کتاب شمارهٔ ۵۲ ۱تَسّالونیکیان

نگارنده:‏ پولُس

محل نگارش:‏ قُرِنتُس

تاریخ اتمام نگارش:‏ حدود ۵۰ م.‏

تقریباً در سال ۵۰ م.‏ بود که پولُس در طول سفر دوّم خود به مقدونیه به قصد بشارت و موعظه از شهر تَسّالونیکی دیدن نمود و جماعت مسیحی را در آنجا پایه‌گذاری کرد.‏ در طول یک سالی که پولُس به همراهی سِلْوانُس (‏سیلاس در کتاب اَعمال)‏ و تیموتاؤس در قُرِنتُس بود برانگیخته شد تا اوّلین رسالهٔ خود را برای تسلّی و بنای ایمان اعضای جماعت تَسّالونیکیان بنویسد.‏ این رساله می‌بایست در اواخر سال ۵۰ م.‏ نوشته شده باشد.‏ ظاهراً این رساله اوّلین رسالهٔ پولُس است که در مجموعهٔ کتب قانونی کتاب مقدّس ضبط شده است و احتمالاً بعد از انجیل متّیٰ اوّلین کتاب از نوشته‌های یونانی مسیحی می‌باشد.‏

^۲ شواهد قاطع و محکمی در دست می‌باشند که مؤید صحّت و درستی این رساله‌اند.‏ پولُس خود را به عنوان نویسندهٔ رساله معرفی می‌کند و این کتاب با دیگر نوشته‌های الهامی هماهنگی کامل دارد.‏ (‏۱تسا ۱:‏۱؛‏ ۲:‏۱۸‏)‏ نام این رساله در مجموعه نوشته‌های الهامی و همچنین در قطعهٔ موراتوری ذکر شده است.‏ بسیاری از اوّلین نویسندگان کلیسا از اوّل تَسّالونیکیان یا نقل‌قول یا به آن اشاره کرده‌اند.‏ مانند ایرِنایوس (‏قرن دوّم میلادی)‏ که به نام آن رساله را ذکر می‌کند.‏ پاپیروس چستربیتی شمارهٔ ۲ (‏⁴⁶P)‏ که تقریباً سال ۲۰۰ م.‏ نوشته شد رسالهٔ اوّل تَسّالونیکیان را شامل می‌شود و دست‌نویس پاپیروسی دیگری در قرن سوّم (‏³⁰P)‏ که اکنون در گنِت بلژیک است شامل بخش‌هایی از رسالهٔ اوّل و دوّم تَسّالونیکیان می‌باشد.‏a

^۳ با نگاهی به تاریخ اجمالی جماعت تَسّالونیکی قبل از نوشته شدن این رساله متوجه می‌شویم که چرا پولُس نگران اوضاع برادران این شهر بود.‏ از همان ابتدا جماعت تحت آزار و مخالفت شدیدی قرار داشت.‏ لوقا در اَعمال باب ۱۷ رسیدن پولُس و سیلاس را به شهر تَسّالونیکی گزارش می‌دهد «که در آنجا کنیسه یهود بود.‏» در سه سَبَّت پولُس با آنان از کتب مباحثه می‌کرد و از روی آیات برای ایشان دلیل و برهان آورده،‏ با ایشان استدلال می‌کرد.‏ و نیز اشاراتی هست که او حتی مدت بیشتری در آنجا ماند زیرا وقت داشت که به کسب و کار خود برسد و مهم‌تر از همه جماعت را سازماندهی و مستقر کند.‏ —‏ اعما ۱۷:‏۱؛‏ ۱تسا ۲:‏۹؛‏ ۱:‏۶،‏ ۷‏.‏

^۴ کتاب اَعمال ۱۷:‏۴-‏۷ تأثیر موعظه این رسول در شهر تَسّالونیکی را به طور مشروح توضیح می‌دهد.‏ یهودیان که به موفقیت پولُس در موعظه مسیحی‌اش حسادت می‌ورزیدند عده‌ای را جمع کردند و شهر را به آشوب کشاندند.‏ آن‌ها به منزل یاسون حمله بردند،‏ او و دیگر برادران را نزد حکّام شهر کشان‌کشان برده،‏ فریاد برآوردند:‏ «آنانی که ربع مسکون را شورانیده‌اند،‏ حال بدینجا نیز آمده‌اند.‏ و یاسون ایشان را پذیرفته است و همهٔ این‌ها بر خلاف احکام قیصر عمل می‌کنند و قائل بر این هستند که پادشاهی دیگر هست یعنی عیسی.‏» یاسون و دیگران باید تعهد می‌دادند تا آزاد می‌شدند.‏ پولُس و سیلاس به خاطر برادران جماعت و همچنین به دلیل امنیت خودشان در شب به سوی بیریه فرستاده شدند.‏ با وجود این،‏ جماعت تَسّالونیکی پایه‌گذاری شد.‏

