Χριστιανική Αγάπη Ελκύει Ανθρώπους Κάθε Είδους στη Νιγηρία

ΣΕ ΑΡΜΟΝΙΑ με τη δήλωσι που βρίσκεται στο βιβλίο του Μαλαχία 3:16, 18, οι μάρτυρες του Ιεχωβά στη Νιγηρία είναι ενωμένοι ‘ευλαβούμενοι το όνομα του Ιεχωβά και λαλούντες προς αλλήλους’ για τον Ιεχωβά και τους σκοπούς Του. Ο Ιεχωβά παρατηρεί τη δραστηριότητά τους, όπως κάνει με το λαό του σε όλα τα μέρη της γης, και ευλογεί τη Χριστιανική τους λατρεία. Οι άνθρωποι βλέπουν τη διαφορά μεταξύ αυτών των λάτρεων και εκείνων που δεν έχουν ακολουθήσει την οδόν της αληθείας. Πολλοί βοηθήθηκαν να εγκαταλείψουν την προηγούμενη πορεία της ζωής των και να ενωθούν με τους μάρτυρες του Ιεχωβά στην αγνή λατρεία, σε τέτοια έκτασι που από το 1966 έως το 1975 ο αριθμός των μαρτύρων του Ιεχωβά που είναι δραστήριοι στο κήρυγμα των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού στη Νιγηρία έχει αυξηθή από 68.426 σ’ ένα μεγαλειώδες σύνολο από 112.164 άτομα. Αυτό αντιπροσωπεύει μια αύξησι 156 τοις εκατό μέσα σε δέκα χρόνια!

Μ’ έναν πληθυσμό πλέον των 76 εκατομμυρίων και μια περιοχή από 356.669 τετραγωνικά μίλια η Νιγηρία παρέχει έναν απέραντο αγρό για τη διακήρυξι των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού. Οι 112.164 μάρτυρες που ασχολούνται σ’ αυτό το έργο έμαθαν να είναι εύστροφοι ώστε να μπορούν να πλησιάζουν ανθρώπους που ανήκουν σε περισσότερες από 235 εθνικές ομάδες και οι οποίοι μιλούν περισσότερες από 250 γλώσσες και διαλέκτους και ανήκουν σε πολλές θρησκείες.

Μολονότι το 47 τοις εκατό του πληθυσμού ισχυρίζεται ότι ανήκει στις πολυάριθμες αιρέσεις που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανικές, εν τούτοις είναι επηρεασμένοι σε μεγάλο βαθμό από το 35 τοις εκατό που είναι Μωαμεθανοί και το 18 τοις εκατό που ασχολούνται με διαφόρους τύπους του πνευματισμού και του φετιχισμού. Οι παραδοσιακοί τιμητικοί τίτλοι που απαιτεί η παρακολούθησις των ειδωλολατρικών συνηθειών επιδιώκονται με απληστία από εξέχοντα μέλη των εκκλησιών του Χριστιανικού κόσμου. Η πολυγαμία είναι γενικά αποδεκτή από τα περισσότερα μέλη των εκκλησιών, ενώ οι εκκλησίες ανέχονται επίσης τα έθιμα που βασίζονται σε μη Χριστιανικές δεισιδαιμονίες που σχετίζονται με τους γάμους, τις κηδείες και τα παρόμοια. Ταυτόχρονα αυτές οι θρησκείες είναι διηρημένες από φυλετικές και οικογενειακές διαφορές.

Όταν παρατηρή κανείς τους μάρτυρες του Ιεχωβά κάτω απ’ αυτό το πρίσμα, παρατηρεί ότι αυτοί αποτελούν μια εξαίρεσι και όταν τα άτομα με ειλικρινή καρδιά διδάσκωνται τι λέγει η Αγία Γραφή σχετικά με την αληθινή λατρεία, διακρίνουν αμέσως τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ εκείνων που είναι ενωμένοι με τη Χριστιανική αγάπη και εκείνων που δεν είναι. (Ιωάν. 13:35) Ένας δημοσιογράφος εφημερίδος που παρακολούθησε μια συνέλευσι περιφερείας των μαρτύρων του Ιεχωβά στο Αμπακαλίκη της Ανατολικής Κεντρικής Πολιτείας τον Ιανουάριο του 1973 έγραψε: «Τους τιμά το γεγονός ότι πάνω από 5.000 άνθρωποι άνδρες, γυναίκες και παιδιά ήλθαν για να προσευχηθούν, να ψάλουν, να φάγουν και να κοιμηθούν μαζί τέσσερις μέρες κι εν τούτοις να μη παρουσιασθή περίπτωσις κλοπής ή διαμάχης. Και επίσης να μην υπάρχη ούτε ένας αστυφύλακας για να τηρή την τάξι.»

