ആദിമ​ക്രി​സ്‌ത്യാ​നി​ത്വം ഒരു യാദൃ​ച്ഛിക സംഗതി​യാ​യി​രു​ന്നില്ല

ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടിൽ ധാരാളം ദൈവ​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു, ഓരോ അഭിരു​ചി​ക്കും ഒത്ത ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. റോമാ​സാ​മ്രാ​ജ്യ​ത്തി​ലെ പൗരൻമാർ സഹായ​ത്തി​നും സംരക്ഷ​ണ​ത്തി​നും​വേണ്ടി ദൈവ​ങ്ങ​ളെ​യും ദേവി​ക​ളെ​യും ആശ്രയി​ച്ചി​രു​ന്നു.

കൂബാ നവജാ​ത​ശി​ശു​വി​നെ പരിപാ​ലി​ച്ചു, ഓസി​പ്പ​ഗോ പിച്ച​വെ​ക്കു​ന്ന​വന്റെ അസ്ഥികളെ ബലപ്പെ​ടു​ത്തി. അഡി​യോ​ണാ അവന്റെ ആദ്യ ചുവടു​കളെ നയിച്ചു, ഫാബു​ലി​നസ്‌ അവനെ സംസാ​രി​ക്കാൻ പഠിപ്പി​ച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ അവൻ മാഴ്‌സി​നാൽ സംരക്ഷി​ക്ക​പ്പ​ടും. അവൻ രോഗ​ബാ​ധി​ത​നാ​യി​ത്തീ​രു​നോൾ ഈസ്‌കി​ലാ​പ്പി​യസ്‌ അവനെ ശുശ്രൂ​ഷി​ക്കും. അവൻ മരിക്കു​മ്പോൾ അവനെ അധോ​ലോക ദൈവ​മായ ഓർക്കസ്‌ കാക്കും.

ഓരോ പ്രമുഖ നഗരത്തി​നും ഗോ​ത്ര​ത്തി​നും അതിന്റെ പരി​ത്രാ​ണ​ക​ദൈ​വ​ത്തെ​ക്കു​റിച്ച്‌ അഭിമാ​നി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. ഒരു ദൈവാ​വ​താ​ര​മാ​യി​ത്തന്നെ പരിഗ​ണി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രുന്ന റോമൻ ചക്രവർത്തിക്ക്‌ ദിവസേന ധൂപം അർപ്പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. പൗരസ്‌ത്യ​ദൈ​വങ്ങൾ പ്രചാ​ര​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു, മിത്രാ​സി​ന്റെ​യും ഐസി​സി​ന്റെ​യും ഓസി​റി​സി​ന്റെ​യും ബഹുമാ​നാർത്ഥം ക്ഷേത്രങ്ങൾ കെട്ടി​പ്പ​ടു​ത്തി​രു​ന്നു. അദൃശ്യ​നായ സർവശ​ക്ത​നാം ദൈവത്തെ ആരാധി​ക്കു​ന്ന​താ​യി അവകാ​ശ​പ്പെട്ട യഹൂദൻമാർ പോലും ആശയററ വിധം നിരവധി മതവി​ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളാ​യി പിരി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു.

ചരി​ത്ര​ത്തി​ലെ ആ ഘട്ടത്തിൽ, ആ മതവ്യാ​മി​ശ്ര​തക്കു മദ്ധ്യേ​തന്നെ, യേശു​ക്രി​സ്‌തു പ്രത്യ​ക്ഷ​പ്പെട്ടു. അവൻ പുതിയ ഒന്ന്‌, വർഗ്ഗീ​യ​വും ദേശീ​യ​വു​മായ വ്യത്യാ​സ​ങ്ങൾക്ക​തീ​ത​മായ ഒരു പുതിയ സാർവ​ത്രി​ക​മതം, പഠിപ്പി​ച്ചു; സർവശ​ക്ത​നാം ദൈവ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള സത്യത്തിൽ, അന്ധവി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ​യും വ്യാജ​ത്തി​ന്റെ​യും അടിമ​ത്വ​ത്തിൽനിന്ന്‌ മനുഷ്യ​രെ സ്വത​ന്ത്ര​രാ​ക്കുന്ന സത്യത്തിൽ, അധിഷ്‌ഠി​ത​മായ ഒരു മതമാ​യി​രു​ന്നു അത്‌. (യോഹ​ന്നാൻ 8:32) അവൻ പീലാ​ത്തോ​സി​നോ​ടു വിശദീ​ക​രി​ച്ച​തു​പോ​ലെ, “ഇതിനാ​യി ഞാൻ ജനിച്ചു, ഇതിനാ​യി ഞാൻ ലോക​ത്തി​ലേക്കു വന്നിരി​ക്കു​ന്നു, ഞാൻ സത്യത്തിന്‌ സാക്ഷ്യം​വ​ഹി​ക്കേ​ണ്ട​തി​നു​തന്നെ.” (യോഹ​ന്നാൻ 18:37) അവൻ ഈ വമ്പിച്ച വേല നിർവ​ഹി​ച്ച​തെ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നു?

