فوریه

سعی کنید برادران و خواهرانتان را بیشتر بشناسید.‏ قبل و بعد از جلسات با آنان صحبت کنید،‏ با آنان به موعظه بروید و در صورت امکان آنان را برای صرف غذا دعوت کنید.‏ به این شکل،‏ شناخت بیشتری از هم‌ایمانانتان کسب می‌کنید.‏ برای مثال،‏ پی می‌برید خواهری که ظاهراً اهل معاشرت نیست،‏ خجالتی است؛‏ یا برادری که ثروت زیادی دارد،‏ نه تنها پول‌دوست نیست بلکه بسیار سخاوتمند است؛‏ یا خانواده‌ای که اغلب دیر به جلسات می‌رسند،‏ با مخالفت روبرویند.‏ (‏ایو ۶:‏۲۹‏)‏ البته ما نباید در زندگی دیگران «فضولی» کنیم.‏ (‏۱تیمو ۵:‏۱۳‏)‏ بلکه می‌خواهیم برادران و خواهرانمان را بهتر بشناسیم و با پیشینهٔ آنان آشنا شویم.‏ به این شکل می‌توانیم بهتر آنان را درک کنیم.‏ شاید هم‌ایمانی شما را معذّب یا آزرده‌خاطر می‌کند.‏ اگر تلاش کنید او را بیشتر بشناسید،‏ راحت‌تر می‌توانید درکش کنید.‏ ما برای شناخت بیشتر برادران و خواهرانمان باید تلاش کنیم.‏ بدین منظور،‏ اگر مطابق پند کتاب مقدّس دل خود را بگشاییم،‏ در واقع از یَهُوَه سرمشق گرفته‌ایم که به «همه گونه افراد» محبت دارد.‏​—‏۱تیمو ۲:‏۳،‏ ۴؛‏ ۲قر ۶:‏۱۱-‏۱۳‏.‏ ب۲۰/‏۴ ص ۱۶-‏۱۷ ¶۱۰-‏۱۲

عیسی در آخرین شب زندگی‌اش بر زمین،‏ به شاگردان خود یادآوری کرد که به یکدیگر محبت کنند.‏ او می‌دانست که آنان با محبت ایثارگرانه می‌توانند متحد بمانند و در برابر نفرت دنیا پایداری کنند.‏ به نمونهٔ جماعت تِسالونیکی توجه کنید.‏ از زمانی که این جماعت شکل گرفت،‏ اعضای آن تحت آزار و اذیت قرار گرفتند.‏ با این حال،‏ برادران و خواهران آن جماعت نمونهٔ محبت و پایداری بودند.‏ (‏۱تسا ۱:‏۳،‏ ۶،‏ ۷‏)‏ پولُس آنان را ترغیب کرد که «حتی بیش از این» محبت نشان دهند.‏ (‏۱تسا ۴:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ محبت،‏ آنان را برمی‌انگیخت تا به افسردگان دلگرمی بخشند و از ضعیفان حمایت کنند.‏ (‏۱تسا ۵:‏۱۴‏)‏ آنان پند پولُس را به کار گرفتند.‏ چرا که او حدوداً یک سال بعد در دومین نامه‌اش به آنان نوشت:‏ «محبت هر یک از شما به یکدیگر فزونی می‌یابد.‏» (‏۲تسا ۱:‏۳-‏۵‏)‏ محبت،‏ به آنان کمک کرد تا در مشکلات و تحت آزار و اذیت‌ها پایدار بمانند.‏ ب۲۱/‏۳ ص ۲۲ ¶۱۱

اگر ما بخواهیم به پاداشمان یعنی زندگی ابدی دست یابیم،‏ باید مسیر زندگی مسیحی را در پیش گیریم.‏ (‏اعما ۲۰:‏۲۴؛‏ ۱پطر ۲:‏۲۱‏)‏ اما شیطان و پیروانش نمی‌خواهند که ما در این مسیر پیش رویم؛‏ بلکه می‌خواهند با آنان هم‌مسیر شویم.‏ (‏۱پطر ۴:‏۴‏)‏ آنان روش زندگی ما را مورد تمسخر قرار می‌دهند و ادعا می‌کنند که روش زندگی آنان بهتر است و آزادی بیشتری به ما می‌دهد.‏ اما این ادعا کاملاً اشتباه است.‏ (‏۲پطر ۲:‏۱۹‏)‏ بسیار اهمیت دارد که مسیر درستی را در زندگی دنبال کنیم!‏ شیطان می‌خواهد ما از دویدن در راه باریکی که «به حیات می‌انجامد» دست بکشیم و راه وسیعی را پیش گیریم که بسیاری آن را دوست دارند و دویدن در آن آسان است.‏ اما این راه «به نابودی می‌انجامد.‏» (‏مت ۷:‏۱۳،‏ ۱۴‏)‏ از این رو،‏ برای این که اجازه ندهیم دنیای شیطان تمرکزمان را در مسیری که هستیم بر هم زند،‏ باید به یَهُوَه اعتماد کنیم و به راهنمایی‌هایش گوش دهیم.‏ ب۲۰/‏۴ ص ۲۶ ¶۱؛‏ ص ۲۷ ¶۵،‏ ۷

طی سال‌های اخیر،‏ روسیه و هم‌پیمانانش نیز اصطلاحاً وارد «سرزمین زیبا» شده‌اند.‏ (‏دان ۱۱:‏۴۱‏)‏ در سال ۲۰۱۷،‏ روسیه فعالیت شاهدان یَهُوَه را در آن کشور ممنوع اعلام کرد و برخی برادران و خواهران را به زندان انداخت.‏ همچنین،‏ نشریاتمان منجمله «ترجمهٔ دنیای جدید کتاب مقدّس» را ممنوع کرد.‏ به علاوه،‏ دولت روسیه،‏ دفتر شعبه،‏ سالن‌های جماعت و سالن‌های مجمع را مصادره کرد.‏ از این رو،‏ هیئت اداره‌کننده در سال ۲۰۱۸ کشور روسیه و هم‌پیمانانش را به عنوان پادشاه شمال معرفی کرد.‏ قوم یَهُوَه حتی تحت شدیدترین آزار و اذیت‌ها،‏ هرگز در جهت براندازی یا تغییر یک حکومت وارد عمل نمی‌شوند.‏ آنان مطابق پند کتاب مقدّس برای «همهٔ صاحب‌منصبان» دعا می‌کنند؛‏ به‌خصوص زمانی که ممکن است تصمیمات آنان بر پرستشمان تأثیر بگذارد.‏ ب۲۰/‏۵ ص ۱۴ ¶۹

