Όταν Οικοδομήτε Μαθητάς, Διεγείρετε την Καρδιά
«Εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί το στόμα.»—Ματθ. 12:34
1. Τι περιλαμβάνεται στην αποστολή του Χριστιανού, και για να εκπληρώση ένα άτομο την αποστολή του τι πρέπει να πλησιάση;
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ του Χριστιανού είναι όχι μόνο να διδάσκη δογματικά, αλλά, επίσης, να εντυπώση βαθιά αγάπη, εκτίμησι, ταπεινοφροσύνη, πίστι, πράγματι, όλους τους καρπούς του πνεύματος του Θεού που αναφέρονται στα εδάφια Γαλατάς 5:22, 23. Το έργο του Χριστιανού είναι να βοηθή άλλους να ‘απεκδυθώσι τον παλαιόν άνθρωπον τον κατά την προτέραν διαγωγήν, τον φθειρόμενον κατά τας απατηλάς επιθυμίας· και να ανανεώνωνται εις το πνεύμα του νοός των, και να ενδυθώσι τον νέον άνθρωπο, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας.’ (Εφεσ. 4:20-24) Για να επιτευχθή αυτό, απαιτούνται περισσότερα από εγκεφαλική γνώσι. Πρέπει να φθάση κανείς την καρδιά του σπουδαστού της Γραφής και να την διεγείρη σε οδούς δικαιοσύνης.
2. Τι είναι, στην πραγματικότητα, η καρδιά, και γιατί είναι ανάγκη να την προσέχωμε;
2 Η καρδιά είναι, πράγματι, αποθήκη πολλών πραγμάτων. Ο άνθρωπος μπορεί να βάλη μέσα στην αποθήκη της καρδιάς του καλό και κακό. Στη διάρκεια μιας μελέτης του Λόγου του Θεού, της Αγίας Γραφής, αντλεί από την ανεξάντλητη αποθήκη του Ιεχωβά και μεταφέρει αποθέματα στη δική του. Αυτό είναι καλό είδος αποθέματος, διότι ο Θεός είναι αγαθός. (Μάρκ. 10:18) Σε άλλες περιπτώσεις, όπως όταν παρατηρή το έγκλημα και τη διαφθορά του κόσμου μέσω της τηλεοράσεως, του κινηματογράφου, του θεάτρου, των εφημερίδων, των περιοδικών, και άλλων, τότε η διάνοια μπορεί ν’ αποθηκεύη εύκολα κακές σκέψεις και ιδέες. Μερικοί πιθανόν να ισχυρισθούν ότι δεν συμβαίνει αυτό, αλλά η Βίβλος προειδοποιεί ότι «πάσαι αι οδοί του ανθρώπου φαίνονται ορθαί εις τους οφθαλμούς αυτού· πλην ο Ιεχωβά σταθμίζει τας καρδίας.» (Παροιμ. 21:2, ΜΝΚ) Ο Ιεχωβά δεν θ’ απογοητευθή όταν θα κάμη επιθεώρησι στην αποθήκη της καρδιάς μας για να εξακριβώση τι έχομε αποθηκεύσει μέσα σ’ αυτήν. Τι μπορεί ν’ αποθηκευθή μέσα σ’ αυτήν;
3. (α) Τι απεκάλυψε ο Ιησούς Χριστός σχετικά με την καρδιά; (β) Πώς μια πονηρή καρδιά μπορεί να γίνη δικαία;
