Ό,τι Άλλο κι’ αν Κάνετε—Κηρύττετε!

«Υπάγοντες κηρύττετε»—Ματθ. 10:7

1. Γιατί είναι πολύ ουσιώδες να γίνη σ’ αυτόν τον καιρό το κήρυγμα των αγαθών νέων, και ποιο ερώτημα εγείρεται ως προς το κήρυγμα;

ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩΜΕ γύρω μας τις ταραχώδεις συνθήκες του κόσμου, την αύξησι του εγκλήματος, την αναταραχή μεταξύ των νέων, τη δυστυχία μεταξύ των οικογενειών, με οδύνη διαπιστώνομε ότι η πλειονότης της ανθρωπότητος έχει ανάγκη να πληροφορηθή για τα αγαθά νέα που ανέγραψε ο Ιεχωβά στον Λόγο του, την Αγία Γραφή. Εν τούτοις, το ερώτημα που είχε τεθή πριν από δεκαεννέα αιώνες αντηχεί και σήμερα ακόμη: «Πώς θέλουσιν ακούσει, χωρίς να υπάρχη ο κηρύττων;» (Ρωμ. 10:14) Όταν διαβάζετε αυτές τις θεόπνευστες λέξεις στις Άγιες Γραφές, ποιον νομίζετε ότι εννοεί ως κήρυκα; Μήπως νομίζετε ότι αυτό εφαρμόζεται στους κληρικούς ή σε άλλους που έχουν ειδική μόρφωσι ή ικανότητα;

2. Ποιο καλό παράδειγμα έδωσαν οι πρώτοι Χριστιανοί, και περιορίζεται το κήρυγμα σε μια ειδική τάξι ανθρώπων;

² Ο καθένας από τους πρώτους Χριστιανούς ησθάνετο ότι περιελαμβάνετο προσωπικά στην απάντησι του ερωτήματος αυτού, και γι’ αυτό ο καθένας τους έγινε ένας κήρυξ. Άσχετα με το γεγονός ότι μερικοί ήσαν άνθρωποι «αγράμματοι και ιδιώται,» όλοι εγνώριζαν κάτι για «το ευαγγέλιον,» για τα αγαθά νέα, και είχαν μια φλογερή επιθυμία να τα μεταδώσουν σε κάποιον, σε οποιονδήποτε με τον οποίον θα ήρχοντο σε επαφή. (Πράξ. 4:13) Το βιβλίο Η Ιστορία της Χριστιανικής Θρησκείας και της Εκκλησίας, στους Τρεις Πρώτους Αιώνας (Νέα Υόρκη· 1848, υπό Δρος Αουγκούστ Νεάντερ, μεταφρασμένο στην Αγγλική από τη Γερμανική από τον Χένρυ Τζων Ροζ, σελίς 41) έλεγε τα εξής: «Ο Κέλσος, πρώτος συγγραφεύς εναντίον της Χριστιανοσύνης, εχλεύαζε το ότι εργάται, υποδηματοποιοί, γεωργοί, οι πιο απληροφόρητοι και γελοίοι άνθρωποι, ήσαν ζηλωταί κήρυκες του ευαγγελίου.» Ώστε, το κήρυγμα στην πρώτη Χριστιανοσύνη δεν περιωρίζετο σε μια ειδική τάξι, αλλά όλοι οι Χριστιανοί ησθάνοντο την υποχρέωσι να είναι κήρυκες. Θα είναι ενδιαφέρον ν’ αναλύσωμε το πώς περισσότεροι από ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες άνθρωποι απ’ όλες τις βαθμίδες της ζωής, από κάθε επίπεδο μορφώσεως και με ποικιλία ικανοτήτων έγιναν κήρυκες των αγαθών νέων σήμερα.—1 Κορ. 1:26-29.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΚΗΡΥΞ

3. Τι αλλαγές έχουν γίνει στη ζωή πολλών ανθρώπων λόγω του έργου του κηρύγματος;

³ Ομιλούμε εδώ για τους Χριστιανούς εκείνους κήρυκες που είναι γνωστοί σε όλον τον κόσμο σήμερα ως μάρτυρες του Ιεχωβά. Πολλοί απ’ αυτούς, προτού μάθουν για το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού, είχαν παρασυρθή σε χρήσι ναρκωτικών, σε μέθη και σε άλλους εξευτελιστικούς τρόπους ζωής. Άλλοι είχαν επιδοθή σε εμπορικές επιχειρήσεις και ήσαν όλο έντασι και ανησυχία λόγω της ασταθείας της οικονομίας και της επιδιώξεως οικονομικής ασφαλείας. Άλλοι περνούσαν μια ανιαρή ζωή, χωρίς κανένα προσανατολισμό και συνεχώς ρωτούσαν: «Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής; Αυτό είναι όλο στη ζωή;» Όλοι αυτοί άλλαξαν, επειδή κάποιος είχε αρκετή αγάπη για τον πλησίον του να τους κηρύξη τον Λόγο του Θεού. Μια άσκοπη, ταραγμένη ύπαρξις απέκτησε σκοπό. Η απογοήτευσις και η ανησυχία υπεχώρησαν εμπρός στην ελπίδα. Τώρα που βρήκαν το νόημα της ζωής, έχουν διάθεσι να ζουν.—1 Κορ. 6:9-11.