ای والدین،‏ برای این که فرزندانتان اطمینان یابند حقیقت را یافته‌اند،‏ باید رابطه‌ای نزدیک با یَهُوَه برقرار کنند و از درستیِ حقایق کلام او اطمینان یابند.‏ اگر شما می‌خواهید حقایق کلام خدا را به فرزندانتان بیاموزید،‏ باید خود در مطالعهٔ کتاب مقدّس نمونه باشید.‏ شما باید بر آنچه از کلام خدا می‌آموزید تعمّق کنید،‏ سپس به فرزندانتان نیز بیاموزید که چنین کنند.‏ همچنین باید روش‌های مختلف تحقیق را به فرزندانتان بیاموزید؛‏ درست همان طور که به شاگردتان آموزش می‌دهید.‏ بدین شکل،‏ فرزندانتان به یَهُوَه محبت می‌ورزند و اطمینان می‌یابند که او از طریق «غلام امین و دانا» کمکشان می‌کند که کلامش را درک کنند.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵-‏۴۷‏)‏ شما والدین هنگام تعلیم به فرزندانتان،‏ تنها نباید به آموختن تعالیم سادهٔ کلام خدا اکتفا کنید.‏ برای این که به فرزندانتان کمک کنید ایمانی قوی در خود پرورش دهند،‏ باید متناسب با سن و توانایی‌شان،‏ «عمق حکمت خدا» را به آنان تعلیم دهید.‏​—‏۱قر ۲:‏۱۰‏.‏ ب۲۰/‏۷ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۱۰،‏ ۱۲-‏۱۳

امروزه میلیون‌ها انسان ناکامل،‏ دوست نزدیک یَهُوَه هستند!‏ بله،‏ افراد بسیاری در سراسر جهان با اعمال و رفتارشان ثابت کرده‌اند که دوست یَهُوَه هستند.‏ آنچه دوستی با یَهُوَه را برای این افراد ممکن می‌سازد،‏ ایمان آنان به فدیهٔ عیسی مسیح است.‏ یَهُوَه بر پایهٔ قربانی عیسی این امکان را فراهم کرده است که خود را به او وقف کنیم و تعمید بگیریم.‏ ما با برداشتن این قدم‌های مهم می‌توانیم به جمع میلیون‌ها نفر بپیوندیم که با وقف و تعمیدشان توانسته‌اند با والاترین مقام عالم هستی دوست شوند!‏ ما چگونه باید نشان دهیم که برای دوستی‌مان با یَهُوَه ارزش قائلیم؟‏ همچون ابراهیم و ایّوب که بیش از ۱۰۰ سال به یَهُوَه وفادار ماندند،‏ ما نیز صرف‌نظر از مدت زمانی که به یَهُوَه خدمت کرده‌ایم باید همچنان به او وفادار بمانیم.‏ به علاوه،‏ باید همچون دانیال به دوستی با یَهُوَه حتی بیشتر از جانمان اهمیت دهیم.‏ (‏دان ۶:‏۷،‏ ۱۰،‏ ۱۶،‏ ۲۲‏)‏ ما با کمک یَهُوَه می‌توانیم بر مشکلات و سختی‌ها غلبه کنیم و همواره دوست او بمانیم.‏​—‏فیلیپ ۴:‏۱۳‏.‏ ب۲۰/‏۵ ص ۲۷ ¶۵-‏۶

داوود یک مرتبه،‏ در حالی که روی پشت‌بام بود،‏ چشمش به زنی متأهل به نام بَتشِبَع افتاد که در حال حمام کردن بود.‏ آیا داوود در آن لحظه با خداترسی و دلی کامل بر یَهُوَه تمرکز کرد؟‏ او با قانون یَهُوَه به‌خوبی آشنا بود که می‌گوید:‏ «به زن همسایه‌ات .‏ .‏ .‏ طمع مدار.‏» (‏خرو ۲۰:‏۱۷‏)‏ با این حال،‏ ظاهراً همچنان بر آن زن چشم دوخت.‏ از این رو،‏ دیگر با دلی کامل در پی خشنودی یَهُوَه نبود و به بَتشِبَع نیز دل بست.‏ با این که داوود طی سال‌ها از روی محبت و خداترسی به یَهُوَه خدمت کرده بود،‏ با خودخواهی عمل کرد.‏ بله،‏ او مسیری نادرست را در پیش گرفت.‏ او نام یَهُوَه را بی‌حرمت ساخت.‏ همچنین خطای او صدمات زیادی به دیگران منجمله خانواده‌اش وارد کرد.‏ (‏۲سمو ۱۱:‏۱-‏۵،‏ ۱۴-‏۱۷؛‏ ۱۲:‏۷-‏۱۲‏)‏ داوود مورد تأدیب یَهُوَه قرار گرفت و دوباره رابطه‌ای نزدیک با او برقرار کرد.‏ (‏۲سمو ۱۲:‏۱۳؛‏ مز ۵۱:‏۲-‏۴،‏ ۱۷‏)‏ داوود سختی‌ها و مشکلاتی را که حاصل امیال خودخواهانه‌اش بود به یاد داشت.‏ او در مزمور ۸۶:‏۱۱ از یَهُوَه درخواست کرد که دلی کامل به او عطا کند.‏ آیا یَهُوَه به درخواست داوود پاسخ داد؟‏ بله،‏ زیرا او بعدها دربارهٔ داوود گفت:‏ ‹دل او با یَهُوَه خدایش کامل بود.‏›​—‏۱پاد ۱۱:‏۴؛‏ ۱۵:‏۳‏.‏ ب۲۰/‏۶ ص ۱۱ ¶۱۲-‏۱۳

