അവർ എന്നെ മനു​ഷ്യ​ന്റെ ഏറ്റവും നല്ല സ്‌നേ​ഹി​തൻ എന്ന്‌ വിളി​ക്കു​ന്നു

കൊള്ളാം, നിരവധി ആളുകൾ എന്നെ അങ്ങനെ വിളി​ക്കു​ന്നു. എന്റെ കുടും​ബം ഇതി​നോ​ട​നു​കൂ​ലി​ക്കു​മെന്നു ഞാൻ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു. ആറാഴ്‌ച മാത്രം പ്രായ​മുള്ള ഒരു നായ്‌ക്കു​ട്ടി​യാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ ഈ കുടും​ബം എന്നെ ദത്തെടു​ത്ത​താണ്‌. എന്നാൽ, ഇപ്പോൾ അവരു​ടെ​തന്നെ സ്വന്ത അംഗീ​കാ​ര​ത്താൽ ഞാൻ ഇല്ലാതി​രി​ക്കു​ന്നത്‌ അവർക്കൊ​രു നഷ്ടമാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്നതു ഞാൻ ഹൃദയം​ഗ​മ​മാ​യി അംഗീ​ക​രി​ക്കുന്ന ഒരു വികാ​ര​മാണ്‌.

എന്തു​കൊ​ണ്ടല്ല? നായ്‌ക്ക​ളായ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ദത്തെടു​ത്തു വളർത്തുന്ന കുടും​ബ​ത്തോട്‌ അന്ത്യം വരെയും വിശ്വ​സ്‌ത​രാണ്‌. മനുഷ്യന്‌ അങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയു​ക​യില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരിക്ക​ലും മദ്യപാ​നം ചെയ്‌തു വീട്ടി​ലേക്കു വരാറില്ല, ഞങ്ങൾ ഉൻമത്ത​രാ​കാ​റില്ല, ഞങ്ങൾ ദീഘ​വൈരം വെച്ചു പുലർത്താ​റില്ല, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അടിച്ചാൽ പോലും (നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരിക്ക​ലും ചെയ്യാൻ പാടില്ല) നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ തലയിൽ ഒന്നു തലോ​ടി​യാൽ മതി അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വാൽ ആടുക​യും അതിനാൽ നാം തമ്മിൽ എല്ലാം നന്നായി പോകു​ന്നു​വെന്നു നിങ്ങളെ അറിയി​ക്ക​യും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ വീട്ടി​ലേക്കു വരു​മ്പോൾ ഒന്നാമ​താ​യി നിങ്ങളെ അഭിവാ​ദ്യം ചെയ്യു​ന്നതു സാധാ​ര​ണ​യാ​യി ഞങ്ങളാണ്‌. നിങ്ങൾ തിരക്കുള്ള ഒരു തെരു​വി​ലാണ്‌ താമസി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ കാറു​ക​ളിൽ നിന്നും നിങ്ങളു​ടെ കാറിന്റെ ശബ്ദം പിടി​ച്ചെ​ടു​ക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും. എന്നെ ദത്തെടുത്ത കുടും​ബ​ത്തിന്‌ ഇത്‌ തിരി​ച്ച​റി​യാൻ കഴിയു​ക​യില്ല. എന്നാൽ, എനിക്കി​തു എളുപ്പ​മാണ്‌. കടന്നു​പോ​കു​ന്ന​വ​രും വരുന്ന​വ​രു​മായ മറ്റെല്ലാ ജനങ്ങളിൽനി​ന്നും എനിക്ക്‌ ഇവരുടെ ഗന്ധം പിടി​ച്ചെ​ടു​ക്കാൻ പ്രാപ്‌തി​യു​ണ്ടെ​ന്നുള്ള ഗ്രാഹ്യ​വും ഇവർക്കില്ല.