“ആത്മാവിൽ ദരി​ദ്ര​രാ​യവ”രോട്‌ പ്രസം​ഗി​ക്കൽ

വലിയ തോതിൽ അടിസ്ഥാ​ന​പ​ര​മാ​യി രണ്ടു തരം മതപരി​വർത്തനം നടക്കു​ന്ന​താ​യി നിരീ​ക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടുണ്ട്‌. ഒന്ന്‌ ബഹുജ​നത്തെ സുവി​ശേ​ഷീ​ക​രി​ക്കു​ക​യും അനന്തരം സാധാ​ര​ണ​ക്കാ​രിൽനിന്ന്‌ മേലോട്ട്‌ നീങ്ങു​ക​യും​ചെ​യ്യുക. മറെറാന്ന്‌ കുലീ​നരെ, കുലീ​ന​രു​ടെ തലപ്പത്തുള്ള വ്യക്തി​ക​ളെ​പ്പോ​ലും ലാക്കു​വെ​ക്കുക, അനന്തരം അധികാ​ര​ത്താ​ലോ ബലപ്ര​യോ​ഗ​ത്താ​ലോ താഴേ​ക്കി​ട​യി​ലു​ള്ള​വ​രി​ലേക്കു നീങ്ങുക. കത്തോ​ലി​ക്ക​രും പ്രോ​ട്ട​സ്‌റ​റൻറു​കാ​രും ഓർത്ത​ഡോ​ക്‌സ്‌ സഭക്കാ​രും വളരെ അനുകൂ​ലി​ക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ രീതി യേശു​വും അവന്റെ അനുഗാ​മി​ക​ളും ആലോ​ചി​ട്ടു​ള്ള​തു​പോ​ലു​മാ​യിരു​ന്നില്ല.

തന്റെ പരസ്യ​ശു​ശ്രൂ​ഷ​യു​ടെ ആരംഭ​ത്തിൽതന്നെ താൻ “ആത്മാവിൽ ദരി​ദ്ര​രായ”വരി​ലേക്ക്‌, അഥവാ അക്ഷരീ​യ​മാ​യി “ആത്മാവി​നു​വേണ്ടി യാചി​ക്കു​ന്ന​വരി”ലേക്ക്‌ തന്റെ ശ്രദ്ധതി​രി​ക്കാൻ പോകു​ക​യാ​ണെന്ന്‌ യേശു വിശദീ​ക​രി​ച്ചു. ഇവരാ​യി​രു​ന്നു നീതി​ക്കു​വേണ്ടി വിശക്കു​ന്നവർ, തങ്ങളുടെ “ആത്മീയാ​വ​ശ്യം സംബന്ധി​ച്ചു ബോധ​മു​ള്ളവർ.”—മത്തായി 5:3, കിംഗ്‌ ജയിംസ്‌ വേർഷൻ; ന്യൂ​വേൾഡ്‌ ട്രാൻസേ​ഷ്‌ളൻ റഫറൻസ്‌ ബൈബിൾ, അടിക്കു​റിപ്പ്‌.