در کتاب مقدّس،‏ محبت یَهُوَه به خادمانش به ریسمان یا طناب تشبیه شده است.‏ برای درک این تشبیه مثالی را در نظر بگیرید.‏ تصوّر کنید که در دریایی متلاطم در حال غرق شدن هستید که شخصی یک جلیقهٔ نجات برایتان پرتاب می‌کند.‏ شما با استفاده از آن جلیقه می‌توانید روی آب شناور بمانید و مطمئناً از کمک او قدردانید.‏ اما تنها داشتن جلیقهٔ نجات برای زنده ماندن کافی نیست.‏ از آنجایی که آب سرد است،‏ برای حفظ جانتان باید خود را به یک قایق نجات برسانید.‏ کسی باید از قایق نجات طنابی برایتان پرتاب کند و شما را به سمت قایق بکشد.‏ همان طور که در آیهٔ روز آمده است یَهُوَه اسرائیلیانی را که از او دور شده بودند با محبت به سوی خود کشید.‏ یَهُوَه امروزه نیز دربارهٔ کسانی که از خدمت به او دست کشیده‌اند و در دریای مشکلات و نگرانی‌ها در حال غرق شدن هستند،‏ احساس مشابهی دارد.‏ یَهُوَه آنان را دوست دارد و می‌خواهد کمکشان کند که نزد او بازگردند.‏ او برای ابراز چنین محبتی می‌تواند از شما استفاده کند.‏ بسیار مهم است که به مبشّران غیرفعال اطمینان دهیم که یَهُوَه دوستشان دارد و محبت ما را نیز در عمل ببینند.‏ ب۲۰/‏۶ ص ۲۷-‏۲۸ ¶۱۲-‏۱۳

وقتی استیفان به قتل رسید،‏ بسیاری از مسیحیان اورشلیم «در سراسر یهودیه و سامره پراکنده شدند» و حتی تا قبرس و اَنطاکیه نیز رفتند.‏ (‏اعما ۷:‏۵۸–‏۸:‏۱؛‏ ۱۱:‏۱۹‏)‏ آن مسیحیان با سختی‌های زیادی روبرو بودند.‏ با این حال،‏ غیورانه خبر خوش را موعظه کردند و جماعات زیادی در سراسر امپراتوری روم تأسیس شد.‏ (‏۱پطر ۱:‏۱‏)‏ اما هنوز مشکلات بیشتری در انتظار مسیحیان قرن اول بود.‏ برای مثال،‏ حدود سال ۵۰ میلادی،‏ کِلودیوسِ قیصر به همهٔ یهودیان دستور داد که روم را ترک کنند.‏ بنابراین یهودیانی که مسیحی شده بودند نیز مجبور به ترک خانه‌هایشان شدند و به جایی دیگر نقل‌مکان کردند.‏ (‏اعما ۱۸:‏۱-‏۳‏)‏ حدود سال ۶۱ میلادی،‏ پولُس رسول در نامه‌اش اشاره کرد که مسیحیان در برابر عموم مورد اهانت قرار می‌گرفتند،‏ زندانی می‌شدند و اموالشان غارت می‌شد.‏ (‏عبر ۱۰:‏۳۲-‏۳۴‏)‏ به علاوه،‏ برخی مسیحیان باید با فقر و بیماری نیز دست و پنجه نرم می‌کردند.‏​—‏روم ۱۵:‏۲۶؛‏ فیلیپ ۲:‏۲۵-‏۲۷‏.‏ ب۲۱/‏۲ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۲-‏۴

اگر ما برای تقویت ایمانمان سخت تلاش کنیم،‏ شیطان و همدستانش هرگز نخواهند توانست ما را از گام برداشتن در حقیقت بازدارند.‏ (‏۲یو ۸،‏ ۹‏)‏ نفرت مردم دنیا از ما،‏ نباید باعث تعجبمان شود.‏ (‏۱یو ۳:‏۱۳‏)‏ یوحنا گفت:‏ «تمام دنیا زیر سلطهٔ آن شریر است.‏» (‏۱یو ۵:‏۱۹‏)‏ همچنان که به انتهای نظام حاضر نزدیک‌تر می‌شویم،‏ خشم شیطان بیشتر می‌شود.‏ او علاوه بر غیراخلاقیات و تعالیم مرتدان،‏ به طور مستقیم به مسیحیان حمله می‌کند؛‏ برای مثال،‏ امروزه در برخی کشورها شاهدان یَهُوَه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.‏ شیطان می‌داند که برای متوقف ساختن خدمت موعظه و در هم شکستن ایمانمان،‏ زمان بسیار کمی دارد.‏ بنابراین جای تعجب نیست که فعالیت شاهدان یَهُوَه در برخی کشورها ممنوع یا محدود شده است.‏ با این حال،‏ برادران و خواهرانمان در این کشورها همچنان پایدار مانده‌اند.‏ آنان ثابت کرده‌اند که با وجود حملات شیطان،‏ همهٔ ما می‌توانیم وفاداری خود را حفظ کنیم.‏ ب۲۰/‏۷ ص ۲۴ ¶۱۲-‏۱۳

