کتاب شمارهٔ ۳۳ میکاه

نگارنده:‏ میکاه

محل نگارش:‏ یهودا

تاریخ اتمام نگارش:‏ قبل از سال ۷۱۷ ق.‏د.‏م.‏

شامل وقایع دوران:‏ حدود ۷۷۷ ق.‏د.‏م.‏ تا ۷۱۷ ق.‏د.‏م.‏

۱.‏ میکاه چه نوع شخصی بود؟‏

مردی بالغ را تصوّر کن که سالیان متمادی وفادارانه به یَهُوَه خدمت کرده است.‏ مردی شجاع را تصوّر کن که بتواند با شهامت به حاکمان قوم خود بگوید:‏ ‹ای شما که از نیکویی نفرت دارید و بر بدی مایلید و گوشت قوم مرا می‌خورید،‏ و پوست ایشان را از تن ایشان می‌کَنید .‏ .‏ .‏ .‏› مردی فروتن را تصوّر کن که افتخار همهٔ اظهارات خود را به یَهُوَه نسبت می‌دهد یعنی همان خدایی که به واسطهٔ روح او صحبت می‌کرد.‏ آیا از آشنایی با چنین کسی لذّت نمی‌بردی؟‏ تصوّر کن چه اطلاعات غنی و پندهای حکیمانه‌ای می‌توانست به زبان آورد!‏ میکاهِ نبی درست چنین مردی بود.‏ جای بسی خوشحالی است که هنوز به پندهای او در کتابی که به اسم خود اوست دسترسی داریم.‏ —‏ میکا ۳:‏۲،‏ ۳،‏ ۸‏.‏

۲.‏ در مورد میکاه و زمان نبوّت او چه می‌دانیم؟‏

^۲ در کتاب میکاه در مورد خود میکاه مطالبی بسیار اندک بیان شده است،‏ درست همانند بسیاری از انبیای دیگر؛‏ زیرا که پیام مهم‌تر از حامل آن یعنی نگارنده‌اش می‌باشد.‏ نام میکاه اختصاری است از میکائیل (‏یعنی «کیست مانند خدا؟‏»)‏ یا میکایا (‏یعنی «کیست مانند یَهُوَه؟‏»)‏.‏ میکاه در طول حکومت یوتام،‏ آحاز و حِزْقِیّا (‏۷۷۷-‏۷۱۷ ق.‏د.‏م.‏)‏ به عنوان نبی خدمت می‌کرد و از این رو با انبیایی مانند اِشَعْیا و هوشَع معاصر بود.‏ (‏اشع ۱:‏۱؛‏ هو ۱:‏۱‏)‏ دورهٔ نبوّت او دقیقاً مشخص نیست ولی از ۶۰ سال تجاوز نمی‌کند.‏ احتمالاً میکاه نبوّت‌های خود را در مورد ویرانی شهر سامره قبل از نابودی آن شهر در سال ۷۴۰ ق.‏د.‏م.‏ اعلان کرده و نگارش کلّ کتاب را نیز تا پایان حکومت حِزْقِیّا در سال ۷۱۷ ق.‏د.‏م.‏ به اتمام رسانده است.‏ (‏میکا ۱:‏۱‏)‏ میکاه نبی‌ای روستایی از روستای مورَشَت،‏ در هامون یا دشت حاصلخیز واقع در جنوب غربی اورشلیم بود.‏ آشنایی او با زندگی روستایی را با توجه به مثال‌هایی که برای فهماندن اظهارات خود به کار می‌برد می‌توان تشخیص داد.‏ —‏ ۲:‏۱۲؛‏ ۴:‏۱۲،‏ ۱۳؛‏ ۶:‏۱۵؛‏ ۷:‏۱،‏ ۴،‏ ۱۴‏.‏

۳.‏ میکاه در چه دوران سرنوشت‌سازی خدمت می‌کرد و چرا یَهُوَه او را به نبوّت گماشت؟‏

