ഭാഗം 2

ശാസ്‌ത്രം—സത്യത്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള മനുഷ്യ​വർഗ​ത്തി​ന്റെ തുടരുന്ന അന്വേ​ഷ​ണം

അന്വേഷണം ആരംഭി​ക്കു​ന്നു

“ആദ്യം ആരാണു തീ കണ്ടുപി​ടി​ച്ച​തെ​ന്നോ ചക്രം ഉണ്ടാക്കി​യ​തെ​ന്നോ അമ്പും വില്ലും വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്ത​തെ​ന്നോ സൂര്യന്റെ ഉദയാ​സ്‌ത​മ​യങ്ങൾ വിശദീ​ക​രി​ക്കാൻ ശ്രമി​ച്ച​തെ​ന്നോ ആർക്കും അറിയില്ല” എന്ന്‌ ദ വേൾഡ്‌ ബുക്ക്‌ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ പ്രസ്‌താ​വി​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ അവ കണ്ടുപി​ടി​ക്കു​ക​യും ഉണ്ടാക്കു​ക​യും വികസി​പ്പി​ക്കു​ക​യും വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു, ലോകം അന്നുമു​തൽ ഒരിക്ക​ലും പഴയതു​പോ​ലെ​യാ​യി​രു​ന്നില്ല.

ഈ നേട്ടങ്ങൾ, ഇന്നേക്ക്‌ ആറായി​രം വർഷം നീണ്ടു​പോ​യി​രി​ക്കുന്ന സത്യം തേടി​യുള്ള ഒരു യാത്ര​യി​ലെ ആദ്യ ചുവടു​വ​യ്‌പ്പു​കൾ മാത്ര​മാ​യി​രു​ന്നു. മനുഷ്യർ എല്ലായ്‌പോ​ഴും തങ്ങൾക്കു ചുററു​മുള്ള ലോക​ത്തി​ലെ സചേത​ന​വും അചേത​ന​വു​മായ വസ്‌തു​ക്ക​ളെ​പ്പ​ററി അറിയാൻ ജിജ്ഞാ​സു​ക്ക​ളാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. തങ്ങൾക്കു പ്രയോ​ജനം ചെയ്യാൻ അതിനെ പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മായ ഒരു വിധത്തിൽ ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌, തങ്ങൾ പഠിക്കു​ന്നതു പ്രയോ​ഗി​ച്ചു​നോ​ക്കു​ന്ന​തിൽ അവർ താത്‌പ​ര്യ​മു​ള്ളവർ ആയിരു​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. ജ്ഞാനത്തി​നു വേണ്ടി​യുള്ള സഹജമായ തൃഷ്‌ണ​യും അതു പ്രയോ​ഗി​ച്ചു നോക്കാ​നുള്ള ആഗ്രഹ​വും ആണ്‌ ശാസ്‌ത്രീയ സത്യത്തി​നാ​യുള്ള മനുഷ്യ​വർഗ​ത്തി​ന്റെ തുടരുന്ന അന്വേ​ഷ​ണ​ത്തി​ലെ പ്രേര​ക​ശ​ക്തി​ക​ളാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടു​ള്ളത്‌.

തീർച്ച​യാ​യും ശാസ്‌ത്രീയ അറിവു പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മായ ഉപയോ​ഗ​ത്തി​ലാ​ക്കാ​നുള്ള ആദ്യ​ശ്ര​മങ്ങൾ, ഇന്നറി​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​തു​പോ​ലെ സാങ്കേ​തി​ക​വി​ദ്യ എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടില്ല. അതു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ അത്തരം ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയ വ്യക്തികൾ ശാസ്‌ത്രജ്ഞർ എന്നും വിളി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടില്ല. യഥാർഥ​ത്തിൽ, മനുഷ്യ​വർഗാ​സ്‌തി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ഏറിയ ഭാഗത്തും ശാസ്‌ത്രം അതിന്റെ ആധുനിക അർഥത്തിൽ നിലവി​ലി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലു​മില്ല. വളരെ വൈകി, 14-ാം നൂററാ​ണ്ടിൽ “ശാസ്‌ത്രം” എന്നതിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പദം ആംഗലേയ കവിയായ ചോസർ ഉപയോ​ഗി​ച്ച​പ്പോൾ, അദ്ദേഹം തികച്ചും എല്ലാ തരത്തി​ലു​മുള്ള അറിവി​നെ​യാണ്‌ അർഥമാ​ക്കി​യത്‌. ഇത്‌ ഈ പദത്തിന്റെ മൂലാർഥ​ത്തോ​ടു പൊരു​ത്ത​ത്തി​ലാണ്‌, അത്‌ “അറിയുക” എന്നർഥ​മുള്ള ലാററിൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ്‌ ആവിർഭ​വി​ച്ചത്‌.

