ژانویه

همهٔ خادمان وفادار یَهُوَه می‌خواهند بدانند که چگونه می‌توانند خدمتی را که به آنان واگذار شده است،‏ «به طور کامل» انجام دهند.‏ (‏۲تیمو ۴:‏۵‏)‏ چرا که این فعالیت،‏ ضروری‌تر از هر کار دیگری است.‏ با این حال،‏ شاید برایمان دشوار باشد که ساعات بیشتری را به خدمتمان اختصاص دهیم.‏ ما باید بخشی از زمان و انرژی خود را صرف دیگر امور مهم زندگی کنیم.‏ برای مثال،‏ شاید لازم باشد برای تأمین نیازهای خود و خانواده‌مان،‏ ساعات زیادی از روز را کار کنیم.‏ یا شاید مجبور باشیم با دیگر مسئولیت‌های خانوادگی،‏ بیماری،‏ افسردگی یا مشکلات پیری دست و پنجه نرم کنیم.‏ اگر شرایط زندگی نگذارد که مدت زمان دلخواهمان را در خدمت به یَهُوَه صرف کنیم،‏ نباید ناامید شویم.‏ عیسی می‌دانست که همهٔ ما به یک میزان ثمر نمی‌آوریم.‏ (‏مت ۱۳:‏۲۳‏)‏ اگر همواره هر آنچه از دستمان برمی‌آید در خدمت به یَهُوَه انجام دهیم،‏ او برای خدمتمان ارزش زیادی قائل خواهد بود.‏—‏عبر ۶:‏۱۰-‏۱۲‏.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۲ ¶۱-‏۳

دروغ‌های شیطان دربارهٔ وضعیت مردگان به نوعی تهمت به یَهُوَه است.‏ برای مثال،‏ یکی از این تعالیم دروغین این است که مردگان در آتش جهنّم می‌سوزند.‏ اما چرا چنین تعالیمی تهمت به یَهُوَه خداست؟‏ این تعالیم باعث می‌شود که مردم فکر کنند،‏ یَهُوَه خدای محبت همچون شیطان سنگدل و بی‌رحم است.‏ (‏۱یو ۴:‏۸‏)‏ شما نسبت به این دروغ شیطان چه احساسی دارید؟‏ یَهُوَه نسبت به آن چه احساسی دارد؟‏ او خدایی است که از هر نوع ظلم و ستم متنفر است.‏ (‏ار ۱۹:‏۵‏)‏ دروغ‌های شیطان باعث می‌شود مردم فکر کنند که به فدیهٔ عیسی نیاز ندارند.‏ (‏مت ۲۰:‏۲۸‏)‏ دروغ دیگر شیطان این است که ما از روحی فناناپذیر برخورداریم.‏ اگر اینچنین بود می‌توانستیم تا به ابد زندگی کنیم و نیازی نبود که عیسی جانش را برای رهایی ما بدهد.‏ در حالی که فدیهٔ عیسی والاترین شکل محبت به انسان‌ها بود.‏ (‏یو ۳:‏۱۶؛‏ ۱۵:‏۱۳‏)‏ تصوّر کنید که یَهُوَه و عیسی نسبت به این تعالیم دروغین که محبت آنان را ناچیز جلوه می‌دهد چه احساسی دارند!‏ ب۱۹/‏۴ ص ۱۴ ¶۱؛‏ ص ۱۶ ¶۸-‏۹

تعالیم عیسی در کجا نگاشته شده است؟‏ چهار انجیل کتاب مقدّس،‏ بسیاری از سخنان و اعمال عیسی را در بر می‌گیرد.‏ مابقی نوشته‌های یونانی کتاب مقدّس نیز توسط افرادی تحت الهام خدا نوشته شده است که «طرز فکر مسیح» را داشتند.‏ ما با مطالعهٔ این نوشته‌ها می‌توانیم بیشتر با طرز فکر عیسی آشنا شویم ما چه درس‌هایی می‌آموزیم؟‏ شریعت مسیح در تمام جنبه‌های زندگی کاربرد دارد.‏ بنابراین تعالیم عیسی بر تمام اعمال ما در خانه،‏ محل کار،‏ مدرسه و جماعت تأثیر می‌گذارد.‏ (‏غلا ۶:‏۲‏)‏ ما با خواندن نوشته‌های یونانی کتاب مقدّس و تعمّق بر آن می‌توانیم این تعالیم را بیاموزیم.‏ همچنین با زندگی کردن مطابق اصول و فرامین موجود در این نوشته‌ها،‏ نشان می‌دهیم که مطیع آن هستیم.‏ ما با اطاعت از شریعت مسیح،‏ در واقع از یَهُوَه خدای مهربانمان که منشأ تمام تعالیم عیسی است اطاعت می‌کنیم.‏—‏یو ۸:‏۲۸‏.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۳ ¶۶-‏۷

جای تأسف است که برخی از مردم خواسته‌های شیطان را انجام می‌دهند.‏ اما یَهُوَه از همهٔ ترفندهای شیطان آگاه است.‏ ما می‌توانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه از درد و رنجی که می‌کشیم آگاه است و می‌داند که چگونه به ما دلگرمی دهد.‏ به راستی قدردانیم که یَهُوَه را می‌پرستیم.‏ او ‹خدای همه گونه دلگرمی‌هاست و در تمام سختی‌هایمان به ما دلگرمی می‌بخشد تا ما نیز بتوانیم به دیگران در هر گونه سختی دلگرمی دهیم،‏ با همان دلگرمی‌ای که خدا به ما بخشیده است.‏› (‏۲قر ۱:‏۳،‏ ۴‏)‏ آنانی که از طرف نزدیکانشان مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند یا مورد حمایت خانواده قرار نگرفته‌اند به دلگرمی نیاز دارند.‏ داوود پادشاه به‌خوبی می‌دانست که می‌توانیم از یَهُوَه دلگرمی یابیم.‏ (‏مز ۲۷:‏۱۰‏)‏ داوود کاملاً اطمینان داشت که یَهُوَه برای آنانی که مورد بی‌مهری خانواده‌هایشان قرار گرفته‌اند،‏ همچون پدر خواهد بود.‏ بدین منظور،‏ یَهُوَه از خادمان وفادارش استفاده می‌کند.‏ هم‌ایمانانی که در کنار ما یَهُوَه را می‌پرستند،‏ در واقع خانوادهٔ روحانی ما هستند.‏ عیسی نیز آنانی را که همراه او یَهُوَه را می‌پرستیدند،‏ برادر،‏ خواهر و مادر خود خواند.‏—‏مت ۱۲:‏۴۸-‏۵۰‏.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۸-‏۹

