دسامبر

آیا آن خواجه‌سرای حبشی برای گرفتن تعمید آماده بود؟‏ توجه کنید که آن مرد حبشی «برای پرستش به اورشلیم رفته بود.‏» (‏اعما ۸:‏۲۷‏)‏ به احتمال زیاد دین یهود را پذیرفته بود و بدون شک از نوشته‌های مقدّس عبری چیزهایی در مورد یَهُوَه آموخته بود،‏ اما مشتاق بود بیشتر بداند.‏ وقتی فیلیپُس آن خواجه‌سرای حبشی را دید،‏ او مشغول خواندن نوشته‌های اِشَعْیای نبی بود،‏ چون می‌خواست بیشتر یاد بگیرد.‏ (‏اعما ۸:‏۲۸‏)‏ او از حبشه تا معبد اورشلیم سفر کرد تا یَهُوَه را بپرستد.‏ خواجه‌سرای حبشی چیزهای جدیدی یاد گرفت که قبلاً نمی‌دانست.‏ مثلاً یاد گرفت که عیسی همان مسیح موعود است.‏ (‏اعما ۸:‏​۳۴،‏ ۳۵‏)‏ از این رو،‏ محبتش به یَهُوَه و عیسی بیشتر شد و تصمیم گرفت تعمید بگیرد و پیرو عیسی مسیح شود.‏ فیلیپُس تشخیص داد که آن مرد آماده است،‏ پس او را تعمید داد.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۸-‏۹ ¶۳-‏۶

اگر ناراستی در ما باشد یَهُوَه از ما راضی نخواهد بود.‏ یَهُوَه از دروغ،‏ به هر شکل آن متنفر است.‏ (‏امث ۶:‏​۱۶،‏ ۱۷‏)‏ با این که امروزه دروغ گفتن برای بسیاری عادی و معمول است،‏ ما مطابق معیار یَهُوَه عمل می‌کنیم.‏ (‏مز ۱۵:‏​۱،‏ ۲‏)‏ مسلّماً ما از دروغ گفتن به شکل صریح و علنی آن پرهیز می‌کنیم.‏ همین طور از این کار پرهیز می‌کنیم که عمداً چیزی بگوییم یا نگوییم تا دیگران نتیجه‌گیری یا برداشتی نادرست کنند.‏ همین طور نباید غیبت کنیم.‏ (‏امث ۲۵:‏۲۳؛‏ ۲تسا ۳:‏۱۱‏)‏ اگر احساس کردید که گفتگو به غیبت کشیده می‌شود،‏ موضوع گفتگو را در جهت مثبت تغییر دهید.‏ در دنیای امروز بدزبانی و سخنان زشت بیداد می‌کند.‏ پس باید سخت تلاش کنیم که گفتارمان برای یَهُوَه پسندیده باشد.‏ یَهُوَه به تلاش‌های ما برای استفادۀ درست از قدرت تکلّم در خدمت موعظه،‏ جلسات جماعت و گفتگوهای روزمره برکت می‌دهد.‏ زمانی که این دنیای دور از خدا بر چیده شود،‏ بسیار آسان‌تر خواهد شد که با سخنانمان یَهُوَه خدا را جلال دهیم.‏—‏یهو ۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۹ ¶۱۸-‏۲۰

هنگامی که می‌بینیم یَهُوَه و عیسی چقدر ما را دوست دارند،‏ می‌خواهیم متقابلاً آن‌ها را دوست داشته باشیم.‏ (‏۱یو ۴:‏۱۰‏)‏ وقتی می‌فهمیم که عیسی برای تک‌تک ما مرد،‏ محبتمان برای او بیشتر می‌شود.‏ پولُس رسول در نامه‌اش به غَلاطیان،‏ در این مورد قدردانی‌اش را ابراز کرد و نوشت:‏ «او چون مرا دوست داشت،‏ جان خود را برای من داد.‏» (‏غلا ۲:‏۲۰‏)‏ یَهُوَه بر اساس فدیهٔ عیسی ما را به سوی خودش جذب کرده است.‏ (‏یو ۶:‏۴۴‏)‏ باعث دلگرمی ماست که یَهُوَه چیزی باارزش در ما دیده است و بهای زیادی پرداخته تا بتوانیم دوستش شویم.‏ این کار یَهُوَه،‏ محبتمان به او و عیسی را بیشتر می‌کند.‏ پس ما باید از خودمان بپرسیم:‏ ‹محبت آن‌ها انگیزهٔ انجام چه کاری را در ما ایجاد می‌کند؟‏› محبتمان به خدا و مسیح در ما این انگیزه را به وجود می‌آورد که به دیگران محبت کنیم.‏—‏۲قر ۵:‏​۱۴،‏ ۱۵؛‏ ۶:‏​۱،‏ ۲‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۸ ¶۶-‏۷

هدف یَهُوَه این است که پرستندگانش شانه‌به‌شانه به او خدمت کنند.‏ کتاب مقدّس نقش مهمی در این کار دارد.‏ خیلی از بخش‌های کتاب مقدّس به خواست یَهُوَه طوری نوشته شده است که فقط افراد فروتن می‌توانند آن را درک کنند.‏ (‏لو ۱۰:‏۲۱‏)‏ مردم در تمام دنیا کتاب مقدّس را می‌خوانند.‏ اما فقط فروتنان پیام آن را درک می‌کنند و آن را به کار می‌برند.‏ (‏۲قر ۳:‏​۱۵،‏ ۱۶‏)‏ یَهُوَه در کتاب مقدّس حکمت خود را نشان می‌دهد.‏ او به تک‌تک ما تعلیم و دلگرمی می‌دهد.‏ وقتی کلام یَهُوَه را می‌خوانیم می‌بینیم که شخصاً به ما علاقه دارد.‏ (‏اشع ۳۰:‏۲۱‏)‏ حتماً بارها برایتان پیش آمده است که آیه‌ای را خوانده‌اید،‏ حس کرده‌اید که آن آیه شخصاً برای شما نوشته شده است!‏ علاوه بر شما،‏ کتاب مقدّس به دل میلیون‌ها نفر دیگر هم می‌نشیند.‏ چطور ممکن است اطلاعات این کتاب اینقدر به‌روز و منطبق با نیازهای تک‌تک ما باشد؟‏ به این دلیل که حکمت مؤلف آن بی‌نظیر است.‏—‏۲تیمو ۳:‏​۱۶،‏ ۱۷‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۴-‏۵ ¶۸-‏۱۰

