Στο Βάθος των Ειδήσεων

Βιβλιοθεραπεία

● «Ένα καλό βιβλίο είναι καλό φάρμακο» ήταν ο πρόσφατος τίτλος της ιατρικής στήλης «Ο Ιατρικός Αγώνας.» Ο Καναδός γιατρός που έγραψε το άρθρο είπε: «Η χρήσις βιβλίων και άλλης αναγνώσιμης ύλης για τη θεραπεία ασθενειών» είναι αυτό που ονομάζεται «βιβλιοθεραπεία.» Είναι αποτελεσματική; Η στήλη μιλά για διάφορους ανθρώπους που βοηθήθηκαν θετικά περισσότερο από το καλό διάβασμα παρά από τα πολλά χάπια. Σ’ έναν από τους ασθενείς του, ο γιατρός αυτός συνέστησε τα εξής:

«Το παράπονό σου ήταν ότι υποφέρεις από πόνους, κόπωσι και έντασι τα τελευταία 10 χρόνια. Αλλά ωστόσο είσαι ακόμη ζωντανός. Διάφοροι γιατροί σε έχουν ακτινοσκοπήσει από το κεφάλι ως τα δάκτυλα των ποδιών χωρίς να βρουν τίποτε. Δοκίμασες κάθε εργαστηριακό έλεγχο. Έχεις αρκετά φάρμακα στο σπίτι για να ανοίξης φαρμακείο. Γιατί δεν εγκαταλείπεις όλα αυτά, να πάρης μια κάρτα βιβλιοθήκης και να διάβασης μερικά καλά βιβλία;»

Αυτό θα ήταν ιδιαίτερα ευεργετικό αν το ‘μπέστ-σέλλερ’ βιβλίο στον κόσμο, η Αγία Γραφή, ήταν στην κορυφή του καταλόγου των βιβλίων που θα διαβασθούν. Αυτό θα έδινε επίσης μια σωστή ελπίδα για το μέλλον. Ο γιατρός, σχολιάζοντας την κατάστασι των πραγμάτων της ιατρικής σήμερα, κατέληξε ως εξής: «Δυστυχώς, η ιατρική του 20ου αιώνα έδωσε σε πολλούς ανθρώπους μια ψευδή εντύπωσι του τι αποτελεί την καλή υγεία. Έχει παραγάγει ένα έθνος υποχονδριακών.»

Αιτία για Εκκλησιαστική Διαίρεσι

● Δύο θεολόγοι του μεγαλύτερου Προτεσταντικού δόγματος του Καναδά, της Ηνωμένης Εκκλησίας, προειδοποίησαν ότι το δόγμα τους μπορεί να βρίσκεται στο χείλος της διαιρέσεως. Γιατί; Σοβαρές διαφωνίες. Αυτές έγιναν φανερές πρόσφατα σε συνεδριάσεις της Γενικής Διασκέψεως της θρησκείας αυτής στο Χάλιφαξ. Οι εφημερίδες ανέγραψαν διχογνωμίες στο ζήτημα των εκτρώσεων, της πολιτικής δραστηριότητας και άλλων θεμάτων. Ένα δημοσίευμα ζητούσε τη χειροτονία μερικών ομοφυλοφίλων και την παραδοχή ωρισμένων καταστάσεων όπου υπάρχουν προγαμιαίες σεξουαλικές σχέσεις και απιστία στο γάμο. Μερικοί κληρικοί εκφράσθηκαν εναντίον αυτών των συνηθειών ως αντιγραφικών. Αλλά γιατί αυτή η διαφορά γνωμών; Η νύξις δίδεται σ’ αυτό που δημοσίευσε μια εφημερίδα: «Οι εκπρόσωποι είπαν ότι βρέθηκαν σε δίλημμα προσπαθώντας να συμβιβάσουν τις απόλυτες απαιτήσεις του Ευαγγελίου με την πραγματικότητα ανθρωπίνων καταστάσεων.»

Το πραγματικό πρόβλημα εδώ είναι αν οι θρησκευτικοί αρχηγοί δέχωνται την Αγία Γραφή, «ουχί ως λόγον ανθρώπων, αλλά καθώς είναι αληθώς, λόγον Θεού.» (1 Θεσ. 2:13) Αν συμβαίνη αυτό, οι αποφάσεις δεν είναι δύσκολες. Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας κάτω από θεία έμπνευσι, πρωτοστάτησε στην άποψι των πρώτων Χριστιανών όταν προειδοποίησε: «Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται . . . θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού. Και τοιούτοι υπήρχετε τινες.» Αυτοί άλλαξαν όταν έγιναν Χριστιανοί. (1 Κορ. 6:9-11) Αλλά μερικοί άνθρωποι θα ήθελαν ν’ αλλάξουν τη Χριστιανοσύνη αντί να απαιτήσουν αλλαγή απ’ αυτούς που επιδίδονται σε αδικοπραγίες. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που υποφέρουν από διχόνοιες και την απειλή της διασπάσεως!

Βαπτιστές «Πολεμομανείς»;

● «Εμείς με τη Βαπτιστική παράδοσι, είμαστε πολεμομανείς,» τόνισε ένας Βαπτιστής ηγέτης μιλώντας στην Επιτροπή Ηθολογίας του Παγκόσμιου Συνέδριου Βαπτιστών που έγινε στο Τορόντο του Καναδά τον περασμένο Ιούλιο. Ο Ντέλμαρ Σμιθ, καθηγητής θεμάτων διοικήσεως στο Πανεπιστήμιο Γιόρκ του Τορόντο, κάλεσε τους ανά τον κόσμο Βαπτιστές να εξαπολύσουν μια σταυροφορία ειρήνης. Είπε: «Η εκλογή που είναι ενώπιόν μας είναι η αποφυγή βίας ή εξαφάνισις,» και παρώτρυνε τους Βαπτιστές να «υποσχεθούν» ότι θα είναι ειρηνικοί.

Κατά την εφημερίδα «Σταρ» του Τορόντο, ο Σμιθ τόνισε ότι «η ιδέα ενός ‘δίκαιου πολέμου’ δεν γινόταν δεκτή από τη Χριστιανοσύνη ως τότε που έγινε μια επίσημη θρησκεία τον τέταρτο αιώνα μ.Χ.» Επίσης, ο Βαπτιστής ηγέτης τόνισε ότι οι πρώτοι μαθητές του Ιησού «πίστευαν ότι αυτός δίδαξε και εφάρμοσε τη μη χρησιμοποίησι βίας . . . Οι πρώτοι Χριστιανοί συγγραφείς κατέκριναν τον πόλεμο. Εστιγμάτισαν τους φόνους σε πολέμους.» Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν προσέξει επίσης αυτή τη στάσι των πρώτων Χριστιανών. Τώρα, διερωτάται κανείς, θα ανταποκριθούν οι Βαπτιστές σ’ αυτή την πρόσκλησι για ειρήνη; Τι θα κάνουν σε περίπτωσι ενός άλλου πολέμου;