مارس

در کتاب مقدّس مسیحیان ترغیب شده‌اند که از عطایا یا توانایی و استعدادهایشان برای بنا و تشویق یکدیگر استفاده کنند.‏ پِطرُس رسول نوشته:‏ «همچون کارگزاران نیکوی لطف الٰهی،‏ لطفی که عطایای گوناگون می‌بخشد،‏ متناسب با عطیه‌ای که یافته‌اید یکدیگر را خدمت کنید‏.‏‏» (‏۱پطر ۴:‏۱۰‏)‏ ما باید به بهترین شکل از توانایی‌هایمان در خدمت به یَهُوَه استفاده کنیم و تصوّر نکنیم ممکن است کسی دلسرد شود یا حسادتش بر انگیخته شود.‏ در عین حال،‏ باید مراقب باشیم که مایۀ غرور و فخرمان نشود.‏ (‏۱قر ۴:‏⁠۶‏)‏ به یاد داشته باشید که استعدادها و توانایی‌های ما هدیه‌ای از یَهُوَه است.‏ ما باید از آن‌ها برای بنای جماعت استفاده کنیم،‏ نه مطرح کردن خودمان.‏ (‏فیلیپ ۲:‏⁠۳‏)‏ کسی که از نیرو و توانایی‌اش در خدمت به یَهُوَه استفاده می‌کند،‏ باید شاد و راضی باشد؛‏ البته نه به این خاطر که برتر و بهتر از دیگران بوده،‏ بلکه به این خاطر که یَهُوَه را جلال داده است.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۷-‏۹

عیسی نوشته‌های مقدّس را دوست داشت و این احساسش در مزمور ۴۰:‏۸ پیشگویی شده بود.‏ در آنجا آمده:‏ «ای خدای من،‏ چقدر دوست دارم خواست تو را انجام دهم!‏ قوانین تو در درون دل من است.‏» در نتیجه او در خدمت یَهُوَه شاد و موفق بود.‏ ما هم اگر اجازه دهیم کلام خدا به دلمان راه پیدا کند،‏ می‌توانیم شاد و موفق باشیم.‏ (‏مز ۱:‏​۱-‏۳‏)‏ از سخنان و رفتار عیسی می‌بینیم که چطور می‌توانیم کتاب مقدّس را بهتر بخوانیم و بیشتر فایده ببریم.‏ برای درک بهتر کتاب مقدّس باید دعا کنیم،‏ آن را با سرعت کم بخوانیم،‏ از خودمان سؤالاتی بکنیم و یادداشت برداریم.‏ همین طور با خواندن نشریات مسیحی و بررسی آن‌ها،‏ نشان می‌دهیم که از قدرت تشخیصمان استفاده کرده‌ایم.‏ همین طور اگر هنگام خواندن کتاب مقدّس طرز فکر درستی داشته باشیم،‏ اجازه می‌دهیم کلام خدا ما را شکل دهد.‏ به این ترتیب بیشترین فایده را از خواندن کتاب مقدّس می‌بریم و به یَهُوَه نزدیک‌تر می‌شویم.‏—‏مز ۱۱۹:‏۱۷؛‏ یعقو ۴:‏⁠۸‏.‏ ب۲۳/‏۲ ص ۱۳ ¶۱۵-‏۱۶

هدفی مشخص برای خود بگذارید.‏ بعد قدم‌های لازم برای رسیدن به هدفتان بردارید.‏ چطور می‌توانید موفق شوید؟‏ فرض کنید می‌خواهید در تعلیم دادن مهارت بیشتری کسب کنید.‏ می‌توانید بروشور در خواندن و تعلیم کوشا باش را به‌دقت مطالعه کنید.‏ وقتی در جلسۀ میان‌هفته تکلیفی دارید می‌توانید آن را آماده کنید،‏ بعد آن را برای برادری باتجربه اجرا کنید تا پیشنهادهای لازم را به شما بدهد.‏ سعی کنید در کنار کسب مهارت،‏ سخت‌کوش و مسئولیت‌پذیر نیز باشید.‏ (‏۲قر ۸:‏۲۲‏)‏ اگر می‌خواهید در کاری مهارت یابید که برایتان سخت است،‏ چطور؟‏ دست از تلاش نکشید.‏ آیا تیموتائوس سخنرانی ماهر و معلّمی خیلی خوب شد؟‏ کتاب مقدّس در این مورد چیزی نگفته است.‏ اما شکی نیست که او رفته‌رفته پیشرفت می‌کرد و مسئولیت‌هایش را بهتر انجام می‌داد،‏ چون پندهای پولُس را به گوش می‌گرفت.‏—‏۲تیمو ۳:‏۱۰‏.‏ ب۲۲/‏۴ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۸-‏۱۱

مشخصه‌های ظاهری این وحش چیست؟‏ ظاهر این وحش مثل پلنگ است با ده شاخ،‏ پاهایی مثل پای خرس و دهانی مثل دهان شیر.‏ مشخصه‌های این وحشِ هفت‌سر،‏ به صورت مجزا در چهار حیوانِ وحشی که در دانیال باب ۷ آمده نیز دیده می‌شود.‏ در واقع مجموعه‌ای از مشخصه‌های چهار حیوانِ مجزا،‏ در وحشِ هفت‌سر جمع شده است.‏ پس این وحش فقط مظهر یک حکومت یا یک قدرت جهانی نیست.‏ یوحنا گفته است این وحش «بر هر طایفه،‏ قوم،‏ زبان و ملت» اقتدار دارد.‏ پس قاعدتاً بزرگ‌تر از هر یک از حکومت‌هاست.‏ (‏مکا ۱۳:‏⁠۷‏)‏ این وحش باید مظهر تمامی قدرت‌های سیاسی باشد که در طول تاریخ بر بشر حکومت کرده‌اند.‏ (‏جا ۸:‏⁠۹‏)‏ به علاوه،‏ در کتاب مقدّس عدد ده اغلب به معنی تمام و کامل بودن است.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۹ ¶۶

