Ερωτήσεις που Κάνουν Άνθρωποι για τους Μάρτυρας του Ιεχωβά

Ερωτήσεις που Κάνουν Άνθρωποι για τους Μάρτυρας του Ιεχωβά

Η ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΗ αύξησις των μαρτύρων του Ιεχωβά τα τελευταία χρόνια έχει ελκύσει την προσοχή δημοσιογράφων σ’ όλο τον κόσμο. Μολονότι συχνά γράφονται αμερόληπτες αφηγήσεις σχετικά με την αύξησί των, εν τούτοις οι δημοσιογράφοι σπανίως φαίνεται ότι μπορούν να γράφουν με ακρίβεια τι πιστεύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Γι’ αυτό, πολλά άτομα ερωτούν τους Μάρτυρας απ’ ευθείας, ή γράφουν στην Εταιρία Σκοπιά, για να μάθουν τι πιστεύουν πράγματι οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Ιδού οι απαντήσεις σε μερικές από τις ερωτήσεις που υποβάλλονται συχνότερα.

Σ’ αυτή την εποχή που η στάσις των ανθρώπων απέναντι στη Βίβλο αλλάζει, ποια στάσι διακρατούν οι μάρτυρες του Ιεχωβά απέναντι στη Βίβλο;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι η Βίβλος είναι ο εμπνευσμένος Λόγος του Θεού, η αποκάλυψις του Θεού στο ανθρώπινο γένος. Είναι πεπεισμένοι ότι η Βίβλος είναι αυθεντική, αξιόπιστη και ο μόνος οδηγός για αιώνια ζωή. Αυτό είναι το βιβλίο μελέτης των. Την μελετούν και την χρησιμοποιούν ώσπου να μάθουν πώς να βρίσκουν τις αρχές, την παροιμία ή το παράδειγμα που προσαρμόζεται στην ανάγκη ή στο πρόβλημα της στιγμής. Για τους μάρτυρας του Ιεχωβά η Βίβλος είναι το Βιβλίον του Δημιουργού, στο οποίο ο Θεός ομιλεί στα πλάσματά του για τη δημιουργία, για τον Εαυτόν του, για τους ιδικούς Του κανόνας ζωής–κανόνας οι οποίοι είναι απλοί και πρακτικοί. Η Βίβλος αποδεικνύεται ότι είναι η αποκάλυψις του αληθινού Θεού. Κανένα άλλο βιβλίο δεν μπορεί να το κάμη αυτό.—2 Τιμ. 3:16, 17· 1 Θεσ. 2:13.

Ποια είναι η βασική διαφορά μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά και των άλλων θρησκειών;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν πραγματικά ότι λέγει η Αγία Γραφή και προσπαθούν να ζουν σύμφωνα με τις αρχές της. Άλλοι πιθανόν να λέγουν ότι πιστεύουν στον Λόγο του Θεού, αλλά πιστεύουν; Το αποδεικνύει αυτό ο τρόπος των ζωής; Οι μάρτυρες του Ιεχωβά, επειδή πιστεύουν στην Αγία γραφή, πιστεύουν, επίσης, ότι το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων είναι πολύ πλησίον, κι’ έτσι ενασχολούνται δραστηρίως να προειδοποιήσουν τους ανθρώπους γι’ αυτό το γεγονός. Πιστεύουν ότι, όταν θα έχουν καταστραφή οι πονηροί, οι άνθρωποι, κάτω από την ουρανία διακυβέρνησι του Θεού, θα ζουν αιωνίως με τελεία υγεία εδώ επάνω σ’ αυτή τη γη, όπου θα έχουν αποκατασταθή παραδεισιακές συνθήκες. Αυτή είναι υπόσχεσις του Θεού, και οι μάρτυρες του Ιεχωβά την πιστεύουν.—Ψαλμ. 37:9-11, 29.

Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά επισκέπτονται στα σπίτια ανθρώπους οι οποίοι έχουν ήδη τη δική των θρησκεία;

Διότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι είναι το θέλημα του Θεού να το πράττουν αυτό. Ο Ιησούς Χριστός επεσκέπτετο τους ανθρώπους στα σπίτια των για να τους μιλήση για τον Θεό και για τους σκοπούς του, μολονότι πολλοί απ’ αυτούς είχαν για τη θρησκεία απόψεις που ήσαν διαφορετικές απ’ αυτά που εδίδασκε ο Ιησούς. Εφόσον παρήγγειλε στους ακολούθους του να πράττουν το ίδιο, οι μάρτυρες του Ιεχωβά το θεωρούν επιτακτικό ν’ ακολουθήσουν στενά το παράδειγμά του. (1 Πέτρ. 2:21· Ματθ. 10:11-15· Πράξ. 5:42· 20:20) Το ότι επισκέπτονται ανθρώπους στα σπίτια των είναι καλό, διότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να μάθουν τους θαυμασίους σκοπούς του Θεού. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά επιθυμούν να μάθουν οι άνθρωποι ότι ο Θεός πρόκειται να τερματίση τις πονηρές συνθήκες στη γη και να τις αντικαταστήση με δικαιοσύνη μέσω της τελείας, ουρανίας κυβερνήσεως της Βασιλείας του. Ο καιρός για να λάβη χώρα αυτό είναι πολύ πλησίον· πρόκειται να συμβή σ’ αυτή τη γενεά. Οι άνθρωποι πρέπει να είναι προειδοποιημένοι γι’ αυτό το γεγονός και να λεχθή σ’ αυτούς τι να κάνουν για να έχουν την προστασία και την ευλογία του Θεού. Οι εκκλησίες του «Χριστιανικού κόσμου» δεν διδάσκουν στους ανθρώπους αυτές τις ζωτικές αλήθειες της Γραφής.—Δαν. 2:44· Ματθ. 24:14, 34.

