെ​ച്ചി​ട്ടുള്ള കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാർ . . . മയക്കു​മ​രു​ന്നു​ക​ളു​ടെ​യും ലഹരി​പാ​നീ​യ​ത്തി​ന്റെ​യും ദുരു​പ​യോ​ഗം, സാഹസം കാട്ടൽ (വാഹനങ്ങൾ വളരെ ഉയർന്ന വേഗത​യിൽ ഓടി​ക്കു​ന്നതു പോലു​ള്ളവ), കുററ​കൃ​ത്യ​സം​ബ​ന്ധ​മായ പെരു​മാ​ററം എന്നിങ്ങ​നെ​യുള്ള വിനാ​ശ​ക​ര​മായ പ്രവർത്ത​ന​ങ്ങ​ളിൽ വർധിച്ച തോതിൽ ഏർപ്പെ​ടു​ന്ന​താ​യി ഒരു പഠനം കാണി​ക്കു​ന്നു.” സന്തോ​ഷ​ക​ര​മെന്നു പറയട്ടെ, ദുഃഖത്തെ തരണം ചെയ്യാൻ മെച്ചപ്പെട്ട മാർഗ​ങ്ങ​ളുണ്ട്‌.

“കരവാൻ ഒരു കാലം”

സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 7:2 ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “വിരു​ന്നു​വീ​ട്ടിൽ പോകു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ വിലാ​പ​ഭ​വ​ന​ത്തിൽ പോകു​ന്നതു നല്ലതു; അതല്ലോ സകലമ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ​യും അവസാനം; ജീവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നവൻ അതു ഹൃദയ​ത്തിൽ കരുതി​ക്കൊ​ള്ളും.” മരണം ഞെട്ടി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്കാം. ഒരു സ്‌നേ​ഹി​ത​നോ പ്രിയ​പ്പെട്ട ഒരാളോ മരിക്കു​മ്പോൾ “വിരു​ന്നു​വീ​ട്ടിൽ” പോയി ആഹ്ലാദ​പ്ര​ക​ട​ന​ങ്ങ​ളിൽ അമിത​മാ​യി ഏർപ്പെ​ട്ടു​കൊണ്ട്‌ മരണം എന്ന വേദനാ​ക​ര​മായ യാഥാർഥ്യ​ത്തെ ഒഴിവാ​ക്കാൻ ചിലർ ശ്രമി​ച്ചേ​ക്കാം. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, “വിലാ​പ​ഭ​വ​ന​ത്തിൽ” പോയി മരണത്തെ നേരിട്ട്‌ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കാൻ ശലോ​മോൻ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ കൂട്ടി​ച്ചേർക്കു​ന്നു: “ചിരി​യെ​ക്കാൾ നല്ലത്‌ ദുഃഖം; എന്തെന്നാൽ മുഖത്തെ ദുഃഖ​ത്താൽ ഹൃദയം സുഖമു​ള്ള​താ​യി​ത്തീ​രു​ന്നു.”—സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 7:3, ജയിംസ്‌ രാജാ​വി​ന്റെ ഭാഷാ​ന്തരം.

ഈ ബുദ്ധ്യു​പ​ദേശം നൽകി​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ പ്രാഥ​മി​ക​മാ​യി സന്തപ്‌ത​രു​ടെ സ്‌നേ​ഹി​തർക്കും പ്രസ്‌തുത കുടും​ബാം​ഗ​ങ്ങൾക്കു​മാ​ണെ​ങ്കി​ലും മരണം അവശേ​ഷി​പ്പിച്ച വേദനയെ നേരി​ടാൻ സന്തപ്‌തർക്കും ഇതു പ്രയോ​ജ​ന​പ്ര​ദ​മാണ്‌. “കരവാൻ ഒരു കാല”മുണ്ട്‌. (സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 3:4) ബൈബിൾ കാലങ്ങ​ളി​ലെ ദൈവ​ഭ​യ​മു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന സ്‌ത്രീ​പു​രു​ഷൻമാർ ദുഃഖം സംബന്ധിച്ച തങ്ങളുടെ വികാ​രങ്ങൾ അടിച്ച​മർത്തു​ന്ന​തി​നു പകരം അതു പ്രകടി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു.—താരത​മ്യം ചെയ്യുക: ഉല്‌പത്തി 23:2; 2 ശമൂവേൽ 1:11, 12.