^۵ مخالفت‌های شدید یهودیان در شهر بیریه باعث شد که پولُس موعظه خود را در آنجا متوقف سازد.‏ سپس او به آتن در یونان رفت ولی هنوز هم مایل بود بداند که وضعیت برادرانش در تَسّالونیکی تحت مصیبت چگونه است.‏ دو بار سعی کرد نزد آنان برگردد اما هر بار ‹شیطان مانع راه او شد.‏› (‏۱تسا ۲:‏۱۷،‏ ۱۸‏)‏ پولُس که نگران آن جماعت جوان بود و می‌دانست که ایشان تحت چه مصیبت‌هایی هستند تیموتاؤس را به تَسّالونیکی برگرداند تا برادران را در ایمان تسلّی دهد.‏ وقتی تیموتاؤس با گزارش‌های دلگرم‌کننده‌ای به نزد پولُس برگشت،‏ پولُس بسیار خوشحال شد که برادران با وجود آزارهای وحشیانه کمال اخلاقی خود را دلیرانه و وفادارانه حفظ کرده‌اند.‏ با نمونه‌ای که این برادران از وفاداری به جای گذاشتند سرمشقی برای باایمانان تمامی مقدونیه و اَخائیه شدند.‏ (‏۱:‏۶-‏۸؛‏ ۳:‏۱-‏۷‏)‏ پولُس برای تحمّل و وفاداری آنان از یَهُوَه خدا سپاسگزار بود ولی همچنین می‌دانست که آن‌ها برای رشد و بلوغ بیشتر به راهنمایی و پند بیشتری نیاز خواهند داشت.‏ بنابراین،‏ پولُس در کنار تیموتاؤس و سِلْوانُس در قُرِنتُس اوّلین رسالهٔ خود را به تَسّالونیکیان نوشت.‏

چرا مفید است

^۱۳ در این رساله پولُس نشان می‌دهد که به طور محبت‌آمیزی نگران برادران خود می‌باشد.‏ او و همخدمتانش نمونهٔ برجسته‌ای از مهربانی به جا گذاشتند.‏ آن‌ها نه تنها بشارت را به برادران تَسّالونیکی خود دادند بلکه حاضر بودند جان‌های خویش را نیز برای آنان بدهند.‏ باشد که همهٔ سرپرستان چنین محبتی به جماعات داشته باشند!‏ چنین محبتی همه را تشویق خواهد کرد تا به یکدیگر محبت کنند همان طور که پولُس گفت:‏ «خداوند شما را نموّ دهد و در محبت با یکدیگر و با همه افزونی بخشد،‏ چنانکه ما شما را محبت می‌نماییم.‏» این ابراز محبت بین قوم خدا بسیار سازنده است و دل‌ها را «استوار می‌سازد،‏ بی‌عیب در قدّوسیت،‏ به حضور خدا و پدر ما در هنگام ظهور خداوند ما عیسی مسیح،‏ با جمیع مقدّسین خود.‏» چنین محبتی مسیحیان را از دنیای فاسد و غیراخلاقی جدا می‌سازد تا بتوانند در قدّوسیت و پاکی قدم بردارند به نحوی که مورد پسند خدا باشد.‏ —‏ ۳:‏۱۲،‏ ۱۳؛‏ ۲:‏۸؛‏ ۴:‏۱-‏۸‏.‏

^۱۴ این رساله الگویی عالی از سنجیدگی و نصیحت محبت‌آمیز در جماعت مسیحی است.‏ اگرچه برادران تَسّالونیکی غیور و وفادار بودند اما دیدگاهشان نیاز به اصلاحاتی داشت.‏ در هر مورد پولُس ابتدا آن‌ها را برای خصوصیات خوبشان تحسین می‌کند.‏ برای مثال،‏ قبل از این که علیه فساد اخلاقی اخطار دهد آن‌ها را برای گام برداشتن در راه خدا تحسین می‌کند و بعد آن‌ها را تشویق می‌کند تا «زیادتر» این کار را انجام دهند،‏ و هر کسی ظرف خود را در قدّوسیت و عزّت نگاه دارد.‏ بعد از این که آن‌ها را برای محبت برادرانه‌شان تحسین می‌کند تذکر می‌دهد در این راه «زیادتر» محبت کنند،‏ کارهای خود را انجام دهند و زندگی محترمانه‌ای نزد مردم بیرون از جماعت داشته باشند.‏ پولُس از روی سنجیدگی برادران خود را راهنمایی می‌کند تا ‹ دائماً با یکدیگر و با جمیع مردم در پی نیکویی بکوشند.‏› —‏ ۴:‏۱-‏۷،‏ ۹-‏۱۲؛‏ ۵:‏۱۵‏.‏

^۱۵ پولُس چهار بار به «حضور» و آمدن عیسی مسیح اشاره می‌کند.‏ ظاهراً در تَسّالونیکی آن‌هایی که به تازگی مسیحی شده بودند به این تعلیم علاقه زیادی داشتند.‏ موقعی که پولُس در شهر تَسّالونیکی بود بدون شک شجاعانه در مورد ملکوت خدا به دست مسیح موعظه کرده بود و مؤید این امر اتهامی است که بر او و همراهانش وارد شد:‏ «همهٔ این‌ها بر خلاف احکام قیصر عمل می‌کنند و قائل بر این هستند که پادشاهی دیگر هست یعنی عیسی.‏» (‏اعما ۱۷:‏۷؛‏ ۱تسا ۲:‏۱۹؛‏ ۳:‏۱۳؛‏ ۴:‏۱۵؛‏ ۵:‏۲۳‏)‏ برادران تَسّالونیکی امید خود را به ملکوت بستند و با داشتن ایمان به خدا ‹پسر او را از آسمان انتظار می‌کشیدند که او را از مردگان برخیزانید،‏ یعنی عیسی› تا آن‌ها را از غضبی که می‌آمد برهاند.‏ همین طور،‏ همهٔ کسانی که امروزه به ملکوت خدا امید دارند باید از پند عالی اوّل تَسّالونیکیان در مورد افزودن محبت با دل‌های استوار و بی‌عیب پیروی کنند تا بتوانند ‹به طور شایستهٔ خدایی که آن‌ها را به ملکوت و جلال خود خوانده است› رفتار نمایند.‏ —‏ ۱تسا ۱:‏۸،‏ ۱۰؛‏ ۳:‏۱۲،‏ ۱۳؛‏ ۲:‏۱۲‏.‏

‏[پاورقی]‏