Γιατί οι εκδόσεις της Σκοπιάς έχουν τόσα να πουν κατά των άλλων θρησκειών;

Γιατί γράφονται τόσο πολλά για το κάπνισμα σιγαρέττων και για άλλες μορφές μολύνσεως σήμερα; Απλώς διότι πολλοί άνθρωποι δεν είναι πλήρως ενήμεροι των κινδύνων που διατρέχει η ανθρωπότης απ’ αυτά τα πράγματα. Πολλά άτομα δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει κάτι όπως η ψευδής θρησκεία ούτε και τους κινδύνους που αυτή παρουσιάζει γι’ αυτούς ατομικώς. Πόσοι γνωρίζουν ότι η προσκόλλησις στην ψευδή θρησκεία μπορεί να σημαίνη την αιωνία καταστροφή των; Πόσοι γνωρίζουν ότι η ψευδής θρησκεία υπήρξε υπεύθυνη για μεγάλο μέρος της αγνοίας, της ενδείας και των πολέμων διά μέσου των αιώνων· ότι έχει στερήσει ανθρώπους από τα δικαιώματα, τις ευκαιρίες και τις ελευθερίες των; Μερικοί κληρικοί σήμερα συγχωρούν την πορνεία, τη μοιχεία, την ομοφυλοφιλία, τους πολέμους και τη βία—αυτά τα ίδια τα πράγματα που ο Θεός καταδικάζει σθεναρά στον Λόγο του. Μπορούν οι αληθινοί Χριστιανοί να παραμείνουν ήσυχοι και να μη πουν τίποτε γι’ αυτή τη χονδροειδή κακοπαράστασι; Ασφαλώς όχι! Θα υψώνουν τη φωνή, όπως έκαμαν οι προφήται και ο Ιησούς Χριστός και οι μαθηταί του.—Μαλαχ. 1:6-9· Ματθ. 23:13-36· 2 Κορ. 10:4, 5.

Πιστεύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά ότι αυτοί έχουν την μόνη ορθή θρησκεία;

Ναι. Αν οι μάρτυρες του Ιεχωβά επίστευαν ότι κάποιος άλλος έχει την αληθινή πίστη, αυτήν θα εκύρυτταν. Υπάρχει μόνο «εις Κύριος, μια πίστις, εν βάπτισμα,» είπε ο απόστολος Παύλος. (Εφεσ. 4:5) Οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν περισσότερες από μία οδό για ν’ αποκτήση ένα άτομο σωτηρία, ή ότι η πλειονότης των ανθρώπων ανταποκρίνονται αυστηρά στις απαιτήσεις της αληθινής πίστεως. Ο Ιησούς έδειξε ότι μόνο μια πλειονότης θα εβάδιζε ορθά. Είπε τα εξής: «Στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν.» (Ματθ. 7:13, 14) Η έκβασις του Κατακλυσμού απέδειξε ότι ο Νώε και η οικογένειά του ήσαν οι μόνοι οι οποίοι είχαν την ορθή θρησκεία. Η ιστορία δείχνει ότι ο Ιησούς και οι απόστολοί του ήσαν οι μόνοι στην εποχή των που ασκούσαν την ορθή θρησκεία. Και μια μελέτη της Αγίας Γραφής αποδεικνύει ότι το ίδιο ισχύει και για τους μάρτυρας του Ιεχωβά σήμερα.

Είναι αλήθεια ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι μόνο 144.000 θα σωθούν;

Όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια. Μάλλον, αυτός ο αριθμός σύμφωνα με τη Βίβλο, είναι εκείνοι που πηγαίνουν στον ουρανό, διότι αμείβονται με πνευματική ζωή στους ουρανούς. (Αποκάλ. 14:1-3) Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε: «Μετά ταύτα [την εκλογή των 144.000] είδον, και ιδού όχλος πολύς, τον οποίον ουδείς ηδύνατο να αριθμήση . . . και κράζοντες μετά φωνής μεγάλης, έλεγον, Η σωτηρία είναι του Θεού ημών του καθημένου επί του θρόνου, και του Αρνίου.» (Αποκάλ. 7:9, 10) Αυτό το μεγάλο, αναρίθμητο πλήθος προορίζονται να επιζήσουν από το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος και να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν για πάντα επίσης γης. Επί πλέον, η ανάστασις των νεκρών θα δώση ευκαιρία σε χιλιάδες εκατομμυρίων ανθρώπων ν’ αποκτήσουν αιώνια ζωή. Εν τούτοις, μόνο ένας εκλεκτός αριθμός ανθρώπων από τη γη θ’ αποτελέσουν τη βασιλεία των ουρανών, την κυβέρνησι του Θεού, η οποία θα κυβερνήση τη γη. Η απέραντη πλειονότης του ανθρωπίνου γένους που θα κερδίσουν αιώνια ζωή θα ζήσουν εδώ επάνω στη γη.—Παροιμ. 2:21.

Πιστεύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά ότι μόνον αυτοί θα σωθούν;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι το έργο των είναι ένα έργο που σώζει ζωές. Γιατί θα ενησχολούντο σ’ αυτό αν επίστευαν ότι δεν υπάρχει ελπίς για άλλους; Είναι βέβαιοι ότι το έλεος του Θεού θα επεκταθή σε πολλά είδη ανθρώπων. Ο απόστολος Παύλος εδήλωσε ότι ο Θεός πρόκειται ν’ αναστήση ακόμη και τους ‘αδίκους.’ (Πράξ. 24:15) Έτσι, οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι πολλοί, οι οποίοι δεν είναι τώρα μάρτυρες του Ιεχωβά, θα σωθούν.

Αλλά σχετικά με την επερχομένη ‘μεγάλη θλίψι,’ και τη διάσωσι μέσ’ απ’ εκείνη τη σύρραξι, η Γραφή δείχνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να στραφούν τώρα προς τον Θεό και να λάβουν τη στάσι των στο πλευρό του, αν επιθυμούν να έχουν την προστασία Του. Ο Ιησούς είπε: «Καθώς αι ημέραι του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου . . . δεν ενόησαν, εωσού ήλθεν ο κατακλυσμός, και εσήκωσε πάντας· ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.» (Ματθ. 24:21, 37-39) Ο Νώε και η οικογένειά του, όμως, διεσώθησαν μέσ’ από τον Κατακλυσμό, επειδή υπηρετούσαν τον Ιεχωβά Θεό. Όλοι οι άλλοι κατεστράφησαν. Ο Ιησούς είπε ότι αυτό είναι εκείνο που θα συμβή στην επερχομένη ‘μεγάλη θλίψι,’ και αυτό οι μάρτυρες του Ιεχωβά το πιστεύουν.

Μερικοί λέγουν ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πιστεύουν στον Ιησού Χριστό· είναι αλήθεια αυτό;

Όχι, αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια. Πιστεύουν αυτό που διδάσκει η Βίβλος για τον Ιησού Χριστό, ότι αυτός είναι ο ‘μονογενής Υιός’ του Θεού, «η αρχή της κτίσεως του Θεού.» (Ιωάν. 3:16· Αποκάλ. 3:14) Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι ο Ιησούς είχε αναστηθή εκ νεκρών και ότι σήμερα είναι ζων, αθάνατος, και άρχει ως βασιλεύς στην ουρανία κυβέρνησι της Βασιλείας του Θεού.—Αποκάλ. 1:5, 18· 11:15.

Εκείνο που δεν πιστεύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ότι ο Ιησούς ήταν ο Παντοκράτωρ Θεός στη γη, δήθεν δεύτερο πρόσωπο μια Τριάδος. Αυτό δεν το διδάσκει η Αγία Γραφή. Η Γραφή διδάσκει ότι ο Ιησούς δεν ήταν ίσος με τον Πατέρα, αλλά όπως εδήλωσε ο ίδιος ο Ιησούς: «Ο Πατήρ μου είναι μεγαλήτερός μου.» (Ιωάν. 14:28) Ο Ιησούς είπε: «Εγώ και ο Πατήρ εν είμεθα,» αλλά προσευχήθηκε επίσης και οι ακόλουθοί του να γίνουν ένα με τον ίδιο τρόπο, «Εγώ εν αυτοίς, και συ εν εμοί,» δείχνοντας ότι αυτή η ενότης αφορούσε τον σκοπό, και όχι την ουσία, το σώμα ή θεοειδή ιδιότητα.—Ιωάν. 10:30· 17:21, 23.

Ελέχθη ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά κηρύττουν ένα Θεό, ο οποίος θα καταστρέψη το πλείστον του ανθρωπίνου γένους. Πώς μπορούν ν’ αγαπούν ένα τέτοιο Θεό;

Οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι μερικοί πόλεμοι είναι δίκαιοι, αλλ’ αυτοί οι πόλεμοι είναι γνωστόν ότι έχουν θανατώσει χιλιάδες αθώους άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Εν τούτοις, ο πόλεμος του Θεού, ο Αρμαγεδδών, δεν θα θανατώση κανένα αθώον, δίκαιον. Ο πόλεμος που θα εξαπολύση ο Θεός θα είναι για το τελικό καλό όλου του δικαίου ανθρωπίνου γένους. Σ’ αυτόν τον πόλεμο μόνο οι πονηροί θ’ απολεσθούν. (Ψαλμ. 145:20) Ποιος άνθρωπος που αγαπά τη δικαιοσύνη μπορεί να έχη αντίρρησι σ’ αυτό; Ο Θεός θα διεξαγάγη πόλεμο για να σώση τη γη από το να καταστραφή κι’ έτσι το ανθρώπινο γένος να μπορή να ζη εδώ με ειρήνη κι’ ευτυχία. (Αποκάλ. 11:18) Όπως ένας γιατρός, για να σώση το σώμα, συχνά οφείλει ν’ αφαιρέση προσφιλή μέλη λόγω καρκινώδους εστίας, και κερδίζει τη συμπάθεια για το έργο του όταν έχη επιτύχει, έτσι και ο Θεός θ’ αφαιρέση τη διαφθορά από τη γη και θ’ αγαπηθή για τη δικαία πράξι του λόγω της τελικής εκβάσεως, δηλαδή, μιας δικαίας ειρηνικής, παραδεισιακής γης, επάνω στην οποία εκείνοι που αγαπούν δικαιοσύνη θα μπορούν να ζουν αιωνίως.—Αποκάλ. 19:1, 2.

Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να συμμετάσχουν στην πολιτική;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν στην ανάγκη υπάρξεως κυβερνήσεως. Γνωρίζουν ότι χωρίς κυβέρνησι θα επικρατούν αναρχία και χάος. Δέχονται τη διδασκαλία της Γραφής ότι οι επίγειες κυβερνήσεις έχουν δικαίωμα να εκδίδουν νόμους, οι οποίοι ρυθμίζουν την ηθική, προστατεύουν ανθρώπους και ιδιοκτησία, εισπράττουν φόρους και διατηρούν την δημοσία τάξι. (Ρωμ. 13:1-7) Και οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπακούουν σ’ αυτούς τους νόμους. Εν τούτοις, όταν υπάρχη άμεση σύγκρουσις μεταξύ του νόμου του Θεού και του νόμου μιας επιγείου κυβερνήσεως, οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπακούουν στον υπέρτατο νόμο του Θεού όπως εντέλλονται στη Βίβλο να πράξουν. (Πράξ. 5:29) Έτσι δεν μένουν απαθείς απέναντι στην κυβέρνησι· στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο.

Εν τούτοις, οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ολοκάρδια αφωσιωμένοι στην ουρανία κυβέρνησι του Θεού, τη βασιλεία του Θεού. Γι’ αυτήν την κυβέρνησι εδίδαξε ο Ιησούς να προσεύχωνται οι Χριστιανοί και αυτήν να ζητούν πρώτα στην ζωή των. (Ματθ. 6:10, 33) Εφόσον έχουν δώσει την νομοτάγειά των στην ουρανία κυβέρνησι του Θεού, η υποταγή των σε επίγειες κυβερνήσεις είναι σχετική. Η Βίβλος τους περιγράφει ως «πρέσβεις» της βασιλείας του Θεού, «υπέρ του Χριστού.» (2 Κορ. 5:20) Έτσι η νομιμοφροσύνη στην ουρανία κυβέρνησι της Βασιλείας τούς εμποδίζει από το να συμμετέχουν στην πολιτική αυτού του κόσμου. «Εκ του κόσμου δεν είναι, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου,» είπε ο Ιησούς Χριστός.—Ιωάν. 17:16.

Τι κάνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά για να βελτιώσουν τις συνθήκες στην κοινότητα;

Ο Θωμάς Τζέφερσον, ένας από τους εξέχοντας προέδρους της Αμερικής και πολιτικούς άνδρες, είπε κάποτε ότι η Βίβλος κάνει «καλυτέρους πολίτας, καλυτέρους πατέρες, καλυτέρους συζύγους . . . Η Βίβλος κάνει τους πιο καλούς ανθρώπους στον κόσμο.» Ουσιαστικά αυτό είναι εκείνο που κάνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά μέσω του Βιβλικού εκπαιδευτικού έργου των. Κάνουν καλυτέρους πατέρες, καλύτερες μητέρες, καλύτερα παιδιά, πράγματι, τους πιο καλούς ανθρώπους στον κόσμο. Επομένως αυτή η ίδια η φύσις του έργου των είναι μια ευλογία για κάθε κοινότητα.

Σ’ ένα καιρό όπου ο κόσμος είναι διηρημένος από εθνική, φυλετική, οικονομική και θρησκευτική άποψι, και βρίσκεται σε πόλεμο με τον ίδιο τον εαυτό του, οι μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκουν νόμο και τάξι και σεβασμό προς την κυβέρνησι. Τι θα μπορούσε να είναι πιο βοηθητικό απ’ αυτό σε μια κοινότητα; Οι μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκουν στους ανθρώπους να μη κλέπτουν ή να ψεύδωνται ή να διαπράττουν φόνους, αλλά να είναι έντιμοι, να εργάζωνται σκληρά, να είναι δίκαιοι και να διακρατούν ακεραιότητα. Ως αποτέλεσμα τούτου, η ζωή πολλών ανθρώπων έχει βελτιωθή.

Η απόδειξις αυτών των καλών αποτελεσμάτων φαίνεται στην ενότητα και την ειρήνη που υπάρχει ανάμεσα στον αυξανόμενο αριθμό των μαρτύρων του Ιεχωβά. Αυτή η καλή σχέσις ανάμεσά των έχει επιτευχθή μέσω του Βιβλικού εκπαιδευτικού έργου των, το οποίον διδάσκει ανθρώπους ν’ αγαπούν αλλήλους και να θέτουν την εμπιστοσύνη των στον Ιεχωβά Θεό και στη βασιλεία του.—Ματθ. 6:9, 10.

Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν υποφέρουν από τα φυλετικά προβλήματα που έχουν τόσο προεξέχουσα θέσι σήμερα;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ελεύθεροι από φυλετικά προβλήματα λόγω αυτών τα οποία πιστεύουν για τον Θεό και τον άνθρωπο. Η Αγία Γραφή διακηρύττει ότι ο Θεός «έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, διά να κατοικώσιν εφ’ όλου του προσώπου της γης.» (Πράξ. 17:26) Λέγει, επίσης, ότι «δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός.» (Πράξ. 10:34) Αυτό το πιστεύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Εφόσον το ανθρώπινο γένος προήλθε από τον ένα άνθρωπο Αδάμ, τότε όλοι οι άνθρωποι συγγενεύουν μεταξύ των. Επομένως, οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν βρίσκουν καμμιά βάσι για να στηρίξουν διακρίσεις μεταξύ ανθρώπων. Αυτή η Γραφική άποψις τούς έχει ελευθερώσει από φυλετικές διακρίσεις.

Έχουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά ειδικά προγράμματα για να προσελκύσουν τη νεολαία, λόγω της τάσεως της νεολαίας να απομακρύνεται από τη θρησκεία;

Ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, η νεολαία σήμερα επιθυμεί να της λέγεται η αλήθεια και να της εξηγήται η αιτία για την οποία ζη. Έχουν ψευσθή απέναντί των και τους έχουν απογοητεύσει τόσο πολύ ώστε αυτό τους έχει κουράσει. Γι’ αυτό παρακαλούν τους πιο ηλικιωμένους μεταξύ των να «τα πουν όπως είναι.» Αυτό είναι ό,τι επιμένουν να πράττουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Από τη βρεφική ηλικία λέγουν στα τέκνα των την αλήθεια για πράγματα όπως ο Άγιος Βασίλης, το Πάσχα και η ψευδής θρησκεία. Μαθαίνουν, επίσης, την αληθινή απάντησι σ’ ερωτήσεις όπως, Πού είναι οι νεκροί; Γιατί ο Θεός έχει επιτρέψει το κακό; Παροδηγούν πονηρά πνεύματα το ανθρώπινο γένος; και, Πού οδηγείται αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων; Διεξάγονται μαζί των τακτικά Γραφικές μελέτες, διότι μόνο αυτό το βιβλίο αποκαλύπτει τον σκοπό της ζωής. Οι νέοι ζητούν αμεροληψία, προκοπή κι’ ένα αίσθημα επιτεύξεως. Η Χριστιανική διακονία των μαρτύρων του Ιεχωβά ανοίγει μπροστά τους ευκαιρίες για πλήρη εκπλήρωσι του σκοπού της ζωής. Σε συσχετισμό με τη Χριστιανική διακονία είναι και οι χαρές των καθαρών, εντίμων συναναστροφών. Όταν τα έχουν αυτά, τότε δεν χρειάζονται πρόσθετα τεχνάσματα ή προγράμματα.

Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται μεταγγίσεις αίματος;

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν δέχονται μεταγγίσεις αίματος διότι ο νόμος του Θεού απαγορεύει την χρήσι αίματος μ’ αυτόν τον τρόπο. Ο νόμος του Θεού απαγορεύει σ’ ένα άτομο να κλέπτη, να φονεύη, να μοιχεύη, να λατρεύη είδωλα, γι’ αυτό οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πράττουν αυτά τα πράγματα. Ο νόμος του Θεού λέγει επίσης: «Να απέχωσιν από . . . του αίματος.» (Πράξ. 15:20· Γεν. 9:4) Έτσι υπακούοντας στην εντολή του Θεού, απέχουν από τη λήψι αίματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτουν κάθε ιατρική θεραπεία. Όχι, σε περιπτώσεις επειγούσης ανάγκης, χρησιμοποιούν εκτατήρας όγκου πλάσματος, οι οποίοι είναι πολύ πιο ασφαλείς από τις μεταγγίσεις αίματος. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν καταδικάζουν την ιατρική· υπάρχουν ανάμεσά των πολλοί ιατροί και οδοντίατροι. Αλλά δεν παραβιάζουν το νόμο του Θεού απλώς για να συμβαδίσουν με τις σύγχρονες ιατρικές μεθόδους.

Αλλά υποθέστε ότι η σύζυγος ή το τέκνον ενός αντιμετωπίζει κίνδυνο θανάτου. Το να δεχθή μετάγγισι, οσονδήποτε προσφιλές κι’ αν είναι αυτό το άτομο, η πράξις του θ’ αποτελούσε παραβίασι του νόμου του Θεού. Το γεγονός ότι ένα άτομο αντιμετωπίζει άμεσο θάνατο, δεν δίνει σ’ αυτό την ελευθερία να παραβή τις εντολές του Θεού. Όταν ένα άτομο πλησιάζη να πεθάνη, δεν είναι καιρός να προσπαθή να καταπατήση ή να παραβή το νόμο του Θεού, αλλά καιρός να πλησιάση όσο το δυνατόν περισσότερο τον Θεό με το να παραμείνη πιστός. Αιώνια ζωή είναι η αμοιβή της πιστότητος. Πόσο ανόητο θα ήταν να διακινδυνεύση ένα άτομο την προσδοκία της αιωνίου ζωής για την πολύ αβεβαία υπόσχεσι μιας θεραπείας με μετάγγισι αίματος!—Αποκάλ. 2:10.

Πότε έκαμαν έναρξι οι μάρτυρες του Ιεχωβά;

Μ’ όλη την ειλικρίνεια, οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθή απάντησις από την αρχαία και σύγχρονη ιστορία των μαρτύρων του Ιεχωβά. Εφόσον οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αποτελούν μια αίρεσι αλλά μια κοινωνία ανδρών και γυναικών που θεωρούν πρώτιστο την υπηρεσία του Θεού κι’ ευθυγραμμίζονται με τις αρχές της Αγίας Γραφής, αποτελούν μέρος ενός ομίλου μαρτύρων, ο οποίος είχε την έναρξί του με τον πρώτο αληθινό μάρτυρα του Θεού, τον Άβελ—και όλοι των απέβλεπαν στις δίκαιες συνθήκες της νέας τάξεως που επρόκειτο να έλθει. Ο Ιεχωβά Θεός ήταν εκείνος ο οποίος ωμίλησε στο λαό του ως μάρτυρας, λέγοντας: «Σεις . . . είσθε μάρτυρές μου, . . . και εγώ ο Θεός.» (Ησ. 43:12) Και ο Υιός του Ιεχωβά, ο Ιησούς Χριστός, ήταν εκείνος ο οποίος είπε: «Θέλετε είσθαι εις εμέ μάρτυρες . . . έως εσχάτου της γης.» Ο απόστολος Παύλος ήταν εκείνος, ο οποίος ανεφέρθη στον Άβελ, τον Ενώχ, τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τους προφήτας ως ‘τοσούτον νέφος μαρτύρων.’ (Πράξ. 1:8· Εβρ. κεφ. 11· 12:1) Έτσι οι μάρτυρες του Ιεχωβά υφίστανται σ’ όλο το διάστημα από την εποχή του Άβελ.

Στη σύγχρονη εποχή οι μάρτυρες του Ιεχωβά άρχισαν τη δράσι των στις αρχές της δεκαετίας του 1870. Το 1870 ο Κάρολος Ταίηζ Ρώσσελ, που είχε ανατραφή από Πρεσβυτεριανούς γονείς οι οποίοι εφοβούντο τον Θεό, δεν ήταν ικανοποιημένος με τις δογματικές εξηγήσεις της Βίβλου που του εδίδοντο, κι’ έτσι άρχισε μια τάξι Γραφικής μελέτης με μερικούς φίλους του. Ανεκάλυψαν πολλές Γραφικές αλήθειες, οι οποίες είχαν κρυφθή από τις παραδόσεις του «Χριστιανικού κόσμου.» Το 1874 εδημοσίευσαν πληροφορίες για να εκθέσουν την ψευδή θρησκευτική θεωρία ότι η γη θα καταστραφή με πυρ στη Δευτέρα έλευσι του Χριστού. Ετόνιζαν ότι η Δευτέρα έλευσις του Χριστού θα ήταν αόρατη. Όπως είχαν πληροφορηθή πολύ προηγουμένως οι απόστολοι. Καθώς εξακολουθούσαν να τονίζουν τη σταθερή Γραφική αλήθεια, άλλοι οι οποίοι επιθυμούσαν να είναι αληθινοί μάρτυρες του Θεού ενώθηκαν μαζί των.

Τον Ιούλιο του 1879, για την υποβοήθησι αυτού του έργου, εξεδόθη το πρώτο τεύχος του περιοδικού Η Σκοπιά. Η κυκλοφορία του περιοδικού Η Σκοπιά από 6.000 αντίτυπα της πρώτης εκδόσεως αυξήθηκε σε 6.000.000 και πλέον αντίτυπα από κάθε τεύχος σήμερα σε εβδομήντα δύο γλώσσες!

Το 1881 είχε οργανωθή από τον Κάρολο Τ. Ρώσσελ εκείνο που έγινε γνωστό ως Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, το νομικό σωματείο των μαρτύρων του Ιεχωβά σήμερα, και απέκτησε σωματειακή υπόστασι με καταστατικό το 1884, με πρώτο πρόεδρο αυτόν τον ίδιο. Έτσι άρχισε το έργο που διεξάγεται τώρα από τους μάρτυρας του Ιεχωβά σε 203 χώρες και υποστηρίζεται από ένα εκατομμύριο και πλέον απ’ αυτούς.

Από πού προέρχονται τα χρήματα για τις δαπάνες του έργου των μαρτύρων του Ιεχωβά; Ποιος λαμβάνει όλα τα χρήματα από τα βιβλία και τα περιοδικά των;

Τα χρήματα που λαμβάνονται για την κάλυψι της δαπάνης του έργου των μαρτύρων του Ιεχωβά προσφέρονται οικειοθελώς από μέλη και φίλους της οργανώσεως των Μαρτύρων. Δεν απαιτούνται δικαιώματα ούτε περιφέρονται δίσκοι εισφορών, και ούτε υποστηρίζονται προγράμματα δημοσίων εκστρατειών για είσπραξι χρημάτων. Οι αυθόρμητες προσφορές, χωρίς κανένα είδος ωθήσεως ή πιέσεως, είναι εκείνο που καθιστά δυνατή τη δαπάνη λειτουργίας των ενενήντα τεσσάρων τμημάτων, τυπογραφικών εγκαταστάσεων, ιεραποστολικών οίκων και της διακονικής δράσεως της Εταιρίας Σκοπιά σε 203 χώρες σ’ όλη τη γη.

Τα μέλη της Εταιρίας Σκοπιά, τα οποία εργάζονται για την εκτύπωσι των εκδόσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά, δεν αποκομίζουν κέρδος από τις εισπράξεις της διαθέσεως των εκατομμυρίων βιβλίων, Γραφών και περιοδικών. Η Εταιρία παραχωρεί τις εκδόσεις σε διακόνους μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά σε τιμή κόστους. Οι Μάρτυρες διαθέτουν τον χρόνο και τα μέσα των για τη διάδοσι αυτών των εκδόσεων στα πέρατα της γης. Η γενναιοδωρία αυτών των ιδίων των Μαρτύρων είναι εκείνη που συντηρεί ολόκληρη τη δαπάνη της διακονίας, περιλαμβανομένης και της χρήσεως της εκδοτικής εταιρίας. Απ’ αυτά τα χρήματα που συνεισφέρονται κανένα ποσόν δεν χρησιμοποιείται για την πληρωμή μεγάλων μισθών σε αξιωματούχους και ειδικούς εκπροσώπους που εργάζονται για λογαριασμό της οργανώσεως. Ακόμη και όλοι εκείνοι οι οποίοι εργάζονται ολοχρονίως σε οποιοδήποτε από τα γραφεία τμημάτων της Εταιρίας το πράττουν οικειοθελώς. Τους χορηγούνται $14 τον μήνα, καθώς και τροφή και στέγη. Όλοι είναι αφιερωμένοι στην υπηρεσία του Θεού, κι’ ενδιαφέρονται να έχουν την επιδοκιμασία του μάλλον παρά να έχουν κάποια οικονομική επιτυχία.

Είναι αλήθεια ότι όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πράγματι διάκονοι; Έχουν παρακολουθήσει σχολική εκπαίδευσι για τη διακονία;

Ναι, με την ορθή Γραφική έννοια της λέξεως, όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι διάκονοι. Ένας διάκονος του Θεού είναι ένας δημόσιος υπηρέτης του Θεού, ένας υπηρέτης ο οποίος ακολουθεί στα βήματα του Ιησού Χριστού. (1 Πέτρ. 2:21) Κάθε αληθινός Χριστιανός, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον Θεό κι’ έχει βαπτισθή για να συμβολίση αυτή την αφιέρωσί του, αποδίδει μια τέτοια διακονική υπηρεσία ως τακτικό μέρος της λατρείας του κι’ επομένως είναι ένας χειροτονημένος διάκονος.—Ησ. 61:1, 2· Ματθ. 24:14· 2 Κορ. 3:5.

Μολονότι δεν απαιτούνται εκπαίδευσις ιερατικών σχολών και έγγραφα πτυχία χειροτονίας για Γραφικό διορισμό, εν τούτοις, οι μάρτυρες του Ιεχωβά διεξέρχονται ένα εντατικό πρόγραμμα σχολικής εκπαιδεύσεως για τη Χριστιανική διακονία. Παρακολουθούν πέντε εκκλησιαστικές συναθροίσεις την εβδομάδα, που ισοδυναμούν με πέντε ώρες διδασκαλίας, κάνουν δε και πολλή προσωπική μελέτη της Γραφής στο σπίτι. Στη Σχολή των Θεοκρατικής διακονίας μαθαίνουν να ομιλούν και να διδάσκουν αποτελεσματικά. Αυτή η εκπαίδευσις δεν τελειώνει ποτέ. Κατά μοναδικό τρόπο οι σπουδασταί της δεν αποφοιτούν ποτέ, και ούτε επιθυμούν ν’ αποφοιτήσουν. Απολαμβάνουν πλήρως το σχολικό πρόγραμμα και, εφόσον είναι καταφανής η πρόοδός των, εκτιμούν την ανάγκη να εξακολουθούν να μαθαίνουν και να βελτιώνουν τις ικανότητές των ως διακόνων του Θεού.

