ദൈവം ദുരിതം അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌?

“മനുഷ്യ​വർഗ്ഗം ദുഷ്ടരാ​യി​രി​ക്കാൻ കഴിവു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അനുപ​മ​രാണ്‌, എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ അവർ എന്തു​ചെ​യ്യു​ന്നു എന്നതു സംബന്ധി​ച്ചു ബോധ​വാൻമാ​രാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ലും കരുതി​ക്കൂ​ട്ടി തെര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പു നടത്തു​ന്ന​തി​ലും അനുപ​മ​രാണ്‌.”—ചരി​ത്ര​കാ​ര​നായ ആർനോൾഡ്‌ ടോയിൻബി, മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​വും ഭൂമാ​താ​വും.

നമ്മളെ​ല്ലാം കരുതി​ക്കൂ​ട്ടി​യുള്ള തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളെ​ടു​ക്കു​ന്നു. നാം അനുദി​നം അതു ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ തീരു​മാ​ന​ങ്ങ​ളിൽ മിക്കതും ദൈനം ദിന ജീവി​ത​ത്തി​ലെ നിസ്സാ​ര​കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളോ​ടു​ബ​ന്ധ​പ്പെട്ടവ​യാണ്‌. എന്തു തിന്നണം, എന്തു കുടി​ക്കണം, എന്തു ഉടുക്കണം, എവിടെ പോകണം എന്നിങ്ങനെ. എന്നാൽ ചില തീരു​മാ​ന​ങ്ങൾക്ക്‌ ഗുരു​ത​ര​മായ പരിണ​ത​ഫ​ല​ങ്ങ​ളാ​ണു​ള്ളത്‌. അവയ്‌ക്കു നമ്മുടെ ആയുസ്സി​ന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗത്തെ ബാധി​ക്കാൻ കഴിയും—അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ആയുസ്സി​നെ കുറയ്‌ക്കാൻപോ​ലും കഴിയും.

ഒരു ഡോക്ടർ ഒരു ശാസ്‌ത്ര​ക്രി​യ​യ്‌ക്കു ശുപാർശ ചെയ്യു​മ്പോൾ ഒരു തീരു​മാ​നം ചെയ്യേ​ണ്ട​തി​ന്റെ ആവശ്യം ഉടൻതന്നെ പൊന്തി​വ​രു​ന്നു. അത്‌ അപകട​സാ​ദ്ധ്യ​തയെ അഭിമു​ഖീ​ക​രി​ക്കാൻ തക്ക മൂല്യ​മു​ള്ള​താ​ണോ? ശാസ്‌ത്ര​ക്രി​യാ​വി​ദ​ഗ്‌ദ്ധൻ എത്ര പരിചയ സമ്പന്നനും ആശ്രയ​യോ​ഗ്യ​നു​മാണ്‌? അത്‌ എന്റെ ആയുസ്സി​നെ നീട്ടു​മോ അതോ കുറയ്‌ക്കു​മോ? ഒരു ഗൗരവ​മുള്ള തീരു​മാ​നം ചെയ്യേ​ണ്ടി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.

ചരി​ത്ര​ത്തിൽ മുൻകാ​ലത്ത്‌ പിന്നീട്‌ എക്കാല​വും മനുഷ്യ​വർഗ്ഗത്തെ ബാധി​ച്ചി​ട്ടുള്ള കരുതി​ക്കൂ​ട്ടി​യുള്ള തീരു​മാ​നങ്ങൾ എടുക്ക​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടുണ്ട്‌. ഈ തീരു​മാ​ന​ങ്ങൾക്ക്‌ ദൈവം ദുരിതം അനുവ​ദി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌ എന്ന നമ്മുടെ ചോദ്യ​ത്തോട്‌ നേരിട്ടു ബന്ധമുണ്ട്‌.

മനുഷ്യൻ—‘ദുഷ്ടനാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ അനുപമൻ’

ആദിമ ചരിത്രം സംബന്ധിച്ച ബൈബിൾ വിവരണം ഇച്ഛാസ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​വും തെര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പു പ്രാപ്‌തി​യു​മു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ബുദ്ധി​ശ​ക്തി​യുള്ള ആദ്യസൃ​ഷ്ടി മനുഷ്യ​നാ​യി​രു​ന്നി​ല്ലെന്ന്‌ സൂചി​പ്പി​ക്കു​ന്നു. യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ “ദുഷ്ടരാ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തിൽ” ഒന്നാമ​നോ “അനുപ​നോ” അവനാ​യി​രു​ന്നില്ല. മേൽത്ത​ര​ത്തിൽപെട്ട ജീവികൾ—“ദൈവ​സ​മാ​ന​രായ” ആത്മജീ​വി​കൾ—നേര​ത്തെ​തന്നെ സ്ഥിതി​ചെ​യ്‌തി​രു​ന്നു. അവർ ദൈവ​ദൂ​തൻമാർ എന്നും വിളി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നു.—സങ്കീർത്തനം 8:5.