3 Ο Ιησούς Χριστός απεκάλυψε ότι η καρδιά μπορεί ν’ αποθηκεύση πολλά πονηρά πράγματα. Ο Ιησούς, αφού εξέθεσε τους θρησκευτικούς γραμματείς και Φαρισαίους ως άκαρπους λάτρεις, που η λατρεία των είναι ματαία λόγω των παραδόσεών των, είπε την εξής παραβολή, όπως λέγει η αφήγησις της Γραφής: «Και προσκαλέσας τον όχλον, είπε προς αυτούς, Ακούετε και νοείτε. Δεν μολύνει τον άνθρωπον το εισερχόμενον εις το στόμα, αλλά το εξερχόμενον εκ του στόματος, τούτο μολύνει τον άνθρωπον. Τότε προσελθόντες οι μαθηταί αυτού είπον προς αυτόν, Εξεύρεις ότι οι Φαρισαίοι ακούσαντες τον λόγον τούτον εσκανδαλίσθησαν; Ο δε αποκριθείς είπε, Πάσα φυτεία, την οποίαν δεν εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος, θέλει εκριζωθή. Αφήσατε αυτούς· είναι οδηγοί τυφλοί τυφλών· τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει. Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπε προς αυτόν, Εξήγησον εις ημάς την παραβολήν ταύτην. Και ο Ιησούς είπεν, Έτι και σεις ασύνετοι είσθε; Δεν εννοείτε έτι, ότι παν το εισερχόμενον εις το στόμα καταβαίνει εις την κοιλίαν, και εκβάλλεται εις αφεδρώνα; Τα δε εξερχόμενα εκ του στόματος, εκ της καρδίας εξέρχονται, και εκείνα μολύνουσι τον άνθρωπον. Διότι εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Ταύτα είναι τα μολύνοντα τον άνθρωπον· το δε να φάγη τις με άνιπτους χείρας δεν μολύνει τον άνθρωπον.» (Ματθ. 15:9-20) Και ο μόνος τρόπος για ν’ αδειάση η καρδιά από το πονηρό περιεχόμενό της είναι με το να έχη η δύναμις του Λόγου του Θεού άμεση επίδρασι σ’ αυτήν και ν’ αντικαταστήση το πονηρό, χωρίς αξία απόθεμά της με τους καρπούς του πνεύματος του Θεού, το οποίο μπορεί να στηρίξη ένα άτομο σε αιώνια ζωή.
Η ΔΙΑΝΟΙΑ, ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
4. Ποια είναι μια γραμμή επικοινωνίας προς την καρδιά, και τι είπε ο απόστολος Παύλος γι’ αυτήν;
4 Πώς μπορεί να γίνη προσέγγισις στην καρδιά με Χριστιανικές ιδιότητες ώστε να μπορή να ενεργή ορθά; Όταν ο Ιησούς είπε ότι «εκ τής καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί,» έδειχνε ότι η διάνοια είναι η πιο άμεση γραμμή επικοινωνίας προς την καρδιά και ότι το στόμα ήταν ο «εκπρόσωπος» της καρδιάς. Στη διάνοια σχηματίζονται τα συμπεράσματα. Επίσης, στη διάνοια συλλαμβάνεται και σχεδιάζεται το κακό προτού εκτελεσθή και γίνη πραγματικότης. Επομένως, πρέπει να γίνη προσέγγισις στις δυνάμεις λογικεύσεως του ανθρώπου, την διάνοια του ανθρώπου, προτού μπορέση η καρδιά να καθαρισθή, ν’ αλλάξη και να προστατευθή. Δεν ήταν αυτή η σκέψις του αποστόλου, όταν είπε: «Μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, Αλλά μεταμορφόνεσθε δια της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον»; (Ρωμ. 12:2) Η διάνοια πρέπει να ενισχύεται με σκέψεις που εμπνέονται από τον Θεό.
