Η Χριστιανοσύνη και το Υπόμνημα της Αληθινής Θρησκείας
1, 2. Πώς αυτό που γενικά ονομάζεται «Χριστιανοσύνη» συγκρίνεται με τη θρησκεία του Ιησού Χριστού;
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ Φρη Πρες του Ντητρόιτ, στις 24 Δεκεμβρίου 1976, ανέγραφε το εξής ερώτημα:
ΘΑ ΠΡΟΕΒΑΙΝΑΝ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΑΥΡΩΣΙ;
Στο άρθρο που ακολουθούσε, ο αρθρογράφος Σύντεϋ Τζ. Χάρρις έγραφε:
«Αν, την Ημέρα των Χριστουγέννων, γινόταν η δευτέρα έλευσις, δεν θ’ ακολουθούσε σύντομα και μια δεύτερη σταύρωσι; Κι’ αυτή τη φορά, όχι από τους Ρωμαίους ή τους Ιουδαίους, αλλ’ απ’ εκείνους που υπερήφανα δηλώνουν ότι είναι Χριστιανοί;
«Διερωτώμαι πώς θα θεωρούσαμε και θα μεταχειριζόμεθα σήμερα αυτόν τον άνθρωπο με τις παράξενες, τρομακτικές και ‘μη πρακτικές’ διδασκαλίες του περί ανθρωπίνης συμπεριφοράς και κοινωνικών σχέσεων. . . .
«Δεν θα του επετίθεντο οι στρατοκράτες που υπάρχουν μεταξύ μας και θα τον κατηγορούσαν ως άνανδρο ειρηνιστή επειδή μας παροτρύνει να μην ανθιστάμεθα στο κακό, αλλά ν’ ανταποδίδωμε καλό αντί κακού;
«Δεν θα του επετίθεντο οι μεταξύ μας εθνικιστές με την κατηγορία ότι είναι επικίνδυνος στασιαστής επειδή μας λέγει ότι όλοι είμεθα μια οικογένεια; . . . Δεν θα τον απέρριπταν οι μεταξύ μας αισθηματίες ως κυνικό διότι μας προειδοποιεί ότι η οδός που οδηγεί στη σωτηρία είναι στενή και δύσκολη; . . .
«Διερωτώμαι. Διερωτώμαι αν έχη καν αρχίσει η Χριστιανική Εποχή.»
2 Αυτό το άρθρο με εντυπωσιακό τρόπο τονίζει μερικές από τις κυριώτερες διαφορές μεταξύ των διδασκαλιών του Ιησού Χριστού και των απόψεων πολλών ανθρώπων σήμερα που ισχυρίζονται ότι ακολουθούν την αληθινή θρησκεία όπως εκτίθεται στη Βίβλο.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
3, 4. Πώς μια κοινή άποψις για τον Αδάμ και την Εύα συγκρίνεται μ’ αυτό που πίστευε (α) ο Ιησούς; (Γέν. 1:26) (β) οι μαθηταί του;
3 Τώρα, είδαμε ότι το Γραφικό βιβλίο της Γενέσεως διδάσκει ότι ο Ιεχωβά Θεός δημιούργησε τους πρώτους ανθρώπους, τον Αδάμ, και την Εύα. Μολονότι πολλοί κληρικοί και εκκλησιαζόμενοι, που υποστηρίζουν την θεωρία της εξελίξεως, θεωρούν την αφήγησι της Γενέσεως ως μύθο, τι θα λεχθή για τον Ιησού, τον Ιδρυτή της Χριστιανοσύνης;
4 Χωρίς καμμιά αμφιβολία, ο Ιησούς ήταν βέβαιος ότι ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα, τους γονείς της ανθρωπίνης φυλής. Οι μαθηταί του επίσης το πίστευαν αυτό. (Γέν. 2:21-24· 1 Κορ. 6:16· 15:45· Εφεσ. 5:31· Λουκ. 3:23-38) Σε μια περίπτωσι, ο Ιησούς, απαντώντας σ’ ένα ερώτημα περί διαζυγίου, είπε τα εξής:
«Δεν ανεγνώσατε ότι ο πλάσας απ’ αρχής άρσεν και θήλυ έπλασεν αυτούς και είπεν, Ένεκεν τούτου θέλει αφήσει άνθρωπος τον πατέρα και την μητέρα και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκαν μίαν; Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σαρξ. Εκείνο λοιπόν το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος αν μη χωρίζη. . . . Σας λέγω δε ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού εκτός δια πορνείαν και νυμφευθή άλλην, γίνεται μοιχός.»—Ματθ. 19:4-9.
