مه

یوحنا بعد از دیدن گروه آسمانی،‏ گروه دیگری را نیز می‌بیند.‏ او «گروهی عظیم» می‌بیند که برخلاف ۱۴۴٬۰۰۰ نفر بی‌شمارند و تعدادشان مشخص نیست.‏ از «گروه عظیم» چه می‌دانیم؟‏ به یوحنا گفته می‌شود:‏ «اینان کسانی هستند که از مصیبت عظیم بیرون آمده‌اند و رداهای خود را در خون برّه شسته و سفید کرده‌اند.‏» (‏مکا ۷:‏۱۴‏)‏ این گروه از مصیبت عظیم نجات می‌یابند و روی زمین از برکات شگفت و فراوانی برخوردار می‌شوند.‏ (‏مز ۳۷:‏​۹-‏۱۱،‏ ۲۷-‏۲۹؛‏ امث ۲:‏​۲۱،‏ ۲۲؛‏ مکا ۷:‏​۱۶،‏ ۱۷‏)‏ چه جزو گروهی باشید که آینده‌شان در آسمان است چه بر زمین،‏ آیا تصویر خود را در مکاشفه باب ۷ می‌بینید؟‏ بجاست خود را در جریان این رویدادها مجسم کنید.‏ به‌راستی برای تک‌تک ما چه دوران شادی‌آوری خواهد بود!‏ در آن زمان چقدر از این که جانب یَهُوَه را گرفته‌ایم خوشحال خواهیم بود.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۱۶ ¶۶-‏۷

اگر شما با تصمیم مهمی روبرو بوده‌اید،‏ مطمئناً به یَهُوَه دعا کرده‌اید تا به شما حکمت دهد.‏ (‏یعقو ۱:‏⁠۵‏)‏ سلیمان پادشاه گفت:‏ «حکمت،‏ برترین است.‏» (‏امث ۴:‏​۷‏،‏ ه‌ن‏)‏ البته منظور او حکمت بشری نیست؛‏ بلکه حکمتی است که یَهُوَه خدا می‌دهد.‏ آیا این حکمت می‌تواند برای مقابله با مشکلات زندگی به ما کمک کند؟‏ بله.‏ یک راه برای به دست آوردن حکمت این است که از دو نفر که حکمتشان زبانزد همه بود الگو بگیریم و تعالیمشان را در زندگی‌مان بکار بگیریم.‏ اول به نمونهٔ سلیمان پادشاه توجه کنیم.‏ کتاب مقدّس در مورد او می‌گوید:‏ «خدا به سلیمان بی‌اندازه حکمت و قدرت تشخیص داد.‏» (‏۱پاد ۴:‏۲۹‏)‏ بعد نمونهٔ عیسی را در نظر بگیریم که حکمتی بی‌نظیر داشت.‏ (‏مت ۱۲:‏۴۲‏)‏ در مورد او پیشگویی شده بود که «روح خداوند بر او قرار خواهد یافت،‏ روح حکمت و فهم.‏»—‏اشع ۱۱:‏​۲‏،‏ ه‌ن.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

در هر سنی هم که باشیم باز هم می‌توانیم هدفی روحانی برای خود بگذاریم.‏ به نمونۀ خواهری ۷۵ ساله به نام بِوِرلی توجه کنید.‏ ضعف و بیماری راه رفتن را برای او مشکل کرده بود،‏ اما مشتاق بود که در فعالیت ویژۀ یادبود مرگ مسیح بیشتر فعال باشد.‏ پس هدف‌هایی مشخص برای خود گذاشت.‏ رسیدن به این اهداف او را خیلی شاد کرد.‏ تلاش‌های او دیگران را هم بر آن داشت که در خدمت موعظه فعال‌تر شوند.‏ یَهُوَه خدا برای تلاش‌های برادران و خواهران مسن ما ارزش فراوان قائل است،‏ هر چند که شرایط،‏ خدمت آن‌ها را محدود کرده باشد.‏ (‏مز ۷۱:‏۱۷‏)‏ اهدافی برای خود بگذارید که می‌توانید به آن برسید.‏ خصوصیاتی را در خود پرورش دهید که یَهُوَه دوست دارد.‏ مهارت‌هایی کسب کنید که بتوانید برای یَهُوَه خدا و سازمانش مفیدتر باشید.‏ به دنبال راه‌هایی باشید که بیشتر به برادران و خواهران خدمت کنید.‏ همچون تیموتائوس،‏ با برکت یَهُوَه ‹پیشرفت شما هم به‌روشنی بر همگان آشکار خواهد شد.‏›—‏۱تیمو ۴:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۲۷ ¶۱۸-‏۱۹

اگر با وجود تمام تلاش‌هایتان فرزندتان نخواهد که به یَهُوَه خدمت کند چطور؟‏ خودتان را مقصر ندانید.‏ یَهُوَه به همه از جمله فرزندتان حق انتخاب داده است.‏ ناامید نشوید؛‏ چون ممکن است یک روز به حقیقت برگردد.‏ حکایت پسر گمشده را فراموش نکنید.‏ (‏لو ۱۵:‏​۱۱-‏۱۹،‏ ۲۲-‏۲۴‏)‏ او خیلی از راه درست دور شده بود،‏ اما دوباره به حقیقت برگشت.‏ شما پدر و مادرها افتخار بزرگی دارید چون نسل جدید پرستندگان یَهُوَه را تربیت می‌کنید.‏ (‏مز ۷۸:‏​۴-‏۶‏)‏ این مسئولیت بزرگی است و ما شما را برای تمام تلاش‌هایتان در این زمینه تحسین می‌کنیم!‏ پس به تلاشتان ادامه بدهید،‏ فرزندانتان را با راهنمایی‌های یَهُوَه بزرگ کنید و مطمئن باشید که یَهُوَه از شما خشنود است.‏—‏افس ۶:‏⁠۴‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۳۰-‏۳۱ ¶۱۶-‏۱۸