5. (α) Ποιος είναι ο κυριώτερος τρόπος επικοινωνίας με τη διάνοια; (β) Γιατί είναι φρόνιμο να γεμίση η καρδιά αφθόνως με καλό;
5 Ο κυριώτερος τρόπος επικοινωνίας με τη διάνοια είναι μέσω των αισθήσεων. Αυτά που βλέπομε, ακούομε, εγγίζομε, γευόμεθα και οσφραινόμεθα επηρεάζουν οριστικά τη διάνοια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βλέπωμε τον Λόγο του Θεού μέσω μελέτης των σελίδων του, και να τον ακούωμε με το να παρευρισκώμεθα σε συναθροίσεις όπου συζητείται αυτός ο Λόγος. Όσο περισσότερο το πράττομε αυτό και ενεργούμε σύμφωνα με τη γνώσι που αποκτούμε, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ωφέλειά μας. Όλες οι αισθήσεις μας χρησιμοποιούνται, αν θέτωμε σ’ εφαρμογή αυτά που μαθαίνομε από τον Λόγο του Θεού. Θα έχη γίνει προσέγγισις στην καρδιά και το στόμα θ’ αποκριθή, «διότι εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί το στόμα.» (Ματθ. 12:34) Η καρδιά η γεμάτη από αφθονία του θεοπνεύστου Λόγου είναι εκείνη η οποία ομιλεί και διεγείρεται να κάμη καλό. Από μέσα από την καρδιά βρίσκει ένα άτομο τη δύναμι της ακεραιότητος, την αφοσίωσι σ’ ευσεβείς αρχές, την αγάπη για τη δικαιοσύνη, την αγάπη, την ειρήνη, τη μακροθυμία, τη χρηστότητα, την αγαθωσύνη, την πίστι, την πραότητα και την εγκράτεια. Σ’ αυτά πρέπει να συγκεντρώνεται η καρδιά, αν θέλωμε να οικοδομήσωμε μαθητάς με ιδιότητες όμοιες με του Χριστού.—Φιλιππησ. 4:6-9.
ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΔΙΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
6. Ποια άλλη γραμμή επικοινωνίας προς την καρδιά υπάρχει, και πώς ομιλεί γι’ αυτήν ο Παύλος;
6 Αλλά προτού μπορέσωμε να οικοδομήσουμε άλλους, πρέπει πρώτα να γίνη ένα έργο οικοδομήσεως μέσα σε μας τους ιδίους. Ο Χριστός Ιησούς, ο Πρώτιστος Διδάσκαλος, μας άφησε ένα τέλειο παράδειγμα για ν’ ακολουθήσουμε. (1 Πέτρ. 2:21, 23) Έπεται λογικώς ότι εκείνοι στους οποίους προσπαθούμε να εμφυτεύσουμε Χριστιανικές ιδιότητες πρέπει να βλέπουν αυτές ακριβώς τις ιδιότητες σε μας. Ο απόστολος Παύλος συνεβούλευσε τον Τίτο: «Τους νεωτέρους . . . νουθέτει να σωφρονώσι· δεικνύων κατά πάντα σεαυτόν τύπον των καλών έργων.» (Τίτον 2:6, 7) Λίγα πράγματα επηρεάζουν τη διάνοια όσο ένα καλό παράδειγμα, αλλά το παράδειγμά μας πρέπει να είναι άξιο μιμήσεως. Ο Παύλος δεν εφοβείτο να πη: «Εκείνα τα οποία και εμάθετε, και παρελάβετε, και ηκούσατε, και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε· και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ’ υμών.» (Φιλιππησ. 4:9) Ή όπως είπε στους Κορινθίους: «Μιμηταί μου γίνεσθε καθώς και εγώ του Χριστού.» (1 Κορ. 11:1) Αν πρόκειται να πλησιάσωμε και να επηρεάσωμε τις καρδιές άλλων, το παράδειγμα μας πρέπει να είναι άξιο μιμήσεως. Είναι όμως;
7. Γιατί το παράδειγμα επηρεάζει ζωτικά την καρδιά;
7 Πρέπει να υπάρχη αρμονία μεταξύ εκείνου που διδάσκομε και εκείνου που πράττομε, αν πρόκειται να διεγερθούν καρδιές. Ο Παύλος γράφει: «Ο διδάσκων λοιπόν άλλον, σεαυτόν δεν διδάσκεις; ο κηρύττων να μη κλέπτωσι, κλέπτεις; ο λέγων να μη μοιχεύωσι, μοιχεύεις; ο βδελυττόμενος τα είδωλα, ιεροσυλείς;» (Ρωμ. 2:21-24) Θα μπορούσαμε να επεκτείνωμε αυτό τον τρόπο λογικεύσεως λίγο περισσότερο λέγοντας, Συ, ο λέγων, ‘Πρέπει να μελετάτε τη Γραφή τακτικά,’ μελετάς ο ίδιος τη Γραφή τακτικά; Συ, ο λέγων, ‘Δεν πρέπει να γίνετε υλισταί,’ μήπως ζης σ’ ένα σπάταλο υλιστικό περιβάλλον και διάγεις μέσα στην πολυτέλεια του υλικού κόσμου; Το μάθημα που διδασκόμεθα εδώ είναι ένα μάθημα συνεπείας μεταξύ αυτού που διδάσκεται, εφαρμόζεται και παρατηρείται. Πρέπει να υπάρχη παράδειγμα. Όταν υπάρχη, τότε θα επηρεασθή η καρδιά από τις αναγκαίες ευσεβείς ιδιότητες.