5. Ποια στάσι προς την Αγία Γραφή μάς βοηθεί να διακρίνωμε την αληθινή θρησκεία;
5 Μπορούμε να είμεθα βέβαιοι απ’ αυτή τη δήλωσι του Ιησού ότι αυτός και οι ακόλουθοί του παρεδέχοντο την Αγία Γραφή ως θεόπνευστη και αξιόπιστη. Το γεγονός αυτό αποτελεί ουσιώδες διακριτικό γνώρισμα της αληθινής θρησκείας. (2 Τιμ. 3:16, 17) Ο καθένας μας, λοιπόν, μπορεί να ρωτήση, ‘Παραδέχεται η θρησκεία μου την Αγία Γραφή ως θεόπνευστη και ακριβή, περιλαμβανομένων και των όσων λέγει για τη δημιουργία; Την πιστεύω κι εγώ προσωπικά, όπως ο Ιησούς και οι απόστολοι;’
6. (α) Τι πίστευε ο Ιησούς για τον γάμο και το διαζύγιο και πώς η αληθινή θρησκεία συγκρίνεται με τις πληροφορίες που παρέχει η Γένεσις γι’ αυτά τα ζητήματα; (β) Ποια πορεία ακολουθούσαν οι πρώτοι Χριστιανοί ως προς το σεξ και τον γάμο; (Εβρ. 13:4)
6 Εκείνα που είπε ο Ιησούς, όπως αναφέρονται στο Ματθαίον 19:4-9, δείχνουν επίσης τη συνέπεια της αληθινής θρησκείας ως προς την ορθή διαγωγή. Ο Ιησούς παρεδέχετο ότι ο γάμος είναι ιερός και ότι η συνθήκη του γάμου είναι δεσμευτική· το διαζύγιο και ο εκ νέου γάμος επιτρέπονται από τις Γραφές μόνον αν ο σύντροφος ενός ατόμου αποδειχθή ένοχος χονδροειδούς ανηθικότητος. Η αληθινή θρησκεία, που εμμένει σ’ αυτόν τον ευσεβή κανόνα, υποκινεί τους εγγάμους να εργάζωνται για επιτυχία της γαμηλίου ενώσεώς των. Δεν πρέπει να θεωρούν τον γάμο σαν ένα προσωρινό κοινωνικό συμβόλαιο που τερματίζεται εύκολα από το Κράτος. Γι’ αυτό, οι πρώτοι Χριστιανοί, εφαρμόζοντας την αληθινή θρησκεία, απέφευγαν τις εξωσυζυγικές σχέσεις, εμμένοντας στην άποψι του Δημιουργού για τον γάμο σαν μια ιερή, δεσμευτική ένωσι. Έτσι, ο Δρ Κ. Τζ. Κάντουξ έγραψε τα εξής σχετικά με τους Χριστιανούς του δευτέρου αιώνος μ.Χ.:
«Κάθε σεξουαλική σχέσις έξω από τον δεσμό του γάμου απηγορεύετο αυστηρά. Οι Χριστιανοί συχνά κατεφέροντο εναντίον των υπερβολών που επικρατούσαν στον ειδωλολατρικό κόσμο ολόγυρά τους.»—Βιβλίον Η Πρώτη Εκκλησία και ο Κόσμος, σελ. 283.
7, 8. Από δική σας πείρα, πιστεύετε ότι τα περισσότερα εκκλησιαζόμενα άτομα διακρατούν τις ηθικές αρχές της Αγίας Γραφής; Ή μήπως είναι αδύνατον αυτό σήμερα;
7 Διαπιστώνετε ότι η πλειονότης των εκκλησιών εμμένει με σθένος στους Βιβλικούς ηθικούς κανόνες; Ή μήπως είναι συνηθισμένο μεταξύ εκείνων που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, να χωρίζουν και να νυμφεύωνται πάλι χωρίς να έχουν μια Γραφική βάσι γι’ αυτό; Επίσης, πολλές θρησκείες δεν διατηρούν ως μέλη τους ακόμη και άτομα που συζούν ανήθικα και άτομα που επιδίδονται στην πολυγαμία;
8 Φυσικά, πολλοί μπορεί να πουν ότι, μολονότι οι υψηλοί ηθικοί κανόνες της Γραφής είναι αξιοθαύμαστοι, βασικά δεν είναι δυνατόν να τους ακολουθή κανείς στην εποχή μας. Αλλά οπωσδήποτε είναι δυνατόν για ένα θρησκευόμενο λαό να εμμένη σε υψηλές ηθικές αρχές παρά ‘τις υπερβολές που επικρατούν στον κόσμο ολόγυρά μας.’ (Εβρ. 13:4) Προσέξτε το εξής δημοσίευμα της εφημερίδος Ντέηλυ Τέλεγκραφ του Λονδίνου σχετικά με εκατοντάδες χιλιάδες άτομα της Αφρικανικής ηπείρου:
«Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποδείχθηκαν, σ’ όλη την Αφρική, ευπρεπείς, ευπειθείς πολίται που ζουν σύμφωνα μ’ ένα υψηλό ηθικό κώδικα. . . . Οι χωρίς διάκρισι σεξουαλικές σχέσεις, και η πολυγαμία, που χαρακτηρίζουν την Αφρικανική κοινωνία, είναι πράγματα αδιανόητα μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Το θρήσκευμα αυτό εμφυτεύει στους οπαδούς του συνήθειες οικονομίας, τάξεως, εντιμότητος και υπακοής.»—26 Οκτωβρίου 1972.
