മതത്തിന്റെ ഭാവി അതിന്റെ കഴിഞ്ഞ കാലത്തി​ന്റെ കാഴ്‌ച്ച​പ്പാ​ടിൽ

ഭാഗം 12: ക്രി.വ. 100-476 സുവി​ശേഷ വെളിച്ചം കെടു​ത്തി​ക്ക​ള​യു​ന്നു

“തങ്ങളേ​ത്തന്നെ ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു പകരം സത്യത്തിൽ മായം ചേർക്കു​ന്നത്‌ കൂടുതൽ സൗകര്യ​പ്ര​ദ​മാ​ണെന്ന്‌ മനുഷ്യർ കണ്ടുപി​ടി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു.”—ചാൾസ്‌ കേലബ്‌ കോൾട്ടൺ, 19-ാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ ഇംഗ്ലീഷ്‌ വൈദി​കൻ

റോമാ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ സ്ഥാപകനെ വകവരു​ത്തിയ ക്രി. വ. 33ൽ തുടങ്ങി ബൈബിൾ ചരി​ത്ര​ത്തി​ലെ ആ ആറാം ലോക​ശക്തി ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​മാ​യി നിരന്തരം ശണ്‌ഠ​യി​ലാ​യി​രു​ന്നു. അത്‌ അവരെ തുറു​ങ്കി​ലി​ടു​ക​യും ചിലരെ സിംഹ​ക്കു​ഴി​യി​ലെ​റി​യു​ക​യും ചെയ്‌തു. എന്നാൽ നീറോ​യു​ടെ ഉദ്യാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ മനുഷ്യ​ദീ​പ​ങ്ങ​ളാ​യി ഉതകാൻ രക്തസാ​ക്ഷി​മ​ര​ണ​ത്തി​ന്റെ ഭീഷണി​യു​ണ്ടാ​യ​പ്പോൾപോ​ലും ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ റോമാ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​കൾ തങ്ങളുടെ ആത്‌മീ​യ​വെ​ളി​ച്ചം പ്രകാ​ശി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തിൽ തുടർന്നു. (മത്തായി 5:14) എന്നിരു​ന്നാ​ലും, കാല​ക്ര​മ​ത്തിൽ സാഹച​ര്യ​ത്തി​നു മാററ​മു​ണ്ടാ​യി.

“മൂന്നാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ പ്രാരം​ഭ​ഭാ​ഗത്ത്‌ സഭ മാന്യ​മാ​യി​ത്തീ​രാൻ തുടങ്ങി​യി​രു​ന്നു”വെന്ന്‌ ക്രിസ്‌തു മുതൽ കോൺസറ​റൻറയൻ വരെ എന്ന പുസ്‌തകം പറയുന്നു. എന്നാൽ മാന്യ​തക്ക്‌ അതിന്റെ വില ഒടു​ക്കേ​ണ്ടി​വന്നു, “നിലവാ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒരു താഴ്‌ത്തൽ.” അതനു​സ​രിച്ച്‌, “ക്രിസ്‌തീ​യ​ജീ​വി​തം മേലാൽ ക്രിസ്‌തീ​യ​വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ ഒരു വ്യവസ്ഥ​യാ​ണെന്നു കാണ​പ്പെ​ട്ടില്ല.”

സുവി​ശേ​ഷ​വെ​ളി​ച്ചം മങ്ങിയ ഒരു സ്‌ഫു​ര​ണ​മാ​യി അധഃപ​തി​ച്ചി​രു​ന്നു. “നാലാം നൂററാ​ണ്ടാ​യ​പ്പോ​ഴേക്ക്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യും റോമാ​ക്കാ​ര​നു​മാ​യി​രി​ക്കുക സാദ്ധ്യ​മാ​ണെ​ന്നു​മാ​ത്രമല്ല, പിന്നെ​യോ റോമാ​യു​ടെ നീണ്ട ചരിത്രം യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ക്രിസ്‌തീയ ഇതിഹാ​സ​ത്തി​ന്റെ തുടക്ക​മാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്നും ക്രിസ്‌തീയ എഴുത്തു​കാർ അവകാ​ശ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു”വെന്ന്‌ ഇംപീ​രി​യൽ റോം എന്ന പുസ്‌തകം പറയുന്നു. “റോമാ ദിവ്യ​നി​യ​മി​ത​മാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു സൂചന.”

റോമാ​ച​ക്ര​വർത്തി​യാ​യി​രു​ന്നമഹാ​നായ കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ ഈ വീക്ഷണം പുലർത്തി​യി​രു​ന്നു. ക്രി.വ. 313-ൽ കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തെ നിയമ​സാ​ധു​ത​യുള്ള ഒരു മതമാ​ക്കി​ത്തീർത്തു. സഭയെ​യും സംസ്ഥാ​ന​ത്തെ​യും സംയോ​ജി​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും മതനേ​താ​ക്കൻമാ​രെ സംസ്ഥാ​ന​ത്തി​ന്റെ സേവന​ത്തിൽ നിയമി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും മതകാ​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ സംസ്ഥാ​ന​നി​യ​ന്ത്രണം അനുവ​ദി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ദ്രോ​ഹ​മാണ്‌ ചെയ്‌തത്‌.