എന്നിരു​ന്നാ​ലും, എന്റെ ജീവി​ത​മെ​ല്ലാം റോസാ​പ്പൂ​ക്കളല്ല. എന്നെക്കു​ഴ​ക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ഞാൻ ശിക്ഷി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോ​ഴു​ള്ള​താണ്‌. എങ്കിൽ, ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തിന്‌, വീടിന്റെ വാതിൽ യാദൃ​ച്ഛി​ക​മാ​യി തുറന്നി​ടു​ക​യും ഞാൻ വെളി​യി​ലേക്കു ഓടി​പ്പോ​കു​ക​യും ചെയ്യു​മ്പോൾ, ഞാൻ പോ​യെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്ക​പ്പെ​ടു​മ്പോൾ കോപ​ത്തോ​ടെ എന്നെ തിരിച്ചു വിളി​ക്കു​ന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചു വരു​മ്പോൾ എന്നെ ശിക്ഷി​ക്കു​ന്നു! ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നതിന്‌ എന്നെ ശിക്ഷി​ക്കു​ന്നത്‌ എന്തിനാണ്‌? ഒരിക്കൽ ഞാൻ മേശമേൽ ചാടി​ക്ക​യറി റൊട്ടി​ക്ക​ഷ​ണ​ങ്ങൾക്കി​ട​യിൽ ഇറച്ചി വച്ചുണ്ടാ​ക്കി​യി​ട്ടുള്ള സാൻഡ്‌വിച്ച്‌ പാക്കേജ്‌ മുഴുവൻ തിന്നു തീർത്തു. ഉള്ളതു പറഞ്ഞാൽ, എന്റെ കുടും​ബം എന്നോടു തകരാ​റി​ലാ​യി. “അതി​നെ​ക്കാൾ നല്ലതു നിനക്ക​റി​യാം!” എന്നു പറഞ്ഞ്‌ അവർ എന്നെ ശകാരി​ച്ചു. ഇല്ല, ഞാൻ അറിഞ്ഞി​ട്ടില്ല, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അറിയു​ന്നു. എന്റെ പ്രവർത്തന പരിധി​ക്ക​പ്പു​റ​മാണ്‌ മേശ​യെന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ മനസ്സി​ലാ​ക്കു​ന്നു. എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞാണ്‌ അവർ എന്നെ ശകാരി​ച്ചി​രു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ ആ ശകാരം എന്തി​നെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞി​രി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നില്ല.

എന്റെ ഭവനത്തിൽ ഞാൻ പ്രായ​ത്തി​ന്റെ കാര്യ​ത്തിൽ വ്യതി​രി​ക്ത​ത​യൊ​ന്നും കാണി​ക്കാ​റില്ല. എന്റെ ഭക്തിയും വിശ്വ​സ്‌ത​ത​യും കുടും​ബ​ത്തി​ലെ എല്ലാ അംഗങ്ങൾക്കും യുവാ​ക്കൾക്കും പ്രായം​ചെ​ന്ന​വർക്കും ശക്തർക്കും അശക്തർക്കും എല്ലാവർക്കും ഞാൻ നീട്ടുന്നു. ഒരു മൃഗ​ഡോ​ക്ട​റു​ടെ അഭി​പ്രായ പ്രകാരം ഇതെന്നെ വില​യേ​റി​യ​വ​നാ​ക്കു​ന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “പ്രായാ​ധി​ക്യം ചെന്നവ​രു​ടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്‌നങ്ങൾ ശാരീ​രി​ക​രോ​ഗ​ങ്ങളല്ല, പ്രത്യുത അവർ അനുഭ​വി​ക്കുന്ന ഏകാന്ത​ത​യും അവഗണ​ന​യു​മാണ്‌. വാർദ്ധ​ക്യം ചെന്നവർ മിക്ക​പ്പോ​ഴും സമൂഹ​ത്തിൽനി​ന്നു പുറന്ത​ള്ള​പ്പെ​ടു​മ്പോൾ (നായ്‌ക്ക​ളുൾപ്പെ​ടെ​യുള്ള) ഓമന​മൃ​ഗങ്ങൾ നല്‌കുന്ന സ്‌നേ​ഹ​വും സഖിത്വ​വും ഒരു സമയത്ത്‌ അവരുടെ ജീവി​ത​ത്തിന്‌ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശ്യ​വും നൽകുന്നു.” മെച്ചപ്പെട്ട ഭവനങ്ങ​ളും പൂന്തോ​ട്ട​ങ്ങ​ളും എന്ന സമീപ​കാ​ലത്തെ ഒരു മാസിക പറഞ്ഞു: “വൈകാ​രി​ക​മാ​യി അസ്വസ്ഥ​രാ​യ​വരെ ഓമന​മൃ​ഗങ്ങൾ സഹായി​ക്കു​ന്നു; ശാരീ​രി​ക​രോ​ഗ​മു​ള്ള​വ​രെ​യും ശാരീ​രിക തടസ്സമു​ള്ള​വ​രെ​യും അശക്ത​രെ​യും അവ പ്രോ​ത്സാ​ഹി​പ്പി​ക്കു​ന്നു, അനാഥ​രെ​യും വൃദ്ധ​രെ​യും അവ പുനർവീ​ര്യ​രാ​ക്കു​ന്നു.”

