Τηρείτε την Ορθή Άποψι του Κηρύγματος της Βασιλείας

«Θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.»—Ματθ. 24:14.

1. Ποια στάσι τηρούσαν σχετικά με την πίστι των οι πρώτοι Χριστιανοί, και τι υπεκινούντο επομένως να κάμουν;

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ Χριστιανοί δεν θεωρούσαν τη δική των θρησκεία ως απλώς μια άλλη θρησκεία, μια θρησκεία που κατά σύμπτωσιν αυτοί προσωπικώς προτιμούσαν. Καθόλου! Επίστευαν σταθερά ότι κατείχαν την αλήθεια για τον Ιεχωβά Θεό και τους σκοπούς του, και ότι και άλλοι είχαν ανάγκη αυτής της γνώσεως για να σωθούν. (Ιωάν. 17:3) Η πεποίθησίς των τους ωθούσε σε σθεναρή δραστηριότητα κηρύγματος. Το θεόπνευστο Βιβλικό υπόμνημα λέγει: «Πάσαν ημέραν εν τω ιερώ και κατ’ οίκον δεν έπαυον διδάσκοντες και ευαγγελιζόμενοι τον Ιησούν Χριστόν.» (Πράξ. 5:42) Μήπως και σεις, επίσης, ομολογείτε ότι είσθε Χριστιανός; Αν ναι, εκδηλώνετε τον ίδιο ζήλο κι’ ενθουσιασμό για συμμετοχή στο έργο κηρύγματος; Είναι το κήρυγμα της Βασιλείας πράγματι μια δράσις που απαιτείται από αληθινούς Χριστιανούς;

2, 3. Πώς έδειξε ο Ιησούς τον τρόπο που έβλεπε το έργο κηρύγματος;

² Ο Ιδρυτής της Χριστιανοσύνης, ο Ιησούς Χριστός, έτσι θεωρούσε το έργο κηρύγματος^- πράγματι, ως την πρωτίστη αιτία για την οποία ήλθε στη γη. Στους ακολούθους του εξήγησε: «Ας υπάγωμεν εις τας πλησίον κωμοπόλεις, δια να κηρύξω και εκεί· επειδή δια τούτο εξήλθον.» (Μάρκ. 1:38) Και δείχνοντας σαφώς ποιο είναι το άγγελμα που ήλθε να κηρύξη, είπε: «Πρέπει να ευαγγελίσω την βασιλείαν του Θεού-επειδή εις τούτο είμαι απεσταλμένος.»—Λουκ. 4:43· 8:1.

³ Ναι, το κήρυγμα της Βασιλείας ήταν το πρώτιστο έργο του Ιησού· ήταν σκοπός του Θεού να εξαγγείλη αυτός την ουρανία κυβέρνησι η οποία θ’ απαλλάξη τελικά τη γη από κάθε αδικία, και θα φροντίση να γίνη το θέλημα του Θεού εδώ. (Ματθ. 6:9, 10) Και ο Ιησούς εξεδήλωνε πάντοτε την ορθή αποψι για το έργο που του είχε αναθέσει ο Πατέρας του να κάμη. Σε μια περίπτωσι ο Ιησούς περιέγραψε τη σπουδαιότητά του που είχε γι’ αυτόν λέγοντας: «Το εμόν φαγητόν είναι να πράττω το θέλημα του πέμψαντός με, και να τελειώσω το έργον αυτού.»—Ιωάννης 4:34.

4, 5. (α) Πώς έδειξε σαφώς ο Ιησούς ότι οι ακόλουθοί του πρέπει να είναι επίσης κήρυκες της Βασιλείας; (β) Πόσο αποτελεσματικό ήταν το κήρυγμα των πρώτων Χριστιανών;

⁴ Το έργο του Ιησού περιελάμβανε και την εκπαίδευσι των ακολούθων του για να συμμετέχουν στο έργο κηρύγματος της Βασιλείας. Κι’ αυτό, επίσης, επρόκειτο να είναι το κύριο έργο των. Ο Ιησούς το έδειξε αυτό όταν έδωσε οδηγίες σε δώδεκα απ’ αυτούς στους οποίους είχε δοθή ειδική εκπαίδευσις: «Υπάγοντες κηρύττετε λέγοντες, Ότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.» Μπορούσε να λεχθή ότι η Βασιλεία ‘επλησίασε’ διότι ο διωρισμένος βασιλεύς της ουράνιας βασιλείας του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, ήταν τότε ανάμεσά των. Έτσι ο Ιησούς είπε στους μαθητάς του να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στα σπίτια των ανθρώπων μ’ αυτό το ζωτικό άγγελμα. Τους εξήγησε ακόμη πώς να χαιρετούν τον οίκον και να παρουσιάζουν το άγγελμα της Βασιλείας. Αργότερα, απέστειλε εβδομήντα εκπαιδευμένους μαθητάς με παρόμοιες οδηγίες. (Ματθ. 10:5-7, 11-14· Λουκ. 10:1-11)Ακόμη και μετά τον θάνατο και την ανάστασί του, ο Ιησούς εμφανίσθηκε στους ακολούθους του για να τους ενθαρρύνη να εξακολουθήσουν το κήρυγμα.