രണ്ടാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ പ്രാരം​ഭ​ത്തിൽത്തന്നെ അന്ത്യോ​ക്യ​യി​ലെ ബിഷപ്പാ​യി​രുന്ന ഇഗ്‌നേ​ഷ്യസ്‌ സഭാഭ​ര​ണ​ത്തിന്‌ ഒരു പുതിയ രീതി അവതരി​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു. മൂപ്പൻമാ​രു​ടെ ഒരു സംഘത്തി​നു പകരം ഏകാധി​പ​ത്യ​പ​ര​മായ അദ്ധ്യക്ഷ​ഭ​ര​ണ​രീ​തി​പ്ര​കാ​രം ഓരോ സഭയി​ലും ഒരൊററ സഭാധി​പൻ ചുമതല വഹിക്കാൻ ക്രമീ​ക​ര​ണം​ചെ​യ്‌തു. ഏകദേശം ഒരു നൂററാ​ണ്ടി​നു​ശേഷം കാർത്തേ​ജി​ലെ ബിഷപ്പാ​യി​രുന്ന സിപ്രി​യൻ ഈ പൗരോ​ഹി​ത്യ​വൈ​ദി​ക​വ്യ​വ​സ്ഥി​തി​യെ ഒരു ഏകാധി​പത്യ സപ്‌ത-തല പുരോ​ഹി​താ​ധി​പ​ത്യ​മാ​ക്കി മാററി. പരമോ​ന്ന​ത​പ​ദവി ബിഷപ്പ്‌ വഹിച്ചു. അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ കീഴിൽ പുരോ​ഹി​തൻമാ​രും ഡീക്കൻമാ​രും സബ്‌ഡീ​ക്കൻമാ​രും മററു സ്ഥാനങ്ങ​ളും ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. പാശ്ചാ​ത്യ​സഭ തുടർന്ന്‌ ഒരു എട്ടാം സ്ഥാനം കൂട്ടി​ച്ചേർത്തു. അതേ സമയം പൗരസ്‌ത്യ​സഭ ഒരു പഞ്ച-തല പുരോ​ഹി​താ​ധി​പ​ത്യം സ്വീക​രി​ച്ചു.

സംസ്ഥാ​ന​ത്തി​ന്റെ അംഗീ​കാ​ര​ത്തോ​ടു​കൂ​ടിയ സഭാ​നേ​തൃ​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ഈ രൂപം എങ്ങോട്ടു നയിച്ചു? ഇംപീ​രി​യൽ റോം എന്ന പുസ്‌തകം ഇങ്ങനെ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു: “ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളു​ടെ പീഡന​ത്തി​ന്റെ അവസാ​നത്തെ വലിയ അലയടി​ക്കു​ശേഷം വെറും 80 വർഷം കഴിഞ്ഞ്‌ സഭതന്നെ പാഷണ്ഡി​കളെ വധിക്കാൻ തുടങ്ങി, അതിന്റെ പുരോ​ഹി​തൻമാർ മിക്കവാ​റും ചക്രവർത്തി​മാ​രു​ടേ​തി​നോ​ടു തുല്യ​മായ അധികാ​രം പ്രയോ​ഗി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.” തീർച്ച​യാ​യും തന്റെ ശിഷ്യൻമാർ “ലോക​ത്തി​ന്റെ ഭാഗമല്ലാ”തിരി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും അവർ ബലത്താലല്ല, തങ്ങളുടെ വിശ്വാ​സ​ത്താൽ ലോകത്തെ ജയിച്ച​ട​ക്ക​ണ​മെ​ന്നും ക്രിസ്‌തു പറഞ്ഞ​പ്പോൾ അവൻ ഉദ്ദേശി​ച്ചത്‌ ഇതല്ലാ​യി​രു​ന്നു.—യോഹ​ന്നാൻ 16:33; 17:14; 1 യോഹ​ന്നാൻ 5:4 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.

