Við getum verið hamingjusöm þegar fólk hatar okkur?

1. Hvað sagði Jesús sem kemur mörgum á óvart?

JESÚS sagði í fjallræðunni: „Þið eruð hamingjusöm þegar menn hata ykkur.“ (Lúk. 6:22) Enginn hefur ánægju af því að vera hataður og þessi orð Jesú hljóta því að hafa hljómað undarlega í eyrum áheyrenda hans. Af hverju sagði Jesús þetta? Það er gott að velta því fyrir sér þar sem fylgjendur Jesú nú á tímum verða fyrir miklu hatri. Í þessari námsgrein ræðum við hvers vegna við verðum fyrir hatri og hvers vegna við getum samt verið hamingjusöm.

HVERS VEGNA HATA SUMIR OKKUR?

2, 3. Hver er ein ástæða þess að sannkristnir menn eru ofsóttir og hvaða áhrif getur það haft á viðhorf okkar til andstæðinga okkar? (Jóhannes 16:2, 3)

² Við erum hötuð af því að við tilbiðjum Jehóva. Jesús sagði um þá sem myndu ofsækja og jafnvel drepa fylgjendur hans: „Þeir hafa hvorki kynnst föðurnum né mér.“ (Lestu Jóhannes 16:2, 3.) Hver á sökina á því að fólk Guðs verður fyrir andstöðu? Það er Satan, „guð þessa heims“. (2. Kor. 4:3, 4) Hann blindar fólk fyrir sannleikanum um Jehóva og fær það til að standa gegn þeim sem þekkja og elska Guð. (Jóh. 8:42–44) Hvaða áhrif getur þetta haft á viðhorf okkar til andstæðinga okkar? Þegar við gerum okkur grein fyrir að Satan hefur blekkt þá hjálpar það okkur að hata þá ekki á móti.

³ Tökum bróður að nafni Pavela sem dæmi, en hann býr í landi þar sem starfsemi okkar er bönnuð. Hann var handtekinn, barinn grimmilega og settur í einangrun í marga mánuði fyrir að halda áfram að þjóna Jehóva trúfastlega. Pavel segir núna: „Það er augljóst fyrir mér að Satan og illu andarnir, sem vilja stöðva hreina tilbeiðslu, standa á bak við ofsóknirnar. Það virðist sem flestir sem vinna í fangelsunum beri ekkert hatur til okkar. Þeir eru einfaldlega að vinna vinnuna sína.“ Bróðir í Króatíu var ofsóttur grimmilega af foreldrum sínum sem voru ekki í trúnni. Hann segir: „Ég sé núna að það er Satan sem er óvinur minn, ekki foreldrar mínir.“ – Ef. 6:12.

4. Hvað lærum við af Jesú og lærisveininum Stefáni? (Sjá einnig mynd.)

⁴ Við hötum ekki andstæðinga okkar. Reyndar gætum við fundið hjá okkur hvöt til að biðja fyrir þeim. (Matt. 5:44) Jesús og lærisveinninn Stefán eru okkur góðar fyrirmyndir hvað þetta varðar. Þegar rómverskir hermenn staurfestu Jesú bað hann: „Faðir, fyrirgefðu þeim.“ (Lúk. 23:34) Jesús var að biðja Jehóva um að fyrirgefa hermönnunum sem var skipað að taka hann af lífi. Hann gæti líka hafa verið að hugsa um fólkið í mannfjöldanum sem lét undan áhrifum óvina hans og heimtaði að hann skyldi líflátinn. Jesús vissi að fólkið gerði sér ekki fyllilega grein fyrir því hvað það var að gera. Stefán bað líka Guð um að fyrirgefa mönnunum sem voru að grýta hann til dauða. (Post. 7:58–60) Svaraði Jehóva bænum Jesú og Stefáns? Já. Margir sem vildu að Jesús yrði tekinn af lífi iðruðust seinna, tóku trú á hann og létu skírast. (Post. 2:36–41) Og að minnsta kosti einn sem studdi morðið á Stefáni – það er Sál frá Tarsus – gerðist síðar kristinn og iðraðist einlæglega alls þess hræðilega sem hann hafði gert í fávisku sinni. – 1. Tím. 1:13.

