تنگهٔ میلفورد
سرزمینها و مردمان
دیداری از زلاندنو
حدود ۸۰۰ سال پیش، اقوام مائوری، هزاران کیلومتر را در اقیانوس پیش رفتند و در زلاندنو یا نیوزیلند مستقر شدند. سرزمینی که آنان کشف کردند با جزایر گرمسیری پولینزی که پشت سر گذاشتند، بسیار متفاوت بود. زلاندنو سرزمین کوهستانها، یخچالها، چشمههای آب گرم و برف بود. پنج قرن پس از آن مردم دیگری از فاصلهٔ بسیار دور از اروپا در آنجا مستقر شدند. امروزه اغلب اهالی این سرزمین با هر دو رسوم انگلوساکسنها و پولینزیاییها آشنا هستند. تقریباً ۹۰ درصد جمعیت در شهرها زندگی میکنند. از نظر موقعیت جغرافیایی شهر ولینگتون جنوبیترین پایتخت در دنیاست.
گِل جوشان در جزیرهٔ شمالی
با وجود این که زلاندنو در ناحیهای دورافتاده قرار گرفته است، مناظر متنوع و زیبا و خیرهکنندهٔ آن هر ساله تا سه میلیون توریست را به خود جلب میکند.
ارتفاع درخت سرخس نقرهای میتواند به بیش از ده متر برسد
تا سال ۱۹۴۸ تصوّر میشد که مرغ تاکاهی که فاقد قدرت پرواز است، منقرض شده است
مجموعهٔ حیات وحش این سرزمین فوقالعاده و بینظیر است. در زلاندنو بیش از هر جای دنیا گونههای مختلفِ مرغانی وجود دارد که فاقد قدرت پروازند. همچنین این سرزمین خانهٔ جانوری به نام تواتاراست؛ خزندهای شبیه به مارمولک که میتواند بیش از ۱۰۰ سال عمر کند. تنها پستانداران بومی، گونههایی از خفاش و چند پستاندار آبزی بزرگ از جمله وال و دلفین هستند.
شاهدان یَهُوَه حدود ۱۲۰ سال است که در زلاندنو مشغول به فعالیتند. آنان در این سرزمین به ۱۹ زبان، کتاب مقدّس را به مردم آموزش میدهند، از جمله زبانهای پولینزیایی، نیویی، راروتونگایی، ساموآیی و تونگایی.
مائوریها با لباس محلی ترانهای را با رقصی هماهنگ به نمایش میگذارند