“പുണ്യ​വാ​ളൻമാ​രും” ഗ്രീക്ക ദൈവ​ങ്ങ​ളും

കോൺസ്‌റ​റൻറ​യ്‌നി​ന്റെ കാലത്തി​നു ദീർഘ​നാൾ മുമ്പു​തന്നെ, പുറജാ​തീ​യ​മായ ആശയങ്ങൾ ക്രിസ്‌തീ​യ​മ​ത​ത്തിൽ മായം​ചേർത്തി​രു​ന്നു. ഒരു കാലത്ത്‌ റോമാ​മ​തത്തെ ശക്തമായി സ്വാധീ​നി​ച്ചി​രുന്ന ഗ്രീക്ക്‌ പുരാ​ണ​ദൈ​വങ്ങൾ അപ്പോൾത്തന്നെ ക്രിസ്‌തീ​യ​മ​തത്തെ സ്വാധീ​നി​ച്ചി​രു​ന്നു. “റോമാ ഒരു സാമ്രാ​ജ്യ​ത്വ​ശ​ക്തി​യാ​യ​പ്പോ​ഴേക്ക്‌ ജൂപ്പി​ററർ ഗ്രീക്ക്‌സ്യൂ​സാ​യി പരിഗ​ണി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു . . . പിന്നീട്‌ ജൂപ്പി​ററർ അത്യു​ത്ത​മ​നും അതിമ​ഹാ​നു​മായ ഓപ്‌റ​റി​മസ്‌ മാക്‌സി​മസ്‌ ആയി ആരാധി​ക്ക​പ്പെട്ടു, ഇത്‌ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ലേക്കു മാററ​പ്പെട്ട ഒരു സ്ഥാന​പ്പേ​രെന്ന നിലയിൽ അനേകം സ്‌മാ​ര​ക​ലി​ഖി​ത​ങ്ങ​ളിൽ കാണ​പ്പെ​ടു​ന്നു”വെന്ന്‌ റോമൻ മിതോ​ളജി എന്ന പുസ്‌തകം പറയുന്നു. “ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തിൻ കീഴിൽ, ഗ്രീക്ക്‌ വീരപു​രു​ഷൻമാ​രും, ദൈവങ്ങൾ പോലും, പുണ്യ​വാ​ളൻമാ​രെന്ന നിലയിൽ അതിജീ​വി​ച്ചു”വെന്ന്‌ ദി ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പ്പീ​ഡി​യാ ബ്രിട്ടാ​നി​ക്കാ പറയുന്നു.

ഇതിന്റെ അർത്ഥം “അനേകം ദൈവ​ഗ​ണങ്ങൾ അന്യോ​ന്യം കൂടി​ക്ക​ലർന്നു​വെ​ന്നും പ്രാ​ദേ​ശി​ക​വ്യ​ത്യാ​സ​ങ്ങൾക്ക്‌ മങ്ങലേ​റ​റു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു​വെ​ന്നു​മാണ്‌” എന്ന്‌ ഗ്രന്ഥകാ​ര​നായ എം. എ. സ്‌മിത്ത്‌ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. “വിവിധ ദൈവങ്ങൾ യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ഒരു മഹാശ​ക്തി​യു​ടെ വ്യത്യ​സ്‌ത​പേ​രു​കൾ മാത്ര​മാ​ണെന്ന്‌ വിചാ​രി​ക്കാൻ ആളുക​ളു​ടെ​യി​ട​യിൽ ഒരു പ്രവണ​ത​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. . . .ഈജി​പ്‌ഷ്യൻ ഐസി​സി​നെ​യും എഫേസ്യ​രു​ടെ അർത്തേ​മി​സി​നെ​യും സിറിയൻ അസ്‌താർത്തെ​യെ​യും തുല്യ​രാ​യി കരുതാ​മാ​യി​രു​ന്നു. ഏക മഹാശ​ക്തി​യു​ടെ നാമങ്ങ​ളെന്ന നിലയിൽ ഗ്രീക്ക്‌ സ്യൂസി​നോ​ടും റോമൻ ജൂപ്പി​റ​റ​റി​നോ​ടും ഈജി​പ്‌ഷ്യൻ അമ്മോൻ-റേയോ​ടും യഹൂദ യാഹ്വേ​യോ​ടു​പോ​ലും അപേക്ഷി​ക്കാ​മാ​യി​രു​ന്നു.”

ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വം റോമിൽ റോമാ​ചി​ന്ത​യോ​ടും ഗ്രീക്കു ചിന്ത​യോ​ടും ഉരുക്കി​ച്ചേർക്ക​പ്പെ​ട്ട​പ്പോൾ അത്‌ മററു സ്ഥലങ്ങളി​ലും മാററ​ത്തി​നു വിധേ​യ​മാ​കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ദൈവ​ശാ​സ്‌ത്ര​പ്ര​വർത്ത​ന​ത്തി​ന്റെ കേന്ദ്ര​ങ്ങൾത​ന്നെ​യാ​യി​രുന്ന അലക്‌സാ​ണ്ട്രി​യാ​യി​ലും അന്ത്യോ​ക്യാ​യി​ലും കാർത്തേ​ജി​ലും എഡേസാ​യി​ലും വ്യതി​രിക്ത മതചി​ന്താ​സ​മി​തി​കൾ വളർന്നു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, കാൻറർബ​റി​യി​ലെ മുൻ ആംഗ്ലിക്കൻ കാനൻ പുരോ​ഹി​ത​നാ​യി​രുന്ന ഹെർബട്ട്‌ വാഡംസ്‌ പറയു​ന്ന​പ്ര​കാ​രം, അലക്‌സാ​ണ്ട്രി​യൻ ചിന്താ​മാ​തൃക “പ്ലേറേ​റാ​യു​ടെ ആശയങ്ങ​ളാൽ വിശേ​ഷാൽ സ്വാധീ​നി​ക്ക​പ്പെട്ടു,” മിക്ക “പഴയ നിയമ”പ്രസ്‌താ​വ​ന​കൾക്കും പ്രതീ​കാ​ത്മ​ക​മായ അർത്ഥങ്ങൾ കല്‌പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​തന്നെ. അന്ത്യോ​ക്യാ ചിന്താ​മാ​തൃക ബൈബിൾസം​ബ​ന്ധ​മാ​യി കൂടുതൽ അക്ഷരീ​യ​മായ, കൂടുതൽ വിമർശ​നാ​ത്മ​ക​മായ, മനോ​ഭാ​വം സ്വീക​രി​ച്ചു.