هر یک از ما وظیفه دارد با بهترین آنچه در توان دارد،‏ در راه ایجاد و حفظ صلح و اتحاد در جماعت بکوشد.‏ مسیحیان قرن اول را در نظر بگیرید.‏ آن‌ها توانایی‌های مختلف،‏ همین طور وظایف مختلف داشتند.‏ (‏۱قر ۱۲:‏​۴،‏ ۷-‏۱۱‏)‏ اما این دلیلی برای رقابت و تفرقه بین آن‌ها نبود.‏ بلکه پولُس هر یک از آن‌ها را ترغیب کرد آنچه لازم است انجام دهند تا «بدن مسیح را بنا نمایند.‏» پولُس به جماعت اِفِسُس نوشت:‏ «وقتی هر عضو کار خود را به‌درستی انجام دهد،‏ بدن رشد کرده،‏ خود را در محبت بنا می‌کند.‏» (‏افس ۴:‏​۱-‏۳،‏ ۱۱،‏ ۱۲‏)‏ کسانی که به گفتۀ پولُس عمل کردند صلح و اتحاد را در جماعت ترویج دادند،‏ رفتاری که امروزه در هم‌ایمانان جماعت خود نیز می‌بینیم.‏ مصمم باشید که به هیچ وجه خود را با دیگران مقایسه نکنید.‏ عیسی را سرمشق قرار دهید و تلاش کنید خصوصیات او را در خود پرورش دهید.‏ مطمئن باشید یَهُوَه ‹بی‌انصاف نیست که عمل شما را فراموش کند.‏› (‏عبر ۶:‏۱۰‏)‏ او تلاش‌هایی را که با جان و دل برای خشنودی او می‌کنید می‌بیند و برای آن ارزش قائل است.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۱۴ ¶۱۵-‏۱۶

جای خوشحالی است که یَهُوَه تصمیم در مورد بخشش گناهان را به انسان‌ها نسپرده است.‏ در عین حال ما با تصمیمی روبرو هستیم.‏ منظور چیست؟‏ فرض کنید کسی نسبت به شما گناهی کند،‏ حتی گناهی بزرگ و از شما عذرخواهی کند و بخواهد که او را ببخشید.‏ اما شاید هم عذرخواهی نکند.‏ شما چه می‌کنید؟‏ می‌توانید در هر حال دلتان را از کینه و خشم نسبت به او پاک کنید و به این شکل او را ببخشید.‏ حقیقت این است که چنین کاری نیاز به زمان و تلاش دارد،‏ بخصوص اگر خطای آن شخص صدمات بدی به شما زده باشد.‏ در مجلّهٔ برج دیده‌بانی ۱۵ سپتامبر،‏ ۱۹۹۴ آمده:‏ «بخشیدن کسی که گناهی مرتکب شده به معنی نادیده گرفتن گناه او نیست.‏ برای فرد مسیحی بخشش به این معنی است که به یَهُوَه اعتماد و اطمینان کامل دارد که به موضوع رسیدگی می‌کند.‏ او عادل‌ترین قاضی و داور عالم است و عدالت را در بهترین زمان اِعمال می‌کند.‏» ب۲۲/‏۶ ص ۹-‏۱۰ ¶۶-‏۷

یَهُوَه خدا وعده داد که در این دوران،‏ مردمی را از ملت‌ها،‏ قوم‌ها و زبان‌های مختلف جمع می‌کند و آن‌ها را در پرستش پاک متحد می‌کند.‏ امروزه،‏ این گروه خاص به «گروه عظیم» معروفند.‏ (‏مکا ۷:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ با این که آن‌ها از مردان،‏ زنان و کودکان،‏ با پیشینه‌های مختلف تشکیل شده‌اند گروهی یکپارچه‌اند که با یکدیگر در صلحند،‏ یک برادری جهانی متحد.‏ (‏مز ۱۳۳:‏۱؛‏ یو ۱۰:‏۱۶‏)‏ آن‌ها همیشه آماده‌اند با هر کس که بخواهد در مورد امیدشان و دنیایی بهتر صحبت کنند.‏ (‏مت ۲۸:‏​۱۹،‏ ۲۰؛‏ مکا ۱۴:‏​۶،‏ ۷؛‏ ۲۲:‏۱۷‏)‏ اگر شما جزو این گروه هستید،‏ بی‌شک برای شما نیز این امید،‏ امیدی پرمفهوم و پرارزش است.‏ شیطان نمی‌خواهد ما به آینده امید داشته باشیم.‏ هدفش این است که به ما بقبولاند که قول‌های یَهُوَه وعده‌هایی توخالی است.‏ اگر اجازه دهیم شیطان امیدمان را از ما بگیرد،‏ شجاعتمان را در خدمت به یَهُوَه از دست می‌دهیم و حتی ممکن است از خدمتمان دست بکشیم.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۲-‏۳