مقصود یَهُوَه این بود که انسان‌ها تا ابد در بهشت زیبایی که بر روی زمین آفریده بود زندگی کنند.‏ اما پس از این که آدم و حوّا بر علیه پدر پرمهرشان سرکشی کردند،‏ گناه و مرگ بر زمین سایه افکند.‏ (‏روم ۵:‏۱۲‏)‏ واکنش یَهُوَه چه بود؟‏ او بلافاصله راهی برای نجات انسان‌ها فراهم کرد.‏ (‏پیدا ۳:‏۱۵‏)‏ او تصمیم گرفت پسر عزیزش را قربانی کند تا نوادگان آدم و حوّا بتوانند از چنگ گناه و مرگ رها شوند؛‏ سپس این امکان را فراهم ساخت تا آنانی که می‌خواهند به او خدمت کنند بتوانند تا ابد زندگی کنند.‏ (‏یو ۳:‏۱۶؛‏ ۱قر ۱۵:‏۲۱،‏ ۲۲‏)‏ نمی‌توان انتظار داشت که میلیون‌ها انسانی که یَهُوَه از طریق عیسی رستاخیز می‌دهد،‏ در یک زمان به زندگی بازگردند.‏ چرا؟‏ زیرا تغییر ناگهانی جمعیت،‏ بی‌نظمی زیادی به همراه خواهد داشت.‏ یَهُوَه خدایی بی‌نظم نیست و به‌خوبی می‌داند که نظم لازمهٔ صلح و آرامش است.‏​—‏۱قر ۱۴:‏۳۳‏.‏ ب۲۰/‏۸ ص ۱۴-‏۱۵ ¶۳،‏ ۵

شاگردتان باید بداند که شما می‌خواهید کمکش کنید تا تعمید بگیرد و به یَهُوَه خدمت کند.‏ شاگردی که می‌خواهد تعمید بگیرد،‏ ابتدا باید قدم‌هایی بردارد.‏ اول،‏ او باید یَهُوَه را بشناسد،‏ دوستش بدارد و به او ایمان آورد.‏ (‏یو ۳:‏۱۶؛‏ ۱۷:‏۳‏)‏ سپس با یَهُوَه و همچنین هم‌ایمانان در جماعت،‏ رابطه‌ای نزدیک برقرار کند.‏ (‏عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵؛‏ یعقو ۴:‏۸‏)‏ همچنین باید اعمال نادرست را کنار بگذارد و از گناهانش توبه کند.‏ (‏اعما ۳:‏۱۹‏)‏ به علاوه،‏ ایمانش او را برمی‌انگیزد تا دربارهٔ حقایق کتاب مقدّس با دیگران نیز صحبت کند.‏ (‏۲قر ۴:‏۱۳‏)‏ سپس می‌تواند خود را به یَهُوَه وقف کند و در برابر عموم تعمید بگیرد.‏ (‏۱پطر ۳:‏۲۱؛‏ ۴:‏۲‏)‏ مطمئناً تعمید شاگردتان،‏ شادی زیادی برای همه به همراه خواهد داشت!‏ همچنان که او برای دستیابی به این هدف تلاش می‌کند،‏ مرتباً او را تحسین کنید و ترغیبش کنید که هرگز دست از تلاش نکشد.‏ ب۲۰/‏۱۰ ص ۱۸ ¶۱۲-‏۱۳

اگر خود را با دیگر مبشّران جماعت مقایسه کنید،‏ شاید به ارزش خود پی نبرید.‏ ممکن است برخی مبشّران در تعلیم دادن،‏ سازماندهی کردن یا دلگرمی و تشویق دیگران مهارت داشته باشند.‏ شاید با خود فکر کنید که شما به اندازهٔ آنان مهارت ندارید.‏ البته چنین طرز فکری نشانهٔ تواضع و فروتنی شماست.‏ (‏فیلیپ ۲:‏۳‏)‏ با این حال،‏ باید مراقب باشید!‏ زیرا اگر مدام خود را با دیگران مقایسه کنید،‏ دلسرد و ناامید می‌شوید.‏ حتی ممکن است مطابق گفتهٔ پولُس احساس بی‌ارزشی کنید.‏ در قرن اول،‏ یَهُوَه از طریق روح‌القدس،‏ به برخی مسیحیان عطایایی بخشید.‏ اما همهٔ مسیحیان عطایای مشابهی دریافت نکردند.‏ (‏۱قر ۱۲:‏۴-‏۱۱‏)‏ با این حال،‏ تک‌تک آن مسیحیان در چشم یَهُوَه ارزشمند بودند.‏ امروزه،‏ ما از طریق روح‌القدس عطایا دریافت نمی‌کنیم؛‏ اما همان اصل در مورد ما نیز صدق می‌کند.‏ شاید همهٔ ما استعداد یکسانی نداشته نباشیم،‏ اما یَهُوَه برای تک‌تک ما ارزش قائل است.‏ ب۲۰/‏۸ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۳-‏۱۵

باید در دعا از یَهُوَه شهامت و شجاعت بطلبید.‏ او به دعاهایتان پاسخ می‌دهد و هرگز شما را به حال خود رها نمی‌کند.‏ (‏اعما ۴:‏۲۹،‏ ۳۱‏)‏ او در هر لحظه،‏ آمادهٔ کمک به شماست.‏ به علاوه،‏ به این فکر کنید که او چگونه به شما کمک کرده است تا بر مشکلات غلبه کنید و تغییرات لازم را در زندگی‌تان ایجاد نمایید.‏ مطمئناً همان کسی که قومش را از دریای سرخ رد کرد،‏ به شما نیز کمک می‌کند که شاگرد مسیح شوید.‏ ‏(‏خرو ۱۴:‏۱۳‏)‏ شما نیز می‌توانید ایمانی همچون ایمان مزمورنویس داشته باشید که در آیهٔ روز آمده است.‏ نمونهٔ خواهری به نام تومویو را در نظر بگیرید.‏ وقتی او برای اولین بار به موعظهٔ خانه‌به‌خانه رفته بود،‏ اولین مخاطبش فریادزنان به او گفت:‏ «من دوست ندارم با شاهدان یَهُوَه صحبت کنم!‏» سپس درب خانه را محکم بست!‏ تومویو در کمال خونسردی به خواهری که همراهش بود گفت:‏ «دیدی!‏ بدون این که حتی یک کلمه حرف بزنم،‏ او متوجه شد که یکی از شاهدان یَهُوَه هستم.‏ خیلی خوشحالم!‏» تومویو اکنون به عنوان پیشگام خدمت می‌کند.‏ ب ۲۰/‏۹ ص ۶ ¶۱۳-‏۱۴