9. (α) Γιατί αναφέρονται αυτά που λέει η Γραφή για τη σεξουαλική ηθική και την κλοπή; (Δευτ. 5:19, 21· 1 Θεσ. 4:4-6) (β) Ποια ενέργεια που λαμβάνεται προς κάποιον ο οποίος γίνεται αμετανόητος, επίμονος παραβάτης, χαρακτηρίζει την αληθινή θρησκεία;
9 Από την αρχή, λοιπόν, βρίσκομε ως χαρακτηριστικά σημεία της αληθινής λατρείας την προσκόλλησι στη σεξουαλική ηθική και τον σεβασμό για τον γάμο. Αυτό φαίνεται ακόμη και στο ενδιαφέρον που παροτρύνει η Γραφή για δικαιώματα ιδιοκτησίας και την κατάκρισι της κλοπής. Σ’ αυτό περιλαμβάνεται και η κλοπή του γαμηλίου συντρόφου ενός ατόμου ή η ηθική αγνότης ενός άλλου. (Γέν. 2:24· Εφεσ. 4:28) Επίσης, η Γραφή σαφώς τονίζει ότι εκείνοι που ομολογούν ότι ανήκουν στην αληθινή θρησκεία και, εν τούτοις, αμετανόητα εξακολουθούν να είναι ‘πόρνοι, μοιχοί, κλέπται, πλεονέκται,’ πρέπει ν’ αποβάλλωνται από τη Χριστιανική εκκλησία σύμφωνα με τη θεία απαίτησι: «Εκβάλετε τον κακόν εκ μέσου υμών.» (1 Κορ. 5:11-13· 6:9, 10) Η σταθερή προσκόλλησις σ’ αυτή τη θεία ηθική αρχή αποκαλύπτει με συνέπεια την αληθινή θρησκεία. Μπορούμε να ρωτήσωμε, Συμμορφώνεται μ’ αυτή την απαίτησι η δική μας λατρεία στον Θεό;
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ
10. Πώς οι Χριστιανικές Γραφές και η Γένεσις παραβάλλονται στο ζήτημα της «ψυχής»;
10 Όπως ενθυμείσθε, στην προηγούμενη συζήτησί μας για τον Αδάμ, είδαμε ότι η Αγία Γραφή δεν έλεγε ότι ο Αδάμ κατείχε μια αθάνατη ψυχή, αλλά ότι ήταν ψυχή. Διδάσκουν αυτή την ίδια διδασκαλία και οι Χριστιανικές Γραφές ή «Καινή Διαθήκη;» Ασφαλώς. Ο απόστολος Παύλος παρέθεσε μάλιστα την αφήγησι της Γενέσεως όταν εξήταζε το ζήτημα της αναστάσεως, και είπε: «Ούτως είναι και γεγραμμένον· ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ έγεινεν εις ψυχήν ζώσαν· ο έσχατος Αδάμ [ο Ιησούς Χριστός] εις πνεύμα ζωοποιούν.» (1 Κορ. 15:45) Και σ’ αυτό το ζήτημα, λοιπόν, υπάρχει συνέπεια ως προς τις διδασκαλίες της αληθινής θρησκείας.
