Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Οι Ρίζες της Πείνας—Πού Βρίσκονται;
● Πολύς λόγος γίνεται για την παγκόσμια έλλειψι τροφίμων. Εν τούτοις συσσωρεύονται διαρκώς αποδείξεις που δείχνουν ότι αυτή η ‘έλλειψις’ οφείλεται ουσιαστικά στο παγκόσμιο σύστημα διανομής και χρησιμοποιήσεως των τροφίμων—όχι λόγω αδυναμίας της γης να τροφοδότηση τον παρόντα πληθυσμό ή κι’ έναν πληθυσμό ακόμη μεγαλύτερο. Έτσι, ένα άρθρο στο περιοδικό «Χάρπερ» (του Φεβρουαρίου 1975) λέγει ότι οι «ρίζες της πείνας» δεν συλλαμβάνονται από τις φωτογραφίες των απογυμνωμένων από την ξηρασία χωρών ή ανθρώπων που λιμοκτονούν. Γιατί όχι; Διότι αυτές οι ρίζες βρίσκονται σ’ ένα άπληστο εμπορικό σύστημα που «φαίνεται πολύ ομαλό . . . ενώ στην πραγματικότητα καταδικάζει τους περισσότερους ανθρώπους σε συνεχή πείνα. Απορρίπτοντας την άποψι ότι η κατάστασις για το ανθρώπινο γένος είναι σχεδόν απελπιστική, το άρθρο λέγει: «Μπορούμε να βλέπωμε τη δυστυχία με τα μάτια μας [από τις φωτογραφίες], αλλά το κακό βρίσκεται αλλού—σε . . . μια οικονομική μηχανή που δεν μπορεί να γίνη ορατή με τα μάτια, αλλά δημιουργεί αβάσιμες αδικίες και διαρκή αθλιότητα.»
Το Τείχος των Θρήνων
● Το Δυτικό Τείχος της περιοχής του ναού στην Ιερουσαλήμ, που είναι γνωστό ως το Τείχος των Θρήνων, θεωρείται σήμερα ο πιο ιερός τόπος για τους Ιουδαίους πιστούς. (Πιο ψηλά, στην κορυφή του περιβόλου του ναού, υπάρχουν δύο Μουσουλμανικά τεμένη και αυτή η περιοχή βρίσκεται κάτω από τον θρησκευτικό έλεγχο των Μουσουλμάνων.) Τώρα γίνεται μια μεγάλη συζήτησις στο Ισραήλ σχετικά με το Τείχος των Θρήνων. Για ποίο θέμα; Σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να ξερριζώσουν το χορτάρι που έχει φυτρώσει ανάμεσα στις ρωγμές των ογκολίθων του τείχους.
Οι θρησκευτικοί ηγέται που υποστηρίζουν ότι το χορτάρι πρέπει να ξερριζωθή λέγουν ότι είναι επικίνδυνο για το τείχος, επειδή οι ρίζες του μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά στις πέτρες. Οι θρησκευτικοί ηγέται, που έχουν αντίθετη γνώμη, ισχυρίζονται ότι το ‘χορτάρι αντιπροσωπεύει την καταστροφή του Ναού και την επιθυμία του Ισραήλ για λύτρωσι’ κι έτσι υποστηρίζουν ότι το χορτάρι πρέπει να παραμείνη. Ένα τηλεγράφημα των «Τάιμς» της Νέας Υόρκης γράφει τα εξής για τους δύο σπουδαιότερους αντιπάλους της ‘διαμάχης του χορταριού’ τον Αρχιραββίνο της Ασκεναζικής (Ευρωπαϊκής) κοινότητος και του Αρχιραββίνου της Σεφαρδικής (Βορειοαφρικανικής) κοινότητος: «Οι δύο άνδρες ανταγωνίζονται με ζήλο ο ένας τον άλλον και σπανίως συμφωνούν σε κάτι.»
Τον πρώτο αιώνα ο Ιησούς ο Ναζωραίος είχε πει ότι οι θρησκευτικοί ηγέται εκείνου του καιρού ήσαν ένοχοι, διότι ‘διύλιζαν τον κώνωπα και κατέπιναν την κάμηλον’ (Ματθ. 23:24) Εκείνοι οι ηγέται τον είχαν απορρίψει ως Μεσσία κι εκείνος είχε προείπει την καταδίκη και την κρίσι που θα επήρχετο σαν αποτέλεσμα. Σήμερα οι θρησκευτικοί ηγέται διαφωνούν για το χορτάρι που έχει φυτρώσει στο τείχος και αποτυγχάνουν να διακρίνουν το θείο δίδαγμα που περιλαμβάνει η καταστροφή του ναού και το γεγονός ότι ποτέ δεν ανοικοδομήθηκε.
Πτηνά και Βρέφη
● Οι αποστάται του αρχαίου Ισραήλ έλεγαν, «Η οδός του Κυρίου δεν είναι ευθεία.» Σ’ αυτούς ο Θεός απήντησε, «Η οδός μου δεν είναι ευθεία; ουχί αι οδοί υμών διεστραμμένοι;» (Ιεζ. 18:25) Και στις ημέρες μας, επίσης, οι άνθρωποι έχουν παράξενες απόψεις για πολλά ζητήματα και παράξενους κανόνες για να κρίνουν.