ما مسیحیان حقیقی یَهُوَه را با تمام وجود دوست داریم و می‌خواهیم به بهترین شکل ممکن او را خدمت کنیم.‏ برای این کار باید اهداف روحانی برای خود بگذاریم.‏ مثلاً این که خصوصیات مسیحی را در خود پرورش دهیم،‏ مهارت‌هایی مفید کسب کنیم و به دنبال راه‌هایی برای خدمت به دیگران باشیم.‏ چرا برای ما مهم است که خادم بهتری برای یَهُوَه شویم و در این راه پیشرفت کنیم؟‏ دلیل اصلی این است که می‌خواهیم یَهُوَه،‏ پدر مهربانمان را خشنود کنیم.‏ وقتی با تمام وجود از توانایی‌ها و استعدادهایمان در خدمت به یَهُوَه استفاده کنیم،‏ او شاد می‌شود.‏ به‌علاوه می‌خواهیم برای برادران و خواهرانمان مفیدتر باشیم.‏ (‏۱تسا ۴:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ چه سال‌های سال است یَهُوَه را خدمت می‌کنیم چه مدتی کوتاه،‏ هر یک از ما می‌تواند از لحاظ روحانی پیشرفت کند.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۲۲ ¶۱-‏۲

عوامل سیاسی این دنیا به زودی به بابِل بزرگ،‏ امپراتوری ادیان کاذب حمله خواهند کرد.‏ مصیبت عظیم با این رویداد آغاز خواهد شد.‏ آیا نابودی ادیان کاذب موجب می‌شود سیل افراد به پرستش یَهُوَه سرازیر شود؟‏ خیر.‏ در مکاشفه باب ۶ می‌خوانیم که در آن دوران سخت کسانی که یَهُوَه را نمی‌پرستند،‏ برای امنیت و حفاظت به قدرت‌های سیاسی و تجاری این دنیا روی می‌آورند،‏ قدرت‌هایی که به کوه تشبیه شده‌اند.‏ از آنجا که این افراد جانب پادشاهی خدا را نمی‌گیرند،‏ مخالف خدا هستند.‏ (‏لو ۱۱:‏۲۳؛‏ مکا ۶:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ واضح است که خادمان وفادار یَهُوَه در آن دورانِ سختِ مصیبت،‏ متفاوتند و به چشم خواهند آمد.‏ چون تنها افرادی بر زمینند که یَهُوَه خدا را می‌پرستند و از «آن وحش» جانبداری نمی‌کنند.‏—‏مکا ۱۳:‏​۱۴-‏۱۷‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۸-‏۹

خبر خوش پادشاهی خدا تنها پیامی نیست که قوم خدا باید به گوش مردم برساند.‏ (‏مت ۲۴:‏۱۴‏)‏ آن‌ها باید از فعالیت فرشتگان که در مکاشفه باب ۸ تا ۱۰ آمده نیز حمایت کنند.‏ این فرشتگان از یک سری رویدادهای ناهنجار علیه کسانی که پادشاهی خدا را نمی‌پذیرند،‏ خبر می‌دهند.‏ به این ترتیب شاهدان یَهُوَه پیام داوری خدا علیه عوامل دنیای شیطان را اعلام می‌کنند،‏ این پیام برای آن‌ها همچون «تگرگ و آتش» است.‏ (‏مکا ۸:‏​۷،‏ ۱۳‏)‏ بله،‏ پایان شرارت نزدیک است.‏ مردم باید این پیام را هم بشنوند تا بتوانند تغییرات لازم را در زندگی خود بدهند و از روز خشم خدا نجات پیدا کنند.‏ (‏صف ۲:‏​۲،‏ ۳‏)‏ البته این پیام،‏ پیامی دلنشین برای مردم نیست،‏ اعلام آن شهامت و شجاعت می‌خواهد.‏ طی مصیبت عظیم شنیدن پیامِ داوریِ نهایی برای مردم سخت‌تر و ناخوشایندتر خواهد بود.‏—‏مکا ۱۶:‏۲۱‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۶-‏۷ ¶۱۸-‏۱۹

یک زن و شوهر مسیحی شاید بارها اصول مربوط به تربیت فرزند را در سخنرانی‌ها شنیده باشند،‏ اما وقتی آن‌ها بچه‌دار می‌شوند این اصول مفهوم عمیق‌تری برایشان پیدا می‌کند.‏ چون باید این اصول را در تربیت فرزندشان به کار بگیرند.‏ این مسئولیت بزرگی است.‏ وقتی شرایط زندگی‌مان تغییر می‌کند بعضی از اصول کتاب مقدّس برایمان مفهوم عمیق‌تری پیدا می‌کند.‏ برای همین پرستندگان یَهُوَه هم مثل پادشاهان اسرائیل همیشه کتاب مقدّس را می‌خوانند و ‹در تمام عمرشان› روی آن تعمّق می‌کنند.‏ (‏تث ۱۷:‏۱۹‏)‏ شما پدر و مادرها این افتخار را دارید که در مورد یَهُوَه به فرزندانتان آموزش بدهید.‏ اما مسلّماً نمی‌خواهید فقط به آن‌ها اطلاعات بدهید،‏ بلکه می‌خواهید کمکشان کنید که یَهُوَه را از ته دل دوست داشته باشند.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۲۶ ¶۲-‏۳