مهم‌ترین چیزی که باید بخوانیم چیست؟‏ ما باید هر روز برای خواندن کلام خدا وقت کنار بگذاریم.‏ تعداد آیاتی که هر هفته در جلسهٔ میان‌هفته بررسی می‌شود،‏ کمتر شده است.‏ این امر باعث می‌شود که وقت بیشتری برای تحقیق و تعمّق روی آیات داشته باشیم.‏ هدف ما نباید تنها خواندن آیات تعیین‌شده باشد،‏ بلکه می‌خواهیم پیام کتاب مقدّس به دلمان راه یابد و به یَهُوَه نزدیک‌تر شویم.‏ (‏مز ۱۹:‏۱۴‏)‏ مطالعهٔ برج دیده‌بانی در جماعت به ما کمک می‌کند که کتاب مقدّس را بهتر درک کنیم.‏ بنابراین به آیات درج‌شده به‌خصوص آیاتی که طی مطالعهٔ برج دیده‌بانی در جماعت خوانده می‌شود،‏ دقت کنید.‏ سعی کنید ارتباط بین عبارات کلیدی آن آیات و نکات مطرح‌شده در بند را بیابید.‏ همچنین با تأمّل بر آیات،‏ نکات کاربردی آن‌ها را پیدا کنید.‏—‏یوش ۱:‏۸‏.‏ ب۱۹/‏۵ ص ۲۷ ¶۵،‏ ۹

عیسی با دیدگاهی که نسبت به خدمت موعظه داشت،‏ نمونه‌ای ارزشمند برای ما بجا گذاشت.‏ صحبت دربارهٔ پادشاهی خدا،‏ مهم‌ترین بخش از زندگی عیسی بود.‏ او صدها کیلومتر راه می‌رفت که تا جای ممکن به افراد بیشتری موعظه کند.‏ او از هر فرصتی استفاده می‌کرد تا با مردم چه در عموم و چه در خانه‌هایشان صحبت کند.‏ تمام زندگی عیسی حول خدمت موعظه می‌چرخید.‏ ما نیز می‌خواهیم با الگو گرفتن از عیسی،‏ همواره در پی فرصت‌هایی باشیم که خبر خوش را به دیگران اعلام کنیم.‏ ما حتی حاضریم برای موعظهٔ خبر خوش،‏ از آسایش خود بگذریم.‏ (‏مرق ۶:‏۳۱-‏۳۴؛‏ ۱پطر ۲:‏۲۱‏)‏ برخی به عنوان پیشگام،‏ پیشگام ویژه یا پیشگاه کمکی خدمت می‌کنند.‏ برخی دیگر زبانی جدید آموخته‌اند یا به منطقه‌ای که نیاز بیشتری به مبشّر دارد نقل‌مکان کرده‌اند.‏ با این حال،‏ بخش اعظم فعالیت موعظه توسط مبشّرانی انجام می‌شود که متناسب با شرایطشان،‏ با تمام وجود خبر خوش را اعلام می‌کنند.‏ باید به یاد داشته باشیم که یَهُوَه هرگز از ما انتظاری بیش از توانمان ندارد.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۴ ¶۷-‏۸

می‌توانیم از خود بپرسیم،‏ ‹آیا نشانه‌ای از حسادت در وجودم است؟‏› (‏۱پطر ۲:‏۱‏)‏ ‹آیا به دلیل پیشینه،‏ تحصیلات یا وضعیت مالی‌ام خود را برتر از دیگران می‌دانم؟‏› (‏امث ۱۶:‏۵‏)‏ ‹آیا دیگران را به دلیل جایگاه اجتماعی یا نژادشان حقیر می‌شمارم؟‏› (‏یعقو ۲:‏۲-‏۴‏)‏ ‹آیا دنیای شیطان برایم جذابیت دارد؟‏› (‏۱یو ۲:‏۱۵-‏۱۷‏)‏ ‹آیا به تفریحات غیراخلاقی و خشونت گرایش دارم؟‏› (‏مز ۹۷:‏۱۰؛‏ ۱۰۱:‏۳؛‏ عا ۵:‏۱۵‏)‏ پاسخ این سؤالات کمکمان می‌کند که دریابیم بر چه خصوصیات منفی‌ای باید غلبه کنیم.‏ همهٔ ما،‏ خواسته یا ناخواسته،‏ تا حد زیادی تحت تأثیر معاشرانمان قرار می‌گیریم.‏ (‏امث ۱۳:‏۲۰‏)‏ در محل کار یا مدرسه،‏ افرادی ما را احاطه کرده‌اند که هیچ کمکی به ما نمی‌کنند تا طرز فکر یَهُوَه را در خود پرورش دهیم.‏ با این حال،‏ ما می‌توانیم بهترین معاشران را در جماعات مسیحی بیابیم.‏ این جماعات ما را به «محبت و اعمال نیکو» برمی‌انگیزد.‏—‏عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۱۲ ¶۱۳-‏۱۴

روبرویی با مشکلات دنیای امروز،‏ جزئی از مقصود یَهُوَه نبوده است.‏ بنابراین،‏ اگر یکی از خادمان وفادار یَهُوَه که با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کند،‏ سخنان تندی به زبان آورد نباید تعجب کنیم.‏ (‏ایو ۶:‏۲،‏ ۳‏)‏ حتی اگر او گفته‌های نادرستی دربارهٔ ما یا یَهُوَه به زبان آورد،‏ نباید سریع خشمگین شویم یا او را طبق سخنانش قضاوت کنیم.‏ گاه لازم است به شخصی که با مشکلاتی جدّی روبروست پند دهیم یا طرز فکر او را اصلاح کنیم.‏ (‏غلا ۶:‏۱‏)‏ پیران جماعت چطور می‌توانند چنین کنند؟‏ آنان باید اِلیهو را سرمشق خود قرار دهند.‏ او تمام حرف‌های ایّوب را شنید و با او همدردی کرد.‏ (‏ایو ۳۳:‏۶،‏ ۷‏)‏ اِلیهو پس از این که احساسات ایّوب را کاملاً درک کرد،‏ به او پند داد.‏ پیران جماعت نیز باید با دقت به حرف‌های هم‌ایمانشان گوش دهند و سعی کنند شرایط او را کاملاً درک نمایند.‏ به این شکل،‏ هم‌ایمانشان راحت‌تر پند آنان را می‌پذیرد.‏ ب۱۹/‏۶ ص ۲۲-‏۲۳ ¶۱۰-‏۱۱

