Izaías
13 Kel-li é un mensajen ki Izaías, fidju di Amós, resebe na un vizon kóntra Babilónia.
2 “Nhos labanta un sinal* na kes montanha ki ka ten arvi.
Nhos grita-s, nhos sana-s ku mô,
Pa es pode entra pa kes porton di kes algen inportanti.
3 N da órdi pa kes ki N skodje.*
N txoma nhas trópa pa N mostra nha raiba,
Kes ki ku orgulhu ta fika kontenti.
4 Nhos obi! Un monti di algen sta na montanha,
Ses barudju é sima di un povu grandi!
Nhos obi! Kel ajitason di kes reinu,
Di kes nason ki sta djuntadu!
Jeová di izérsitu sta ta djunta kes trópa pa géra.
5 Jeová i kes arma pa mostra se raiba
Sta ta ben di un téra lonji,
Di kel párti más lonji dibaxu di séu,
Pa kaba ku téra interu.
6 Nhos lamenta, pamodi dia di Jeová sta kuazi ta txiga!
Ta ben kel dia, ki kel Tudu-Poderozu ta ben traze distruison.
7 É pur isu ki es ta ben fika xeiu di medu,*
I ses mô ta ben fika fraku,
8 Pesoas sta ku txeu medu.
Es sta ku dór,
Sima un mudjer ki sta ta ten fidju.
Es ta odja pa kunpanheru xeiu di medu,
Ku ses róstu angustiadu.
9 Nhos odja! Dia di Jeová sta ta txiga, ku fúria i ku txeu raiba,
Kel dia li ka ta ben ten mizerikórdia di ningen,
Pa poi kel téra li ta bira un lugar di txeu medu,
I pa kaba ku kes pekador di kel téra li.
10 Pamodi strélas na séu i ses konstelason*
Ka ta ben da lus,
Sol ta ben fika sukuru óras ki el ta nase,
I lua ka ta ben da se lus.
11 N ta ben justa kónta ku kes algen ki ta vive na téra pamodi ses maldadi,
I ku kes mau pamodi ses éru.
N ta ben kaba ku orgulhu di kes aroganti,
I N ta ben umilha kes ki ta maltrata otus algen pamodi ses arogánsia.
12 N ta ben poi ómi ta bira más poku di ki oru refinadu,
I N ta ben poi ómi ta bira más poku di ki oru di Ofir.
13 Ami, Jeová di izérsitu, N ta ben poi séu ta treme,
I na dia di nha raiba, N ta ben sakudi téra
I el ta ben sai di se lugar pamodi nha raiba.
14 Sima un gazela ta fuji di un kasador i sima un ribanhu sen pastor,
Kada un ta ben volta pa se própi povu,
Kada un ta ben fuji pa se própi téra.
15 Ken ki atxadu ta ben matadu ku lansa,
I ken ki panhadu ta ben matadu ku spada.
16 Ses fidju ta ben matadu dianti di ses odju,
Ses kaza ta ben tomadu,
I ses mudjer ta ben violadu.
17 N ta ben manda kes algen di Média kóntra es,
Ki ta atxa ma prata é ka nada
I ki ka ta fika kontenti ku oru.
18 Ses arku* ta ben dispadasa kes jóven,
Es ka ta ben xinti péna di ses fidju
Nen mizerikórdia di kes mininu.
19 I Babilónia, kel reinu ki ten más glória,*
Kel bunitéza i orgulhu di kes kaldeu,
Ta ben fika sima Sudoma ku Gumora kantu Deus distrui-s.
20 Nunka más ningen ka ta ba mora la,
Jerason ta bai jerason ta ben, el ka ta ba ser povuadu.
Ninhun árabi ka ta ba finka se ténda la,
I ninhun pastor ka ta ba leba ses animal pa diskansa la.
21 Kes animal di dizértu ta ba deta la,
Ses kaza ta ba intxi di kuruja.
Avestrus ta ba mora la,
I kes bódi brabu* ta ba salta pa la.
22 Kes animal selvajen ta ba faze barudju na ses tori,
I kes katxor brabu* na ses palásiu di luxu.
Se ténpu sta kuazi ta txiga, i ses dia sta kontadu.”