چه کسانی از این تدارک فوق‌العاده بهره‌مند خواهند شد؟‏ در وهلهٔ اول،‏ گروه عظیم که از حارمَگِدّون نجات می‌یابند و فرزندانی که ممکن است در دنیای جدید به دنیا بیایند.‏ اما در کتاب مکاشفه باب ۲۰ پیشگویی شده که مردگان رستاخیز خواهند یافت.‏ (‏مکا ۲۰:‏​۱۱-‏۱۳‏)‏ «درستکارانی» که پیش‌تر مرده بودند و «بدکاران» که فرصت نداشته‌اند یَهُوَه خدا را بشناسند،‏ همه روی زمین به زندگی برمی‌گردند.‏ (‏اعما ۲۴:‏۱۵؛‏ یو ۵:‏​۲۸،‏ ۲۹‏)‏ پس آیا تمامی کسانی که مرده بودند طی حکومت هزارساله به زندگی برمی‌گردند؟‏ خیر.‏ کسانی که پیش از مرگشان فرصت خدمت به خدا را داشته‌اند،‏ اما از روی شرارت آن را رد کرده‌اند،‏ رستاخیز نخواهند داشت.‏ آن‌ها ثابت کرده‌اند که مستحق زندگی در بهشت روی زمین نیستند.‏—‏مت ۲۵:‏۴۶؛‏ ۲تسا ۱:‏۹؛‏ مکا ۱۷:‏۸؛‏ ۲۰:‏۱۵‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۱۸-‏۱۹ ¶۱۶-‏۱۷

از طریق «غلام امین و دانا» عیسی برای ترویج پرستشِ پاک سازمانی بی‌نظیر روی زمین تشکیل داده است.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵‏)‏ شما در مورد این سازمان چه فکر می‌کنید؟‏ شاید پاسخ شما مثل این گفتهٔ پِطرُس باشد که در آیهٔ روز آمده است.‏ اگر سازمان یَهُوَه را نداشتیم،‏ هر یک از ما امروز در چه وضعیتی بودیم و چه زندگی‌ای داشتیم؟‏ از این راه،‏ عیسی اطمینان حاصل می‌کند که ما از نظر روحانی تغذیه شویم و آنچه برای وفادار ماندن به خدا لازم داریم به دستمان برسد.‏ همین طور برای این که موعظه‌ای مؤثر داشته باشیم به ما آموزش می‌دهد.‏ در کنار آن،‏ عیسی به ما کمک می‌کند «شخصیت نو» را در خود به وجود آوریم تا خدا را خشنود کنیم.‏ (‏افس ۴:‏۲۴‏)‏ عیسی در دوران‌های بحرانی راهنمایی‌های عاقلانهٔ لازم را به ما می‌دهد.‏ نمونهٔ آن شروع بیماری همه‌گیر کووید-‏۱۹ بود.‏ در حالی که مردم دنیا تردید داشتند که چه بکنند،‏ عیسی ترتیبی داد تا راهنمایی‌های روشن دریافت کنیم و در امان بمانیم.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۳-‏۱۴

یَهُوَه از اسرائیلیان خواسته بود که مرتب دربارهٔ او به بچه‌هایشان آموزش بدهند.‏ (‏تث ۶:‏​۶،‏ ۷‏)‏ آن‌ها در طول روز فرصت‌های زیادی داشتند تا به بچه‌هایشان کمک کنند که از ته دل یَهُوَه را دوست داشته باشند.‏ برای مثال،‏ در اسرائیل باستان پسر خانواده احتمالاً ساعت‌ها در کاشت و برداشت محصول به پدرش کمک می‌کرد و دختر خانواده در طول روز در کارهای خانه مثل دوختن و بافتن به مادرش کمک می‌کرد.‏ بنابراین،‏ پدر و مادرها فرصت‌های زیادی داشتند تا با بچه‌هایشان در مورد موضوعات مختلف صحبت کنند؛‏ موضوعاتی مثل لطف و مهربانی یَهُوَه و کمک‌های او به خانواده‌شان.‏ در خیلی از کشورها والدین و بچه‌ها نمی‌توانند در طول روز با هم وقت بگذرانند.‏ پدر و مادرها کار می‌کنند و بچه‌ها هم به مدرسه می‌روند.‏ برای همین پدر و مادرها باید دنبال فرصتی باشند تا با فرزندانشان صحبت کنند.‏—‏افس ۵:‏​۱۵،‏ ۱۶‏.‏ ب۲۲/‏۵ ص ۲۸-‏۲۹ ¶۱۰-‏۱۱

گناه جدّی به معنی زیر پا گذاشتن قانون خدا به شکلی قبیح و خیلی بد است.‏ اگر مسیحی‌ای چنین گناهی مرتکب شد،‏ باید در دعا از یَهُوَه خدا بخواهد که او را ببخشد و باید در مورد آن با پیران جماعت صحبت کند.‏ (‏مز ۳۲:‏۵؛‏ یعقو ۵:‏۱۴‏)‏ پیران جماعت چه نقشی در این موضوع دارند؟‏ تنها یَهُوَه حق و اختیار بخشش کامل را دارد و او بر اساس فدیهٔ عیسی گناهکار را می‌بخشد.‏ در عین حال،‏ یَهُوَه به پیران جماعت این وظیفه را سپرده که بر مبنای آیات تشخیص دهند که آیا او اجازه دارد در جماعت بماند یا نه.‏ (‏۱قر ۵:‏۱۲‏)‏ پیران جماعت برای قضاوت در این مورد باید پاسخ سؤالاتی از این قبیل را بررسی کنند:‏ آیا آن گناه عمدی بوده است؟‏ آیا گناهکار از پیش برنامه‌ریزی کرده بود که چنین گناهی مرتکب شود؟‏ آیا او برای مدتی این گناه جدّی را تکرار کرده است؟‏ مهم‌تر از همه آیا شواهد نشان می‌دهد که او خالصانه از گناه خود پشیمان است؟‏ آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد یَهُوَه گناه او را بخشیده است؟‏—‏اعما ۳:‏۱۹‏.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۹ ¶۴