സ്വയം ദുഃഖി​ക്കാൻ അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അനേകം പ്രയോ​ജ​ന​ങ്ങ​ളുണ്ട്‌. സാന്ത്വ​ന​മെന്ന കല (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “സന്തപ്‌തർ തങ്ങളുടെ യാതന​യു​ടെ വേദന​യും മനോ​വി​ഷ​മ​വും അനുഭ​വി​ച്ച​റി​യേ​ണ്ട​തുണ്ട്‌. ഈ പ്രക്രി​യയെ പ്രതി​രോ​ധി​ച്ചാൽ സൗഖ്യ​മാ​ക​ലി​നു വിഘ്‌നം സംഭവി​ക്കും.” എന്നിരു​ന്നാ​ലും, യഥാർഥ പുരു​ഷൻമാർ കരയാ​റില്ല എന്ന സങ്കൽപ്പ​ത്താൽ പ്രേരി​ത​രാ​യി ചില ആൺകു​ട്ടി​കൾ തങ്ങളുടെ വികാ​ര​ങ്ങളെ പ്രകടി​പ്പി​ക്കുക പ്രത്യേ​കി​ച്ചും ദുഷ്‌ക​ര​മാ​ണെന്നു കണ്ടെത്തു​ന്നു. എന്നാൽ, ജീവി​ച്ചി​രു​ന്നി​ട്ടു​ള്ള​തി​ലേ​ക്കും ഏററവും മഹാനായ മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്‌നേ​ഹി​ത​നായ ലാസർ മരിച്ച​പ്പോൾ പരസ്യ​മാ​യി “കണ്ണുനീർ വാർത്തു.” (യോഹ​ന്നാൻ 11:35) ഒരുവന്റെ മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളി​ലൊ​രാൾ മരിച്ചു​പോ​യെ​ങ്കിൽ കരയു​ന്നത്‌ തീർച്ച​യാ​യും ഉചിത​മാണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌, വിലപി​ക്കാ​നും കരയാ​നും മടി​ക്കേ​ണ്ട​തില്ല. (താരത​മ്യം ചെയ്യുക: യാക്കോബ്‌ 4:9.) കുടും​ബ​ത്തി​ലെ മരണവും ദുഃഖ​വും (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “ദുഃഖത്തെ അകററാ​നുള്ള ഏററവും പ്രധാന മാർഗ​ങ്ങ​ളിൽ ഒന്നാണ്‌ കരച്ചിൽ.”

നിങ്ങളു​ടെ ദുഃഖത്തെ തരണം ചെയ്യൽ

ബൈബിൾ കാലങ്ങ​ളിൽ ദാവീദ്‌ രാജാവ്‌ തന്റെ ഉത്തമ സുഹൃ​ത്തായ യോനാ​ഥാ​നോ​ടുള്ള ദുഃഖം പ്രകടി​പ്പി​ച്ചതു വിലാ​പ​ത്താൽ മാത്രമല്ല തന്റെ വികാ​ര​ങ്ങളെ എഴുതി​വെ​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും കൂടി​യാണ്‌. “ധനുർഗ്ഗീ​തം” എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന മനോ​ഹ​ര​മായ വിലാ​പ​ഗീ​ത​ത്തിൽ ദാവീദ്‌ ഇപ്രകാ​രം എഴുതി: “യോനാ​ഥാ​നേ, എന്റെ സഹോ​ദരാ, നിന്നെ​ച്ചൊ​ല്ലി ഞാൻ ദുഃഖി​ക്കു​ന്നു; നീ എനിക്കു അതിവ​ത്സലൻ ആയിരു​ന്നു.”—2 ശമൂവേൽ 1:18, 26.