ദശലക്ഷ​ക്ക​ണ​ക്കി​നു​ള്ള ഈ “ദൈവ​സ​മാ​ന​രിൽ”പെട്ട ഒരുവൻ, ആദ്യമ​നു​ഷ്യ​നും സ്‌ത്രീ​ക്കും വേണ്ടി അവരുടെ സ്രഷ്ടാ​വായ യഹോ​വക്കു പകരം ഒരു യഥാർത്ഥ ദൈവീക ഭരണാ​ധി​കാ​രി​യാ​യി​ത്തീ​രു​ന്ന​തി​നുള്ള അവസരം കണ്ടു. സ്‌ത്രീ​യെ​യും അവളി​ലൂ​ടെ അവളുടെ ഭർത്താ​വി​നെ​യും ദൈവ​ത്തോട്‌ അനുസ​ര​ണ​ക്കേട്‌ കാണി​ക്കാൻ പ്രേരി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ അവൻ തന്റെ ഇച്ഛാസ്വാ​ത​ന്ത്ര്യം ഉപയോ​ഗി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ അവളോ​ടു മന:പൂർവ്വം ഭോഷ്‌കു പറഞ്ഞു. ദൈവം ഒരു നൂണയ​നും വഞ്ചകനു​മാ​ണെന്ന്‌ അവൻ സൂചി​പ്പി​ച്ചു. സ്വത​ന്ത്ര​മായ ചിന്തയും പ്രവർത്ത​ന​വും, ദൈവം പ്രസ്‌താ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, മരണത്തി​ലേക്കു നയിക്കു​ക​യി​ല്ലെന്ന്‌ അവൻ അവളോ​ടു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ “നിങ്ങൾ നൻമതിൻമ​ക​ള​റി​യു​ന്ന​വ​രാ​യി ദൈവ​ത്തേ​പ്പോ​ലെ​യാ​യി​രി​ക്കേ​ണ്ട​താണ്‌” എന്ന്‌ അവൻ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.—ഉൽപത്തി 3:15.

ഈ ദൈവ​സ​മാ​ന​നാ​യവൻ തന്റെ പ്രവർത്ത​ന​ഗ​തി​യാൽ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഭരണാ​ധി​പ​ത്യ​ത്തി​നെ​തി​രെ ഒരു മത്സരം തുടങ്ങി—ദശലക്ഷ​ക്ക​ണ​ക്കിന്‌ ദൂതൻമാർ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഒരു മത്സരം​തന്നെ. ഈ വിധത്തിൽ നീതി​യു​ക്ത​മായ പരമാ​ധി​കാ​ര​ത്തി​ന്റെ പ്രയോ​ഗം ഒരു സാർവ്വ​ത്രിക വിവാ​ദ​വി​ഷ​യ​മാ​യി​ത്തീർന്നു. ആ എതിരാ​ളി​യായ ദൂതൻ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ശത്രു ആയിത്തീർന്നു, അത്‌ എബ്രാ​യ​യിൽ നിന്ന്‌ വിവർത്തനം ചെയ്യു​മ്പോൾ “സാത്താൻ” എന്നാണ്‌. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ സത്യതയെ സംശയ​ത്തി​ലാ​ക്കി​യ​തി​നാൽ സാത്താൻ ആദ്യത്തെ ദൂഷക​നും ആയിത്തീർന്നു. ഗ്രീക്കിൽനിന്ന്‌ അത്‌ “പിശാച്‌” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യ​പ്പെ​ടു​ന്നു. ഈ ആദ്യമ​ത്സരം മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തി​ന്റെ ദുരി​ത​ങ്ങ​ളി​ലേക്കു നയിച്ചി​രി​ക്കുന്ന സംഭവ​പ​ര​മ്പ​ര​കൾക്ക്‌ വഴി മരുന്നി​ട്ടു. ‘അത്‌ എങ്ങനെ?’ എന്നു നിങ്ങൾ ചോദി​ച്ചേ​ക്കാം.