امید محکم به ما کمک می‌کند تا آرامشمان را طی مشکلات زیاد،‏ حفظ کنیم،‏ چون مطمئنیم که وضعیت بهتر می‌شود.‏ عیسی هشدار داد که با آزار و اذیت روبرو می‌شویم.‏ (‏یو ۱۵:‏۲۰‏)‏ اما با تعمّق بر وعده‌های خدا می‌توانیم در خدمتمان استوار بمانیم.‏ امید به عیسی کمک کرد تا علی‌رغم مرگ زجرآوری که در انتظارش بود وفادار بماند.‏ پِطرُس رسول در پِنتیکاست سال ۳۳ میلادی از کتاب مزامیر یک پیشگویی در مورد آرامش و اطمینان عیسی نقل‌قول کرد.‏ او گفت:‏ ‹من در امید ساکن خواهم بود؛‏ زیرا مرا در گور رها نخواهی کرد و نخواهی گذاشت بندهٔ وفادارت فساد را ببیند.‏ مرا در حضور خود از شادی لبریز خواهی کرد.‏› (‏اعما ۲:‏​۲۵-‏۲۸؛‏ مز ۱۶:‏​۸-‏۱۱‏)‏ عیسی امید محکمی داشت که خدا او را رستاخیز می‌دهد و می‌تواند دوباره با پدرش در آسمان باشد.‏—‏عبر ۱۲:‏​۲،‏ ۳‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۵ ¶۴-‏۵

یک‌بار دو نفر از رسولان عیسی،‏ یعقوب و یوحنا،‏ از مادرشان خواستند تا از عیسی جایگاه مهمی را در پادشاهی برایشان درخواست کند.‏ (‏مت ۲۰:‏​۲۰،‏ ۲۱‏)‏ آن‌ها با این درخواست،‏ غرور و جاه‌طلبی خود را نشان دادند.‏ (‏امث ۱۶:‏۱۸‏)‏ یعقوب و یوحنا تنها کسانی نبودند که از خود ضعف نشان دادند.‏ توجه کنید که رسولان دیگر هم چطور برخورد کردند:‏ «هنگامی که ده شاگردِ دیگر از این امر آگاهی یافتند،‏ از آن دو برادر خشمگین شدند.‏» (‏مت ۲۰:‏۲۴‏)‏ می‌توان تصوّر کرد که یعقوب،‏ یوحنا و دیگر رسولان برخورد تندی با یکدیگر داشتند.‏ عیسی نسبت به رفتار آن‌ها چه واکنشی از خود نشان داد؟‏ او عصبانی نشد و نگفت که می‌خواهد بجای آن‌ها رسولان بهتری انتخاب کند که فروتن و بامحبت باشند.‏ در عوض،‏ صبورانه با آن‌ها استدلال کرد،‏ چون می‌دانست که نیّتشان خوب است.‏ (‏مت ۲۰:‏​۲۵-‏۲۸‏)‏ عیسی همواره با آن‌ها با محبت رفتار می‌کرد.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۲۸-‏۳۰ ¶۱۰-‏۱۳

احتمالاً برای مطالعهٔ کتاب مقدّس چند سال زحمت کشیده‌ای تا مطمئن شوی که کلام خداست.‏ همین طور با یَهُوَه خدا بیشتر آشنا شده‌ای و محبتت به او آنقدر زیاد شده که زندگیت را به او وقف کرده‌ای و تعمید گرفته‌ای.‏ واقعاً این بهترین تصمیم زندگی‌ات بوده است!‏ مطمئناً قبل از تعمیدت با آزمایش‌های مختلفی روبرو بوده‌ای.‏ همچنان که از لحاظ روحانی پیشرفت می‌کنی با آزمایش‌های دیگری روبرو می‌شوی؟‏ شیطان سعی می‌کند که رابطه‌ات را با یَهُوَه ضعیف کند تا دیگر به او خدمت نکنی.‏ (‏افس ۴:‏۱۴‏)‏ هیچ وقت این فرصت را به شیطان نده!‏ چطور می‌توانی به یَهُوَه وفادار بمانی و به قولی که به او داده‌ای عمل کنی؟‏ باید سعی کنی که ‹به سوی بلوغ پیش روی،‏› یعنی همیشه از نظر روحانی پیشرفت کنی.‏—‏عبر ۶:‏⁠۱‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲ ¶۱-‏۲

هر عضو خانواده این مسئولیت را دارد که حرف خانه را بیرون نبرد.‏ مثلاً شاید رفتار مادر خانواده از نظر همسرش بامزه باشد.‏ ولی شوهر هیچ وقت جلوی دیگران در مورد رفتار زنش حرف نمی‌زند و او را خجالت‌زده نمی‌کند.‏ او زنش را دوست دارد و نمی‌خواهد ناراحتش کند.‏ (‏افس ۵:‏۳۳‏)‏ مهم است که والدین یادشان باشد که به فرزندان نوجوانشان هم احترام بگذارند.‏ پدر و مادرها در مورد خطای آن‌ها جار نمی‌زنند و آبرویشان را نمی‌برند.‏ (‏کول ۳:‏۲۱‏)‏ بچه‌ها هم باید عاقل باشند و در مورد موضوعات خانه با غریبه‌ها صحبت نکنند.‏ اگر هر عضو خانواده سعی کند در مورد مسائل خانه رازدار باشد،‏ اعضای خانواده به هم نزدیک‌تر می‌شوند.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۹

یَهُوَه در مورد حکمت بی‌نظیرش و همین طور توجه و علاقه‌ای که به آفریده‌هایش دارد با ایّوب صحبت کرد.‏ به علاوه او به حیوانات شگفت‌انگیز بسیاری اشاره کرد.‏ (‏ایو ۳۸:‏​۱،‏ ۲؛‏ ۳۹:‏​۹،‏ ۱۳،‏ ۱۹،‏ ۲۷؛‏ ۴۰:‏۱۵؛‏ ۴۱:‏​۱،‏ ۲‏)‏ او یک مرد جوان به اسم اِلیهو را فرستاد تا ایّوب را تشویق کند و به او دلگرمی بدهد.‏ اِلیهو به ایّوب گفت که یَهُوَه همیشه به کسانی که در آزمایش‌ها پایدار می‌مانند پاداش می‌دهد.‏ همچنین،‏ یَهُوَه از طریق اِلیهو به ایّوب پندی داد.‏ اِلیهو به ایّوب یادآوری کرد که ما در برابر یَهُوَه آفریدگار عالم خیلی کوچک هستیم و به این شکل به او کمک کرد که بیش از حد به شرایطش فکر نکند.‏ به علاوه،‏ یَهُوَه به ایّوب مسئولیتی داد؛‏ او باید برای سه دوستش که گناه کرده بودند دعا می‌کرد.‏ (‏ایو ۴۲:‏​۸-‏۱۰‏)‏ وقتی ما با مشکل و سختی روبرو می‌شویم،‏ یَهُوَه چطور به ما کمک می‌کند؟‏ امروزه یَهُوَه مستقیم با ما صحبت نمی‌کند،‏ او از طریق کتاب مقدّس با ما حرف می‌زند.‏—‏روم ۱۵:‏⁠۴‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۰-‏۱۱