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
8. (α) Τι ρόλο παίζει η παιδεία στην ανόρθωσι της καρδιάς; (β) Πώς μπορεί να εκπαιδεύεται η καρδιά;
8 Υπάρχει και μια άλλη άποψις, η οποία περιλαμβάνει την επικοινωνία προς την καρδιά και τη διέγερσί της. Ο Ιεχωβά, ο οποίος έπλασε την καρδιά, είπε: «Η καρδία είναι απατηλή υπέρ πάντα, και σφόδρα διεφθαρμένη· τις δύναται να γνωρίση αυτήν; Εγώ ο Ιεχωβά εξετάζω την καρδίαν, δοκιμάζω τους νεφρούς, δια να δώσω εις έκαστον κατά τας οδούς αυτού, κατά τον καρπόν των έργων αυτού.» (Ιερεμ. 17:9, 10, ΜΝΚ) Εφόσον η καρδιά συμπεριφέρεται μ’ αυτό τον τρόπο, ο εκπαιδευτής οφείλει να είναι άγρυπνος για ασθενή σημεία ή αντιχριστιανικές τάσεις και με διακριτικότητα να τ’ αποκαλύπτη στον σπουδαστή έτσι ώστε μέσω διαπαιδαγωγήσεως να διορθώνωνται. Είναι ο σπουδαστής της Γραφής επηρμένος, υπερήφανος; Είναι πολύ επικριτικός, χωρίς εκτίμησι; Ποια είναι πράγματι, η κατάστασις της καρδιάς του; Ο εκπαιδευτής εξακολουθεί, επίσης, να εξετάζη τη δική του καρδιά με τον ίδιο τρόπο για ν’ ανακαλύψη, αν είναι δυνατόν, κάτι κακό που αρχίζει να κάνη ρίζα. Καθώς προχωρεί η Γραφική μελέτη, σημειώστε αυτές τις αδυναμίες και εργασθήτε σ’ αυτές. Μη κάνετε χιούμορ με τις αδυναμίες τις δικές σας ή του σπουδαστού. Αυτό δεν θα προσφέρη καμμιά βοήθεια. Υπάρχει τάσις να λέμε, «Όλοι είμεθα ατελείς. Όλοι σφάλλομε.» Αυτό είναι αλήθεια, αλλά τα σφάλματα μπορούν να υπερνικηθούν, αν εργαζώμεθα για να τα διορθώσωμε. Επίσης, είναι πιθανόν να παραστή ανάγκη να ζητήσωμε και τη βοήθεια άλλων για να υπερνικήσωμε το πρόβλημά μας. Αλλά οι πνευματικές αδυναμίες μπορούν να υπερνικηθούν. Διαφορετικά, ο Θεός δεν θα μας ζητούσε να μεταμορφώσωμε τις προσωπικότητές μας σύμφωνα με την εικόνα του Υιού του Ιησού Χριστού. Ας μη μας εξαπατά η δολιότης της καρδιάς ώστε να νομίζωμε ότι δεν έχομε ανάγκη διορθώσεως ή ότι η κατάστασίς μας είναι αδύνατο να διορθωθή. Η διαπαιδαγώγησις της καρδιάς ενός σπουδαστού της Γραφής γίνεται με τη διοχέτευσι δικαιοσύνης μέσα της και με την επιμονή να διεγείρεται από το ορθό.