آسا به مردم گفت،‏ یَهُوَه است که آنان را «از هر سو آرامی بخشیده است.‏» (‏۲توا ۱۴:‏۶،‏ ۷‏)‏ آسا آن دوران صلح‌آمیز را صرف استراحت و خوشگذرانی نکرد؛‏ بلکه به ساخت شهرها،‏ حصارها،‏ برج‌ها و دروازه‌ها پرداخت.‏ او به مردم یهودا چنین گفت:‏ «این سرزمین همچنان از آن ماست.‏» منظور آسا از این گفته این بود که در سرزمینی که یَهُوَه به آنان داده بود،‏ هیچ کس بر علیه‌شان نبود و می‌توانستند آزادانه تردّد کنند و به ساخت‌وساز بپردازند.‏ او مردم را ترغیب کرد تا از آن دوران صلح‌آمیز به بهترین شکل استفاده کنند.‏ آسا همچنین در آن دوران،‏ به تقویت قدرت نظامی‌اش پرداخت.‏ (‏۲توا ۱۴:‏۸‏)‏ آیا به این دلیل بود که به یَهُوَه اعتماد نداشت؟‏ خیر!‏ او به عنوان پادشاه،‏ خود را موظف می‌دانست که مردم را برای روبرو شدن با خطرات احتمالی آینده آماده سازد.‏ آسا می‌دانست که احتمالاً این صلح و امنیت همیشگی نخواهد بود.‏ درستیِ طرز فکر او نیز بعدها به اثبات رسید.‏ ب۲۰/‏۹ ص ۱۵ ¶۴-‏۵

شاید پیری مسیحی از روی محبت قوانینی برای محافظت از برادران و خواهران وضع کند.‏ با این حال،‏ تفاوت‌های چشمگیری بین نقش سرپرستان خانواده و پیران مسیحی وجود دارد.‏ برای مثال،‏ یَهُوَه پیران مسیحی را منصوب کرده است تا به عنوان داور عمل نمایند؛‏ او به آنان مسئولیت داده است تا گناهکارانی را که از خطایشان توبه نمی‌کنند،‏ از جماعت اخراج کنند.‏ (‏۱قر ۵:‏۱۱-‏۱۳‏)‏ از طرف دیگر،‏ یَهُوَه اختیاراتی به سرپرستان خانواده داده است که به پیران مسیحی نداده است.‏ او به سرپرستان خانواده اختیار داده است تا قوانینی برای خانوادهٔ خود وضع کنند و آن‌ها را به اجرا بگذارند.‏ (‏روم ۷:‏۲‏)‏ برای مثال،‏ یک سرپرست خانواده می‌تواند تعیین کند که فرزندانش چه ساعتی باید به خانه برگردند.‏ اگر فرزندانش این قانون را زیر پا بگذارند،‏ او می‌تواند آنان را تأدیب کند.‏ (‏افس ۶:‏۱‏)‏ با این حال،‏ یک سرپرست خانواده پیش از وضع کردن قوانین،‏ با همسرش مشورت می‌کند؛‏ چرا که آنان «یک تن» هستند.‏​—‏مت ۱۹:‏۶‏.‏ ب۲۱/‏۲ ص ۱۶-‏۱۸ ¶۱۰-‏۱۳

یک عاملی که حقایق کلام خدا را باارزش می‌سازد این است که یَهُوَه آن را تنها بر فروتنان که «دلی پذیرا» دارند آشکار می‌سازد.‏ (‏اعما ۱۳:‏۴۸‏)‏ چنین افرادی به‌خوبی می‌دانند که امروزه غلام امین و دانا حقایق کلام خدا را به ما می‌آموزد.‏ (‏مت ۱۱:‏۲۵؛‏ ۲۴:‏۴۵‏)‏ ما به تنهایی نمی‌توانیم این حقایق باارزش را درک کنیم؛‏ به علاوه،‏ هیچ چیز نمی‌تواند جای چنین گنج باارزشی را برایمان بگیرد!‏ (‏امث ۳:‏۱۳‏)‏ یَهُوَه همچنین به ما این افتخار را داده است که دیگران را نیز با او و مقاصدش آشنا کنیم.‏ (‏مت ۲۴:‏۱۴‏)‏ پیامی که ما به دیگران موعظه می‌کنیم بسیار ارزشمند است،‏ زیرا به آنان کمک می‌کند که به خانوادهٔ جهانی یَهُوَه بپیوندند و راه رسیدن به زندگی ابدی را جلوی پایشان می‌گذارد.‏ (‏۱تیمو ۴:‏۱۶‏)‏ در واقع با موعظه کردن به دیگران متناسب با توانمان،‏ از مهم‌ترین فعالیتی که امروزه به انجام می‌رسد پشتیبانی می‌کنیم.‏ (‏۱تیمو ۲:‏۳،‏ ۴‏)‏ به راستی که همکاری با یَهُوَه افتخار بزرگی است!‏​—‏۱قر ۳:‏۹‏.‏ ب۲۰/‏۹ ص ۲۶-‏۲۷ ¶۴-‏۵