احساس تأسف و پشیمانی بابت گناه به تنهایی کافی نیست.‏ باید آماده باشیم که هماهنگ با آن عمل کنیم.‏ تغییر رویهٔ شخص نیز برای یَهُوَه اهمیت دارد،‏ به این معنی که او نباید دیگر به گناه دست زند و باید آن گونه زندگی کند که یَهُوَه می‌خواهد.‏ (‏اشع ۵۵:‏⁠۷‏)‏ باید طرز فکرش را تغییر دهد و نشان دهد که طرز فکر یَهُوَه راهنمای زندگی اوست.‏ (‏روم ۱۲:‏۲؛‏ افس ۴:‏۲۳‏)‏ باید مصمم باشد که طرز فکر و اعمال نادرست گذشته‌اش را ترک کند.‏ (‏کول ۳:‏​۷-‏۹‏)‏ البته یَهُوَه بر اساس ایمان ما به قربانی عیسی مسیح گناهان ما را می‌بخشد و در چشم او پاک خواهیم بود.‏ یَهُوَه با دیدن تلاش‌هایمان برای تغییر رفتار و رویه‌مان،‏ بر مبنای همین قربانی ما را می‌بخشد.‏—‏۱یو ۱:‏⁠۷‏.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۶-‏۷ ¶۱۶-‏۱۷

آدمیزاد در آزار و آسیب رساندن به همنوعانش کارنامهٔ سیاه و غم‌انگیزی دارد.‏ (‏جا ۸:‏⁠۹‏)‏ تنها چند نمونهٔ آن،‏ سوءاستفاده از اختیارات و قدرت،‏ اَعمال بی‌رحمانه و خشونت‌آمیز،‏ قُلدری در مدارس،‏ تهدید و تحقیر هم‌کلاسی‌ها و حتی رفتارهای بی‌رحمانه و وحشیانه در محیط خانواده است.‏ پس تعجبی ندارد که ما انسان‌ها از همنوعانمان ترس داشته باشیم!‏ اما،‏ شیطان چه فایده‌ای از این ترسِ ما می‌برد؟‏ شیطان در صدد است که ما چنان از انسان‌ها بترسیم که دست از موعظه یا دیگر خواسته‌های خدا بکشیم.‏ دولت‌ها تحت نفوذ شیطان فعالیت ما را ممنوع کرده‌اند و ما را تحت فشار و آزار و اذیت قرار داده‌اند.‏ (‏لو ۲۱:‏۱۲‏)‏ عوامل مختلف دنیای شیطان در مورد شاهدان یَهُوَه اطلاعات کاذب و دروغ‌های بدخواهانه‌ای نشر و پخش می‌کنند.‏ کسانی که این دروغ‌ها را باور می‌کنند،‏ ما را مسخره می‌کنند،‏ حتی به ما حمله می‌کنند.‏ (‏مت ۱۰:‏۳۶‏)‏ آیا این کار شیطان تازگی دارد؟‏ به هیچ وجه!‏ او در قرن اول هم همین ترفندها را به کار بست.‏—‏اعما ۵:‏​۲۷،‏ ۲۸،‏ ۴۰‏.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۱۰-‏۱۱

‏‹عدهٔ زیادی که به راه راست هدایت می‌شوند› شامل چه کسانی هستند؟‏ این گروه،‏ از رستاخیزیافتگان،‏ کسانی که از حارمَگِدّون نجات پیدا می‌کنند و همچنین فرزندانی که در دنیای جدید متولّد می‌شوند تشکیل می‌شود.‏ تا آخر هزار سال همهٔ انسان‌ها به کاملیت می‌رسند.‏ باید به یاد داشته باشیم که کاملیت به این معنی نیست که حتماً زندگی ابدی خواهیم داشت.‏ مثلاً آدم و حوّا را در نظر بگیرید.‏ آن‌ها کامل بودند،‏ ولی اگر می‌خواستند تا ابد زندگی کنند باید از یَهُوَه اطاعت می‌کردند.‏ متأسفانه آن‌ها مطیع یَهُوَه نماندند.‏ (‏روم ۵:‏۱۲‏)‏ آیا همهٔ آن‌هایی که تا آخر هزار سال به کاملیت می‌رسند تا ابد از حاکمیت یَهُوَه پشتیبانی می‌کنند؟‏ یا ممکن است بعضی از آن‌ها مثل آدم و حوّا به یَهُوَه پشت کنند؟‏ مهم است که جواب این سؤالات را پیدا کنیم.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۲-‏۱۴

آیا با وجود وضعیت امروزهٔ دنیا باور می‌کنید که روزی زندگی‌مان بهتر خواهد شد؟‏ پیوندهای خانوادگی سست شده.‏ شاهدیم که خشونت،‏ پرخاشگری و خودخواهی در میان اکثر مردم بیشتر شده.‏ اعتماد مردم به مسئولین و سیاستمداران سلب شده.‏ اما جالب این که همهٔ این‌ها مایهٔ اطمینان خاطر ماست که وضعیتِ بهتری در پیش است.‏ چرا؟‏ چون این رفتار مردم همان پیشگویی کتاب مقدّس در مورد «روزهای آخر» است.‏ (‏۲تیمو ۳:‏​۱-‏۵‏)‏ تحقق این پیشگویی که هیچ انسان صادقی نمی‌تواند منکرش شود،‏ ثابت می‌کند که عیسی مسیح به عنوان پادشاه حکمرانی را آغاز کرده است.‏ اما کتاب مقدّس در مورد پادشاهی خدا پیشگویی‌های بسیاری دارد و این تنها یکی از آن‌هاست.‏ تمام این پیشگویی‌ها مثل تکه‌های یک پازل در کنار یکدیگر،‏ تصویری واضح و روشن می‌سازد،‏ تصویری از برنامهٔ زمانی یَهُوَه خدا از رویدادهای آینده و این که ما کجای این تصویریم.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۲ ¶۱-‏۲