Η απόφασις των μαρτύρων του Ιεχωβά ν’ ακολουθήσουν τις απαιτήσεις της αληθινής Χριστιανοσύνης δεν έγινε χωρίς δυσκολίες. Σε μερικές περιοχές υπέστησαν ξυλοδαρμούς επειδή αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε ξόρκια ή σε άλλες παραδοσιακές τελετές. Μερικές φορές ένα ολόκληρο χωριό προειδοποιείτο να γίνη εκεί μια τελετή με εξορκισμούς. Όλοι μέσα στην κοινότητα συμμετείχαν άσχετα με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Ανεμένετο επίσης ότι θα συμμετάσχουν και οι μάρτυρες του Ιεχωβά· αλλά μετά από έτη συνεχούς αρνήσεως να το κάμουν, σε πολλά χωριά τώρα αυτοί αυτομάτως εξαιρούνται.

Χιλιάδες άνθρωποι καθώς μαθαίνουν τις απαιτήσεις της αληθινής Χριστιανοσύνης, πρόθυμα καταστρέφουν τα ειδωλολατρικά αντικείμενα και σταματούν κάθε συνήθεια που σχετίζεται με την ψευδή θρησκεία. Μια ηλικιωμένη γυναίκα που κατέστρεψε τα είδωλα και τα φυλαχτά που είχε, και τα οποία υπερέβαιναν σε αξία τα 120 δολλάρια, είπε: «Συχνά τα παιδιά μου κι εγώ περπατούσαμε πεινασμένοι για να προσφέρωμε θυσίες στα δαιμόνια.» Όταν αυτή κατέστρεψε τα είδωλα, ένας από τους παρατηρητάς είπε: «Στη δική σας λατρεία, Μάρτυρες, παρατηρώ πραγματική απόδειξι της αληθείας. Καμμιά από τις εκκλησίες σ’ αυτό το χωριό δεν έδειξε ποτέ τέτοιο ζήλο για την καθαρή λατρεία όπως έχετε κάμει εσείς με το να καίτε τα αντικείμενα της ψευδούς λατρείας. Οι άνθρωποι των εκκλησιών μας διδάσκουν τον τρόπο που εμείς θέλομε, όχι τον τρόπο που υποδεικνύει η Αγία Γραφή.»

Η ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ

Από το 1967 έως το 1970 η Νιγηρία βρισκόταν στην αναστάτωσι ενός εμφυλίου πολέμου. Σε αντίθεσι με τις άλλες θρησκείες, οι μάρτυρες του Ιεχωβά εκράτησαν μια θέσι αυστηρής ουδετερότητος και εξακολούθησαν να κηρύττουν τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού παρά το σκληρό διωγμό που υπέστησαν επειδή εκράτησαν αυτή τη στάσι. Πολλοί άνθρωποι το παρετήρησαν αυτό, και επηρεάσθηκαν για ν’ αρχίσουν να μελετούν την Αγία Γραφή με τους μάρτυρες του Ιεχωβά, διότι ήσαν τώρα πεπεισμένοι ότι αυτοί ακολουθούσαν την αληθινή Χριστιανοσύνη. Στην Ανατολική Κεντρική Πολιτεία μόνο, νέες εκκλησίες σχηματίζονται με την αναλογία τεσσάρων κάθε μήνα και σε πολλές εκκλησιαστικές συναθροίσεις αναλογούν πέντε νέα ενδιαφερόμενα άτομα για κάθε δέκα Μάρτυρες που παρακολουθούν. Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο επειδή αυτή η περιοχή της χώρας επί δεκάδες ετών υπήρξε ένα προπύργιο του Καθολικισμού. Προφανώς η έρευνα που κάνουν τώρα πολλοί πρώην Καθολικοί για την αλήθεια είναι μια απόδειξις ότι εξασθενεί η επίδρασις της Εκκλησίας.