ആദ്യത്തെ ജന്തുശാ​സ്‌ത്രജ്ഞൻ വഴി നയിക്കു​ന്നു

ആദ്യം എന്തുതന്നെ വിളി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നാ​ലും, മനുഷ്യർ ഏദെൻ തോട്ട​ത്തിൽവച്ചു തങ്ങൾക്കു ചുററു​മുള്ള ലോക​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയ ഉടൻതന്നെ ശാസ്‌ത്രം ആദ്യമാ​യി രൂപ​മെ​ടു​ത്തു. ഹവ്വായു​ടെ സൃഷ്ടി​യ്‌ക്കു മുമ്പു​തന്നെ മൃഗങ്ങൾക്കു പേരി​ടാൻ ആദാം നിയു​ക്ത​നാ​യി. അവയ്‌ക്ക്‌ ഉചിത​മായ പേരുകൾ നൽകു​ക​യെ​ന്നത്‌, അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധാ​പൂർവം അവയുടെ സ്വഭാ​വ​വി​ശേ​ഷ​ത​ക​ളും ശീലങ്ങ​ളും പഠിക്കു​ന്നത്‌ ആവശ്യ​മാ​ക്കി​ത്തീർത്തു. ഇതിനെ നാമിന്നു ജന്തുശാ​സ്‌ത്രം എന്നു വിളി​ക്കു​ന്നു.—ഉല്‌പത്തി 2:19.

ആദാമി​ന്റെ​യും ഹവ്വായു​ടെ​യും അദ്യത്തെ കുട്ടി​യായ കയീൻ “ഒരു പട്ടണം പണിയു​ന്ന​തിൽ ഏർപ്പെട്ടു,” അതു​കൊണ്ട്‌ അവശ്യ ഉപകര​ണങ്ങൾ വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ക്കാ​നുള്ള വേണ്ടത്ര ശാസ്‌ത്രീയ അറിവ്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കണം. പിന്നീട്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ പിൻഗാ​മി​ക​ളിൽ ഒരുവ​നായ തൂബാൽക​യീൻ “ചെമ്പു​കൊ​ണ്ടും ഇരിമ്പു​കൊ​ണ്ടു​മുള്ള ആയുധ​ങ്ങളെ തീർക്കു​ന്നവൻ” എന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെട്ടു. അപ്പോ​ഴേ​ക്കും ശാസ്‌ത്രീയ അറിവും സങ്കേതി​ക​വി​ദ്യ​യും വ്യക്തമാ​യും വികസി​ച്ചി​രു​ന്നു.—ഉല്‌പത്തി 4:17-22.

ഈജി​പ്‌ററ്‌ ഒരു ലോക​ശക്തി—ബൈബി​ളിൽ പരാമർശി​ച്ചി​രി​ക്കുന്ന ആദ്യ​ത്തേത്‌—ആയിത്തീർന്ന സമയമാ​യ​പ്പോ​ഴേക്ക്‌, ഭീമാ​കാ​ര​മായ പിരമി​ഡു​കൾ നിർമി​ക്കാൻ ഈജി​പ്‌റ​റു​കാർ പ്രാപ്‌ത​രാ​യി​ത്തീർന്ന ഘട്ടത്തോ​ളം ശാസ്‌ത്രീ​യ​വി​ജ്ഞാ​നം പുരോ​ഗ​മി​ച്ചു. “നിർമാ​ണ​വി​ദ്യ​യി​ലെ വലിയ പ്രശ്‌നങ്ങൾ പരിഹ​രി​ക്കാൻ സഹായിച്ച വളരെ​യ​ധി​കം പരീക്ഷ​ണ​ങ്ങൾക്കു​ശേഷം മാത്ര​മാ​ണു” പിരമി​ഡു​ക​ളു​ടെ രൂപസം​വി​ധാ​നം “വിജയ​ക​ര​മാ​യി നടപ്പാ​യത്‌” എന്ന്‌ ദ ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക പറയുന്നു. ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ കാര്യ​മായ ജ്ഞാനം ഈ പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളു​ടെ നിർദ്ധാ​ര​ണ​ത്തിന്‌ ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. കൂടാതെ ബന്ധപ്പെട്ട ശാസ്‌ത്രീയ വൈദ​ഗ്‌ദ്ധ്യ​ങ്ങ​ളും അന്നു നിലവി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു എന്ന്‌ ഇതു സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

തീർച്ച​യാ​യും ശാസ്‌ത്രീ​യ​ജി​ജ്ഞാസ ഈജി​പ്‌റ​റു​കാ​രിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നി​രു​ന്നില്ല. ബാബി​ലോ​ന്യർ കലണ്ടർ വികസി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്തതു കൂടാതെ എണ്ണാനും അളക്കാ​നും ഉള്ള സമ്പ്രദാ​യ​ങ്ങ​ളും ആവിഷ്‌ക​രി​ച്ചു. വിദൂ​ര​പൂർവ​ദേ​ശത്തു ചൈനീസ്‌ സംസ്‌കാ​രം വിലപ്പെട്ട ശാസ്‌ത്രീയ സംഭാ​വ​നകൾ നൽകി. അമേരി​ക്കൻ വൻകര​ക​ളി​ലെ ഇൻകാ​ക​ളു​ടെ​യും മായൻമാ​രു​ടെ​യും പൂർവ​പി​താ​ക്കൻമാർ, മികവു​ററ ഒരു നാഗരി​കത വികസി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു. അതു പിൽക്കാ​ലത്തു യൂറോ​പ്യൻ പര്യ​വേ​ക്ഷ​കരെ അമ്പരപ്പി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി. കാരണം “പിന്നോ​ക്ക​ക്കാ​രായ തദ്ദേശീ​യരി”ൽനിന്ന്‌ അത്തരം നേട്ടങ്ങൾ അവർ തീരെ പ്രതീ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നില്ല.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ശാസ്‌ത്രീ​യ​സ​ത്യം എന്ന നിലയ്‌ക്ക്‌ ഈ പ്രാചീന മനുഷ്യർ ആദ്യം കരുതി​പ്പോന്ന സകലവും ശാസ്‌ത്രീ​യ​മാ​യി ശരി​യെന്നു തെളി​ഞ്ഞില്ല. ശാസ്‌ത്രീയ ഗവേഷ​ണ​ത്തി​നാ​യി ബാബി​ലോ​ന്യർ രൂപം നൽകിയ ഉപയോ​ഗ​പ്ര​ദ​മായ വിദ്യ​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം, “അവർ ജ്യോതിഷംa എന്ന അബദ്ധശാ​സ്‌ത്രം [Pseudoscience] കൂടെ വികസി​പ്പി​ച്ചു” എന്നു ദ വേൾഡ്‌ ബുക്ക്‌ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ നമ്മോടു പറയുന്നു.