4, 5. (α) Ποια κατάστασις της ανθρωπότητος υποκινεί τους Χριστιανούς να συμμερίζωνται τ’ αγαθά νέα με τους άλλους; (β) Πώς η αγάπη για τον Θεό επηρεάζει την υποχρέωσί μας να κηρύττωμε;

⁴ Είσθε σεις ένας από εκείνους που ωφελήθηκαν έτσι; Πώς σας έκαμε αυτό να αισθάνεσθε; Εν πρώτοις, χωρίς αμφιβολία θα αισθάνεσθε κάποια υποχρέωσι, μια υποχρέωσι να βοηθήσετε κάποιον άλλον με τον ίδιο τρόπο που έχουν βοηθήσει και σας. Αλλά και περισσότερο από το αίσθημα ενός σκληρού, ψυχρού καθήκοντος, δεν συγκινείται η καρδιά σας; Βλέπετε τόσους ανθρώπους στην ίδια κατάστασι που ήσαστε και σεις άλλοτε, και ασφαλώς αισθάνεσθε και σεις το ίδιο όπως και ο Ιησούς για τους ανθρώπους των ημερών του: «Ιδών δε τους όχλους εσπλαγχνίσθη δι’ αυτούς, διότι ήσαν εκλελυμένοι και εσκορπισμένοι ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα.» (Ματθ. 9:36) Οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά υποκινούνται από τέτοια συμπάθεια για να θέλουν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα σήμερα.—1 Ιωάν. 3:16· 4:11.

⁵ Και περισσότερο από την αγάπη για τον πλησίον, είναι η αγάπη για τον Θεό που υποκινεί τους αληθινούς Χριστιανούς να κηρύττουν τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού. Πραγματικά ο Θεός διά του Υιού του παρήγγειλε σ’ αυτούς να το κάνουν αυτό. (Ματθ. 24:14· Πράξ. 10:42) Όλοι όσοι αγαπούν αληθινά τον Θεό κηρύττουν. Δεν μπορούμε να πληρώσωμε ένα «κήρυκα» να κηρύττη για μας όπως δεν μπορούμε να πληρώσωμε κάποιον για να ζη μια καλή, καθαρή και δίκαιη ζωή στη θέσι μας ενώ εμείς παρακούομε τους ηθικούς νόμους του Θεού. Ο καθένας πρέπει να βαστάση το δικό του φορτίον ευθύνης. Δεν υπάρχει αντικαταστάτης για το προσωπικό μας κήρυγμα. Πρόκειται για μια ουσιώδη εκδήλωσι της αγάπης μας για τον Θεό.—1 Ιωάν. 5:3· Γαλ. 6:5.

6. Πώς πρέπει να θεωρούμε το προνόμιό μας να κηρύττωμε, και ποια είναι η ωφέλεια για μας;

⁶ Το να τηρούμε τις εντολές του Θεού εν σχέσει με το κήρυγμα, ή οτιδήποτε άλλο, δεν είναι φορτικό πράγμα. Το να τρώμε, να πίνωμε, να κοιμούμεθα και ν’ αναπνέωμε δεν είναι φορτικά πράγματα, και ωστόσο η υπακοή σ’ αυτούς τους φυσικούς νόμους του Θεού είναι ζωτική, διότι η ζωή μας εξαρτάται απ’ αυτή. Σ’ ένα Χριστιανό το να κηρύττη είναι εξίσου ζωτικό. Είναι κάτι που πρέπει να το κάμωμε, και τι ευχαρίστησι μας φέρνει! Τι ικανοποίησι, ευχαρίστησι και χαρά έχομε ύστερ’ από μια περίοδο κηρύγματος! Το να γνωρίζωμε ότι μπορούμε να κάμωμε ό,τι έκανε και ο Χριστός Ιησούς και ό,τι παρήγγειλε ο Θεός για τις ημέρες μας φέρνει ένα εσωτερικό αίσθημα ειρήνης και ευχαριστήσεως που δεν έχει το όμοιόν του. Και το να σκεφθήτε ότι, έστω και αν δεν το γνωρίζετε, έχει σπαρθή ένας σπόρος που είναι πιθανόν να ανοίξη το δρόμο για κάποιον άλλον να μάθη την αλήθεια—τι χαρά φέρνει αυτό! Το πιστό κήρυγμα επίσης συντελεί σε μια καθαρή συνείδησι, που αποτελεί ένα παράγοντα μεγάλης αξίας στην τωρινή μας ευτυχία και ειρήνη διανοίας.