در جماعت روم،‏ هم برادران یهودی‌نژاد بودند و هم غیریهودی.‏ وقتی شریعت موسی به پایان رسید،‏ خادمان یَهُوَه می‌توانستند هر غذایی را بخورند.‏ (‏مرق ۷:‏۱۹‏)‏ بعضی از هم‌ایمانان یهودی‌نژاد هر غذایی را می‌خوردند،‏ اما بعضی دیگر همچنان غذاهایی را که در شریعت ناپاک بود نمی‌خوردند.‏ این موضوع باعث شد که اتحاد جماعت به هم بخورد.‏ پولُس به آن‌ها تأکید کرد که صلح در جماعت خیلی مهم است.‏ پولُس نشان داد که اختلاف‌نظر در جماعت به همه آسیب می‌رساند.‏ (‏روم ۱۴:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ او از چیزهایی که دوست داشت گذشت تا باعث لغزش دیگران نشود.‏ (‏۱قر ۹:‏​۱۹-‏۲۲‏)‏ اگر روی نظرات شخصی‌مان پافشاری نکنیم،‏ صلح را در جماعت حفظ و برادران و خواهرانمان را تشویق و بنا می‌کنیم.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۲ ¶۷

اگر هدف مشخصی در خدمت به یَهُوَه داریم باید همچنان برای رسیدن به آن تلاش کنیم.‏ این موضوع در مورد درستکاری هم صدق می‌کند.‏ یَهُوَه با بردباری به ما کمک می‌کند تا در این راه پیشرفت کنیم.‏ (‏مز ۸۴:‏​۵،‏ ۷‏)‏ یَهُوَه به ما می‌گوید که انجام کار درست بار سنگینی نیست،‏ بلکه محافظی است که هر روز به آن نیاز داریم.‏ (‏۱یو ۵:‏⁠۳‏)‏ به لباس رزم روحانی‌ای فکر کنید که پولُس رسول آن را توصیف کرد.‏ (‏افس ۶:‏​۱۴-‏۱۸‏)‏ کدام قسمت از آن لباس از قلب سرباز محافظت می‌کند؟‏ «سینه‌پوش عدالت» که مظهر معیارهای عادلانهٔ یَهُوَه است.‏ همان طور که یک سینه‌پوش از قلب شخص محافظت می‌کند،‏ معیارهای یَهُوَه می‌تواند از دل مجازی یا شخصیت درونی ما محافظت کند.‏ پس تمام سعی‌تان را بکنید تا «سینه‌پوش عدالت» لباس رزم خود را از قلم نیندازید.‏—‏امث ۴:‏۲۳‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۹-‏۳۰ ¶۱۳-‏۱۴

کلام خدا برای هزاران سال راهنمای مردان و زنان باایمان بوده است.‏ این چطور ممکن است؟‏ یَهُوَه ترتیبی داد تا افرادی از روی متون اصلی رونویسی کنند.‏ هر چند که نسخه‌برداران ناکامل بودند،‏ کارشان را با دقت تمام انجام دادند.‏ یک محقق در مورد نوشته‌های عبری کتاب مقدّس نوشت:‏ «هیچ کتاب باستانی‌ای با این دقت حفظ نشده است.‏» بنابراین می‌توانیم مطمئن باشیم کتاب مقدّسی که در دست ماست،‏ هنوز هم افکار مؤلف آن،‏ یعنی یَهُوَه را منتقل می‌کند.‏ منشأ «هر بخشش نیکو و هر موهبت کامل» یَهُوَه است.‏ (‏یعقو ۱:‏۱۷‏)‏ کتاب مقدّس یکی از بهترین هدیه‌هایی است که یَهُوَه به ما بخشیده است.‏ هر هدیه چیزی در مورد هدیه‌دهنده به ما نشان می‌دهد،‏ مثلاً این که تا چه حد ما را می‌شناسد و با نیازهای ما آشناست.‏ این موضوع در مورد کسی که کتاب مقدّس را به ما بخشیده هم صدق می‌کند.‏ با خواندن کتاب مقدّس چیزهای زیادی در مورد یَهُوَه یاد می‌گیریم.‏ می‌بینیم که چقدر خوب ما را می‌شناسد و از نیازهای ما آگاه است.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴

وقتی مردگان طی حکمرانی هزار سالهٔ مسیح رستاخیز شوند،‏ زمان بی‌نظیری خواهد بود!‏ همه مشتاق دیدار عزیزان از دست‌رفته‌شان هستند؛‏ یَهُوَه هم همین طور.‏ (‏ایو ۱۴:‏۱۵‏)‏ وقتی مردگان روی زمین رستاخیز پیدا کنند دوران شادی‌بخشی خواهد بود.‏ «درستکاران» که اسمشان در دفتر حیات نوشته شده است به «قیامت حیات» می‌رسند.‏ (‏اعما ۲۴:‏۱۵؛‏ یو ۵:‏​۲۹‏،‏ ترجمهٔ قدیم‏)‏ احتمالاً خیلی از عزیزانمان جزو اولین کسانی هستند که روی زمین رستاخیز پیدا می‌کنند.‏ به علاوه «بدکاران» که فرصت کافی برای شناخت یَهُوَه یا خدمت به او را نداشته‌اند برای قیامت داوری رستاخیز می‌شوند.‏ همهٔ رستاخیزیافتگان نیاز دارند که تعلیم ببینند.‏ (‏اشع ۲۶:‏۹؛‏ ۶۱:‏۱۱‏)‏ به همین خاطر بزرگ‌ترین برنامهٔ آموزشی در تاریخ بشر اجرا می‌شود.‏—‏اشع ۱۱:‏۱۰‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۱-‏۲

یَهُوَه متعال بودن خود را به گروهی متحد از پادشاهان نشان داد.‏ او برای اسرائیلیان جنگید تا بتوانند بخش بزرگی از سرزمین موعود را به دست آورند.‏ (‏یوش ۱۱:‏​۴-‏۶،‏ ۲۰؛‏ ۱۲:‏​۱،‏ ۷،‏ ۲۴‏)‏ یَهُوَه بارها و بارها ثابت کرده است که خدای متعال است!‏ نِبوکَدنَصَّر،‏ پادشاه بابِل به ‹قوّت و قدرت و شکوه و عظمت› خودش می‌بالید.‏ او با غرور و تکبّر،‏ جلالی را که شایستهٔ یَهُوَه بود به او نداد.‏ در نتیجه خدا کاری کرد که او عقلش را از دست بدهد.‏ نِبوکَدنَصَّر بعد از برگشتن عقلش ‹خدای متعال را ستایش کرد› و گفت که پادشاهی خدا ‹پادشاهیِ ابدی است و هیچ کسی نمی‌تواند مانع او شود.‏› (‏دان ۴:‏​۳۰،‏ ۳۳-‏۳۵‏)‏ مزمورنویس گفت:‏ «شاد و سعادتمند است ملتی که خدایش یَهُوَه است؛‏ قومی که او برای خودش انتخاب کرده است.‏» (‏مز ۳۳:‏۱۲‏)‏ این دلیل بسیار خوبی است که بخواهیم وفاداری‌مان را به یَهُوَه حفظ کنیم.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۱۳-‏۱۵

تحقق بسیاری از پیشگویی‌های کتاب مقدّس،‏ اطمینان ما را به این که وعده‌های دیگر کتاب مقدّس هم به تحقق می‌رسد،‏ بیشتر می‌کند.‏ ما هم احساسی مانند احساس مزمورنویس داریم که گفت:‏ «بی‌صبرانه منتظرم که مرا نجات دهی،‏ چون امیدم به کلام توست.‏» (‏مز ۱۱۹:‏۸۱‏)‏ یَهُوَه از طریق کلامش به ما ‹آینده و امید› می‌بخشد.‏ (‏ار ۲۹:‏۱۱‏)‏ امید ما به تلاش‌های انسانی نیست،‏ بلکه به وعده‌های یَهُوَه است.‏ ما می‌خواهیم با مطالعهٔ پیشگویی‌های کتاب مقدّس،‏ اعتمادمان را به کلام خدا بیشتر کنیم.‏ دلیل دیگری که می‌توانیم به کتاب مقدّس اعتماد کنیم این است که اگر اصولش را به کار بگیریم،‏ فایده می‌بریم.‏ (‏مز ۱۱۹:‏​۶۶،‏ ۱۳۸‏)‏ مثلاً زوج‌هایی که در یک قدمی طلاق بوده‌اند،‏ الآن با شادی در کنار هم زندگی می‌کنند.‏ در نتیجه فرزندانشان در محیطی بزرگ می‌شوند که پدر و مادرشان مراقب آن‌ها هستند و دوستشان دارند.‏—‏افس ۵:‏​۲۲-‏۲۹‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۵ ¶۱۲-‏۱۳

فکر کنید که شما شخصاً چطور از تحقق وعده‌های خدا فایده برده‌اید.‏ مثلاً عیسی وعده داد که پدرش نیازهای اساسی زندگی را فراهم می‌کند.‏ (‏مت ۶:‏​۳۲،‏ ۳۳‏)‏ همین طور عیسی اطمینان داد که اگر روح‌القدس را از پدرش بخواهیم،‏ به ما می‌دهد.‏ (‏لو ۱۱:‏۱۳‏)‏ یَهُوَه به این وعده‌ها عمل کرده است.‏ احتمالاً می‌توانید به وعده‌های دیگر هم فکر کنید که خدا برای شما انجام داده است.‏ مثلاً خدا وعده داده که گناهان شما را می‌بخشد،‏ به شما تسلّی می‌دهد و خوراک روحانی‌تان را فراهم می‌کند.‏ (‏مت ۶:‏۱۴؛‏ ۲۴:‏۴۵؛‏ ۲قر ۱:‏⁠۳‏)‏ وقتی به کارهایی که خدا برای شما انجام داده فکر می‌کنید،‏ امیدتان به وعده‌های او قوی‌تر می‌شود.‏ ما مطمئنیم که یَهُوَه به وعده‌هایش عمل می‌کند.‏ همان طور که مزمورنویس گفت:‏ ‹شاد و سعادتمند است کسی که امید او به خدایش یَهُوَه است؛‏ خدایی که همیشه قابل اعتماد است.‏›—‏مز ۱۴۶:‏​۵،‏ ۶‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۱۵؛‏ ص ۲۸ ¶۱۷