⁵ Σε «πεντακοσίους και επέκεινα αδελφούς,» οι οποίοι είχαν προφανώς συναθροισθή σε μια εμφάνισι στη Γαλιλαία μετά την ανάστασι, ο Ιησούς είπε: «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, . . . διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς.» (1 Κορ. 15:6· Ματθ. 28:10, 19, 20) Και τελικά στους μαθητάς εκείνους, οι οποίοι παρέστησαν μάρτυρες της αναχωρήσεώς του προς τον ουρανό, είπε: «Θέλετε είσθαι εις εμέ μάρτυρες . . . έως εσχάτου της γης.» (Πράξ. 1:8) Πόσο γεμάτοι ζέσι κι’ ενθουσιασμό ήσαν εκείνοι οι πρώτοι Χριστιανοί, όταν έλαβαν ενθάρρυνσι από τον αναστημένο Χριστό! Είχαν την ορθή άποψι του έργου, και το γεμάτο ζήλο έργο των κηρύγματος της Βασιλείας παρήγαγε αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Ο ιστορικός Έντουαρντ Γκίμπον, που δεν ήταν φίλος της Χριστιανοσύνης, παρεδέχθη το εξής: Ο «ζήλος των Χριστιανών . . . τους εσκόρπισε σε κάθε επαρχία σχεδόν σε κάθε πόλι της [Ρωμαϊκής] αυτοκρατορίας.»a

ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ

6. Ποια ερωτήματα εγείρονται σχετικά μ’ ένα σύγχρονο έργο κηρύγματος;

⁶ Αλλά τι μπορεί να λεχθή για την εποχή μας; Είναι οι Χριστιανοί που ζουν σήμερα, επίσης, κάτω από υποχρέωσι να είναι κήρυκες της Βασιλείας; Υπάρχει προμήθεια για την εκπαίδευσί των στην εκτέλεσι του έργου κηρύγματος, όπως υπήρχε τον πρώτον αιώνα; Θα φέρη πράγματι η βασιλεία του Θεού δίκαιες συνθήκες στη γη;

7. Ποιες είναι μερικές από τις αποδείξεις που επρόκειτο να σημειώσουν την έλευσι του Χριστού με Βασιλική δόξα;

⁷ Πριν από δεκαεννέα αιώνες ο Ιησούς Χριστός ετόνισε το ζήτημα της αοράτου δευτέρας του παρουσίας με βασιλική δόξα, και της «συντελείας του αιώνος.» Μεταξύ άλλων, προείπε: «Θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους. Πάντα δε ταύτα είναι αρχή ωδίνων.» (Ματθ. 24:3-13) Πόλεμος χωρίς παράλληλο σε έκτασι και μέγεθος, που τον ακολούθησαν πείνες, σεισμοί, αύξησις της ανομίας και άλλα, ήσαν μεταξύ των αποδείξεων που θα εσημείωναν την ουρανία δευτέρα παρουσία του Χριστού και τον καιρό του τέλους αυτού του συστήματος πραγμάτων.

8. (α) Ποια απόδειξις υπάρχει ότι έχομε εισέλθει στον καιρό της δευτέρας παρουσίας του Χριστού και στις ‘έσχατες ημέρες’ αυτού του συστήματος; (β) Ποιο σπουδαίο έργο πρέπει να γινη προτού έλθη «το τέλος»;

⁸ Έχομε εισέλθει στον βαρυσήμαντο καιρό της ιστορίας, για τον οποίο μίλησε ο Ιησούς; Έχομε ιδεί στην εποχή μας αυτά που προείπε ότι θα εσημείωναν την δευτέρα του παρουσία με βασιλική δόξα; Ναι, έχομε! Τα γεγονότα της προηγουμένης γενεάς από το 1914 είναι ακριβώς εκείνα που επροφήτευσαν ο Ιησούς και οι μαθηταί του ότι θα συνέβαιναν. Το ότι συνέβησαν όλα αυτά σε τέτοια άνευ προηγουμένου έκτασι αποδεικνύει πέραν από κάθε αμφιβολία ότι ζούμε τώρα στη διάρκεια της δευτέρας παρουσίας του Χριστού και στις ‘έσχατες ημέρες’ αυτού του συστήματος πραγμάτων. (2 Τιμ. 3:1-5· 2 Πέτρ. 3:3, 4) Επομένως, ένα σπουδαίο άγγελμα σχετικά με τη βασιλεία του Θεού πρέπει να κηρυχθή τώρα, όπως προείπε ο Ιησούς: «Θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» Και «τούτο το ευαγγέλιον» κηρύττεται.—Ματθ. 24:14.