9. Ποια παραδείγματα έχομε για ν’ αποδείξωμε ότι είναι κατάλληλο να δίνωμε συμβουλή σε άλλους για τις αδυναμίες των, και ποιο υπήρξε το αποτέλεσμα αυτής της συμβουλής;
9 Προσέχετε, λοιπόν, τα αδύνατα σημεία που υπάρχουν στην πίστι του σπουδαστού. Ο Θεός προειδοποίησε τον Κάιν και τον ενουθέτησε τι να κάμη. «Αν συ πράττης καλώς, δεν θέλεις είσαι ευπρόσδεκτος; και εάν δεν πράττης καλώς, εις την θύραν κείται η αμαρτία. Αλλ’ εις σε θέλει είσθαι η επιθυμία αυτού [αυτής, ΜΝΚ], και συ θέλεις εξουσιάζει επ’ αυτού [αυτής, ΜΝΚ].» (Γέν. 4:7) Ο Ιησούς Χριστός διέκρινε ποια ήταν η αδυναμία του πλουσίου νεαρού άρχοντος και είπε σ’ αυτόν να ‘πωλήση τα υπάρχοντά του, και να δώση εις πτωχούς· και ήθελε έχει θησαυρόν εν ουρανώ.’ (Ματθ. 19:21) Αλλά ούτε ο Κάιν ούτε ο πλούσιος νεανίας ακολούθησαν την καλή συμβουλή. Εν τούτοις, υπάρχουν αναρίθμητοι άλλοι που προσέχουν την υγιή συμβουλή να γίνουν δούλοι του Θεού.
ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
10, 11. (α) Πώς φυλάγομε την καρδιά; (β) Ποιο ρόλο παίζει η στάσις ενός ατόμου στη διαφύλαξι της καρδιάς;
10 Η καρδιά αλλάζει με προγραμματισμένη, αποφασιστική προσπάθεια διορθώσεως των εσφαλμένων σε αρμονία με τον Λόγο του Θεού. Με τον ίδιο τρόπο φυλάγεται, επίσης. Πρέπει να υπάρχη τακτική μελέτη του Λόγου του Θεού. Αυτό θα διατηρή την ροή της αληθείας μέσα στη διάνοια και στην καρδιά. Κατόπιν, επίσης, είναι ανάγκη να προσευχώμεθα για να πλησιάζωμε τον Θεό. Τότε κι εκείνος θα πλησιάζη σ’ εμάς. Επί πλέον, οφείλομε να μάθωμε να στοχαζώμεθα επάνω στο Λόγο του Θεού, στις εκφράσεις του και στις υποσχέσεις του, πράγμα που θα διατηρή ορθές σκέψεις στη διάνοιά μας. Κατόπιν υπάρχει η δραστήρια διακονία η οποία προμηθεύει διέξοδο στις συγκινήσεις μας, στη χαρά μας. Καταβάλλετε ειλικρινείς προσπάθειες ν’ αναπτύσσετε τους καρπούς του πνεύματος με την εφαρμογή Χριστιανικών αρχών.
11 Επιθυμούμε, επίσης, να είμεθα προσεκτικοί όσον αφορά την προσωπική μας στάσι απέναντι σε άλλα άτομα, τόπους και πράγματα. Να είσθε εποικοδομητικοί μπροστά σε άλλους, και να κατέχετε θετική εμφάνισι. Αυτό θα μας βοηθήση ν’ αναζητούμε το καλό στους αδελφούς μας και όχι απλώς τις αδυναμίες των. Μ’ αυτό τον τρόπο θα εκφράζωμε την αγάπη η οποία οικοδομεί, την αγάπη η οποία ομιλεί πάντοτε μ’ εξυψωμένο τρόπο για τον Λόγο του Θεού, για την οργάνωσί του και για τους αδελφούς γενικά. Θα συνιστούμε τη διακονία, τις συναθροίσεις του λαού του Θεού και τη χαρά που προέρχεται με το να είμεθα δούλοι του σ’ αυτές τις έσχατες ημέρες.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΓΚΑΡΤΕΡΗΣΕΩΣ