11. Ποια ελπίδα είχαν οι μαθητές του Ιησού και πώς μπορούσαν να είναι βέβαιοι ότι ήταν πραγματική, όχι απλώς ευσεβής πόθος; (1 Πέτρ. 1:3, 4· Πράξ. 10:39, 40· 17:31· 1 Κορ. 15:3-8)
11 Οι πρώτοι ακόλουθοι του Χριστού μπορούσαν να είναι βέβαιοι γι’ αυτή τη διδασκαλία απ’ όσα συνέβησαν στον ίδιο τον Ιησού. Ο Ιησούς, που ήταν μια ανθρώπινη ψυχή, θανατώθηκε. Παρέμεινε νεκρός επί τρεις μέρες και, στη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν ζούσε πουθενά αλλού. (Πράξ. 2:22-27· 1 Κορ. 15:3, 4) Ήταν στον τάφο ως τότε που τον ανέστησε ο Θεός με πνευματικό σώμα την τρίτη μέρα, για ν’ αναληφθή αργότερα πάλι στον ουρανό. (1 Πέτρ. 3:18) Προηγουμένως, παρωμοίασε τον θάνατο με την έλλειψι συνειδητότητος κατά τον ύπνο, ο Ιησούς είπε στους πιστούς: «Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, και αν αποθάνη, θέλει ζήσει.» (Ιωάν. 11:11-14, 25· 5:28, 29) Οι μαθηταί του τότε δεν είχαν κανένα λόγο να πιστεύουν σε κάποια Ελληνική φιλοσοφία που δίδασκε ότι ο άνθρωπος έχει αθάνατη ψυχή.
12. Γιατί η διδασκαλία σχετικά με την «ψυχή» είναι σπουδαία ως προς τη θρησκεία;
12 Υπό το φως αυτής της κατανοήσεως, ο καθένας μας μπορεί να εξετάση τι διδάσκει η θρησκεία του. Έχει διαμορφωθή η θρησκευτική μας σκέψις σύμφωνα με ό,τι διδάσκει με συνέπεια η αληθινή θρησκεία, ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι ψυχή και ότι για να ξαναζήση στο μέλλον πρέπει ν’ αναμένη ανάστασι; Δεν πρόκειται για ζήτημα που μπορούμε να το πάρωμε στα ελαφρά· διακυβεύεται η ελπίδα μας.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΩΕ
13, 14. Γιατί το ζήτημα του αίματος είναι σπουδαίο ως προς την αληθινή λατρεία;
13 Θα μπορούσαμε λογικά ν’ αναμένωμε ότι όπως ακριβώς οι διδασκαλίες του Ιησού συμφωνούσαν με την αφήγησι της Γενέσεως για τον Αδάμ, θα συμφωνούσαν και με ό,τι βλέπομε στην Αγία Γραφή για τον Νώε. Και πράγματι, συμφωνούν. Θα ενθυμήσθε ότι στη Γένεσι 9:3-6 ο Δημιουργός έδωσε οδηγίες που αφορούσαν όλη την ανθρωπότητα. Εκεί ο Θεός μίλησε εναντίον της βρώσεως κρέατος με το αίμα μέσα του και εναντίον της αφαιρέσεως της ζωής άλλων ανθρώπων.
14 Από τότε και στο εξής η αληθινή θρησκεία περιελάμβανε σεβασμό για το αίμα, το οποίον, όπως είπε ο ίδιος ο Θεός, παρίστανε τη ζωή που προήλθε από Αυτόν και ανήκε σ’ Αυτόν. (Λευιτ. 17:13, 14· Ψαλμ. 36:9) Σύμφωνα μ’ αυτό, το αίμα της ζωής του Ιησού ήταν εκείνο που χύθηκε ως θυσία για όλη την ανθρωπότητα. (Εφεσ. 1:7· Εβρ. 9:11-14· 1 Πέτρ. 1:19) Αλλ’ απαιτείται και από τους Χριστιανούς ν’ απέχουν από τη βρώσι αίματος ή κρέατος του οποίου δεν στραγγίσθηκε το αίμα; Εξετάζοντας τις Χριστιανικές Γραφές, βρίσκομε ότι στο βιβλίο των Πράξεων, κεφάλαιο 15, περιέχεται μια δεσμευτική απόφασις των αποστόλων και πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ, που αποτελούν το κεντρικό ή κυβερνών σώμα των Χριστιανών πρεσβυτέρων. Η Αγία Γραφή μάς λέγει ότι αυτοί, βοηθούμενοι από το άγιο πνεύμα του Θεού εβεβαίωσαν το ότι οι Χριστιανοί πρέπει ν’ απέχουν από αίμα, όπως ακριβώς είχε διαταχθή μέσω του Νώε.—Πράξ. 15:28, 29· 21:25.