Για να αναφέρωμε ένα παράδειγμα, μια γνωστή εφημερίδα της Νέας Υόρκης εδημοσίευσε προσφάτως ένα άρθρο με το οποίο διεμαρτύρετο για τον προσχεδιασμένο φόνο εκατομμυρίων κοσσύφων. Τα πουλιά αυτά είχαν κουρνιάσει στην περιοχή δύο νοτίων πολιτειών και οι υπεύθυνοι ισχυρίσθηκαν ότι αποτελούσαν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων και των οικιακών ζώων. Το άρθρο έλεγε ότι «το θλιβερό θέαμα εκατομμυρίων νεκρών και ετοιμοθάνατων πουλιών πρέπει να κάμη τις Στρατιωτικές και τις δημοτικές αρχές να αναθεωρήσουν αυτό το φρικτό σχέδιο.»
Χωρίς να προσπαθούμε να βεβαιώσωμε την άποψί τους γι’ αυτά το θέμα, εν τούτοις δεν μπορούμε να μην παρατηρήσωμε ότι στην ίδια σελίδα, ακριβώς επάνω απ’ αυτά το άρθρο, υπήρχε ένα άλλο σχετικό με την πρόσφατη καταδίκη ενός γιατρού της Μασσαχουσσέτης για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, επειδή είχε φονεύσει ένα ζωντανό ανθρώπινο έμβρυο στη διάρκεια μιας εκτρώσεως. Το άρθρο εχαρακτήριζε αυτή την καταδίκη «εσφαλμένη» και «σχεδόν απίστευτη.» Επεκαλείτο την αρμοδιότητα των ενόρκων ν’ αποφανθούν πότε αρχίζει η ανθρώπινη ζωή, διότι ελέγετο ότι η απόφασίς τους είχε επηρεασθή από μια φωτογραφία του εμβρύου που έμοιαζε με βρέφος.»
Προφανώς το «φρικτό θέαμα» των εκατοντάδων χιλιάδων αγέννητων βρεφών, που με την έκτρωσι τούς αφαιρείται το δικαίωμα να ζήσουν, δεν επηρεάζει τους αρθρογράφους τόσο πολύ όσο το θέαμα των νεκρών πουλιών.—Συγκρίνατε με το Λουκάς 12:6, 7.
Πολυγαμία για τους Χριστιανούς;
● Με τον τίτλο «Η Πολυγαμία Είναι ο Αφρικανικός Τρόπος Ζωής» η έκδοσις «Σάντεη Τάιμς» του Λάγος της Νιγηρίας εδημοσίευσε ένα άρθρο του ιερέως Ν.Σ.Σ. Ίγουι. Τονίζοντας την ανάγκη για μια προοδευτική εκκλησία, αυτός ο ιερεύς είπε ότι «η εκκλησία πρέπει ν’ αγωνίζεται σαν να πρόκειται για πολιτική και πρακτική εφαρμογή, να μη βάζη ποτέ το παλιό κρασί σε καινούργιους ασκούς. Αυτό αντιστρέφει τα πιο λογικά λόγια του Ιησού που είπε ότι «δεν βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς» (τον παλαιά καιρό οι ασκοί κατασκευάζονταν από δέρμα που στέγνωνε και εξηραίνετο με το πέρασμα του χρόνου κι έτσι δεν μπορούσαν να φουσκώσουν για να κρατήσουν το καινούργιο κρασί). (Ματθ. 9:17) Μολονότι δεν εξήγησε αυτή την αντιστροφή, ο ιερεύς είπε ότι κατά τη γνώμη του η εκκλησία πρέπει να προσαρμόζη τις διδασκαλίες της σύμφωνα με τον τοπικό πολιτισμό. Σχετικά με την πολυγαμία, που είναι συνήθης στην Αφρική, είπε: «Η πολυγαμία, σαν μια σημαντική πλευρά του πολιτισμού μας, δεν μπορεί να καταδικασθή χωρίς να εξετασθή. Η ιδέα της . . . πολυγαμίας αξίζει να μελετηθή προσεκτικά και να εξετασθή από τη Χριστιανοσύνη, διότι είναι ένας από τους έντιμους θεσμούς του πολιτισμού μας.»
Πριν από δεκαεννέα αιώνες, ο Ιησούς Χριστός είπε ότι ο Θεός είχε από την αρχή ως σκοπό να είναι ο άνδρας και η σύζυγός του, μόνον αυτοί οι δύο, ‘μία σάρκα,’ χωρίς να παρεμβάλλεται κανένας άλλος μεταξύ των. (Ματθ. 19:4-6) Ο Παύλος, ένας απόστολος του Χριστού, είπε ότι κάθε άνδρας που υπηρετεί σε υπεύθυνη θέσι μέσα στη Χριστιανική εκκλησία πρέπει να είναι «μιας γυναικός ανήρ,» σαν ένα παράδειγμα για όλο το ποίμνιο. (1 Τιμ. 3:1, 2, 12) Εν τούτοις, όχι μόνον οι καθολικές, αλλ’ επίσης και πολλές εκκλησίες Διαμαρτυρομένων επιτρέπουν την πολυγαμία για τα μέλη των που ζουν στην Αφρική. Προφανώς θεωρούν τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής σαν «παλαιό οίνο, κατάλληλο για τους καινούργιους ασκούς των.»