طی سفر پولُس رسول به روم،‏ یَهُوَه بارها از طریق برادران و خواهران به او کمک کرد.‏ برای مثال،‏ دو دوست وفادار پولُس،‏ او را در سفر به روم همراهی کردند.‏ با این که ظاهراً عیسی به آنان هیچ اطمینان‌خاطری نداده بود که به سلامت به روم برسند،‏ زندگی‌شان را به خطر انداختند تا در کنار پولُس باشند.‏ اما طی آن سفر سخت برایشان کاملاً واضح شد که جان سالم به در می‌برند.‏ وقتی به بندر صیدون رسیدند،‏ یولیوس به پولُس اجازه داد که «نزد دوستان خود برود تا از او مراقبت کنند.‏» (‏اعما ۲۷:‏۱-‏۳‏)‏ سپس،‏ در شهر پوتیولی،‏ پولُس و همسفرانش ‹شماری از برادران را یافتند که از آنان خواهش کردند،‏ هفت روز با آنان بمانند.‏› به این شکل،‏ این هم‌ایمانان به نیازهای پولُس و همسفرانش رسیدگی می‌کردند و مطمئناً خود نیز می‌توانستند از شنیدن تجربیات بناکنندهٔ پولُس شاد شوند.‏​—‏با اعمال ۱۵:‏۲،‏ ۳ مقایسه شود.‏ ب۲۰/‏۱۱ ص ۱۶ ¶۱۵-‏۱۷

ای والدین مسیحی،‏ سخنان و اعمال شما به فرزندانتان باید نشان دهد که عمیقاً یَهُوَه را دوست دارید.‏ بهترین هدیه‌ای که می‌توانید به فرزندانتان بدهید این است که به آنان کمک کنید یَهُوَه را دوست داشته باشند.‏ همچنین یکی از باارزش‌ترین درس‌هایی که می‌توانید به آنان آموزش دهید این است که کمکشان کنید برنامه‌ای مرتب برای مطالعه،‏ دعا،‏ شرکت در جلسات و فعالیت موعظه داشته باشند.‏ (‏۱تیمو ۶:‏۶‏)‏ البته باید نیازهای مادی فرزندانتان را هم فراهم کنید.‏ (‏۱تیمو ۵:‏۸‏)‏ اما به یاد داشته باشید که دوستی با یَهُوَه است که باعث می‌شود هنگام نابودی دنیای شیطان نجات یابند و به دنیای جدید راه یابند،‏ نه دارایی‌هایشان.‏ (‏حز ۷:‏۱۹‏)‏ واقعاً دلگرم‌کننده است که می‌بینیم بسیاری از والدین مسیحی تصمیماتی می‌گیرند که از لحاظ روحانی به نفع خانواده‌شان است!‏ فرزندانی که در چنین خانواده‌هایی بزرگ می‌شوند،‏ اغلب در تمام عمر خود به چنین فعالیت‌های مسیحی ادامه می‌دهند و هرگز افسوس گذشته را نمی‌خورند!‏​—‏امث ۱۰:‏۲۲‏.‏ ب۲۰/‏۱۰ ص ۲۸-‏۲۹ ¶۱۰-‏۱۱

گاه سخنان و اعمال پِطرُس رسول نسنجیده و از روی بی‌فکری بود؛‏ از این رو باعث پشیمانی‌اش می‌شد.‏ برای مثال،‏ وقتی عیسی به رسولانش گفت که او سختی می‌کشد و می‌میرد،‏ پِطرُس سرزنش‌کنان آنچه را در آیهٔ روز آمده است گفت.‏ (‏مت ۱۶:‏۲۱-‏۲۳‏)‏ اما عیسی او را اصلاح کرد.‏ وقتی مأموران قصد دستگیری عیسی را داشتند،‏ پِطرُس با عجله عمل کرد و گوش خادمِ کاهن اعظم را قطع کرد.‏ (‏یو ۱۸:‏۱۰،‏ ۱۱‏)‏ عیسی دوباره او را اصلاح کرد.‏ به علاوه،‏ پِطرُس فکر می‌کرد که حتی اگر دیگر رسولان،‏ عیسی را ترک کنند،‏ او هرگز چنین نخواهد کرد.‏ (‏مت ۲۶:‏۳۳‏)‏ اما ترس از انسان جای اعتمادبه‌نَفْس پِطرُس را گرفت و او سه بار عیسی را انکار کرد.‏ او که شدیداً دلسرد شده بود،‏ «بیرون رفت و به‌تلخی گریست.‏» (‏مت ۲۶:‏۶۹-‏۷۵‏)‏ حتماً با خود فکر می‌کرد که عیسی هرگز او را نخواهد بخشید!‏ پِطرُس اجازه نداد که دلسردی و ناامیدی بر رابطه‌اش با یَهُوَه تأثیر بگذارد.‏ او همچنان در کنار دیگر رسولان بر خدمت به یَهُوَه تمرکز کرد.‏​—‏یو ۲۱:‏۱-‏۳؛‏ اعما ۱:‏۱۵،‏ ۱۶‏.‏ ب۲۰/‏۱۲ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۱۷-‏۱۸

یک سرپرست خانواده می‌تواند در موقعیت‌های بسیاری فروتنی نشان دهد.‏ برای مثال،‏ او از همسر و فرزندانش انتظار کاملیت ندارد.‏ او به نظرات آنان،‏ حتی اگر با نظر خودش یکی نباشد،‏ گوش می‌دهد و آن را در نظر می‌گیرد.‏ به علاوه،‏ یک شوهر فروتن،‏ با میل و رغبت در کارهای خانه به همسرش کمک می‌کند؛‏ حتی اگر در فرهنگشان چنین کارهایی مختص زنان باشد!‏ البته چنین موقعیتی می‌تواند مشکل باشد.‏ خواهری به نام رِیچل می‌گوید:‏ «در فرهنگ ما،‏ اگر شوهر در شستن ظرف‌ها و نظافت خانه به همسرش کمک کند،‏ همسایگان و خویشاوندان،‏ او را زیر سؤال می‌برند و فکر می‌کنند که مردی ضعیف است.‏» آیا چنین طرز فکری در فرهنگ شما نیز رایج است؟‏ در این صورت به یاد داشته باشید که عیسی پای شاگردانش را شست؛‏ چنین کاری بر عهدهٔ خدمتکار خانه بود!‏ یک سرپرست نمونه،‏ هرگز نمی‌خواهد به دیگران ثابت کند که برتر از همسر و فرزندانش است،‏ بلکه می‌خواهد خانواده‌اش احساس آرامش و شادی کنند.‏ ب۲۱/‏۲ ص ۲ ¶۳؛‏ ص ۴ ¶۱۱

