«Къыпхуагъэфэща Іуэхур уи гум дыхьэу гъэзащІэ!»
СЫТ уэ зыхэпщІэр уи ныбжьэгъу лъапІэм къыбгъэдэкІ письмо къыщыпІэрыхьэм деж? Алыхьым и лэжьакІуэ Тимофей апхуэдэ письмо къыІэрыхьат. Ар къыхуэзытхар апостол Паулт. А письмор Библием щыщ Іыхьэ хъуащ икІи ар нобэ Тимофей хуэгъэза етІуанэ тхылъу яцІыху. ДауикІ, Тимофей хуейт щІыпІэ щэху нэхъ псынщІэу къигъуэту, и ныбжьэгъу лъапІэм къыхуитха письмом къеджэну. Ар мыпхуэдэу егупсысу къыщІэкІынт: «Сыту пІэрэ Паул къысхуитхар? И Іуэхур зыІутым теухуауэ къитхауэ пІэрэ? Си къалэнхэр нэхъыфІу згъэзэщІэну къыздэІэпыкъун чэнджэщыфІ къызиту пІэрэ? Е хъыбарыфІыр зэрызгъэІумрэ цІыхухэр зэрезгъаджэмрэ зэрезгъэфІэкІуэным теухуауэ зыгуэр къитхыу пІэрэ?» Тимофей и упщІэхэм я жэуапхэр къыІэрыхьащ икІи а письмом къыщищІащ мыхьэнэшхуэ зиІэ гупсысэ куэд. Абыхэм щыщу языныкъуэхэр зэпкърытхынщ.
«ШЫІЭНЫГЪЭКІЭ ГУГЪУЕХЬ ПСОРИ СОШЭЧ»
Письмом и щІэдзапІэ дыдэм къыхэщт Паул Тимофей фІыуэ зэрилъагъур. Паул Тимофей щхьэкІэ щабэу жеІэ: «ФІыуэ слъагъу си къуэ» (2 Тим. 1:2). Тимофей а письмор къыщыІэрыхьар хуэгъэфэщауэ ди эрэм 65-нэ гъэращ. Абы щыгъуэ Тимофей и ныбжьыр илъэс 30-м щІигъуауэ къыщІэкІынут икІи ар илъэс зыбжанэ хъуауэ зэхуэсым и нэхъыжьу лажьэт. Тимофей Паул къызэрицІыхурэ илъэсипщІым щІигъуат икІи Паул ар куэдым хуигъэсат.
ГъэунэхуапІэхэм емылъытауэ, Паул Алыхьым пэжу къызэрыхуэнэм Тимофей, дауикІ, игъэгуфІэт. А зэманым апостол Паул яукІыным пэплъэу Рим къалэм и тутнакъым ист (2 Тим. 1:15, 16; 4:6—8). Ауэ абы теубыдагъэ зэрыхэлъыр и псалъэхэм къыхэщт. Абы итхат: «ШыІэныгъэкІэ гугъуехь псори сошэч» (2 Тим. 2:8—13). Мы псалъэхэм иджыри къыздэсым къару щІэлъщ. Абыхэм Тимофей зэрагъэгушхуам хуэдэу, дэри нобэ дагъэгушхуэ.
«ТХЬЭМ ЛЪЭКІЫНЫГЪЭУ КЪЫУИТАМ И МАФІЭР КЪЫЗЭЩІЭБГЪЭНЭН ЗЭРЫХУЕЙР УИГУ КЪЫЗОГЪЭКІЫЖ»
Паул Тимофей хуигъэушт Алыхьым къыхуигъэфэща лэжьыгъэр лъапІэу илъытэну. Паул и ныбжьэгъум хуитхат: «Тхьэм лъэкІыныгъэу къыуитам и мафІэр къызэщІэбгъэнэн зэрыхуейр уигу къызогъэкІыж» (2 Тим. 1:6). Мы едзыгъуэм Паул къыщигъэсэбэпащ алыдж псалъэ ха́рисма. Мы псалъэм зи гугъу ищІыр «цІыхум и лэжьыгъэм къыпэкІуэ гуэркъым, атІэ цІыхум къимылэжьауэ къыІэрыхьа тыгъэщ». А тыгъэр Тимофей къыІэрыхьауэ жыпІэ хъунущ зэхуэсым лэжьыгъэ хэха щигъэзэщІэну абы къыщыхуагъэфэщам щыгъуэ (1 Тим. 4:14).
Тимофей а тыгъэр дапхуэдэут къызэригъэсэбэпын хуейр? «МафІэр къызэщІэбгъэнэн» жыхуиІэ псалъэхэм Тимофей игу къагъэкІыжауэ къыщІэкІынущ унагъуэ жьэгур. Унэр хуабэ хъун щхьэкІэ а жьэгум илъ фІамыщІыр къызэщІэбгъэнэн хуейт. Псалъалъэ гуэрым зэритымкІэ, Паул къигъэсэбэпа аназопире́о жыхуиІэ алыдж псалъэм къикІыр «къызэщІэгъэнэн, къызэфІэгъэувэжын, къызэщІэгъэплъэн» жиІэу аращ. А глаголыр иджыри мыпхуэдэу зэбдзэкІ хъунущ — «гъащІэ хэлъхьэжын». НэгъуэщІу жыпІэмэ, Паул Тимофей мыпхуэдэу хуигъэушт: «Къыпхуагъэфэща Іуэхур уи гум дыхьэу гъэзащІэ!» Дэри аращ Алыхьым къытхуигъэувыр — хъыбарыфІ гъэІуным жыджэру дыхэтын хуейщ.