^۳ میکاه در زمانی بحرانی و سرنوشت‌سازی زندگی می‌کرد.‏ وقایعی که بسرعت اتفاق می‌افتادند از نابودی پادشاهی‌های اسرائیل و یهودا خبر می‌دادند.‏ تخم فساد اخلاقی و بت‌پرستی در اسرائیل کاشته شده بود که سرانجام باعث نابودی آن امّت به دست آشوریان شد.‏ شواهد حاکی از آنند که این نابودی در طول زندگی میکاه رخ داد.‏ در اوّل،‏ مملکت یهودا طی پادشاهی یوتام آنچه در نظر خدا درست بود به جا می‌آورد،‏ بعد طی پادشاهی آحازِ نافرمان از شرارت اسرائیل تقلید کرد و سپس در طول حکومت حِزْقِیّا دوباره به وضعیّتی بهتر بازگشت.‏ یَهُوَه میکاه را فرستاد تا به مردم خود از آنچه که می‌خواست بر سر ایشان بیاورد اخطار دهد.‏ بدین صورت،‏ نبوّت‌های میکاه،‏ نبوّت‌های اِشَعْیا و هوشَع را تأیید می‌کند.‏ —‏ ۲پاد ۱۵:‏۳۲–‏۲۰:‏۲۱؛‏ ۲توا باب‌های ۲۷-‏۳۲؛‏ اشع ۷:‏۱۷؛‏ هو ۸:‏۸؛‏ ۲قر ۱۳:‏۱‏.‏

۴.‏ چه چیزی اصالت کتاب میکاه را ثابت می‌کند؟‏

^۴ دلایل زیادی برای اثبات اصالت کتاب میکاه وجود دارد.‏ یهودیان همیشه این کتاب را به عنوان بخشی از کتب قانونی عبری پذیرفته‌اند.‏ اِرْمیا ۲۶:‏۱۸،‏ ۱۹ مستقیماً به سخنان میکاه اشاره می‌کند:‏ «صَهْیُون را مثل مزرعه شیار خواهند کرد و اورشلیم خراب شده،‏ کوه این خانه به بلندیهای جنگل مبدّل خواهد گردید.‏» (‏میکا ۳:‏۱۲‏)‏ زمانی که پادشاه بابل و سربازانش در سال ۶۰۷ ق.‏د.‏م.‏ اورشلیم را با خاک یکسان و آن را «ضایع کردند،‏» این نبوّت دقیقاً به حقیقت پیوست.‏ (‏۲توا ۳۶:‏۱۹‏)‏ نبوّت مشابه‌ای در مورد سامره می‌گوید آن شهر «به تودهٔ سنگ» تبدیل خواهد شد که همانطور هم شد.‏ (‏میکا ۱:‏۶،‏ ۷‏)‏ زمانی که آشوریان در سال ۷۴۰ ق.‏د.‏م.‏ حکومت شمالی اسرائیل را به تسخیر درآوردند،‏ شهر سامره را نیز به نابودی کشاندند.‏ (‏۲پاد ۱۷:‏۵،‏ ۶‏)‏ بعدها اسکندر کبیر در قرن چهارم ق.‏د.‏م.‏ بر شهر سامره غالب آمد،‏ و در قرن دوّم ق.‏د.‏م.‏ به وسیله یهودیان تحت سلطهٔ یوحنّا هیرکانُس اوّل نابود شد.‏ در خصوص این آخرین مورد نابودی سامره،‏ «فرهنگ کتاب مقدّس وِسْت‌مینْستِر جدید» (‏انگل‍.‏،‏ چاپ ۱۹۷۰)‏،‏ صفحهٔ ۸۲۲ اظهار می‌دارد:‏ «فاتح،‏ سامره را ویران کرده،‏ سعی نمود هر گونه آثاری از آن را چنان محو کند که گویی هرگز شهری حصاردار بر آن تپه وجود نداشته است.‏»‏