Μέχρι το 1970 τα περισσότερα σχολεία σ’ ολόκληρη τη Νιγηρία λειτουργούσαν από οργανώσεις της εκκλησίας. Έτσι ο τρόπος της σκέψεως και η συμπεριφορά των νέων είχε εκπαιδευθή και κατευθυνθή από αυτές τις οργανώσεις κι έτσι οι εκκλησίες ασκούσαν μεγάλη επιρροή σε όλες τις τάξεις της Νιγηριανής κοινωνίας. Αλλά τα περασμένα τέσσερα χρόνια το έθνος ακολούθησε μια νέα εκπαιδευτική πολιτική με την οποία τα εκκλησιαστικά σχολεία έχουν περιέλθει στην εξουσία της κυβερνήσεως. Αυτό ελευθέρωσε το εκπαιδευτικό σύστημα από τη θρησκευτική του επιρροή και βοήθησε πολύ στο να ελευθερωθή ο τρόπος σκέψεως των νέων. Επειδή απέκτησαν ένα πιο ευρύ τρόπο σκέψεως, πολλοί οι οποίοι προηγουμένως εδίσταζαν να υποβάλουν ερωτήσεις για θρησκευτικές δοξασίες επειδή εφοβούντο τον ιερέα, τώρα ελεύθερα ζητούν τους μάρτυρες του Ιεχωβά για να βρουν Γραφικές απαντήσεις στα ερωτήματά τους.

Πολλοί κληρικοί, προσπαθώντας να υποστηρίξουν την ασταθή θέσι των εκκλησιών, συνηγορούν υπέρ της επισήμου αναγνωρίσεως και ασκήσεως των παραδοσιακών αλλ’ αντιγραφικών συνηθειών. Υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάμη την εκκλησία να έλθη σε στενώτερη σχέσι με τη Νιγηριανή κοινωνία. Ένα παράδειγμα σχετικά με αυτό περιλαμβάνει την πολυγαμία. Ο Ρωμαιοκαθολικός ιερεύς Ν. Σ. Σ. Ίγουι, κάνοντας έκκλησι να εκσυγχρονισθή η εκκλησία, είπε: «Η πολυγαμία σαν μια από τις πιο σπουδαίες απόψεις της κοινωνίας μας δεν μπορεί να καταδικασθή αναπολόγητα. Η αντίληψις της . . . πολυγαμίας απαιτεί μια βαθειά μελέτη και εξέτασι από τη Χριστιανοσύνη διότι είναι μια από τις έντιμες ιδέες και θεσμούς της κοινωνίας μας.»

Βέβαια δεν δέχονται όλοι οι κληρικοί αυτές τις ριζοσπαστικές αλλαγές στην πολιτική της εκκλησίας. Οι άνθρωποι παρατηρούν αυτή τη διαφωνία μεταξύ των ηγετών της εκκλησίας και την αποτυχία τους να παραμένουν προσκολλημένοι στα αληθινά Χριστιανικά πρότυπα. Πολλοί άνθρωποι αποφάσισαν να ψάξουν για να βρουν αλλού την αληθινή Χριστιανοσύνη και πολλοί, απ’ όλα τα κοινωνικά επίπεδα, γίνονται μάρτυρες του Ιεχωβά. Στην πραγματικότητα, 17.203 βαπτίσθηκαν μόνο το 1974. Όταν αυτά τα άτομα συναθροίζωνται, δίνουν μια μεγαλειώδη ζωντανή απόδειξι για τη δύναμι της αληθινής Χριστιανοσύνης και της Χριστιανικής αγάπης να μεταμορφώνη τη ζωή των προς το καλύτερο.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Τον Ιανουάριο του 1974, έγινε μια μεγάλη συνέλευσις περιφερείας των μαρτύρων του Ιεχωβά στο Πορτ Χάρκουρτ της Πολιτείας Ρίβερς. Την παρακολούθησαν 107.442 άτομα που ήλθαν από τρεις γειτονικές πολιτείες. Μολονότι οι κάτοικοι αυτής της πολιτείας άνοιξαν τα σπίτια των για να προσφέρουν καταλύματα στους μάρτυρας που είχαν έλθει για τη συνέλευσι, υπήρχε εν τούτοις μεγαλύτερη ανάγκη και γι’ αυτό έγινε αίτησις να χρησιμοποιηθούν τα σχολεία τα οποία ήσαν κλειστά για τις διακοπές. Έτσι αυτά τα κτίρια τα οποία ήσαν προηγουμένως κάτω από τον έλεγχο των εκκλησιών, ήσαν τώρα κατειλημμένα από μάρτυρες του Ιεχωβά, πράγμα που ήγειρε το θυμό των κληρικών οι οποίοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να ακυρώσουν αυτή την άδεια.

