Η Αληθινή Θρησκεία—Πώς Διακρίνεται
«Να εμπλησθήτε από της επιγνώσεως του θελήματος αυτού . . . ευαρεστούντες κατά πάντα.»—Κολ. 1:9, 10.
1-4. (α) Πώς αισθάνονται πολλοί ως προς το να κρίνουν θρησκευτικά ζητήματα; (Πράξ. 18:12-17) (β) Γιατί πιθανώς και σεις ή άλλοι, να αισθάνεσθε έτσι;
ΑΝ δυο άτομα είχαν μια φιλονεικία ως προς το ποια είναι η αληθινή θρησκεία, και σας ζητούσαν να καθήσετε σαν ‘κριτής’ για να καθορίσετε ποιος είχε δίκιο, θα ήσαστε πρόθυμος να το κάνετε;
2 Λίγα θέματα είναι τόσο αμφισβητήσιμα όσο το θέμα της θρησκείας. Η ιστορία παρέχει ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα σχετικά μ’ έναν από τους πρώτους ηγέτας της Χριστιανοσύνης, τον απόστολο Παύλο. Ο Παύλος, σε μια περίπτωσι, είχε συλληφθή μετά από μια οχλοκρατία που είχε εγερθή λόγω διαφορετικών θρησκευτικών απόψεων. Η υπόθεσίς του φέρθηκε για εκδίκασι ενώπιον του Φήστου, κυβερνήτου της ρωμαϊκής επαρχίας της Ιουδαίας. Οι κατήγοροι του Παύλου ήσαν Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες, περιλαμβανομένου και του αρχιερέως Ανανία. Ο Φήστος αργότερα ανέφερε στον Βασιλέα Ηρώδη Αγρίππα τον Β΄ αυτά που συνέβησαν:
3 «Περί του οποίου [του Παύλου] οι κατήγοροι παρασταθέντες, δεν επέφεραν ουδεμίαν κατηγορίαν εξ όσων εγώ επενόουν, αλλ’ είχον κατ’ αυτού ζητήματά τινα εκ της ιδίας αυτών δεισιδαιμονίας.»—Πράξ. 25:18, 19.
4 Όπως πολύ ορθά αντιλαμβάνεσθε, ο Κυβερνήτης Φήστος δεν ήταν πρόθυμος ν’ αναμιχθή σε μια θρησκευτική φιλονεικία. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι θα ήταν ασύνετο να ισχυρισθή κανείς ότι έχει την αληθινή θρησκεία ή ακόμη και να προσπαθήση να καθορίση αν μια οποιαδήποτε θρησκεία είναι αληθινή. Ίσως έχετε ακούσει τη φαινομενικά συνετή και φιλελεύθερη άποψι, ‘Ας πιστεύη ο καθένας ό,τι θέλει. Υπάρχει κάτι καλό σε όλες τις θρησκείες.’
5. Γιατί μπορεί να λεχθή ότι κάθε άτομο έχει κάποια σχέσι στο θέμα της θρησκείας;
5 Ωστόσο, αυτό το θέμα περιλαμβάνει ασφαλώς όλους μας—είναι ένα θέμα που δεν μπορούμε προσωπικά να το παραβλέψωμε. Παρά την αυξανομένη έμφασι που δίδεται στην επιστήμη, και στον αθεϊσμό στα Κομμουνιστικά κράτη, η θρησκεία αποτελεί μέρος της εσωτερικής μας ιδιοσυγκρασίας. Όπως το διετύπωσε μια εγκυκλοπαιδεία:
«Απ’ όλη την ανθρώπινη οικογένεια, που έζησε σε όλους τους αιώνες και είναι διασκορπισμένη σε κάθε σημείο της υδρογείου, δεν υπήρξε καμμιά γνήσια εξαίρεσις του γεγονότος ότι ο άνθρωπος, ωθούμενος από εσωτερικά ελατήρια και καθοδηγούμενος από αποκαλύψεις ή παραδόσεις, λατρεύει κάτι που πιστεύει ότι είναι προικισμένο με τις ιδιότητες ενός ανωτέρου όντος.»