۵.‏ علم باستان‌شناسی چگونه تحقّق نبوّت‌های میکاه را تصدیق می‌کند؟‏

^۵ شواهد باستان‌شناسی بر تحقّق پیشگویی میکاه صحه می‌گذارد.‏ برای مثال،‏ در تاریخ‌نامه‌های آشوریان به نابودی سامره به دست نیروهای آشور اشاره شده است.‏ سَرْجون (‏یا سارگون)‏ پادشاه آشور با غرور تمام گفت:‏ «من سامره (‏سامِرینا‏)‏ را محاصره کرده و آن را فتح کردم.‏»‏a امّا در واقع پادشاه قبل از سَرْجون،‏ شَلْمَناسَر پنجم بود که پیروزی را کامل کرد.‏ یک وقایع‌نامه بابلی در مورد شَلْمَناسَر اظهار می‌دارد:‏ «او سامره را ویران کرد.‏»‏b سَنْخاریب نیز واقعهٔ حمله بر یهودا را که در طول حکومت حِزْقِیّا رخ داد و میکاه نیز پیشگویی کرده بود به تفصیل درج کرده است.‏ (‏میکا ۱:‏۶،‏ ۹؛‏ ۲پاد ۱۸:‏۱۳‏)‏ او چهار تخته سنگ برجسته و منقوش بر دیوار کاخ خود در نِینَوا نصب نموده است که مشروحی است از تصرّف شهر لاخیش (‏لاکیش)‏.‏ او در منشور خود اظهار کرده است:‏ «من ۴۶ شهر مستحکم او را محاصره کردم .‏ .‏ .‏ ۲۰۰٬۱۵۰ نفر از مردم آنجا را بیرون کردم .‏ .‏ .‏ او را در اورشلیم،‏ در اقامتگاه اشرافی‌اش مانند پرنده‌ای در قفس زندانی کردم.‏» سَنْخاریب همچنین از باجی که حِزْقِیّا به وی پرداخته بود می‌نویسد،‏ اگرچه در مورد مقدار باج مبالغه کرده است.‏ البتّه وی در مورد مصیبتی که لشکرش به آن دچار شد چیزی ذکر نمی‌کند.‏c —‏ ۲پاد ۱۸:‏۱۴-‏۱۶؛‏ ۱۹:‏۳۵‏.‏

۶.‏ چه نکته‌ای هر گونه تردید را در مورد الهامی بودن کتاب میکاه برطرف می‌کند؟‏

^۶ برای برطرف کردن هر گونه تردید در مورد الهامی بودن کتاب،‏ می‌توان به نبوّت برجستهٔ میکاه ۵:‏۲ اشاره کرد که محل تولّد مسیح را پیشگویی می‌کند.‏ (‏مت ۲:‏۴-‏۶‏)‏ همچنین،‏ سخنانی مشابه بعضی از سخنان متن این کتاب را می‌توان در نوشته‌های یونانی مسیحی مشاهده کرد.‏ —‏ میکا ۷:‏۶،‏ ۲۰؛‏ مت ۱۰:‏۳۵،‏ ۳۶؛‏ لو ۱:‏۷۲،‏ ۷۳‏.‏

۷.‏ در مورد قدرت بیان میکاه چه می‌توان گفت؟‏

^۷ با وجود اینکه میکاه از اهالی یکی از روستاهای یهودا بود،‏ هیچ گونه ضعفی در بیان افکار خود نداشت.‏ بعضی از برجسته‌ترین اظهارات کلام خدا در کتاب او یافت می‌شوند.‏ برای مثال،‏ باب ششم به صورت گفتگویی بسیار گیرا نوشته شده است.‏ پریدن میکاه از یک نکته به نکته‌ای دیگر،‏ از لعنت به برکت و بالعکس،‏ توجه خواننده را مجذوب خود می‌کند.‏ (‏میکا ۲:‏۱۰،‏۱۲؛‏ ۳:‏۱،‏۱۲؛‏ ۴:‏۱‏)‏ تشبیهات جالب توجه در سخنگویی وی فراوان است.‏ به عنوان مثال،‏ می‌خوانیم که با پیشروی یَهُوَه «کوهها زیر او گداخته می‌شود و وادیها مُنْشَقّ می‌گردد،‏ مثل موم پیش آتش و مثل آب که به نشیب ریخته شود.‏» —‏ ۱:‏۴‏؛‏ همچنین ۷:‏۱۷ ملاحظه شود.‏

