‘Επωφελούμενοι από Κάθε Ευκαιρία’ στην Ιταλία

‘ΝΑ επωφελείστε από κάθε ευκαιρία’, παρότρυνε δυο φορές τους συγχριστιανούς του ο απόστολος Παύλος, όταν ήταν στη Ρώμη, στην Ιταλία. (Εφεσίους 5:15, 16· Κολοσσαείς 4:5, Νεοελληνική Δημοτική Μετάφραση) Αυτοί που διάβασαν τις επιστολές του τότε, στον πρώτο αιώνα, ανταποκρίθηκαν ευνοϊκά. Προσπαθούσαν να βρουν κάθε ευκαιρία για να διαδώσουν τα ‘καλά νέα’ και να βοηθήσουν άλλους να γίνουν λάτρεις του αληθινού Θεού.—Ματθαίος 24:14.

Οι σύγχρονοι δούλοι του Ιεχωβά στην Ιταλία, όπου ήταν ο Παύλος όταν έγραψε τις επιστολές εκείνες, εξακολουθούν να ανταποκρίνονται ευνοϊκά στη συμβουλή του. Όπως οι πρώτοι χριστιανοί, προσπαθούν και αυτοί να βρουν τρόπους για να αυξήσουν τη συμμετοχή τους στο έργο κηρύγματος της Βασιλείας. Πώς καταφέρνουν να βρίσκουν «κάθε ευκαιρία»;

Οφέλη από την Αποκάλυψη της Ταυτότητάς μας

Ο Γκιουζέππε, ένας ηλικιωμένος ολοχρόνιος διάκονος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ρώμη, θυμάται την εποχή που εργαζόταν υπάλληλος. Είχε φροντίσει ώστε όλοι οι συνάδελφοί του να γνωρίζουν πως ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Το ότι φανέρωσε την ταυτότητά του, τον οδήγησε σε μια «ευκαιρία» να μεταδώσει σε κάποιον τις αλήθειες της Αγίας Γραφής. Μια μέρα του ανάθεσαν να εκπαιδεύσει έναν άντρα που ονομαζόταν Τζιάννι. Αμέσως οι άλλοι υπάλληλοι είπαν στον Τζιάννι ότι ο εκπαιδευτής του ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Μόλις ο μαθητευόμενος βρέθηκε μόνος με τον Γκιουζέππε, του είπε: «Τώρα μιλάμε για τη δουλειά μας, αλλά στη μεσημεριανή διακοπή θέλω να μάθω κάτι σχετικά με τον Ιεχωβά».

Στη διάρκεια των μεσημεριανών γευμάτων έκαναν αρκετές συζητήσεις. Ο Γκιουζέππε δίδαξε τον Τζιάννι ότι ο Θεός έχει ένα όνομα, Ιεχωβά. Επίσης, του εξήγησε το σκοπό του Θεού για τη γη. Ωστόσο, τι συνέβη όταν τελείωσε η περίοδος της εκπαίδευσης; «Του έδωσα τον αριθμό του τηλεφώνου μου και μερικά Γραφικά έντυπα», λέει ο Γκιουζέππε. «Αυτός δέχτηκε τα έντυπα, αλλά είπε: ‘Αν βρω μέσα σ’ αυτές τις εκδόσεις κάτι που να μην είναι σε αρμονία με την αλήθεια της Αγίας Γραφής, θα ξανάρθω εδώ και θα αποδείξω μπροστά σε όλους τους συναδέλφους σου ότι κάνεις λάθος’».

Πέρασαν μήνες και δεν είχε καμιά είδηση από τον Τζιάννι. «Αλλά μια μέρα», συνεχίζει ο Γκιουζέππε, «μου τηλεφώνησε και είπε πως ήθελε να με δει. Όταν συναντηθήκαμε, είχε ένα μακρύ κατάλογο με ερωτήσεις. Η συζήτησή μας κράτησε δέκα ώρες! Δέχτηκε την πρότασή μου να αρχίσουμε να μελετάμε την Αγία Γραφή τακτικά». Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ο Γκιουζέππε λέει: «Οι αλλαγές του προς το καλύτερο, εντυπωσίασαν τη σύζυγό του και τη μητέρα του τόσο πολύ, που και εκείνες επίσης άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Σήμερα ο Τζιάννι, η σύζυγός του και η μητέρα του είναι πιστοί δούλοι του Ιεχωβά».

Τον Ανάγκασαν να Κάψει την Αγία Γραφή του

Και η καλή χριστιανική διαγωγή, επίσης οδηγεί σε ‘ευκαιρίες’ για να μεταδίδουμε σε άλλους τις αλήθειες της Αγίας Γραφής. Όπως είπε ο απόστολος Παύλος, οι χριστιανοί με καλή διαγωγή μπορούν «να στολίζωσι κατά πάντα την διδασκαλίαν του σωτήρος ημών Θεού».—Τίτον 2:10.

Ο Πιέτρο, ο οποίος τώρα είναι Μάρτυρας και κοντεύει τα 30, προσελκύστηκε απ’ αυτή τη διδασκαλία, λόγω της χριστιανικής διαγωγής ενός συμμαθητή του. «Ήμουν στην πέμπτη τάξη του δημοτικού», λέει ο Πιέτρο, «αλλά θυμάμαι ακόμη τη διαγωγή εκείνου του αγοριού. Ήταν ο μόνος που αρνιόταν να μείνει στην τάξη στο μάθημα των Θρησκευτικών».