“ന്യൂനത അവരുടെ സ്വന്തമാണ്‌”

ഒന്നാമത്തെ മനുഷ്യ​നും സ്‌ത്രീ​ക്കും ഒരു പരദീ​സാ​രം​ഗ​വി​ധാ​ന​ത്തിൽ പൂർണ്ണ​ത​യുള്ള അനന്തജീ​വന്റെ പ്രതീക്ഷ അവരുടെ മുമ്പാ​കെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അവർക്കും അവരുടെ മക്കൾക്കും ആ പരദീസാ ഒടുവിൽ ഭൂമി​യു​ടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കും വ്യാപി​പ്പി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രതീക്ഷ ദൈവ​ത്തോ​ടുള്ള അവരുടെ വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യിൻമേ​ലാണ്‌ ചുറ്റി​ത്തി​രി​ഞ്ഞത്‌. അനുസ​ര​ണ​ക്കേട്‌ ചിത്ര​ത്തിൽ ഒരു പുതിയ ജനിത​ക​ഘ​ടകം അവതരി​പ്പി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു—അപൂർണ്ണ​ത​യും മരണവും. അത്‌ ഭാവി​ത​ല​മു​റ​ക​ളി​ലേക്ക്‌ കൈമാ​റ​പ്പെ​ടും. എന്തു സംഭവി​ച്ചു?—ഉൽപത്തി 2:15-17.

“ഏക മനുഷ്യ​ന്റെ [ആദാം] അനുസ​ര​ണ​ക്കേ​ടി​നാൽ അനേകർ പാപി​ക​ളാ​യി” എന്നും “മരണം അവൻ മുഖാ​ന്തരം രാജാ​വാ​യി ഭരിച്ചു”വെന്നും പറഞ്ഞു​കൊണ്ട്‌ അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ വളരെ ലളിത​മാ​യി സാഹച​ര്യ​ത്തെ വിശദീ​ക​രി​ക്കു​ന്നു. (റോമർ 5:17-19) ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പരമാ​ധി​കാ​രത്തെ പരിത്യ​ജി​ച്ച​തി​നാൽ ആദാമും ഹവ്വായും ദുരി​ത​ത്തി​ന്റെ​യും രോഗ​ത്തി​ന്റെ​യും മരണത്തി​ന്റെ​യും പാതയിൽ മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തിന്‌ തുടക്ക​മി​ട്ടു​കൊ​ടു​ത്തു. മോശെ യിസ്രാ​യേ​ലി​നെ സംബന്ധിച്ച്‌ പറഞ്ഞതു​പോ​ലെ​തന്നെ, പൊതു മനുഷ്യ​വർഗ്ഗത്തെ സംബന്ധി​ച്ചും ഇങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും: “അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭാഗത്ത്‌ വിനാ​ശ​ക​ര​മാ​യി പ്രവർത്തി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു; അവർ അവന്റെ മക്കളല്ല; ന്യൂനത അവരുടെ സ്വന്തമാണ്‌. വക്രത​യും കോട്ട​വു​മുള്ള ഒരു തലമുറ.”—ആവർത്തനം 32:5.

തൽഫല​മാ​യി മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ വിട്ടുള്ള സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തെ തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ക്കു​ക​യും അവന്റെ ഭരണാ​ധി​പ​ത്യ​ത്തിൽ നിന്ന്‌ അകന്നു​പോ​കു​ക​യും ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നു. എന്നാൽ അവർ എന്തി​ലേ​ക്കാ​ണു തിരി​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നത്‌? അവർ അറിഞ്ഞോ അറിയാ​തെ​യോ ‘അവിശ്വാ​സി​ക​ളു​ടെ മനസ്സു​കളെ കുരു​ടാ​ക്കി​യി​രി​ക്കുന്ന ഈ വ്യവസ്ഥി​തി​യു​ടെ ദൈവ’ത്തിന്റെ പരമാ​ധി​കാ​ര​ത്തിന്‌ കീഴ്‌പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യാണ്‌. ( 2 കൊരി​ന്ത്യർ 4:4) അവർ “ഭോഷ്‌ക്കി​ന്റെ പിതാ​വായ” പിശാ​ചി​ന്റെ കൈക​ളിൽ കരുക്കൾ ആയിത്തീർന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. (യോഹ​ന്നാൻ 8:44) ഇത്‌ അവർ ചെയ്‌തി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ വിദ്വേ​ഷ​ത്തി​ലേ​ക്കും വിപത്തി​ലേ​ക്കും ദുരി​ത​ത്തി​ലേ​ക്കും നയിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു രാഷ്‌ട്രീ​യ​വും മതപര​വു​മായ മനുഷ്യ​നിർമ്മിത ഭരണാ​ധി​പ​ത്യ​ങ്ങളെ തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത​തി​ലൂ​ടെ​യാണ്‌. പിശാ​ചായ സാത്താൻ “മുഴു​നി​വ​സിത ഭൂമി​യെ​യും വഴി​തെ​റ്റി​ക്കു​ക​യാണ്‌ [വഞ്ചിക്കു​ക​യാണ്‌, ലിവിംഗ്‌ ബൈബിൾ]” എന്ന്‌ ബൈബിൾ പറയു​ന്നത്‌ ഒട്ടും അതിശ​യമല്ല.—വെളി​പ്പാട്‌ 12:9.