عیسی به پیروانش گفت که به دنبال عدالت باشند.‏ (‏مت ۵:‏⁠۶‏)‏ پس آن‌ها باید برای آنچه که در چشم خدا درست،‏ خوب و پاک است میل قوی داشته باشند.‏ آیا شما راستی و عدالت را دوست دارید؟‏ مطمئناً از دروغ،‏ بدی و شرارت متنفرید.‏ (‏مز ۱۱۹:‏​۱۲۸،‏ ۱۶۳‏)‏ کسی که دروغ می‌گوید از شیطان که حاکم این دنیاست تقلید می‌کند.‏ (‏یو ۸:‏۴۴؛‏ ۱۲:‏۳۱‏)‏ یکی از هدف‌های شیطان این است که یَهُوَه را بدنام کند.‏ از زمان سرکشی در باغ عدن تا به امروز،‏ شیطان در مورد خدا دروغ گفته است.‏ او همیشه سعی کرده است یَهُوَه را حاکمی خودخواه و بد جلوه دهد که چیزهای خوب را از انسان‌ها دریغ می‌کند.‏ (‏پیدا ۳:‏​۱،‏ ۴،‏ ۵‏)‏ دروغ‌های شیطان در مورد یَهُوَه ذهن انسان‌ها را مسموم کرده است.‏ اگر کسی راستی را دوست نداشته باشد،‏ شیطان او را به سمت هر نوع رفتار بد و شریرانه می‌کشد.‏—‏روم ۱:‏​۲۵-‏۳۱‏.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۲-‏۳ ¶۳

طی تلاش برای ترک عادت بد ممکن است همیشه موفق نباشید،‏ یا هدف شما دست‌نیافتنی به نظر برسد و ناامید و خسته شوید.‏ چه چیزی به شما کمک می‌کند تا از تلاش دست نکشید؟‏ خصوصیتی مهم،‏ یعنی محبت به یَهُوَه.‏ محبت شما به یَهُوَه خصوصیتی زیبا است و بهترین خصوصیتی است که می‌توانید داشته باشید.‏ (‏امث ۳:‏​۳-‏۶‏)‏ محبت عمیق به خدا به شما کمک می‌کند تا مشکلات زندگی را با موفقیت پشت سر بگذارید.‏ کتاب مقدّس بارها به محبت پایدار یَهُوَه به خادمانش اشاره کرده است.‏ محبت پایدار یَهُوَه به این معنی است که او هیچ وقت خادمانش را ترک نمی‌کند و از دوست داشتن آن‌ها دست نمی‌کشد.‏ شما شبیه خدا آفریده شده‌اید.‏ (‏پیدا ۱:‏۲۶‏)‏ پس چطور می‌توانید این نوع محبت را نشان بدهید؟‏همیشه قدردان باشید.‏ (‏۱تسا ۵:‏۱۸‏)‏ هر روز از خودتان بپرسید:‏ ‹یَهُوَه چطور به من محبت نشان داده است؟‏› بعد حتماً از یَهُوَه تشکر و در دعا به آنچه برایتان کرده است اشاره کنید.‏ یادتان نرود که یَهُوَه به تک‌تک ما محبت دارد.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۷-‏۱۹

عیسی با ۱۲ رسولش با مهربانی رفتار کرد.‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ در واقع شخص خطاکار به تنهایی مشکل‌ساز نیست،‏ بلکه عکس‌العمل ما به خطای آن شخص هم می‌تواند مشکل‌ساز باشد.‏ مثلاً وقتی‌که از هم‌ایمانی ناراحت می‌شویم باید از خود بپرسیم:‏ ‹چرا کار او اینقدر مرا ناراحت می‌کند؟‏ آیا احساسی که دارم نشان‌دهندهٔ یک ضعف من نیست که باید روی آن کار کنم؟‏ آیا امکان دارد شخصی که مرا ناراحت کرده با مشکلی روبرو باشد؟‏ حتی اگر احساس می‌کنم حق با من است،‏ آیا می‌توانم محبت واقعی نشان بدهم و از خطایش چشم‌پوشی کنم؟‏› هر چه بیشتر با محبت با دیگران رفتار کنیم،‏ بیشتر ثابت می‌کنیم که شاگرد حقیقی عیسی هستیم.‏ عیسی همچنین به ما یاد می‌دهد که باید سعی کنیم هم‌ایمانانمان را درک کنیم.‏ (‏امث ۲۰:‏⁠۵‏)‏ عیسی می‌توانست ببیند که در دل انسان‌ها چه می‌گذرد،‏ ولی ما نمی‌توانیم.‏ با این وجود،‏ هر یک از ما می‌تواند از خطاهای برادران و خواهرانش چشم‌پوشی کند.‏ (‏افس ۴:‏​۱،‏ ۲؛‏ ۱پطر ۳:‏⁠۸‏)‏ هر چه بیشتر با پیشینهٔ برادران و خواهرانمان آشنا شویم آن‌ها را راحت‌تر درک می‌کنیم.‏ ب۲۳/‏۳ ص ۳۰ ¶۱۴-‏۱۶