എവി​ടെ​യും ബാബി​ലോൻ

ബൈബിൾ വിദ്യാർഥി​കളെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ബാബി​ലോൻ വ്യാജാ​രാ​ധ​ന​യു​ടെ പര്യാ​യ​മാണ്‌. അവിടെ പ്രചാ​ര​ത്തി​ലി​രുന്ന ജ്യോ​തി​ഷ​ത്തിൽ, വെവ്വേറെ ദൈവങ്ങൾ ആകാശ​ത്തി​ന്റെ ഓരോ ഭാഗ​ത്തെ​യും ഭരിക്കു​ന്നു​വെന്നു വിശ്വ​സി​ച്ചി​രു​ന്നു. ഒരു ദൈവം മാത്ര​മേ​യു​ള്ളു എന്നു പഠിപ്പി​ക്കുന്ന ബൈബിൾ, ജ്യോ​തി​ഷം എന്ന്‌ അറിയ​പ്പെ​ടുന്ന അബദ്ധശാ​സ്‌ത്രത്തെ തള്ളിക്ക​ള​യു​മ്പോൾ അതു ശാസ്‌ത്രീ​യ​മാ​യി ശരിയാണ്‌.—ആവർത്തനം 18:10-12; 1 കൊരി​ന്ത്യർ 8:6; 12:6; എഫെസ്യർ 4:6.

മതം ആദിമ​മ​മ​നു​ഷ്യ​ന്റെ ജീവി​ത​ത്തി​ലെ ഒരു അവിഭാ​ജ്യ​ഘ​ട​ക​മാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ ശാസ്‌ത്രീ​യ​വി​ജ്ഞാ​നം മതപര​മായ വിശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളെ​യും ആശയങ്ങ​ളെ​യും കൂടാ​തെയല്ല വികസി​ച്ചത്‌ എന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കാ​വു​ന്ന​താണ്‌. വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര​രം​ഗത്ത്‌ ഇതു വിശേ​ഷി​ച്ചും കാണാൻ കഴിയും.

ദി എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “അനുഭ​വ​ത്തി​ലും ന്യായ​ബോ​ധ​ത്തി​ലും അടിസ്ഥാ​ന​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ചികി​ത്സാ​രീ​തി​യോ​ടു മന്ത്രവാ​ദ​വും മതവും ബന്ധപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന​താ​യും, ഫറവോ​ന്റെ കൊട്ടാ​ര​ത്തി​ലെ മുഖ്യ​മാ​ന്ത്രി​കൻ രാജ്യത്തെ പ്രധാന വൈദ്യ​നാ​യി കൂടെ​കൂ​ടെ സേവന​മ​നു​ഷ്‌ഠി​ച്ചു​വെ​ന്നും, പഴയ രാജഭ​ര​ണ​കാ​ലത്തെ ഈജി​പ്‌ഷ്യൻ സമൂഹ​ത്തെ​യും ചികി​ത്സാ​രീ​തി​യെ​യും ചിത്രീ​ക​രി​ക്കുന്ന പുരാതന രേഖകൾ പ്രകട​മാ​ക്കു​ന്നു.”

മൂന്നാ​മ​ത്തെ ഈജി​പ്‌ഷ്യൻ രാജവം​ശ​ത്തി​ന്റെ കാലത്ത്‌, ഇംഹോ​ട്ടെപ്പ്‌ എന്നു പേരുള്ള ഒരു പ്രമുഖ വാസ്‌തു​ശിൽപി നല്ല പ്രാപ്‌തി​ക​ളുള്ള ഒരു വൈദ്യൻ എന്ന നിലയിൽ പ്രാമു​ഖ്യത നേടി. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ മരണത്തി​നു​ശേഷം കഷ്ടിച്ച്‌ ഒരു നൂററാ​ണ്ടു കഴിഞ്ഞ്‌, അദ്ദേഹം വൈദ്യ​ക​ല​യു​ടെ ഈജി​പ്‌ഷ്യൻ കുല​ദൈ​വ​മാ​യി ആരാധി​ക്ക​പ്പെട്ടു. പൊ.യു.മു. [പൊതു​യു​ഗ​ത്തി​നു മുമ്പ്‌] ആറാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ അവസാ​ന​ത്തോ​ടെ, ഒരു ദേവ​പ്ര​മു​ഖന്റെ സ്ഥാന​ത്തേക്ക്‌ അദ്ദേഹം ഉയർത്ത​പ്പെട്ടു. അദ്ദേഹ​ത്തി​നു സമർപ്പി​ക്ക​പ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങൾ “മിക്ക​പ്പോ​ഴും ദുരി​ത​ബാ​ധി​ത​രെ​ക്കൊ​ണ്ടു നിറഞ്ഞു. അവർ അവിടെ പ്രാർഥി​ക്കു​ക​യും തങ്ങളുടെ സ്വപ്‌ന​ങ്ങ​ളിൽ ദൈവം പ്രതി​വി​ധി​കൾ വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി​ത്ത​രും എന്ന ബോധ്യ​ത്തോ​ടെ അവിടെ കിടന്നു​റ​ങ്ങു​ക​യും ചെയ്‌തി​രു​ന്നു,” എന്നു ബ്രിട്ടാ​നിക്ക പറയുന്നു.