അതു​പോ​ലെ​ത​ന്നെ നിങ്ങളു​ടെ വികാ​രങ്ങൾ എഴുതി​യി​ടു​ന്ന​തും സഹായ​ക​മാ​ണെന്നു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തി​യേ​ക്കാം. ദുഃഖം വാക്കു​ക​ളി​ലൂ​ടെ പ്രകട​മാ​ക്കൽ (ഇംഗ്ലീഷ്‌) എന്ന പുസ്‌തകം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “നിങ്ങളു​ടെ വികാ​ര​ങ്ങളെ എഴുതി​യി​ടു​ന്നത്‌ കെട്ടി​ക്കി​ട​ക്കുന്ന വികാ​ര​ങ്ങളെ പുറത്തു​കൊ​ണ്ടു​വ​രാൻ സഹായി​ക്കും. . . . നിങ്ങൾ കോപി​ച്ചി​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴും ദുഃഖി​ച്ചി​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴു​മൊ​ക്കെ വികാ​രങ്ങൾ എഴുതി​വെ​ക്കുക.” ഷാനൺ എന്നു പേരുള്ള ഒരു കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാ​രി പറയു​ന്നത്‌ ഇങ്ങനെ​യാണ്‌: “ഞാൻ ഒരു ഡയറി സൂക്ഷി​ച്ചു​വെച്ചു. എന്റെ എല്ലാ വികാ​ര​ങ്ങ​ളെ​യും ഞാനതിൽ കുറി​ച്ചി​ട്ടു. ഒന്നും മറച്ചു​വ​യ്‌ക്കാ​തെ ഞാൻ എല്ലാ വികാ​ര​ങ്ങ​ളും കടലാ​സിൽ കുറിച്ചു. എനിക്ക്‌ അനുഭ​വ​പ്പെ​ട്ട​തെ​ല്ലാം കടലാ​സി​ലാ​യി​രു​ന്നു, അത്‌ എന്നെ വളരെ​യേറെ സഹായി​ച്ചു . . . എല്ലാക്കാ​ര്യ​വും എഴുതി​യി​ടൽ.”

മറെറാ​രു സഹായ​മാണ്‌ ശാരീ​രിക വ്യായാ​മം. “ശരീരാ​ഭ്യാ​സം അല്‌പ​പ്ര​യോ​ജ​ന​മു​ള്ള​ത​ത്രേ” എന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. (1 തിമൊ​ഥെ​യൊസ്‌ 4:8) ദുഃഖ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു പ്രതി​പാ​ദി​ക്കുന്ന ഒരു പുസ്‌തകം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “ഊർജം പുറത്തു​വി​ടു​ന്ന​തി​നുള്ള നല്ലൊരു മാർഗ​മാ​ണു വ്യായാ​മം.” നിങ്ങൾക്കു സങ്കടമോ ദുഃഖ​മോ തോന്നു​മ്പോൾ ഉറഞ്ഞു​കൂ​ടുന്ന പിരി​മു​റു​ക്കത്തെ അകററാൻ നല്ല ഒരു ഓട്ടമോ വേഗത്തി​ലുള്ള നടത്തമോ ഉൻമേ​ഷ​ദാ​യ​ക​മായ സൈക്കിൾ സവാരി​യോ സഹായി​ച്ചേ​ക്കാം.

ആരോ​ടെ​ങ്കി​ലും സംസാ​രി​ക്കു​ക

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, മററു​ള്ള​വ​രിൽനി​ന്നു പൂർണ​മാ​യും സ്വയം ഒററ​പ്പെ​ടു​ത്താ​തി​രി​ക്കാൻ ജാഗ്രത പാലി​ക്കുക. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 18:1) സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 12:25 ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “മനോ​വ്യ​സനം ഹേതു​വാ​യി മമനു​ഷ്യ​ന്റെ മനസ്സി​ടി​യു​ന്നു; ഒരു നല്ല വാക്കോ അതിനെ സന്തോ​ഷി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.” ദുഃഖ​മ​നു​ഭ​വി​ക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്‌ പ്രോ​ത്സാ​ഹ​ന​ത്തി​ന്റെ ആ ‘നല്ല വാക്ക്‌’ എങ്ങനെ​യാ​ണു ലഭിക്കു​ന്നത്‌? ആരോ​ടെ​ങ്കി​ലും സംസാ​രിച്ച്‌ തന്റെ “മനോ​വ്യ​സനം” പ്രകടി​പ്പി​ച്ചാൽ മാത്രം. എന്തു​കൊ​ണ്ടു നിങ്ങൾക്കു തന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്‌തു​കൂ​ടാ? നിങ്ങൾക്ക്‌ ആശ്രയി​ക്കാൻ കഴിയുന്ന ആരോ​ടെ​ങ്കി​ലും മടികൂ​ടാ​തെ തുറന്നു സംസാ​രി​ക്കുക.