در برخی موارد شیطان از ابتلای ما به بیماری‌ای جدّی بهره می‌گیرد تا اصول الٰهی را زیر پا بگذاریم.‏ پزشکان یا اعضای خانواده‌مان که به معیارهای الٰهی پای‌بند نیستند شاید ما را تحت فشار قرار دهند که قانون خدا را نادیده بگیریم و تزریق خون را بپذیریم.‏ شاید کسی ما را به شیوهٔ معالجه‌ای تشویق کند که خلاف اصول الٰهی است.‏ ما نمی‌خواهیم بمیریم،‏ اما می‌دانیم که حتی اگر بمیریم محبت یَهُوَه به ما تغییر نمی‌کند.‏ (‏روم ۸:‏​۳۷-‏۳۹‏)‏ بسیاری از خادمان یَهُوَه در خواب مرگند،‏ اما یَهُوَه خدا آن‌ها را چنان به خاطر دارد که گویی هنوز زنده‌اند.‏ (‏لو ۲۰:‏۳۷‏)‏ او مشتاق است آن‌ها را به زندگی برگرداند.‏ (‏ایو ۱۴:‏۱۵‏)‏ یَهُوَه برای دستیابی ما به «زندگی جاودان» هزینهٔ سنگینی پرداخته است.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ می‌دانیم که یَهُوَه چقدر ما را دوست دارد و از ما مراقبت می‌کند.‏ پس هنگام بیماری یا هر وضعیتی که تهدیدی برای زندگی‌مان است،‏ برای تسلّی،‏ حکمت و قدرت به او روی می‌آوریم.‏—‏مز ۴۱:‏⁠۳‏.‏ ب۲۲/‏۶ ص ۱۸ ¶۱۶-‏۱۷

کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «ترس خداوند آغاز حکمت است،‏ و شناخت آن قدوس،‏ بصیرت.‏» (‏امث ۹:‏​۱۰‏،‏ ه‌ن‏)‏ موقع تصمیم‌گیری‌های مهم باید ببینیم یَهُوَه در آن مورد چه فکر می‌کند و بعد بر اساس نظر او تصمیم بگیریم.‏ ما می‌توانیم این کار را با مطالعهٔ کتاب مقدّس و نشریاتمان انجام دهیم.‏ به این ترتیب از خود حکمت واقعی نشان می‌دهیم.‏ (‏امث ۲:‏​۵-‏۷‏)‏ یَهُوَه تنها کسی است که می‌تواند به ما حکمت واقعی بدهد.‏ (‏روم ۱۶:‏۲۷‏)‏ چرا می‌توان گفت که یَهُوَه منشأ حکمت است؟‏ اول این که یَهُوَه خالق ماست و همه چیز را در مورد مخلوقاتش می‌داند.‏ (‏مز ۱۰۴:‏۲۴‏)‏ دوم این که همهٔ کارهای یَهُوَه از روی حکمت است.‏ (‏روم ۱۱:‏۳۳‏)‏ سوم،‏ پندهای حکیمانهٔ یَهُوَه همیشه به نفع کسانی است که آن‌ها را به‌کار می‌گیرند.‏ (‏امث ۲:‏​۱۰-‏۱۲‏)‏ اگر می‌خواهیم حکمت واقعی داشته باشیم باید این نکات اساسی را قبول کنیم و اجازه دهیم در تصمیم‌گیری‌ها هدایتمان کند.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۱۹ ¶۳-‏۴

بر اساس مکاشفه باب ۱۲ شیطان در این جنگ شکست خورد و به زمین افکنده شد.‏ شیطان هم خشم و غضبش را بر سر انسان‌ها خالی می‌کند،‏ نتیجهٔ آن وقوع رویدادهایی بد روی زمین است،‏ پس «وای بر زمین!‏» (‏مکا ۱۲:‏​۹-‏۱۲‏)‏ آگاهی از این پیشگویی‌ها چه فایده‌ای دارد؟‏ رویدادهای دنیا و تغییرات محسوس در رفتار مردم از نشانه‌های شروع حکمرانی عیسی است.‏ پس بجای این که از دیدن خودخواهی و سنگدلی‌ها ناراحت شویم،‏ بجاست به یاد آوریم که در واقع چنین روحیاتی تحقق پیشگویی کتاب مقدّس و نشانهٔ برقراری پادشاهی خداست.‏ (‏مز ۳۷:‏⁠۱‏)‏ ضمناً انتظار داریم که با نزدیک شدن به حارمَگِدّون سختی‌ها بیشتر و بیشتر شود.‏ (‏مرق ۱۳:‏۸؛‏ ۲تیمو ۳:‏۱۳‏)‏ آیا از پدر آسمانی‌مان قدردان نیستید که دلیل سختی‌های دنیای امروز را برایمان روشن کرده است؟‏ ب۲۲/‏۷ ص ۳-‏۴ ¶۷-‏۸

می‌توانیم از یَهُوَه بخواهیم به هم ایمانانمان کمک کند تا قدرت تحمّل بیماری‌شان را داشته باشند یا برای آن‌هایی دعا کنیم که با فجایع طبیعی،‏ جنگ‌های داخلی،‏ آزار و اذیت یا هر مشکل دیگری روبرو هستند.‏ همین طور می‌توانیم برای برادران و خواهران ازخودگذشته‌مان دعا کنیم که در امدادرسانی و رفع نیازهای دیگران فعالند.‏ شاید شما شخصاً کسانی را بشناسید که با چنین مشکلاتی روبرو هستند.‏ می‌توانید مشخصاً در دعاهایتان نام آن‌ها را بگویید و از یَهُوَه کمک بخواهید.‏ این کار نشانهٔ محبت برادرانهٔ بی‌ریای شماست.‏ سرپرستان جماعت از دعای هم‌ایمانانشان قدردانند و از آن فایده می‌برند.‏ برای نمونه پولُس رسول گفت:‏ «برای من نیز دعا کنید تا هنگامی که دهان خود را می‌گشایم،‏ کلامی به من داده شود تا بتوانم راز مقدّس بشارت را با شهامت اعلان کنم.‏» (‏افس ۶:‏۱۹‏)‏ امروزه هم برادران سخت‌کوشی با مسئولیت‌های مختلف در بین هم‌ایمانانمان داریم.‏ با دعا به یَهُوَه برای برکت دادن به زحمات و فعالیت‌هایشان محبتمان را به آن‌ها ابراز می‌کنیم.‏ ب۲۲/‏۷ ص ۲۳-‏۲۴ ¶۱۴-‏۱۶