آیا پیشگویی در مورد برقراری پرستش پاک به ما هم مربوط می‌شود؟‏ بی‌شک!‏ چطور؟‏ از سال ۱۹۱۹ میلیون‌ها نفر از اسارت در بابِل بزرگ،‏ یعنی امپراتوری جهانی ادیان کاذب آزاد شده‌اند.‏ یَهُوَه آن‌ها را به جایی خیلی بهتر از سرزمین موعود هدایت کرده است؛‏ یعنی به بهشت روحانی.‏ (‏اشع ۵۱:‏۳؛‏ ۶۶:‏⁠۸‏)‏ از سال ۱۹۱۹ مسح‌شدگان از بودن در بهشت روحانی لذّت برده‌اند.‏ به مرور زمان کسانی که امید دارند روی زمین زندگی کنند،‏ یعنی «گوسفندان دیگر» هم وارد این بهشت روحانی شده‌اند.‏ آن‌ها از برکات فراوان یَهُوَه لذّت می‌برند.‏ (‏یو ۱۰:‏۱۶؛‏ اشع ۲۵:‏۶؛‏ ۶۵:‏۱۳‏)‏ بهشت روحانی در همه جای دنیا یافت می‌شود.‏ اگر با تمام وجودمان از پرستش پاک پشتیبانی کنیم مهم نیست کجا زندگی می‌کنیم.‏ ما می‌توانیم در این بهشت روحانی باشیم.‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۲-‏۱۵

آیا درک این موضوع که یَهُوَه «خدای ابدی» است و از ازل وجود داشته،‏ برای شما سخت است؟‏ (‏اشع ۴۰:‏۲۸‏)‏ شما تنها این احساس را ندارید.‏ اِلیهو هم در مورد خدا گفت:‏ «هیچ کس نمی‌تواند سال‌های عمر خدا را بشمارد.‏» (‏ایو ۳۶:‏۲۶‏)‏ با این حال اگر چیزی را درک نمی‌کنیم،‏ به این معنی نیست که وجود ندارد.‏ مثلاً شاید کاملاً عملکرد نور را درک نکنیم،‏ ولی این به آن معنی نیست که نور وجود ندارد.‏ به طور مشابه ما انسان‌ها نمی‌توانیم کاملاً درک کنیم که یَهُوَه همیشه بوده و خواهد بود.‏ اما به این معنی نیست که خدا نمی‌تواند تا ابد زنده بماند.‏ درک و فهم ما محدود است،‏ ولی آفریدگار ما این محدودیت را ندارد.‏ (‏روم ۱۱:‏​۳۳-‏۳۶‏)‏ او قبل از به وجود آمدن عالم هستی،‏ منجمله خورشید و ستارگان وجود داشته است.‏ ما مطمئنیم که یَهُوَه ‹زمین را به نیروی خود ساخت.‏› بله او قبل از این که ‹آسمان‌ها را بگستراند› وجود داشت.‏—‏ار ۵۱:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴

گاه از ما خواسته می‌شود که به نمایندگی از جمع دعا کنیم.‏ مثلاً خواهری که مطالعهٔ کتاب مقدّس را اداره می‌کند شاید از خواهری که همراه اوست بخواهد که دعا کند.‏ ممکن است آن خواهر شاگرد کتاب مقدّس را خوب نشناسد پس ترجیح دهد در پایان مطالعه دعا کند.‏ به این شکل راحت‌تر می‌تواند دعایش را با نیاز شاگرد هماهنگ کند.‏ شاید از برادری خواسته شود که برای جلسهٔ جماعت یا جلسهٔ خدمت موعظه دعا کند.‏ او باید برای دعا کردن هدف جلسه را در نظر بگیرد.‏ دعا برای پند و نصیحت دادن یا اعلام خبر نیست.‏ در اغلب جلسات پنج دقیقه برای سرود خواندن و دعا کردن در نظر گرفته می‌شود.‏ پس برادرمان باید از «زیاده گفتن» در دعا پرهیز کند،‏ بخصوص در ابتدای جلسه.‏—‏مت ۶:‏⁠۷‏.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۱۷-‏۱۸

عیسی پیشگویی کرد که در روزهای آخر «بیماری‌های همه‌گیر یکی پس از دیگری روی خواهد داد.‏» (‏لو ۲۱:‏۱۱‏)‏ اما دانستن این موضوع چطور کمک می‌کند آرامشمان را حفظ کنیم؟‏ ما از وقوع بیماری‌های همه‌گیر تعجب نمی‌کنیم چون می‌دانیم که این اتفاقات دقیقاً طبق پیشگویی‌های عیسی رخ می‌دهند.‏ پس با اطمینان به پند عیسی در رابطه با روزهای آخر گوش می‌کنیم که گفت:‏ «هراسان مشوید.‏» هنگام شیوع یک بیماری همه‌گیر،‏ رسیدگی به کارهای روزمره می‌تواند سخت باشد.‏ ولی اجازه ندهید که این موضوع بر مطالعهٔ شخصی یا حضور در جلسات تأثیر بگذارد.‏ زندگی‌نامهٔ شاهدان یَهُوَه که در نشریات و ویدیوها آمده،‏ نشان می‌دهد که هم‌ایمانانمان در شرایط مشابه توانسته‌اند وفاداری‌شان را به یَهُوَه حفظ کنند.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۴،‏ ۶