9. Ποιο είναι το «ευαγγέλιον» σχετικά με τη βασιλεία του Θεού που πρέπει τώρα να κηρυχθή;

⁹ Το «ευαγγέλιον» της εποχής μας σχετικά με τη βασιλεία του Θεού είναι ότι αυτή έχει εγκαθιδρυθή στον ουρανό σ’ αυτή ακριβώς τη γενεά· ναι, ότι ο Ιησούς Χριστός έχει ενθρονισθή εκεί και κυβερνά ανάμεσα στους εχθρούς του. Αυτό σημαίνει ότι ο Σατανάς ή Διάβολος έχει ριφθή από τον ουρανό στα γειτονικά μέρη της γης, και ότι σύντομα θα ριφθή στην άβυσσο και ολόκληρο το πονηρό του σύστημα πραγμάτων θα καταστραφή. Τι καλή αγγελία! (Ψαλμ. 110:1, 2· Αποκάλ. 12:7-12· 20:1-3) Σ’ αυτό το «ευαγγέλιον» περιλαμβάνεται, επίσης, το γεγονός ότι εκείνοι οι οποίοι υπηρετούν τον Θεό θα επιζήσουν από το τέλος αυτού του συστήματος και θ’ απολαύσουν αιώνια ζωή και ειρήνη κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας. (1 Ιωάν. 2:17· Ψαλμ. 37:9-11, 29) Είναι ευτύχημα ότι έχομε φθάσει στις ημέρες, για τις οποίες ομιλεί η Βιβλική προφητεία: «Εν ταις ημέραις των βασιλέων εκείνων, θέλει αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή. . . . θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας, αυτή δε θέλει διαμένει εις τους αιώνας.»—Δαν. 2:44.

10. (α) Ποια είναι η ορθή άποψις απέναντι στο κήρυγμα της Βασιλείας; (β) Πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν εκδηλώσει αυτή την ορθή άποψι;

¹⁰ Σεις πιστεύετε ότι έχομε φθάσει στην εποχή της εκπληρώσεως αυτών των Βιβλικών προφητειών; Πιστεύετε πράγματι ότι το τέλος της πονηρίας και η είσοδος σ’ ένα νέο σύστημα πραγμάτων κάτω από τη βασιλεία του Θεού είναι πλησίον επί θύραις; Αποβλέπετε μ’ εμπιστοσύνη στην εκπλήρωσι των υποσχέσεων της Γραφής σχετικά με το τέλος της ασθενείας, των παθημάτων και του θανάτου; (Αποκάλ. 21:3, 4) Αποβλέπετε; Τότε, ασφαλώς, θα θελήσετε να πήτε αυτό το «ευαγγέλιον» σε άλλους! Πράγματι, η ορθή άποψις είναι ότι δεν υπάρχει πιο σπουδαίο έργο στη γη που θα μπορούσε να κάμη ένα άτομο. Το κήρυγμα της Βασιλείας είναι το έργο που διέταξε να γίνη ο Ιεχωβά Θεός, ο Δημιουργός του ανθρώπου. Γι’ αυτό οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι αφωσιωμένοι σ’ αυτή τη δράσι· 1.250.000 και πλέον απ’ αυτούς συμμετέχουν τώρα τακτικά στο να λέγουν «τούτο το ευαγγέλιον» σε 203 χώρες. Και όπως οι πρώτοι Χριστιανοί, είναι πρόθυμοι να εκπαιδεύσουν και να βοηθήσουν άλλους να κηρύττουν το άγγελμα της Βασιλείας. Οι εκκλησιαστικές των συναθροίσεις είναι σχεδιασμένες γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό.

ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΚΡΑΤΗΣΙ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΑΠΟΨΕΩΣ

11, 12. (α) Γιατί μερικοί το βρήκαν δύσκολο να συνεχίσουν το έργο κηρύγματος; (β) Όταν λάβωμε υπ’ όψιν την ανταπόκρισι των πολλών στο κήρυγμα του Ιησού, πρέπει ν’ αποθαρρυνώμεθα όταν συναντούμε αρνητική ανταπόκρισι;

¹¹ Εν τούτοις, μερικοί απ’ αυτούς που έκαμαν έναρξι στο κήρυγμα της Βασιλείας εθεώρησαν ότι ήταν δύσκολο να συνεχίσουν. Παρενέβησαν εμπόδια στο να εξακολουθούν να διακρατούν μια ορθή άποψι. ‘Ποια η ωφέλεια;’ είπαν μερικοί. ‘Κανείς δεν θέλει ν’ ακούση το άγγελμα της βασιλείας του Θεού.’ Η αδιαφορία των ανθρώπων στο «ευαγγέλιον» τους αποθαρρύνει. Μήπως κι’ εσείς, επίσης, αποθαρρύνεσθε, επειδή οι οικοδεσπόται δεν ανταποκρίνονται στο άγγελμα της Βασιλείας; Αλλά, τότε, μήπως αναμένατε να συμβαίνη διαφορετικά; Αποτελεί μήπως συνήθεια ν’ ανταποκρίνεται ευνοϊκά η πλειονότης στο άγγελμα που φέρουν οι διάκονοι του Θεού;