5. Hvað kennir reynsla Césars okkur?

⁵ Jehóva hlustar líka á okkur þegar við biðjum fyrir andstæðingum okkar. Skoðum reynslu Césars sem býr í Venesúela. Faðir hans var verulega á móti sannleikanum. César segir: „Mamma var einstaklega góð eiginkona og móðir. Hún vanrækti aldrei pabba þótt hún setti alltaf Guðsríki í fyrsta sæti. Hún kenndi okkur börnunum að bera virðingu fyrir pabba. Hún kenndi okkur líka að hlýða honum nema hann bæði okkur að gera eitthvað sem stangaðist á við vilja Guðs.“ Faðir hans mildaðist með árunum. César segir: „Dag einn, eftir að hafa farið með innilega bæn, bauð ég pabba biblíunámskeið. Það er erfitt að lýsa gleðinni sem ég fann þegar hann þáði það.“ Seinna lét faðir Césars skírast. Það gera ekki allir andstæðingar okkar svona breytingar en sumir þeirra mildast þegar þeir sjá að við sýnum virðingu með tali okkar og verkum. Það gleður okkur innilega þegar þeir gera það. Við vonum að Jehóva, miskunnsamur „dómari allrar jarðarinnar,“ dragi fleiri slíka til sín. – 1. Mós. 18:25.

6. Hver er önnur ástæða fyrir því að við erum hötuð samkvæmt Markúsi 13:13?

⁶ Við erum hötuð af því að við virðum Jesú. Jesús sagði að allir myndu hata sannkristna menn ‚vegna nafns hans‘. (Lestu Markús 13:13.) Hvað stendur nafn Jesú fyrir? Það stendur fyrir orðspor hans og vald hans sem konungur Guðsríkis. Við erum hötuð af fólki sem setur traust sitt á mennska leiðtoga en ekki þann sem Jehóva valdi til að ríkja yfir heiminum, Jesú Krist. Jesús hefur ríkt sem konungur í ríki Guðs síðan 1914. Fljótlega mun hann eyða öllum stjórnum sem hafna yfirráðum hans.

7, 8. Hver er enn önnur ástæða þess að við erum hötuð? (Jóhannes 15:18–20) (Sjá einnig myndir.)

⁷ Við erum hötuð af því að við höfnum heimi Satans. Jesús útskýrði að fylgjendur sínir yrðu hataðir af því að þeir ‚tilheyrðu ekki heiminum‘. (Lestu Jóhannes 15:18–20.) Við forðumst að tala, hegða okkur og hugsa eins og heimurinn gerir, rétt eins og hinir frumkristnu. Þess vegna er gert grín að mörgum bræðrum og systrum í vinnunni eða skólanum. (1. Pét. 4:3, 4) En við gleðjumst yfir því að sumir andstæðingar okkar skipta um skoðun og fara jafnvel að bera virðingu fyrir afstöðu okkar.

⁸ Skoðum reynslu Ignacios í Mið-Ameríku. Hann gekk í skóla þar sem einn kennari gerði grín að honum í mörg ár af því að hann fylgdi siðferðisreglum Guðs. En áður en Ignacio útskrifaðist spurði kennarinn hvernig hann færi að því að fylgja meginreglum Biblíunnar í svona óvinveittu umhverfi. Ignacio útskýrði fyrir honum að hann liti á lög Guðs sem vernd. Síðan bauð hann kennaranum á samkomu. Honum til undrunar kom kennarinn. Hann var svo hrifinn af hlýju móttökunum í söfnuðinum að hann hélt áfram að sækja samkomur. Seinna varð hann sjálfur fyrir andstöðu vegna þess að hann var að kynna sér Biblíuna. En hann hélt áfram að rækta sambandið við Jehóva og lét að lokum skírast.

9, 10. (a) Hvað annað gerir kristna menn ólíka fólki í heimi Satans? (b) Hvað lærum við af Páli postula?