Αλλά οι κάτοικοι της Νιγηρίας άρχισαν τώρα να βλέπουν τους μάρτυρες με μια νέα στάσι σεβασμού. Σχετικά μ’ αυτό, ο υπεύθυνος της συνελεύσεως ανέφερε τα λόγια των κατοίκων της πόλεως: «Προηγουμένως δεν γνωρίζαμε τι ήταν αυτή η θρησκεία, αλλά τώρα έχομε πεισθή ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν γίνει ‘οι πρώτοι μεταξύ όλων των θρησκειών.’ Δεν έχομε δει την κυβέρνησι να συμφωνή να δώση τα σχολεία σε οποιονδήποτε άλλον προηγουμένως. Οι εξουσίες των εκκλησιών έχουν γίνει ανίσχυρες.» Δεν είναι επομένως παράξενο ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός από τους κατοίκους της πόλεως παρακολούθησαν τη συνέλευσι.

Πολλοί άνθρωποι που είναι σε υπεύθυνες θέσεις επισκέφθηκαν το μέρος της συνελεύσεως και εντυπωσιάσθηκαν πολύ. Ένας απ’ αυτούς, ένας Άγγλος επιθεωρητής του Νιγηριανού Σιδηροδρομικού Οργανισμού, είπε: «Η οργάνωσίς σας είναι θαυμαστή.» Αργότερα παρακολούθησε τη συνέλευσι. Ο διευθυντής πωλήσεως ενός τοπικού ζυθοποιείου περιήλθε τον χώρο της συνελεύσεως και εσχολίασε τα εξής: «Μου φαίνεται ότι το νέο σας σύστημα έχει ήδη αρχίσει να λειτουργή.» Εφόσον ένα μεγαλειώδες σύνολο από 256.852 άτομα παρακολούθησαν τις 19 περιφερειακές συνελεύσεις που έγιναν σ’ ολόκληρη τη χώρα το 1974, και 239.343 παρευρέθηκαν στις συναθροίσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά για να εορτάσουν την ανάμνησι του Δείπνου του Κυρίου εφέτος, είναι προφανές ότι υπάρχουν πολύ περισσότερα άτομα που έχουν μια τέτοια καλή άποψι.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Σ’ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

Στη διάρκεια του 1975 οι Μάρτυρες εδαπάνησαν 25 εκατομμύρια ώρες και πλέον στο έργο του κηρύγματος και της μαθητεύσεως. Απολαμβάνουν το έργο τους με το να επισκέπτονται ανθρώπους είτε σε ωραία σπίτια είτε βαδίζοντας μέσα από ακάθαρτα μέρη για να πάνε σε σκοτεινά δωμάτια που κατοικούν οι φτωχοί άνθρωποι των πόλεων, είτε να τους επισκέπτωνται στα χωριά και σε μακρινά σπίτια των αγροτικών περιοχών. Σε όλες τις περιπτώσεις χαίρονται να διδάσκουν προοδευτικά τους ανθρώπους για το τι λέγει η Αγία Γραφή σχετικά με τον σκοπό του Θεού για τον άνθρωπο, τη γη και τις απαιτήσεις του.