6, 7. Τι λόγους έχει ο κάθε άνθρωπος για να ερευνήση για την αληθινή θρησκεία;
6 Το βιβλίο Θρησκεία και Φιλοσοφία λέγει τα εξής για τη θρησκεία στο μακρυνό παρελθόν: «Η προέλευσις του κόσμου και η θέσις του ανθρώπου σ’ αυτόν υπήρξε τόσο αινιγματική όσο και ο θάνατος. Οι εξηγήσεις που δίδονται σ’ αυτά τα ζητήματα ποικίλλουν πάρα πολύ, αλλά είναι ωστόσο βασικές στη σύγχρονη θρησκεία. Μολονότι η επιστήμη μπορεί να εξηγήση μεμονωμένα πολλά φαινόμενα, οι άνθρωποι παντού αναζητούν ακόμη ελπίδα για ζωή πέρα από τις λίγες δεκαετηρίδες της υπάρξεως του ανθρώπου.
7 Ασφαλώς, ως προς τις απαντήσεις σ’ αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα και την ελπίδα για το μέλλον, δεν πρέπει να βασισθούμε σε μια πλάνη ή σ’ ένα μύθο. Έτσι, λοιπόν, υπάρχει λόγος να ερευνήσωμε αυτό το ζήτημα του πώς διακρίνεται η αληθινή θρησκεία.
8. Τι σκέψεις μπορεί να περάσουν από τη διάνοια κάποιου καθώς συλλογίζεται το σύμπαν;
8 Η άποψις του αθεϊστού είναι ότι δεν υπάρχει Θεός, ενώ ο αγνωστικιστής λέγει ότι κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά τίποτα γι’ αυτό—ότι απλώς βρισκόμαστε εδώ. Αλλά μήπως αυτές οι απόψεις ικανοποιούν πραγματικά ή εναρμονίζονται με τα γεγονότα; Μερικοί συμμερίζονται τις σκέψεις που εξέφρασε ο φιλόσοφος και ιστορικός Ουίλλ Ντιούραντ, ο οποίος, όπως αναφέρεται, είπε:
«Αισθάνομαι την ύπαρξι του δημιουργού σε όλα τα ζώντα πράγματα και πιστεύω ότι υπάρχει, κάτι το αντίστοιχο ακόμη και σ’ αυτό το άτομο, με όλα τα εκρηκτικά του ηλεκτρόνια. Το άτομο δεν είναι νεκρή ύλη. Είναι κάτι που σφύζει . . . από ζωή. Και, συνεπώς, δεν μπορώ να θεωρήσω το σύμπαν σαν ένα μηχάνημα. Ένα μηχάνημα δεν πάλλει από ζωή. Στέκει τελείως ακίνητο, εκτός αν το πάρη στα χέρια του κάποιος που σφύζει από ζωή.»
Πολλοί, ακόμη και μερικοί αγνωστικισταί, άρχισαν να κάνουν τέτοιες σκέψεις καθώς αναζητούσαν την απάντησι στα ερωτήματα σχετικά με τη ζωή και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή η ανωτέρα διάνοια, αυτός ο Δημιουργός, λογικά θα παρείχε απαντήσεις ή πληροφορίες στα δημιουργήματά του, όπως κάνομε κι εμείς οι άνθρωποι στα παιδιά μας.
ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
9. Γιατί η προσπάθεια ενός Πέρσου να εξετάση τη Βίβλο ήταν λογική; (Ιώβ 35:9-11)
9 Εκείνοι που αναζητούν ειλικρινά την αλήθεια αναγνωρίζουν γενικά ότι πρέπει να υπάρχη ένας Θεός και ότι αυτός λογικά θ’ απεκάλυπτε το θέλημά του και θα παρείχε απαντήσεις σχετικά με το γιατί υπάρχομε, τι σημαίνει ζωή και τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Εξετάστε την περίπτωσι ενός Πέρσου στο Δυτικό Βερολίνο. Πριν από χρόνια ο πατέρας του ήταν ένας πολιτικός επιρροής, αλλά ύστερα από μια ανατροπή της υπαρχούσης πολιτικής καταστάσεως πήρε την οικογένειά του και πήγε στη Ρωσία, όπου ο γιος του σπούδασε και έγινε μηχανικός. Εν καιρώ, ο νεαρός αυτός πήγε στο Ανατολικό Βερολίνο και αργότερα ζήτησε άσυλο στο Δυτικό Βερολίνο. Εξηγεί τα εξής:
«Μολονότι ανήκα σε μια Ανατολική θρησκεία, δεν ήμουν δραστήριος θρησκευτικώς. Επίσης, από παιδικής ηλικίας πίστευα στον Θεό και συχνά έκανα σκέψεις για του σκοπό της ζωής και το γιατί υπάρχουν τόσο πολλές θρησκείες. Το θέρος του 1975 συνήντησα δύο σπουδαστάς της Γραφής και συζήτησα τα πράγματα αυτά μαζί τους. Από τις εξηγήσεις που μου έδωσαν συνεπέρανα ότι η Αγία Γραφή είναι εμπνευσμένη από τον Θεό. Μ’ επεσκέφθησαν στο σπίτι μου και κάναμε συζητήσεις σχετικά με τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των θρησκειών. Μου άφησαν το βιβλίο Τι Έκαμε η Θρησκεία για το Ανθρώπινο Γένος;a Οι εξηγήσεις που περιήχοντο σ’ αυτό το βιβλίο και οι οποίες βασίζοντο στην Αγία Γραφή, άλλαξαν ολόκληρη την άποψί μου για τη ζωή. Τα πράγματα που έμαθα και οι αλλαγές που επέφεραν αυτά στις σκέψεις και στις ενέργειές μου, μου έφεραν μεγάλη χαρά.»
Πόσο λογικό ήταν εκ μέρους αυτού του μηχανικού να εξετάση την Αγία Γραφή! Η Αγία Γραφή περιέχει τα αρχαιότερα ιερά συγγράμματα που έχουν τη μεγαλύτερη κυκλοφορία. Αυτή μόνο ασχολείται με ερωτήματα στα οποία χρειαζόμεθα απάντησι—Γιατί υπάρχομε; Γιατί πεθαίνομε; Τι επιφυλάσσει το μέλλον;
10. Τι μπορεί να λεχθή ως προς το αν όλες οι θρησκείες που χρησιμοποιούν την Αγία Γραφή διδάσκουν, βασικά, το ίδιο πράγμα;
10 Όταν μιλούμε για την Αγία Γραφή, μήπως κάνετε τη σκέψι, ‘Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι που παραδέχονται την Αγία Γραφή πιστεύουν βασικά τα ίδια πράγματα;’ Πολλοί έχουν αυτή την εντύπωσι. Εν τούτοις, δεν συμβαίνει αυτό. Όπως έγινε με τον μηχανικό αυτόν στο Δυτικό Βερολίνο, εκατομμύρια ειλικρινών, νοημόνων ανθρώπων που εξήτασαν το ζωτικό αυτό επίμαχο ζήτημα της αληθινής λατρείας γνωρίζουν ότι υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των διδασκαλιών και των πράξεων των διαφόρων θρησκειών που ισχυρίζονται ότι βασίζονται στην Αγία Γραφή. Και, ειλικρινά, υπάρχουν μάλιστα και τεράστιες διαφορές μεταξύ των περισσοτέρων απ’ αυτές τις θρησκείες και εν σχέσει με την ίδια την Αγία Γραφή. Αυτές οι διαφορές μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίον κατανοείτε τη ζωή και τη θρησκεία. Καθώς εξετάζομε μερικά βασικά και ζωτικά σημεία, αναλύστε τη δική σας θρησκεία ή τις πεποιθήσεις σας. Ρωτήστε τον εαυτό σας, ‘Εκζητώ εγώ προσωπικά την αληθινή λατρεία;’ Και αν διακρίνετε ότι κατά κάποιον τρόπο οι πεποιθήσεις ή οι πράξεις σας διαφέρουν από την αληθινή θρησκεία, σκεφθήτε σοβαρά τι θα κάνετε.
