توضیح آیههای کتاب مقدّس
مکاشفه ۲۱:۱—«آسمانی جدید و زمینی جدید»
«آنگاه آسمانی جدید و زمینی جدید دیدم؛ زیرا آسمان پیشین و زمین پیشین از میان رفته بود. دریا نیز دیگر وجود ندارد.»—مکاشفه ۲۱:۱. ترجمهٔ دنیای جدید.
«و دیدم آسمانی جدید و زمینی جدید، چونکه آسمان اوّل و زمین اوّل درگذشت و دریا دیگر نمیباشد.»—مکاشفه ۲۱:۱. ترجمهٔ قدیم.
مفهوم مکاشفه ۲۱:۱
این آیه به زبان سمبولیک نشان میدهد که پادشاهی خدا جایگزین همهٔ حکومتهای روی زمین میشود. این پادشاهی تمام بدیها و شرارتها را از روی زمین از بین میبرد و بر جامعهای جدید که از این پادشاهی حمایت میکنند، حکومت میکند.
کتاب مکاشفه به صورت سمبولیک نوشته شده است. (مکاشفه ۱:۱) پس منطقی است که آسمان و زمینی که در این آیه به آن اشاره شده سمبولیک باشند. عبارتهای «آسمان جدید» و «زمین جدید» به طور سمبولیک در جاهای دیگر کتاب مقدّس هم آمدهاند. (اِشَعْیا ۶۵:۱۷؛ ۶۶:۲۲؛ ۲پِطرُس ۳:۱۳) بررسی این آیهها و گزارشات دیگر کتاب مقدّس به ما کمک میکند که مفهوم این دو عبارت را درست درک کنیم.
«آسمان جدید.» کتاب مقدّس بعضی وقتها برای نشان دادن حکومتها یا حکمرانان از کلمهٔ «آسمان» استفاده میکند. (اِشَعْیا ۱۴:۱۲-۱۴؛ دانیال ۴:۲۵، ۲۶) برای همین مرجعی توضیح میدهد که «در پیشگوییهای کتاب مقدّس ‹آسمان› به قدرت حکمران یا حکومت اشاره دارد.» a پس میتوان نتیجهگیری کرد که در مکاشفه ۲۱:۱، «آسمان جدید» به پادشاهی خدا اشاره دارد. پادشاهی خدا که بعضی وقتها «پادشاهی آسمانها» خوانده شده، در آیههای دیگر مکاشفه و قسمتهای دیگر کتاب مقدّس هم آمده است. (مَتّی ۴:۱۷؛ اعمال ۱۹:۸؛ ۲تیموتائوس ۴:۱۸؛ مکاشفه ۱:۹؛ ۵:۱۰؛ ۱۱:۱۵؛ ۱۲:۱۰) عیسی، پادشاه این حکومت در آینده «آسمان پیشین» یعنی تمام حکومتهایی را که روی زمین حکمرانی میکنند از بین میبرد و جایگزین آنها میشود.—دانیال ۲:۴۴؛ لوقا ۱:۳۱-۳۳؛ مکاشفه ۱۹:۱۱-۱۸.
«زمین جدید.» کتاب مقدّس نشان میدهد که زمین هیچوقت از بین نمیرود. (مزمور ۱۰۴:۵؛ جامعه ۱:۴) پس منظور از زمینی جدید چیست؟ کتاب مقدّس خیلی وقتها برای اشاره به انسانها از کلمهٔ «زمین» استفاده میکند. (پیدایش ۱۱:۱؛ ۱تواریخ ۱۶:۳۱؛ مزمور ۶۶:۴؛ ۹۶:۱) پس زمین جدید به جامعهای جدید از انسانها اشاره دارد که با میل و رغبت تابع پادشاهی خدا هستند. «زمین پیشین» یا جامعهای از انسانها که مخالف این پادشاهی هستند از بین میروند.
«دریا نیز دیگر وجود ندارد.» در مکاشفه ۲۱:۱، «دریا» هم به صورت سمبولیک آمده است. دریا خیلی وقتها ناآرام و طوفانی میشود. برای همین کتاب مقدّس از این کلمه برای توصیف انسانهایی استفاده میکند که باعث درد و رنج و مشکلات زیادی در جامعه میشوند، چون حاضر نیستند خدا را بشناسند و مطابق معیارهای او زندگی کنند. (اِشَعْیا ۱۷:۱۲، ۱۳؛ ۵۷:۲۰؛ مکاشفه ۱۷:۱، ۱۵) آنها هم از بین میروند. مزمور ۳۷:۱۰ میگوید: «بعد از مدتی کوتاه، شریران نیست و نابود میشوند؛ وقتی به جایی که بودند نگاه کنی، دیگر آنها را نمیبینی.»
مضمون مکاشفه ۲۱:۱
کتاب مکاشفه پیشگویی کرده است که طی «روز سَرور» چه اتفاقاتی میافتد. (مکاشفه ۱:۱۰) مطابق با پیشگوییهای کتاب مقدّس، روز سَرور در سال ۱۹۱۴ شروع شد یعنی وقتی که عیسی به عنوان پادشاه حکومت خدا پادشاهیاش را شروع کرد.b با این حال، عیسی حکمرانیاش را همان موقع روی زمین شروع نکرد. کتاب مقدّس حتی پیشگویی کرده که از آن زمان به بعد وضعیت دنیا خیلی بدتر هم میشود و در کتاب مقدّس این دوران «روزهای آخر» خوانده شده است. (۲تیموتائوس ۳:۱-۵، ۱۳؛ مَتّی ۲۴:۳، ۷؛ مکاشفه ۶:۱-۸؛ ۱۲:۱۲) وقتی این روزهای آخر و سخت به پایان برسند پادشاهی خدا آسمان و زمینی را که به صورت سمبولیک در کتاب مقدّس آمده از بین میبرد و صلح و آرامش را روی زمین برقرار میکند. در آن زمان «زمین جدید» یعنی انسانهایی که میخواهند مطابق با معیارهای خدا زندگی کنند از سلامتی کامل برخوردار میشوند و در بهترین شرایط میتوانند زندگی کنند.—مکاشفه ۲۱:۳، ۴.
این ویدیوی کوتاه را که مروری بر کتاب مکاشفه است تماشا کنید.
a دایرةالمعارف مککِلینتاک و اِسترانگ (۱۸۹۱)، صفحهٔ ۱۲۲.
b برای اطلاعات بیشتر به مقالهٔ «پیشگویی دانیال چه چیزی را در مورد سال ۱۹۱۴ به ما نشان میدهد؟» مراجعه کنید.