അന്ത്യത്തി​ലെ​ത്താ​റായ അർബു​ദ​രോ​ഗി​കളെ കൂടുതൽ കാലം ക്രിയാ​ത്മ​ക​രാ​യി​രി​ക്കാ​നും ഹൃ​ദ്രോ​ഗ​ബാ​ധി​ത​രു​ടെ ആയുസ്സ്‌ ദീർഘി​പ്പി​ക്കാൻ സഹായി​ക്കാ​നും നായ്‌ക്ക​ളായ ഞങ്ങളുടെ സഖിത്വം കൊണ്ട്‌ സാധി​ക്കു​ന്നു. ഞങ്ങളുടെ സഖിത്വ​ത്താ​ലു​ണ്ടാ​കുന്ന രോഗ​ശ​മ​നാ​ത്മക ഫലങ്ങൾ കാരണം ഞങ്ങൾ വൃദ്ധജ​ന​ങ്ങൾക്കുള്ള ഭവനങ്ങ​ളി​ലും ആശുപ​ത്രി​ക​ളി​ലും കാരാ​ഗൃ​ഹ​ങ്ങ​ളി​ലും സ്‌കൂ​ളു​ക​ളി​ലും ഞങ്ങളുടെ ഒരു വ്യക്തി​മു​ദ്ര തീർപ്പി​നു സമർപ്പി​ക്കു​ന്നു. കുറ്റ​കൃ​ത്യ​പ​ര​മാ​യി ബുദ്ധി​ഭ്രമം പിടി​പെ​ട്ട​വർക്കുള്ള ചില സ്ഥാപന​ങ്ങ​ളി​ലെ അന്തേവാ​സി​ക​ളു​ടെ ഇടയിലെ ആത്മഹത്യാ​നി​രക്കു പ്രാ​യോ​ഗി​ക​മാ​യി പൂജ്യം വരെ കുറക്കാ​നും ഞങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞി​ട്ടുണ്ട്‌. ഞങ്ങൾ അവിടെ ആയിരി​ക്കു​ന്ന​തി​നാൽ അതവരു​ടെ ജീവി​ത​ത്തിന്‌ ഒരു വർദ്ധമാ​ന​മായ വ്യാപ്‌തി നൽകുന്നു—അവരുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഗൗരവ​പൂർവ്വം ശ്രദ്ധി​ക്ക​പ്പെ​ടേണ്ട ഒരു സമർപ്പിത ജീവിതം. കുട്ടി​ക​ളി​ലും പ്രായ​മാ​യ​വ​രി​ലും ഉണ്ടാകുന്ന രക്ഷ സമ്മർദ്ദ​ത്തി​ന്റെ​യും ഉൽക്കണ്ട​യു​ടെ​യും അളവു​കു​റ​ക്കാൻ ഓമന​ക​ളായ ഞങ്ങളുടെ സാന്നി​ദ്ധ്യം കൊണ്ട്‌ സാധി​ക്കു​മെ​ന്നതു തെളി​യി​ക്ക​പ്പെട്ട ഒരു യാഥാർത്ഥ്യ​മാണ്‌.