طی شیوع بیماری کووید-‏۱۹ برای شرکت در جلسات جماعت و خدمت در فعالیت موعظه راهنمایی‌های روشن و مشخصی گرفتیم.‏ تقریباً یک‌شبه ترتیبات شرکت در جلسات جماعت،‏ مجمع‌ها و کنگره‌ها از طریق اینترنت داده شد.‏ با نامه‌نگاری و تماس تلفنی شروع به موعظه کردیم.‏ یَهُوَه زحمات و تلاش‌های ما را برکت داد.‏ از شعبه‌های مختلف گزارش‌هایی در مورد افزایش تعداد مبشّران داده شد.‏ خیلی‌ها در این دوران تجربیات دلگرم‌کننده و جالبی داشته‌اند.‏ شاید از دید برخی،‏ سازمان ما بیش از حد در مورد این بیماریِ همه‌گیر محتاط بوده است.‏ اما بارها و بارها،‏ به ما ثابت شده که راهنمایی‌هایی که گرفتیم بجا و درست بوده است.‏ تأمّل بر این که عیسی به چه شیوهٔ پرمهری قومش را رهبری می‌کند،‏ به ما قوّت‌قلب می‌دهد و به ما اطمینان می‌دهد که هر چه در آینده پیش آید یَهُوَه خدا و پسرش با ما خواهند بود.‏—‏عبر ۱۳:‏​۵،‏ ۶‏.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۱۳ ¶۱۵-‏۱۶

در کنار حمد و ستایش یَهُوَه خدا می‌خواهیم بابت چیزهای فوق‌العاده‌ای که برای ما مهیا کرده نیز از او شکرگزار باشیم،‏ مثلاً بابت رنگ‌های خیره‌کننده و زیبای گل‌ها،‏ تنوع در خوراکی‌های لذیذ و همنشینی‌های نیروبخش با دوستانی عزیز.‏ پدر آسمانی پرمهرمان،‏ برای شادی ما همهٔ این‌ها و بسیاری چیزهای دیگر را فراهم کرده است.‏ (‏مز ۱۰۴:‏​۱۲-‏۱۵،‏ ۲۴‏)‏ مهم‌تر این که می‌خواهیم برای خوراک روحانی که به وفور در اختیارمان است از او سپاسگزار باشیم.‏ همین طور برای امید و آیندهٔ بی‌نظیری که پیش رویمان گذاشته است.‏ ممکن است فراموش کنیم بابت کمک‌های یَهُوَه از او تشکر کنیم.‏ چه می‌توان کرد؟‏ می‌توانید فهرستی از درخواست‌هایتان را یادداشت کنید،‏ چند وقت یکبار نگاهی به آن بیندازید و ببینید یَهُوَه چطور آن‌ها را پاسخ داده است.‏ بعد بابت آن‌ها از او تشکر کنید.‏—‏کول ۳:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۸-‏۹

مطالعه کردن کافی نیست،‏ باید هر چیزی که می‌خوانیم را در زندگی به کار ببریم.‏ فقط به این شکل می‌توانیم در زندگی شاد باشیم.‏ (‏یعقو ۱:‏۲۵‏)‏ ما چطور مطمئن باشیم که هماهنگ با حقیقت زندگی می‌کنیم؟‏ یک برادر پیشنهاد می‌کند که برای پیشرفتمان می‌توانیم هنگام مطالعه،‏ نقاط ضعف و قوّتمان را بررسی کنیم.‏ پولُس رسول هم با اشاره به این موضوع گفت:‏ «بیایید تا هر جا که پیش رفته‌ایم،‏ به نحوی مرتب در همان راه گام برداریم.‏» (‏فیلیپ ۳:‏۱۶‏)‏ ‹گام برداشتن در حقیقت› فایده‌های زیادی به ما می‌رساند.‏ با این کار،‏ کیفیت زندگی‌مان را بالا می‌بریم و همین طور یَهُوَه و هم‌ایمانمان را خوشحال می‌کنیم.‏ (‏امث ۲۷:‏۱۱؛‏ ۳یو ۴‏)‏ این‌ها واقعاً بهترین دلایلی هستند که حقیقت را دوست داشته باشیم و هماهنگ با آن زندگی کنیم‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۱۹ ¶۱۶-‏۱۸

پیران جماعت چطور می‌توانند نشان بدهند که یَهُوَه و عیسی را دوست دارند؟‏ یک روش مهم این است که به نیازهای گوسفندان عیسی رسیدگی کنند.‏ (‏۱پطر ۵:‏​۱،‏ ۲‏)‏ عیسی این نکته را به روشنی برای پِطرُس رسول بیان کرد.‏ احتمالاً پِطرُس بعد از سه بار انکار عیسی می‌خواست محبتش را به او ثابت کند.‏ عیسی بعد از رستاخیزش از پِطرُس پرسید:‏ «شَمعون،‏ پسر یوحنا آیا مرا دوست داری؟‏» ما می‌توانیم مطمئن باشیم که پِطرُس حاضر بود هر کاری کند تا محبت خود را به سَرورش ثابت کند.‏ عیسی به پِطرُس گفت:‏ «گوسفندان کوچکم را شبانی کن.‏» (‏یو ۲۱:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ پِطرُس تا آخر عمرش از گوسفندان عیسی مراقبت کرد و ثابت کرد که عیسی را دوست دارد.‏ پیران جماعت،‏ شما چطور می‌توانید نشان دهید که به اهمیت سخنان عیسی به پِطرُس پی برده‌اید؟‏ شما با شبانی دیگران و کمک کردن به اشخاص غیرفعال برای بازگشت به سوی یَهُوَه،‏ محبتتان به یَهُوَه و عیسی را نشان می‌دهید.‏ —‏حز ۳۴:‏​۱۱،‏ ۱۲‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۹ ¶۱۰-‏۱۱