⁹ Við erum líka ólík heimi Satans vegna þess að við erum hlutlaus í stjórnmálum og stríðum. (Jóh. 18:36) Við fylgjum fyrirmælunum í Rómverjabréfinu 13:1 og erum löghlýðin. Og þar sem við erum kristin tökum við ekki afstöðu í stjórnmálum og bjóðum okkur hvorki fram í kosningum né kjósum sjálf. Hollusta okkar beinist að Jehóva og ríki hans undir stjórn Krists. Margir vottar Jehóva hafa verið fangelsaðir fyrir trú sína. En bræður og systur sem eru í fangelsi halda samt áfram að boða trúna. Þannig líkja þau eftir Páli postula sem var í mörg ár í stofufangelsi og fangelsi. (Post. 24:27; 28:16, 30) Hann hélt áfram að segja öllum sem vildu hlusta frá fagnaðarboðskapnum, þar á meðal fangavörðum, hirðmönnum, landstjórum, konungum og ef til vill embættismönnum Nerós Rómarkeisara. – Post. 9:15.

¹⁰ Trúsystkini okkar sem eru í fangelsi segja sömuleiðis öllum sem vilja hlusta frá fagnaðarboðskapnum, þar á meðal dómurum, embættismönnum og fangavörðum. Einn bróðir sem sat í fangelsi í meira en sex ár fyrir hlutleysi sitt sagði að hann liti ekki á þennan tíma sem refsingu heldur sem verkefni frá Jehóva til að finna auðmjúkt fólk. Það gleður okkur ef Jehóva notar okkur til að ná til þessa fólks með fagnaðarboðskapinn. (Kól. 4:3) Skoðum fleiri ástæður sem við höfum fyrir því að vera hamingjusöm þótt við séum hötuð fyrir að þjóna Jehóva.

VIÐ GETUM VERIÐ HAMINGJUSÖM ÞEGAR VIÐ ERUM HÖTUÐ

11. Hvernig geta ofsóknir styrkt trú okkar? Lýstu með dæmi.

¹¹ Við vitum að hatur heimsins uppfyllir spádóma Biblíunnar. Jehóva sagði fyrir í fyrsta spádómi Biblíunnar að Satan og afkomendur hans – þeir sem fylgja honum – myndu hata þá sem elska og þjóna Jehóva. (1. Mós. 3:15) Jesús sagði margoft að þeir sem þjóna Jehóva yrðu hataðir, eins og er hægt að lesa í öllum fjórum guðspjöllunum. (Matt. 10:22; Mark. 13:9–12; Lúk. 6:22, 23; Jóh. 15:20) Og aðrir biblíuritarar skrifuðu einnig um það. (2. Tím. 3:12; Jak. 1:2; 1. Pét. 4:12–14; Júd. 3, 17–19) Það kemur okkur þess vegna ekki á óvart að við verðum fyrir ofsóknum. Við erum þess í stað ánægð að sjá að spádómar Biblíunnar eru að uppfyllast. Það sannar fyrir okkur að við þjónum hinum sanna Guði. Systir sem býr í landi þar sem starfsemi okkar sætir hömlum segir: „Þegar ég vígði Jehóva líf mitt vissi ég að ég myndi verða fyrir ofsóknum fyrr eða síðar. Prófraunirnar sem ég verð fyrir koma mér því hvorki á óvart né hræða mig.“ Eiginmaður hennar var einn af mörgum sem veittu henni mótstöðu. Hann kom illa fram við hana og brenndi biblíuna hennar og biblíutengd rit. En trú hennar styrktist af því að hún leyfði ótta ekki að veikja hana. (Hebr. 10:39) Hún segir: „Ofsóknum var spáð svo að ég átti von á að þær kæmu. Þær fullvissuðu mig um að þetta væri hin sanna trú.“

12. Hvað hjálpaði bróður einum að takast á við ofsóknir?

¹² Þótt við búumst við ofsóknum getur okkur samt fundist erfitt að takast á við þær. Bróðir einn skrifaði um þann tíma sem hann sat í fangelsi: „Stundum var ég svo niðurdreginn og áhyggjufullur að ég gat ekki annað en bara grátið.“ Hvað hjálpaði þessum bróður? „Ég var stöðugt á bæn,“ segir hann. „Á hverjum morgni byrjaði ég á því að biðja. Og á daginn var ég alltaf vakandi fyrir því að biðja þegar aðstæður urðu erfiðar. Og þegar ranglæti reitti mig til reiði læsti ég mig inni á klósetti og bað.“ Bróðir okkar hugleiddi líka fordæmi trúfastra þjóna Guðs til forna og nú á tímum. Það hjálpaði honum að halda út og öðlast þann frið sem Jesús lofaði fylgjendum sínum. – Jóh. 14:27; 16:33.