یعقوب آشکارا پسرش یوسِف را بیشتر از بقیهٔ پسرانش دوست داشت.‏ (‏پیدا ۳۷:‏​۳،‏ ۴‏)‏ در نتیجه پسران دیگر یعقوب نسبت به برادرشان حسودی می‌کردند.‏ آن‌ها در فرصتی مناسب یوسِف را به گروهی از تاجران اسماعیلی فروختند.‏ آن تاجران یوسِف را به مصر بردند؛‏ جایی که صدها کیلومتر از خانه‌اش فاصله داشت.‏ آنجا یوسِف دوباره فروخته شد؛‏ این بار به فوتیفار رئیس محافظان دربار.‏ زندگی یوسِف سریع زیرورو شد.‏ او که پسر محبوب پدرش بود الآن به یک غلام حقیر در مصر تبدیل شده بود!‏ ‏(‏پیدا ۳۹:‏⁠۱‏)‏ بعضی وقت‌ها با مشکلاتی روبرو می‌شویم که برای انسان‌های دیگر هم پیش می‌آید.‏ (‏۱قر ۱۰:‏۱۳‏)‏ گاهی دلیل مشکلاتمان پیروی از عیساست.‏ مثلاً شاید ما را مسخره کنند،‏ با ما مخالفت کنند یا به خاطر ایمانمان به ما آزار و اذیت رسانند.‏ (‏۲تیمو ۳:‏۱۲‏)‏ ما با هر مشکلی روبرو شویم یَهُوَه می‌تواند کمک کند تا آن را تحمّل کنیم.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۳-‏۴

شاید گاهی بخواهیم با هم‌ایمانی که باعث رنجش ما شده در مورد مشکلمان صحبت کنیم.‏ در چنین مواقعی خوب است که اول از خودمان بپرسیم:‏ ‹آیا جریان را خوب فهمیده‌ام؟‏› (‏امث ۱۸:‏۱۳‏)‏ ‹آیا عمداً این کار را کرده است؟‏› (‏جا ۷:‏۲۰‏)‏ ‹آیا تا به حال چنین اشتباهی از خود من سر نزده است؟‏› (‏جا ۷:‏​۲۱،‏ ۲۲‏)‏ ‹اگر با او صحبت کنم اوضاع بدتر نمی‌شود؟‏› وقتی به چنین سؤالاتی فکر کنیم ممکن است محبت ما به برادرمان باعث شود که از خطای او بگذریم.‏ هر بار که با وجود ناکاملی‌های برادران و خواهرانمان به آن‌ها محبت خالصانه نشان می‌دهیم ثابت می‌کنیم که شاگردان حقیقی عیسی هستیم.‏ به این ترتیب می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تا دین حقیقی را تشخیص بدهند و با ما یَهُوَه را بپرستند.‏ پس بیایید همچنان محبتی را که نشانهٔ مسیحیان حقیقی است به یکدیگر نشان دهیم.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۳۱ ¶۱۸-‏۱۹

کتاب مقدّس نشان می‌دهد که والاترین خصوصیت یَهُوَه محبت است.‏ یَهُوَه از روی محبتش نمی‌خواهد با گفتن جزئیات زیاد ما را سردرگم کند.‏ (‏یو ۲۱:‏۲۵‏)‏ یَهُوَه با ما با احترام رفتار می‌کند و این نشانهٔ محبت اوست.‏ او در کتاب مقدّس لیستی طولانی از باید و نبایدها نداده و برای هر جنبهٔ کوچک زندگی‌مان تعیین تکلیف نکرده است.‏ در عوض،‏ می‌خواهد که ما با خواندن پیشگویی‌ها،‏ پندها و سرگذشت شخصیت‌های کتاب مقدّس از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم.‏ با انجام این کار می‌توانیم یَهُوَه را دوست داشته باشیم و از ته دل از او اطاعت کنیم.‏ کتاب مقدّس چطور محبت عمیق یَهُوَه را به ما نشان می‌دهد؟‏ کلام او پر از گزارشاتی است که احساسات انسان‌ها را توضیح می‌دهد.‏ ما می‌توانیم احساسات شخصیت‌های کتاب مقدّس را به خوبی درک کنیم،‏ چون آن‌ها هم ‹احساساتی مثل ما› داشتند.‏ (‏یعقو ۵:‏۱۷‏)‏ از آن مهم‌تر وقتی می‌بینیم یَهُوَه چطور با افرادی که مثل ما بودند برخورد کرده است،‏ بیشتر متوجه مهربانی و بخشندگی او می‌شویم.‏—‏یعقو ۵:‏۱۱‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۵-‏۷ ¶۱۳-‏۱۵

آخرین کتاب از کتاب مقدّس این طور شروع می‌شود:‏ «این مکاشفه‌ای از عیسی مسیح است که خدا به او داد تا آنچه باید به‌زودی رخ دهد،‏ بر غلامان خود آشکار سازد.‏» (‏مکا ۱:‏⁠۱‏)‏ پس ما نسبت به اتفاقات این دنیا بی‌تفاوت نیستیم.‏ ما می‌خواهیم بدانیم این اتفاقات چه ربطی به پیشگویی‌های کتاب مقدّس دارند،‏ یا شاید مشتاق باشیم در مورد این اتفاقات با یکدیگر صحبت کنیم.‏ وقتی در مورد پیشگویی‌های کتاب مقدّس صحبت می‌کنیم،‏ باید از حدس و گمان بپرهیزیم.‏ ما هیچ وقت نمی‌خواهیم چیزی بگوییم که باعث ایجاد تفرقه در جماعت شود.‏ برای مثال،‏ شاید سخنرانی یکی از رهبران دنیا را بشنویم که می‌گوید با حل و فصل یک درگیری خاص می‌خواهند صلح و امنیت را برقرار کنند.‏ به جای این که به حدس و گمان بپردازیم که آیا این حرف تحقق اول تِسالونیکیان ۵:‏۳ است یا نه،‏ می‌خواهیم اطلاعاتمان را با آخرین توضیحات منتشر شده،‏ به‌روز نگه داریم.‏ اگر صحبت‌های ما بر اساس مطالبی که در نشریات سازمان یَهُوَه آمده است باشد،‏ به جماعت کمک می‌کنیم که ‹در اندیشه و طرز فکر متحد باشند.‏›—‏۱قر ۱:‏۱۰؛‏ ۴:‏⁠۶‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۱۶ ¶۴-‏۵