¹² Παραδείγματος χάριν, ποια ήταν η στάσις των ανθρώπων απέναντι στο άγγελμα της Βασιλείας την εποχή του Ιησού; Βέβαια, η μεγάλη πλειονότης δεν ανταπεκρίνετο μολονότι ο ίδιος ο Ιησούς τούς έλεγε το ευαγγέλιο. Πράγματι, ο Ιησούς είπε: «Διότι επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου, και με τα ώτα βαρέως ηχούσαν, και τους οφθαλμούς αυτών έκλεισαν, μήποτε ίδωσι με τους οφθαλμούς, και ακούσωσι με τα ώτα, και νοήσωσι με την καρδίαν, και επιστρέψωσι, και ιατρεύσω αυτούς.» (Ματθ. 13:15) Εν τούτοις, παρά την αρνητική ανταπόκρισι των περισσοτέρων, ο Ιησούς διετήρησε τον ζήλο του για το έργο που του είχε αναθέσει ο Πατήρ του. Ήταν θέλημα του Θεού να κηρύττη το άγγελμα της Βασιλείας· έτσι ο Ιησούς ήταν αποφασισμένος να συνεχίση άσχετα με το πώς ανταπεκρίνοντο οι άνθρωποι. Είναι ανάγκη να καλλιεργούμε την ίδια ορθή άποψι που εξεδήλωνε ο Ιησούς. Ακόμη και αν κανένας απ’ αυτούς τους οποίους κηρύττομε δεν γίνη αληθινός μαθητής, αυτό δεν σημαίνει ότι η διακονία μας είναι μια αποτυχία ή ότι ο Θεός δεν ευαρεστείται μ’ εμάς.

13. Πώς εξεδήλωσε ο Ιερεμίας την ορθή άποψι απέναντι στο διορισμό να κηρύττη, και τι μπορούμε να διδαχθούμε από το παράδειγμά του;

¹³ Σκεφθήτε τη διακονία του προφήτου Ιερεμία. Ο Ιεχωβά Θεός τού είχε αναθέσει να κηρύξη στους στασιαστικούς, σκληροτράχηλους συμπατριώτες του, οι οποίοι είχαν απομακρυνθή από την αληθινή λατρεία του Θεού. Ο Ιεχωβά είπε: «Θέλεις λαλήσει προς αυτούς πάντας τούτους τους λόγους, και δεν θέλουσι σε ακούσει· και θέλεις φωνάξει προς αυτούς, και δεν θέλουσι σοι αποκριθή.» (Ιερεμ. 7:27) Πραγματικά, θα μπορούσε οποιοσδήποτε στον οποίο έχομε κηρύξει ν’ ανταποκριθή πιο αρνητικά; Εν τούτοις, μολονότι εκείνοι οι Ισραηλίται ήσαν εξαιρετικά ψυχροί απέναντι στον Θεό, ο Ιερεμίας εξακολούθησε πιστά να κηρύττη σ’ αυτούς σαράντα περίπου χρόνια. Είναι αλήθεια ότι αισθάνθηκε αποθάρρυνσι. (Ιερεμ. 20:9) Ωστόσο, όμως, διετήρησε ορθή άποψι της σπουδαιότητος του κηρύγματος, και ο Ιεχωβά ευηρεστείτο με την πιστή του εγκαρτέρησι. Σκοπός του Ιεχωβά Θεού τώρα είναι να δοθή ‘μαρτυρία εις πάντα τα έθνη’ προτού έλθη το τέλος, κι’ έτσι Αυτός ευαρεστείται επίσης αν συνεχίζωμε το κήρυγμα υπακούοντας στην εντολή Του.

14, 15. (α) Ποιο άλλο εμπόδιο μπορεί να παρέμβη στη διακράτησι της ορθής απόψεως του κηρύγματος της Βασιλείας, και ως αποτέλεσμα, τι θα μπορούσε να νομίζη εσφαλμένα ένα άτομο όσον αφορά την αποψι του Θεού για την υπηρεσία του; (β) Τι απαιτεί ο Θεός από τους δούλους του, κι’ επομένως ποια είναι η ορθή άποψις;

¹⁴ Εν τούτοις, μια ψυχρή, αρνητική ανταπόκρισις δεν είναι η μόνη αιτία που κάνει μερικούς οι οποίοι άρχισαν έργο να επιβραδύνουν ή ακόμη και να παύσουν το κήρυγμα ‘τούτου του ευαγγελίου της βασιλείας.’ Και άλλα εμπόδια μπορούν, επίσης, να παρέμβουν στο να διακρατή ένας μια ορθή άποψι της σπουδαιότητος του κηρύγματος της Βασιλείας. Ένα απ’ αυτά μπορεί απλώς να είναι το αυξανόμενο φορτίο που ωνόμασε ο Ιησούς ‘μέριμνες βιοτικές.’—Λουκ. 21:34.