12. Τι λέγουν η Βίβλος και η ιστορία για τα παθήματα και την εγκαρτέρησι των Χριστιανών, και πώς χαρακτηρίζομε εκείνους που έχουν υπομείνει;
12 Η ιστορία έχει καταγράψει πως Χριστιανοί ερρίφθησαν σε σκοτεινές φυλακές, εκάησαν επάνω σε πασσάλους, αποκεφαλίσθηκαν μπροστά στα τέκνα των, εκσφενδονίσθηκαν από κρημνούς· πως επυρπολήθηκαν τα σπίτια των και τα χωριά των· πώς απογυμνώθηκαν οι γυναίκες των κι εβιάσθηκαν με φρικιαστικό τρόπο· πως εσφάγησαν τα αθώα τέκνα των. Ο απόστολος Παύλος διεκήρυξε: «Εν παντί συνιστώντες εαυτούς ως υπηρέται Θεού, εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν στενοχωρίαις, εν ραβδισμοίς, εν φυλακαίς, εν ακαταστασίαις, εν κόποις, εν αγρυπνίαις, εν νηστείαις.» (2 Κορ. 6:4, 5) Σ’ αυτή την ίδια επιστολή ο Παύλος ομιλεί για τα δικά του παθήματα και πως το πνεύμα του Θεού είναι το αυτό σε κάθε περίπτωσι. (2 Κορ. 11:23-28) Και μπορεί να φαίνεται απίστευτο σε μερικούς, αλλά τέτοιες δοκιμασίες και παθήματα υφίστανται και σ’ αυτόν ακόμη τον εικοστόν αιώνα. Και το πνεύμα του Θεού εξακολουθεί να είναι το αυτό σε κάθε δοκιμασία που επέρχεται. Επομένως, «Ιδού, μακαρίζομεν τους υπομένοντας,» διότι έχουν την βεβαίωσι της υποσχέσεως του Θεού για αιώνια ζωή.—Ιάκ. 5:11· Αποκάλ. 2:10.
ΔΙΩΓΜΟΣ ΛΟΓΩ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΟΣ
13. (α) Γιατί δούλοι του Θεού υπέφεραν χάριν της ουδετερότητάς των; (β) Και ποια υπήρξε η έκβασις;
13 Οι Χριστιανοί δεν λαμβάνουν μέρος στις πολιτικές υποθέσεις αυτού του κόσμου, διότι δεν αποτελούν μέρος αυτού του κόσμου. (Ιωάν. 17:16· Ιάκ. 1:27· 4:4) Εφόσον η διακονική των αποστολή να κηρύξουν τη βασιλεία του Θεού προέρχεται από τον Θεό, δεν μπορούν, συνεπώς, να παύσουν να υπηρετούν τον Θεό όταν το απαιτούν κατώτερες κοσμικές εξουσίες. (2 Κορ. 3:5· Πράξ. 4:18-20· 5:27-29) Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός αρνήθηκε να δεχθή πολιτικό αξίωμα όταν ήταν στη γη. Οι ακόλουθοι στα βήματά του αποφεύγουν, επίσης, κάθε ανάμιξι στην πολιτική. Το βιβλίο Στην Οδόν του Πολιτισμού, Μία Παγκόσμιος Ιστορία (στην Αγγλική) έγραφε: «Οι Χριστιανοί ηρνούντο να συμμετάσχουν σε ωρισμένα καθήκοντα των Ρωμαίων πολιτών. . . . Δεν ανελάμβαναν πολιτικά αξιώματα.» Επίσης, το βιβλίο Παγκόσμιος Ιστορία, η Ιστορία των Επιτευγμάτων του Ανθρώπου (στην Αγγλική) λέγει: «Οι ζηλωταί Χριστιανοί δεν υπηρετούσαν στις ένοπλες δυνάμεις ούτε εδέχοντο πολιτικά αξιώματα.» Αυτή η ουδέτερα στάσις των επέφερε συχνά επάνω των την οργή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αλλά η ποιότης δομής της Χριστιανοσύνης των ήταν ανάλογη με όλη τη μανία που εξαπελύετο εναντίον των. Κι εμείς σήμερα θεωρούμε ευτυχείς εκείνους που έχουν υπομείνει.