چرا عیسی مسیح را دوست داریم؟‏ عیسی حقیقت،‏ فروتنی و درستکاری را دوست دارد.‏ وقتی حقیقت و درستکاری را دوست داشته باشیم،‏ مسلّماً عیسی مسیح را هم دوست خواهیم داشت.‏ عیسی با شجاعت طرف حقیقت و راستی را گرفت.‏ (‏یو ۱۸:‏۳۷‏)‏ حال عیسی فروتنی را چطور ترویج می‌دهد؟‏ عیسی با رفتارش فروتنی را ترویج می‌دهد.‏ مثلاً او به انسان‌ها می‌گوید خدا را جلال بدهند،‏ نه خودش را.‏ (‏مرق ۱۰:‏​۱۷،‏ ۱۸؛‏ یو ۵:‏۱۹‏)‏ فروتنی عیسی چه تأثیری روی ما می‌گذارد؟‏ آیا باعث نمی‌شود که پسر خدا را دوست داشته باشیم و از او پیروی کنیم؟‏ حتماً همین طور است.‏ چرا عیسی فروتن است؟‏ چون پدرش را دوست دارد و فروتنی او را سرمشق قرار می‌دهد.‏ (‏مز ۱۸:‏۳۵؛‏ عبر ۱:‏⁠۳‏)‏ آیا دوست ندارید از عیسی که بازتاب کاملی از خصوصیات یَهُوَه است پیروی کنید؟‏ ب۲۳/‏۳ ص ۳-‏۴ ¶۶-‏۷

کتاب مقدّس به دو گروه اشاره می‌کند که رستاخیز می‌شوند و این فرصت را دارند که تا ابد بر زمین زندگی کنند؛‏ یعنی درستکاران و بدکاران.‏ درستکاران کسانی هستند که تا آخر عمرشان با وفاداری به یَهُوَه خدمت کرده‌اند.‏ از سوی دیگر بدکاران چنین نکرده‌اند.‏ آیا رستاخیز یافتن این دو گروه به این معناست که اسمشان در دفتر حیات نوشته شده است؟‏ اسم «درستکاران» قبل از مرگشان در دفتر حیات نوشته شده و با مرگشان از آن دفتر پاک نمی‌شود،‏ چون در خاطر یَهُوَه «زنده‌اند.‏» در لوقا می‌خوانیم که یَهُوَه «نه خدای مردگان،‏ بلکه خدای زندگان است؛‏ زیرا در نظر او همهٔ آنان زنده‌اند.‏» (‏لو ۲۰:‏۳۸‏)‏ بنابراین اسم درستکارانی که بر زمین رستاخیز پیدا می‌کنند،‏ در دفتر حیات نوشته شده است،‏ گرچه با مداد.‏—‏لو ۱۴:‏۱۴‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۹-‏۱۰

یَهُوَه می‌خواست که اولین انسان از آفرینش لذّت ببرد.‏ وقتی خدا آدم را آفرید به او باغ بهشت‌مانندی برای زندگی داد که در آن کشت‌وکار و از آن نگهداری کند.‏ (‏پیدا ۲:‏​۸،‏ ۹‏)‏ هیجان آدم را تصوّر کنید وقتی می‌دید بذرها جوانه می‌زنند و گل‌ها شکوفه می‌دهند.‏ آدم این افتخار بزرگ را داشت تا از آن باغ مراقبت کند.‏ یَهُوَه همین طور از آدم خواست تا انواع حیوانات را نام‌گذاری کند.‏ (‏پیدا ۲:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ یَهُوَه خودش می‌توانست برای آن‌ها نام انتخاب کند،‏ ولی این وظیفه را به آدم سپرد.‏ بدون شک آدم قبل از نام‌گذاری حیوانات،‏ ویژگی‌هایشان را خوب زیر نظر می‌گرفت و از این کار خیلی لذّت می‌برد.‏ این کار حتماً به او کمک می‌کرد تا حکمت،‏ هنر و خلاقیت یَهُوَه را بهتر درک کند.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۳

پاهای مجسمه مظهر آخرین قدرت سیاسی است.‏ پس طبق پیشگویی کتاب مقدّس قدرت انگلیس‌وآمریکا آخرین قدرت جهانی است.‏ (‏دان ۲:‏​۳۱-‏۳۳‏)‏ پس از آن،‏ قدرت سیاسی دیگری بر سر کار نخواهد آمد.‏ در جنگ حارمَگِدّون پادشاهی خدا بسرعت این قدرت را در کنار دیگر حکومت‌های بشری نابود خواهد کرد.‏ (‏مکا ۱۶:‏​۱۳،‏ ۱۴،‏ ۱۶؛‏ ۱۹:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ آگاهی از این پیشگویی‌ها چه فایده‌ای دارد؟‏ پیشگویی‌های کتاب دانیال اثبات دیگری است بر این که ما در روزهای آخر زندگی می‌کنیم.‏ بیش از ۲۵۰۰ سال پیش دانیال پیشگویی کرد که بعد از بابِل،‏ چهار قدرت جهانی دیگر بر سر کار خواهند آمد که بر قوم خدا تأثیر خاصّی خواهند داشت.‏ به‌علاوه مطابق پیشگویی دانیال حکمرانی قدرت جهانی انگلیس‌وآمریکا آخرین قدرت است.‏ دانستن این به ما امید و دلگرمی می‌دهد که بزودی پادشاهی خدا تمامی حکمرانان بشری را نابود می‌کند و خود بر کل زمین حکمرانی خواهد کرد.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۴-‏۵ ¶۹؛‏ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۲