15, 16. Πώς η διαγωγή των πρώτων Χριστιανών και διαγωγή των Μαρτύρων του Ιεχωβά συγκρίνονται ως προς το αίμα;
15 Οι πρώτοι Χριστιανοί σταθερά ενέμεναν σ’ αυτόν τον νόμο του Θεού. Κατά τον Λατίνο συγγραφέα Τερτυλλιανό, οι Χριστιανοί του δευτέρου και του τρίτου αιώνος δεν ‘είχαν ούτε των ζώων το αίμα στα γεύματά τους που αποτελούντο από απλές και φυσικές τροφές· απείχαν από πνικτά και από θνησιμαία.’ Ακόμη και οι διώκτες τους κατανοούσαν ότι όσοι ανήκαν στην αληθινή Χριστιανική θρησκεία δεν έτρωγαν κρέας στο οποίο είχε απομείνει αίμα. Έτσι, πείραζαν τους Χριστιανούς με λουκάνικα από αίμα, ακριβώς επειδή εγνώριζαν πολύ καλά ότι αυτό με το οποίον προσπαθούσαν να τους εξαναγκάσουν ν’ αμαρτήσουν, οι Χριστιανοί το είχαν ως παράνομο.’—Βιβλίον Η Απολογία, του Τερτυλλιανού, Μέρος 1ον Κεφάλαιον 9.
16 Μήπως αυτό το διακριτικό γνώρισμα της αληθινής θρησκείας εγκαταλείφθηκε από τότε; Μολονότι πολλές εκκλησίες παραβλέπουν ή δεν διδάσκουν τα όσα λέγει η Αγία Γραφή σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα, ωστόσο πρόκειται για ένα διακριτικό γνώρισμα γνήσιας Χριστιανοσύνης. Ένα δημοσίευμα του 1976 από ένα Αφρικανικό έθνος έλεγε για μια ομάδα Μαρτύρων του Ιεχωβά που είχαν φυλακισθή επειδή διακρατούσαν πολιτική ουδετερότητα, όπως έκαναν και οι πρώτοι Χριστιανοί. Οι δεσμοφύλακές τους έθεσαν την πίστι τους σε δοκιμασία προσπαθώντας να τους εξαναγκάσουν να ‘γράψουν μια επιστολή ότι θ’ αρνηθούν τις πεποιθήσεις τους, θ’ αλλάξουν τη θρησκεία τους, θα δεχθούν την αρχή της πολυγαμίας και θα τρώγουν κρέας με το αίμα του.’ Είμεθα ευτυχείς να πούμε ότι οι Χριστιανοί εκείνοι απήντησαν όπως και οι απόστολοι: «Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους.»—Πράξ. 5:29.
17. Ποια άλλη απόδειξι της αληθινής θρησκείας μπορούν οι Χριστιανοί να παρατηρήσουν σ’ αυτά που είπε ο Θεός στον Νώε;
17 Μια πρόσθετη απόδειξις αληθινής θρησκείας που πρέπει να εξετασθή, επίσης, σχετίζεται μ’ αυτά που είπε ο Θεός στον Νώε. Εκείνο τον καιρό, που όλη η ανθρώπινη οικογένεια αποτελείτο από οκτώ ψυχές μόνο, ο Θεός διασαφήνισε ότι δεν έπρεπε να μάχωνται μεταξύ τους και να φονεύουν ο ένας τον άλλον. (Γέν. 9:5, 6) Αυτό το αίσθημα αδελφότητος προς τους ανθρώπους και ο σεβασμός για την ανθρώπινη ζωή αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά διακριτικά γνωρίσματα της αληθινής θρησκείας.—Έξοδ. 20:13.
18. (α) Τι είπε ο ίδιος ο Ιησούς ότι θα χαρακτήριζε τους μαθητές του; (β) Έχοντας υπ’ όψιν τα λόγια του Ιησού, ποια στάσι κρατούσαν οι πρώτοι Χριστιανοί ως προς τον πόλεμο; (Ματθ. 5:43-45· 26:52)
18 Ο Ιησούς, λίγο πριν από τον θάνατό του, είπε: «Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ σας ηγάπησα και σεις να αγαπάτε αλλήλους. Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους.» (Ιωάν. 13:34, 35) Συνεπώς, οι πρώτοι Χριστιανοί αρνήθηκαν να προσχωρήσουν στον ρωμαϊκό στρατό ή να πολεμήσουν σε στρατεύματα οποιωνδήποτε άλλων αρχαίων εθνών. Ο Ιωνάθαν Ντάυμοντ, στο δοκίμιό του «Μια Έρευνα ως προς τη Συμφωνία του Πολέμου με τις Αρχές της Χριστιανοσύνης,» ανέφερε τα εξής στην έρευνά του γι’ αυτό το ζήτημα:
«Οι Χριστιανοί που έζησαν πιο κοντά στον καιρό του Σωτήρος μας, πίστευαν ακράδαντα ότι ο Ιησούς κατηγορηματικά είχε απαγορεύσει τον πόλεμο, φανερά ωμολογούσαν αυτήν την πεποίθησι και, υποστηρίζοντάς την, ήσαν πρόθυμοι να θυσιάσουν, και θυσίαζαν, και τις περιουσίες των και τη ζωή των.