11. Γιατί όλοι μας πρέπει να είμεθα πρόθυμοι να εξετάσωμε αν χρειάζεται να κάνωμε προσαρμογή στις πεποιθήσεις και στη διαγωγή μας;
11 Η πιθανή ανάγκη να προσαρμόσωμε τις πεποιθήσεις ή τη διαγωγή μας δεν πρέπει να εκπλήξη κανένα ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την Αγία Γραφή. Παραδείγματος χάριν, ο Ιησούς Χριστός είπε, σχετικά με μερικούς πολύ θρησκευομένους ανθρώπους των ημερών του, «εις μάτην . . . με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων.» (Ματθ. 15:9) Δεν πρόκειται απλώς για δοξασίες. Ο ετεροθαλής αδελφός του Ιησού, ο Ιάκωβος, έγραψε: «Η πίστις χωρίς των έργων είναι νεκρά,» και «Εάν τις μεταξύ σας νομίζη ότι είναι θρήσκος, και δεν χαλινόνη την γλώσσαν αυτού αλλ’ απατά την καρδίαν αυτού, τούτου η θρησκεία είναι ματαία.»—Ιακ. 2:26· 1:26.
ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΙΣ
12, 13. Ποιες λεπτομέρειες περιέχει η αφήγησις για τον Αδάμ και την Εύα, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ένα άτομο που επιζητεί να διακρίνη την αληθινή θρησκεία;
12 Πολλοί άνθρωποι, καθώς εξετάζουν το ζήτημα της αληθινής θρησκείας, θα μπορούσαν ίσως να σκεφθούν πρώτα τι εδίδαξε και έκαμε ο Ιησούς. Αλλά πριν το εξετάσωμε αυτό, ας δώσωμε λίγη προσοχή στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, στη Γένεσι. Οι άνθρωποι σ’ όλη τη γη γνωρίζουν όσα λέγει η Γένεσις για τον Αδάμ και την Εύα. Όσο απλή κι αν φαίνεται αυτή η αφήγησις, αποτελεί ένα βασικό σημείο ερεύνης στην αναζήτησι των διακριτικών γνωρισμάτων της αληθινής θρησκείας.
13 Συνοπτικά, η Γένεσις αναφέρει ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο απ’ ευθείας, διαμορφώνοντάς τον από τα στοιχεία της γης και κατόπιν «ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν.» (Γέν. 2:7) Ο Δημιουργός καθώρισε ένα από τα δένδρα του κήπου της κατοικίας του Αδάμ να συμβολίζη τη γνώσι του καλού και του κακού και παρήγγειλε: «Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ’ αυτού· διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.» (Γέν. 2:16, 17) Ο Θεός κατέδειξε έτσι το δικαίωμά του να προσδιορίζη τι είναι καλό και τι είναι κακό. Δεν άφησε τον Αδάμ αβοήθητο ώστε με τον επίπονο τρόπο της δοκιμής και του σφάλματος να διακρίνη το καλό και το κακό ή ποια ήταν η ορθή ή η εσφαλμένη θρησκεία. Ο Δημιουργός επίσης έκαμε τη γυναίκα, την Εύα, και την παρουσίασε στον Αδάμ ως μόνιμη σύντροφό του. Διαβάζομε τα εξής: «Δια τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού, και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκαν μίαν.» (Γέν. 2:24) Τώρα, επιζητώντας να διακρίνωμε την αληθινή θρησκεία, μπορούμε να μάθωμε πολλά απ’ αυτή τη γνωστή αφήγησι.