یک سرباز با استفاده از کلاهخود از سرش محافظت می‌کند.‏ به طور مشابه ما باید از ذهنمان در برابر حملات شیطان در جنگ روحانی محافظت کنیم.‏ او با ترفندهای مختلف دائم سعی می‌کند ما را وسوسه کند و طرز فکرمان را فاسد کند.‏ همان طور که یک کلاهخود از سر یک سرباز محافظت می‌کند،‏ امیدمان هم از طرز فکرمان محافظت می‌کند و کمکمان می‌کند به یَهُوَه وفادار بمانیم.‏ اگر امیدمان ضعیف شود و فقط روی خواسته‌های خودمان تمرکز کنیم،‏ ممکن است از هدفمان دور شویم.‏ به نمونهٔ بعضی مسیحیان قرن اول در شهر قُرِنتُس فکر کنید.‏ آن‌ها امیدشان را به رستاخیز از دست دادند.‏ (‏۱قر ۱۵:‏۱۲‏)‏ پولُس نوشت آن‌هایی که به رستاخیز ایمان ندارند فقط برای خواسته‌های خودشان زندگی می‌کنند.‏ (‏۱قر ۱۵:‏۳۲‏)‏ امروزه خیلی‌ها که به وعده‌های خدا امید ندارند،‏ فقط در زمان حال زندگی می‌کنند و می‌خواهند تا جای ممکن از زندگی‌شان لذّت ببرند،‏ ولی ما به وعده‌های خدا امید داریم.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۲۵-‏۲۶ ¶۸-‏۹

یَهُوَه می‌خواهد که به او دعا کنید.‏ او مشکلات شما را می‌بیند و همیشه به دعایتان گوش می‌دهد.‏ او با اشتیاق به دعای پرستندگانش گوش می‌دهد.‏ (‏امث ۱۵:‏⁠۸‏)‏ وقتی احساس تنهایی می‌کنید دربارهٔ چه چیزی می‌توانید دعا کنید؟‏ مثل ایلیا به یَهُوَه بگویید که چه احساسی دارید.‏ (‏مز ۶۲:‏⁠۸‏)‏ نگرانی‌تان را با او در میان بگذارید و از او بخواهید کمکتان کند تا با احساس تنهایی مقابله کنید و از یَهُوَه بخواهید که به شما شجاعت و حکمت بدهد تا با سنجیدگی صحبت کنید.‏ (‏لو ۲۱:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ اگر با احساسات منفی می‌جنگید،‏ از یَهُوَه بخواهید کمکتان کند تا با برادر یا خواهری باتجربه صحبت کنید.‏ همین طور از او بخواهید که به آن هم‌ایمان کمک کند تا احساس شما را درک کند.‏ دقت کنید که چطور به دعایتان جواب می‌دهد و کمک دیگران را قبول کنید.‏ به این شکل کمتر احساس تنهایی می‌کنید.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۱۰ ¶۶

جماعت جدید در تِسالونیکی،‏ با مخالفت شدیدی روبرو شدند.‏ مخالفان «برخی برادران را کشان‌کشان نزد مقامات شهر بردند.‏» (‏اعما ۱۷:‏⁠۶‏)‏ تصوّر کنید که در آن شرایط،‏ برادران و خواهرانی که تازه با حقیقت آشنا شده بودند،‏ چقدر وحشت کرده بودند.‏ پولُس نمی‌خواست که آن برادران و خواهران در خدمت به یَهُوَه دلسرد شوند.‏ او برای تشویق جماعت تِسالونیکی به آن‌ها گفت:‏ ‹تیموتائوس را که برادر ماست،‏ فرستادیم تا برای تقویت ایمانتان،‏ شما را استوار و دلگرم سازد تا ایمان کسی از این مصیبت‌ها سست نشود.‏› (‏۱تسا ۳:‏​۲،‏ ۳‏)‏ تیموتائوس دیده بود که پولُس چطور هم‌ایمانانش را در لِستِره در آن شرایط تشویق می‌کرد.‏ به این دلیل مطمئن بود که یَهُوَه همان طور که به برادران و خواهرانش در لِستِره کمک کرد به هم‌ایمانان تِسالونیکی هم کمک می‌کند.‏—‏اعما ۱۴:‏​۸،‏ ۱۹-‏۲۲؛‏ عبر ۱۲:‏⁠۲‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۱ ¶۴

در اواخر قرن ۱۹ میلادی،‏ گروهی از شاگردان کتاب مقدّس با سرپرستی چارلز تیز راسل به مطالعهٔ اساسی نوشته‌های مقدّس پرداختند.‏ آن‌ها می‌خواستند بدانند مرگ عیسی واقعاً به چه معنی است و مراسم یادبودش چطور باید برگزار شود.‏ ما امروزه از تحقیقات آن مسیحیان فایده می‌بریم.‏ چطور؟‏ ما درک کرده‌ایم که مرگ عیسی برای ما و انسان‌های دیگر به چه معناست.‏ (‏۱یو ۲:‏​۱،‏ ۲‏)‏ همین طور متوجه شده‌ایم که کتاب مقدّس در مورد دو نوع امید برای انسان‌های وفادار صحبت می‌کند.‏ عده‌ای امید دارند که در آسمان به زندگی فناناپذیر برسند و بسیاری هم امید دارند که تا ابد روی زمین زندگی کنند.‏ وقتی به این فکر می‌کنیم که یَهُوَه چقدر ما را دوست دارد و از مرگ عیسی شخصاً چقدر فایده می‌بریم،‏ به یَهُوَه نزدیک‌تر می‌شویم.‏ (‏۱پطر ۳:‏۱۸‏)‏ بنابراین ما هم مثل آن مسیحیان وفادار دیگران را دعوت می‌کنیم تا در برگزاری مراسم یادبود مرگ عیسی به روشی که گفته بود شرکت کنند.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۱-‏۲۲ ¶۶-‏۷