۸.‏ هر کدام از سه بخش کتاب میکاه شامل چیست؟‏

^۸ این کتاب را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد که هر بخش با کلمهٔ «بشنوید!‏» شروع شده است و شامل سرزنش،‏ هشدار از تنبیه و وعدهٔ برکت می‌باشد.‏

چرا مفید است؟‏

۱۶.‏ الف)‏ چگونه ثابت شد که نبوّت میکاه برای زمان حِزْقِیّا مفید بوده است؟‏ ب)‏ این کتاب شامل چه تذکّرات قدرتمندی برای زمان حاضر است؟‏

^۱۶ تقریباً ۲۷۰۰ سال پیش،‏ ثابت شد که کتاب میکاه برای سرزنش و توبیخ بسیار مفید است،‏ زیرا پیام میکاه بر دل حِزْقِیّا پادشاه یهودا،‏ نشست و سبب شد وی مردم را به توبه هدایت کند و دست به اصلاحات دینی زند.‏ (‏میکا ۳:‏۹-‏۱۲؛‏ ار ۲۶:‏۱۸،‏ ۱۹‏؛‏ با ۲پادشاهان ۱۸:‏۱-‏۴ مقایسه شود.‏)‏ امروزه این نبوّت الهامی بسیار مفیدتر است.‏ ای کسانی که ادعا به پرستش خدا می‌کنید،‏ سخنان میکاه را بشنوید که بوضوح بر ضدّ دین کاذب،‏ بت‌پرستی،‏ دروغگویی و خشونت اخطار می‌دهد!‏ (‏میکا ۱:‏۲؛‏ ۳:‏۱؛‏ ۶:‏۱‏)‏ پولُس این اخطارها را در ۱قُرِنتیان ۶:‏۹-‏۱۱ تکرار می‌کند و می‌گوید مسیحیان حقیقی اکنون طاهر شده‌اند ولی هر کسی که چنین کارها را به عمل آورد وارث ملکوت خدا نمی‌گردد.‏ میکاه ۶:‏۸ بوضوح و با سادگیِ بیان اظهار می‌دارد که یَهُوَه از انسان می‌خواهد تا با او با انصاف و رحمت و فروتنی سلوک نماید.‏

۱۷.‏ میکاه کسانی را که تحت اذیّت و آزار و سختی‌ها خدا را خدمت می‌کنند،‏ چگونه تشویق می‌کند؟‏

^۱۷ میکاه پیام خود را در میان ملّتی اعلام می‌کرد که بین آنها چنان تفرقه‌ای افتاده بود که ‹دشمن شخص،‏ اعضای خانوادهٔ خودش بود.‏› بعضی اوقات مسیحیان حقیقی در وضعیّتی مشابه موعظه می‌کنند،‏ و بعضی از آنها از طرف نزدیکان خود نزد دشمنانشان لو داده می‌شوند و تحت اذیّت و آزار شدید قرار می‌گیرند.‏ آنان همیشه باید با صبر و تحمّل،‏ منتظر یَهُوَه «خدای نجات خود» باشند.‏ (‏میکا ۷:‏۶،‏ ۷؛‏ مت ۱۰:‏۲۱،‏ ۳۵-‏۳۹‏)‏ آنانی که در مقابل آزارها یا مأموریّت‌های دشوار،‏ مانند میکاه برای رساندن پیام یَهُوَه شجاعانه بر وی توکّل می‌کنند «از قوّت روح خداوند»‏ پر می‌شوند.‏ میکاه نبوّت کرد که چنین شجاعتی مخصوصاً در «بقیّهٔ یعقوب» مشهود خواهد شد.‏ اینان «در میان امّت‌ها و در وسط قوم‌های بسیار،‏ مثل شیر» ولی در عین حال مانند شبنم پرطراوت و باران یَهُوَه خواهند بود.‏ واقعاً که این صفات در ‹باقی‌ماندهٔ اسرائیل یا یعقوب› که اعضای جماعت مسیحی قرن اوّل شدند،‏ چه بارز و آشکار بود.‏ —‏ میکا ۳:‏۸؛‏ ۵:‏۷،‏ ۸؛‏ روم ۹:‏۲۷؛‏ ۱۱:‏۵،‏ ۲۶‏.‏

