Ο Λόγος του Θεού Είναι Ζων
Τι Συμβαίνει στο Θάνατο;
Ο ΛΑΖΑΡΟΣ, ο καλός φίλος του Ιησού, έχει πεθάνει. Αλλά ο Ιησούς λέει στους μαθητές του: «Ο Λάζαρος ο φίλος ημών εκοιμήθη· αλλά υπάγω δια να εξυπνήσω αυτόν.»
«Κύριε, αν εκοιμήθη, θέλει σωθή,» απάντησαν οι μαθητές.
Τότε ο Ιησούς τους λέει καθαρά: «Ο Λάζαρος απέθανε.»
Γιατί είπε ο Ιησούς ότι ο Λάζαρος κοιμήθηκε ενώ στην πραγματικότητα είχε πεθάνει; Τι συμβαίνει στο θάνατο; Μια ματιά στην επίσκεψι του Ιησού να δη τον Λάζαρο θα μας βοηθήση ν’ απαντήσουμε σ’ αυτά τα ερωτήματα.
Όταν η Μάρθα, η αδελφή του Λαζάρου, μαθαίνη ότι ο Ιησούς πλησιάζει, τρέχει να τον προϋπαντήση. Γρήγορα, η Μαρία, η αδελφή της, και όλοι οι φίλοι τους βγαίνουν κι’ αυτοί να προϋπαντήσουν τον Ιησού. Όταν ο Ιησούς βλέπη τη λύπη τους, κλαίει, και ρωτάει: Που εβάλετε αυτόν;»
Όταν φθάνουν στο μνήμα—σε μια σπηλιά με μια πέτρα που κλείνει την είσοδο—ο Ιησούς λέει: «Σηκώσατε τον λίθον.» Τότε η Μάρθα διαμαρτυρήθηκε, όπως μπορείτε να διακρίνετε, λέγοντας: «Κύριε, όζει ήδη.» Πέρασαν τέσσερις μέρες αφότου πέθανε ο Λάζαρος. Εν τούτοις, με την ενθάρρυνσι που έδωσε ο Ιησούς αφαιρέθηκε ο λίθος.
Ο Ιησούς, αφού προσευχήθηκε στο Θεό, ανέκραξε: «Λάζαρε, ελθέ έξω.» Και εξήλθε! Εξήλθε ζωντανός, δεμένος όμως με τα σάβανα. Ο Ιησούς είπε, «Λύσατε αυτόν και αφήσατε να υπάγη.»—Ιωάν. 11:11-44.
Τώρα σκεφθήτε αυτό: Ποια ήταν η κατάστασις του Λαζάρου στη διάρκεια εκείνων των τεσσάρων ημερών που ήταν νεκρός; Μήπως ήταν στον ουρανό; Αυτός ήταν ένας καλός άνθρωπος. Ωστόσο δεν είπε τίποτα περί του ότι ήταν στον ουρανό, πράγμα που ασφαλώς θα έκανε αν ήταν εκεί. Όχι, ο Λάζαρος ήταν πραγματικά νεκρός, όπως είπε ο Ιησούς ότι ήταν. Τότε γιατί ο Ιησούς είπε αρχικά στους μαθητές του ότι ο Λάζαρος κοιμήθηκε μόνο;
Ο Ιησούς γνώριζε ότι ο νεκρός Λάζαρος ήταν αναίσθητος, όπως λέει η Γραφή: «Οι νεκροί δεν γνωρίζουσιν ουδέν.» (Εκκλ. 9:5) Αλλά ακριβώς όπως ένας ζωντανός άνθρωπος μπορεί να αφυπνισθή από ένα βαθύ ύπνο, έτσι και ο Ιησούς επρόκειτο να δείξη, ότι μέσω της εξουσίας που του είχε δώσει ο Θεός, ο φίλος του Λάζαρος μπορούσε να εγερθή από το θάνατο.
Όπως λοιπόν ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε πολύ βαθύ ύπνο δεν θυμάται τίποτα ενόσω κοιμάται, το ίδιο συμβαίνει και με τους νεκρούς. Αυτοί δεν έχουν καμμιά αίσθησι. Δεν υπάρχουν πια. Αλλά στον ωρισμένο καιρό του Θεού, οι νεκροί που λυτρώθηκαν από τον Θεό θα αναστηθούν για ζωή. Ασφαλώς αυτή η γνώσις πρέπει να μας υποκινήση να θέλωμε να λάβωμε τη Θεία εύνοια για να ενταχθούμε στη διάταξί του για ανάστασι σε ζωή.—Ιωάν. 5:28, 29· Πρ 24:15.