شما چگونه می‌توانید در ممنوعیت‌ها همچنان به خدمتتان ادامه دهید؟‏ در چنین شرایطی،‏ دفتر شعبه دستورالعمل‌ها و پیشنهاداتی دربارهٔ دریافت خوراک روحانی،‏ گرد هم آمدن برای جلسات و نحوهٔ موعظهٔ خبر خوش به پیران جماعت می‌دهد.‏ اگر دفتر شعبه نتواند با پیران جماعت تماس بگیرد،‏ پیران جماعت خودشان به همهٔ اعضای جماعت کمک می‌کنند تا به خدمتشان ادامه دهند.‏ آنان دستورالعمل‌هایی هماهنگ با اصول کتاب مقدّس و نشریات مسیحی،‏ در اختیار مبشّران می‌گذارند.‏ (‏مت ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰؛‏ عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ یَهُوَه وعده داده است که همواره خوراک روحانی کافی در اختیار خادمانش می‌گذارد تا آنان بتوانند ایمانشان را تقویت کنند.‏ (‏اشع ۶۵:‏۱۳،‏ ۱۴؛‏ لو ۱۲:‏۴۲-‏۴۴‏)‏ بنابراین،‏ می‌توانید اطمینان داشته باشید که سازمان یَهُوَه هر آنچه را که برای حفظ وفاداری‌تان نیاز دارید در اختیارتان می‌گذارد.‏ حال،‏ شما چه باید بکنید؟‏ هنگام روبرویی با ممنوعیت‌ها،‏ مکانی امن برای پنهان کردن کتاب مقدّس و دیگر نشریات مسیحی بیابید.‏ مراقب باشید که چنین منابع باارزشی را چه چاپ‌شده و چه الکترونیکی،‏ در مکان‌هایی نگذارید که به‌راحتی پیدا شود.‏ هر یک از ما باید آنچه از دستش برمی‌آید انجام دهد تا بتواند به یَهُوَه وفادار بماند.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۱۰-‏۱۱

اکثر مردم دنیا طی هزاران سال به دین و مذهب خاصّی اعتقاد داشتند.‏ اما در چند دههٔ اخیر تغییر قابل‌توجهی در این زمینه رخ داده است.‏ هر روز انسان‌های بیشتری را می‌بینیم که می‌گویند هیچ دین و مذهبی ندارند.‏ حتی در برخی کشورها،‏ اکثر مردم خود را غیرمذهبی می‌دانند.‏ (‏مت ۲۴:‏۱۲‏)‏ برخی ممکن است به دنبال رفع امیال نَفْسانی خود باشند یا بر مشکلاتشان تمرکز کنند.‏ (‏لو ۸:‏۱۴‏)‏ برخی دیگر که زمانی به دین خاصّی اعتقاد داشتند،‏ اکنون وجود خدا را انکار می‌کنند.‏ عده‌ای نیز به خدا ایمان دارند،‏ اما فکر می‌کنند که دین و مذهب شامل عقایدی قدیمی است که با علم و منطق دنیای امروز مغایرت دارد.‏ برخی مطابق آنچه از دوستان،‏ معلّمان و رسانه‌ها شنیده‌اند،‏ نظریهٔ تکامل را پذیرفته‌اند؛‏ در حالی که هرگز دلایل قانع‌کننده‌ای دربارهٔ وجود خدا نشنیده‌اند.‏ برخی از مردم نیز از طمع و قدرت‌طلبی رهبران مذهبی بیزار شده‌اند.‏ در برخی کشورها نیز مقامات دولتی فعالیت‌های مذهبی را محدود کرده‌اند.‏ ب۱۹/‏۷ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

شما برای پیشرفت روحانی نیازی به قدرت فیزیکی ندارید.‏ بسیاری همچون گذشته از قدرت فیزیکی برخوردار نیستند،‏ اما همچنان با تمام وجود به یَهُوَه خدمت می‌کنند.‏ (‏۲قر ۴:‏۱۶‏)‏ شاید شما سال‌ها به یَهُوَه خدمت کرده‌اید و اکنون به دلیل مشکلات سلامتی قادر نیستید همچون گذشته به خدمتتان ادامه دهید.‏ اگر چنین است نباید دلسرد شوید.‏ اطمینان داشته باشید که یَهُوَه از آنچه طی سال‌ها در خدمت به او انجام داده‌اید قدردان است.‏ (‏عبر ۶:‏۱۰‏)‏ همچنین به یاد داشته باشید که محبت ما به یَهُوَه به میزان خدمتمان به او وابسته نیست.‏ بلکه ما همواره می‌توانیم با حفظ طرز فکری مثبت و انجام دادن آنچه در توانمان است،‏ محبتمان را به یَهُوَه ابراز کنیم.‏ (‏کول ۳:‏۲۳‏)‏ یَهُوَه از محدودیت‌های ما آگاه است و از ما بیش از توانمان انتظار ندارد.‏—‏مرق ۱۲:‏۴۳،‏ ۴۴‏.‏ ب۱۹/‏۸ ص ۳-‏۴ ¶۶؛‏ ص ۵-‏۶ ¶۱۱-‏۱۲

یَهُوَه از طریق ‹کارهای نیک› اعضای جماعت،‏ دیگران را به سوی خود جذب می‌کند.‏ (‏مت ۵:‏۱۴-‏۱۵؛‏ ۱پِطر ۲:‏۱۲‏)‏ اگر همسر شما شاهد یَهُوَه نیست،‏ آیا با اعضای جماعت آشنا شده است؟‏ همسرتان را به جلسات جماعت دعوت کنید.‏ (‏۱قر ۱۴:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ همهٔ ما از صمیم دل می‌خواهیم که اعضای خانواده‌مان در کنار ما،‏ یَهُوَه را بپرستند.‏ با این حال،‏ شاید علی‌رغم تمام تلاش‌هایمان،‏ آنان حقیقت را نپذیرند.‏ در این صورت،‏ نباید به خاطر تصمیم آنان خود را مقصر بدانیم.‏ ما نمی‌توانیم کسی را مجبور کنیم که حقیقت را بپذیرد.‏ با این حال،‏ شادی ما در خدمت به یَهُوَه می‌تواند تأثیر زیادی بر آنان بگذارد.‏ ما باید برای آنان دعا کنیم،‏ با سنجیدگی با آنان صحبت کنیم و از کمک به آنان دست نکشیم.‏ (‏اعما ۲۰:‏۲۰‏)‏ می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه به تلاش‌هایمان برکت می‌دهد و اگر اعضای خانواده‌مان به صحبت‌های ما گوش دهند،‏ نجات خواهند یافت.‏ ب۱۹/‏۸ ص ۱۸-‏۱۹ ¶۱۵-‏۱۷