അങ്ങനെ, യേശു​വി​ന്റെ അപ്പോ​സ്‌ത​ലൻമാർ ഒരു പ്രസം​ഗ​പ്ര​സ്ഥാ​നം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങി​വ​ന്ന​പ്പോൾ ക്രിസ്‌തു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ആകാശ​ത്തി​ന്റെ​യും ഭൂമി​യു​ടെ​യും കർത്താ​വായ പിതാവേ, നീ ഈ കാര്യങ്ങൾ ജ്ഞാനി​ക​ളും ബുദ്ധി​മാൻമാ​രു​മാ​യ​വ​രിൽനി​ന്നു മറച്ച്‌ അവയെ ശിശു​ക്കൾക്കു വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ഞാൻ പരസ്യ​മാ​യി നിന്നെ സ്‌തു​തി​ക്കു​ന്നു.” (മത്തായി 11:25) അവന്റെ പ്രസം​ഗ​വേ​ല​യു​ടെ സിംഹ​ഭാ​ഗ​വും പരീശൻമാ​രു​ടെ​യും യഹൂദ കുലീ​നൻമാ​രു​ടെ​യും ശക്തി​കേ​ന്ദ്ര​മാ​യി​രുന്ന യഹൂദ്യ​യി​ലല്ല, പിന്നെ​യോ എളിയ മീൻപി​ടു​ത്ത​ക്കാ​രു​ടെ​യും കർഷക​രു​ടെ​യും നാടാ​യി​രുന്ന ഗലീല​യി​ലാണ്‌ നടത്ത​പ്പെ​ട്ടത്‌.

യേശു​ത​ന്നെ നസറേ​ത്തിൽനി​ന്നാണ്‌ വന്നത്‌, അത്‌ പ്രാധാ​ന്യ​മുള്ള ഒരുത്ത​രെ​യും ഒരിക്ക​ലും ഉളവാ​ക്കി​യി​ട്ടി​ല്ലാത്ത ഒരു അറിയ​പ്പെ​ടാത്ത ഗ്രാമ​മാ​യി​രു​ന്നു. “നസറേ​ത്തിൽനിന്ന്‌ എന്തെങ്കി​ലും നൻമ വരാൻ കഴിയു​മോ?” എന്ന്‌ നഥനയേൽ പറഞ്ഞു. (യോഹ​ന്നാൻ 1:46) എന്നാൽ അവന്‌ ഒരു തുറന്ന മനസ്സു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ അവൻ കേട്ടതും കണ്ടതും ഈ പ്രാ​ദേ​ശിക മുൻവി​ധി​യെ തരണം​ചെ​യ്യാൻ അവനെ പ്രാപ്‌ത​നാ​ക്കി. മറിച്ച്‌, “ഭരണാ​ധി​കാ​രി​ക​ളി​ലോ പരീശൻമാ​രി​ലോ ആരും​തന്നെ അവനിൽ വിശ്വാ​സ​മർപ്പി​ച്ചി​ട്ടില്ല, ഉണ്ടോ? എന്ന്‌ ഗർവി​ഷ്‌ഠ​രായ പരീശൻമാർ വീമ്പി​ളക്കി.—യോഹ​ന്നാൻ 7:48.

ക്രിസ്‌തീ​യ​വി​ശ്വാ​സം യാദൃ​ച്ഛി​ക​തക്ക്‌ വിട​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നില്ല

ഹൃദയ​ത്തി​ലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി​ച്ചെ​ല്ലു​ക​യും മനസ്സിനെ ബോദ്ധ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ക​യും ചെയ്യു​ക​യെ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു യേശു​വി​ന്റെ ലക്ഷ്യം. അർഹത​യുള്ള വ്യക്തി​കളെ അന്വേ​ഷി​ച്ചു കണ്ടുപി​ടി​ക്കാ​നും അവരാ​ഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്നു​വെ​ങ്കിൽ അവർ ആത്മാർത്ഥ​ത​യുള്ള വിശ്വാ​സി​ക​ളാ​യി​ത്തീ​രു​ന്ന​തു​വരെ ദീർഘ​മാ​യി അവരുടെ വീടു​ക​ളിൽ കഴിയാ​നും അവൻ തന്റെ ശിഷ്യൻമാ​രെ പഠിപ്പി​ച്ചു. ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ ഉപദേശം ശ്രദ്ധിച്ച ഒരു ശമര്യ​ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ ചിലർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾതന്നെ കേട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു, തീർച്ച​യാ​യും ഈ മനുഷ്യൻ ലോക​ത്തി​ന്റെ രക്ഷിതാ​വാ​കു​ന്നു​വെന്ന്‌ ഞങ്ങൾക്ക​റി​യാം.”—യോഹ​ന്നാൻ 4:42.

ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ ഓരോ പുതു​വി​ശ്വാ​സി​യും താൻ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധി​ക്കു​ക​യും വിചി​ന്ത​നം​ചെ​യ്യു​ക​യും ചെയ്‌ത​ശേഷം യുക്തി​പൂർവ​ക​മായ ഒരു തീരു​മാ​നം ചെയ്യേ​ണ്ട​തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. എതിർപ്പി​നെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കേ​ണ്ട​തു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ അയാൾക്ക്‌ ഒരു ഉറച്ച ബോദ്ധ്യം ആവശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. ആദിമ​ശി​ഷ്യൻമാ​രെ​ല്ലാം സിന​ഗോ​ഗിൽനിന്ന്‌ ബഹിഷ്‌ക്ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം പ്രാ​ദേ​ശിക സമുദാ​യ​ത്താൽ ഭ്രഷ്ടാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​മെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു.

കൂടാതെ, ഓരോ ശിഷ്യ​നും പുതു​താ​യി കണ്ടെത്തിയ തന്റെ വിശ്വാ​സ​ത്തി​നു​വേണ്ടി വാദി​ക്കാ​നും അതു മററു​ള്ള​വർക്കു പങ്കു​വെ​ക്കാ​നും കടപ്പാടു തോന്നി​യി​രു​ന്നു. ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ രണ്ടാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ ഒരു നിരൂ​പ​ക​നാ​യി​രുന്ന സെൽസസ്‌ “തൊഴി​ലാ​ളി​ക​ളും ഷൂ നിർമ്മാ​താ​ക്ക​ളും കൃഷി​ക്കാ​രും ഏററവും അജ്ഞരും പ്രാകൃ​ത​രു​മായ മനുഷ്യ​രും സുവി​ശേ​ഷ​ത്തി​ന്റെ തീക്ഷ്‌ണ​ത​യുള്ള പ്രസം​ഗ​ക​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ” പരിഹാ​സ​വി​ഷ​യ​മാ​ക്കി.—യോഹ​ന്നാൻ 9:24-34 താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തുക.

മതപരി​വർത്ത​ന​ത്തി​ന്റെ ഈ രീതി​യും ഒപ്പം പുതു​വി​ശ്വാ​സി​ക​ളു​ടെ മതപരി​വർത്തന തീക്ഷ്‌ണ​ത​യും ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തി​ന്റെ സത്വര വ്യാപ​ന​ത്തിൽ കലാശി​ച്ചു. പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ അത്‌ ഒരു പ്രാ​ദേ​ശിക മതമല്ല, പിന്നെ​യോ ഒരു സാർവ​ദേ​ശീയ മതമാ​യി​ത്തീർന്നു. യേശു തന്റെ അനുഗാ​മി​ക​ളോട്‌ “ഭൂമി​യു​ടെ അതിവി​ദൂര ഭാഗ​ത്തോ​ളം” പ്രസം​ഗി​ക്കാൻ പ്രത്യേ​കം പറഞ്ഞി​രു​ന്നു.—പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 1:8.