സാധാ​ര​ണ​മാ​യി, നിങ്ങൾക്കു സമീപി​ക്കാൻ ഏററവും പററിയ വ്യക്തി ദൈവ​ഭ​യ​മുള്ള നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വോ മാതാ​വോ ആണ്‌. എന്നാൽ എന്തെങ്കി​ലും സഹായം നൽകാൻ കഴിയാ​ത്ത​വി​ധം അദ്ദേഹം അല്ലെങ്കിൽ അവർതന്നെ ദുഃഖ​ത്തിൽ ആണ്ടു​പോ​യെ​ങ്കി​ലെന്ത്‌? കൊള്ളാം, സഹായി​ക്കാൻ കഴിയുന്ന പക്വത​യുള്ള അംഗങ്ങൾ ക്രിസ്‌തീയ സഭയി​ലുണ്ട്‌. സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 17:17 ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “സ്‌നേ​ഹി​തൻ എല്ലാകാ​ല​ത്തും സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്നു; അനർത്ഥ​കാ​ലത്തു അവൻ സഹോ​ദ​ര​നാ​യ്‌തീ​രു​ന്നു.” യുവതി​യായ മോർവെ​ത്തി​ന്റെ അമ്മ മരിച്ച​പ്പോൾ അവൾ യഹോ​വ​യു​ടെ സാക്ഷി​ക​ളു​ടെ പ്രാ​ദേ​ശിക സഭയെ ശക്തമായി ആശ്രയി​ച്ചു. “എല്ലാ മൂപ്പൻമാ​രും സഹായി​ക്കാൻ മനസ്സൊ​രു​ക്ക​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു, എന്നാൽ അവരി​ലൊ​രാൾ ഞാൻ പറയു​ന്നതു ശ്രദ്ധി​ക്കാൻ എപ്പോ​ഴും ഒരുക്ക​മു​ള്ള​വ​നാ​യി​രു​ന്നു,” അവൾ അനുസ്‌മ​രി​ക്കു​ന്നു.

അത്തരം സഹായ​ത്തി​നും പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കും വേണ്ടി എന്തു​കൊ​ണ്ടു ശ്രമി​ച്ചു​കൂ​ടാ? നിങ്ങൾക്ക്‌ സംസാ​രി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ടെന്ന്‌ മററു​ള്ളവർ അറിയട്ടെ. ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങൾക്കു കോപ​മോ ഭയമോ കുററ​ബോ​ധ​മോ തോന്നി​യേ​ക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു കേവലം ഏകാന്ത​ത​യും മാതാ​പി​താ​ക്ക​ളിൽ ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെ​ട്ട​തി​ലുള്ള ദുഃഖ​വും തോന്നി​യേ​ക്കാം. അനുക​മ്പാ​പൂർവം ശ്രദ്ധി​ക്കുന്ന ഒരുവ​നോട്‌ തുറന്നു സംസാ​രി​ക്കു​ന്നത്‌ വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ സഹായ​ക​ര​മാണ്‌.

നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വി​നെ അല്ലെങ്കിൽ മാതാ​വി​നെ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കൽ

ചില യുവാക്കൾ, നിറ​വേ​റ​റാൻ തങ്ങൾ സജ്ജമല്ലാത്ത ഭാരങ്ങൾ പേറി​ക്കൊണ്ട്‌ തങ്ങളുടെ സമ്മർദം വർധി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. വീട്ടിലെ ഇപ്പോ​ഴത്തെ അവസ്ഥ കുഴഞ്ഞു​മ​റി​ഞ്ഞ​തും അസംഘ​ടി​ത​വു​മാ​ണെന്നു തോന്നി​യേ​ക്കാം. ജീവ​നോ​ടി​രി​ക്കുന്ന നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വിന്‌ അല്ലെങ്കിൽ മാതാ​വിന്‌ സമ്മർദ​മോ അസ്വസ്ഥ​ത​യോ ദുഃഖ​മോ തോന്നി​യേ​ക്കാ​മെ​ന്നു​ള്ളത്‌ മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ ദുഃഖം കാണു​മ്പോൾ സഹായി​ക്കാൻ നിങ്ങൾ സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യും ആഗ്രഹി​ക്കും. “തങ്ങളുടെ മാതാ​പി​താ​ക്കളെ സഹായി​ക്കാ​നുള്ള ഒരു ശ്രമത്തിൽ കൗമാ​ര​പ്രാ​യ​ക്കാർ . . . തങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തെ കടിച്ച​മർത്തി​യേ​ക്കാം” എന്നു ദുഃഖം സംബന്ധിച്ച ഒരു പ്രാമാ​ണിക അഭി​പ്രാ​യ​പ്പെ​ടു​ന്നു. അവർ “പക്വത​യെ​ത്തു​ന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ ‘മുതിർന്ന​വ​രാ​യി’ പെരു​മാ​റി​യേ​ക്കാം, ഒരുപക്ഷേ കൂടു​ത​ലായ ചുമത​ലകൾ ഏറെറ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ടു​പോ​ലും.”