منظور عیسی از این گفته این بود که باید زندگی خود را ساده نگاه داریم و تنها بر یک هدف تمرکز کنیم و اجازه ندهیم چیزی تمرکزمان را بر هم زند.‏ عیسی خود نیز با تمرکز بر خدمتش،‏ نمونه‌ای خوب برای ما بجا گذاشت.‏ او همچنین به شاگردانش آموخت که همواره بر خدمت به یَهُوَه و پادشاهی خدا تمرکز کنند.‏ ما می‌خواهیم همچون عیسی به خدمتمان اولویت دهیم و ‹همواره نخست،‏ در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشیم.‏› (‏مت ۶:‏۳۳‏)‏ ساده نگاه داشتن زندگی،‏ یکی از راه‌هایی است که می‌توانیم بیشتر به دیگران کمک کنیم تا با یَهُوَه خدا آشنا شوند.‏ برای مثال،‏ شاید بتوانیم برنامهٔ کاری خود را طوری تنظیم کنیم که در طول هفته ساعات بیشتری به خدمت موعظه بپردازیم.‏ یا شاید بتوانیم از تفریحاتی که وقت زیادی می‌گیرد بکاهیم.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۵-‏۶ ¶۱۲-‏۱۳

طی سال‌های اخیر،‏ بسیاری از برادران و خواهران،‏ پس از سال‌ها خدمت به یَهُوَه نوع خدمتشان تغییر کرده است.‏ تطبیق با شرایط جدید برای بسیاری از برادران و خواهران آسان نبود.‏ اکثر آنانی که پس از سال‌ها نوع خدمتشان تغییر کرد،‏ خدمت قبلی‌شان را خیلی دوست داشتند.‏ از این رو،‏ پس از دریافت مسئولیت جدید گاهی غمگین و ناراحت می‌شدند.‏ با این حال،‏ توانستند خود را با مسئولیت جدیدشان تطبیق دهند.‏ زیرا آنچه بیش از هر چیزی برایشان اهمیت داشت،‏ محبت به یَهُوَه بود.‏ آنان به‌خوبی می‌دانستند که خود را به یَهُوَه وقف کرده‌اند،‏ نه به یک عنوان یا مسئولیت خاص!‏ (‏کول ۳:‏۲۳‏)‏ این برادران و خواهران،‏ اکنون از این که می‌توانند با فروتنی به هر شکل ممکن به یَهُوَه خدمت کنند شادند.‏ به علاوه،‏ آنان ‹تمام نگرانی‌های خود را به یَهُوَه سپرده‌اند،‏› زیرا می‌دانند که او به فکرشان است.‏ (‏۱پطر ۵:‏۶،‏ ۷‏)‏ اگر این خصوصیت فروتنی را در خود پرورش دهیم هم به نفع خودمان است و هم به دیگران فایده می‌رساند و به ما کمک می‌کند که راحت‌تر مشکلات را پشت سر بگذاریم.‏ مهم‌تر از همه این که با فروتنی می‌توانیم به یَهُوَه پدر پرمهرمان نزدیک‌تر شویم.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۶-‏۷ ¶۱۵-‏۱۷

مطابق ترتیبات یَهُوَه،‏ داوود نه تنها سرپرست خانواده‌اش بود،‏ بلکه سرپرستی قوم اسرائیل را نیز بر عهده داشت.‏ او به عنوان پادشاه،‏ قدرت و اختیارات زیادی داشت.‏ اما چند بار از اختیاراتش سوءاستفاده کرد و مرتکب خطاهایی جدّی شد.‏ (‏۲سمو ۱۱:‏۱۴،‏ ۱۵‏)‏ با این حال،‏ تأدیب یَهُوَه را پذیرفت و نشان داد که می‌خواهد مطیع او باشد.‏ او در دعا سفرهٔ دلش را برای یَهُوَه باز کرد و با سعی و تلاش پند یَهُوَه را به گوش گرفت.‏ (‏مز ۵۱:‏۱-‏۴‏)‏ همچنین به‌قدری فروتن بود که علاوه بر پند مردان،‏ پند زنان را نیز می‌پذیرفت.‏ (‏۱سمو ۱۹:‏۱۱،‏ ۱۲؛‏ ۲۵:‏۳۲،‏ ۳۳‏)‏ او از خطاهایش عبرت گرفت و خدمت به یَهُوَه را سرلوحهٔ زندگی خود قرار داد.‏ داوود پادشاه می‌دانست که اطاعت از یَهُوَه فواید زیادی دارد.‏ در دنیای امروز،‏ تفاوت زیادی بین آنانی که مطیع یَهُوَه هستند و آنانی که پندهای پرمهر او را نمی‌پذیرند،‏ وجود دارد.‏ آنانی که مطیع یَهُوَه هستند،‏ «از خوشیِ دل سرود خواهند خواند.‏»—‏اشع ۶۵:‏۱۳،‏ ۱۴‏.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۱۷ ¶۱۵؛‏ ص ۱۹ ¶۲۱

در سال ۱۹۳۵ هویت گروه عظیم در رؤیای یوحنا روشن‌تر شد.‏ شاهدان یَهُوَه پی بردند که ایستادن گروه عظیم «در پیشگاه تخت و در حضور برّه،‏» جنبهٔ نمادین دارد و آنان به آسمان نخواهند رفت.‏ آنان با این که بر روی زمین زندگی خواهند کرد،‏ می‌توانند با به رسمیت شناختن حاکمیت یَهُوَه و اطاعت از او اصطلاحاً «در پیشگاه تخت» او بایستند.‏ (‏اشع ۶۶:‏۱‏)‏ همچنین می‌توانند با ایمان به فدیهٔ عیسی اصطلاحاً «در حضور برّه» بایستند.‏ در مَتّی ۲۵:‏۳۱،‏ ۳۲ نیز آمده است که «تمام قوم‌ها» از جمله شریران،‏ «در برابر [عیسی] گرد آورده خواهند شد.‏» مسلّماً،‏ «تمام قوم‌ها» نمی‌توانند در آسمان باشند.‏ بنابراین درک جدید از هویت گروه عظیم کاملاً منطقی است.‏ به همین دلیل،‏ در کتاب مقدّس نیز نیامده است که آنان به آسمان برده خواهند شد.‏ تنها گروهی که در انتظار زندگی ابدی در آسمان هستند،‏ ۱۴۴٬۰۰۰ مسح‌شده می‌باشند که در کنار عیسی «در مقام پادشاه بر زمین سلطنت خواهند کرد.‏»—‏مکا ۵:‏۱۰‏.‏ ب۱۹/‏۹ ص ۲۸ ¶۹