Κάποια μέρα ο Πιέτρο ρώτησε το αγόρι γιατί έφευγε πάντα στα Θρησκευτικά. Το αγόρι τού εξήγησε ότι είχε πάρει απαλλαγή από το μάθημα αυτό, επειδή ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον του Πιέτρο. Ζήτησε από το αγόρι να του φέρει μια Αγία Γραφή. Μετά την ανάγνωση μερικών τμημάτων από την Αγία Γραφή, «κατάλαβα ότι αυτή περιείχε την αλήθεια», λέει ο Πιέτρο. «Από εκείνη τη στιγμή και μετά, αποφάσισα να την ακολουθώ. Πήρα την Αγία Γραφή μαζί μου στο σχολείο και είπα σε όλους πως ήμουν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Ήμουν μόνο δέκα χρονών».

Και τότε άρχισαν οι φασαρίες. Ο Πιέτρο συνεχίζει: «Ο παπάς που μας έκανε το μάθημα των Θρησκευτικών είπε στους γονείς μου ότι χρησιμοποιούσα την Αγία Γραφή στο σχολείο και τους συμβούλεψε να την καταστρέψουν. Όταν πήγα στο σπίτι, η μητέρα μου προσπάθησε να μου αρπάξει την Αγία Γραφή, αλλά εγώ την κρατούσα όσο πιο σφιχτά μπορούσα. Τότε η μητέρα μου άρχισε να με χτυπάει και την τράβηξε βίαια από τα χέρια μου. Μετά απ’ αυτό με ανάγκασε να κάψω εγώ ο ίδιος την Αγία Γραφή μου». Ο Πιέτρο έχασε την Αγία Γραφή του, αλλά όχι και την πίστη του. Σκέφτηκε: ‘Όταν μεγαλώσω θα αγοράσω μια καινούρια Αγία Γραφή και θα βγω να μεταδώσω το άγγελμά της και σε άλλους’.

Πέρασαν δυο χρόνια. Τότε ο Πιέτρο έμαθε ότι στο σπίτι ενός φίλου του γινόταν τακτικά μελέτη από την Αγία Γραφή. Άρχισε κρυφά να την παρακολουθεί. «Μια μέρα», λέει ο Πιέτρο, «είπα στους γονείς μου, ‘Αποφάσισα να γίνω Μάρτυρας του Ιεχωβά. Αυτή τη φορά τίποτα δεν μπορεί να με μεταπείσει!’» Βλέποντας την αποφασιστικότητα του 12χρονου γιου τους, οι γονείς υποχώρησαν. Αμέσως ο Πιέτρο άρχισε να παρακολουθεί συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας. Τέσσερα χρόνια αργότερα βαφτίστηκε Μάρτυρας του Ιεχωβά. Σήμερα, 18 χρόνια αφότου είχε πρωτογνωρίσει την αλήθεια από την Αγία Γραφή λόγω της πιστής διαγωγής του συμμαθητή του, ο Πιέτρο ‘επωφελείται από κάθε ευκαιρία’ υπηρετώντας ως ολοχρόνιος διάκονος στην Ιταλία.

Δραστήρια στα Εβδομήντα της

Η Μαφάλντα, μια χριστιανή γυναίκα από το Λιβόρνο, συγκαταλέγεται μεταξύ των 22.000 και πλέον δραστήριων σκαπανέων ή ολοχρόνιων διακόνων, στην Ιταλία. Άρχισε να εργάζεται ως σκαπάνισσα όταν ήταν 56 χρονών. «Το έργο του σκαπανέα», εξηγεί, «απαιτεί να αφιερώνονται στο κήρυγμα τουλάχιστον 1.000 ώρες το χρόνο. Αλλά αφού αυτό είναι ένα πολύ σπουδαίο άγγελμα, κάθε χρόνο δαπανώ 2.000 ώρες ως σκαπάνισσα». Η Μαφάλντα, τώρα, είναι 70 χρονών. Ποια είναι τα σχέδια της; «Μεταξύ των χριστιανών του πρώτου αιώνα, υπήρχαν πολυάσχολες νοικοκυρές που κι αυτές συμμετείχαν στη διακονία», λέει. «Θέλω κι εγώ να συνεχίσω να αγγέλλω τη Βασιλεία του Θεού, όπως κι εκείνες. Αυτός είναι ο στόχος μου στη ζωή».

Πράγματι, από τις χιονοσκέπαστες βουνοκορφές των Άλπεων στο βορρά, μέχρι και τη Σικελία, το νησί της Μεσογείου, στο νότο, οι σύγχρονοι μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ιταλία αντανακλούν το ζήλο των συγχριστιανών τους του πρώτου αιώνα. Κάθε χρόνο δαπανούν, κατά μέσο όρο, πάνω από 100.000 ώρες τη μέρα στο έργο κηρύγματος της Βασιλείας. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Τον περασμένο χρόνο σχεδόν 12.000 άτομα βαφτίστηκαν και έγιναν έτσι διορισμένοι διάκονοι του Ιεχωβά. Τώρα, μαζί με τους άλλους 131.000 μάρτυρες του Ιεχωβά, ‘επωφελούνται από κάθε ευκαιρία’ στην Ιταλία.