Draga hömlur úr þér kjarkinn?
HÖMLUR! Engum er um þær gefið en öll verðum við að þola þær að einhverju marki. En verðurðu stundum niðurdreginn af því að þér finnst allt of margar hömlur í lífi þínu? Kannski liði þér betur ef þú hugsaðir öðruvísi. Af hverju ekki að nota þér sem best það frelsi sem þú nýtur í stað þess að vera óánægður vegna þess sem þú getur ekki gert?
Margir, sem eru fátækir eða efnalitlir, óska þess kannski að þeir væru efnaðir. En þótt fátækt takmarki það sem við getum gert í þessu heimskerfi hafa allir aðgang að því sem virkilega skiptir máli í lífinu. Jafnt fátækir sem ríkir verða ástfangnir, ganga í hjónaband, eignast börn, eiga góða vini og svo mætti lengi telja. Og það sem enn meira máli skiptir, jafnt fátækir sem ríkir þekkja Jehóva og hlakka til nýja heimsins sem hann hefur heitið. Fátækir jafnt sem ríkir vaxa í kristinni visku og þekkingu sem er verðmætari en veraldlegur auður. (Orðskviðirnir 2:1-9; Prédikarinn 7:12) Allir — ríkir sem fátækir — geta skapað sér gott mannorð hjá Jehóva. (Prédikarinn 7:1) Á dögum Páls var kristni söfnuðurinn aðallega skipaður lágstéttarfólki — sumt var þrælar — sem notaði viturlega það frelsi er aðstæður þess buðu upp á. — 1. Korintubréf 1:26-29.
Biblíuleg yfirráð
Í kristnu hjónabandi er konan undirgefin manni sínum — það er fyrirkomulag sem er allri fjölskyldunni til góðs. (Efesusbréfið 5:22-24) Ætti konunni að finnast það niðurlægjandi? Alls ekki. Hjón vinna saman. Þegar maðurinn beitir yfirráðum sínum eftir fyrirmynd Krists setur það konunni tiltölulega litlar hömlur og gefur henni fjölmörg tækifæri til að njóta sín. (Efesusbréfið 5:25, 31) ‚Væna konan‘ í 31. kafla Orðskviðanna var upptekin af mörgum áhugaverðum og krefjandi viðfangsefnum. Ljóst er að undirgefni hennar við mann sinn var henni ekki til skapraunar. — Orðskviðirnir 31:10-29.
Það er ekki heldur gert ráð fyrir að kona fari með forystu yfir hæfum karlmönnum í kristna söfnuðinum. (1. Korintubréf 14:34; 1. Tímóteusarbréf 2:11, 12) Ætti kristnum konum að gremjast þessar hömlur? Nei. Flestar eru þakklátar fyrir að það skuli vera séð um þennan þátt hinnar kristnu þjónustu á guðræðislegan hátt. Þær fagna því að þær skuli njóta góðs af hjarðgæslu og kennslu útnefndra öldunga, og gefa sig að því þýðingarmikla starfi að prédika og gera menn að lærisveinum. (Matteus 24:14; 28:19, 20) Kristnar konur áorka miklu á þessum vettvangi og það er þeim til heiðurs í augum Jehóva Guðs. — Sálmur 68:12; Orðskviðirnir 3:35.
Hömlur á börn og unglinga
Börn og unglingar kvarta líka stundum yfir því að þeim séu settar allt of þröngar skorður, oft vegna þess að þau þurfa að lúta foreldravaldi. En það samræmist líka Biblíunni. (Efesusbréfið 6:1) Í stað þess að vera gröm yfir þeim hömlum, sem foreldrarnir setja þeim, einbeita vitur kristin börn og unglingar sér að því að njóta þess frelsis sem þau hafa — meðal annars frelsis undan íþyngjandi ábyrgð. Þannig geta þau notfært sér kraft og aðstæður æskuáranna til að búa sig undir fullorðinsárin.
Fyrrverandi farandumsjónarmaður í Brasilíu man vel eftir 12 ára pilti sem hafði takmarkaða möguleika í þeim litla og einangraða hópi sem hann tilheyrði. Sá sem hafði umsjón með skýrsluhaldinu var mjög upptekinn af veraldlegri vinnu og gat ekki sinnt hópnum mikið, en hann bað unga piltinn að hjálpa sér. Pilturinn lærði hvar öll eyðublöðin voru og var alltaf tiltækur að rétta hjálparhönd. Áhugi hans var hvetjandi og hann var trúfastur félagi í boðunarstarfinu. Þessi ungi maður er núna útnefndur öldungur.
Margs konar aðstæður geta takmarkað frelsi manns. Veikindi eru sumum fjötur um fót. Sumir búa á trúarlega skiptu heimili og kröfur makans, sem ekki er í trúnni, takmarka frelsi þeirra. Þótt þeir sem búa við ýmsar hömlur vildu kannski gjarnan að aðstæður væru aðrar, geta þeir eigi að síður notið lífsfyllingar. Þetta tímarit hefur birt margar frásagnir slíks fólks sem hafa verið mjög hvetjandi fyrir aðra, af því að þetta fólk hefur treyst á Jehóva og notfært sér möguleika sína sem best.
Páll postuli talaði um algengar aðstæður í sinni samtíð er hann sagði: „Varst þú þræll, er þú varst kallaður? Set það ekki fyrir þig, en gjör þér gott úr því, en ef þú getur orðið frjáls, þá kjós það heldur.“ (1. Korintubréf 7:21) Þetta er sannarlega öfgalaust viðhorf. Sumar aðstæður breytast. Börn og unglingar ná fullorðinsaldri. Maki, sem er á móti trúnni, tekur kannski við sannleikanum. Fjárhagsaðstæður geta breyst til hins betra. Sjúklingar komast til heilsu. Í öðrum tilvikum breytast aðstæður kannski ekki fyrr en í nýjum heimi Jehóva. En hvað ávinnst með því að vera óánægður yfir því að geta ekki gert það sem aðrir geta?
Hefurðu nokkurn tíma horft á fugla svífa um loftin blá og dáðst að frelsi þeirra og fögru flugi? Kannski óskaðirðu að þú gætir flogið eins og þeir. En þú hvorki getur né munt nokkurn tíma geta flogið eins og fuglarnir! Sennilega kvartarðu ekki yfir því. Líklega gleðstu yfir þeim hæfileikum sem Guð hefur gefið þér. Þú kemst ágætlega af gangandi um á jörðinni. Eins er það með aðstæður okkar í lífinu, hverjar svo sem þær eru. Ef við einbeitum okkur að því sem við getum gert, í stað þess að vera óánægð yfir því sem við getum ekki gert, þá verður lífið ánægjulegt og við höfum yndi af því að þjóna Jehóva. — Sálmur 126:5, 6.
[Mynd á blaðsíðu 31]
Finnst þér foreldrar þínir setja þér allt of þröngar skorður?