خاطرات خوب هدیه‌ای از طرف یَهُوَه است.‏ اما زندگی‌مان در گذشته،‏ هر چقدر هم که خوب بوده باشد،‏ زندگی در دنیای جدید به مراتب بهتر خواهد بود.‏ شاید دیگران ما را برنجانند.‏ اما وقتی آنان را می‌بخشیم می‌توانیم همچنان بر خدمتمان تمرکز کنیم.‏ اگر بیش از حد احساس تقصیر کنیم نمی‌توانیم با شادی به خدمتمان ادامه دهیم.‏ بنابراین همچون پولُس باید باور داشته باشیم که یَهُوَه ما را بخشیده است.‏ (‏۱تیمو ۱:‏۱۲-‏۱۵‏)‏ ما چشم‌انتظار زندگی ابدی هستیم.‏ در دنیای جدید اتفاقات و تجربیات بد گذشته را که باعث ناراحتی‌مان می‌شود به یاد نخواهیم آورد.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که در دنیای جدید،‏ «امور پیشین دیگر به یاد آورده نخواهد شد.‏» (‏اشع ۶۵:‏۱۷‏)‏ تصوّر کنید،‏ برخی از ما که در خدمت به یَهُوَه پا به سن گذاشته‌ایم،‏ در دنیای جدید دوباره جوان می‌شویم.‏ (‏ایو ۳۳:‏۲۵‏)‏ باشد که مصمم باشیم بر گذشته تمرکز نکنیم،‏ به آینده چشم بدوزیم و با تمام توان همچنان به پیش رویم!‏ ب۲۰/‏۱۱ ص ۲۴ ¶۴؛‏ ص ۲۹ ¶۱۸-‏۱۹

چه وقایعی در انتظارمان است؟‏ طی مصیبت عظیم،‏ یَهُوَه به دو طریق از ما محافظت می‌کند.‏ وقتی او ادیان کاذب را توسط حکومت‌ها نابود می‌کند،‏ خادمان وفادارش را نجات خواهد داد.‏ (‏مکا ۱۷:‏۱۶-‏۱۸؛‏ ۱۸:‏۲،‏ ۴‏)‏ سپس،‏ هنگامی که او مابقی دنیای شیطان را در جنگ حارمَگِدّون نابود می‌کند،‏ قوم خود را نجات خواهد داد.‏ (‏مکا ۱۶:‏۱۴،‏ ۱۶‏)‏ وقتی ما نزدیک یَهُوَه بمانیم،‏ شیطان نمی‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری به ما وارد کند.‏ در واقع،‏ او خود برای همیشه نابود خواهد شد.‏ (‏روم ۱۶:‏۲۰‏)‏ پس همواره لباس کامل رزم را بر تن داشته باشید.‏ به‌تنهایی با شیطان و دنیایش نجنگید.‏ در این جنگ روحانی،‏ به برادران و خواهرانتان کمک کنید و مطابق راهنمایی‌های یَهُوَه پیش روید.‏ در این صورت،‏ می‌توانید مطمئن باشید که پدر پرمهرتان به شما قوّت می‌بخشد و از شما محافظت می‌کند.‏​—‏اشع ۴۱:‏۱۰‏.‏ ب۲۱/‏۳ ص ۳۰ ¶۱۶-‏۱۷

چگونه می‌توانیم نشان دهیم که به یَهُوَه تکیه و توکل می‌کنیم؟‏ با به‌کارگیری راهنمایی‌هایی که از یَهُوَه دریافت می‌کنیم.‏ کتاب مقدّس شامل گزارشات بسیاری است که اهمیت حفظ آرامش و توکل به یَهُوَه را نشان می‌دهد.‏ هنگام خواندن این گزارشات توجه کنید که چه چیز به خادمان خدا کمک کرد که با وجود مخالفت‌های شدید،‏ آرامش خود را حفظ کنند.‏ برای مثال،‏ با این که دادگاه عالی یهود،‏ فعالیت موعظهٔ رسولان را ممنوع کرده بود،‏ آنان ترسی به دل راه ندادند و با شجاعت گفتند:‏ «ما باید نخست از خدا اطاعت کنیم،‏ نه از انسان.‏» (‏اعما ۵:‏۲۹‏)‏ رسولان حتی پس از شلاق خوردن نیز هیچ ترس و وحشتی به دل راه ندادند،‏ زیرا می‌دانستند که یَهُوَه با آنان است.‏ از آنجایی که یَهُوَه از آنان خشنود بود توانستند همچنان به اعلام خبر خوش ادامه دهند.‏ (‏اعما ۵:‏۴۰-‏۴۲‏)‏ استیفان نیز با این که چیزی به مرگش نمانده بود،‏ به‌قدری آرامش داشت که ‹چهره‌اش مانند چهرهٔ فرشته بود.‏› (‏اعما ۶:‏۱۲-‏۱۵‏)‏ زیرا او نیز اطمینان داشت که یَهُوَه از او خشنود است.‏ ب۲۱/‏۱ ص ۴ ¶۱۰-‏۱۱