തീർച്ച​യാ​യും, നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വി​ന്റെ അല്ലെങ്കിൽ മാതാ​വി​ന്റെ മരണം നിമിത്തം കൂടു​ത​ലായ ചില ഉത്തരവാ​ദി​ത്വ​ങ്ങൾ ഏറെറ​ടു​ക്കു​ക​യ​ല്ലാ​തെ നിങ്ങൾക്കു നിവൃ​ത്തി​യി​ല്ലാ​യി​രി​ക്കാം. എന്നാൽ ഇതു നിങ്ങളെ വീട്ടിലെ ശിരഃ​സ്ഥാ​നം വഹിക്കുന്ന ആളാക്കി​ത്തീർക്കു​ന്നില്ല. ഇപ്പോ​ഴും അധികാ​ര​ത്തി​ലു​ള്ളത്‌ ജീവ​നോ​ടി​രി​ക്കുന്ന നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വോ മാതാ​വോ ആണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്യാ​വു​ന്നത്‌ ആ വ്യക്തിയെ നല്ലവണ്ണം പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കുക എന്നതാണ്‌. അധികാ​രം ഏറെറ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ടല്ല, പിന്നെ​യോ സഹകര​ണ​വും അനുസ​ര​ണ​വും പ്രകട​മാ​ക്കി​ക്കൊണ്ട്‌. (എഫെസ്യർ 6:1) “താഴ്‌മ​യു​ള്ള​വ​രു​ടെ പക്കലോ ജ്ഞാനമു​ണ്ടു” എന്നോർമി​ക്കുക. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 11:2) നിങ്ങളു​ടെ പരിമി​തി​കളെ അറിയു​ന്നത്‌ താഴ്‌മ​യിൽ ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു.

ജീവ​നോ​ടി​രി​ക്കുന്ന നിങ്ങളു​ടെ പിതാവ്‌ അല്ലെങ്കിൽ മാതാവ്‌ മാർഗ​നിർദേ​ശ​ത്തി​നു വേണ്ടി നിങ്ങളെ ആശ്രയി​ക്കു​ക​യോ മുതിർന്ന​വ​രു​ടെ ഉത്‌ക​ണ്‌ഠ​കൾകൊണ്ട്‌ നിങ്ങളെ ഭാര​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യോ ചെയ്യു​ന്നെ​ങ്കിൽ ഇതോർമി​ക്കു​ന്നതു വിശേ​ഷി​ച്ചും പ്രധാ​ന​മാണ്‌. ദയാലു​വും പിന്തു​ണാ​മ​നോ​ഭാ​വ​വു​മു​ള്ള​വ​നാ​യി​രി​ക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു, എന്നാൽ നിങ്ങളു​ടെ ജീവി​താ​നു​ഭവം തികച്ചും പരിമി​ത​മാ​ണെന്നു തിരി​ച്ച​റി​യാൻ താഴ്‌മ നിങ്ങളെ സഹായി​ക്കും. (താരത​മ്യം ചെയ്യുക: എബ്രായർ 5:14.) അതു​കൊണ്ട്‌ നിങ്ങൾക്കു കുറെ​യൊ​ക്കെ ആകുലത അനുഭ​വ​പ്പെ​ടു​ന്നെ​ങ്കിൽ പിതാ​വി​നോട്‌ അല്ലെങ്കിൽ മാതാ​വി​നോട്‌ ആദരപൂർവ​ക​മായ വിധത്തിൽ തുറന്നു സംസാ​രി​ക്കുക. (സദൃശ​വാ​ക്യ​ങ്ങൾ 15:22) അദ്ദേഹം അല്ലെങ്കിൽ അവർ സഭയി​ലുള്ള ഏതെങ്കി​ലും മുതിർന്ന​വ​രു​ടെ പിന്തുണ തേടാൻ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഒരുപക്ഷേ നിർദേ​ശി​ക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌.