ദൂരവും ആശയവി​നി​മ​യ​ക്കു​റ​വും ഭാഷാ​പ​ര​മായ തെററി​ദ്ധാ​ര​ണ​ക​ളും വ്യത്യാ​സ​ങ്ങളെ തീവ്ര​മാ​ക്കാൻ ഉതകി. എന്നിരു​ന്നാ​ലും ഈ സാഹച​ര്യ​ത്തിന്‌ മുഖ്യ​മാ​യി ഉത്തരവാ​ദി​ത്വം വഹിച്ചത്‌ വ്യക്തി​പ​ര​മായ പ്രയോ​ജ​ന​ത്തി​നു​വേണ്ടി സത്യത്തിൽ മായം​ചേർക്കാ​നും അങ്ങനെ സുവി​ശേ​ഷ​വെ​ളി​ച്ചം കെടു​ത്തി​ക്ക​ള​യാ​നും സന്നദ്ധരാ​യി​രുന്ന മതനേ​താ​ക്ക​ളു​ടെ സ്വത​ന്ത്ര​മ​നോ​ഭാ​വ​വും സ്വാർത്ഥാ​ഭി​ലാ​ഷ​വു​മാ​യി​രു​ന്നു.

“‘അറിവ്‌’ എന്ന്‌ വ്യാജ​മാ​യി വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടുന്ന”

ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടോ​ളം മുമ്പ്‌, ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വം വ്യാജ​മ​തോ​പ​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളാൽ സ്വാധീ​നി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. അത്‌ “‘അറിവ്‌’എന്നു വ്യാജ​മാ​യി വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ന്റെ വൈരു​ദ്ധ്യ​ങ്ങ​ളിൽനിന്ന്‌” അകന്നു​മാ​റാൻ പൗലോസ്‌ തിമൊ​ഥെ​യോ​സി​നു മുന്നറി​യി​പ്പു​ന​ല്‌കാൻ ഇടയാക്കി. (1 തിമൊ​ഥെ​യോസ്‌ 6:20, 21) നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ തത്വവാ​ദ​മെന്നു വിളി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാ​ന​ത്തെ​യാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കാം ഇത്‌ പരാമർശി​ച്ചത്‌. അത്‌ രണ്ടാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ പ്രാരം​ഭ​ത്തിൽ പ്രാമു​ഖ്യം പ്രാപി​ച്ച​തും തെളി​വ​നു​സ​രിച്ച്‌ ഒരു സൈമൺ മാഗസ്‌ ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടിൽ തുടങ്ങി​യ​തു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഇത്‌ പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 8:9-ൽ പറഞ്ഞി​രി​ക്കുന്ന ശിമോ​നാ​യി​രി​ക്കാ​മെന്ന്‌ ചില പ്രാമാ​ണി​കർ അവകാ​ശ​പ്പെ​ടു​ന്നു.

നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ തത്വവാ​ദ​ത്തിന്‌ ആ പേർകി​ട്ടി​യത്‌ “അറിവ്‌” എന്നർത്ഥ​മുള്ള നോസിസ എന്ന ഗ്രീക്ക്‌ പദത്തിൽനി​ന്നാണ്‌. രക്ഷ സാധാരണ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾക്ക്‌ അജ്ഞാത​മായ അഗാധ​കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള പ്രത്യേക നിഗൂ​ഢ​പ​രി​ജ്ഞാ​ന​ത്തിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​മാ​ണെന്ന്‌ നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ സമൂഹങ്ങൾ വാദിച്ചു. ഈ അറിവ്‌ “യേശു വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തിയ ആന്തരിക സത്യം” പഠിപ്പി​ക്കാൻ തങ്ങളെ പ്രാപ്‌ത​രാ​ക്കു​ന്നു​വെന്ന്‌ അവർ വിചാ​രി​ച്ച​താ​യി മതവി​ജ്ഞാ​ന​കോ​ശം പറയുന്നു.