این امر نشان می‌دهد که این افراد از وجدانی پاک برخوردارند و یَهُوَه از آنان خشنود است.‏ (‏اشع ۱:‏۱۸‏)‏ آنان مسیحیان تعمیدیافته‌ای هستند که به فدیهٔ عیسی ایمان دارند و رابطه‌ای نزدیک با یَهُوَه برقرار کرده‌اند.‏ (‏یو ۳:‏۳۶؛‏ ۱پطر ۳:‏۲۱‏)‏ از این رو،‏ مورد تأیید یَهُوَه هستند و می‌توانند «شبانه‌روز» بر روی زمین به او خدمت کنند.‏ (‏مکا ۷:‏۱۵‏)‏ آنان اکنون نیز غیورانه در فعالیت موعظه و شاگردسازی شرکت می‌کنند و به پادشاهی خدا بیش از خواسته‌های خود اولویت می‌دهند.‏ (‏مت ۶:‏۳۳؛‏ ۲۴:‏۱۴؛‏ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ گروه عظیم که از مصیبت عظیم نجات می‌یابند،‏ اطمینان دارند که خدا همچنان از آنان مراقبت می‌کند؛‏ چرا که در کتاب مقدّس آمده است:‏ ‹آن تخت‌نشین خیمهٔ خود را بر آنان خواهد گستراند.‏› در آن زمان،‏ وعده‌ای که گوسفندان دیگر سال‌ها در انتظارش بوده‌اند به تحقق خواهد رسید.‏ بله،‏ «خدا هر اشکی را از چشمانشان پاک خواهد کرد.‏»​—‏مکا ۲۱:‏۳،‏ ۴‏.‏ ب۲۱/‏۱ ص ۱۶ ¶۹-‏۱۰

به راستی که بودن در خانوادهٔ جهانی یَهُوَه باعث شادی ماست.‏ همچنین ما تلاش می‌کنیم به اصل سَروری که یَهُوَه پایه‌گذاری کرده است احترام بگذاریم.‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که یَهُوَه برای مردان و زنان ارزش یکسانی قائل است.‏ برای مثال،‏ در قرن اول یَهُوَه روح مقدّسش را علاوه بر مردان،‏ به زنان نیز داد تا بتوانند به اعمالی خارق‌العاده دست بزنند؛‏ اعمالی همچون صحبت به زبان‌های دیگر.‏ (‏اعما ۲:‏۱-‏۴،‏ ۱۵-‏۱۸‏)‏ علاوه بر مردان،‏ زنان نیز با روح‌القدس مسح شده‌اند تا در آینده در کنار مسیح حکمرانی کنند.‏ (‏غلا ۳:‏۲۶-‏۲۹‏)‏ همچنین زنان نیز امید زندگی ابدی بر روی زمین را دارند.‏ (‏مکا ۷:‏۹،‏ ۱۰،‏ ۱۳-‏۱۵‏)‏ به علاوه،‏ مردان و زنان موظفند که دوشادوش هم خبر خوش را موعظه کنند.‏ (‏مت ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ کتاب اعمال،‏ در این باره به خواهری به نام پِریسکیلا اشاره می‌کند که همراه شوهرش آکیلا،‏ حقایق کلام خدا را به شخصی تحصیل‌کرده به نام آپولُس توضیح می‌داد.‏​—‏اعما ۱۸:‏۲۴-‏۲۶‏.‏ ب۲۱/‏۲ ص ۱۴ ¶۱؛‏ ص ۱۵ ¶۴

شما پیران جماعت موظفید که به مبشّران کمک کنید تا در فعالیت موعظه و شاگردسازی مؤثرتر واقع شوند.‏ اگر مبشّری خجالت می‌کشد که در حضور شما جلسهٔ مطالعه را اداره کند،‏ به او پیشنهاد دهید که خودتان آن جلسه را اداره کنید.‏ پیران جماعت نقش بسیار مهمی در تشویق معلّمان دارند.‏ (‏۱تسا ۵:‏۱۱‏)‏ حتی اگر در حال حاضر کتاب مقدّس را با کسی مطالعه نمی‌کنیم،‏ می‌توانیم به شاگردان کمک کنیم که پیشرفت کنند و تعمید بگیرند.‏ با آمادگی قبلی و بدون این که بیش از حد صحبت کنیم می‌توانیم مبشّر را طی جلسهٔ مطالعه همراهی کنیم.‏ همچنین می‌توانیم با شاگردانی که به جلسه می‌آیند دوست شویم و نمونهٔ خوبی برای آنان باشیم.‏ پیران جماعت نیز می‌توانند با کنار گذاشتن وقت برای شاگردان،‏ به آنان کمک کنند.‏ آنان همچنین می‌توانند با آموزش و تحسین معلّمان،‏ باعث تشویقشان شوند.‏ به راستی که وقتی کمک‌هایمان هر چند کوچک،‏ باعث می‌شود که شاگردی یَهُوَه را دوست بدارد و به او خدمت کند،‏ شادی فراوانی نصیبمان می‌گردد.‏ ب۲۱/‏۳ ص ۱۳ ¶۱۸-‏۱۹

داوود ثابت کرده بود که شخصی مسئولیت‌پذیر و قابل‌اعتماد است.‏ برای مثال،‏ او در جوانی،‏ با تمام تلاش از گوسفندان پدرش مراقبت می‌کرد.‏ چنین کاری در آن زمان خطرناک بود.‏ او به شائول گفت:‏ «کار خدمتگزارت چوپانی گلهٔ پدرش بوده است.‏ هرگاه شیر یا خرسی آمده و بره‌ای را از گله ربوده،‏ من از پی‌اش رفته‌ام و ضربتی بر آن وارد آورده،‏ بره را از دهانش رهانیده‌ام.‏» (‏۱سمو ۱۷:‏۳۴،‏ ۳۵‏)‏ بله،‏ داوود خود را مسئول نگهداری از گوسفندان می‌دانست.‏ شما برادران جوان نیز می‌توانید همچون داوود تمام تلاشتان را بکنید تا مسئولیتی را که به شما واگذار شده است،‏ به انجام رسانید.‏ داوود در جوانی رابطهٔ نزدیکی با یَهُوَه برقرار کرده بود.‏ این رابطه بسیار مهم‌تر و باارزش‌تر از شجاعت یا هنر نوازندگی او بود.‏ یَهُوَه،‏ نه تنها خدای داوود،‏ بلکه دوست صمیمی او بود.‏ مهم‌ترین کاری که شما برادران جوان می‌توانید انجام دهید،‏ تقویت رابطه‌تان با پدر آسمانی‌تان است.‏ ب۲۱/‏۳ ص ۳ ¶۴-‏۵