14. Πώς θα μπορούσατε να επιχειρηματολογήσετε με κάποιον ως προς αυτά που λέγει η Γένεσις εν σχέσει με τη θεωρία της εξελίξεως;
14 Πρώτον, η Αγία Γραφή λέγει με σαφήνεια ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε απ’ ευθείας από τον Θεό. (Γέν. 2:7) Δεν λέγει ότι με την πάροδο εκατομμυρίων ετών—ο άνθρωπος εξελίχθηκε από μια μορφή ζώου. Πώς το γνωρίζομε αυτό; Διότι η αφήγησις κατηγορηματικά λέγει ότι τα ζώα επρόκειτο να αναπαράγωνται «κατά το είδος αυτών.» (Γέν. 1:21, 24) Είναι αλήθεια ότι υπάρχει περιθώριο για ποικιλία, στα είδη των ζώων, όπως είναι οι πολλοί τύποι και τα μεγέθη της συνομοταξίας των αιλουροειδών. Αλλ’ ο νόμος του Θεού έθετε ένα όριο, ώστε τα ζώα να μη μπορούν να εξελιχθούν από ένα είδος σ’ ένα άλλο είδος ζώου, ούτε σε ανθρώπους, που είναι το ανώτατο από τα δημιουργηθέντα είδη επί της γης. Επί πλέον, καμμία ενδιάμεση μορφή ζωής δεν βρέθηκε ποτέ. Παραδέχεται η θρησκεία σας την αφήγησι της Αγίας Γραφής ή μήπως συμφωνεί με τη δημοφιλή, αλλά αναπόδεικτη θεωρία της εξελίξεως;
15. Τι μας λέγει η Γένεσις για τη ζωή και την προοπτική που είχαν ο Αδάμ και η Εύα; (Γέν. 1:28)
15 Έπειτα, μην ξεχνάτε ότι ο Αδάμ δημιουργήθηκε με την προοπτική ατελεύτητης ζωής εδώ στη γη. Ο Θεός είπε ότι αν παρήκουε, θα πέθαινε. Απ’ αυτό εξυπακούεται και το αντίθετο. Αν υπήκουε στον Θεό, δεν θα πέθαινε. Θα εξακολουθούσε να ζη στη γη. Ως τι; Ως ανθρώπινη ψυχή. Μήπως δεν διαβάσαμε ότι, «έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν;»—Γέν. 2:7.
16-18. Συζητώντας με κάποιον για το πώς διακρίνεται η αληθινή θρησκεία, πώς θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε αυτά που λέγει η Γένεσις για την ανθρώπινη ψυχή, τον θάνατο και την πιθανότητα ζωής μετά θάνατον;
16 Αυτά τα γεγονότα είναι σημαντικά διότι πάρα πολλές θρησκείες ισχυρίζονται ότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του μια αθάνατη ψυχή. Αυτό ήταν μια εξέχουσα διδασκαλία στην αρχαία Αίγυπτο και στη Βαβυλώνα και διδάσκεται ακόμη σε πολλές θρησκείες. Αλλά συμφωνεί αυτό μ’ εκείνο που λέγει η Γένεσις για τον Αδάμ; Καθόλου. Ο Αδάμ δεν είχε μια αθάνατη ψυχή μέσα του—αυτός ο ίδιος ήταν ψυχή. Και τι θα συνέβαινε κατά τον θάνατο; Θα ελάμβανε μήπως αθάνατη ψυχή ως πνεύμα; Όχι! Ο Θεός είπε ότι θα επέστρεφε στη γη, «επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει.» (Γέν. 3:19) Ο θάνατος του Αδάμ θα ήταν το τίμημα για την παράβασι του νόμου του Θεού, όχι κάτι που θα ωδηγούσε σε αθάνατη ζωή κάπου αλλού.