¹⁵ Στην πολύ ανταγωνιστική κοινωνία της εποχής μας είναι πιθανόν να δοκιμάζετε την πείρα ηυξημένων ευθυνών και ολοένα περισσοτέρων απαιτήσεων από τον χρόνο σας. Ίσως να ασκηθή επάνω σας αυξημένη πίεσις από τον εργοδότη σας. Επίσης, πιθανόν να προκύψουν απροσδόκητες δαπάνες, και η μέριμνα της αντιμετωπίσεως όλων αυτών. Είναι πιθανόν η ελαττωμένη υγεία και δύναμις ν’ αυξάνουν τις πιέσεις. Έτσι, ύστερ’ απ’ όλ’ αυτά, ίσως να νομίζετε ότι ο Θεός δεν ευαρεστείται με τον λίγο χρόνο και την λίγη προσπάθεια που έχετε αφήσει για ν’ αφιερωθή στην υπηρεσία του Θεού. Εν τούτοις, δεν συμβαίνει αυτό. Ο Ιεχωβά Θεός, δεν απαιτεί από τους δούλους του περισσότερο απ’ όσα μπορούν να δώσουν. Ευαρεστείται πολύ ακόμη και στο ‘δίλεπτον της χήρας,’ όταν αυτό είναι όλο εκείνο που μπορεί να προσφέρη ένα άτομο. (Λουκ. 21:1-4· Ματθ. 11:28, 29) Έτσι η ορθή άποψις είναι να κάμη ένας Χριστιανός αυτό που μπορεί για το έργο κηρύγματος. Αυτό είναι όλο εκείνο που απαιτεί ο Θεός.

16. Ποια είναι και άλλα ακόμη εμπόδια που έχουν παρέμβη στο να διακρατούν άτομα την ορθή άποψι του κηρύγματος της Βασιλείας;

¹⁶ Το κήρυγμα της Βασιλείας είναι το πιο ζωτικό έργο στη γη για την εποχή μας, υπάρχουν όμως και άλλα ακόμη εμπόδια που μπορούν να παρέμβουν στο να διακρατή ένας αυτή την ορθή άποψι. Παραδείγματος χάριν, οι υλιστικές επιθυμίες ή επιδιώξεις μπορεί ν’ αποδειχθούν πραγματικό εμπόδιο. Αυτό συνέβη στον ιεραποστολικό σύντροφο του αποστόλου Παύλου, τον Δημά, ο οποίος εγκατέλειψε τον Παύλο «αγαπήσας τον παρόντα κόσμον.» (2 Τιμ. 4:10) Ίσως, επίσης, κάτι, ή κάποιος, εισεχώρησε στη ζωή σας με τόσο ισχυρή έκκλησι ώστε να αισθάνεσθε απλώς ότι δεν μπορείτε ν’ αντισταθήτε. (1 Ιωάν. 2:15-17) Εξ άλλου, το εμπόδιο για τη διακράτησι της ορθής απόψεως πιθανόν να είναι η εναντίωσις από συγγενείς ή φίλους υπό μορφήν γελοιοποιήσεως ή εξοστρακισμού. (Ματθ. 10:33-38) Ή, πιθανόν η απειλή σοβαράς σωματικής βλάβης και διωγμού να σας κάμη να χάσετε την δράσι της σπουδαιότητος της πιστής συνεχίσεως του έργου κηρύγματος. (2 Τιμ. 3:12) Ή το εμπόδιο στο να διακρατήτε ορθή άποψι πιθανόν να είναι το ότι ένα άτομο εθεώρησε τον εαυτό του προσωπικά προσβεβλημένο με κάτι που είπε ή έκαμε κάποιος. Αντί το προσβεβλημένο άτομο να διευθετήση το ζήτημα με τον τρόπο που υποδεικνύεται Γραφικώς, αφήνει να μεγαλώση στη διάνοιά του τόσο πολύ αυτό το ζήτημα ώστε αποτυγχάνει να διατηρήση την ορθή άποψι του κηρύγματος της Βασιλείας.—Ματθ. 18:15-17· Ψαλμ. 119:165.

ΠΗΓΗ ΕΣΦΑΛΜΕΝΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ

17. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να διακρατή ένα άτομο την ορθή άποψι του έργου κηρύγματος;

¹⁷ Γιατί υπάρχουν τόσο πολλά εμπόδια στο να διακρατή ένας την ορθή άποψι αυτού του σπουδαιότατου έργου στη γη; Ένας εξέχων παράγων είναι οι έμφυτες ατέλειες και αδυναμίες μας. Αυτές μας εμποδίζουν να πράττωμε ευπειθώς το θέλημα του Θεού. (Ψαλμ. 51:5· Ρωμ. 7:18-21) Υπάρχουν, όμως, επίσης πολλές πολύ πραγματικές και ισχυρές δυνάμεις που σκοπός των είναι να μας κάνουν ν’ αναπτύξωμε εσφαλμένη άποψι και να παύσωμε να κηρύττωμε την βασιλεία του Θεού. Περιγράφοντας αυτούς τους εχθρούς, ο απόστολος Παύλος έγραφε στους Χριστιανούς; «Σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου· διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ’ εναντίον . . . εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις.» (Εφεσ. 6:11, 12) Αυτά είναι πραγματικά πνευματικά πρόσωπα! Και ακόμη περισσότερο, έχουν εκδιωχθή από τον ουρανό από τον βασιλέα του Θεού, τον Ιησού Χριστό, στη διάρκεια αυτής ακριβώς της γενεάς από το 1914, και τώρα διεξάγουν ένα ύστατο εκδικητικό αγώνα εναντίον μας. Η Βιβλική προφητεία τονίζει αυτήν ακριβώς τη γενεά και λέγει: «Ουαί εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασσαν, διότι κατέβη ο Διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.»—Αποκάλ. 12:9, 12.