14. Ποιοι στη σύγχρονη σκηνή υπέφεραν για την ουδετερότητά των, και πώς αντεπεξήλθαν;
14 Στη σύγχρονη σκηνή, το περιοδικό Αντώλτ Στούντεντ, σ’ ένα άρθρο του με τον τίτλο «Η Πρώτη Εκκλησία,» έγραφε ότι «οι μάρτυρες του Ιεχωβά ομοιάζουν περισσότερο με τους πρώτους Χριστιανούς παρά τα μέλη των πιο κανονικών δογμάτων.» Κι αυτοί, επίσης, έχουν υποφέρει πολλά, χάριν της ακεραιότητάς των. Οι Εθνικοσοσιαλισταί, οι οποίοι εθεωρούντο αριστοτέχναι στο λύγισμα της ανθρωπίνης θελήσεως, κατέβαλαν απεγνωσμένες προσπάθειες για ν’ αναγκάσουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά να παραβιάσουν τη Χριστιανική των ουδετερότητα, αλλ’ απέτυχαν με άθλιο τρόπο. Δεν μπόρεσαν να λυγίσουν την ακεραιότητα των πιστών μαρτύρων του Ιεχωβά. Το καλύτερα πωλούμενο βιβλίο Η Θεωρία και η Εφαρμογή της Κολάσεως έλεγε τα εξής: «Όταν εξερράγη ο πόλεμος, οι Μάρτυρες, οι οποίοι ήσαν στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Σαξενχάουζεν, εκλήθησαν για εθελοντική υπηρεσία στο στρατό. Την κάθε άρνησι ακολουθούσε ο τυφεκισμός δέκα ανδρών από τις τάξεις των. Ύστερ’ από τον φόνο σαράντα θυμάτων, τα Ες-Ες σταμάτησαν. . . . Δεν μπορεί κανείς ν’ αποφύγη την εντύπωσι ότι, από ψυχολογική άποψι, οι άνδρες των Ες-Ες ποτέ δεν μπόρεσαν να εξισωθούν με την πρόκλησι που τους προσέφεραν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά.» Οι ολοκληρωτικές ιερές εξετάσεις μπορούν να συλλάβουν και να βασανίσουν το λαό του Ιεχωβά αν αυτός το επιτρέψη για μαρτυρία· αλλά τίποτε δεν μπορεί να φυλακίση το πνεύμα του Ιεχωβά, το οποίο τους καθιστά νικητάς. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά απέδειξαν ότι έχουν Χριστιανικές ιδιότητες στην καρδιά των ώστε να μπορούν να υπομένουν δοκιμασίες προς σωτηρία.
15. Γιατί οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά έτυχαν βαρβάρου κακομεταχειρίσεως στη Μαλάουι, και ποια ιδιότητα της πίστεως εξεδήλωσαν;
15 Προσφάτως ακόμη, τον Οκτώβριο του 1967, η άρνησις να ενωθούν σ’ ένα ιδιαίτερο πολιτικό κόμμα και η αποφυγή των να εφοδιασθούν με δελτίο μελών του κόμματος, κατέληξε σ’ ένα βάρβαρο κύμα βασανισμών, που συσσωρεύθηκε επάνω στους μάρτυρας του Ιεχωβά στη Μαλάουι, μια χώρα της Κεντρικής Αφρικής. Ένας άγνωστος αριθμός γυναικών μαρτύρων του Ιεχωβά εβιάσθηκαν. Απ’ αυτές οι σαράντα ήσαν έγκυοι. Λόγω του τρόπου που τις κακομεταχειρίσθηκαν, όλες έκαμαν αποβολή. Επειδή αρνήθηκαν ν’ αγοράσουν δελτίο του πολιτικού κόμματος, υπέστησαν βάναυσο ξυλοδαρμό, σεξουαλικές επιθέσες και η ιδιοκτησία των κατεστράφη. Εν τούτοις ο Πρόεδρος της Μαλάουι Μπάντα δεν μπόρεσε να τους αναγκάση να παραβούν την ακεραιότητά των και ν’ απαρνηθούν τον Θεόν των Ιεχωβά. Αυτοί οι Μάρτυρες είχαν ενεργήσει από την καρδιά. Είχαν οικοδομημένες μέσα των πραγματικές Χριστιανικές ιδιότητες.