۱۸.‏ کدام نبوّت میکاه به ملکوت خدا از طریق مسیح عیسی مربوط می‌شود؟‏

^۱۸ تولّد عیسی در بیت‌لَحَم،‏ که تحقّق نبوّت میکاه بود،‏ نَه تنها الهامی بودن کتاب او را تأیید می‌کند بلکه روشن می‌سازد که مضمون متن این نبوّت در واقع پیش‌نمایشی است از آمدن ملکوت خدا تحت پادشاهی عیسی مسیح.‏ عیسی همان کسی است که از بیت‌لَحَم (‏خانهٔ نان)‏ آمده تا فواید زندگی‌بخش قربانی‌اش را نصیب کسانی کند که به او ایمان آورند.‏ اوست که ‹در قوّت یَهُوَه گله را می‌چراند› و بزرگ شده،‏ صلح را تا اقصا نقاط جهان در میان گلهٔ متّحد و بازگردانده شدهٔ خدا برقرار می‌کند.‏ —‏ میکا ۵:‏۲،‏ ۴؛‏ ۲:‏۱۲؛‏ یو ۶:‏۳۳-‏۴۰‏.‏

۱۹.‏ الف)‏ ایمان آنانی که در «ایّام آخر» زندگی می‌کنند چگونه تقویّت می‌گردد؟‏ ب)‏ میکاه چگونه سلطنت یَهُوَه را تمجید می‌کند؟‏

^۱۹ نبوّت میکاه بسیار دلگرم‌کننده است زیرا نشان می‌دهد که در «ایّام آخر» «امّت‌های بسیار» در پی تعلیم یَهُوَه برمی‌آیند.‏ «و ایشان شمشیرهای خود را برای گاوآهن و نیزه‌های خویش را برای ارّه‌ها خواهند شکست و امّتی بر امّتی شمشیر نخواهد کشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت.‏ و هر کس زیر مَوِ خود و زیر انجیر خویش خواهد نشست و ترساننده‌ای نخواهد بود زیرا که دهان یَهُوَه صبایوت تکلّم نموده است.‏» این امّت با رها کردن پرستش کاذب به میکاه ملحق شده،‏ اظهار می‌دارد:‏ «ما به اسم یَهُوَه خدای خود تا ابدالآباد سلوک خواهیم نمود.‏» حقیقتاً،‏ نبوّت میکاه ایمان را قوی می‌کند و پیش‌نگرشی از اتفاقات مهم می‌دهد.‏ همچنین،‏ یَهُوَه را به عنوان سلطان و پادشاه ابدی تمجید می‌کند که از این لحاظ نوشته‌های او بسیار شایان توجه و برجسته است.‏ و چه زیبا و هیجان‌آورند این سخنان:‏ ‏«خداوند در کوه صَهْیُون بر ایشان از الآن تا ابدالآباد سلطنت خواهد نمود.‏» —‏ میکا ۴:‏۱-‏۷؛‏ ۱تیمو ۱:‏۱۷‏.‏

‏]پاورقی‌ها]‏