18. Ποια κατάλληλη στάσι πρέπει να έχωμε απέναντι στις προσπάθειες του Διαβόλου να μας κάμη να σταματήσωμε το κήρυγμα;

¹⁸ Ώστε τι πρόκειται να κάμετε; Να παραιτηθήτε και να αποσυρθήτε; Θα υποκύψετε στις προσπάθειες του Διαβόλου και των δαιμόνων του να σας κάμουν να παύσετε να κηρύττετε; Ή θ’ αγωνίζεστε εναντίον των με ό,τι έχετε, μη αφήνοντας τίποτε να σας εμποδίση από το να συνεχίσετε αυτό το πιο σπουδαίο έργο στη γη σήμερα; Ο απόστολος Παύλος είπε ότι οι Χριστιανοί οφείλουν να διεξάγουν σκληρό πνευματικό πόλεμο, ‘καθαιρούντες λογισμούς, και παν ύψωμα επαιρόμενον εναντίον της γνώσεως του Θεού.’ (2 Κορ. 10:3-5) Δεν μπορούμε να επιτρέψωμε σε οποιεσδήποτε εσφαλμένες απόψεις, που θα προωθούσε ο Διάβολος, να μας κάνουν να επιβραδύνωμε ή να παύσωμε να πράττωμε το θέλημα του Θεού.

19. Πώς πρέπει να μας επηρεάζη η γνώσις ότι οι αδελφοί μας παραμένουν πιστοί παρ’ όλα όσα φέρνει εναντίον των ο Διάβολος;

¹⁹ Ο απόστολος Πέτρος έδειξε, επίσης, τον Διάβολο ως ένα πραγματικό εχθρό, και είπε: «Αντιστάθητε μένοντες στερεοί εις την πίστιν, εξεύροντες ότι τα αυτά παθήματα γίνονται εις τους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω.» (1 Πέτρ. 5:8, 9) Πώς σας επηρεάζει αυτή η γνώσις ότι οι αδελφοί σας σ’ όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν ακριβώς τις ίδιες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε και σεις, και παραμένουν πιστοί; Δεν είναι αυτό μια πραγματική ενθάρρυνσις; Δεν είναι μια επιβεβαίωσις ότι κι’ εσείς, επίσης, μπορείτε να συνεχίσετε πιστά το κήρυγμα παρά τα εμπόδια που είναι πιθανόν ν’ αντιμετωπίσετε; Ναι, αν εκείνοι μπορούν να παραμείνουν πιστοί κάτω από δοκιμασία, τότε μπορείτε κι’ εσείς!

ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΚΡΑΤΗΤΕ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΑΠΟΨΙ

20, 21. Μολονότι ένα άτομο έχει δοκιμασίες και δυσκολίες, πώς μια κατάλληλη άποψις της αφιερώσεως στον Θεό θα βοηθήση ένα άτομο να βρίσκη ευτυχία στο κήρυγμα;

²⁰ Αλλά, πιθανόν να ρωτήσετε, πώς μπορεί ένα άτομο να βρη ευτυχία και ικανοποίησι στο έργο κηρύγματος, όταν υφίσταται δοκιμασίες και δυσκολίες; Ίσως, όμως, να μη πρόκειται για πραγματικά μεγάλη εναντίωσι, αλλ’ απλώς για πολλή απάθεια στον τομέα όπου εργάζεσθε, και αισθάνεστε αποθαρρημένοι. Κάτω από τέτοιες περιστάσεις, πώς μπορεί ένα άτομο να διακρατή την ορθή άποψι;

²¹ Εκείνο που θα βοηθήση είναι να σκεφθήτε γιατί κάνετε το κήρυγμα. Μήπως έχετε αφιερώσει τη ζωή σας σ’ ένα «έργο,» και υπεβλήθητε στο εν ύδατι βάπτισμα ως συμβολισμό της αφιερώσεώς σας στο έργο του κηρύγματος της Βασιλείας; Ή, μάλλον, έχετε αφιερώσει τη ζωή σας σ’ ένα πρόσωπο, Το Πρόσωπον, Ιεχωβά Θεόν, να πράττετε το θέλημά του, οποιοδήποτε και αν αποδειχθή ότι είναι αυτό; Φυσικά, αφιερώσατε τη ζωή σας στον Ιεχωβά, και κηρύττετε διότι είναι θέλημα Θεού να διακηρυχθή τώρα σ’ όλη τη γη το άγγελμα της εγκαθιδρυμένης βασιλείας του. (Ματθ. 24:14) Δεν σας βοηθεί αυτό να φέρετε τα πράγματα μέσα στο κατάλληλο οπτικό πεδίον; Ναι, διότι με το να διακρατούμε καλά στη διάνοια την πολύτιμη σχέσι μας με τον Ιεχωβά μπορούμε να βρούμε πραγματική ευχαρίστησι στο να πράττωμε οτιδήποτε λέγει Αυτός. Είναι φυσικό ν’ απολαμβάνωμε κάνοντας αυτό που ευαρεστεί και ωφελεί ένα αγαπητό πρόσωπο, κι’ εφόσον ο Ιεχωβά Θεός είναι εκείνος, τον οποίον αγαπούμε πολύ, μπορούμε να βρίσκωμε ευχαρίστησι στο κήρυγμα της βασιλείας, η οποία θα διεκδικήση το όνομα και τους σκοπούς του.