17 Ρωτήστε τον εαυτό σας, ‘Μου δίδαξε κάτι τέτοιο η θρησκεία μου;’ Η Γραφή πουθενά δεν διδάσκει ότι οι άνθρωποι έχουν αθάνατες ψυχές που επιζούν από τον θάνατο του σώματος. Δίνει μια καλύτερη ελπίδα, δηλαδή ότι ο Θεός μπορεί να επαναφέρη ένα άτομο στη ζωή ως ψυχή, ανασταίνοντάς τον για να ζη επάνω στη γη ή στο πνευματικό βασίλειο.—Πράξ. 24:15· 1 Κορ. 15:35-38.
18 Έχοντας υπ’ όψιν αυτά που διαβάσαμε στη Γένεσι, μήπως η θρησκεία σας ισχυρίζεται ότι σκοπός του Θεού ήταν να ζουν οι άνθρωποι αιώνια επάνω στη γη; Πολλές από τις μεγαλύτερες θρησκείες διδάσκουν μια μεταθανάτια ζωή στον ουρανό, στη Νιρβάνα ή σε κάτι παρόμοιο. Ένα διακριτικό γνώρισμα της αληθινής θρησκείας είναι η παραδοχή της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής ότι η γη αποτελεί κατοικία του ανθρώπου, όπου ο Θεός προορίζει τους ανθρώπους να ζουν για πάντα.—Ησ. 45:18.
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΑΓΩΓΗ
19, 20. Πώς θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε αυτά που λέγει η Γένεσις για το δένδρον της γνώσεως του καλού και του κακού για να βοηθήσετε ένα άτομο να εξετάση τις συνήθειες που επικρατούν στη θρησκεία του; (Έξοδ. 20:15· Ιησ. Ναυή 7:20-25)
19 Πρέπει επίσης να λεχθή ότι η αληθινή θρησκεία, όπως αποκαλύπτεται στη Γένεσι, περιλαμβάνει και τη διαγωγή, όχι απλώς ωρισμένες δοξασίες ή πεποιθήσεις.
20 Όταν ο Αδάμ και η Εύα παρέβησαν τον νόμο του Θεού σχετικά με τον καρπό εκείνου του δένδρου, η πιο σοβαρή μορφή της αμαρτίας ήταν η παρακοή τους. Αλλά σκεφθήκατε ποτέ ότι ταυτόχρονα πήραν κάτι που δεν τους ανήκε; Με μια έννοια, αυτό θα μπορούσε να ορισθή ως κλοπή. Εξ αιτίας της παρακοής των, της αμαρτίας που περιελάμβανε κλοπή, εξεβλήθησαν από τον κήπο της αληθινής λατρείας. Όπως ίσως γνωρίζετε, πολλές θρησκείες καταφέρονται εναντίον της κλοπής, έτσι δεν είναι; Αλλά, στην πράξι, τι κάνουν στην περίπτωσι ενός αμετανοήτου κλέπτου είτε πρόκειται για κάποιον που κλέβει μικρά πράγματα από καταστήματα είτε για ένα ‘υψηλά ιστάμενο’ στην κοινωνία εγκληματία που εξαπατά το κοινό ή καταχράται μεγάλα ποσά σε κάποια επιχείρησι; Αποβάλλουν τους αμετανόητους κλέπτες από το υπόλοιπο ‘ποίμνιο,’ όπως ο Θεός απέβαλε τον Αδάμ; Σκεφθήτε το.