ഒരു പിതാ​വി​ന്റെ​യോ മാതാ​വി​ന്റെ​യോ മരണം വരുത്തി​വെ​ക്കുന്ന ആഘാതത്തെ തരണം ചെയ്യു​ക​യെ​ന്നത്‌ ഒരു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലും എളുപ്പമല്ല. എന്നാൽ കുറെ കാലം കടന്നു​പോ​കു​മ്പോൾ, ദുഃഖ​ചി​ന്തകൾ നിങ്ങളു​ടെ​മേൽ മേലാൽ ആധിപ​ത്യം നടത്തു​ക​യില്ല എന്ന്‌ ഉറപ്പു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കുക. (താരത​മ്യം ചെയ്യുക: ഉല്‌പത്തി 24:67.) മരിച്ചു​പോയ നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വി​നെ​യോ മാതാ​വി​നെ​യോ സംബന്ധിച്ച ദുഃഖ​പൂർണ​മായ ഓർമകൾ ഇടയ്‌ക്കി​ട​യ്‌ക്കു മനസ്സി​ലേക്കു വരും. എന്നാൽപ്പോ​ലും, ചിന്തി​ക്കാൻ ഊഷ്‌മ​ള​വും ആശ്വാ​സ​പ്ര​ദ​വു​മായ അനേകം ഓർമ​ക​ളും നിങ്ങൾക്കു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കും. യഹോവ നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി കരുതു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്നും നിങ്ങളു​ടെ ദുഃഖത്തെ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്നും ഒരിക്ക​ലും മറക്കാ​തി​രി​ക്കുക. നിങ്ങൾക്ക്‌ ഏകാന്ത​ത​യോ ഉപേക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തു​പോ​ലുള്ള വികാ​ര​മോ തോന്നു​മ്പോൾ സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രന്റെ ഈ വാക്കു​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചിന്തി​ക്കുക: “എന്റെ അപ്പനും അമ്മയും എന്നെ ഉപേക്ഷി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു; എങ്കിലും യഹോവ എന്നെ ചേർത്തു​കൊ​ള്ളും.”—സങ്കീർത്തനം 27:10.

പുനരു​ത്ഥാ​ന​മെന്ന ബൈബി​ള​ധി​ഷ്‌ഠിത പ്രത്യാ​ശ​യെ​ക്കു​റി​ച്ചും മരിച്ചു​പോയ നിങ്ങളു​ടെ പിതാ​വി​നെ അല്ലെങ്കിൽ മാതാ​വി​നെ ഒരു പറുദീ​സാ​ഭൂ​മി​യിൽ വീണ്ടു​മൊ​രി​ക്കൽ കൂടി കാണു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചും ചിന്തി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കുക. (ലൂക്കൊസ്‌ 23:43; പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 24:15) പിതാവു മരിച്ചു​പോയ യുവാ​വായ കിം ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ പിതാ​വി​നെ​ക്കു​റിച്ച്‌ എല്ലാ ദിവസ​വും ചിന്തി​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ യഹോ​വ​ക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ സേവനത്തെ ഉപേക്ഷി​ക്കാ​നോ അതിനെ വിഘ്‌ന​പ്പെ​ടു​ത്താൻ എന്തി​നെ​യെ​ങ്കി​ലും അനുവ​ദി​ക്കാ​നോ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ എനിക്ക​റി​യാം. പുനരു​ത്ഥാ​ന​ത്തിൽ അദ്ദേഹം തിരികെ വരു​മ്പോൾ അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാ​ദനം ചെയ്യാൻ അവിടെ ഉണ്ടായി​രി​ക്കാൻ ഞാനാ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്നു.”—യോഹ​ന്നാൻ 5:28, 29.

[23-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

വിലപിക്കാൻ സ്വയം അനുവ​ദി​ക്കു​ന്നത്‌ സൗഖ്യ​മാ​ക്കൽ പ്രക്രി​യയെ സഹായി​ക്കും