ദുരിതം അനുവ​ദി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌?

സാത്താനെ അന്ന്‌ ഏദെനിൽ വച്ചുതന്നെ നശിപ്പി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ യഹോവ മത്സരത്തെ മുളയി​ലെ നുള്ളി​ക്ക​ള​യാ​ഞ്ഞ​തെ​ന്തു​കൊണ്ട്‌? സർവ്വശക്തൻ എന്ന നിലയിൽ അവന്‌ തീർച്ച​യാ​യും അതു ചെയ്യു​ന്ന​തി​നുള്ള ശക്തി ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ശക്തിയെ സാത്താൻ വെല്ലു​വി​ളി​ച്ചി​രു​ന്നില്ല. എന്നാൽ അവൻ അതു പ്രയോ​ഗി​ക്കുന്ന വിധ​ത്തെ​യാണ്‌ വെല്ലു​വി​ളി​ച്ചത്‌. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ പ്രസ്‌താ​വിത നിയമ​ത്തി​നെ​തി​രെ വാദി​ച്ച​തി​നാൽ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഭരണവി​ധം തെറ്റാ​ണെ​ന്നും യഥാർത്ഥ​ത്തിൽ അവന്റെ സൃഷ്ടി​കൾക്ക്‌ പ്രയോ​ജ​ന​ക​ര​മ​ല്ലെ​ന്നും സാത്താൻ ഫലത്തിൽ അവകാ​ശ​വാ​ദം ചെയ്യു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. പരി​ശോ​ധി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോൾ മനുഷ്യൻ ദൈവ​ത്തോ​ടു വിശ്വ​സ്‌ത​ത​പാ​ലി​ക്കു​ക​യി​ല്ലെ​ന്നും കൂടെ അവൻ വാദിച്ചു. (ഇയ്യോബ്‌, 1-ഉം 2-ഉം അദ്ധ്യാ​യങ്ങൾ) വെല്ലു​വി​ളി​യെ നേരി​ടാ​നും എന്നേക്കു​മാ​യി തീരു​മാ​നം വരുത്താ​നും എങ്ങനെ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു?

ഒരുപക്ഷേ യേശു​വി​ന്റെ ഉപമക​ളി​ലൊ​ന്നി​ലെ മുടി​യ​നായ പുത്ര​നോട്‌, വഴിപി​ഴച്ച മനുഷ്യ​വർഗ്ഗ​ത്തോ​ടുള്ള ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ഇടപെ​ട​ലി​ന്റെ വിധത്തെ താരത​മ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ കഴിയും. രണ്ടു പുത്രൻമാ​രു​ണ്ടാ​യി​രുന്ന ഒരു മനുഷ്യ​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു യേശു പറഞ്ഞു. ഇളയവൻ അപ്പൻ ജീവി​ച്ചി​രു​ന്ന​പ്പോൾത്തന്നെ തന്റെ വീതം ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. അവൻ സ്വത​ന്ത്ര​നാ​യി വീടു​വി​ട്ടു​പോ​കാ​നും തനിച്ച്‌ ജീവി​ക്കാൻ തനിക്കു കഴിയു​മെ​ന്നു​തെ​ളി​യി​ക്കാ​നും അവൻ ആഗ്രഹി​ച്ചു. പുത്രന്റെ അപേക്ഷ നിരസി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടും അവനു രക്ഷപെ​ടാൻ കഴിയാ​ത്ത​വി​ധം അവനെ ഒരു മുറി​യിൽ പൂട്ടി​യി​ട്ടു​കൊ​ണ്ടും പിതാ​വി​നു സത്വര നടപടി സ്വീക​രി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു. അത്‌ നിലനിൽക്കുന്ന എന്തെങ്കി​ലും ഉദ്ദേശ്യം സാധി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നോ? ഇല്ലായി​രു​ന്നു, എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ പുത്രൻ അപ്പോൾ തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനു വിപരീ​ത​മാ​യി കഴി​യേ​ണ്ടി​വ​രു​മാ​യി​രു​ന്നു. കൂടാതെ, അത്‌ അവന്റെ ഇച്ഛാസ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ പ്രയോ​ഗത്തെ അവനു നിഷേ​ധി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ പിതാവ്‌ എന്തു ചെയ്‌തു?