«ТХЬЭМ УИ ПЩЭМ КЪЫДИЛЪХЬА ІУЭХУР... ХЪУМЭ»
Паул и ныбжьэгъум иджыри зы чэнджэщ иритащ: «Тхьэм уи пщэм къыдилъхьа Іуэхур Тхьэм и Псэ ЛъапІэу ди гум илъымкІэ хъумэ» (2 Тим. 1:14). Сыт хуэдэ Іуэхут Тхьэм Тимофей и пщэм къыдилъхьар? Паул 13-нэ едзыгъуэм «узыщыгугъ хъуну псалъэхэм» и гугъу ещІ — ар Тхыгъэ ЛъапІэм ит пэжыращ (2 Тим. 1:13). Алыхьым и лэжьакІуэ Тимофей а пэжымкІэ зэхуэсым щыщ къуэш, шыпхъухэмрэ адрей цІыхухэмрэ дэгуэшэн хуейт (2 Тим. 4:1—5). Абы нэмыщІ Тимофей зэхуэсым и нэхъыжьу лажьэт икІи Иеговэ и мэл цІыкІухэм и нэІэ ятригъэтт (1 Пет. 5:2). Тхьэм и пщэм къыдилъхьа пэжыр ихъумэн щхьэкІэ, Тимофей Алыхьым и къару лъапІэмрэ абы и Псалъэмрэ щыгугъын хуейт (2 Тим. 3:14—17).
Алыхьым дэри а пэжыр ди пщэм къыдилъхьащ икІи дэ адрейхэм а пэжыр яжыдоІэ (Мт. 28:19, 20). Ар лъапІэу зэрыщытыр зэи тщымыгъупщэн щхьэкІэ, дэ зэпымыууэ Иеговэ тхьэлъэІукІэ зыхуэдгъэзэн икІи абы и Псалъэр куууэ дджын хуейщ (Рим 12:11, 12; 1 Тим. 4:13, 15, 16). Дэ тщыщу языныкъуэхэм пщІэ зыпылъ къалэнхэр хуагъэфэщащ: хэти зэхуэсым и нэхъыжьу мэлажьэ, хэти полновременнэ лэжьыгъэм хэтщ. Алыхьым пщІэшхуэ къызэрытхуищІам дызэрегупсысым дыхуегъэуш Іэдэбагъ зыхэдгъэлъыну икІи Иеговэ и дэІэпыкъуэгъум дызэрыхуэныкъуэр зыщыдмыгъэгъупщэну. Иеговэ къытхуигъэфэща тыгъэм и лъапІагъыр тщымыгъупщэн щхьэкІэ, езы Алыхьыр къызэрыддэІэпыкъур зэи ІэщІыб тщІынкъым!
«УЗЫЩЫГУГЪ ХЪУН ЦІЫХУХЭМ... Я ПЩЭМ ДЭЛЪХЬЭ»
Тимофей иІэ щІэныгъэмкІэ нэгъуэщІ къуэшхэм ядэгуэшэн хуейт. Аращ Паул ар щІыхуигъэушар: «Щыхьэт Іэджэм я пащхьэм сэ щыжысІэу зэхэпха Іуэхухэр узыщыгугъ хъун цІыхуу нэгъуэщІхэм ахэр езыгъэщІэн зылъэкІынухэм, я пщэм дэлъхьэ» (2 Тим. 2:2). Паул Тимофей игу къигъэкІыжащ къищІа щІэныгъэмкІэ адрей къуэшхэм дэгуэшэным мыхьэнэшхуэ зэриІэр. Ноби зэхуэсым и нэхъыжьхэр а чэнджэщым тетын хуейщ. Зи къалэнхэр фІыуэ зыгъэзащІэ зэхуэсым и нэхъыжьым щІэныгъэ иІэмкІэ адрейхэм дэмыгуашэу къигъэнэнукъым. Апхуэдэ къуэшыр хуейщ адрейхэми я къалэнхэр фІыуэ ягъэзэщІэну. Абы къыхэкІкІэ, ар хьэзырщ къуэшхэм ядэІэпыкъуну икІи ар гузавэкъым зыгуэрым езым ищІэм нэхърэ нэхъыбэ зэрищІэм щхьэкІэ е и къалэнхэр нэхъыфІу зэригъэзащІэм щхьэкІэ. Аращи, ар зыхущІэкъур къалэнхэр зэрыгъэзэщІэн хуейм теухуауэ щІэныгъэ нэхъыщхьэхэр къуэшым иритын къудейракъым, атІэ Іуэхум фІыуэ хищІыкІыу икІи Алыхьым и еплъыкІэр иІэу ар иригъэсэныращ. ИкІэм-икІэжым, апхуэдэ щІэныгъэ зэзыгъэгъуэта «узыщыгугъ хъун цІыхухэр» зэхуэсым и дежкІэ налкъутналмэс лъапІэ хъунущ.
Шэч хэмылъу Паул къыхуитха письмо гуапэр Тимофей и дежкІэ лъапІэт. А письмом ит чэнджэщ щхьэпэхэм Тимофей мызэ-мытІэу къеджауэ къыщІэкІынущ икІи ахэр нэхъыфІу къызэригъэсэбэпыным, дауикІ, ар егупсыст.
А письмом ит чэнджэщхэм дытетыну дэри дыхуейщ. Дэ дыхущІэкъунущ Алыхьым къыдита тыгъэр мафІэм хуэдэу къызэщІэдгъэнэну, ар сыт щыгъуи тхъумэну икІи диІэ щІэныгъэмкІэ адрейхэм дадэгуэшэну. Апхуэдэу зэрытщІэмкІэ Паул Тимофей ирита чэнджэщыр дгъэзэщІэнущ: «Тхьэм уи пщэм къыдилъхьа Іуэхур нэсу гъэзащІэ» (2 Тим. 4:5).