7. Τι μπορεί να εμποδίζη κάποιον να κηρύττη, και ποια θετική άποψις απαιτείται;

⁷ Μεταξύ εκείνων που μετέχουν ενεργώς στο έργο του κηρύγματος σήμερα είναι και άτομα περιωρισμένης μορφώσεως, με φυσικά κωλύματα και άλλα προβλήματα που μερικοί θα τα θεωρούσαν ως εμπόδια, κι’ εν τούτοις δεν επέτρεψαν σ’ αυτά τα πράγματα να τους σταματήσουν από το να υπακούσουν στον Θεό και να δείξουν αγάπη για τον πλησίον των. Μια μάρτυς του Ιεχωβά που κατοικούσε σε μια αγροτική κοινότητα σε όλη της τη ζωή ήταν τόσο συνεσταλμένη και δειλή ώστε δεν μπορούσε ακόμη και τα ψώνια της να κάμη από τον παντοπώλη, επειδή εφοβείτο να συναντά ανθρώπους. Ήταν στα πενήντα της χρόνια όταν έμαθε την αλήθεια της Αγίας Γραφής. Τώρα πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι λέγοντας σε εντελώς ξένους ανθρώπους για τα αγαθά νέα που έχει μάθει. Αυτό της είναι τώρα ένα φυσικό πράγμα. Αν αγαπούμε τον Θεό και τον πλησίον μας, αν λησμονούμε τις ικανότητες μας από ανθρώπινη άποψι και απλώς εμπιστευόμεθα στον Θεό, μπορούμε να γίνωμε κήρυκες των αγαθών νέων και ν’ απολαμβάνωμε μια επιτυχή διακονία.—2 Κορ. 3:5· Φιλιππ. 4:13.

8. Ποια ιδιότης χρειάζεται για να κηρύττωμε, και γιατί;

⁸ Φυσικά, απαιτείται πραγματική πίστις για να μιλούμε με θάρρος για την αλήθεια από τον Λόγο του Θεού, διότι, μολονότι πρόκειται για το ευαγγέλιον, αυτό είναι αντιπαθητικό σε πολλούς. Αυτό το άγγελμα συχνά απαιτεί δραστικές αλλαγές στον τρόπο ζωής του ανθρώπου, και πολλοί δεν θέλουν ν’ αλλάξουν τον πατροπαράδοτο τρόπο διαβιώσεως. Μπορεί να χλευάζουν το άγγελμα ή να είναι αδιάφοροι. Χωρίς πίστι ίσως θα επαύαμε να μιλούμε. Εν τούτοις, οι αληθινοί Χριστιανοί υποκινούνται από την ίδια πίστι που υποκινούσε τον απόστολο Παύλο, ο οποίος έγραψε: «Έχοντες δε το αυτό πνεύμα της πίστεως, κατά το γεγραμμένον, ‘Επίστευσα, διό ελάλησα’.» (2 Κορ. 4:13) Οι αληθινοί Χριστιανοί πρέπει να προσέχουν να μη παραμελούν ποτέ τους πολλούς τρόπους που έχουν στη διάθεσί τους να τηρούν την πίστι των ισχυρή, κατανοώντας ότι η εξασθένησις της πίστεως θα προξενήση παύσι στη δράσι του κηρύγματός των.

9. Πώς είναι ζήτημα καρδιάς το να υπηρετούμε κατάλληλα τον Ιεχωβά;

⁹ Είδαμε λοιπόν ότι η κοσμική μόρφωσις και η φυσική ικανότης δεν αποτελούν προϋποθέσεις για να γίνη κανείς κήρυξ· αντιθέτως, πρέπει κανείς να έχη αγάπη για τον Θεόν, αγάπη για τον πλησίον του και πραγματική πίστι βασισμένη στην ακριβή γνώσι του Λόγου του Θεού. Αλλά τώρα εγείρονται τα ερωτήματα: «Σε ποιους να κηρύττωμε, πότε, που και πώς;» Το κλειδί σ’ αυτά τα ερωτήματα το δείχνει ο απόστολος Παύλος, που έγραψε μια επιστολή σε μερικούς Χριστιανούς κήρυκας στη Ρώμη. Τους είπε: «Υπηκούσατε εκ καρδίας.» (Ρωμ. 6:17) Ναι, η καρδιά είναι το κλειδί του ζητήματος. Γι’ αυτόν το λόγο ο Παύλος δεν χρειάσθηκε να τους δώση πολλές ειδικές οδηγίες για το πότε, που και πώς έπρεπε να κηρύττουν. Το ίδιο και σήμερα, αν θέλωμε να κάνωμε απλώς ό,τι μας υποκινεί η καρδιά μας να κάνωμε, θ’ αρχίσωμε να μιλούμε σε κάποιον για τα όσα μαθαίνομε από την Αγία Γραφή, κι έτσι θα γίνωμε κήρυκες του ευαγγελίου των αγαθών νέων.

ΝΑ ΦΘΑΣΩΜΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

10. Ποια αποτελεσματική και ανώτερη μέθοδο επαφής με τους ανθρώπους χρησιμοποιούσαν οι πρώτοι Χριστιανοί;

¹⁰ Ως κήρυκες του ευαγγελίου, πρέπει να επιθυμούμε να φθάσωμε σε όλους όσοι θα ακούσουν. Στις ημέρες των αποστόλων όλοι οι Χριστιανοί, νέοι και γέροι, πλούσιοι και φτωχοί, αγρόται και αστοί, εκήρυτταν τα αγαθά νέα. Εκείνοι που ακολουθούσαν τα ίχνη του Χριστού οτιδήποτε και αν εγνώριζαν για τον Ιησού, τη διακονία του, τον θάνατο και την ανάστασί του, το έλεγαν στους άλλους. Πραγματικά, χρησιμοποιούσαν κάθε τρόπο που ήταν στη διάθεσί τους για να μεταδώσουν αυτό το άγγελμα της αιωνίου ζωής σ’ εκείνους που ήσαν ολόγυρα τους. Εκήρυτταν στους αγρούς, στις πόλεις, στις αγορές, στα σπίτια και παντού όπου εύρισκαν ένα ευήκοο αυτί. Δεν εκρύβοντο μέσα σ’ ένα μοναστήρι, ούτε περίμεναν κάποιον προγραμματισμένο καιρό για να κηρύξουν σε μια ωρισμένη μέρα, όπως κάνουν οι κληρικοί σήμερα. Οι πρώτοι Χριστιανοί υπεκινούντο από την καρδιά να γνωστοποιούν το ευαγγέλιο κάτω απ’ όλες τις συνθήκες. Λέγεται για τον απόστολο Παύλο: «Διελέγετο λοιπόν εν τη συναγωγή μετά των Ιουδαίων, και μετά των θεοσεβών, και εν τη αγορά καθ’ εκάστην ημέραν μετά των τυχόντων.» (Πράξ. 17:17) Ομοίως και σήμερα, η αγάπη για τους ανθρώπους θα μας βοηθήση να είμεθα άγρυπνοι στις πολλές ευκαιρίες που έχομε για να κηρύξωμε σ’ αυτούς.—Μάρκ. 1:39· 6:56 ·Λουκ. 8:1 ·13:26· Ιωάν. 18:20.

11. Για ποια μέθοδο κηρύγματος στους ανθρώπους φημίζονται οι μάρτυρες του Ιεχωβά σε όλον τον κόσμο;

¹¹ Οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά κάνουν καλή χρήσι της μεθόδου κηρύγματος από σπίτι σε σπίτι. Ομαδικά ή και ως άτομα, σε οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδος και σχεδόν σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, οι μάρτυρες του Ιεχωβά μετέχουν σ’ αυτή τη μορφή της διακονίας των. Όταν οι άνθρωποι απουσιάζουν από τα σπίτια τους φροντίζουν να κρατούν σημείωσι της διευθύνσεώς των και καταβάλλουν κατόπιν προσπάθεια να βρουν κάθε οικοδεσπότη. Εκεί όπου παρατηρείται ενδιαφέρον για την Αγία Γραφή, γίνονται επανεπισκέψεις και, αν είναι δυνατόν, καταρτίζεται ένα πρόγραμμα οικιακής Γραφικής μελέτης.

12. Ποιοι άλλοι προσκαλούνται να παρακολουθήσουν τις Γραφικές μελέτες;

¹² Όταν διεξάγουν Γραφικές μελέτες στα σπίτια ενδιαφερομένων ατόμων, επωφελούνται από την ευκαιρία να προσκαλέσουν και άλλα μέλη της οικογενείας να λάβουν μέρος. Ίσως να υπάρχη ένας επισκέπτης στο σπίτι και γι’ αυτό αντί να καθυστερούν τη συμμελέτη ώσπου ν’ αναχωρήση ο επισκέπτης, τον προσκαλούν να παρακαθήση στη συμμελέτη. Σε πολλές περιπτώσεις οι επισκέπται αναμένουν να προσκληθούν ή ενδιαφέρονται σε ό,τι γίνεται, και γι’ αυτό γίνεται δεκτή η πρόσκλησις.