«Οι Χριστιανοί, όμως, κατόπιν έγιναν στρατιώται.—Και πότε; Όταν η γενική τους πιστότης στη Χριστιανοσύνη εχαλάρωσε:—όταν, από άλλες απόψεις παρέβησαν τις αρχές της πίστεώς των· . . . Με μια λέξι, έγιναν στρατιώται, όταν έπαυσαν να είναι Χριστιανοί.»—Σελ. 60, 61.
19. Ποιο διακριτικό γνώρισμα της αληθινής θρησκείας τόνισε ο Βιβλικός συγγραφεύς Ιωάννης;
19 Ο απόστολος Ιωάννης εφιστά με έντονο τρόπο την προσοχή μας στην αγάπη σαν βασική ιδιότητα της αληθινής θρησκείας, όταν έγραψε: «Διότι αύτη είναι η παραγγελία, την οποίαν ηκούσατε απ’ αρχής, να αγαπώμεν αλλήλους· ουχί καθώς ο Κάιν ήτο εκ του πονηρού και έσφαξεν τον αδελφόν αυτού· . . . Τεκνία μου, μη αγαπώμεν με λόγον μηδέ με γλώσσαν, αλλά με έργον και αλήθειαν.»—1 Ιωάν. 3:11, 12, 18.
ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΑΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ
20. Για να βοηθήσετε κάποιον να διακρίνη την αληθινή λατρεία, τι θα μπορούσαμε να τονίσωμε σχετικά με τη Βασιλεία;
20 Άλλος ένας λόγος για την παγκόσμια ενότητα της Χριστιανικής αδελφότητος βρίσκεται στο κεντρικό θέμα του κηρύγματος του Ιησού: στη βασιλεία των ουρανών. Οι αληθινοί Χριστιανοί υποστηρίζουν, και με τη ζωή τους ακόμη, την εξουσία αυτής της βασιλείας οπουδήποτε κι αν ζουν στο πρόσωπο της γης. Μολονότι εκατομμύρια εκκλησιαζομένων σήμερα επαναλαμβάνουν την «υποδειγματική προσευχή» που ανέφερε ο Ιησούς, προσευχόμενοι «Ελθέτω η Βασιλεία σου,» κατανοούν εν τούτοις, ότι η βασιλεία είναι μια πραγματική κυβέρνησις που θα κυβερνήση πράγματι αυτή τη γη προς όφελος των κατοίκων της, φέροντας δικαιοσύνη, ειρήνη, υγεία και ζωή στο ανθρώπινο γένος; (Αποκάλ. 21:3, 4· 2 Πέτρ. 3:11-13) Ο Ιησούς είπε τα εξής γι’ αυτή τη βασιλεία όταν ήταν ενώπιον του Ρωμαίου κυβερνήτου Ποντίου Πιλάτου:
«Η βασιλεία η εμή δεν είναι εκ του κόσμου τούτου· εάν η βασιλεια η εμή ήτο εκ του κόσμου τούτου, οι υπηρέται μου ήθελον αγωνίζεσθαι, δια να μη παραδοθώ εις τους Ιουδαίους· τώρα δε η βασιλεία η εμή δεν είναι εντεύθεν.»—Ιωάν. 18:36.
21. Προς τι κατευθύνουν οι γνήσιοι Χριστιανοί την πιστότητα και τις προσπάθειές τους;
21 Αυτή η βασιλεία έχει ουράνια προέλευσι. Επομένως, οι Χριστιανοί, μολονότι εκτιμούν τις προσπάθειες των ανθρώπων να επιφέρουν ειρήνη, αφιερώνουν όλη τη δύναμι και τους πόρους των στη διακήρυξι αυτής της βασιλείας και της ελπίδος που επιφυλάσσει αυτή για όλη την ανθρωπότητα. (Ματθ. 24:14· 28:18-20) Επομένως, η πίστις και η υπακοή στη Βασιλεία είναι τα πιο σπουδαία πράγματα της ζωής των αληθινών ακολούθων του Χριστού.