اول،‏ باید مصمم باشیم که به معیارهای اخلاقی یَهُوَه پای‌بند بمانیم.‏ هرگز نباید اعمال غیراخلاقی دنیا را موجه و عادی بدانیم.‏ برای مثال،‏ ما هیچ گونه رابطهٔ نامشروع جنسی منجمله همجنس‌گرایی یا ازدواج دو فرد همجنس را نمی‌پذیریم.‏ (‏مت ۱۹:‏۴،‏ ۵؛‏ روم ۱:‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏ دوم،‏ باید همواره در کنار هم‌ایمانانمان یَهُوَه را بپرستیم.‏ ما می‌خواهیم در هر شرایطی برای پرستش یَهُوَه گرد هم آییم؛‏ حال چه در سالن جماعت،‏ چه در جلسات خانگی و یا حتی به طور مخفیانه.‏ نباید اجازه دهیم که هیچ چیز مانع حضورمان در جلسات شود.‏ در واقع،‏ اکنون باید «بیش از پیش» در کنار هم‌ایمانانمان یَهُوَه را بپرستیم،‏ چرا که می‌بینیم «آن روز همچنان نزدیک‌تر می‌شود.‏»—‏عبر ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏.‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۶-‏۷

یَهُوَه می‌خواهد که ما از زندگی لذّت ببریم.‏ او در کلامش می‌گوید:‏ «آدمی را چیزی بهتر از آن نیست که بخورد و بنوشد و از محنت خویش خرسند باشد.‏» (‏جا ۲:‏۲۴‏)‏ تفریح و سرگرمی یکی از راه‌هایی است که زندگی را برایمان لذّت‌بخش می‌سازد.‏ اما بسیاری از تفریحات دنیای امروز می‌تواند تأثیر منفی‌ای بر ما بگذارد.‏ این تفریحات علاوه بر زوال معیارهای اخلاقی،‏ باعث شده است که مردم آنچه را که یَهُوَه رد کرده است بپذیرند و حتی آن را دوست بدارند.‏ ما می‌خواهیم با تمامی دل به یَهُوَه خدمت کنیم و تنها او را بپرستیم.‏ بنابراین،‏ نمی‌توانیم هم از «سفرهٔ یَهُوَه» بخوریم و هم از «سفرهٔ دیوها.‏» (‏۱قر ۱۰:‏۲۱،‏ ۲۲‏)‏ غذا خوردن با شخصی دیگر،‏ اغلب نشانهٔ دوستی ما با اوست.‏ اگر ما تفریحاتی را انتخاب کنیم که خشونت،‏ نیروهای ماورای طبیعی،‏ غیراخلاقیات یا امیال و خصوصیات نَفْسانی را ترویج دهد،‏ گویی با دشمنان خدا همسفره شده‌ایم و غذایی را می‌خوریم که آنان آماده کرده‌اند.‏ با این کار،‏ نه تنها به خودمان ضرر می‌رسانیم بلکه رابطه‌مان با یَهُوَه نیز صدمه می‌بیند.‏ ب۱۹/‏۱۰ ص ۲۶ ¶۲؛‏ ص ۲۹-‏۳۰ ¶۱۱-‏۱۲

یک ملوان برای فایده بردن از بادی مساعد در دریا،‏ باید دو کار انجام دهد.‏ اول،‏ او باید قایقش را در مسیر باد قرار دهد؛‏ اگر او قایق را نزدیک بندر و دور از مسیر باد قرار دهد،‏ قایق حرکت نمی‌کند و سرِ جایش باقی می‌ماند.‏ دوم،‏ او باید بادبان‌ها را تا جای ممکن بگشاید.‏ حتی اگر باد مساعد بوزد،‏ قایق تنها در صورتی حرکت می‌کند که بادبان‌هایش در جهت باد گشوده شده باشد.‏ به طور مشابه،‏ ما تنها با کمک روح‌القدس می‌توانیم به خدمتمان ادامه دهیم.‏ برای این که بتوانیم از روح‌القدس فایده ببریم باید دو کار انجام دهیم.‏ اول،‏ باید هماهنگ با مسیر روح‌القدس پیش رویم.‏ بدین منظور باید به فعالیت‌هایی بپردازیم که روح‌القدس،‏ خادمان خدا را به انجام آن هدایت می‌کند.‏ دوم،‏ باید تا جای ممکن «بادبان‌هایمان را بگشاییم» یعنی در این فعالیت‌ها تا جایی که در توانمان است فعال باشیم.‏ (‏مز ۱۱۹:‏۲‏)‏ با انجام این دو کار،‏ علی‌رغم امواج خروشان مخالفت‌ها و مشکلات،‏ روح‌القدس ما را در مسیر درست هدایت می‌کند.‏ همچنین به ما قوّت می‌دهد که با وفاداری به خدمتمان ادامه دهیم.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۹ ¶۸؛‏ ص ۱۰ ¶۱۱

عیسی در آخرین روز زندگی‌اش بر روی زمین،‏ تحت فشار روحی زیادی بود.‏ او می‌دانست که به زودی به دست شریران مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد و مرگی دردناک در انتظارش است.‏ اما دلیل نگرانی او،‏ تنها مرگ نبود.‏ او از صمیم دل یَهُوَه را دوست داشت و در پی خشنودی او بود.‏ عیسی می‌دانست که با حفظ وفاداری در آن شرایط سخت می‌تواند در اثبات حقانیت نام یَهُوَه سهمی داشته باشد.‏ به علاوه،‏ او می‌دانست که تنها اگر تا به آخر به یَهُوَه وفادار بماند،‏ انسان‌ها می‌توانند امید زندگی ابدی داشته باشند.‏ با این که عیسی شدیداً تحت فشار بود،‏ آرامش خود را حفظ کرد.‏ او از «آرامش خدا» برخوردار بود؛‏ آرامشی که حاصل رابطه‌ای نزدیک با یَهُوَه خداست.‏ این آرامش به عیسی کمک کرد که نگرانی به دل راه ندهد.‏ (‏فیلیپ ۴:‏۶،‏ ۷‏)‏ ما با مشکلاتی همچون مشکلات عیسی روبرو نیستیم.‏ اما همهٔ پیروان او با سختی‌هایی روبرو می‌شوند.‏ (‏مت ۱۶:‏۲۴،‏ ۲۵؛‏ یو ۱۵:‏۲۰‏)‏ ما نیز همچون عیسی،‏ گاه نگران و مضطرب می‌شویم.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۸ ¶۱-‏۳