تصوّر این که مشکلی که با آن روبرویید برای کسی قابل درک نیست،‏ می‌تواند خطرناک باشد.‏ این طرز فکر باعث می‌شود که امیدتان را از دست بدهید و دیگر با امیال نادرست مبارزه نکنید.‏ در کتاب مقدّس آمده است:‏ «هنگام آن وسوسه راه گریزی نیز مهیا خواهد ساخت تا بتوانید در برابر آن پایداری کنید.‏» بنابراین،‏ حتی اگر یک تمایل نادرست قوی داشته باشیم،‏ می‌توانیم بر آن غلبه کنیم.‏ یَهُوَه کمکمان می‌کند که مطابق امیال نادرستمان عمل نکنیم.‏ باید همیشه به خاطر داشته باشیم که به خاطر ناکاملی،‏ گاهی امیال نادرست به سراغمان می‌آید.‏ در این صورت می‌توانیم با قاطعیت عمل کنیم،‏ مثل یوسِف که سریع از دست زن فوتیفار فرار کرد.‏ (‏پیدا ۳۹:‏۱۲‏)‏ پس مصمم باشید که طبق امیال نادرستتان عمل نکنید.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۶-‏۱۷

عدالت یکی از خصوصیات یَهُوَه است.‏ (‏تث ۳۲:‏⁠۴‏)‏ یَهُوَه به خاطر عدالتش بین انسان‌ها تبعیض قائل نمی‌شود.‏ (‏اعما ۱۰:‏​۳۴،‏ ۳۵‏)‏ این خصوصیت یَهُوَه در انتخاب زبان نگارش کتاب مقدّس دیده می‌شود.‏ یَهُوَه وعده داد که در زمان آخر شناخت مردم از حقیقت زیاد می‌شود.‏ (‏دان ۱۲:‏⁠۴‏)‏ ترجمه،‏ انتشار و پخش کتاب مقدّس و نشریات مسیحی‌مان،‏ باعث شده است که شناخت مردم از حقیقت بیشتر شود.‏ شاهدان یَهُوَه کل کتاب مقدّس یا بخشی از آن را به بیش از ۲۴۰ زبان ترجمه کرده‌اند و هر کس که بخواهد می‌تواند به طور رایگان آن را دریافت کند.‏ در نتیجه قبل از این که پایان این دنیا برسد،‏ مردم زیادی از همهٔ ملت‌ها می‌توانند خبر خوش پادشاهی خدا را بشنوند.‏ (‏مت ۲۴:‏۱۴‏)‏ یَهُوَه خدای عادل،‏ می‌خواهد که همهٔ انسان‌ها این فرصت را داشته باشند که از طریق کلامش با او آشنا شوند.‏ این نشانهٔ محبت یَهُوَه به تک‌تک ماست.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۲

مطمئناً همهٔ ما درستکاری و عدالت را دوست داریم.‏ ولی ما ناکاملیم و اگر مراقب نباشیم تعریف دنیا از عدالت و درستکاری می‌تواند به‌راحتی بر ما تأثیر بگذارد.‏ (‏اشع ۵:‏۲۰‏)‏ رهبران مذهبی دوران عیسی،‏ خودشان را عادل و درستکار می‌دانستند.‏ ولی عیسی آن‌ها را به شدّت محکوم کرد،‏ چون آن‌ها در مورد بقیه قضاوت می‌کردند و خودشان معیارهای خوب و بد را تعیین می‌کردند.‏ (‏جا ۷:‏۱۶؛‏ لو ۱۶:‏۱۵‏)‏ امروزه هم بعضی‌ها رفتاری مشابه دارند.‏ آن‌ها ادعا می‌کنند که درستکارند،‏ ولی این ادعا بر طبق معیارهای خودشان است.‏ این اشخاص معمولاً خودپسند و مغرور هستند و در مورد دیگران قضاوت می‌کنند.‏ یَهُوَه این خصوصیات را دوست ندارد،‏ چون مخالف معیارهای عادلانهٔ اوست.‏ خصوصیت زیبای درستکاری به این معنی است که آنچه در نظر خدا درست است انجام بدهیم.‏ در کتاب مقدّس کلماتی که درستکاری یا عدالت ترجمه شده،‏ به معنی زندگی طبق معیارهای عادلانهٔ یَهُوَه است.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۷ ¶۳-‏۵

عیسی با وجود ضعف‌های شاگردانش به آن‌ها اعتماد داشت.‏ (‏یو ۱۵:‏ ۱۶‏)‏ وقتی یعقوب و یوحنا جایگاه خاصّی از عیسی در پادشاهی خدا درخواست کردند،‏ عیسی نیّتشان را از خدمت به خدا زیر سؤال نبرد و اجازه داد که همچنان به عنوان رسولانش خدمت کنند.‏ (‏مرق ۱۰:‏​۳۵-‏۴۰‏)‏ بعدها وقتی عیسی در شب مرگش دستگیر شد،‏ همهٔ شاگردانش او را ترک کردند.‏ (‏مت ۲۶:‏۵۶‏)‏ اما عیسی اعتمادش را به آن‌ها از دست نداد.‏ او از ضعف‌های آن‌ها کاملاً آگاه بود،‏ اما «تا به آخر به ایشان محبت کرد.‏» (‏یو ۱۳:‏⁠۱‏)‏ وقتی عیسی رستاخیز یافت به ۱۱ رسول وفادارش مسئولیت سنگینی سپرد.‏ آن‌ها باید کار شاگردسازی را هدایت می‌کردند و از پیروان باارزش عیسی مراقبت می‌کردند.‏ (‏مت ۲۸:‏​۱۹،‏ ۲۰؛‏ یو ۲۱:‏​۱۵-‏۱۷‏)‏ اعتماد عیسی به این مردان بجا بود،‏ چون آن‌ها تا آخر عمرشان وفادار ماندند.‏ واقعاً که عیسی،‏ در اعتماد به انسان‌های ناکامل نمونهٔ خوبی بجا گذاشت.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۶ ¶۱۲