ഈജി​പ്‌റ​റി​ലും ബാബി​ലോ​നി​ലും ഉണ്ടായി​രുന്ന ചികി​ത്സ​കൻമാർ മതപര​മായ ആശയങ്ങ​ളാൽ വളരെ​യ​ധി​കം സ്വാധീ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. “പനിയും അണുബാ​ധ​യും വേദന​യും നൊമ്പ​ര​വും ഉളവാ​കു​ന്നതു ശരീരത്തെ ആക്രമി​ക്കുന്ന ദുഷ്ടാ​ത്മാ​ക്കൾ അഥവാ ഭൂതങ്ങൾ ആണെന്നാ​യി​രു​ന്നു അക്കാല​ത്തും തുടർന്നു​വന്ന തലമു​റ​ക​ളോ​ള​വും നിലവി​ലി​രുന്ന രോഗ​സി​ദ്ധാ​ന്തം” എന്ന്‌ ദ ബുക്ക്‌ ഓഫ്‌ പോപ്പു​ലർ സയൻസ്‌ പറയുന്നു. അക്കാര​ണ​ത്താൽ ചികി​ത്സ​യിൽ മതപര​മായ വഴിപാ​ടു​കൾ മന്ത്രം അഥവാ ആഭിചാ​രം എന്നിവ​യും ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.

കാല​ക്ര​മ​ത്തിൽ, പൊ.യു.മു. നാലും അഞ്ചും നൂററാ​ണ്ടു​ക​ളിൽ ഹിപ്പോ​ക്രാ​റ​റസ്‌ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ഗ്രീക്കു ചികി​ത്സകൻ ഈ വീക്ഷണത്തെ വെല്ലു​വി​ളി​ച്ചു. വൈദ്യ ചികി​ത്സ​യി​ലെ പെരു​മാ​ററ ചട്ടങ്ങളു​ടെ ആധാര​പ്ര​മാ​ണം അടങ്ങി​യി​ട്ടു​ള്ള​തെന്ന്‌ പരക്കെ വീക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന ഹിപ്പോ​ക്രാ​റ​റ​സി​ന്റെ പ്രതിജ്ഞ നിമിത്തം അദ്ദേഹം വിശേ​ഷാൽ പ്രസി​ദ്ധ​നാണ്‌. “മമനു​ഷ്യ​ന്റെ രോഗത്തെ സംബന്ധിച്ച വിശദീ​ക​രണം കണ്ടുപി​ടി​ക്കു​ന്ന​തിൽ പുരോ​ഹി​തൻമാ​രോ​ടു മത്സരിച്ച ആദ്യ വ്യക്തി​ക​ളിൽ” ഹിപ്പോ​ക്രാ​റ​റ​സും ഉണ്ടായി​രു​ന്നു എന്ന്‌ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​ത്തി​ന്റെ നിമി​ഷങ്ങൾ—ശാസ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ ഉത്ഭവങ്ങൾ [Moments of Discovery—The Origins of Science] എന്ന പുസ്‌തകം കുറി​ക്കൊ​ള്ളു​ന്നു. ശാസ്‌ത്രീ​യ​രീ​തി​യിൽ ചികി​ത്സി​ക്കാൻ അദ്ദേഹം രോഗ​ത്തി​ന്റെ സ്വാഭാ​വിക കാരണങ്ങൾ അന്വേ​ഷി​ച്ചു. ന്യായ​ബോ​ധ​വും അനുഭ​വ​വും മതപര​മായ അന്ധവി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ​യും ഊഹാ​പോ​ഹ​ത്തി​ന്റെ​യും സ്ഥാനം കൈയ​ട​ക്കാൻ തുടങ്ങി.