നോസ്‌റ​റി​ക്ക്‌ചി​ന്ത​യു​ടെ ഉത്ഭവം പല പ്രകാ​ര​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ബൈബിൾസം​ഖ്യ​കൾക്ക്‌ നിഗൂ​ഢാർത്ഥങ്ങൾ ആരോ​പി​ക്കുന്ന നടപടി നോസ്‌റ​റി​ക്കു​കൾ സ്വീക​രി​ച്ചത്‌ ബാബി​ലോ​നിൽനി​ന്നാ​യി​രു​ന്നു, അവ നിഗൂ​ഢ​സ​ത്യ​ങ്ങൾ വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​താ​യി സങ്കൽപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. ആത്‌മാ​വു നല്ലതാ​യി​രി​ക്കെ, സകല വസ്‌തു​വും സ്വതേ തിൻമ​യാ​ണെ​ന്നും നോസ്‌റ​റി​ക്കു​കൾ പഠിപ്പി​ച്ചു. “ഇത്‌ അപ്പോൾത്തന്നെ പേർഷ്യൻ ദ്വൈ​ത​വാ​ദ​ത്തി​ലും വിദൂ​ര​പൗ​ര​സ്‌ത്യ​ദേ​ശത്തു ചൈന​യി​ലെ ‘യിൻ’-ലും ‘യാംഗി’ലും കാണ​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന ന്യായ​വാ​ദ​ത്തി​ന്റെ അതേ പരമ്പര​യാണ്‌” എന്ന്‌ ജർമ്മൻ ഗ്രന്‌ഥ​കാ​ര​നായ കാൾഫ്രിക്ക്‌ പറയുന്നു. നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ എഴുത്തു​കൾ അവതരി​പ്പിച്ച “ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വം” സുനി​ശ്ചി​ത​മാ​യി അ​ക്രൈ​സ്‌തവ ഉറവു​ക​ളിൽ അധിഷ്‌ഠി​ത​മാണ്‌. അതു​കൊണ്ട്‌ അത്‌ “യേശു വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തിയ ആന്തരി​ക​സത്യ”മായി​രി​ക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?

പണ്ഡിത​നാ​യ ആർ. ഈ. ഓ. വൈററ്‌ നോസ്‌റ​റി​സി​സത്തെ “തത്വശാ​സ്‌ത്ര​പ​ര​മായ അഭ്യൂ​ഹ​ത്തി​ന്റെ​യും അന്ധവി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ​യും അർദ്ധമാ​ന്ത്രിക കർമ്മങ്ങ​ളു​ടെ​യും ചില​പ്പോൾ മതഭ്രാ​ന്തോ​ടു​കൂ​ടി​യ​തും അശ്ലീലം പോലു​മായ ആരാധ​നാ​രീ​തി​യു​ടെ​യും” സംയോ​ജനം എന്നു വിളി​ക്കു​ന്നു. “നോസ്‌റ​റി​ക്കു​ക​ളു​ടെ യേശു ചില​പ്പോൾ പൂർവാ​പ​ര​യോ​ജി​പ്പി​ല്ലാ​ത്ത​വ​നും ചില​പ്പോൾ അഗ്രാ​ഹ്യ​നും ചില​പ്പോൾ അല്‌പം അസ്വാ​ഭാ​വി​കത കൂടി​യ​വ​നു​മാണ്‌” എന്ന്‌ ആരി​സോ​ണാ യൂണി​വേ​ഴ്‌സി​റ​റി​യി​ലെ ആൻഡ്രൂ എം. ഗ്രീലേ പറയുന്നു.

ക്രിസ്‌തു​വി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള സത്യം വളച്ചൊ​ടി​ക്കു​ന്നു

ക്രിസ്‌തു​വി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള സത്യം വളച്ചൊ​ടി​ച്ചത്‌ നോസ്‌റ​റി​ക്കു​കൾ മാത്ര​മാ​യി​രു​ന്നില്ല. അഞ്ചാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ പ്രാരം​ഭ​ത്തിൽ കോൺസ്‌റ​റാൻറി​നോ​പ്പിൾ പാത്രി​യർക്കീസ്‌ ആയിരുന്ന നെസ്‌തോ​റി​യസ്‌ പ്രത്യ​ക്ഷ​ത്തിൽ ക്രിസ്‌തു യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ ഒന്നായ രണ്ടു ആളുക​ളാ​ണെന്ന്‌ പഠിപ്പി​ച്ചു, മനുഷ്യ​നായ യേശു​വും ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ദിവ്യ​പു​ത്ര​നും. ക്രിസ്‌തു​വി​നെ പ്രസവി​ച്ച​പ്പോൾ മറിയ മനുഷ്യ​നെ​യാണ്‌ പ്രസവി​ച്ചത്‌, ദിവ്യ​പു​ത്രനെ അല്ലായി​രു​ന്നു. ഈ വീക്ഷണം മോ​ണോ​ഫൈ​സി​റ​റി​സ​ത്തോട്‌ (“ഏകസ്വ​ഭാ​വം”) യോജി​ച്ചില്ല, അത്‌ ദൈവ​വും പുത്ര​നു​മാ​യുള്ള ഐക്യം അവിഭാ​ജ്യ​മാ​ണെ​ന്നും രണ്ടു സ്വഭാ​വ​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും യേശു യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ പൂർണ്ണ​ദൈ​വ​വും അതേസ​മയം പൂർണ്ണ​മ​നു​ഷ്യ​നു​മാ​യി ഒന്നു മാത്ര​മാ​ണെ​ന്നും വാദിച്ചു. അതിൻപ്ര​കാ​രം മറിയ തീർച്ച​യാ​യും കേവലം മനുഷ്യ​നായ യേശു​വി​നെയല്ല, ദൈവ​ത്തെ​യാണ്‌ പ്രസവി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌.