ما می‌توانیم از خود بپرسیم،‏ ‹تا چه حد برای همکاری با سازمان زمینی یَهُوَه ارزش قائلم؟‏› امروزه شواهد زیادی داریم که نشان می‌دهد یَهُوَه قومش را برکت داده است.‏ به راستی که دلایل زیادی برای شکرگزاری از یَهُوَه داریم.‏ (‏۱تسا ۵:‏۱۸،‏ ۱۹‏)‏ حال،‏ ما چگونه می‌توانیم از سازمانی که تحت هدایت یَهُوَه پیش می‌رود حمایت کنیم؟‏ بدین منظور باید اصولی را که در جلسات،‏ مجمع‌ها و کنگره‌ها از کلام خدا می‌آموزیم به کار گیریم.‏ به علاوه،‏ می‌توانیم تا جای ممکن در موعظهٔ خبر خوش و شاگردسازی فعال باشیم.‏ (‏۱قر ۱۵:‏۵۸‏)‏ بیایید مصمم باشیم درس‌های ارزشمندی را که از کتاب لاویان آموختیم به کار گیریم.‏ ما می‌خواهیم آنچه را که برای یَهُوَه انجام می‌دهیم،‏ مورد قبول او باشد.‏ همچنین می‌خواهیم از روی قدردانی به او خدمت کنیم و هر آنچه از دستمان برمی‌آید در خدمتمان انجام دهیم؛‏ چرا که او را با تمام وجود دوست داریم.‏ به علاوه،‏ می‌خواهیم از صمیم دل از سازمان زمینی‌اش که تحت هدایت اوست حمایت کنیم.‏ به این شکل،‏ نشان می‌دهیم که برای فرصتی که یَهُوَه به ما داده است تا به عنوان شاهدانش به او خدمت کنیم ارزش فراوانی قائلیم.‏ ب۱۹/‏۱۱ ص ۲۴-‏۲۵ ¶۱۷-‏۱۸

منظور عیسی این نبود که ما می‌توانیم همچون او معجزه کنیم.‏ بلکه منظورش این بود که شاگردانش در مدت زمانی طولانی‌تر،‏ خبر خوش را به گوش انسان‌های بیشتری در نقاط مختلف دنیا خواهند رساند.‏ اگر شما شاغل هستید،‏ می‌توانید از خود بپرسید،‏ ‹آیا همکارانم مرا شخصی سخت‌کوش می‌دانند؟‏ آیا کارم را به موقع و به بهترین شکل انجام می‌دهم؟‏› اگر پاسختان به این دو پرسش مثبت است،‏ احتمالاً در دید کارفرمایتان شخصی قابل اعتماد هستید.‏ در این صورت،‏ شاید همکارانتان نیز به پیام پادشاهی خدا علاقه‌مند شوند.‏ همچنین در رابطه با فعالیت موعظه و شاگردسازی می‌توانید از خود بپرسید،‏ ‹آیا دیگران مرا در خدمت موعظه شخصی فعال می‌دانند؟‏ آیا خود را از قبل برای دیدار اول آماده می‌کنم؟‏ آیا فوراً از علاقه‌مندان بازدید می‌کنم؟‏ آیا به طور مرتب در انواع مختلف خدمت موعظه شرکت می‌کنم؟‏› اگر پاسختان به این پرسش‌ها مثبت است،‏ موعظهٔ شادی‌بخشی خواهید داشت.‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۵ ¶۱۴-‏۱۵

زوجی که تصمیم می‌گیرند صاحب فرزند شوند باید دربارهٔ دو موضوع مهم با یکدیگر صحبت کنند.‏ اول،‏ چه زمانی می‌خواهند صاحب فرزند شوند؟‏ دوم،‏ می‌خواهند چند فرزند داشته باشند؟‏ چه زمانی برای صحبت دربارهٔ این موضوعات مناسب است؟‏ چرا صحبت در این باره بسیار اهمیت دارد؟‏ در اکثر موارد،‏ زوج‌ها باید پیش از ازدواج دربارهٔ داشتن فرزند با یکدیگر صحبت کنند.‏ چرا؟‏ زیرا بسیار اهمیت دارد که آنان در این زمینه همفکر باشند.‏ همچنین باید ببینند که آیا آمادگی پذیرفتن چنین مسئولیتی را دارند یا خیر.‏ برخی زوج‌ها تصمیم گرفتند که یک یا دو سال پس از ازدواج،‏ صاحب فرزند شوند.‏ آنان در نظر داشتند ابتدا خود را با زندگی جدیدشان تطبیق دهند؛‏ زیرا می‌دانستند پس از این که صاحب فرزند شوند باید بیشتر زمان و انرژی‌شان را صرف رسیدگی به نیازهای او کنند.‏ ب۱۹/‏۱۲ ص ۲۳ ¶۴-‏۵

بسیاری از خادمان یَهُوَه با شرایطی روبرویند که آنان را نگران یا اندوهگین می‌سازد.‏ آیا برخی در جماعت شما نیز در چنین شرایطی هستند؟‏ برخی مسیحیان به بیماری‌ای جدّی مبتلا هستند یا عزیزشان را از دست داده‌اند.‏ برخی دیگر که یکی از اعضای خانواده یا دوست نزدیکشان یَهُوَه را ترک کرده است،‏ از لحاظ روحی شدیداً تحت فشار هستند.‏ برخی نیز با فجایع طبیعی روبرویند.‏ ما چگونه می‌توانیم به این برادران و خواهران دلگرمی دهیم؟‏ باید دوستی وفادار باشیم.‏ دوستان وفادار حاضرند با ازخودگذشتگی به برادران و خواهرانشان دلگرمی دهند.‏ برای مثال،‏ برادری به نام پیتر به بیماری‌ای بدخیم و لاعلاج مبتلا شد.‏ همسرش کاترین می‌گوید:‏ «زوجی از جماعتمان ما را به مطب دکتر بردند.‏ آنان گفتند که در این مسیر دردناک ما را تنها نخواهند گذاشت.‏ از آن زمان،‏ هر وقت به کمک نیاز داشتیم،‏ آنان در کنارمان بوده‌اند.‏» به‌راستی که داشتن دوستانی واقعی که در تحمّل سختی‌ها کمکمان می‌کنند،‏ بسیار دلگرم‌کننده است!‏ ب۲۰/‏۱ ص ۸ ¶۱؛‏ ص ۹ ¶۵؛‏ ص ۱۰ ¶۶