22. Ποια θέσι κρατούσαν οι πρώτοι Χριστιανοί ως προς τις κοσμικές κυβερνήσεις; (Τίτον 3:1· 1 Πέτρ. 2:17)
22 Στη μεταποστολική περίοδο, οι πρώτοι Χριστιανοί επέδειξαν αυτή την πίστι στα λόγια του Χριστού. Επλήρωναν τους φόρους των, υπήκουαν στους νόμους της χώρας και, από κάθε λογική άποψι, υπήρξαν υποδειγματικοί πολίται στις χώρες που έζησαν. (Ματθ. 22:17-21· Ρωμ. 13:1-7) Αλλά ετήρησαν μια θέσι ουδετερότητος ως προς τις πολιτικές διαμάχες και συγκρούσεις των ημερών τους. Η ιστορία ανέγραψε τα εξής:
«Οι Χριστιανοί ήσαν ξένοι και πάροικοι στον κόσμο που τους περιέβαλλε· το πολίτευμά τους ήταν στον ουρανό· η βασιλεία στην οποία απέβλεπαν δεν ήταν απ’ αυτόν τον κόσμο. Κατά συνέπεια η έλλειψις ενδιαφέροντος για τις δημόσιες υποθέσεις, απετέλεσε από την αρχή αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Χριστιανοσύνης.»—Η Χριστιανοσύνη και η Ρωμαϊκή Κυβέρνησις, υπό Ε. Γ. Χάρντυ, σελ. 39.
23. Γιατί είναι ενδιαφέρουσα η ουδετέρα θέσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά καθώς εξετάζομε την ορθή θρησκεία; (Ιωάν. 15:19)
23 Συνεπώς, για ν’ ανακαλύψωμε σήμερα εκείνους που ανήκουν στην αληθινή θρησκεία, πρέπει ν’ αναζητήσωμε εκείνους που διακρατούν ουδετερότητα στις υποθέσεις των ανθρωπίνων κυβερνήσεων, όχι για κανένα προσωπικό λόγο, αλλά διότι αναμένουν τη βασιλεία του Θεού να ενεργήση για να διορθώση τις αδικίες και τα δεινοπαθήματα της εποχής μας. Υπάρχουν τέτοιοι Χριστιανοί σήμερα; Ένα πρόσφατο βιβλίο περί Χριστιανοσύνης έκαμε την εξής παρατήρησι:
«Το γεγονός ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αναμιγνύονται σε πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά ζητήματα ερμηνεύθηκε από τους εχθρούς των σαν μισανθρωπία και υπήρξε η κυριώτερη αιτία των σκληρών διωγμών που επεφέροντο συχνά εναντίον τους.»—Αμερικανική Χριστιανοσύνη, Μια Ιστορική Ερμηνεία.
Επίσης, το βιβλίο Από την Κρατική Εκκλησία στη Συσσώρευσι Αξιωμάτων (1971), υπό Φ. Χ. Λίττελ, λέγει τα εξής:
«Όσο κι αν φαίνεται απίστευτη και πεζή η ιδιάζουσα δοξασία των Μ[αρτύρων] του Ι[εχωβά] για τη Βασιλεία, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στη βιβλική θρησκεία η έλευσις της Βασιλείας είναι μια στιγμή δραματικής διεισδύσεως και ανατροπής της φυσιολογικής πορείας της ανθρωπίνης αναμονής.»—Σελ. 212.