യേശു ഇങ്ങനെ വിശദീ​ക​രി​ച്ചു: “പിതാവ്‌ വസ്‌തു അവർക്കാ​യി ഭാഗം ചെയ്‌തു. ഏതാനും ചില ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ​പ്പോൾ ഇളയ പുത്രൻ തനിക്കു​ള്ള​വ​യെ​ല്ലാം ഒന്നിച്ചു​കൂ​ട്ടി ഒരു വിദൂര രാജ്യ​ത്തേ​ക്കു​പോ​യി. അവിടെ അവൻ നികൃ​ഷ​ട​ജീ​വി​തം നയിച്ച്‌ തന്റെ പണമെ​ല്ലാം ധൂർത്ത​ടി​ച്ചു.” കാര്യങ്ങൾ വളരെ വഷളാ​യി​ത്തീർന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ഈ യഹൂദ​പു​ത്രൻ കൂലിക്ക്‌ പന്നികളെ മേയി​ക്കു​ന്ന​വ​നാ​യി​ത്തീർന്നു. പന്നികൾക്ക്‌ തീറ്റി​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും അവന്‌ യാതൊ​ന്നു​മി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. യേശു ഇങ്ങനെ തുടർന്നു: “പിന്നീട്‌ അവന്‌ സുബോ​ധം വന്ന്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ കൂലി വേലക്കാ​രിൽ എത്ര​പേർക്ക്‌ ആവശ്യ​ത്തി​ല​ധി​കം ആഹാര​മുണ്ട്‌, എന്നാൽ ഇവിടെ ഞാൻ വിശപ്പി​നാൽ മരിക്കു​ക​യാണ്‌!” തന്നിമി​ത്തം അവൻ എന്തു ചെയ്‌തു? അനുത​പിച്ച്‌ വീട്ടി​ലേക്കു മടങ്ങി​പ്പോ​കാ​നും തന്റെ പിതാ​വി​ന്റെ കരുണ​യിൽ ആശ്രയി​ക്കാ​നും തീരു​മാ​നി​ച്ചു.—ലൂക്കോസ്‌ 15:11-32, യരൂശ​ലേം ബൈബിൾ.

ഇപ്പോൾ ആ ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രനു സുബോ​ധം തോന്നാൻ എന്താവ​ശ്യ​മാ​യി​രു​ന്നു? സമയവും അനുഭ​വ​വും. പിശാച്‌ കർശന​മായ നടപടി​കൾ സ്വീക​രി​ക്കാ​തെ തന്റെ വഴിക​ളു​ടെ മൗഢ്യം കാണാൻ പുത്രനു സമയം അനുവ​ദി​ച്ചു. യുവാവ്‌ ഈ അനുഭ​വ​കാ​ലത്ത്‌ കഷ്ടപ്പെ​ട്ടു​വെ​ന്നതു സത്യം​തന്നെ, എന്നാൽ അത്‌ അവനെ സുബോ​ധ​ത്തി​ലേക്കു വരുത്തി.