اگر شما در روز پِنتیکاست سال ۳۳ میلادی در بین شاگردان،‏ در آن بالاخانه بودید،‏ هیچ شکی نداشتید که از طریق روح‌القدس مسح شده‌اید.‏ (‏اعما ۲:‏۵-‏۱۲‏)‏ اما آیا همهٔ مسح‌شدگان در زمانی مشابه و به شکلی خارق‌العاده فراخوانده می‌شوند؟‏ خیر!‏ چرا چنین می‌گوییم؟‏ یک شخص در چه زمانی مسح می‌شود؟‏ حدود ۱۲۰ شاگرد عیسی،‏ تنها کسانی نبودند که در آن روز مسح شدند.‏ در همان روز،‏ حدود ۳۰۰۰ نفر دیگر نیز روح مقدّس یَهُوَه را دریافت کردند.‏ آنان هنگام تعمیدشان از طریق روح‌القدس مسح شدند.‏ (‏اعما ۲:‏۳۷،‏ ۳۸،‏ ۴۱‏)‏ با این حال پس از آن واقعه،‏ همهٔ مسح‌شدگان هنگام تعمیدشان مسح نشدند.‏ برای مثال،‏ سامریان مدتی بعد از تعمیدشان مسح شدند.‏ (‏اعما ۸:‏۱۴-‏۱۷‏)‏ کُرنِلیوس و اهل خانه‌اش نیز که موردی استثنایی بودند،‏ پیش از تعمیدشان مسح شدند.‏—‏اعما ۱۰:‏۴۴-‏۴۸‏.‏ ب۲۰/‏۱ ص ۲۰-‏۲۱ ¶۲-‏۴

تنها در چهار انجیل،‏ عیسی حدود ۱۶۵ بار یَهُوَه را «پدر» خوانده است.‏ چرا عیسی تا این حد در مورد یَهُوَه خدا صحبت کرده است؟‏ یک دلیل این است که مردم اطمینان یابند که یَهُوَه پدری مهربان است.‏ (‏یو ۱۷:‏۲۵‏)‏ ما از رفتار یَهُوَه با پسرش عیسی چه نکته‌ای در مورد او می‌آموزیم؟‏ یَهُوَه همیشه به دعاهای عیسی توجه داشت.‏ او نه تنها آن دعاها را می‌شنید،‏ بلکه به آن‌ها پاسخ می‌داد.‏ (‏یو ۱۱:‏۴۱،‏ ۴۲‏)‏ عیسی با هر سختی‌ای که روبرو بود حمایت پرمهر پدرش را حس می‌کرد.‏ (‏لو ۲۲:‏۴۲،‏ ۴۳‏) یَهُوَه همچون پدری مهربان به عیسی اطمینان می‌بخشید که از او پشتیبانی و حمایت می‌کند.‏ (‏مت ۲۶:‏۵۳؛‏ یو ۸:‏۱۶‏)‏ یَهُوَه،‏ عیسی را از همهٔ سختی‌ها و آسیب‌ها محافظت نکرد،‏ اما به او کمک کرد که آن‌ها را تحمّل کند.‏ عیسی اطمینان داشت که تمام سختی‌هایش موقتی است.‏ (‏عبر ۱۲:‏۲‏)‏ یَهُوَه به‌وضوح نشان داد که به عیسی توجه دارد،‏ زیرا به دعاهای او گوش می‌داد،‏ نیازهای او را فراهم می‌کرد،‏ به او آموزش می‌داد و از او حمایت می‌کرد.‏—‏یو ۵:‏۲۰؛‏ ۸:‏۲۸‏.‏ ب۲۰/‏۲ ص ۳ ¶۶-‏۷،‏ ۹

وقتی می‌خواهیم دربارهٔ شرکت در مراسمی تصمیم بگیریم باید فکر کنیم که تصمیممان چه تأثیری بر وجدان دیگران به‌خصوص هم‌ایمانانمان می‌گذارد.‏ مطمئناً ما نمی‌خواهیم باعث لغزش دیگران شویم!‏ (‏مرق ۹:‏۴۲‏)‏ همچنین نمی‌خواهیم آنانی را که هم‌ایمانمان نیستند آزرده‌خاطر سازیم.‏ محبت،‏ ما را بر آن می‌دارد که به آنان احترام بگذاریم و باعث جلال یَهُوَه شویم.‏ ما هرگز نمی‌خواهیم مردم را به دلیل آداب و رسومی که دارند مسخره کنیم یا با آنان وارد بحث شویم.‏ باید به یاد داشته باشیم که محبت می‌تواند تأثیر زیادی بر دیگران بگذارد.‏ اگر ما با محبت ملاحظهٔ دیگران را بکنیم و به آنان احترام بگذاریم،‏ حتی شاید بتوانیم دل مخالفانمان را نرم سازیم.‏ اطرافیانتان باید شما را به عنوان یک شاهد یَهُوَه بشناسند.‏ (‏اشع ۴۳:‏۱۰‏)‏ وقتی یکی از عزیزانتان را از دست می‌دهید،‏ شاید دیگران از این که شما در برخی مراسم شرکت نمی‌کنید آزرده‌خاطر شوند.‏ از این رو،‏ شاید بهتر باشد پیش از این که چنین اتفاقی رخ دهد،‏ اعتقادتان را به دیگران توضیح دهید.‏ باشد که همواره به حقایق کتاب مقدّس دربارهٔ مرگ پای‌بند بمانیم و هرگز از این بابت خجالت‌زده و شرمسار نشویم.‏—‏روم ۱:‏۱۶‏.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۴-‏۱۶