ഈ രണ്ടു സിദ്ധാ​ന്ത​ങ്ങ​ളും മുൻനൂ​റ​റാ​ണ്ടി​ലെ ഒരു തർക്കത്തിൽനിന്ന്‌ വളർന്നു​വ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു. ഒരു അലക്‌സാ​ണ്ട്രി​യൻ പുരോ​ഹി​ത​നാ​യി​രുന്ന അറിയൂസ്‌ ക്രിസ്‌തു പിതാ​വി​നെ​ക്കാൾ താണവ​നാ​ണെന്നു വാദിച്ചു. അതു​കൊണ്ട്‌ ദൈവ​ത്തോ​ടുള്ള ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ബന്ധത്തെ വർണ്ണി​ക്കു​മ്പോൾ ഹോമൗ​സി​യോസ (ഏക സാരാം​ശം) എന്ന പദം ഉപയോ​ഗി​ക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മ​തി​ച്ചു. ക്രി.വ. 325ലെ നിഖ്യാ കൗൺസിൽ തീർച്ച​യാ​യും യേശു ‘പിതാ​വി​ന്റെ അതേ സാരാം​ശ​മു​ള്ളവൻ’ ആണെന്ന്‌ വിധി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ വീക്ഷണത്തെ തള്ളിക്ക​ളഞ്ഞു. ക്രിസ്‌തു അവതരിച്ച ദൈവ​മാ​ണെന്ന്‌ ക്രി.വ. 451ൽ കൽക്കേ​ദോ​നി​ലെ കൗൺസിൽ പ്രസ്‌താ​വി​ച്ചു. ഒരു ത്രിയേക ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ച ബാബി​ലോ​ന്യ-ഈജി​പ്‌ഷൻ-ഗ്രീക്ക്‌ ധാരണ താനും തന്റെ പിതാ​വും യാതൊ​രു വിധത്തി​ലും തുല്യൻമാ​ര​ല്ലാത്ത രണ്ടു വ്യക്തി​ക​ളാ​ണെ​ന്നുള്ള ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ഉപദേ​ശത്തെ ഇപ്പോൾ പുറന്ത​ള്ളി​യി​രു​ന്നു.—മർക്കോസ്‌ 13:32; യോഹ​ന്നാൻ 14:28.

യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ വടക്കൻ ആഫ്രി​ക്കാ​സ​ഭ​യി​ലെ ഒരു അംഗമാ​യി​രുന്ന തെർത്തു​ല്യ​നാ​യി​രു​ന്നു (ക്രി.വ. ഏകദേശം 160-230) “ട്രിനി​റ​റാസ” എന്ന പദം അവതരി​പ്പി​ച്ചത്‌, അത്‌ അറിയൂസ്‌ ജനിക്കു​ന്ന​തി​നു കുറേ​ക്കാ​ലം മുമ്പ്‌ ക്രിസ്‌തീയ ഉപയോ​ഗ​ത്തിൽ വന്നിരു​ന്നു. ഗ്രീക്കി​നു പകരം ലാററി​നിൽ ധാരാളം എഴുതിയ ആദ്യ ദൈവ​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യി​രുന്ന തെർത്തു​ല്യൻ പാശ്ചാ​ത്യ​ദൈ​വ​ശാ​സ്‌ത്ര​ത്തിന്‌ അടിസ്ഥാ​ന​മി​ടാൻ സഹായി​ച്ചു. ഏതാണ്ടു രണ്ടു നൂററാ​ണ്ടു​കൾക്കു ശേഷമുള്ള മറെറാ​രു വടക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ ദൈവ​ശാ​സ്‌ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യി​രുന്ന “സെയിൻറ്‌” അഗസ്‌റ​റി​നും അങ്ങനെ ചെയ്‌തു. “[അഗസ്‌റ​റിൻ] ക്രിസ്‌തീയ പുരാ​കാ​ലത്തെ ഏററവും വലിയ ചിന്തക​നാ​യി​രു​ന്ന​താ​യി പൊതു​വേ അംഗീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു”വെന്ന്‌ ദി ന്യൂ എൻ​സൈ​ക്ലോ​പ്പീ​ഡി​യാ ബ്രിട്ടാ​നി​ക്കാ പറയുന്നു. എന്നാൽ അതിലെ അടുത്ത വാക്കുകൾ ആത്മാർത്ഥ​ത​യുള്ള ഏതു കത്തോ​ലി​ക്ക​നും അല്ലെങ്കിൽ പ്രോ​ട്ട​സ്‌റ​റൻറു​കാ​ര​നും ഉത്‌ക്ക​ണ്‌ഠക്കു കാരണ​മാണ്‌: “പുതിയ നിയമ​ത്തി​ലെ മതം ഗ്രീക്ക്‌ തത്വശാ​സ്‌ത്ര​ത്തി​ലെ പ്ലേറേ​റാ​ണിക പാരമ്പ​ര്യ​വു​മാ​യി ഉരുക്കി​ച്ചേർത്തത്‌ അദ്ദേഹ​ത്തി​ന്റെ ബുദ്ധി​യാ​കുന്ന മൂശയി​ലാ​യി​രു​ന്നു; ഈ ഉരുക്കി​ച്ചേർക്ക​ലി​ന്റെ ഉല്‌പ​ന്നത്തെ മദ്ധ്യകാല കത്തോ​ലി​ക്കാ മതത്തി​ലെ​യും നവോ​ത്ഥാന പ്രോ​ട്ട​സ്‌റ​റൻറ്‌ മതത്തി​ലെ​യും ക്രൈ​സ്‌ത​വ​സ​മൂ​ഹ​ങ്ങ​ളി​ലേക്ക്‌ എത്തിച്ച​തും ഈ മുഖാ​ന്ത​ര​ത്താ​ലാ​യി​രു​ന്നു.”