ഒരു വഴക്കം സ്ഥാപി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു

ഉപമയി​ലെ പുത്ര​നോട്‌ സമാന​മാ​യി നമ്മുടെ ആദ്യ മാനുഷ മാതാ​പി​താ​ക്കൾ ദൈവത്തെ വിട്ടുള്ള സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ പാത തെര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്തു. തീർച്ച​യാ​യും, മുടി​യ​നായ പുത്ര​നിൽനി​ന്നു വ്യത്യ​സ്‌ത​മാ​യി ആദാമും ഹവ്വായും ഒരിക്ക​ലും തങ്ങളുടെ പിതാ​വി​ലേക്കു മടങ്ങി​വ​ന്നില്ല, എന്നാൽ അവരുടെ മത്സരഗതി നിമിത്തം മനുഷ്യ​വർഗ്ഗം ഒരു വിവാ​ദ​വി​ഷ​യ​ത്തി​ലേക്ക്‌ വലിച്ചി​ഴ​ക്ക​പ്പെട്ടു, അത്‌ ദൃശ്യ​രും അദൃശ്യ​രു​മായ, ബുദ്ധി​ശ​ക്തി​യുള്ള സൃഷ്ടി​ക​ളു​ടെ ദൃഷ്ടി​യിൽ, സമയമ​നു​വ​ദി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു മാത്രമേ തീരു​മാ​നി​ക്കാൻ കഴിയു​മാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളു. ദൈവ​ത്തെ​യും അവന്റെ ആധിപ​ത്യ​ത്തെ​യും വിട്ടുള്ള സ്വാത​ന്ത്ര്യ​ത്തി​ന്റെ 6000 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം എന്തു തെളി​യി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു? യിരെ​മ്യാ​പ്ര​വാ​ചകൻ പ്രസ്‌താ​വി​ക്കുന്ന പ്രകാരം: “യഹോവേ, ഭൗമിക മനുഷ്യ​നു​ള്ളതല്ല അവന്റെ വഴി​യെന്ന്‌ എനിക്ക്‌ നന്നായി അറിയാം. തന്റെ ചുവടി​നെ നയിക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലും നടക്കുന്ന മനുഷ്യ​നു​ള്ളതല്ല.” (യിരെ​മ്യാവ്‌ 10:23) “മനുഷ്യൻ അവനു ദ്രോഹം വരുമാ​റു മനുഷ്യ​നെ ഭരിച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു”വെന്ന്‌ മനുഷ്യ​ച​രി​ത്രം പ്രകട​മാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഇതു മനസ്സി​ലാ​ക്കി​യി​ട്ടുള്ള അനേകർ, മുടി​യ​നായ പുത്ര​നെ​പ്പോ​ലെ, മാർഗ്ഗ​നിർദ്ദേ​ശ​ത്തി​നാ​യി തങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാ​വി​ലേക്ക്‌ തിരി​യു​ക​യും, ദൈവത്തെ സേവി​ക്കു​ന്ന​തിൽനിന്ന്‌ സകല​രെ​യും അകറ്റാൻ കഴിയു​മെ​ന്നുള്ള സാത്താന്റെ അവകാശം സംബന്ധിച്ച്‌ അവൻ അസത്യ​വാ​ദി​യാ​ണെന്നു തെളി​യി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്നു.—സഭാ​പ്ര​സം​ഗി 8:9.

പെട്ടെ​ന്നു​തന്നെ യഹോവ അനുതാ​പ​മി​ല്ലാത്ത സാത്താ​നും അവന്റെ സ്വത​ന്ത്ര​ഗ​തി​യെ പിന്താ​ങ്ങു​ന്ന​വർക്കു​മെ​തി​രാ​യി പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും മത്സരത്തി​നും അതിന്റെ പരിണ​ത​ഫ​ല​ങ്ങൾക്കും അറുതി​വ​രു​ത്തു​ക​യും ചെയ്യും. സകല ഭാവി യുഗങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കു​മാ​യി ഒരു വഴക്കം സ്ഥാപി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ വേണ്ടത്ര സമയം കടന്നു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഈ ഉദാഹ​രണം ഉള്ളതി​നാൽ, ദൃശ്യ​മ​ണ്ഡ​ല​ത്തി​ലോ അദൃശ്യ​മ​ണ്ഡ​ല​ത്തി​ലോ യഹോവ ഏതെങ്കി​ലും ഭാവി മത്സരം അനുവ​ദി​ക്കേണ്ട ആവശ്യം മേലാൽ ഉണ്ടായി​രി​ക്ക​യില്ല. ദൈവ​ത്തിൽനിന്ന്‌ അകന്ന സാത്താ​നോ മനുഷ്യ​നോ നീതി​നി​ഷ്‌ഠ​മായ ഒരു രീതി​യിൽ ആധിപ​ത്യം നടത്താൻ കഴിക​യി​ല്ലെന്ന്‌ സമയവും അനുഭ​വ​വും പ്രകട​മാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു.—വെളി​പ്പാട്‌ 16:14-16; 20:1-3.