Πόσο χρόνο απαιτείται ν’ αφιερώνουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά στο από οικία σε οικία κήρυγμά των;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απαίτησις. Πράγματι, ο χρόνος που δαπανάται εξαρτάται από το ποιο είναι το ελατήριο του ατόμου και από το χρόνο που διαθέτει για κήρυγμα. Δεν χρησιμοποιείται εξαναγκασμός. Κάθε άτομο κάνει ό,τι μπορεί. Πολλοί αφιερώνουν από δέκα έως δεκαπέντε ώρες τον μήνα επισκεπτόμενοι άλλους για να διδάξουν την Αγία Γραφή. Άλλοι δαπανούν εκατό ως εκατόν πενήντα ώρες σε ωργανωμένη αναζήτησι εκείνων που επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για τον Θεό και για τη Βασιλεία του. Κανείς δεν πληρώνεται για τη συμμετοχή του σ’ αυτό το έργο· υπηρετούν διότι αγαπούν τον Θεό και τον συνάνθρωπό των.

Δεν στερούνται οι μάρτυρες του Ιεχωβά πολλή διασκέδασι με το να ζουν σύμφωνα με την Αγία Γραφή;

Η πραγματική ευτυχία ή διασκέδασις δεν αποτελούν αντικειμενικούς σκοπούς καθ’ εαυτές, αλλά αμοιβή για ορθό τρόπο ζωής. Αυτή την αμοιβή την έχουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Έχουν ειρήνη διανοίας και ικανοποίησι, και είναι γνησίως ευτυχείς άνθρωποι. (Φιλιππησ. 4:7) Αυτή την ευτυχία την απολαμβάνουν διότι έφθασαν στο σημείο να γνωρίσουν τον ζώντα Θεό και είναι αφωσιωμένοι σ’ αυτό. (Ψαλμ. 144:15) Αυτό σημαίνει ευτυχία!

Οι μάρτυρες του Ιεχωβά αισθάνονται πολλή ευχαρίστησι από τη ζωή. Απολαμβάνουν τη συντροφιά του εαυτού των καθώς και τις συναναστροφές των πάρα πολύ. Αντλούν χαρά από καθαρό, ηθικό τρόπο ζωής και υγιεινή αναψυχή. Γνωρίζουν από τον Λόγο του Θεού ότι δεν μπορεί να υπάρξη αληθινή ευχαρίστησις με το να διάγη ένα άτομο ανήθικη ζωή, σε πορνεία ή μοιχεία, οι καρποί των οποίων είναι συχνά τρομακτικές ασθένειες και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, ακόμη και αυτοκτονίες. Η ευτυχία των πηγάζει από τον υγιεινό τρόπο ζωής· είναι καρπός της λατρείας των προς τον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά.—Γαλ. 5:22, 23.

Πέρυσι 1.336.112 διαγγελείς του Ιεχωβά εδαπάνησαν μαζί 239.769.076 ώρες στο κήρυγμα του ευαγγελίου της Βασιλείας. Αγωνίσθηκαν για να εμφυτεύσουν τον Λόγο του Θεού στις διάνοιες άλλων. Σε δώδεκα μήνες 120.905 άτομα εσυμβόλισαν την αφιέρωσί των στον Ιεχωβά Θεό με το εν ύδατι βάπτισμα. Στη διάρκεια του έτους οι μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν μια αύξησι 8,7 τοις εκατό, και τούτο σε μια εποχή που το θρησκευτικό ενδιαφέρον γενικά ευρίσκεται σε παρακμή σ’ όλη τη γη.

Που οφείλεται αυτή η αύξησις; Μολονότι ο θρησκευτικός συγγραφεύς Λούις Κάσσελς λέγει ότι αυτή η εξαιρετική αύξησις «είναι αποτέλεσμα ενός ευαγγελιστικού ζήλου [που έχουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά] ο οποίος θέτει τα κύρια θρησκευτικά δόγματα σε κατάστασι αισχύνης,» οι μάρτυρες του Ιεχωβά αποδίδουν την αύξησί των στο άγιο πνεύμα του Θεού. (Ζαχ. 4:6· Ησ. 60:22) Ο Θεός ευλογεί τις προσπάθειές των διότι κατέχουν την αλήθειά Του και είναι αντιπρόσωποί Του στη γη σήμερα.

Λόγω της ορθής διαγωγής και του ζήλου των για τον Θεό, ο ισχυρισμός των ότι αποτελούν τη μόνη ορθή θρησκεία στη γη πρέπει να κάμη όλους τους πραγματικά ειλικρινείς εκζητητάς του Θεού να εξετάσουν τι έχουν αυτοί να πουν κάτω από το φως του Λόγου του Θεού, της Αγίας Γραφής. Για το δικό σας αιώνιο καλό, σας ενθαρρύνομε να το πράξετε τώρα.

[Γράφημα στη σελίδα 424]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΗ ΔΡΑΣΙ ΤΩΝ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1870, ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΟΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΠΩΣ ΕΜΦΑΙΝΕΤΑΙ

ΑΡΙΜΟΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

1,500,000

1970 1,345,111

1,000,000

1960

500,000

1950

1940

1930