ചികി​ത്സ​യെ മതവി​ശ്വാ​സ സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നു വേർതി​രി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ക​യെ​ന്ന​തിൽ ഹിപ്പോ​ക്രാ​റ​റസ്‌ സ്വാഗ​താർഹ​മായ ഒരു ചുവടു​വ​യ്‌പാ​ണു നടത്തി​യത്‌. എന്നുവ​രി​കി​ലും, ഇന്നു​പോ​ലും ചികി​ത്സ​യു​ടെ മതപര​മായ പശ്ചാത്ത​ല​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു നാം ഓർമി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. അതിന്റെ പ്രതീ​ക​മായ, ചികി​ത്സ​യു​ടെ ഗ്രീക്കു​ദേ​വ​നായ അസ്‌ക്ലീ​പ​യ​സി​ന്റെ പാമ്പു ചുററിയ വടിയു​ടെ ഉത്ഭവം തന്നെ വിശുദ്ധ പാമ്പു​കളെ സൂക്ഷി​ച്ചി​രുന്ന പുരാതന സൗഖ്യ​മാ​ക്കൽ ക്ഷേത്ര​ങ്ങ​ളിൽ നിന്നാണ്‌. എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ഓഫ്‌ റിലി​ജെൻ പറയു​ന്ന​ത​നു​സ​രിച്ച്‌, “ജീവനെ പുതു​ക്കാ​നും ആരോ​ഗ്യ​ത്തിൽ പുനർജൻമം നൽകാ​നും ഉള്ള പ്രാപ്‌തി”യുടെ പ്രതീ​ക​മാ​യി​രു​ന്നു ആ പാമ്പുകൾ.

ഹിപ്പോ​ക്രാ​റ​റസ്‌ വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ പിതാവ്‌ എന്നു പിന്നീട്‌ അറിയ​പ്പെ​ടാ​നി​ട​യാ​യി. എന്നാൽ ഇതു ചില​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ ശാസ്‌ത്രീ​യ​മാ​യി തെററു വരുത്തു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ അടിസ്ഥാ​ന​ര​ഹി​ത​മായ ചില ആശയങ്ങൾ “ഇന്നു നമുക്കു തികച്ചും ഭ്രാന്ത​മാ​യി തോന്നു​ന്നു” എന്ന്‌ ദ ബുക്ക്‌ ഓഫ്‌ പോപ്പു​ലർ സയൻസ്‌ എന്ന പുസ്‌തകം പറയുന്നു. എന്നാൽ, “ഇപ്പോൾ ഏററവും ഉറപ്പായി സ്ഥാപി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കുന്ന വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങ​ളിൽ ചിലത്‌ ഒരു ഭാവി തലമു​റ​യി​ലെ മനുഷ്യർക്കു മിക്കവാ​റും കേവലം ഭ്രാന്ത​മാ​യി തോന്നും” എന്നു പറഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടു വൈദ്യ​ശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​മായ അഹങ്കാ​ര​ത്തി​നെ​തി​രെ ഈ പുസ്‌തകം മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകുന്നു.

പടിപ​ടി​യാ​യി മുന്നേ​റു​ന്നു

അതു​കൊണ്ട്‌ നൂററാ​ണ്ടു​കൾക്കൊ​ണ്ടു തെററായ സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങ​ളിൽനി​ന്നു വസ്‌തു​ത​കളെ വകതി​രി​ച്ചെ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ടുള്ള ശാസ്‌ത്രീയ സത്യത്തി​ന്റെ കണ്ടുപി​ടി​ത്തം ക്രമാ​നു​ഗ​ത​മായ ഒരു പ്രക്രിയ ആയിരു​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. എന്നാൽ ഇതു സാധ്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ഒരു തലമു​റ​യു​ടെ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​ങ്ങളെ കൃത്യ​മാ​യി അടുത്ത തലമു​റ​യ്‌ക്കു കൈമാ​റേ​ണ്ട​തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. മനുഷ്യർ സംസാ​രി​ക്കാ​നുള്ള പ്രാപ്‌തി​യോ​ടെ സൃഷ്ടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​തു​കൊണ്ട്‌ ഇതു ചെയ്യു​ന്ന​തി​നുള്ള ഒരു വിധം സ്‌പഷ്ട​മാ​യും വാമൊ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ​യുള്ള വിനി​യമം ആയിരു​ന്നു.—ഉല്‌പത്തി 2:23 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, നിരീ​ക്ഷ​ണ​ഫ​ലങ്ങൾ കൈമാ​റുന്ന ഈ രീതി, ശാസ്‌ത്രീ​യ​വും സങ്കേതി​ക​വു​മായ പുരോ​ഗതി ആവശ്യ​പ്പെ​ടുന്ന കൃത്യത പ്രദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയു​ന്നത്ര ആശ്രയ​യോ​ഗ്യ​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. ലിഖി​ത​രൂ​പ​ത്തിൽ വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷി​ക്കേ​ണ്ട​തി​ന്റെ ആവശ്യം വ്യക്തമാ​യും ഉണ്ടായി​രു​ന്നു.

മനുഷ്യർ എഴുതാൻ തുടങ്ങി​യത്‌ എപ്പോ​ഴെന്ന്‌ അറിവില്ല. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ അവർ അത്‌ തുടങ്ങി​യ​പ്പോൾ, വിവരങ്ങൾ കൈമാ​റാ​വുന്ന അത്ഭുത​ക​ര​മായ ഒരു പ്രക്രിയ അവർക്കു കൈവന്നു. മററു​ള്ള​വർക്ക്‌ ഈ വിവര​ങ്ങ​ളു​ടെ​മീ​തെ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ കെട്ടി​പ്പ​ടു​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഏതാണ്ട്‌ പൊ.യു.മു. 105-നോട​ടു​ത്തു ചൈന​യിൽ കടലാസ്‌ കണ്ടുപി​ടി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​മു​മ്പു കളിമൺഫ​ല​ക​ങ്ങ​ളി​ലും പാപ്പി​റ​സി​ലും മൃഗചർമ​ത്തി​ലും എഴുതി​യി​രു​ന്നു.