21. Πώς αυτά που λέγει το 2ο κεφάλαιο της Γενέσεως για τον γάμο βρίσκονται σε αντίθεσι με ό,τι θεωρείται συνηθισμένο σε πολλές θρησκείες; (Γέν. 20:1-9)
21 Επίσης, εξετάστε και το ζήτημα του γάμου. Μολονότι μέχρις εδώ στη συζήτησί μας, εξετάσαμε μόνο την αφήγησι για τον Αδάμ και την Εύα, έχοντας υπ’ όψιν όσα λέγονται για τη συνένωσί τους, μπορούμε κάλλιστα να διερωτηθούμε, Ποια είναι η στάσις της θρησκείας μου απέναντι του γάμου και του διαζυγίου; Αναμένεται από τους δύο συζύγους να παραμένουν μαζί ή μήπως το διαζύγιο θεωρείται κάτι συνηθισμένο και συμβατικό; Μας λέγεται ότι ο Θεός «μισεί τον αποβάλλοντα» τον γαμήλιο σύντροφό του. (Μαλ. 2:16) Επικρατεί αυτή η άποψις και στις θρησκείες που γνωρίζετε, ίσως μάλιστα και στη θρησκεία στην οποία ανήκετε;
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΝΩΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
22, 23. Πώς θα μπορούσατε να επιχειρηματολογήσετε με άλλους ως προς την ενέργεια του Νώε και την αφήγησι περί του κατακλυσμού, για να τους βοηθήσετε να διακρίνουν την αληθινή θρησκεία; (Ιεζ. 14:14· Εβρ. 11:7)
22 Τώρα ας μεταβούμε σε μια άλλη Γραφική αφήγησι για να βοηθηθούμε να εξακριβώσωμε ποια είναι η αληθινή θρησκεία. Η αφήγησις αυτή μιλά για τον Νώε, για τον οποίο μαθαίνομε ότι ‘περιεπάτησε μετά του αληθινού Θεού.’ Σ’ έναν καιρό οπότε «η κακία του ανθρώπου επί της γης, και πάντες οι σκοποί των διαλογισμών της καρδίας αυτού ήσαν μόνον κακία πάσας τας ημέρας,» ο Νώε δεν κράτησε την αληθινή θρησκεία για τον εαυτό του. Δεν την θεώρησε σαν μια προσωπική και ιδιωτική υπόθεσι. Ο Νώε ήταν ‘κήρυξ δικαιοσύνης.’ Η Αγία Γραφή μάς λέγει ότι ο Θεός επέφερε έναν παγκόσμιο κατακλυσμό για να καταστρέψη τους ασεβείς, αλλά διεφύλαξε τον Νώε, τη σύζυγό του, τους τρεις γιους του και τις συζύγους των.—Γέν. 6:5-8:2· 2 Πέτρ. 2:5.
23 Μερικοί μπορεί να πουν ότι η αφήγησις σχετικά με τον Νώε και τον κατακλυσμό είναι απλώς ένας μύθος ή μια αλληγορία. Τι διδάσκει η θρησκεία σας γι’ αυτό; Αν ρωτούσατε κάποιον από τους ηγέτες της θρησκείας σας, μήπως θα σας έλεγε ότι η Βιβλική αφήγησις για τον Νώε και τον κατακλυσμό είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν πρέπει να την λαμβάνετε κατά γράμμα; Αν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήταν σημαντικό, διότι έτσι, αυτός ο θρησκευτικός ηγέτης θα εναντιώνετο στον Ιησού Χριστό, τον Ιδρυτή της Χριστιανοσύνης. Ο Ιησούς παραδεχόταν τη Βιβλική αφήγησι για τον Νώε και τον παγκόσμιο κατακλυσμό σαν ένα ιστορικό γεγονός την ίδια στάσι είχαν και οι απόστολοι.—Λουκ. 17:26, 27· 1 Πέτρ. 3:20.
24-26. Ποιες εντολές έδωσε ο Θεός στον Νώε, και γιατί είναι σπουδαίες;
24 Σύμφωνα με την αφήγησι της Γενέσεως κεφάλαιον 9, όταν ο Νώε και η οικογένειά του βγήκαν από την κιβωτό μέσα στην οποία επέζησαν από τον κατακλυσμό, ο Θεός έδωσε μερικές σαφείς εντολές που μας βοηθούν να διακρίνωμε σήμερα την αληθινή θρησκεία. Διαβάζομε τα εξής:
«Παν κινούμενον, το οποίον ζη, θέλει είσθαι εις σας προς τροφήν· ως τον χλωρόν χόρτον έδωκα τα πάντα εις εσάς· κρέας όμως με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλετε φάγει· και εξάπαντος το αίμα σας, το αίμα της ζωής σας, θέλω εκζητήσει· . . . όστις χύση αίμα ανθρώπου, υπό ανθρώπου θέλει χυθή το αίμα αυτού· διότι κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον.»—Γέν. 9:3-6.