دوازده رسول عیسی،‏ طی خدمت زمینی او پیرو او بودند،‏ اما پولُس بعد از مرگ و رستاخیز عیسی،‏ مسیحی شد.‏ اگر چه او بعدها به عنوان «رسول غیریهودیان» منصوب شد،‏ اما هرگز این افتخار را نداشت که یکی از ۱۲ رسول عیسی شود.‏ (‏روم ۱۱:‏۱۳؛‏ اعما ۱:‏۲۱-‏۲۶‏)‏ پولُس به جای حسادت ورزیدن به آن ۱۲ رسول و رابطهٔ نزدیکی که با عیسی داشتند،‏ به مسئولیتی که داشت قانع بود.‏ اگر متواضع و قانع باشیم،‏ همچون پولُس خواهیم بود و به آنانی که از یَهُوَه اختیارات و مسئولیت‌هایی دریافت کرده‌اند،‏ احترام خواهیم گذاشت.‏ (‏اعما ۲۱:‏۲۰-‏۲۶‏)‏ یَهُوَه مردانی را منصوب کرده است تا اختیارات و مسئولیت‌هایی در جماعت مسیحی به عهده گیرند.‏ واضح است که آنان ناکاملند،‏ با این حال یَهُوَه آنان را «عطایا» یا هدایایی به جماعت می‌شمارد.‏ (‏افس ۴:‏۸،‏ ۱۱‏)‏ اگر به این برادران احترام بگذاریم و راهنمایی‌های آنان را با تواضع دنبال کنیم،‏ به یَهُوَه نزدیک می‌مانیم و با هم‌ایمانانمان در صلح و آرامش خواهیم بود.‏ ب۲۰/‏۲ ص ۱۷-‏۱۸ ¶۱۳-‏۱۴

شاید پیش از آشنایی با حقیقت،‏ برای کتاب مقدّس ارزش زیادی قائل بوده‌اید و عیسی مسیح را دوست می‌داشتید.‏ همچنین اکنون که با شاهدان یَهُوَه آشنا شده‌اید،‏ شاید دوست داشته باشید که با آنان معاشرت کنید.‏ اما صرفاً داشتن چنین احساساتی،‏ شما را بر آن نمی‌دارد که بخواهید خود را به یَهُوَه وقف کنید و تعمید بگیرید.‏ مهم‌ترین دلیلی که شما را برمی‌انگیزد تعمید بگیرید،‏ محبتتان به یَهُوَه خداست.‏ اگر یَهُوَه را بیش از هر چیز دیگری دوست داشته باشید،‏ هرگز نمی‌گذارید که کسی یا چیزی مانع خدمتتان به او شود.‏ در واقع می‌توان گفت که محبت به یَهُوَه،‏ هم انگیزهٔ تعمید گرفتن را در شما ایجاد می‌کند،‏ هم کمکتان می‌کند که پس از تعمید همواره به او وفادار بمانید.‏ عیسی گفت که ما باید با تمامی دل،‏ با تمامی جان،‏ با تمامی ذهن و با تمامی قوّت خود به یَهُوَه محبت ورزیم.‏ (‏مرق ۱۲:‏۳۰‏)‏ چگونه می‌توانیم اینچنین عمیقاً یَهُوَه را دوست داشته باشیم و برایش احترام قائل شویم؟‏ تعمّق بر محبتی که یَهُوَه به ما ابراز کرده است،‏ ما را بر آن می‌دارد که خود نیز به او محبت کنیم.‏ ب۲۰/‏۳ ص ۴ ¶۴-‏۵

منظور از به انجام رساندن خدمتمان به طور کامل چیست؟‏ ما برای به انجام رساندن خدمتمان به طور کامل،‏ باید تا جای ممکن در موعظه و تعلیم به دیگران فعال باشیم.‏ اما آنچه بیش از ساعات موعظهٔ ما برای یَهُوَه اهمیت دارد،‏ انگیزهٔ ما از موعظه است.‏ در واقع،‏ محبتمان به یَهُوَه و دیگران ما را بر آن می‌دارد که با تمام وجود در خدمت مسیحی‌مان فعال باشیم.‏ (‏مرق ۱۲:‏۳۰،‏ ۳۱؛‏ کول ۳:‏۲۳‏)‏ خدمت کردن به یَهُوَه با تمام وجود بدین معنی است که تا جای ممکن وقت و انرژی خود را صرف خدمت به او نماییم.‏ به راستی که شرکت در خدمت موعظه افتخاری است که باید بابت آن قدردان باشیم؛‏ اگر ما چنین طرز فکری داشته باشیم،‏ تمام تلاشمان را می‌کنیم که خبر خوش را به دیگران اعلام کنیم.‏ شاید نتوانید مدت زمان دلخواهتان را به این فعالیت بپردازید.‏ با این حال،‏ تلاش می‌کنید که مهارت‌های لازم را کسب کرده تا بتوانید در اعلام خبر خوش مؤثرتر واقع شوید.‏ اما از آنجایی که باید وقت زیادی را صرف امور روزمرهٔ زندگی کنیم شاید از خود بپرسیم،‏ ‹چگونه می‌توانم به خدمت موعظه اولویت دهم؟‏› ب۱۹/‏۴ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴؛‏ ص ۳ ¶۶

دروغ‌های شیطان باعث افزایش رنج و مصیبت انسان‌ها می‌شود.‏ والدینی را تصوّر کنید که فرزندشان را از دست داده‌اند و غم و اندوه فراوان دارند.‏ شخصی به آنان می‌گوید که خدا فرزندتان را به آسمان برده است،‏ زیرا به یک فرشتهٔ دیگر نیاز داشت.‏ آیا چنین گفته‌ای از درد والدین می‌کاهد یا به آن می‌افزاید؟‏ دروغ دیگر شیطان دربارهٔ آتش جهنّم است.‏ این تعلیم دروغین،‏ شکنجهٔ مردم توسط کلیساها را امری موجه جلوه می‌داد.‏ برای مثال،‏ رهبران کلیسا آنانی را که مخالف تعالیمشان بودند بر روی تیر می‌سوزاندند.‏ مطابق کتابی که دربارهٔ دادگاه تفتیش عقاید اسپانیا نوشته شده است،‏ رهبران کلیسا فکر می‌کردند که با این کار،‏ مجرمان طعم آتش جهنّم را می‌چشند و بر آن می‌شوند که توبه کنند و تا به ابد در آتش جهنّم نسوزند.‏ در برخی کشورها،‏ فرهنگ مردم آنان را مجاب می‌کند که درگذشتگان خود را بپرستند،‏ در پی خشنودی آنان باشند و از آنان برکت بطلبند.‏ برخی دیگر،‏ از درگذشتگان خود دلجویی می‌کنند تا مبادا از طرف آنان مورد اذیت و آزار قرار گیرند.‏ متأسفانه دروغ‌هایی که شیطان در این باره رواج داده است،‏ نه تنها آرامش واقعی را به همراه نمی‌آورد،‏ بلکه باعث نگرانی و ترس مردم می‌شود.‏ ب۱۹/‏۴ ص ۱۴ ¶۱؛‏ ص ۱۶ ¶۱۰