എണ്ണാനും അളക്കാ​നും ഉള്ള സമ്പ്രദാ​യ​ങ്ങ​ളി​ല്ലാ​തെ അടിസ്ഥാന ശാസ്‌ത്രീ​യ​പു​രോ​ഗതി സാധി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. അവയുടെ വികസ​ന​ത്തി​ന്റെ പ്രാധാ​ന്യം എടുത്തു പറയേണ്ട ആവശ്യ​മില്ല. ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ പ്രയോ​ജ​ന​ങ്ങളെ “വ്യാപ്‌തി​യിൽ സാർവ​ത്രി​കം” എന്നു വിളി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ “അതിന്റെ വിശക​ല​നങ്ങൾ സർവ​പ്ര​ധാ​ന​മായ അനവധി ശാസ്‌ത്രീയ നേട്ടങ്ങ​ളി​ലേക്കു നയിച്ചി​ട്ടുണ്ട്‌” എന്ന്‌ ദ ബുക്ക്‌ ഓഫ്‌ പോപ്പു​ലർ സയൻസ്‌ നമ്മെ ഓർമി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്രം “രസത​ന്ത്ര​ജ്ഞ​നും ഭൗതി​ക​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നും ജ്യോ​തി​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നും എഞ്ചിനി​യർക്കും മററു​ള്ള​വർക്കും ഒരു അമൂല്യ ഉപകര​ണ​മാ​യി” ഉതകു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

നൂററാ​ണ്ടു​ക​ളി​ലു​ട​നീ​ളം മററു ഘടകങ്ങ​ളും ശാസ്‌ത്രീയ സത്യത്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള അന്വേ​ഷ​ണ​ത്തിന്‌ ആക്കം വർധി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, യാത്ര. ദ ബുക്ക്‌ ഓഫ്‌ പോപ്പു​ലർ സയൻസ്‌ ഇപ്രകാ​രം വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു: “വിദേ​ശ​നാ​ടു​ക​ളി​ലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ പുതിയ ദൃശ്യങ്ങൾ, ശബ്ദങ്ങൾ, ഗന്ധങ്ങൾ, രുചികൾ എന്നിവ​യാൽ തന്റെ ജിജ്ഞാസ വർധി​ക്കു​ന്ന​താ​യി കണ്ടെത്തു​ന്നു. അപരി​ചി​ത​മായ ഒരു ദേശത്തു കാര്യങ്ങൾ ഇത്ര വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തു​കൊണ്ട്‌ എന്നു ചോദി​ക്കാൻ അയാൾ പ്രലോ​ഭി​പ്പി​ക്ക​പ്പെ​ടും; തന്റെ ജിജ്ഞാ​സയെ തൃപ്‌തി​പ്പെ​ടു​ത്താ​നുള്ള ശ്രമത്തിൽ അയാൾ ജ്ഞാനം ആർജി​ക്കും. പ്രാചീന ഗ്രീക്കു​കാർ അങ്ങനെ​യു​ള്ളവർ ആയിരു​ന്നു.”

അതേ, സദാ സാമീ​പ്യ​രായ ഗ്രീക്കു​കാർ

മതത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചോ രാഷ്‌ട്രീ​യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചോ വാണി​ജ്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചോ ഉള്ള ചരിത്രം വായി​ക്കുക, കൂടെ​ക്കൂ​ടെ ഗ്രീക്കു​കാ​രെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. അവരുടെ പ്രസിദ്ധ തത്ത്വചി​ന്ത​കൻമാ​രെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ആരാണു കേൾക്കാ​ത്തത്‌? എന്തിന്‌, അതിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പദംതന്നെ “ജ്ഞാന​ത്തോ​ടുള്ള സ്‌നേഹം” എന്നർഥ​മുള്ള ഫിലോ​സോ​ഫിയ എന്ന ഗ്രീക്കു പദത്തിൽനി​ന്നാ​ണു വരുന്നത്‌. ക്രിസ്‌തീയ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടിൽ അവരുടെ രാജ്യം സന്ദർശി​ച്ച​പ്പോൾ, ഗ്രീക്കു​കാ​രു​ടെ ജ്ഞാന​ത്തോ​ടുള്ള സ്‌നേ​ഹ​വും വിജ്ഞാ​ന​തൃ​ഷ്‌ണ​യും പ്രസി​ദ്ധ​മാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം എപ്പിക്കൂ​ര്യ​രും സ്‌റേ​റാ​യി​ക്യ​രു​മായ തത്ത്വജ്ഞാ​നി​കളെ പരാമർശി​ച്ചു, അവർ, “പുതി​യത്‌ എന്തെങ്കി​ലും പറയാ​നോ കേൾക്കാ​നോ അല്ലാതെ മറെറാ​ന്നി​ന്നും സമയം” ഇല്ലാതി​രുന്ന ആഥൻസു​കാ​രെ​പ്പോ​ലെ​യും വിദേ​ശി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ​യും ആയിരു​ന്നു.—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 17:18-21, ഓശാന ബൈബിൾ.