Οι πόλεις και τα χωριά των βορείων πολιτειών της Νιγηρίας είναι ένα προπύργιο του Μωαμεθανισμού και πολλών άλλων μη Χριστιανικών θρησκειών. Οι εκκλησίες των μαρτύρων του Ιεχωβά είναι διασκορπισμένες σ’ ολόκληρη αυτή την περιοχή και περισσότεροι από 2.000 Μάρτυρες είναι δραστήριοι στο έργο του κηρύγματος. Μολονότι η ανταπόκρισις στη Βιβλική εκπαίδευσι είναι μικρότερη από ό,τι είναι στις νοτιώτερες πολιτείες, ένας αυξανόμενος αριθμός Μωαμεθανών και άλλων μαθαίνουν πώς να αλλάξουν τη ζωή τους ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της αληθινής Χριστιανοσύνης.

Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την εκπαίδευσι που δίνουν οι Μάρτυρες στα μέλη της εκκλησίας των εντυπωσιάζει και ελκύει ακόμη, και πρώην εχθρούς. Ο Ε. Ο. Αβμπόντι, πρεσβύτερος της εκκλησίας του Ιβρέκο της Μεσοδυτικής Πολιτείας, αναφέρει: «Στο χωριό Οτέρε οι άνθρωποι καυχήθηκαν ότι ‘δεν επρόκειτο να δώσουν κανέναν στους μάρτυρες του Ιεχωβά’ . . . Αλλά πρόσφατα αρχίσαμε να διεξάγωμε δημόσιες συναθροίσεις σ’ ολόκληρο το χωριό και σύντομα πολλοί άρχισαν να έρχωνται στην Αίθουσα Βασιλείας. Το 1974 μερικοί γονείς έφεραν τα παιδιά τους και εξήγησαν: ‘Τα παιδιά μας συμπεριφέρονται πολύ άσχημα. Γνωρίζομε ότι τα δικά σας παιδιά συμπεριφέρονται πολύ καλά και θέλομε να εκπαιδεύσετε και τα δικά μας παιδιά.’ Εκάμαμε διευθετήσεις ώστε να μελετούμε την Αγία Γραφή μ’ αυτές τις οικογένειες στα σπίτια τους. Πολλοί από αυτούς έχουν γίνει διαγγελείς των αγαθών νέων και περίπου 44 άτομα παρακολουθούν τώρα τις συναθροίσεις που διεξάγονται σ’ αυτό το χωριό.»

Διεξάγεται επίσης ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για αγραμμάτους σε πολλές εκκλησίες των μαρτύρων του Ιεχωβά στη Νιγηρία και χιλιάδες διδάχθηκαν να διαβάζουν και να γράφουν, περισσότεροι από 5.000 στη διάρκεια των περασμένων τεσσάρων ετών μόνον. Πολλοί απ’ αυτούς ήσαν ηλικιωμένοι και πίστευαν ότι δεν είχαν πια την ικανότητα να μαθαίνουν. Η απόφασίς τους ν’ αποκτήσουν γνώσι από την Αγία Γραφή και να είναι ικανοί να διδάσκουν και άλλους διήγειρε την επιθυμία τους και τώρα αυτοί μπορούν να διαβάζουν και να γράφουν και να βοηθούν άλλους να μάθουν την αλήθεια του Λόγου του Θεού. Συχνά οι αγράμματοι διδάσκονται να διαβάζουν και να γράφουν στη μητρική τους γλώσσα. Εν τούτοις πολλοί έχουν επίσης μάθει να διαβάζουν και να γράφουν στην Αγγλική γλώσσα και μερικοί απ’ αυτούς έχουν κάμει τόσο μεγάλη πρόοδο ώστε είναι ικανοί να υπηρετούν τώρα ως περιοδεύοντες επίσκοποι στις εκκλησίες των μαρτύρων του Ιεχωβά.

Χωρίς αμφιβολία, ο Ιεχωβά Θεός μ’ ένα αξιοσημείωτο τρόπο έδειξε την επιδοκιμασία του για την αγάπη που οι αφιερωμένοι μάρτυρες του δείχνουν για το όνομά του και για την αληθινή Χριστιανική αγάπη που δείχνουν μεταξύ τους καθώς και στους άλλους. Ο Ιεχωβά ευλόγησε βέβαια πλούσια το έργο τους. Οι άνθρωποι παντού μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ εκείνων που υπηρετούν τον Θεό και εκείνων που δεν τον υπηρετούν.