Rebeca, unha muller decidida que adoraba a Xehová

IMAXINA que puideses escoller unha muller para o teu fillo. A que tipo de persoa escollerías? Buscarías unha muller guapa, intelixente, amable e traballadora? Ou daríaslle prioridade a outras cousas?

Abrahán pasou por unha situación así. Xehová prometéralle bendicir os seus descendentes por medio do seu fillo Isaac. Neste momento do relato Abrahán xa é maior, pero o seu fillo aínda está solteiro (Xénese 12:1-3, 7; 17:19; 22:17, 18; 24:1). Como Isaac ía desfrutar destas bendicións coa súa futura muller e cos fillos que tivesen xuntos, Abrahán organizou todo para encontrarlle unha boa esposa. O máis importante era que ela servise a Xehová. Pero en Canaán, o lugar onde vivían, non había mulleres que adorasen a Xehová, así que tivo que buscar noutro lugar. Ó final escolleu a Rebeca. Pero, que fixo Abrahán para encontrala? Era unha muller espiritual? Que podemos aprender do seu exemplo?

Buscando a muller adecuada

Abrahán manda o seu servo máis vello, probablemente a Eliézer, á terra de Mesopotamia, un lugar que estaba moi lonxe. Mándao alí para escoller unha muller para Isaac entre os parentes de Abrahán, que tamén serven a Xehová. O asunto é tan serio que Eliézer ten que xurar que non escollerá unha muller cananea para Isaac. Que Abrahán insista tanto nisto chama a atención (Xénese 24:2-10).

Despois de viaxar á cidade na que estaban os parentes de Abrahán, Eliézer leva os seus dez camelos a un pozo. Imaxina a situación: chega a tardiña e Eliézer ponse a orar, dicindo: “Eu voume pór ó pé da fonte, cando as rapazas da cidade veñan sacar auga. A rapaza á que eu lle diga: Baixa o cántaro, por favor, e dame de beber, e que ela me responda: Bebe ti e abeberarei tamén os teus camelos, sexa a que ti determinas para o teu servo Isaac” (Xénese 24:11-14).

Seguro que calquera muller daquela zona sabía que un camelo con sede pode beber moita auga (ata cen litros). Así que a muller que se ofrecese para darlle de beber ós dez camelos tiña que estar disposta a facer un grande esforzo. Ademais, que se ofrecese para facer este traballo mentres outros a miraban sen axudar demostraría a súa enerxía, paciencia, humildade e bondade coas persoas e cos animais.

Que sucede finalmente aquel día? “Non acabara aínda de falar, cando saíu Rebeca, filla de Betuel, fillo de Milcah, a muller de Nahor, irmán de Abraham, co seu cántaro ó ombreiro. A rapaza era moi bela e aínda unha doncela [...]. Baixou á fonte, encheu o cántaro e subiu. O criado de Abraham correu onda ela e díxolle: —‘Déixame beber unha pouca auga do teu cántaro’. Ela dixo: —‘Bebe, señor’. E baixou de seguida o cántaro ó brazo para lle dar de beber” (Xénese 24:15-18).

É Rebeca a muller adecuada?

Rebeca é neta do irmán de Abrahán e, ademais de ser moi guapa, tamén ten boas cualidades. Aínda que non dubida en falar cun descoñecido, non se toma demasiadas confianzas. Mostrando educación, dálle de beber a Eliézer cando el llo pide. Isto era de esperar porque era un sinal de cortesía moi común. Pero, que hai das outras cousas que pediu Eliézer na súa oración? Cumprirá Rebeca tamén con esas expectativas?

Rebeca dille: “Bebe, señor”. Pero non queda aí a cousa. Ela segue dicindo: “Collerei tamén auga para os teus camelos. Que beban canto queiran”. Desta maneira, fai máis do que se esperaba dela. Con moi boa disposición, “baleirou o cántaro na pía e foi de contado ó pozo sacar máis, ata abebera-los camelos todos”. Ela é moi traballadora e demostra ter moita enerxía. O relato di que “o home mirábaa calado” e moi impresionado (Xénese 24:19-21).

Cando se dá conta de que a rapaza é familiar de Abrahán, Eliézer inclínase dándolle grazas a Xehová. Ademais, pregúntalle se na casa do seu pai hai sitio para que el e os que o acompañan pasen a noite. Rebeca di que si e vai correndo á casa para avisar (Xénese 24:22-28).