നിങ്ങളു​ടെ എല്ലാ ദീനങ്ങ​ളും സൗഖ്യ​മാ​ക്കു​ന്ന​തി​നു ഒരു പട്ടിയെ വാങ്ങാൻ ഓടി​പ്പോ​കു​ന്ന​തി​നു മുമ്പ്‌, ഞങ്ങൾ അത്ഭുതം പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്ന​വ​ര​ല്ലെ​ന്നുള്ള മുന്നറി​യിപ്പ്‌ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്നു. “പെനി​സി​ലിൻ” എന്നു ഏതെങ്കി​ലും പട്ടിക്കു പേരു​ള്ള​താ​യി എനിക്ക​റി​ഞ്ഞു​കൂ​ടാ—ഈ പേരു നാക്കി​ലൂ​ടെ ഉരുളു​മ്പോൾ നന്നായി ധ്വനി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും, അങ്ങനെ​യി​ല്ലേ? എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഏകാന്ത​ത​യി​ലാ​യി​രി​ക്ക​യും ധൈര്യം ആവശ്യ​മാ​യി​രി​ക്ക​യും ചെയ്യു​ന്നെ​ങ്കിൽ നിങ്ങളു​ടെ ക്ലേശാ​വ​സ്ഥ​യിൽ ആശ്വാസം പകരാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും.

അന്തിമ​മാ​യി, ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ ഗുണഗ​ണ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചു കുരക്കുന്ന സ്ഥിതിക്കു, പട്ടിക​ളു​ടെ കൂടെ​ക്കൂ​ടെ​യുള്ള ധീരോ​ദാ​ത്ത​ത​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു ഞാൻ നിങ്ങളെ നിശ്ചയ​മാ​യും ഓർമ്മ​പ്പെ​ടു​ത്തണം—വീടിനു തീ പിടി​ക്കു​മ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ യജമാ​നൻമാർക്കു മുന്നറി​യി​പ്പു നൽകാൻ വാതി​ലു​ക​ളി​ലൂ​ടെ ഞങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗം കണ്ടു പിടി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നും, കത്തി​യെ​രി​യുന്ന കെട്ടി​ട​ങ്ങ​ളിൽ നിന്നു ഞങ്ങൾ കുട്ടി​കളെ വലി​ച്ചെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നും വനത്തിൽ നഷ്ടപ്പെ​ട്ടു​പോയ ഒരു കുട്ടി​യു​ടെ പിതാ​വി​നെ കണ്ടുപി​ടി​ക്കാൻ ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നു ഓടി​പ്പോ​കു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നും മുങ്ങി​ച്ചാ​കാൻ തുടങ്ങുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ രക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഒരു തടാക​ത്തി​ലേക്കു എടുത്തു ചാടു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്നും ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർമ്മ​പ്പെ​ടു​ത്തട്ടെ. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചലച്ചി​ത്ര​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​ക്കാൻ ഉപയോ​ഗി​ക്കു​ന്നു; എന്നിരു​ന്നാ​ലും ഇതു ഞങ്ങളെ സംബന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം സത്യമാണ്‌. പുക നിറഞ്ഞ ഒരു മുറി​യില ഭീരു​ക്ക​ളായ നായ്‌ക്ക​ളൊ​ന്നും തന്നെ ഉണ്ടായി​രി​ക്ക​യില്ല. നിങ്ങളെ പുറത്തു​കൊ​ണ്ടു വന്നു രക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു.

നിശ്ചയ​മാ​യും, ഇത്തരം ഉദ്യമ​ത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവനെ നഷ്ടപ്പെ​ടു​ത്തി​യേ​ക്കാം. എന്നിരു​ന്നാ​ലും നായ്‌ക്ക​ളായ ഞങ്ങൾ അത്തരക്കാ​രാണ്‌. (g85 9/8)