22. Εκτός από το κήρυγμα με πιστότητα του ευαγγελίου της Βασιλείας τι χρειάζεται για να κερδίσωμε την ευαρέσκεια του Ιεχωβά;

²² Το να εξετάζωμε την αφιέρωσί μας στον Ιεχωβά μάς υπενθυμίζει, επίσης, ότι στο ζήτημα του να ευαρεστούμε Αυτόν περιλαμβάνονται πολύ περισσότερα από το κήρυγμα μόνο. Είναι, επίσης, αναγκαίο να διαμορφώνωμε έτσι τη ζωή μας ώστε να συμμορφώνεται με το τέλειο παράδειγμα του Θεού. Αυτό σημαίνει να καλλιεργούμε τους καρπούς του πνεύματός Του, περιλαμβανομένης και της αγάπης, της χρηστότητος, της πραότητος και της εγκράτειας, εφαρμόζοντας αυτούς πάντοτε στις σχέσεις μας με άλλους. (Γαλ. 5:22, 23) Επίσης, οφείλομε να διάγωμε ηθική ζωή, να μη διαπράττωμε πορνεία ή μοιχεία, ούτε να μεθούμε, ή να ψευδώμεθα ή να κλέπτωμε, διότι ο Ιεχωβά μισεί όλες αυτές τις πράξεις. (1 Κορ. 6:9, 10) Έτσι, μολονότι το κήρυγμα της Βασιλείας είναι το πιο σπουδαίο έργο στη γη, εκτιμούμε, ως αποτέλεσμα της καταλλήλου απόψεως της αφιερώσεώς μας, ότι η συμμετοχή σ’ αυτό είναι χωρίς αξία στα όμματα του Θεού εκτός αν διατηρούμε την στενή προσωπική σχέσι μας μ’ αυτόν με το να υπακούωμε στις άλλες απαιτήσεις του, επίσης.

23, 24. Πώς μια εξέτασις της γαμηλίου σχέσεως μπορεί να μας βοηθήση να εκτιμήσωμε τη σχετική σπουδαιότητα μεταξύ του έργου κηρύγματος της Βασιλείας και της αφιερωμένης σχέσεώς μας με τον Ιεχωβά Θεό;

²³ Έτσι, είναι ζωτικό να κρατούμε σε κατάλληλη προοπτική το έργο κηρύγματος καθώς και την πολύτιμη αφιερωμένη σχέσι μας με τον Ιεχωβά Θεό. Μια εξεικόνισις μπορεί να μας βοηθήση να εκτιμήσουμε την σχετική σπουδαιότητα μεταξύ σχέσεως και έργου. Σκεφθήτε: Όταν μια ώριμη γυναίκα εισέρχεται σε γαμήλιο σχέσι, γνωρίζει ότι με τη φροντίδα του σπιτιού και την ανατροφή των παιδιών υπάρχει σπουδαίο έργο μπροστά της και μάλιστα πολύ έργο. Αλλά βρίσκει ευχαρίστησι στο έργο, όχι κατ’ ανάγκην για το έργο αυτό καθ’ εαυτό, αλλά διότι εκτιμά ότι η πιστή εκτέλεσίς του παίζει σπουδαίο μέρος στη διατήρησι και την εποικοδόμησι του στενού δεσμού μεταξύ αυτής και του συζύγου της.

²⁴ Ομοίως κι’ εμείς, επίσης, μπορούμε να βρίσκωμε ευχαρίστησι στο έργο του κηρύγματος της Βασιλείας για ένα παρόμοιο λόγο. Η ευχαρίστησις, φυσικά, δεν προέρχεται από την απαθή, άστοργη ή κακή ανταπόκρισι που συναντάται από καιρό σε καιρό στη διακονία. Μάλλον, οφείλεται στο ότι γνωρίζομε ότι η υπακοή στην εντολή του Ιεχωβά για κήρυγμα οικοδομεί κι’ ενισχύει τη στενή σχέσι μας μ’ Αυτόν. Έτσι με το να προσέχωμε ζηλότυπα πάντοτε την πολύτιμη αφιερωμένη σχέσι μας με τον Ιεχωβά θα διατηρήσωμε μια ώριμη άποψι του έργου κηρύγματος. Θα ενασχολούμεθα με ζήλο σ’ αυτό με το ορθό ελατήριο, διότι αγαπούμε πράγματι τον Ιεχωβά κι’ επιθυμούμε να εξυψώνωμε το όνομά του.—1 Ιωάν. 5:2, 3.