അതു​കൊണ്ട്‌, പുരാ​ത​ന​കാ​ലത്തെ ജനതക​ളിൽ ഗ്രീക്കു​കാ​രാ​ണു ശാസ്‌ത്ര​ത്തിന്‌ ഏററവും വലിയ പൈതൃ​കം നൽകി​യത്‌ എന്നുള്ളത്‌ ആശ്ചര്യമല്ല. ദ ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക കൂടു​ത​ലാ​യി ഇപ്രകാ​രം പറയുന്നു: “പ്രപഞ്ച​ത്തി​ന്റെ ആവിർഭാ​വം സംബന്ധിച്ച കെട്ടു​ക​ഥകൾ നീക്കം ചെയ്‌തു പകരം അതു സംബന്ധിച്ച ഒരു സിദ്ധാന്തം പ്രദാനം ചെയ്യാ​നുള്ള ഗ്രീക്ക്‌ തത്ത്വശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ ഉദ്യമം ഒടുവിൽ പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മായ ശാസ്‌ത്രീയ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​ങ്ങ​ളി​ലേക്കു നയിച്ചു.”

വാസ്‌ത​വ​ത്തിൽ, ഗ്രീക്ക്‌ തത്ത്വജ്ഞാ​നി​ക​ളിൽ ചിലർ ശാസ്‌ത്രീയ സത്യത്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യുള്ള അന്വേ​ഷ​ണ​ത്തിന്‌ ഈടുററ സംഭാ​വ​നകൾ നൽകി. തങ്ങളുടെ പൂർവ​ഗാ​മി​ക​ളു​ടെ അബദ്ധജ​ഡി​ല​ങ്ങ​ളായ ആശയങ്ങ​ളും സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങ​ളും നീക്കം ചെയ്യാൻ അവർ കഠിന​മാ​യി ശ്രമിച്ചു, അതേസ​മയം ശരിയാ​ണെന്നു തങ്ങൾ കണ്ടെത്തി​യ​തി​ന്റെ അടിസ്ഥാ​ന​ത്തിൻമേൽ കൂടുതൽ പടുത്തു​യർത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു​തന്നെ. (ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ങ്ങൾക്ക്‌, ചതുരം കാണുക.) അതു​കൊണ്ട്‌, ഇന്നലത്തെ ഗ്രീക്ക്‌ തത്ത്വചി​ന്ത​കൻമാർ ഇന്നത്തെ ശാസ്‌ത്ര​ജ്ഞ​രെ​പ്പോ​ലെ ചിന്തി​ക്കുന്ന ഏതെങ്കി​ലും പുരാതന ജനത​യോട്‌ ഏററവും അടുത്തു​വന്നു. താരത​മ്യേന അടുത്ത​കാ​ലം​വരെ, ആകസ്‌മി​ക​മാ​യി ശാസ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ വ്യത്യസ്‌ത ശാഖകളെ വർണി​ക്കാൻ “സ്വാഭാ​വിക തത്ത്വചിന്ത” എന്ന പദപ്ര​യോ​ഗം ഉപയോ​ഗി​ച്ചി​രു​ന്നു.

തത്ത്വശാ​സ്‌ത്ര​ത്തെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കുന്ന ഗ്രീസ്‌ കാല​ക്ര​മേണ രാഷ്‌ട്രീ​യ​മാ​യി പുതു​താ​യി സ്ഥാപി​ക്ക​പ്പെട്ട റോമൻ സാമ്രാ​ജ്യ​ത്തി​ന്റെ പ്രഭാ​വ​ത്തിൻമു​മ്പിൽ മങ്ങി​പ്പോ​യി. ശാസ്‌ത്രീയ പുരോ​ഗ​തി​യു​ടെ​മേൽ ഇതിന്‌ എന്തെങ്കി​ലും ഫലമു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നോ? അതോ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ആഗമനം എന്തെങ്കി​ലും വ്യത്യാ​സം ഉളവാ​ക്കു​മോ? ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലക്കത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗം ഉത്തരം നൽകും. (g93 4/22)

[അടിക്കു​റി​പ്പു​കൾ]

[19-ാം പേജിലെ ചതുരം]

ക്രിസ്‌തുവിനു മുമ്പത്തെ ഗ്രീക്ക്‌ “ശാസ്‌ത്രജ്ഞർ”

മിലേ​ത്തൂ​സി​ലെ തെയ്‌ൽസ്‌ (ആറാം നൂററാണ്ട്‌), വിശേ​ഷി​ച്ചു ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ലെ തന്റെ ഗവേഷ​ണ​ത്തി​നും സകല​ദ്ര​വ്യ​ത്തി​ന്റെ​യും സത്ത ജലം ആണ്‌ എന്ന തന്റെ വിശ്വാ​സ​ത്തി​നും പ്രസി​ദ്ധ​നാണ്‌, പ്രപഞ്ച​ത്തി​ന്റെ രൂപഘ​ട​നയെ സൂക്ഷ്‌മ അപഗ്ര​ഥ​ന​ത്തി​നു വിധേ​യ​മാ​ക്കുന്ന ഒരു സമീപ​ന​മാ​യി​രു​ന്നു അദ്ദേഹ​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നത്‌. “ശാസ്‌ത്രീ​യ​ചി​ന്ത​യു​ടെ വികസ​ന​ത്തിൽ നിർണാ​യകം” എന്നു ദ ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പീ​ഡിയ ബ്രിട്ടാ​നിക്ക ആ സമീപ​ന​രീ​തി​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു പറയുന്നു.