13. (α) Τι πλεονέκτημα έχομε κηρύττοντας σε γνωστούς και συγγενείς; (β) Γιατί είναι ουσιώδης η ευγένεια για να παρουσιάσωμε αποτελεσματικά τα αγαθά νέα σ’ αυτούς;

¹³ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά γνωρίζουν ότι αν έχουν πάντοτε μαζί τους μερικά έντυπα της Αγίας Γραφής, και αν είναι άγρυπνοι και με θάρρος αλλά και με ευγένεια αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία, πολλές ακόμη ευκαιρίες είναι στη διάθεσί τους για να μεταδώσουν το ευαγγέλιον. Λόγου χάριν, έχομε γνωστούς και συγγενείς τους οποίους μπορεί να συναντούμε κατά καιρούς, και συχνά αυτοί με πιο πολλή προθυμία θ’ ακούσουν εμάς παρά έναν ξένο. Φυσικά, σε τέτοιες περιστάσεις υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να μιλούμε σ’ αυτούς πολύ έντονα και να προσπαθούμε να τους πούμε πάρα πολλά πράγματα σε μια μόνο φορά. Μολονότι μπορεί να τους ξέρωμε καλά, δεν είναι συνετό πράγμα να γινώμεθα φορτικοί ώστε να κλείσωμε τη διάνοιά τους στο άγγελμα. Πρέπει να είμεθα τόσο ευγενικοί και διακριτικοί μαζί τους όσο και με τους ξένους που συναντούμε από σπίτι σε σπίτι. Μπορούμε ν’ αρχίζωμε με λίγα πράγματα των θετικών απόψεων του ευαγγελίου. Αν η πρώτη ανταπόκρισις είναι ψυχρή, δεν είναι ανάγκη ν’ απομονωθούμε απ’ αυτούς, αλλά, μάλλον, να προσπαθήσουμε να διατηρήσωμε ανοιχτές τις γραμμές επικοινωνίας για να μπορέση να δοθή περαιτέρω μαρτυρία σε κάποιον μελλοντικό χρόνο. Με το στοργικό ενδιαφέρον των φίλων και συγγενών πολλοί μπόρεσαν να μάθουν τα αγαθά νέα.

14. Μπορούμε ευσυνείδητα να κηρύττωμε στον τόπο της εργασίας μας; Εξηγήστε;

¹⁴ Στον τόπο της εργασίας μας συχνά παρουσιάζονται ευκαιρίες που μπορούμε να παρουσιάσωμε το άγγελμα της βασιλείας. Λόγου χάριν, την ώρα του γεύματος ο Χριστιανός Μάρτυς μπορεί να λάβη την ευκαιρία να διαβάση κάτι από τη Γραφή. Μπορεί ν’ αναλάβη την πρωτοβουλία ν’ αρχίση μια συνομιλία μ’ έναν συνεργάτη και να αναφέρη ένα ενδιαφέρον εδάφιο της Γραφής, όπως λόγου χάριν τον Ψαλμό 37:10, 11, που λέγει ότι σε λίγον καιρό οι ασεβείς θα εξαφανισθούν και οι πράοι θα ζουν στη γη με ειρήνη. Ερωτήματα όπως αυτά, «Φαντάζεσθε ότι θα δήτε ποτέ αυτή την ημέρα;» ή, «Θα θέλατε σεις και η οικογένειά σας να ζήτε εκείνον τον καιρό;» μπορούν εύκολα να κατευθύνουν τη συνομιλία στην ελπίδα της Βασιλείας. Φυσικά, δεν πρέπει να κάνωμε αυτό το κήρυγμα όταν εργαζώμεθα στην κοσμική εργασία μας, αλλά πρέπει να κατανοήσωμε ότι το παράδειγμά μας ως καλού εργάτου είναι πολύ σπουδαίο.