اگر اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه به ما توجه و محبت دارد و هیچ‌وقت ما را تنها نمی‌گذارد،‏ دیگر از شیطان ترسی به دل راه نمی‌دهیم.‏ برای مثال،‏ نویسندهٔ مزمور ۱۱۸ در شرایط سختی بود.‏ دشمن کم نداشت،‏ دشمنانی که مقام و منصبی هم داشتند.‏ (‏آیات ۹،‏ ۱۰)‏ گاه شدیداً تحت فشار بود.‏ (‏آیهٔ ۱۳)‏ در کنار همهٔ این‌ها از طرف خدا سخت تنبیه و تأدیب شده بود.‏ (‏آیهٔ ۱۸)‏ با همهٔ این‌ها می‌گوید:‏ «نخواهم ترسید.‏» او تنبیه شده بود،‏ اما شک نداشت که پدر آسمانی‌اش دوستش دارد.‏ مزمورنویس اطمینان داشت که در هر شرایطی،‏ یَهُوَه خدای مهربان همیشه آمادهٔ کمک به اوست.‏ (‏مز ۱۱۸:‏۲۹‏)‏ ما هم نباید در این که یَهُوَه خدا دوستمان دارد،‏ هیچ شکی به دل راه دهیم.‏ اطمینان از این موضوع به ما کمک می‌کند که بر این ترس‌هایمان غلبه کنیم:‏ ۱)‏ ترس از تأمین نشدن معاش خانواده.‏ ۲)‏ ترس از انسان و ۳)‏ ترس از مرگ.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۳-‏۴

ما باید به پرستش یَهُوَه در زندگی اولویت دهیم.‏ یَهُوَه به عنوان آفریدگار ما شایستهٔ پرستش است.‏ (‏مکا ۴:‏۱۱؛‏ ۱۴:‏​۶،‏ ۷‏)‏ بنابراین ما باید یَهُوَه را «در روح و راستی» بپرستیم؛‏ یعنی روشی که مورد تأیید اوست.‏ (‏یو ۴:‏​۲۳،‏ ۲۴‏)‏ خواست ما این است که روح‌القدس هدایتمان کند تا بتوانیم هماهنگ با تعالیم کتاب مقدّس یَهُوَه را بپرستیم.‏ حتی اگر در کشوری زندگی می‌کنیم که فعالیتمان در آنجا محدود یا ممنوع است،‏ باید پرستش یَهُوَه را در اولویت قرار دهیم.‏ در حال حاضر بیشتر از ۱۰۰ نفر از برادران و خواهرانمان به خاطر ایمانشان در زندان هستند.‏ با این وجود آن‌ها از دعا کردن،‏ مطالعهٔ کتاب مقدّس و موعظهٔ خبر خوش دست نمی‌کشند.‏ اگر به خاطر پرستشمان مورد آزار و اذیت قرار بگیریم یا به ما ناسزا بگویند،‏ می‌توانیم شاد باشیم چون می‌دانیم که یَهُوَه با ماست و به ما پاداش می‌دهد.‏—‏ ۱پطر ۴:‏۱۴‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۹ ¶۱۳

یَهُوَه پندهای حکیمانه‌اش را در دسترس ما قرار می‌دهد.‏ مثلاً پندهای کتاب امثال همیشه کاربرد دارد و زندگی ما را بهتر می‌کند.‏ بیایید در این زمینه به دو نمونه توجه کنیم.‏ اول،‏ به آنچه دارید قانع باشید.‏ کتاب امثال ۲۳:‏ ۴،‏ ۵ می‌گوید:‏ ‹خویشتن را برای ثروتمند شدن از پا مَیَفکن؛‏ .‏ .‏ .‏ زیرا ثروت چون عقاب بال می‌گیرد و می‌پَرَد!‏› با این وجود امروزه ثروتمندان و فقیران سخت تلاش می‌کنند تا پول بیشتری به دست بیاورند.‏ کارهای آن‌ها باعث بدنامی‌شان می‌شود،‏ به روابطشان صدمه می‌زند و حتی سلامتی‌شان را به خطر می‌اندازد.‏ (‏امث ۲۸:‏۲۰؛‏ ۱تیمو ۶:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ دوم،‏ قبل از صحبت کردن فکر کنید.‏ اگر مراقب نباشیم حرف‌هایمان می‌تواند باعث صدمات زیادی شود.‏ کتاب امثال ۱۲:‏ ۱۸ می‌گوید:‏ «هستند که سخنان باطل‌شان چون ضرب شمشیر است،‏ اما زبان حکیمان شفا می‌بخشد.‏» (‏ه‌ن‏)‏ اگر در مورد خطاهای دیگران غیبت نکنیم روابطمان را با آن‌ها حفظ می‌کنیم.‏—‏امث ۲۰:‏۱۹‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۱ ¶۱۴؛‏ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۶-‏۱۷

حِزْقیال پیامی را که قرار بود برساند،‏ باید خوب هضم می‌کرد.‏ آن پیام باید جزوی از وجودش می‌شد و عمیقاً روی احساسات او تأثیر می‌گذاشت.‏ پس از آن اتفاق عجیبی افتاد.‏ حِزْقیال دید که طومار ‹همچون عسل شیرین است.‏› (‏حز ۳:‏⁠۳‏)‏ این به چه معنا بود؟‏ نمایندهٔ یَهُوَه بودن برای حِزْقیال تجربهٔ شیرین و دلپذیری بود.‏ (‏مز ۱۹:‏​۸-‏۱۱‏)‏ برای او افتخار بزرگی بود که به عنوان نبی یَهُوَه انتخاب شود.‏ بعدها یَهُوَه به حِزْقیال گفت:‏ «تمامی کلامی را که به تو می‌گویم،‏ به گوش خود بشنو و در دل خود جای ده.‏» (‏حز ۳:‏۱۰‏)‏ در واقع یَهُوَه به حِزْقیال گفت که پیام نوشته شده در طومار را به حافظه‌اش بسپارد و در آن تعمّق کند.‏ این کار به حِزْقیال نیرو بخشید.‏ او همچنین پیام مهمی داشت تا به مردم برساند.‏ (‏حز ۳:‏۱۱‏)‏ حِزْقیال با داشتن پیام خدا در دل و بر زبانش،‏ آماده بود که مسئولیتش را به انجام برساند.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۶ ¶۱۲-‏۱۴