സോ​ക്ര​ട്ടീ​സ​നെ (അഞ്ചാം നൂററാണ്ട്‌) “യഥാർഥ ശാസ്‌ത്രീയ സമീപന രീതി​യു​ടെ കാതലി​നോട്‌ അടുത്തു​വ​രുന്ന ഒരു അന്വേ​ഷ​ണ​രീ​തി​യു​ടെ—തർക്കശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ന്റെ—ഉപജ്ഞാ​താവ്‌” എന്ന്‌ ദ ബുക്ക്‌ ഓഫ്‌ പോപ്പു​ലർ സയൻസ്‌ വിളി​ക്കു​ന്നു.

അബ്‌ഡേ​റാ​യി​ലെ ഡിമോ​ക്ര​റ​റസ്‌ (അഞ്ച്‌-നാല്‌ നൂററാണ്ട്‌) പ്രപഞ്ച അണുസി​ദ്ധാ​ന്ത​ത്തി​നും അതു​പോ​ലെ​തന്നെ ദ്രവ്യ​ത്തി​ന്റെ അക്ഷയത, ഊർജ​സം​ര​ക്ഷണം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാ​നം ഇടാൻ സഹായി​ച്ചു.

പ്ലേറേറാ (അഞ്ച്‌-നാല്‌ നൂററാണ്ട്‌) തത്ത്വശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​വും ശാസ്‌ത്രീ​യ​വു​മായ ഗവേഷ​ണ​ത്തി​ന്റെ വ്യവസ്ഥാ​നു​സ​ര​ണ​മായ അനുധാ​വ​ന​ത്തി​നു​വേണ്ടി ഏഥെൻസിൽ ഒരു അക്കാദമി സ്ഥാപിച്ചു.

അരിസ്‌റേ​റാ​ട്ടിൽ (നാലാം നൂററാണ്ട്‌) ജ്ഞാനി​യായ ഒരു സസ്യശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യി​രു​ന്നു. അനേകം മണ്ഡലങ്ങ​ളിൽ ഗവേഷണം നടത്തിയ ലൈസി​യം എന്ന ഒരു ശാസ്‌ത്രീയ സ്ഥാപന​ത്തിന്‌ അദ്ദേഹം രൂപം കൊടു​ത്തു. ആയിര​ത്ത​ഞ്ഞൂറ്‌ വർഷത്തി​നു​മേൽ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ആശയങ്ങൾ ശാസ്‌ത്രീയ ചിന്തയു​ടെ​മേൽ അധീശ​ത്വം പുലർത്തി, അദ്ദേഹം പരമോ​ന്നത ശാസ്‌ത്രീയ പ്രാമാ​ണി​കൻ എന്ന നിലയിൽ കരുത​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.

യൂക്ലിഡ്‌ (നാലാം നൂററാണ്ട്‌), പ്രാചീ​ന​കാ​ലത്തെ ഏററവും പ്രമുഖ ഗണിത​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നായ ഇദ്ദേഹം “ക്ഷേത്ര​ഗ​ണി​തം” (ജ്യാമി​തി) [geometry] സംബന്ധിച്ച അറിവ്‌ സമാഹ​രി​ച്ച​തി​നാണ്‌ ഏററവും അധികം അറിയ​പ്പെ​ടു​ന്നത്‌. അതിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പദം “സ്ഥലത്തിന്റെ അളവ്‌” എന്നർഥ​മുള്ള ഒരു ഗ്രീക്കു പദത്തിൽനി​ന്നാ​ണു വരുന്നത്‌.

നിഖ്യ​യി​ലെ ഹിപ്പാർക്കസ്‌ (രണ്ടാം നൂററണ്ട്‌) ഒരു പ്രമുഖ ജ്യോ​തി​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നും ത്രി​കോ​ണ​മി​തി​യു​ടെ [trigonometry] സ്ഥാപക​നു​മാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം പ്രകാ​ശ​തീ​വ്രത അനുസ​രി​ച്ചു നക്ഷത്ര​ങ്ങളെ വിവിധ പ്രകാ​ശ​മാ​ന​ങ്ങ​ളി​ലാ​യി [magnitude] തരംതി​രി​ച്ചു, ഈ രീതി അടിസ്ഥാ​ന​പ​ര​മാ​യി ഇപ്പോ​ഴും ഉപയോ​ഗ​ത്തി​ലുണ്ട്‌. ഹിപ്പാർക്ക​സി​ന്റെ കണ്ടുപി​ടി​ത്ത​ങ്ങളെ വിപു​ലീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും ഭൂമി പ്രപഞ്ച​ത്തി​ന്റെ കേന്ദ്ര​മാ​ണെന്നു പഠിപ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌ത രണ്ടാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ ഒരു പ്രമുഖ ഭൂമി​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നും ബഹിരാ​കാ​ശ​ഗ​വേ​ഷ​ക​നു​മായ ടോള​മി​യു​ടെ മുൻഗാ​മി ആയിരു​ന്നു അദ്ദേഹം.

[20-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

അസ്‌ക്ലീപയസിന്റെ പാമ്പു ചുററിയ വടി, മതപര​മായ സ്വാധീ​നം കൂടാതെ ശാസ്‌ത്രം പുരോ​ഗ​മി​ച്ചി​ട്ടില്ല എന്നതിന്റെ ഒരു അനുസ്‌മ​ര​ണ​വ​സ്‌തു