15, 16. (α) Πώς μπορούμε να κάνωμε το κήρυγμα στο ταξίδι; (6) Τι ευκαιρίες έχομε να κηρύξωμε στα σπίτια μας;

¹⁵ Άλλες ευκαιρίες για να συμμεριζώμεθα τα αγαθά νέα με άλλους παρουσιάζονται στα ταξίδια. Οι διευθυνταί ξενοδοχείων και πανδοχείων, όσοι έχουν σταθμούς βενζίνης, και όσοι εργάζονται σε εστιατόρια χρειάζονται όλοι αυτό που έχετε—τα αγαθά νέα. Ταξιδεύοντας σε μια Χριστιανική συνέλευσι θα μπορούσε κανείς εύκολα να εξηγήση τον σκοπό του ταξιδίου, ίσως και ν’ αφήση αντίτυπα των περιοδικών Σκοπιά και Ξύπνα! ή, αν είναι δυνατόν, ένα βιβλίο, όπως Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή. Ταξιδεύοντας με δημόσια μέσα μεταφοράς θα μπορούσε κανείς να διαβάση μερικά Χριστιανικά έντυπα. Συχνά εκείνος που κάθεται δίπλα σας θα δείξη κάποιο ενδιαφέρον. Ή μπορείτε να προσφέρετε στον διπλανό σας κάτι να διαβάση στη διάρκεια του ταξιδιού. Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει το ευαγγέλιον μ’ αυτόν τον τρόπο. Φυσικά, απαιτείται κάποια πρωτοβουλία και προετοιμασία για να χρησιμοποιήσετε αυτές τις ευκαιρίες να κηρύξετε και να διαδώσετε τα Χριστιανικά έντυπα.—Ιωάν. 4:6, 7, 13, 14.

¹⁶ Πωληταί μπορεί να σας επισκέπτωνται στο σπίτι κατά καιρούς. Μπορείτε να θέσετε ένα ερώτημα όπως αυτό, «Μήπως κανείς σας παίρνει κατά λάθος για ένα μάρτυρα του Ιεχωβά;» Έτσι μπορεί ν’ αρχίση μια συνομιλία που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθή για να κηρύξετε τα αγαθά νέα. Σε άλλους που σας επισκέπτονται μπορεί ομοίως να δοθή μια ευκαιρία να μάθουν την αλήθεια. Θα μπορούσαμε να ρωτήσωμε, «Νομίζετε πως θα ιδούμε ποτέ ειρήνη;» ή, «Γιατί νομίζετε ότι γίνονται τόσο πολλά εγκλήματα;»

17. Παιδιά του σχολείου, γιατί είναι εξαίρετες οι ευκαιρίες σας να κηρύττετε στο σχολείο;

¹⁷ Σε πολλές χώρες νεαροί στο σχολείο έχουν μια εξαίρετη ευκαιρία να διαδώσουν τα αγαθά νέα σ’ ένα ακροατήριο που είναι σχεδόν στη διάθεσί τους. Έχουν ένα αγρό που είναι σχετικά άθικτος, κι’ έναν αγρό όπου συχνά βρίσκονται ανοιχτές διάνοιες. Είτε μελετάτε για το μέλλον, είτε για το παρελθόν, είτε για το παρόν, η Αγία Γραφή έχει κάτι να πη που κατά καιρούς μπορεί να συνδεθή με τα μαθήματα της τάξεως και με συνομιλίες κατ’ ιδίαν. Τα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά καλύπτουν μια ευρεία κλίμακα θεμάτων, και αν είσθε άγρυπνοι, οι διδάσκαλοι όσο και οι μαθηταί μπορούν να μάθουν έτσι για τα αγαθά νέα.

18. Πώς είναι δυνατόν στους σωματικώς ελλατωματικούς να μετέχουν στο έργο του κηρύγματος, και ποιος κάνει επιτυχείς τις προσπάθειές μας;

¹⁸ Μπορεί να είναι μια μεγαλύτερη δυσχέρεια για κείνους που είναι ασθενείς, ή σωματικώς ελαττωματικοί για να παρουσιάσουν τα αγαθά νέα· εν τούτοις, κι’ αυτοί μετέχουν στο ίδιο προνόμιο ως κήρυκες όπως κάνουν οι Χριστιανοί αδελφοί των. Πολλοί απ’ αυτούς γράφουν επιστολές, χρησιμοποιούν το τηλέφωνο, και ποτέ δεν παραβλέπουν μια ευκαιρία να μιλήσουν σ’ έναν επισκέπτη για τις θείες υποσχέσεις. Αν είναι σε νοσοκομεία, οι άλλοι ασθενείς οι νοσοκόμοι, και οι γιατροί μπορούν όλοι ευγενικά ν’ ακούσουν για το ευαγγέλιον. Οι Μάρτυρες που είναι έτσι περιωρισμένοι μπορεί να μη βλέπουν πάντοτε τα άμεσα αποτελέσματα, και ωστόσο το φύτευμα και το πότισμα που κάνουν συμβάλλει με τον ίδιο τρόπο στο έργο του κηρύγματος όπως και εκείνο των Χριστιανών αδελφών των. Όλοι τους πρέπει να βασίζωνται στον Θεό να κάμη την αύξησι. Και πάντοτε να γνωρίζετε ότι, όποιος και αν είναι αυτός που ακούει, εμείς κάνομε εκείνο που μας λέγει ο Θεός να κάμωμε. Είμεθα πιστοί.—1 Κορ. 3:6, 7.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

