Cando morre un ser querido

“Sentín moita impotencia cando meu irmán maior morreu de maneira inesperada. Meses despois aínda me viñan recordos del de repente e sentía moita dor, coma se me apuñalasen. Ás veces tamén me enfadaba. Por que tivo que morrer meu irmán? Ademais, sentíame culpable por non ter pasado máis tempo con el” (Vanessa, Australia).

SE PERDICHES algún ser querido, pode que pasases por moitas emocións diferentes coma a tristeza, a soidade e a impotencia. Pode que tamén sentises ira, culpa e medo. Quizais incluso te preguntaches se vale a pena seguir vivindo.

Podes estar seguro de que estar triste pola perda dun ser querido non é un sinal de debilidade. En realidade, iso mostra canto querías a esa persoa. Pero, é posible aliviar un pouco esa dor?

O QUE LLES AXUDOU A ALGUNHAS PERSOAS

Aínda que pode parecer que nunca te sentirás mellor, estas ideas quizais che axuden un pouco:

DARSE TEMPO PARA CHORAR

Non tódalas persoas pasan o dó da mesma maneira nin durante o mesmo tempo. Aínda así, chorar pode axudarche a sentir un pouco de alivio. Vanessa, de quen xa falamos antes, di: “Simplemente choraba, necesitaba sacar fóra a dor”. E Sofía, que perdeu de repente a súa irmá, conta: “Pensar no que pasou doe moito, é como abrir e limpar unha ferida infectada. Doe tanto que parece case imposible de aguantar, pero axuda a que cure a ferida”.

FALAR DO QUE PENSAN E DE COMO SE SENTEN

É normal que ás veces queiras estar só. Pero perder un ser querido é unha carga demasiado pesada para levala ti só. Jared, que ten 17 anos e perdeu a seu pai, conta: “Falei con outros de como me sentía. Creo que o que dixen non tiña moito sentido, pero sentoume ben poder expresarme”. Janice, de quen falamos no primeiro artigo, comenta outro beneficio: “Falar con outros animoume moito. Sentinme comprendida e deime conta de que non estaba tan soa”.

ACEPTAR A AXUDA DOUTROS

Unha doutora dixo: “As persoas que perderon un ser querido e deixan que os amigos e os familiares lles axuden a pasar o shock inicial normalmente superan máis fácil as seguintes fases”. Dilles ós teus amigos o que poden facer para axudarche, pois é posible que queiran botarche unha man pero non saiban como facelo (Proverbios 17:17).

ACERCARSE MÁIS A DEUS

Tina conta: “Cando perdín o meu marido de repente por culpa do cáncer, xa non podía contarlle as miñas preocupacións, medos e sentimentos, así que llo contaba a Deus. Empezaba cada mañá pedíndolle que me dese forzas para aguantar o día. E el axudoume de moitas maneiras”. Tarsha, que tiña 22 anos cando a súa nai morreu, di: “Ler a Biblia tódolos días animábame. Dábame algo positivo no que pensar”.

IMAXINAR COMO SERÁ A RESURRECCIÓN

Tina di: “Ó principio, a esperanza da resurrección non me consolaba porque necesitaba ter o meu home comigo, e os meus fillos necesitaban a seu pai. Pero agora, despois de catro anos, agárrome a esa esperanza. É o que me axuda a seguir adiante. Imaxino o que será volver a velo, e iso dáme moita paz e fai que me sinta feliz”.

É probable que non sintas alivio inmediatamente, pero o que di Vanessa poida que te anime: “Cres que nunca vas ser capaz de superalo, pero virán días mellores”.

Recorda que vale a pena vivir, aínda que te sigas sentindo baleiro por dentro. Coa axuda de Deus, aínda podes desfrutar de estar cos teus amigos e podes ter un propósito na vida. Dentro de pouco, Deus resucitará as persoas que morreron. El quere que poidas volver a abrazar os teus seres queridos outra vez. Cando chegue ese momento, esa dor que agora sentes desaparecerá para sempre!