اگر تغییری در سازمان یَهُوَه،‏ وفاداری شما را تحت آزمایش قرار دهد چه کار باید بکنید؟‏ از تغییراتی که در سازمان یَهُوَه انجام می‌شود کاملاً پشتیبانی کنید.‏ وقتی که اسرائیلیان در صحرا بودند قُهاتیان مسئولیت مهمی بر عهده داشتند.‏ هر وقت که اسرائیلیان کوچ می‌کردند آن‌ها موظف بودند که صندوق عهد را در جلوی مردم حمل کنند.‏ (‏اعد ۳:‏​۲۹،‏ ۳۱؛‏ ۱۰:‏۳۳؛‏ یوش ۳:‏​۲-‏۴‏)‏ چه افتخاری!‏ اما وقتی اسرائیلیان در سرزمین موعود ساکن شدند مسئولیت قُهاتیان تغییر کرد؛‏ دیگر لازم نبود صندوق عهد را جابه‌جا کنند.‏ (‏۱توا ۶:‏​۳۱-‏۳۳؛‏ ۲۶:‏​۱،‏ ۲۴‏)‏ قُهاتیان شکایت نکردند که کار چشمگیری مثل مسئولیت قبلی‌شان می‌خواهند.‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ از تغییراتی که در سازمان یَهُوَه انجام می‌شود کاملاً پشتیبانی کنیم،‏ حتی اگر روی مسئولیت ما تأثیر می‌گذارد.‏ از هر وظیفه‌ای که به ما داده می‌شود لذّت ببریم.‏ فراموش نکنیم که وظیفهٔ ما باعث نمی‌شود که ارزشمان کم یا زیاد شود.‏ مطیع بودن ما برای یَهُوَه از انجام هر وظیفه‌ای باارزش‌تر است.‏—‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۰-‏۱۱

وقتی پولُس زندانی شد اُنیسیفوروس بر عکس دیگران از او نگهداری کرد.‏ او به خاطر این که پولُس ‹زندانی و در بند زنجیر بود› خجالت نکشید.‏ او حتی زحمت زیادی کشید تا پولُس را پیدا و از او پشتیبانی کند.‏ حتی جانش را به خطر انداخت.‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ نباید اجازه دهیم ترس از انسان بر ما چیره شود و جلوی کمک به برادرانمان را که مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند بگیرد.‏ ما باید از آن‌ها دفاع و به آن‌ها کمک کنیم،‏ چون به محبت و پشتیبانی ما نیاز دارند.‏ (‏امث ۱۷:‏۱۷‏)‏ توجه کنید که برادران و خواهرانمان در روسیه چطور از هم‌ایمانانشان که به زندان افتادند پشتیبانی می‌کنند؟‏ وقتی بعضی از آن‌ها دادگاهی می‌شوند برادران و خواهران زیادی به آنجا می‌روند تا از آن‌ها حمایت کنند.‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ وقتی برادران مسئول متهم و دستگیر می‌شوند یا آزار و اذیت می‌بینند،‏ نباید بترسیم.‏ برای آن‌ها دعا کنیم،‏ از خانواده‌هایشان مراقبت کنیم و به دنبال راهی باشیم تا از آن‌ها پشتیبانی کنیم.‏—‏اعما ۱۲:‏۵؛‏ ۲قر ۱:‏​۱۰،‏ ۱۱‏.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۱۷ ¶۱۱-‏۱۲

پیران مسیحی از لحاظ عاطفی و روحانی از برادران و خواهرانشان حمایت می‌کنند.‏ (‏۱پطر ۵:‏⁠۲‏)‏ وقتی فاجعه‌ای رخ می‌دهد،‏ آن‌ها باید اول به فکر امنیت برادران و خواهرانشان باشند تا مطمئن شوند خوراک،‏ پوشاک و مسکن دارند.‏ همچنین برادران و خواهران ماه‌ها بعد از یک فاجعه،‏ نیاز به پشتیبانی روحانی و عاطفی دارند.‏ (‏یو ۲۱:‏۱۵‏)‏ برادری به اسم هارولد که در یک کمیتهٔ شعبه خدمت می‌کند و برادران و خواهران مصیبت‌زدهٔ زیادی را ملاقات کرده است،‏ می‌گوید:‏ «خیلی طول می‌کشد که آن‌ها به زندگی عادی برگردند.‏ خاطرات از دست دادن عزیزان و موقعیت خطرناکی که در آن بودند،‏ یا از دست دادن دارایی،‏ مرتب به یادشان می‌آید و مایهٔ غم و غصهٔ آن‌ها می‌شود.‏ این نشانهٔ کمبود ایمان نیست،‏ بلکه یک واکنش طبیعی است.‏» پیران جماعت،‏ این پند را به گوش بگیرید که می‌گوید:‏ «با کسانی که گریانند،‏ گریه کنید.‏»—‏روم ۱۲:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۲۲ ¶۱؛‏ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۱۰-‏۱۱