25 Μολονότι ο Θεός έκαμε αυτή τη δήλωσι πριν από χιλιετηρίδες, αυτό συνέβη στην αρχή ενός νέου κεφαλαίου της ανθρωπίνης ιστορίας. Αυτό δείχνει ότι η δήλωσις αυτή είναι ουσιώδης για την αναγνώρισι της αληθινής θρησκείας. Ο Νώε, μέσω των υιών του, έγινε ο προπάτωρ όλης της ανθρωπότητος. Επομένως, εκείνο που παρήγγειλε ο Θεός στον Νώε, λογικά εφαρμόζεται σε όλους τους ανθρώπους της γης σήμερα.
26 Τι εσήμαιναν εκείνες οι εντολές για τον Νώε και την οικογένειά του; Κατ’ αρχήν, δεν έπρεπε να τρώγουν κρέας που να είχε αίμα ακόμη μέσα του. Απαγορευόταν η βρώσι αίματος, που συμβόλιζε τη ζωή ενός ζώου ως ψυχής. Επίσης, ελέχθη στον Νώε να μη αφαιρέση ανθρώπινη ζωή. Έτσι, όλοι οι άνθρωποι ως απόγονοι του Νώε, πρέπει να δείχνουν τον απαιτούμενο σεβασμό για το αίμα και τη ζωή, αν θέλουν να έχουν την επιδοκιμασία του Θεού.
27. Επιζητώντας να διακρίνωμε την αληθινή θρησκεία, ποια άλλη εξέτασις χρειάζεται και γιατί πρέπει να ζητούμε να βρούμε συνέπεια;
27 Μολονότι μέχρι τώρα εξετάσαμε μόνο δύο από τις πρώτες αφηγήσεις της Γραφής, μπορέσαμε να απομονώσωμε μερικά διακριτικά γνωρίσματα της αληθινής θρησκείας. Επειδή όλοι μας έχομε έμφυτη επιθυμία να λατρεύωμε κάτι, αυτά που εξετάσαμε μέχρις αυτό το σημείο, είναι πολύ υποβοηθητικά για μας. Αλλά θα βοηθηθούμε περισσότερο στο να διακρίνωμε την αληθινή θρησκεία αν εξετάσωμε στη συνέχεια μερικές απόψεις από τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού και των αποστόλων του στην αρχή της Χριστιανοσύνης. Έτσι, θα δούμε τη συνέπεια που υπάρχει μεταξύ των αρχικών τμημάτων της Αγίας Γραφής και των μεταγενεστέρων τμημάτων της ως προς τα διακριτικά γνωρίσματα της αληθινής θρησκείας.
[Υποσημειώσεις]
a Εξεδόθη από τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά, στο Έτος 1951.
[Εικόνα στη σελίδα 8]
Η Γραφή σαφώς λέγει ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό και ότι ο άνθρωπος ο ίδιος έγινε «ψυχή ζώσα»—όχι ότι έχει μια αθάνατη ψυχή
[Εικόνα στη σελίδα 9]
Ποια είναι η στάσις της θρησκείας σας σχετικά με τον γάμο και το διαζύγιο; Αναμένεται από το σύζυγο και τη σύζυγο να είναι προσκολλημένοι, καθώς διδάσκει η Γραφή;
[Εικόνα στη σελίδα 10]
Η Γραφή παρουσιάζει την αφήγησι του Νώε και του κατακλυσμού ως μια ιστορική πραγματικότητα—είναι αυτό που σεις έχετε διδαχθή;