13. Hvað getur hjálpað okkur að sigra hatrið?

¹³ Kærleikur okkar er sterkari en hatrið. Jesús hætti aldrei að elska föður sinn af öllu hjarta. Hann elskaði líka vini sína. (Jóh. 13:1; 15:13) Þegar við ræktum með okkur slíkan kærleika, bæði til Jehóva og trúsystkina okkar, getum við líka sigrað hatrið. Hvernig þá? Skoðum fordæmi Páls postula til að svara því.

14. Hvað hjálpaði Páli að vera trúfastur frammi fyrir dauðanum?

¹⁴ Páll skrifaði Tímóteusi, kærum vini sínum, stuttu áður en hann var tekinn af lífi: „Guð gaf okkur ekki anda hugleysis heldur anda máttar [og] kærleika.“ (2. Tím. 1:7) Hvað átti hann við? Páll var að segja að djúpur kærleikur til Jehóva getur hjálpað kristnum manni að halda út í mjög erfiðum prófraunum. (2. Tím. 1:8) Kærleikurinn sem Páll bar til Jehóva hjálpaði honum án efa að standa hugrakkur frammi fyrir dauðanum og halda fast við sanna tilbeiðslu. – Post. 20:22–24.

15. Hvernig hafa bræður okkar og systur nú á dögum sýnt hvert öðru óeigingjarnan kærleika? (Sjá einnig mynd.)

¹⁵ Við elskum trúsystkini okkar sem sýna óhagganlega trú í ofsóknum. Sumir hætta lífi sínu fúslega fyrir bræður og systur, eins og Akvílas og Priskilla gerðu fyrir Pál. (Rómv. 16:3, 4) Í Rússlandi hafa til dæmis margir farið í dómshúsin til að hvetja þá sem hafa verið handteknir. Þegar ein systir sem hafði verið handtekin sá tugi bræðra og systra í dómshúsinu var hún svo snortin að hún kom ekki upp orði. Óeigingjarn kærleikur trúsystkina hennar styrkti hana þegar hún þurfti virkilega á því að halda. Við búum yfir kærleika sem er sterkari en hatrið og það veitir okkur gleði.

16. Hvers vegna sagði Pétur postuli að þjónar Guðs sem væru ofsóttir hefðu ástæðu til að vera hamingjusamir? (1. Pétursbréf 4:14)

¹⁶ Við vitum að þolgæði okkar veitir velþóknun Guðs. (Lestu 1. Pétursbréf 4:14.) Pétur postuli sagði að þeir sem væru ofsóttir fyrir að þjóna Guði hefðu ástæðu til að vera hamingjusamir. Af hverju sagði hann það? Ofsóknir sanna að andi Guðs ‚hvílir yfir okkur‘. Pétur þekkti það að hafa velþóknun Guðs og þola ofsóknir. Stuttu eftir hvítasunnu árið 33 voru musterisverðir Gyðinga sendir til að handtaka Pétur og hina postulana fyrir að boða trúna. En Pétur varði trú sína af hugrekki. (Post. 5:24–29) Hann og hinir postularnir hættu ekki að boða trúna, jafnvel eftir að þeir voru hýddir. Þeir voru öllu heldur glaðir vegna þess að þeir höfðu ‚talist þess verðir að vera vanvirtir vegna nafns Jesú‘. Við getum líka verið glöð þegar við göngum í gegnum prófraunir. – Post. 5:40–42.

17. Hvað sagði Jesús við lærisveina sína kvöldið áður en hann var tekinn af lífi?

¹⁷ Kvöldið áður en Jesús var tekinn af lífi sagði hann við lærisveina sína: „Þann sem elskar mig mun faðir minn elska og ég mun elska hann.“ (Jóh. 14:21) Við hlökkum mjög til þess tíma þegar fólk elskar okkur frekar en að hata fyrir að þjóna Jehóva. (2. Þess. 1:6–8) En þangað til getum við fengið huggun og styrk með því að hugsa um allar þær ástæður sem við höfum fyrir því að vera hamingjusöm þegar við erum hötuð.