یَهُوَه با سخاوتمندی روح مقدّسش را در اختیارمان قرار می‌دهد تا بتوانیم در انجام کار درست پیروز شویم.‏ وقتی کلام خدا را می‌خوانیم،‏ در واقع اجازه می‌دهیم روح خدا روی ما تأثیر بگذارد.‏ همین طور با شرکت در جلسات می‌توانیم روح‌القدس را دریافت کنیم.‏ جلسات به ما این انگیزه را می‌دهد که کار درست را انجام بدهیم،‏ چون با برادران و خواهرانی وقت صرف می‌کنیم که مثل ما در این راه تلاش می‌کنند.‏ (‏عبر ۱۰:‏​۲۴،‏ ۲۵؛‏ ۱۳:‏⁠۷‏)‏ به علاوه،‏ وقتی در دعا به یَهُوَه التماس می‌کنیم که کمکمان کند،‏ روح مقدّسش را به ما می‌دهد تا بتوانیم همچنان با ضعف‌هایمان مقابله کنیم.‏ انجام این فعالیت‌ها،‏ تمایلات نادرست را کاملاً از بین نمی‌برد،‏ اما کمکمان می‌کند که مطابق آن امیال عمل نکنیم.‏ اگر یک برنامهٔ مرتب روحانی را شروع کرده‌ایم،‏ خوب است که آن را حفظ کنیم و همچنان تمایلات درست در خودمان پرورش دهیم.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۳-‏۱۴

با اینکه کتاب مقدّس کتابی مخصوص سلامت و رژیم غذایی نیست،‏ اما دیدگاه یَهُوَه را در مورد این موضوعات نشان می‌دهد.‏ برای مثال در کتاب مقدّس آمده از چیزهایی که به بدنمان صدمه می‌زند دوری کنیم.‏ (‏جا ۱۱:‏۱۰‏)‏ کتاب مقدّس پرخوری و مستی را محکوم می‌کند،‏ چون به بدن ما آسیب می‌رسانند و ممکن است باعث مرگ ما بشوند.‏ (‏امث ۲۳:‏۲۰‏)‏ یَهُوَه از ما انتظار دارد که موقع خوردن و نوشیدن تعادل را حفظ کنیم و خویشتندار باشیم.‏ (‏۱قر ۹:‏۲۵‏)‏ ما با قدرت تشخیصمان می‌توانیم تصمیماتی بگیریم که نشان می‌دهد برای زندگی‌ای که خدا به ما بخشیده ارزش قائلیم.‏ (‏مز ۱۱۹:‏​۹۹،‏ ۱۰۰؛‏ امث ۲:‏۱۱‏)‏ برای مثال ما در انتخاب نوع غذایمان مراقب هستیم.‏ پس اگر غذایی که دوست داریم ما را مریض می‌کند،‏ طبیعی است که باید از آن پرهیز کنیم.‏ به علاوه اگر به اندازهٔ کافی بخوابیم،‏ مرتب ورزش کنیم،‏ بهداشت شخصی‌مان را رعایت کنیم و خانه‌مان را تمیز نگه داریم،‏ عاقلانه عمل کرده‌ایم.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۲۱ ¶۶-‏۷

هنگام خواندن کتاب مقدّس چطور می‌توانیم گوهرهای روحانی پیدا کنیم؟‏ به آیهٔ ۲تیموتائوس ۳:‏​۱۶،‏ ۱۷ توجه کنید.‏ در آنجا آمده:‏ ‹کلِ نوشته‌های مقدّس برای تعلیم،‏ توبیخ،‏ اصلاح امور و تأدیب مفید است.‏› حتی بعضی از بخش‌های کتاب مقدّس که کمتر به آن‌ها رجوع می‌کنیم می‌توانند از این جهات برایمان مفید باشند.‏ ببینید گزارشی که می‌خوانید در مورد یَهُوَه،‏ مقصودش یا اصول کتاب مقدّس چه تعلیمی می‌دهد.‏ دقت کنید از چه جهت می‌تواند برای توبیخ مفید باشد.‏ مثلاً آن آیات چطور کمک می‌کند که تمایلات یا طرز فکر نادرست را تشخیص دهیم و از آن‌ها اجتناب کنیم.‏ دقت کنید چطور می‌توانید با استفاده از آن گزارش در موعظه یک عقیدهٔ غلط را اصلاح کنید.‏ همین طور در آیات به دنبال تأدیبی باشید که یَهُوَه در اختیارتان می‌گذارد تا بتوانید مثل او به مسائل نگاه کنید.‏ وقتی این چهار نکته را در نظر داشته باشیم گوهرهای روحانی‌ای پیدا می‌کنیم که خواندن کتاب مقدّس را پربار می‌کند.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۱

در یک پیشگویی از کتاب دانیال به «هفت زمان» اشاره شده و گفته شده عیسی در پایان آن دوران،‏ در مقام پادشاه،‏ حکمرانی را آغاز می‌کند.‏ چه زمانی این رویداد شادی‌بخش رخ داد؟‏ (‏دانیال ۴:‏​۱۰-‏۱۷‏)‏ «هفت زمان» دورهٔ زمانی به مدت ۲۵۲۰ سال است.‏ آغاز این دوره سال ۶۰۷ ق.‏م.‏ بود،‏ زمانی که بابِلیان آخرین پادشاه در اورشلیم را که بر تخت یَهُوَه نشسته بود بر کنار کردند.‏ پایان این دوره سال ۱۹۱۴ بود،‏ زمانی که یَهُوَه خدا آن که حق پادشاهی دارد،‏ یعنی عیسی مسیح را بر تخت پادشاهی نشاند.‏ (‏حز ۲۱:‏​۲۵-‏۲۷‏)‏ آگاهی از این پیشگویی چه فایده‌ای دارد؟‏ درک پیشگویی «هفت زمان» به ما اطمینان می‌دهد که یَهُوَه به قول‌هایش به موقع عمل خواهد کرد.‏ همان طور که یَهُوَه پادشاهی‌اش را در زمان تعیین‌شده برقرار کرد،‏ تمامی پیشگویی‌های دیگر را هم طبق برنامهٔ زمانی‌اش انجام خواهد داد.‏ پس یَهُوَه به موقع وارد عمل خواهد شد و روز یَهُوَه قطعاً در وقتش خواهد آمد.‏—‏حب ۲:‏⁠۳‏.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۳ ¶۳-‏۵