عیسی در مورد برکاتی که پادشاهی خدا به همراه دارد تعلیم داد.‏ ما واقعاً از برکات بهای رهایی عیسی قدردانیم.‏ چون بهای رهایی عیسی باعث می‌شود که بتوانیم رابطهٔ نزدیکی با یَهُوَه و عیسی داشته باشیم.‏ کسانی که به عیسی ایمان دارند به زندگی ابدی و دیدن عزیزان از دست‌رفته‌شان امید دارند.‏ (‏یو ۵:‏​۲۸،‏ ۲۹؛‏ روم ۶:‏۲۳‏)‏ ما هیچ کاری نکرده‌ایم که شایستهٔ این برکات باشیم و هیچ وقت نمی‌توانیم کاری را که خدا و عیسی برای ما انجام داده‌اند جبران کنیم.‏ (‏روم ۵:‏​۸،‏ ۲۰،‏ ۲۱‏)‏ اما می‌توانیم قدردانی‌مان را به آن‌ها نشان دهیم.‏ چگونه؟‏ وقتی آنچه داریم،‏ در خدمت به یَهُوَه استفاده بکنیم قدردانی‌مان را برای کارهای یَهُوَه و عیسی نشان می‌دهیم.‏ برای مثال می‌توانیم برای ساخت و تعمیر مکان‌های پرستش داوطلب شویم.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۳؛‏ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۵

کسانی که در پادشاهی خدا حکمرانی می‌کنند،‏ به نیازهای میلیاردها انسان در کل دنیا رسیدگی خواهند کرد.‏ این ۱۴۴٬۰۰۰ نفر،‏ مانند عیسی به عنوان پادشاه و کاهن خدمت خواهند کرد.‏ (‏مکا ۵:‏۱۰‏)‏ تحت شریعت موسی،‏ کاهنان مسئول رسیدگی به نیازهای فیزیکی و روحانی قوم خدا بودند.‏ شریعت سایهٔ چیزهای آینده بود.‏ پس منطقی است که نتیجه‌گیری کنیم عیسی و ۱۴۴٬۰۰۰ نفر هم در رسیدگی به نیازهای فیزیکی و روحانی قوم خدا نقش خاصّی خواهند داشت.‏ (‏عبر ۱۰:‏⁠۱‏)‏ ما باید منتظر باشیم و ببینیم که این پادشاهان و کاهنان چطور با تابعان زمینی خود ارتباط برقرار می‌کنند.‏ ما مطمئنیم که در بهشت روی زمین،‏ همه راهنمایی‌های لازم را دریافت خواهند کرد.‏—‏مکا ۲۱:‏​۳،‏ ۴‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۱۱ ¶۱۱-‏۱۳

یک دلیل که دیگران را به مراسم یادبود دعوت می‌کنیم این است که حقیقت را در مورد یَهُوَه و عیسی و کارهایی را که برایمان انجام داده‌اند یاد بگیرند.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ ما امیدواریم که این مراسم باعث شود که آن‌ها بخواهند در این مورد بیشتر بدانند و پرستندهٔ یَهُوَه شوند.‏ ما آن‌هایی که خدمت به یَهُوَه را کنار گذاشته‌اند را هم دعوت می‌کنیم.‏ همچنین به آن‌ها یادآوری می‌کنیم که خدا هنوز دوستشان دارد.‏ خیلی‌ها دعوتمان را می‌پذیرند و از دیدنشان بسیار خوشحال می‌شویم.‏ شرکت در این مراسم باعث می‌شود که آن‌ها به یاد بیاورند که در گذشته چقدر از خدمت به خدا لذّت می‌بردند.‏ (‏مز ۱۰۳:‏​۱-‏۴‏)‏ ما تلاش می‌کنیم که مردم را به این مراسم دعوت کنیم چون برای یَهُوَه تک‌تک افراد اهمیت دارند.‏—‏لو ۱۵:‏۷؛‏ ۱تیمو ۲:‏​۳،‏ ۴‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۰ ¶۱؛‏ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۹-‏۱۱

عیسی شب قبل از مرگش،‏ از پدرش درخواست مهمی کرد.‏ او از یَهُوَه خواست که از پیروانش محافظت کند.‏ (‏یو ۱۷:‏​۱۵،‏ ۲۰‏)‏ یَهُوَه همیشه از آن‌ها محافظت کرده بود،‏ اما عیسی می‌دانست که شیطان به پیروانش حمله می‌کند و آن‌ها در برابر حمله‌های او به کمک یَهُوَه نیاز دارند.‏ دنیای شیطان،‏ ما خادمان خدا را خیلی تحت فشار قرار می‌دهد.‏ مشکلات ممکن است ما را دلسرد کند و حتی وفاداری‌مان را مورد آزمایش قرار دهد.‏ اما نباید بترسیم.‏ یَهُوَه از ما محافظت می‌کند.‏ او مشکلاتمان را می‌بیند و آمادهٔ کمک به ماست.‏ بله «چشمان خداوند بر ترسندگان اوست،‏ .‏ .‏ .‏ تا جان ایشان را از مرگ برهاند.‏» —‏مز ۳۳:‏​۱۸-‏۲۰ ه‌ن.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۸ ¶۱-‏۲