25. (α) Πώς μπορούσε ο Ιησούς να ευφραίνεται κάνοντας το θέλημα του Θεού μολονότι το να το πράττη περιελάμβανε τρομερά παθήματα γι’ αυτόν; (β) Ποιο μεγάλο προνόμιο έχομε εμείς σήμερα;

²⁵ Ναι, εκείνο που θα μας βοηθήση να διακρατούμε την ορθή άποψι του κηρύγματος της Βασιλείας είναι το να θεωρούμε αυτό το έργο ως μια ευκαιρία ν’ αποδείξωμε την αγάπη μας και την αφοσίωσί μας στον Ιεχωβά Θεό. Αυτός είναι ο τρόπος που έβλεπε και ο Ιησούς τα πράγματα. Αυτός είπε: «Χαίρω, Θεέ μου, να εκτελώ το θέλημά σου.» (Ψαλμ. 40:7, 8· Εβρ. 10:5-10) Ο Ιησούς το είπε αυτό μολονότι το να πράττη το θέλημα του Θεού εσήμαινε γι’ αυτόν χλευασμό, ονειδισμό και τελικά θάνατο σ’ ένα ξύλο μαρτυρίου. (Ψαλμ. 22:7, 8, 16· Ησ. 53:5, 7) Εύρισκε χαρά στο έργο κηρύγματος διότι αυτό του έδινε την ευκαιρία ν’ αποδείξη την αδιάρρηκτη αγάπη του για τον Θεό, κι’ επίσης, διότι κάνοντας αυτό το έργο πιστά μπορούσε να προμηθεύση στον Πατέρα του απάντησι στον ονειδισμό του Σατανά ότι άνθρωποι δεν θα υπηρετούν προθύμως τον Θεό από αγάπη προς Αυτόν. (Παροιμ. 27:11· Ιώβ κεφάλαια 1 και 2) Κι’ εμείς, επίσης, μπορούμε να βρούμε χαρά πράττοντας το θέλημα του Θεού για τους ιδίους λόγους. Είναι πράγματι προνόμιο να συμμετέχωμε στη διεκδίκησι του ονόματος του Θεού, και να ενασχολούμεθα σ’ ένα έργο που πραγματικά ευφραίνει την καρδιά του!

26. Πώς η γνησία αγάπη για τους συνανθρώπους μας μπορεί να μας βοηθήση να διακρατούμε την ορθή άποψι του κηρύγματος της Βασιλείας;

²⁶ Κάτι άλλο που θα μας βοηθήση να διακρατούμε την ορθή άποψι του κηρύγματος της Βασιλείας είναι το να διατηρούμε γνησία αγάπη για τους συνανθρώπους μας, να ενθυμούμεθα πόσο μπορούν να ωφεληθούν από το έργο μας. Σκεφθήτε το! Με το να κηρύττωμε πιστά μπορούμε να γίνωμε όργανα διασώσεως ανθρώπων που βαδίζουν σε βέβαιο θάνατο με το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων που πλησιάζει γοργά, όπως ακριβώς ενθαρρύνει η Βιβλική παροιμία: «Ελευθέρονε τους συρομένους εις θάνατον, και μη αποσύρου από των όντων εις ακμήν σφαγής.» (Παροιμ. 24:11) Ο απόστολος Παύλος, επίσης, ετόνισε την σωστική φύσι του έργου μας, λέγοντας: «Πρόσεχε εις σεαυτόν και εις την διδασκαλίαν· επίμενε εις αυτά. Διότι τούτο πράττων, και σεαυτόν θέλεις σώσει και τους ακούοντάς σε.» (1 Τιμ. 4:16) Το να είναι ένα άτομο όργανο διασώσεως συνανθρώπων του είναι ασφαλώς ένας θαυμάσιος τρόπος για να μπορή να εκδηλώση αγάπη!

27. Ποια οφέλη λαμβάνομε, τόσο τώρα όσο και στο μέλλον, με το να υπηρετούμε πιστά τον Θεό και να κηρύττωμε το ευαγγέλιον της βασιλείας Του;

²⁷ Πράγματι, το να είναι ένα άτομο σε θέσι να συμμετέχη στο κήρυγμα της Βασιλείας είναι το μέγιστο προνόμιο που μπορεί ν’ απολαμβάνη αυτή την εποχή. Το να είμεθα απησχολημένοι σ’ αυτό θα χρησιμεύση ως μια πραγματική προστασία για μας. Οι διάνοιές μας θα είναι συγκεντρωμένες στον Θεό και στο να πράττωμε το θέλημά του, κι’ έτσι δεν θα στρεφώμεθα προς ασχολίες που καταδικάζονται από τον Θεό. (Γαλ. 5:19-21) Επί πλέον, θα εργαζώμεθα στενά μαζί με τον Θεό στο έργο Του, και τι προνόμιο είναι αυτό! (1 Κορ. 3:5-9) Και να ενθυμήσθε, επίσης, την μεγάλη αμοιβή με την οποία θα ευλογήση ο Ιεχωβά Θεός όλους τους πιστούς δούλους του. Η υποσχεμένη ευλογία του είναι επιβίωσις μεσ’ από το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων, και αιώνια ζωή με τελεία υγεία στη δικαία Του νέα τάξι. (1 Ιωάν. 2:17· 2 Πέτρ. 3:13· Αποκάλ. 21:3, 4) Πράγματι, υπάρχει κάθε λόγος να επιθυμούμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά και να κάνωμε το θέλημά του να κηρύττωμε τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας Του προτού ελθη «το τέλος.»—Ματθ. 24:14.

[Υποσημειώσεις]

[Εικόνα στη σελίδα 370]

Σε 203 χώρες οι μάρτυρες του Ιεχωβά κηρύττουν το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού