Η Σπερμολογία Μπορεί να Είναι Θανατηφόρος

ΤΙ ΦΕΡΝΕΙ στο νου σας η λέξις «σπερμολογία»; Μια ευχάριστη συνομιλία για συνήθη ζητήματα με κάποια παλαιά γνωριμία, ίσως; Ή, την μεταβίβασι κάποιας έξυπνης ιστορίας που αφορά προσωπικά ζητήματα εις βάρος κάποιου άλλου;

Η σπερμολογία βασίζεται συνήθως στο ενδιαφέρον μας για τους ανθρώπους και τα έργα των. Η σπερμολογία μπορεί ν’ αφορά κάτι ασήμαντο ή αναντίρρητο σχετικά με τους άλλους, κάτι χωρίς ενδιαφέρον. Μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνη επαινετικές παρατηρήσεις γι’ αυτό το άτομο. Συχνά παίρνει τη μορφή μιας φωτεινής και χιουμοριστικής συζητήσεως, στην οποία δεν υπάρχει κακή πρόθεσις. Εξ άλλου, αυτό που λέγεται είναι πιθανόν να τοποθετή το άτομο για το οποίο γίνεται συζήτησις σε μειονεκτική θέσι. Μπορεί να ομιλούν γι’ αυτό με τρόπο αστείο, ίσως απερίσκεπτο.

Ακόμη και όταν η σπερμολογία είναι χωρίς κακή πρόθεσι, υπάρχουν περιπτώσεις όπου μερικά πράγματα είναι καλύτερο να μη λεχθούν. Ίσως να είναι αλήθεια, αλλά, είναι πιθανόν να πρόκειται για ζητήματα που το τρίτο μέρος δεν θα ήθελε να συζητούνται μεταξύ των φίλων και των γειτόνων του, και αν αυτά τα ζητήματα δεν αφορούν το καλό των, δεν υπάρχει ανάγκη να τα μάθουν. Σ’ αυτό το σημείο παρουσιάζεται η ανάγκη να βάλωμε τον εαυτό μας στη θέσι του άλλου. Πώς θα βλέπατε να γίνωνται οι προσωπικές σας υποθέσεις αντικείμενο τέτοιων συζητήσεων;

ΣΠΕΡΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΛΑΒΗΣ

Είναι τόσο εύκολο να ολισθήση ένα άτομο από την αβλαβή ομιλία για άλλα άτομα σε επιβλαβή συζήτησι, που μπορεί να προξενήση ταραχή! Αυτό είναι το επικίνδυνο σημείο. Γνωρίζετε που να σύρετε τη γραμμή για τα όρια; Μπορείτε να διακρίνετε τα ένα από το άλλο; Είναι ζωτικό να το κάμετε, αν θέλετε να φυλάξετε τα χείλη σας από λόγια που μπορούν να προξενήσουν ταραχή.—Παροιμ. 24:2.

Το ερώτημα που πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας είναι: Βλάπτει κάποιον αυτή η σπερμολογία; Αυτή η ερώτησις είναι πολύ σπουδαία, διότι η Γραφή σαφώς συμβουλεύει τους Χριστιανούς: «Να μη βλασφημώσι μηδένα.» (Τίτον 3:2) Και αν ακόμη το ελατήριό σας είναι αθώο, αν μια τέτοια ομιλία έχη ως αποτέλεσμα να βλάψη κάποιον, είναι πιθανόν να πρέπει να σας γίνει επίπληξις από υπεύθυνα πρόσωπα μέσα στη Χριστιανική εκκλησία. Είναι έργο των να διατηρήσουν ειρήνη και καλές σχέσεις μεταξύ όλων των μελών του ποιμνίου του Θεού.

Το ότι η σπερμολογία έφερνε ταραχή στις ημέρες των αποστόλων, μπορούμε να το διαπιστώσωμε απ’ αυτά τα λόγια που έγραψε ο απόστολος Παύλος για τις νεαρές χήρες: «Και ενταυτώ μανθάνουσι να ήναι αργαί, περιερχόμεναι τας οικίας· και ουχί μόνον αργαί, αλλά και φλύαροι και περίεργοι, λαλούσαι τα μη πρέποντα.» (1 Τιμ. 5:13) Η σπερμολογία συνδέεται με αδικαιολόγητο ενδιαφέρον για τις ιδιωτικές υποθέσεις άλλων ανθρώπων. Και συχνά παίρνει μορφή επικρίσεως, προώρου κρίσεως λόγω αγνοίας όλων των γεγονότων που αφορούν την περίπτωσι.

Επιζήμια ομιλία για κάποιον πίσω από την πλάτη του μπορεί να φέρη κακά αποτελέσματα. Ο σπερμολόγος είναι πιθανόν να ομιλή σε κάποιον που είναι στενός φίλος εκείνου για τον οποίο ομιλούν, και ένα απ’ αυτά τα δύο πράγματα μπορεί να συμβή. Ή να ψυχρανθή η φιλία, ή εκείνος στον οποίο ωμίλησε ο σπερμολόγος να πάγη στο άτομο για το οποίο έγινε η συζήτησις και ν’ αναφέρη σ’ αυτό όσα ελέχθησαν. Αυτό μπορεί να διεγείρη το πνεύμα της ανταποδόσεως και των κακών αισθημάτων μέσα στην εκκλησία. Όπως λέγει η παροιμία: «Όστις επαναλέγει το πράγμα, χωρίζει τους στενωτέρους φίλους.» (Παροιμ. 17:9) Ασφαλώς κανένας Χριστιανός δεν θα ήθελε να το κάμη αυτό!

Η ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ

Ενώ η σπερμολογία μπορεί, κάτω από ωρισμένες συνθήκες, να γίνη θανατηφόρος, κάθε συκοφαντία είναι θανατηφόρος. Η συκοφαντία καθορίζεται ως «η έκφρασις ψευδών κατηγοριών ή κακοπαραστάσεων οι οποίες δυσφημούν και προξενούν βλάβη στην υπόληψι ενός άλλου.» Όχι απλώς σπερμολογία, αλλά συκοφαντία είναι η εκ προθέσεως επιβλαβής ομιλία. Ζητεί σκοπίμως να κακοπαραστήση κάποιον. Πόσο τελείως αντίθετο είναι αυτό με το πνεύμα της αγάπης και της ειρήνης! Μια τέτοια ομιλία, η οποία έχει την πρόθεσι να προξενήση βλάβη σ’ ένα άλλο άτομο, χωρίζει φίλους, προκαλεί διαιρέσεις, ενθαρρύνει ένα αιρετικό πνεύμα και αποσυνθέτει την χρησιμότητα μιας εκκλησίας Χριστιανών. Δεν είναι περίεργο ότι ο απόστολος Παύλος κατατάσσει μαζί όλους αυτούς τους ταραχοποιούς, λέγοντας: «Παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νουν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα· πλήρεις όντες πάσης αδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας· γέμοντες φθόνου, φόνου, έριδος, δόλου, κακοηθείας· ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, υβρισταί, υπερήφανοι, αλαζόνες, εφευρεταί κακών.» (Ρωμ. 1:28-30) Σχετικά με τη γλώσσα, η οποία λαλεί κακό για άλλους, ο μαθητής Ιάκωβος είπε ότι αυτή είναι «μεστή θανατηφόρου φαρμάκου.»—Ιάκ. 3:8.

Το θανατηφόρο αποτέλεσμα της συκοφαντίας ανεγνωρίζετο και υπήρχε προειδοποίησις εναντίον του στο νόμο που έδωσε ο Θεός στον Ισραήλ. «Δεν θέλεις περιφέρεσθαι συκοφαντών μεταξύ του λαού σου· ουδέ θέλεις σηκωθή κατά του αίματος του πλησίον σου.» (Λευιτ. 19:16) Ο συκοφάντης υποδαυλίζει μίση, και «πας όστις μισεί τον αδελφόν αυτού, είναι ανθρωποκτόνος.»—1 Ιωάν. 3:15.

Η επιζήμιος, συκοφαντική ομιλία είναι όπως μια δίστομος μάχαιρα. Κόβει και από τις δύο πλευρές. Είναι αρκετά εύκολο να γίνη αντιληπτό πώς αυτή προξενεί κακό στη ζωή εκείνου ο οποίος είναι στόχος της—με το να εγείρη θυμούς, μνησικακία, πικρία, ακόμη και απόγνωσι. Αλλά τι μπορεί να λεχθή γι’ αυτόν τον ίδιο τον συκοφάντη; Ας μη εξαπατάται αυτός, διότι η ουράνια σοφία προειδοποιεί: «Τα . . . χείλη του άφρονος θέλουσι καταπίει αυτόν. Η αρχή των λόγων του στόματος αυτού είναι αφροσύνη· και το τέλος της ομιλίας αυτού κακή μωρία. Ο άφρων προσέτι πληθύνει λόγους.» (Εκκλησ. 10:12-14) Η μωρή πορεία του τροφοδοτεί κακές τάσεις όπως ο φθόνος, η υπερηφάνεια και η κακεντρέχεια και θα τον οδηγήση σε συμφορά.