19, 20. (α) Είναι δυνατόν να αινήται ο Ιεχωβά χωρίς να λέγεται καμμιά λέξις; Γιατί απαντάτε έτσι; (β) Πώς μπορούμε εμείς στη δική μας γειτονιά να αινούμε τον Ιεχωβά με τη διαγωγή μας;

¹⁹ Οι άνθρωποι πολλά μπορούν να μάθουν για το ευαγγέλιον από μας και χωρίς μάλιστα να τους πούμε ούτε λέξι. Ο Ψαλμός 19:1-3 τονίζει πώς είναι δυνατόν αυτό. Τα εδάφια ένα και δύο λέγουν: «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού. Η ημέρα προς την ημέραν λαλεί λόγον, και η νυξ προς την νύκτα αναγγέλλει γνώσιν.» Με αυτά φαίνεται σαν να μιλούν κατά γράμμα οι ουρανοί για τον Θεόν, αλλ’ όπως λέγει το τρίτο εδάφιο: «Δεν είναι λαλιά, ούτε λόγοι· ούτε φωνή εκ μέρους των ακούεται.» ΜΝΚ.

²⁰ Η άφωνη μαρτυρία των ουρανών λέγει πάρα πολλά για το μεγαλείο του Δημιουργού μας και, ομοίως, το καλό μας παράδειγμα στην κοινότητα πολλά μπορεί να κάμη για ν’ αυξήση το έργο του κηρύγματος. Αυτή η πλευρά της διαδόσεως των αγαθών νέων δεν πρέπει να παραβλέπεται. Οι γείτονές μας μπορεί να μη είναι ομόπιστοί μας, αλλά είναι συνάνθρωποι και άξιοι καταλλήλου υπολήψεως. Μια φιλάγαθη λέξις ή ένα ευχάριστο μειδίαμα σημαίνουν πολλά. Σε καιρό ανάγκης ίσως και να μπορούμε να τους παράσχωμε κάποια βοήθεια, όπως και ο Ιησούς έδειξε ανθρώπινη συμπάθεια στους ενδεείς των ημερών του. Το γνήσιο ενδιαφέρον μας στον καιρό που έχουν ανάγκη μπορεί να τους κάμη να προσέξουν ότι υπάρχει ένας λαός στη γη που ακολουθεί τη συμβουλή του Ιησού: «Πάντα όσα αν θέλητε να κάμνωσιν εις εσάς οι άνθρωποι, ούτω και σεις κάμνετε εις αυτούς.» (Ματθ. 7:12) Εκτός από την ανθρώπινη καλοσύνη μας, αυτοί μπορεί να προσέξουν ότι είμεθα ιδιαίτερα σεμνοί και καθαροί στο σπίτι. Μπορεί να παρατηρήσουν ότι συνεργαζόμεθα ως οικογένεια και ότι είμεθα πάντοτε ευτυχείς. Στον τόπο της εργασίας μας η εφαρμογή των Βιβλικών αρχών μας κάνει να διακρινώμεθα ως έντιμοι και ευσυνείδητοι εργάται. Καθώς περνούμε την καθημερινή μας ζωή, σιωπηλά κηρύττομε στους ανθρώπους της κοινότητός μας. Τώρα, όταν εμείς ή ένας από τους Χριστιανούς αδελφούς μας επισκέπτεται τα σπίτια της περιοχής με το άγγελμα της Χριστιανικής ελπίδος, η ανταπόκρισις που γίνεται αποτελεί σε κάποιο βαθμό μια αντανάκλασι του παραδείγματος που έχει δοθή. Τι έχετε κάμει προσφάτως για ένα γείτονα που θα τον έκανε ν’ ακούση τον επόμενο μάρτυρα του Ιεχωβά που θα πάη στη πόρτα του;—Γαλ. 6:10· Μάρκ. 10:13-16.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

21. Ποια θετική απόδειξις υπάρχει για ν’ αποδείξωμε ότι ο Ιεχωβά ευλογεί το κήρυγμα του λαού του;