Η Γραφική δοξασία για τη Βασιλεία διαφέρει πράγματι από την άποψι που έχει ο κόσμος, ακριβώς όπως συνέβαινε και όταν ο Ιησούς εδικάζετο ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου. Αλλ’ ο Ιησούς, επίσης, είπε: «Εδικαιώθη η σοφία από των έργων αυτής.» Αξίζει τον κόπο να εξετάσωμε τα έργα εκείνων που ακολουθούν τη Γραφική άποψι, αν ενδιαφερώμεθα να μάθωμε ποια είναι η αληθινή θρησκεία.—Ματθ. 11:19, Κείμενον.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;
24. Συνοπτικά, ποια είναι μερικά σπουδαία διακριτικά σημεία της αληθινής εκκλησίας;
24 Τα σημεία που εξετάσαμε εδώ ασφαλώς δεν είναι τα μόνα διακριτικά γνωρίσματα της αληθινής θρησκείας. Εν τούτοις, μας παρέχουν αρκετή βάσι για να σταθμίσωμε τις πεποιθήσεις και τις πράξεις της θρησκείας μας, και ημών των ιδίων προσωπικά. Σύμφωνα με όσα είδαμε στην Αγία Γραφή και στη ζωή των πρώτων Χριστιανών, θ’ αναγνωρίσωμε εύκολα την αληθινή θρησκεία που περιλαμβάνει τα επόμενα: Ότι ο Θεός απ’ ευθείας δημιούργησε τον άνθρωπο για να ζη επάνω στη γη· ότι οι άνθρωποι δεν κατέχουν αθάνατη ψυχή, αλλά ότι οι νεκροί θα τύχουν μελλοντικής αναστάσεως· ότι πρέπει σταθερά ν’ αποφεύγωμε την ανηθικότητα και να υποστηρίζωμε την ιερότητα της γαμηλίου διατάξεως· ότι είναι ουσιώδες να υπακούωμε στο νόμο του Θεού περί αίματος και να έχωμε αγάπη προς τους συνανθρώπους μας, πράγμα που καθιστά τη ζωή πολύ πιο ευχάριστη και ότι οι Χριστιανοί είναι ανάγκη να διακηρύττουν τη βασιλεία του Θεού για να βοηθηθούν και άλλοι ν’ αποκτήσουν τη θαυμάσια ελπίδα που παρέχει ο Θεός.
25, 26. Γιατί ο καθένας μας προσωπικά πρέπει να ενδιαφέρεται γι’ αυτά τα χαρακτηριστικά της αληθινής λατρείας; Με ποιο αποτέλεσμα;
25 Μερικοί μπορεί να διαπιστώσουν ότι η θρησκεία τους ή οι προσωπικές τους πεποιθήσεις και πράξεις διαφέρουν απ’ όσα δείχνει η Αγία Γραφή ότι χαρακτηρίζουν την αληθινή θρησκεία. Αν διαπιστώσετε στη δική σας περίπτωσι ότι χρειάζεται κάποια προσαρμογή, μην αργήσετε να την κάνετε. Ακολουθήτε τη θεόπνευστη συμβουλή που περιέχεται στην επιστολή 1 Πέτρου 3:10-12, ΜΝΚ: «Διότι όστις θέλει να αγαπά την ζωήν και ίδη ημέρας αγαθάς ας . . . εκκλίνη από κακού και ας πράξη αγαθόν, ας ζητήση ειρήνην και ας ακολουθήση αυτήν διότι οι οφθαλμοί του Ιεχωβά είναι επί τους δικαίους.»
26 Πώς μπορούμε να ακολουθήσωμε αυτό που είναι ορθό; Όχι με το να εγκαταλείψωμε απλώς εκείνο που δεν είναι σε αρμονία με την αληθινή θρησκεία, αλλά και με το να λάβωμε θετικές ενέργειες για να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Μην ξεχνάτε ότι ο Νώε δεν ήταν απλώς ένας πιστός. Η Αγία Γραφή μάς λέγει ότι ο Νώε περιεπάτησε με τον αληθινό Θεό και ήταν ‘κήρυξ δικαιοσύνης.’ Ομοίως, ο Ιησούς, ήταν ‘κήρυξ δικαιοσύνης.’ Ομοίως, ο Ιησούς και οι απόστολοί του πίστευαν και ζούσαν σύμφωνα με την ορθή θρησκεία. Αυτό περιελάμβανε και τη διακήρυξι των αγαθών νέων σε άλλους σχετικά με τη βασιλεία του Θεού και τη νέα τάξι ειρήνης επάνω στη γη, όπως υπόσχεται ο Θεός. (Ματθ. 4:17· 10:7· 28:19, 20) Αν κάνωμε το ίδιο με όλη μας την καρδιά, αυτό θα μας φέρη μεγάλη απόλαυσι και θα μάθουν και άλλοι την ελπίδα, τον σκοπό της ζωής και την πραγματική ευτυχία. Θα λάβουν πλούσιες ευλογίες, διότι θα διακρίνουν και θ’ ακολουθήσουν την αληθινή θρησκεία.
[Εικόνα στη σελίδα 14]
Αντί να εμπλέκωνται σε πόλεμο και διαμάχη, οι αληθινοί Χριστιανοί βρήκαν παγκόσμιο ενότητα—θεμελιωμένη πάνω στην κοινή των ελπίδα στη βασιλεία του Θεού