ദൈ​വോ​ദ്ദേ​ശ്യ​പ്ര​കാ​രം ആദ്യ ശിഷ്യൻമാർ യഹൂദൻമാ​രാ​യി​രു​ന്നു, പ്രാരംഭ മതപരി​വർത്ത​നങ്ങൾ യഹൂദൻമാ​രു​ടെ ഇടയി​ലു​മാ​യി​രു​ന്നു. യരൂശ​ലേം കേന്ദ്ര​മാ​യി​ത്തീർന്നു, അവി​ടെ​യാണ്‌ ഇളംസ​ഭയെ നയിക്കാൻ അപ്പോ​സ്‌ത​ലൻമാർ കൂടി​വ​ന്നത്‌. ഇതു നിമിത്തം ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ മിക്ക​പ്പോ​ഴും ഒന്നാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ ആളുക​ളാൽ യഹൂദൻമാ​രാ​യി താറടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രു​ന്നു, യഹൂദൻമാർ ക്രിസ്‌ത്യ​നി​ക​ളു​ടെ ഏററവും വീറുള്ള പീഡക​രാ​യി​രു​ന്നി​ട്ടും. ഒരു റോമൻ ചരി​ത്ര​കാ​രൻ ദ്രോ​ഹ​ക​ര​മായ ഒരു അന്ധവി​ശ്വാ​സ​മെന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ത്വ​ത്തെ എഴുതി​ത്ത​ള്ളി​യി​രു​ന്നു.

ആദ്യത്തെ യഹൂ​ദേ​ത​രനെ സ്‌നാ​പ​ന​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌ പത്രോസ്‌ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാ​പി​ച്ചു: “ദൈവം പക്ഷപാ​തി​ത്വ​മു​ള്ള​വനല്ല, എന്നാൽ ഏതു ജനതയി​ലും ദൈവത്തെ ഭയപ്പെ​ടു​ക​യും നീതി പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യു​ന്നവൻ അവനു സ്വീകാ​ര്യ​നാ​ണെന്ന്‌ തീർച്ച​യാ​യും ഞാൻ ഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു.” (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 10:34, 35) അങ്ങനെ, അചഞ്ചല​മായ വിശ്വാ​സ​ത്താൽ ജ്വലി​പ്പി​ക്ക​പ്പെട്ട ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യു​ടെ തീക്ഷ്‌ണത റോമൻസാ​മ്രാ​ജ്യ​ത്തി​ലാ​സ​കലം ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ സന്ദേശ​മെ​ത്തി​ച്ചു. ഈ ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കളെ പീഡന​ത്തിന്‌ നിർമ്മാർജ്ജ​നം​ചെ​യ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തങ്ങൾ തെര​ഞ്ഞെ​ടുത്ത ഈ മതത്തെ നിരസി​ക്കു​ക​യി​ല്ലാ​ഞ്ഞ​തു​കൊണ്ട്‌ അനേകർ മരിച്ചു. അവരുടെ ഉൽസാ​ഹ​വും അർപ്പണ​ബോ​ധ​വും 20-ാം നൂററാ​ണ്ടി​ലെ വിരക്തി​യിൽനിന്ന്‌ തീർത്തും വ്യത്യ​സ്‌ത​മാണ്‌.

വിശ്വാ​സ​ത്തി​ന്റെ കാര്യ​ത്തിൽ താരത​മ്യേന ചുരുക്കം ചിലരേ ബോധ​പൂർവ​ക​മായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുള്ളുവെന്നതായിരിക്കാമോ ഈ ആത്മാവി​ല്ലാ​ത്ത​തി​ന്റെ കാരണം? മതം ഇപ്പോ​ഴും നിങ്ങൾക്കു പ്രധാ​ന​മാ​ണെ​ങ്കിൽ അടുത്ത ലേഖനം ഗൗരവ​മാ​യി പരിചി​ന്തി​ക്ക​രു​തോ? (g88 8/8)

[6-ാം പേജിലെ ചിത്രങ്ങൾ]

പുരാതന റോമാ യുദ്ധ​ദേ​വ​നായ മാഴ്‌സ്‌, മുഖ്യ​റോ​മൻ ദൈവ​മായ ജൂപ്പി​ററർ, ഔഷധ​ദേ​വ​നായ ഈസ്‌കു​ലാ​പ്യസ്‌ എന്നിങ്ങനെ അനേകം ദൈവ​ങ്ങളെ ആരാധി​ച്ചു

മാഴ്‌സ്‌

[കടപ്പാട്‌]

Drawing based on Mansell Collection

ജൂപ്പിററർ

[കടപ്പാട്‌]

Drawing based on a display, British Museum

ഈസ്‌കുലാപ്യസ്‌

[കടപ്പാട്‌]

Drawing based on a display, National Archaeological Museum, Athens