هر سال در هفته‌های قبل و بعد از مراسم یادبود،‏ ما با دعا در مورد مفهوم مرگ عیسی تعمّق می‌کنیم و قدردانی‌مان را نشان می‌دهیم.‏ همین طور سعی می‌کنیم افراد بیشتری را برای این مراسم ویژه دعوت کنیم.‏ به علاوه مصممیم که اجازه ندهیم هیچ چیز مانع شرکتمان در این مراسم شود.‏ در مراسم یادبود یاد می‌گیریم که چرا ما انسان‌ها نیاز داریم کسی ما را نجات دهد و این که چطور مرگ یک انسان می‌تواند انسان‌ها را از گناه و مرگ آزاد کند.‏ در آن سخنرانی گفته می‌شود که نان و شراب مظهر چه چیزی هستند و چه کسانی باید از آن بخورند.‏ (‏لو ۲۲:‏​۱۹،‏ ۲۰‏)‏ ما به برکاتی فکر می‌کنیم که شامل حال کسانی می‌شود که در بهشت زمینی زندگی می‌کنند.‏ (‏اشع ۳۵:‏​۵،‏ ۶؛‏ ۶۵:‏​۱۷،‏ ۲۱-‏۲۳‏)‏ هرگز این اطلاعات را دست کم نگیرید.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۰ ¶۲؛‏ ص ۲۱ ¶۴

خدا با فدا کردن پسرش بهای رهایی را فراهم کرد و این طور به ما امید زندگی ابدی بخشید.‏ (‏مت ۲۰:‏۲۸‏)‏ پولُس رسول نوشت:‏ «از آنجا که مرگ از طریق یک انسان آمد،‏ رستاخیز مردگان نیز از طریق یک انسان می‌آید.‏ چون همان طور که به سبب آدم همه می‌میرند،‏ از طریق مسیح نیز همه زنده خواهند شد.‏» (‏۱قر ۱۵:‏​۲۱،‏ ۲۲‏)‏ عیسی به پیروانش یاد داد که برای آمدن پادشاهی خدا و انجام خواست خدا بر زمین دعا کنند.‏ (‏مت ۶:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ خواست خدا این است که انسان‌ها تا ابد بر زمین زندگی کنند.‏ به این منظور،‏ یَهُوَه پسرش را به عنوان پادشاه انتخاب کرده است.‏ او همچنین ۱۴۴٬۰۰۰ نفر را از زمین انتخاب کرده تا در کنار عیسی خواستش را به انجام برسانند.‏—‏مکا ۵:‏​۹،‏ ۱۰‏.‏ ب۲۲/‏۱۲ ص ۵ ¶۱۱-‏۱۲

وقتی عزیزی را از دست می‌دهیم خیلی دردناک است و دلمان برای او تنگ می‌شود!‏ مخصوصاً اگر به خاطر مریضی رنج کشیده باشد.‏ اما بعد از مدتی،‏ وقتی به گفته‌ها و کارهای تشویق‌کنندهٔ او فکر می‌کنیم لبخند به لبمان می‌آید.‏ ما هم وقتی در مورد سختی‌ها و مرگ عیسی می‌خوانیم غمگین می‌شویم.‏ طی ایّام یادبود وقت بیشتری می‌گذاریم تا به اهمیت قربانی عیسی فکر کنیم.‏ (‏۱قر ۱۱:‏​۲۴،‏ ۲۵‏)‏ وقتی در مورد رفتار و اعمال عیسی تعمّق می‌کنیم شاد می‌شویم.‏ همچنین وقتی به کارهای عیسی در حال حاضر و آینده فکر می‌کنیم تشویق می‌شویم.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۲۶ ¶۱-‏۲

بعد از مرگ عیسی،‏ شاگردانش خیلی ناراحت بودند.‏ آن‌ها نه فقط دوست عزیزشان را از دست داده بودند،‏ بلکه احساس ناامیدی هم می‌کردند.‏ (‏لو ۲۴:‏​۱۷-‏۲۱‏)‏ اما وقتی عیسی به آن‌ها ظاهر شد،‏ با صبر و حاصله نقش خود را در تحقق پیشگویی‌های کتاب مقدّس توضیح داد و وظیفهٔ مهمی به آن‌ها سپرد.‏ (‏لو ۲۴:‏​۲۶،‏ ۲۷،‏ ۴۵-‏۴۸‏)‏ مدتی بعد از صعود عیسی به آسمان،‏ ناراحتی و غم شاگردانش به شادی تبدیل شد.‏ آن‌ها شاد بودند چون می‌دانستند که سَرورشان زنده است و حاضر است که به آن‌ها کمک کند تا وظیفه‌شان را انجام دهند.‏ شادی آن‌ها باعث شد که همچنان یَهُوَه را ستایش کنند.‏ (‏لو ۲۴:‏​۵۲،‏ ۵۳؛‏ اعما ۵:‏۴۲‏)‏ برای این که از شاگردان عیسی سرمشق بگیریم مهم است که در زندگی به پادشاهی خدا اولویت بدهیم.‏ هر چند لازم است برای ادامهٔ خدمتمان پایداری نشان بدهیم،‏ یَهُوَه وعده داده است که اگر در زندگی چنین بکنیم،‏ به ما برکت می‌دهد.‏—‏امث ۱۰:‏۲۲‏.‏ ب۲۳/‏۱ ص ۳۰-‏۳۱ ¶۱۵-‏۱۶