ഇതിനി​ട​യിൽ മനുഷ്യ​വർഗ്ഗം ഭയങ്കര​ദു​രി​ത​വും മിക്ക​പ്പോ​ഴും അകാല മരണവും അനഭവി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നി​ട്ടു​ണ്ടെ​ന്നു​ള്ളതു സത്യം​തന്നെ. എന്നാൽ യഹോവ ഇതിന്‌ പരിഹാ​ര​വും വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌തി​ട്ടുണ്ട്‌. എങ്ങനെ? അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പൗലോസ്‌ പ്രസ്‌താ​വിച്ച പ്രകാരം: “നീതി​മാൻമാ​രു​ടെ​യും നീതി​കെ​ട്ട​വ​രു​ടെ​യും ഒരു പുനരു​ത്ഥാ​നം ഉണ്ടാകാൻ പോകു​ന്നു​വെന്ന്‌ എനിക്ക്‌ ദൈവ​ത്തി​ങ്കൽ പ്രത്യാ​ശ​യുണ്ട്‌.” (പ്രവൃ​ത്തി​കൾ 24:15) ഭൂമി​യി​ലെ പൂർണ്ണ​ത​യുള്ള ജീവന്റെ അവസര​ത്തി​ലേ​ക്കുള്ള കാരു​ണ്യ​പ്ര​വർത്ത​ന​മാ​യി​രി​ക്കും. അപ്പോൾ ഓരോ​രു​ത്ത​രും യഥാർത്ഥ ജീവന്റെ ദാന​ത്തോട്‌ വിലമ​തി​പ്പു പ്രകട​മാ​ക്കാൻ പ്രാപ്‌ത​നാ​യി​രി​ക്കും.

“പുതിയ ആകാശ​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും പുതിയ ഭൂമി​യു​ടെ​യും” ക്രമീ​ക​ര​ണ​ത്തിൻ കീഴിൽ മുൻദു​രി​തങ്ങൾ ക്രമേണ വിസ്‌മ​രി​ക്ക​പ്പെ​ടും, പകരം ഫലപ്ര​ദ​വും സന്തുഷ്ട​വു​മായ അനന്തജീ​വന്റെ അനു​ഗ്ര​ഹങ്ങൾ കൈവ​രു​ന്ന​തി​നാൽത്തന്നെ. ബൈബിൾ പറയുന്ന പ്രകാരം: “മുൻ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കു​ക​യില്ല.” (യെശയ്യാവ്‌ 65:17; 2 പത്രോസ്‌ 3:13; വെളി​പ്പാട്‌ 21:1-4) എന്നാൽ ഇതു സാദ്ധ്യ​മാ​ണെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ എങ്ങനെ തിട്ട​പ്പെ​ടു​ത്താൻ കഴിയും? ഏതു മാറ്റങ്ങൾ നിത്യ​സ​മാ​ധാ​നത്തെ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യ​മാ​ക്കി​ത്തീർക്കും? (g86 2/22)

[9-ാം പേജിലെ ആകർഷ​ക​വാ​ക്യം]

ഇച്ഛാ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​വും തെര​ഞ്ഞെ​ടു​പ്പി​നുള്ള പ്രാപ്‌തി​യു​മുള്ള, ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ബുദ്ധി​ശ​ക്തി​യുള്ള ആദ്യസൃ​ഷ്ടി മനുഷ്യ​നാ​യി​രു​ന്നില്ല

[9-ാം പേജിലെ ആകർഷ​ക​വാ​ക്യം]

അനുസരണക്കേട്‌ ചിത്ര​ത്തിൽ ഒരു പുതിയ ഘടകം അവതരി​പ്പി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു

[10-ാം പേജിലെ ചിത്രം]

സമയവും അനുഭ​വ​വും മുടി​യ​നായ പുത്രൻ അവന്റെ പിതാ​വിൻമേ​ലുള്ള അവന്റെ ആശ്രയത്തെ തിരി​ച്ച​റി​യാ​നി​ട​യാ​ക്കി​യ​തു​പോ​ലെ, ഇക്കാലത്ത്‌ അനേകർ ദൈവ​ത്തെ​ക്കൊ​ണ്ടുള്ള തങ്ങളുടെ ആവശ്യം തിരി​ച്ച​റി​യാ​നി​ട​യാ​യി​രി​ക്കു​ന്നു