کتاب شمارهٔ ۵۳ ۲تَسّالونیکیان

نگارنده:‏ پولُس

محل نگارش:‏ قُرِنتُس

تاریخ اتمام نگارش:‏ حدود ۵۱ م.‏

رسالهٔ دوّم پولُس به تَسّالونیکیان درست بعد از رسالهٔ اوّل نوشته شده است.‏ مکان نگارش آن نیز قُرِنتُس بود چرا که سِلْوانُس و تیموتاؤس دوباره همراه پولُس به جماعت تَسّالونیکی سلام می‌رسانند.‏ همهٔ آن‌ها خادمان سیّار جماعت مسیحیان اوّلیه بودند و گزارشی مبنی بر این که این سه نفر بعد از همکاری و پیوند در قُرِنتُس دوباره با هم بوده‌اند یا خیر وجود ندارد.‏ (‏۲تسا ۱:‏۱؛‏ اعما ۱۸:‏۵،‏ ۱۸‏)‏ موضوع و نوع بحث نشانگر آن است که جماعت گرفتار خطاهایی شده بود و پولُس احساس می‌کرد که باید به سرعت برای اصلاح آنان اقدام کند.‏

^۲ صحّت و اعتبار این رساله درست به همان صورت که رسالهٔ اوّل بود ثابت شده است.‏ ایرِنایوس (‏قرن دوّم میلادی)‏ و نیز سایر نویسندگان از این رساله نقل‌قول کرده‌اند.‏ یوستینوس شهید (‏قرن دوّم میلادی)‏ در نگارش از «آن مرد شریر [گناه]» ظاهراً به دوّم تَسّالونیکیان ۲:‏۳ اشاره دارد.‏ رسالهٔ فوق نیز در همان مجموعه‌های اوّلیه که رسالهٔ اوّل تَسّالونیکیان قرار دارد دیده می‌شود.‏ این رساله هم‌اکنون در پاپیروس چستربیتی شمارهٔ ۲ (‏⁴⁶P)‏ موجود نیست ولی به طور حتم جزو اوّلین دو برگهٔ گم‌شده از هفت برگه‌ای است که بعد از رسالهٔ اوّل تَسّالونیکیان می‌آید.‏

^۳ مقصود از نوشتن این رساله چه بود؟‏ از پندی که پولُس به تَسّالونیکیان می‌دهد درمی‌یابیم که برخی در جماعت اظهار می‌کردند که حضور یا آمدن عیسی نزدیک است.‏ این فرصت‌طلبان به طور جدّی نظریه خود را موعظه می‌کردند و باعث اغتشاش در جماعت می‌شدند.‏ ظاهراً این موضوع برای بعضی‌ها بهانه‌ای شده بود تا برای رفع نیازهایشان کار نکنند.‏ (‏۲تسا ۳:‏۱۱‏)‏ پولُس در اوّلین رسالهٔ خود اشاراتی به حضور عیسی کرده بود و بدون شک وقتی که نامهٔ وی خوانده شد آن فرصت‌طلبان به سرعت کلمات پولُس را به نفع خودشان تفسیر کردند.‏ ولی این احتمال نیز وجود دارد که رساله‌ای اشتباهاً به پولُس نسبت داده و در آن به غلط تفسیر شده بود که ‹روز یَهُوَه رسیده است.‏› —‏ ۲:‏۱،‏ ۲‏،‏ د.‏ج‏.‏

^۴ به نظر می‌رسد که پولُس در مورد این وضعیت گزارشی از کسی که احتمالاً رسالهٔ اوّل وی را به جماعت تحویل داده،‏ دریافت کرده بود و بسیار مشتاق بود افکار برادرانی را که چنین محبتی به آنان داشت تصحیح کند.‏ به این ترتیب در سال ۵۱ م.‏ پولُس با یاری دو همکارش رساله‌ای از قُرِنتُس به تَسّالونیکی فرستاد.‏ علاوه بر تصحیح طرز فکر اشتباه در مورد حضور مسیح پولُس آن‌ها را به گرمی تشویق می‌کند تا در حقیقت استوار بمانند.‏

چرا مفید است

^۱۰ رسالهٔ الهامی کوتاه تَسّالونیکیان به حقیقت مسیحی اشاره می‌کند که کلّ آن برای بررسی مفید است.‏ به تعلیمات و اصولی که داده شده است توجه کنید:‏ یَهُوَه خدای نجات است و با روح و ایمان شما را در حقیقت تقدیس می‌کند (‏۲:‏۱۳‏)‏؛‏ مسیحیان برای این که شایستهٔ ملکوت خدا باشند باید متحمّل رنج‌ها شوند (‏۱:‏۴،‏ ۵‏)‏؛‏ مسیحیان در زمان حضور عیسی مسیح با یکدیگر جمع خواهند شد (‏۲:‏۱‏)‏؛‏ یَهُوَه کسانی را که مطیع بشارت نمی‌شوند عادلانه داوری خواهد کرد (‏۱:‏۵-‏۸‏)‏؛‏ آن‌هایی که دعوت شده‌اند مطابق با فیض عظیم خدا در اتحاد با مسیح عیسی جلال خواهند یافت (‏۱:‏۱۲‏)‏؛‏ آن‌ها به وسیلهٔ موعظهٔ بشارت خوانده شده‌اند (‏۲:‏۱۴‏)‏؛‏ ایمان یک شرط حیاتی است (‏۱:‏۳،‏ ۴،‏ ۱۰،‏ ۱۱؛‏ ۲:‏۱۳؛‏ ۳:‏۲‏)‏؛‏ بجاست که خادم خدا برای رفع نیازهای خود کار کند؛‏ اگر کسی کار نکند ممکن است تنبل شود و در کارهایی که به او ربطی ندارد دخالت نماید (‏۳:‏۸-‏۱۲‏)‏؛‏ محبت خدا با تحمّل همراه است (‏۳:‏۵‏)‏.‏ حقیقتاً که در یک چنین رسالهٔ الهامی کوتاهی چه گنجینه‌ای از اطلاعات سازنده یافت می‌شود!‏

^۱۱ پولُس در این رساله توجهٔ عمیقی به رفاه روحانی برادران تَسّالونیکی و اتحاد و سعادت جماعت نشان داد.‏ او نظر آن‌ها را در مورد زمان وقوع روز یَهُوَه تصحیح کرد و نشان داد که «آن مرد شریر،‏» اوّل باید ظاهر شود و در «هیکل خدا نشسته،‏ خود را می‌نماید که خداست.‏» اما،‏ آن‌هایی که «مستحق ملکوت خدا» هستند می‌توانند مطمئن باشند که عیسای سَرور در زمان معین از آسمان خواهد آمد و در آتش مشتعل انتقام خواهد گرفت «هنگامی که آید تا در مقدّسان خود جلال یابد و در همهٔ ایمانداران از او تعجب کنند.‏» —‏ ۲:‏۳،‏ ۴؛‏ ۱:‏۵،‏ ۱۰‏.‏