ما به هیچ عنوان نمی‌خواهیم اشتباه آدم و حوّا را تکرار کنیم.‏ پس باید همچنان در مورد یَهُوَه و خصوصیاتش یاد بگیریم و سعی کنیم طرز فکرش را درک کنیم.‏ به این شکل محبتمان به یَهُوَه بیشتر می‌شود.‏ نمونهٔ ابراهیم را در نظر بگیرید.‏ او واقعاً یَهُوَه را دوست داشت.‏ حتی وقتی تصمیماتش را کاملاً درک نمی‌کرد،‏ باز هم مطیع می‌ماند و سعی می‌کرد او را بهتر بشناسد.‏ مثلاً وقتی فهمید یَهُوَه می‌خواهد سُدوم و غَموره را نابود کند،‏ نگران شد که «داور تمام جهان» درستکاران را با شریران از بین ببرد.‏ از نظر ابراهیم بعید بود که یَهُوَه این کار را بکند.‏ پس با فروتنی از او سؤالاتی پرسید.‏ یَهُوَه با صبر و حوصله جواب او را داد.‏ در آخر ابراهیم متوجه شد که یَهُوَه دل‌های همهٔ انسان‌ها را می‌بیند و هیچ وقت درستکاران را با شریران مجازات نمی‌کند.‏—‏پیدا ۱۸:‏​۲۰-‏۳۲‏.‏ ب۲۲/‏۸ ص ۲۸ ¶۹-‏۱۰

بعد از این که نِحِمیای فرماندار در سال ۴۵۵ ق.‏م.‏ دیوارهای اورشلیم را بازسازی کرد،‏ دنبال مردان قابل اعتمادی می‌گشت تا بتوانند از شهر مراقبت کنند.‏ نِحِمیا،‏ حَنَنیا فرماندهٔ قلعه را همراه دیگران انتخاب کرد.‏ کتاب مقدّس در مورد حَنَنیا می‌گوید که ‹بسیار قابل اعتماد بود و از خیلی مردان دیگر،‏ خداترس‌تر بود.‏› (‏نح ۷:‏⁠۲‏)‏ محبت حَنَنیا به یَهُوَه و ترس از ناخشنود کردنش باعث می‌شد هر مسئولیتی را که به او داده می‌شد جدی بگیرد.‏ این خصوصیات به ما هم کمک می‌کند تا بتوانیم در خدمت به خدا قابل اعتماد باشیم.‏ به نمونهٔ تیخیکوس توجه کنید.‏ او همکار قابل اعتماد پولُس رسول بود.‏ پولُس تیخیکوس را «خادم وفادار» خواند.‏ (‏افس ۶:‏​۲۱،‏ ۲۲‏)‏ پولُس به او اعتماد کرد تا نامه‌هایی را به اِفِسُسیان و کولُسیان برساند،‏ برادران آنجا را تشویق کند و به آن‌ها دلگرمی دهد.‏ تیخیکوس یادآور مردان وفاداری است که امروزه به نیازهای روحانی ما رسیدگی می‌کنند.‏—‏کول ۴:‏​۷-‏۹‏.‏ ب۲۲/‏۹ ص ۹-‏۱۰ ¶۵-‏۶

یوسِف حدود ۱۳ سال سختی کشید.‏ ممکن بود یوسِف به خاطر آن اتفاقات فکر کند که خدا او را دوست ندارد یا این که خدا او را رها کرده است.‏ اما یوسِف کینه به دل راه نداد.‏ در عوض،‏ با حفظ آرامش خود توانست هوشیار بماند.‏ وقتی فرصت داشت که از برادرانش انتقام بگیرد،‏ این کار را نکرد.‏ او محبت نشان داد و آن‌ها را بخشید.‏ (‏پیدا ۴۵:‏​۴،‏ ۵‏)‏ یوسِف رفتار خوبی داشت،‏ چون درست استدلال می‌کرد.‏ او به خواست یَهُوَه خدا فکر می‌کرد،‏ نه به مشکلاتش.‏ (‏پیدا ۵۰:‏​۱۹-‏۲۱‏)‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ وقتی کسی با ما بدرفتاری کند،‏ نباید از یَهُوَه ناراحت شویم یا فکر کنیم که او ما را ترک کرده است.‏ در عوض،‏ باید توجه کنیم که یَهُوَه چطور به ما کمک می‌کند تا بتوانیم در سختی‌ها پایدار بمانیم.‏ علاوه بر این،‏ می‌توانیم با نشان دادن محبت،‏ ناکاملی دیگران را بپوشانیم.‏—‏ ب۲۲/‏۱۱ ص ۲۱ ¶۴

دانیال نبی در رؤیاهایی دید که یَهُوَه از همهٔ قدرت‌های دیگر برتر است.‏ دانیال چهار وحش را دید که مظهر ابرقدرت‌های جهانند؛‏ یعنی امپراتوری بابِل،‏ ماد و پارس،‏ یونان،‏ روم و قدرت حاکم انگلیس و آمریکا.‏ (‏دان ۷:‏​۱-‏۳،‏ ۱۷‏)‏ سپس دانیال یَهُوَه خدا را دید که بر تخت آسمانی‌اش نشسته است.‏ (‏دان ۷:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ خدا قدرت و اختیار را از حکومت‌های بشری می‌گیرد و به کسانی که شایستگی و قدرت بیشتری دارند می‌دهد.‏ به چه کسانی؟‏ به کسی که «شبیه پسر انسان» است،‏ یعنی عیسی مسیح و «مقدّسان خدای متعال،‏» یعنی ۱۴۴٬۰۰۰ نفر که «تا ابد» حکمرانی می‌کنند.‏ (‏دان ۷:‏​۱۳،‏ ۱۴،‏ ۱۸‏)‏ واضح است که یَهُوَه «خدای متعال» است.‏ رویدادی که دانیال در رؤیا دید هماهنگ با گفتهٔ قبلی اوست.‏ دانیال گفت:‏ ‹خدای آسمان‌ها پادشاهان را برکنار می‌کند و آن‌ها را بر تخت پادشاهی می‌نشاند.‏›—‏دان ۲:‏​۱۹-‏۲۱‏.‏ ب۲۲/‏۱۰ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۹-‏۱۱