Cando Eliézer lles conta todo o que pasou, o irmán de Rebeca —Labán— e o seu pai —Betuel— danse conta de que Deus está detrás do que sucedeu. Non hai dúbida de que Rebeca é a muller elixida para Isaac. Eles din: “Tómaa e vaite, e sexa a muller do fillo do teu amo, conforme dispuxo o Señor”. Que pensará Rebeca disto? Cando lle preguntan se está disposta a marchar inmediatamente con eles, ela responde cunha palabra hebrea que significa “quero”. Rebeca non está obrigada a aceptar esta proposta. De feito, Abrahán dixéralle a Eliézer que quedaría libre do seu xuramento se ela non quixese ir. Pero Rebeca tamén ve que é Deus quen está detrás do asunto. Así que, non dubida en deixar a súa familia para casar cun home que non coñece. Esta decisión tan valente demostra que ten unha fe extraordinaria. Está claro que é a adecuada! (Xénese 24:29-59).

No momento de coñecer a Isaac, Rebeca cobre a cara cun veo para demostrar que o respecta. Isaac convértea na súa muller e, como ten tan boas cualidades, enamórase dela (Xénese 24:62-67).

Fillos xemelgos

Durante uns 19 anos, Rebeca non ten fillos. Pero ó final, ten xemelgos. O seu embarazo é difícil porque os dous nenos loitan cando están no ventre. Isto fai que ela se queixe a Deus. Pode que nós tamén reaccionemos así cando pasamos por momentos difíciles na nosa vida. Xehová escoita a Rebeca e dálle ánimo. Dille que será nai de dúas nacións e que “o máis vello servirá ó máis novo” (Xénese 25:20-26).

É posible que estas palabras que lle dixo Xehová non sexan a única razón pola que Rebeca quere máis a Xacob, o seu fillo máis novo. Estes dous irmáns son moi diferentes. Xacob é un home sen culpa, pero Esaú dálle moi pouca importancia ás cousas espirituais. De feito, véndelle a Xacob a súa primoxenitura —é dicir, o dereito a herdar as promesas de Deus— por un simple prato de comida. Ademais, Esaú casa con dúas mulleres hititas, o que demostra falta de interese, e incluso desprezo, polos valores espirituais. Isto fai que os seus pais se poñan moi tristes (Xénese 25:27-34; 26:34, 35).

Os esforzos para que Xacob reciba a bendición

A Biblia non di se Isaac sabía que Esaú serviría a Xacob. En todo caso, Rebeca e Xacob tiñan clara unha cousa: a bendición correspondíalle a Xacob. Entón, Rebeca escoita que en canto Esaú lle leve de comer o que cace, Isaac vaino bendicir. Así que actúa decontado, demostrando que ten a mesma decisión e entusiasmo que cando era nova. Dille a Xacob que lle traia dous cabuxos e prepárallos a Isaac do xeito que a el lle gustan. Entón, Xacob ten que facerse pasar por Esaú, pero como ten medo a que o seu pai o descubra e o maldiga, protesta. Mais Rebeca insiste: “Que esa maldición, meu fillo, caia sobre min”. Así que prepara o xantar, disfraza a Xacob e mándao onda seu pai (Xénese 27:1-17).

Non se explica por que Rebeca fixo isto. Moitos din que fixo mal, pero a Biblia non di tal, nin tampouco o dixo Isaac cando caeu na conta de que fora Xacob quen recibira a bendición. De feito, aínda o bendixo máis (Xénese 27:29; 28:3, 4). Rebeca sabía o que Xehová profetizara sobre os seus fillos, así que se asegurou de que Xacob recibise a bendición que lle correspondía. Esta forma de actuar estivo de acordo coa vontade de Xehová (Romanos 9:6-13).

Mandan a Xacob a Harán

Esaú enfádase moito con Xacob e quere vingarse. Pero Rebeca frustra os seus plans mandándolle a Xacob fuxir ata que a seu irmán se lle pase o enfado. Ela pídelle permiso a Isaac para que Xacob poida marchar pero, mostrando bondade, evita dicirlle que Esaú está moi enfadado. Máis ben, dille con moito tacto que está preocupada por se Xacob casa cunha muller cananea. Así que Isaac prohíbelle a Xacob facer isto e envíao a onde vive a familia de Rebeca para que case cunha muller que teme a Deus. Non se sabe se Rebeca volveu ver a Xacob, pero o que fixo beneficiou moito a futura nación de Israel (Xénese 27:43–28:2).

O que sabemos de Rebeca fai que a admiremos moito. Era moi guapa, pero o que a facía realmente fermosa era o seu interior, porque servía a Deus. Isto é precisamente o que Abrahán buscaba nunha nora. As demais cualidades que tiña seguramente superaron as expectativas de Abrahán. Tódalas mulleres cristiás queremos imitar a fe e o valor que demostrou seguindo a guía de Deus, o seu entusiasmo, a súa modestia e a súa hospitalidade. Estas son as cualidades que Xehová busca nunha muller que é realmente exemplar.