Οι ώριμοι Χριστιανοί αποφεύγουν τον συκοφάντη όπως θ’ απέφευγαν μια πληγή. Όπως συνιστά ο απόστολος Παύλος τους ομοίους του λάτρεις: «Να προσέχητε τους ποιούντας τας διχοστασίας και τα σκάνδαλα . . . και απομακρύνεσθε απ’ αυτών.» (Ρωμ. 16:17)

Οι δούλοι του Ιεχωβά πρέπει να συγκατοικούν με ειρήνη και αγάπη αν θέλουν να έχουν τις ευλογίες του Θεού των. Συκοφάντης σημαίνει επίσης, «διάβολος», από το ρήμα «διαβάλλω.» Και αυτός έχει γίνει ένας από τους τίτλους του πρωτίστου εχθρού του Θεού, του Διαβόλου. Εκείνοι οι οποίοι συκοφαντούν άλλους όπως εκείνος εσυκοφάντησε τον δίκαιο Θεό, γίνονται πραγματικά μόνοι των διάβολοι ή τέκνα του Διαβόλου.

ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η επιζημία σπερμολογία σχετικά με πρόσωπα που έχουν ευθύνη μέσα στη Χριστιανική εκκλησία είναι εξίσου σοβαρή, διότι επηρεάζει με άμεσο τρόπο τη νομιμοφροσύνη όλων εκείνων οι οποίοι σχετίζονται μ’ αυτήν. Μπορεί να εξελιχθή σε συκοφαντία και σε κακολογία εναντίον εκείνον, καθήκον των οποίων είναι να ποιμαίνουν το ποίμνιον του Θεού. Αυτό το είδος ομιλίας περιγράφεται μερικές φορές ως «υβριστικό.» Μια τέτοια έλλειψις καταλλήλου σεβασμού την βλέπει σοβαρά και ο ίδιος ο Ιεχωβά. «Δεν θέλεις κακολογήσει κριτάς, ουδέ θέλεις καταρασθή άρχοντα του λαού σου,» διέταξε ο Θεός τους Ισραηλίτας. (Έξοδ. 22:28) Μια τέτοια περίπτωσις ήταν του Κορέ και των συντρόφων του, που η έλλειψις σεβασμού εκ μέρους των προς τον Μωυσή και τον Ααρών ωδήγησε σε ταχεία εκτέλεσι της κρίσεως του Ιεχωβά επάνω των.—Αριθμ. 16:1-3, 12-14, 31-35.

Ο Χριστιανός Βιβλικός συγγραφεύς Ιούδας καλεί την προσοχή σ’ αυτούς τους στασιαστάς και τονίζει το τέλος των ως μια προειδοποίησι για όλους τους συκοφάντας και υβριστάς. (Ιούδ. 10, 11, 14-16) Οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος είχαν και οι δύο την ευκαιρία να καταδικάσουν αυτή την κακή στάσι. (2 Πέτρ. 2:10· Ρωμ. 3:8) Και ο απόστολος Ιωάννης ονομάζει συγκεκριμένα τον Διοτρεφή ως ένα, ο οποίος δεν εσέβετο τους διωρισμένους του Ιεχωβά, τους αποστόλους, διότι εξακολουθούσε «φλυαρών εναντίον ημών με λόγους πονηρούς.» (3 Ιωάν. 9, 10) Θα παραβλέψη ο Θεός κάθε παρομοία έλλειψι σεβασμού σήμερα προς εκείνους τους οποίους εκλέγει αυτός να τιμήση με ειδικές ευθύνες;

Ο δούλος του Θεού Ιούδας μάς υπενθυμίζει το καλό παράδειγμα που έθεσε ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Όταν «αγωνιζόμενος με τον διάβολον εφιλονείκει περί του σώματος του Μωυσέως, δεν ετόλμησε να επιφέρη εναντίον αυτού κατηγορίαν βλάσφημον, αλλ’ είπεν, ο Ιεχωβά να σε επιτιμήση.» (Ιούδ. 9, ΜΝΚ) Εκείνος ο ένδοξος αρχάγγελος δεν κατήλθε σε υβριστικά λόγια ακόμη και εναντίον του Διαβόλου, αλλά, λόγω σεβασμού προς την εξουσία, είπε: «Ο Ιεχωβά να σε επιτιμήση.»

ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΙΒΛΑΒΟΥΣ ΣΠΕΡΜΟΛΟΓΙΑΣ

Το να χαρακτηρισθή ένας μεταξύ της εκκλησίας των λάτρεων του Θεού ως επιβλαβής ομιλητής, ψιθυριστής, κακόγλωσσος, συκοφάντης ή υβριστής μπορεί να παραγάγη κακά αποτελέσματα για τον ένοχο. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα τον αποφεύγουν αυτόν. Η πνευματική υγεία της εκκλησίας μπορεί να βρεθή σε κίνδυνο. Ωρισμένα άτομα παρέστη ανάγκη ν’ απομακρυνθούν από την ευχάριστη συναναστροφή στο εξώτερον σκότος επειδή φλυαρούσαν αχαλίνωτα, προς βλάβην άλλων. Ασφαλώς αυτές είναι καταστάσεις στις οποίες ένα άτομο δεν θα ήθελε να βρεθή ποτέ! Αλλά πώς μπορεί ν’ αποφευχθή ένας τέτοιος κίνδυνος;

Η πρωτίστη ανάγκη είναι να κατευθύνη το πνεύμα του Θεού τις διάνοιες και τις καρδιές μας. Αυτό αποκτάται με μελέτη των καλών αρχών της Αγίας Γραφής και με προσευχή στον Θεό για να μας βοηθήση να εφαρμόζωμε αυτές τις αρχές στη ζωή μας. Κατόπιν, επίσης, είναι ανάγκη να εκριζώνεται κάθε κακή σκέψις που μπορεί να φιλοξενή ένα άτομο εναντίον κάποιου πνευματικού αδελφού ή αδελφής, είτε αυτό οφείλεται σε περιφρόνησι, φθόνο, έχθρα, αντιζηλία ή οποιοδήποτε παρόμοιο πνεύμα. Όταν ενθυμούμεθα ότι κάθε δούλος του Θεού είναι υπόλογος σ’ Αυτόν και μόνο, τότε είναι πολύ πιθανόν ότι θα συγκρατηθούμε από το να προσβάλλωμε την υπόληψί των, διότι τότε συνεργαζόμεθα με τον Διάβολο και τους δαίμονές του, οι οποίοι ευφραίνονται να συκοφαντούν όλους τους δούλους του Θεού, με το να τους κακοπαριστούν.—Αποκάλ. 12:10.

Σημειώστε την καλή συμβουλή που δίνει ο απόστολος Παύλος όσον αφορά το πώς μπορούμε να ελέγχωμε τις σκέψεις μας κι’ έτσι ν’ αποφεύγωμε τους κινδύνους που μπορούν να προκύψουν από την επιζήμια ομιλία και συκοφαντία: «Όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα τις αρετή, και εάν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε.» (Φιλιππησ. 4:8) Έτσι δεν θα υπάρξη χώρος για σκέψεις, οι οποίες είναι επιβλαβείς, σκέψεις, οι οποίες αποβλέπουν σ’ επίδειξι κατά την ομιλία, με συνέπειες μεγάλης εκτάσεως και καταστρεπτικές.—Ιάκ. 3:5-10.

Εκείνοι, που αγαπούν τον Θεό και επιθυμούν να έχουν ζωή σύμφωνα με τη στοργική του προμήθεια, θα έπρεπε να έχουν ένα υγιή φόβο μήπως ευρεθούν ένοχοι του ότι έχουν τη συνήθεια να ομιλούν με τρόπο επιζήμιο για τους άλλους. Ο Χριστός Ιησούς προειδοποίησε: «Διά πάντα λόγον αργόν, τον οποίον ήθελον λαλήσει οι άνθρωποι, θέλουσιν αποδώσει λόγον δι’ αυτόν εν ημέρα κρίσεως. Διότι εκ των λόγων σου θέλεις δικαιωθή, και εκ των λόγων σου θέλεις καταδικασθή.» (Ματθ. 12:36, 37) Η οδός του επιβλαβούς σπερμολόγου οδηγεί σε αδιέξοδο. Μπορεί να οδηγήση στο θάνατό του.