കത്തോ​ലി​ക്കാ​മതം പ്രതി​സ​ന്ധി​യിൽ

നാലാം നൂററാ​ണ്ടി​ന്റെ അവസാ​ന​മാ​യ​പ്പോ​ഴേക്ക്‌ തിയോ​ഡോ​സ്യസ്‌ I-ാമൻ ചക്രവർത്തി കത്തോ​ലി​ക്കാ​മ​തത്തെ സംസ്ഥാ​ന​മ​ത​മാ​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ടു കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ തുടക്ക​മി​ട്ട​തി​നെ പൂർത്തീ​ക​രി​ച്ചു. അതിനു​ശേഷം താമസി​യാ​തെ, കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ ഭയപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, റോമൻ സാമ്രാ​ജ്യം പിളർന്നു. സാമ്രാ​ജ്യ​ത്തെ ദീർഘ​നാൾ ഞെരു​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ടി​രുന്ന ഒരു ജർമ്മൻ ജനസമൂ​ഹ​മാ​യി​രുന്ന വിസി​ഗോ​ത്തു​കൾ ക്രി.വ. 410-ൽ റോമാ പിടി​ച്ച​ടക്കി. ക്രി.വ. 476-ൽ ജർമ്മൻ സൈന്യാ​ധി​പ​നാ​യി​രുന്ന ഓഡോ​സെർ പടിഞ്ഞാ​റൻ ചക്രവർത്തി​യെ സ്ഥാന​ഭ്ര​ഷ്ട​നാ​ക്കു​ക​യും തന്നേത്തന്നെ രാജാ​വാ​യി പ്രഖ്യാ​പി​ക്കു​ക​യും അങ്ങനെ പശ്ചിമ റോമൻസാ​മ്രാ​ജ്യ​ത്തെ അവസാ​നി​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു.

ഈ പുതിയ സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളിൽ കത്തോ​ലി​ക്കാ​മതം എങ്ങനെ വർത്തി​ക്കും? ക്രി.വ. 500ൽ അത്‌ ലോക​ജ​ന​സം​ഖ്യ​യു​ടെ ഏതാണ്ട്‌ 22 ശതമാ​നത്തെ അംഗങ്ങ​ളാ​യി അവകാ​ശ​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. കണക്കാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ട​പ്ര​കാ​രം ഈ 43 ദശലക്ഷം പേരിൽ ഭൂരി​പ​ക്ഷ​വും തങ്ങളേ​ത്തന്നെ ശുദ്ധീ​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​പ​കരം സത്യത്തിൽ മായം ചേർക്കു​ന്നത്‌ കൂടുതൽ സൗകര്യ​പ്ര​ദ​മാ​ണെന്നു കണ്ടെത്തിയ മതനേ​താ​ക്കൻമാ​രാൽ ബലിയാ​ടു​ക​ളാ​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. സത്യ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ സുവി​ശേ​ഷ​വെ​ളി​ച്ചം കെടു​ത്ത​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. എന്നാൽ “അന്ധകാ​ര​ത്തിൽനിന്ന്‌ ‘വിശു​ദ്ധ​മായ’ ഒന്ന്‌” പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ ജനിക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു, അത്‌ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലക്കം ചർച്ച​ചെ​യ്യും. (g89 6⁄22)

[29-ാം പേജിലെ ചതുരം]

നോസററിക്ക വിശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ മാതൃ​ക​കൾ

മാർഷ്യൻ (രണ്ടാം നൂററാണ്ട്‌) യേശു​വി​നെ​ക്കാൾ താണ ഒരു അപൂർണ്ണ പഴയനി​യ​മ​ദൈ​വ​വും യേശു​വി​ന്റെ പിതാ​വായ “പുതി​യ​നി​യമ”ത്തിലെ സ്‌നേ​ഹ​ത്തി​ന്റെ അജ്ഞാത​ദൈ​വ​വും തമ്മിൽ വ്യത്യാ​സം കല്‌പി​ച്ചു. “ഒരു അജ്ഞാത​ദൈവ”ത്തെക്കു​റി​ച്ചുള്ള ആശയം നോസ്‌റ​റി​ക്ക്‌ത​ത്വ​വാ​ദ​ത്തി​ന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രതി​പാ​ദ്യ​മാണ്‌” എന്ന്‌ മതവി​ജ്ഞാ​ന​കോ​ശം വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. ഈ അജ്ഞാത​ദൈവം “മാനു​ഷ​ബു​ദ്ധി​ശ​ക്തിക്ക്‌ അപ്രാ​പ്യ​നായ പരമോ​ന്നത ബുദ്ധി​ശക്തി”യായി തിരി​ച്ച​റി​യി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു. മറിച്ച്‌, ഭൗതി​ക​ലോ​ക​ത്തി​ന്റെ സ്രഷ്ടാവ്‌ താണവ​നും പൂർണ്ണ​ബു​ദ്ധി​മാ​ന​ല്ലാ​ത്ത​വ​നു​മാണ്‌, ഡമിയൂർജ്‌ എന്ന്‌ അറിയ​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.

മൊണ്ടാ​നസ (രണ്ടാം നൂററാണ്ട്‌) ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ആസന്നമായ തിരി​ച്ചു​വ​ര​വി​നെ​യും ഇന്നു ടർക്കി​യാ​യി​രി​ക്കു​ന്നി​ടത്തെ പുതിയ യരൂശ​ലേ​മി​ന്റെ സ്ഥാപന​ത്തെ​യും കുറിച്ച്‌ പ്രസം​ഗി​ച്ചു. ഉപദേ​ശ​ത്തെ​ക്കാൾ നടത്തയിൽ കൂടുതൽ താത്‌പ​ര്യം പ്രകടി​പ്പി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ആദിമ​മൂ​ല്യ​ങ്ങളെ പുനഃ​സ്ഥാ​പി​ക്കാൻ ശ്രമി​ച്ചു​വെന്ന്‌ പ്രകട​മാണ്‌, എന്നാൽ അങ്ങേയ​റ​റത്തെ രീതികൾ നിമിത്തം ഈ പ്രസ്ഥാനം ഒടുവിൽ അത്‌ കുററം​വി​ധിച്ച നിഷ്‌ഠ​യി​ല്ലാ​യ്‌മക്ക്‌ ഇരയായി.

വാലൻറി​നസ (രണ്ടാം നൂററാണ്ട്‌) ഒരു ഗ്രീക്ക്‌ കവിയും എക്കാല​ത്തെ​യും അത്യന്തം പ്രമു​ഖ​നായ നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ തത്വവാ​ദി​യു​മാ​യി​രു​ന്നു. അദ്ദേഹം യേശു​വി​ന്റെ സ്വർഗ്ഗീ​യ​ശ​രീ​രം മറിയ​യിൽകൂ​ടെ കടന്നു​പോ​യെ​ങ്കി​ലും അത്‌ യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ അവളിൽ ജനിച്ചില്ല എന്നു വാദി​ക്കു​ന്നു. കാരണം നോസ്‌റ​റിക്ക്‌ തത്വവാ​ദി​കൾ സകല വസ്‌തു​വി​നെ​യും തിൻമ​യാ​യി വീക്ഷി​ക്കു​ന്നു. അങ്ങനെ, യേശു​വിന്‌ ഒരു ഭൗതി​ക​ശ​രീ​ര​മു​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കാ​വു​ന്നതല്ല, അതല്ലെ​ങ്കിൽ അതും തിൻമ​യാ​യി​രി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഡോസി​റ​റി​സ്‌റ​റു​കൾ എന്നറി​യ​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന നോസ്‌റ​റി​ക്ക്‌ത​ത്വ​വാ​ദി​കൾ യേശു​വി​ന്റെ മനുഷ്യ​ത്വ​ത്തെ സംബന്ധിച്ച സകലവും കേവലം തോന്ന​ലും ഭ്രമവു​മാ​യി​രു​ന്നു​വെന്ന്‌ പഠിപ്പി​ച്ചു. അതിൽ അവന്റെ മരണവും പുനരു​ത്ഥാ​ന​വും ഉൾപ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു.

മാനസ (മൂന്നാം നൂററാണ്ട്‌) ആൾബേ​ബി​ലു​വു എന്ന്‌ പരിഹ​സി​ച്ചു​വി​ളി​ക്ക​പ്പെട്ടു, “ബാബി​ലോ​ന്യൻ” എന്നതിന്റെ അറബി​പ​ദ​മാ​ണത്‌, കാരണം അദ്ദേഹം “ബാബി​ലോ​നി​ലേക്കു വന്ന ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സന്ദേശ​വാ​ഹകൻ” എന്നു തന്നെത്തന്നെ വിളിച്ചു. അദ്ദേഹം ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ​യും ബുദ്ധമ​ത​ത്തി​ന്റെ​യും സൊ​രോ​ഷ്‌ട്ര്യ​മ​ത​ത്തി​ന്റെ​യും തത്വങ്ങൾ ചേർത്ത്‌ ഒരു സാർവ​ലൗ​കി​ക​മതം രൂപവൽക്ക​രി​ക്കാൻ കഠിന​ശ്രമം ചെയ്‌തു.

[28-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

ക്രിസ്‌ത്യാനിത്വത്തെ പുറജാ​തി​യാ​രാ​ധ​ന​യോട്‌ ഉരുക്കി​ച്ചേർത്തു​കൊണ്ട്‌ സുവി​ശേ​ഷ​വെ​ളി​ച്ചത്തെ കെടു​ത്തി​ക്ക​ള​യാൻ കോൺസ്‌റ​റൻറയ്‌ൻ സഹായി​ച്ചു