²¹ Μπορεί να διαβάσωμε το Βιβλίο του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά και να σημειώσωμε ότι δεκάδες χιλιάδων άνθρωποι κάθε χρόνο ανταποκρίνονται στο έργο του κηρύγματος, και μπορεί να διερωτηθούμε, «Γιατί εμείς δεν βλέπομε ταχύτερη αύξησι στην εκκλησία μας;» Αλλ’ αν εξετάσετε τα πράγματα, τι βρίσκετε; Ανατρέξτε σε πέντε, δέκα ή είκοσι χρόνια πίσω. Δεν υπάρχουν τώρα περισσότερες εκκλησίες, περισσότεροι κήρυκες των αγαθών νέων στην περιοχή σας απ’ όσοι ήσαν τότε; Δεν επισκέπτεσθε τους ανθρώπους στη διακονία πιο συχνά τώρα; Πρέπει να υπομένωμε όπως ο γεωργός. Μπορεί να μη προσέχωμε την αύξησι από μέρα σε μέρα, αλλά η αύξησις γίνεται. Ως οργάνωσις ευλογούμεθα, και έχει αληθεύσει στον λαό του Ιεχωβά όπως προεφήτευσε ο Ησαΐας: «Το ελάχιστον θέλει γίνει χίλια· και το ολιγοστόν, ισχυρόν έθνος. Εγώ ο Ιεχωβά θέλω επιταχύνει τούτο κατά τον καιρόν αυτού.»—Ησ. 60:22· Ιακ. 5:7, 8.

22. Εξηγήστε γιατί δεν πρέπει ν’ αποθαρρυνώμεθα αν μετά το κήρυγμά μας δεν μπορούμε να δείξωμε άμεσα μια ‘συστατική επιστολή.’

²² Αλλά τι γίνεται μ’ εμάς ως άτομα; Μήπως το γεγονός ότι δεν μπορούμε να δείξωμε κάποιον μέσα στην εκκλησία και να πούμε ότι εμείς προσωπικά χρησιμοποιηθήκαμε για να βοηθήσωμε αυτό το άτομο να μπη στον δρόμο της αληθείας σημαίνει ότι ο Θεός δεν ευλογεί τη διακονία μας; Όχι! Αλήθεια, πόσοι από μας μπορούμε να δείξωμε κάποιον και να πούμε ότι τον φέραμε στον δρόμο της αληθείας; Στην πραγματικότητα απαιτούνται οι προσπάθειες όλων των αδελφών στην καλλιέργεια του αγρού με το πιστό τους κήρυγμα και με το καλό τους παράδειγμα στην κοινότητα και, τελικά, ο Ιεχωβά είναι εκείνος που φέρνει την αύξησι. Ποιος ξέρει πόσους ανθρώπους μπορεί να έχετε βοηθήσει να μάθουν τα αγαθά νέα; Ίσως να ήταν το καλό σας παράδειγμα, ή η επίσκεψίς σας στην πόρτα τους ή η επιστολή που τους εγράψατε εκείνο που αρχικά ήγειρε το ενδιαφέρον των. Κάποιος άλλος μπορεί να έχη διεξαγάγει τη Γραφική μελέτη για να προαγάγη το ενδιαφέρον και τη γνώσι των, αλλά και σεις μετέχετε σ’ αυτή τη ‘συστατική επιστολή.’ Πραγματικά, όλος ο λαός του Θεού μπορεί να δείξη εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπους που έχουν βαπτισθή ως Χριστιανοί στα πρόσφατα χρόνια ως απόδειξιν του ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι επαρκώς ικανοί για να είναι διάκονοι.—1 Κορ. 3:7· 2 Κορ. 3:1-6.

23. Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά δίνουν στο έργο του κηρύγματος τόσο μεγάλη προτεραιότητα στη ζωή τους, και ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας των στο κήρυγμα;

²³ Είδαμε ότι είναι εντολή του Θεού να κηρύττουν όλοι οι Χριστιανοί, άσχετα με την ηλικία, το φύλον ή το μορφωτικό τους επίπεδο. Έχει παρατηρηθή επίσης ότι η επιτυχία μας να κηρύττωμε εξαρτάται από τον βαθμό της αγάπης μας για τον Θεό, το ποιόν της πίστεώς μας και το βάθος της αγάπης μας για τον συνάνθρωπό μας. Έχομε επίσης παρατηρήσει ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες ανοιχτές για κήρυγμα και ότι δεν πρέπει ν’ αποθαρρύνεται κανείς αν τ’ αποτελέσματα δεν εμφανίζωνται αμέσως. Η εγκαρτέρησίς μας και το πιστό μας παράδειγμα στην κοινότητα θ’ αποδώσουν καρπούς. Τ’ αποτελέσματα του κηρύγματος που έγινε από τους μάρτυρας του Ιεχωβά στα περασμένα χρόνια απετέλεσαν μια ενθάρρυνσι σ’ αυτούς και τιμή στο όνομα του Ιεχωβά. Ώστε, οτιδήποτε και αν κάνετε κηρύττοντας τα αγαθά νέα, συνεχίστε το καλό αυτό έργο.