16. (α) Ποιες άλλες δοκιμασίες υπέστησαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά στη Μαλάουι; (β) Ποιες ερωτήσεις πρέπει να κάνωμε στον εαυτό μας, και γιατί;
16 Όταν ένας Χριστιανός μάρτυς του Ιεχωβά από το Χωρίον Ντιφινγίρε υπέστη ξυλοδαρμό διότι είχε αρνηθή ν’ αγοράση δελτίο μέλους ενός πολιτικού κόμματος, οι νεαροί οπαδοί του Μπάντα πήραν ένα μαχαίρι κι έκαμαν εγκοπές γύρω από τους βραχίονές του και κατόπιν στις κνήμες του κι έκαμαν, επίσης, πολλές εγκοπές στο κεφάλι του. Σ’ άλλους Μάρτυρας εκάρφωσαν στα πόδια των καρφιά μήκους έξη ιντσών, ακτίνες τροχού ποδηλάτου εισήχθησαν βιαίως στις κνήμες των και κατόπιν ελέχθη σ’ αυτούς τους Χριστιανούς να τρέξουν. Άλλοι ακόμη εβασανίσθηκαν με μια πυρακτωμένη ράβδο στους βραχίονες, τις κνήμες, το κεφάλι και ολόκληρο το σώμα των. Εν τούτοις, αυτοί οι Μάρτυρες αρνήθηκαν να κάνουν συμβιβασμό στις θρησκευτικές των πεποιθήσεις ή ν’ απαρνηθούν τον Θεόν των Ιεχωβά κάτω από τέτοιους βαρβάρους βασανισμούς. Έχετε και σεις την ιδιότητα της Χριστιανικής εγκαρτερήσεως μέσα σας για να υπομείνετε τέτοιες δοκιμασίες; Είναι πιθανόν να κληθήτε κάποια μέρα ν’ αποδείξετε την πίστι σας. Πώς θα ανταποκριθή η πίστις σας;
ΔΙΩΓΜΟΣ ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
17. Πώς σύζυγοι, γυναίκες και άνδρες, υπέφεραν, σε ποια υπόσχεσι μπορούν να ελπίζουν, και γιατί;
17 Από την εποχή του Χριστού ως αυτή την ώρα γυναίκες βρέθηκαν στην ανάγκη να υποστούν κακομεταχείρισι από τους απίστους συζύγους των λόγω της Χριστιανικής των πίστεως, και σύζυγοι απίστων γυναικών υπέστησαν τα ίδια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ένας σύζυγος διέταξε τη σύζυγό του να παύση να μελετά την Αγία Γραφή διότι διαφορετικά θα την εγκατέλειπε. Αφού υπέμεινε κακομεταχειρίσεις επί ένα και πλέον έτος, η καρδιά του συζύγου της άλλαξε. Σε λίγο καιρό η γυναίκα έγινε μια βαπτισμένη μάρτυς του Ιεχωβά. Εξ άλλου, στο Μπρέμερτον, της Ουάσιγκτων, ένας σύζυγος υπέμεινε την κακομεταχείρισι της συζύγου του. Με τον καιρό η καρδιά της άλλαξε και τώρα και οι δύο μελετούν μαζί την Αγία Γραφή. Στη Νέα Υόρκη ένας αλκοολικός και μανιώδης καπνιστής εγκατέλειψε αυτές τις κακές συνήθειες, αλλά διεπίστωσε ότι η σύζυγός του ήταν δυσαρεστημένη απ’ αυτή τη θαυμαστή αλλαγή που συνέβη σ’ αυτόν. Έγινε μανιώδης και τον κατηγορούσε ότι ήταν κάτω από την επίδρασι «μαγείας» απ’ αυτή τη «νέα θρησκεία.» Εκείνο που την εξώργιζε περισσότερο ήταν ότι εκείνη κατέβαλλε δώδεκα χρόνια προσπάθειες να τον κάμη ν’ αποβάλη τις κακές του συνήθειες χωρίς επιτυχία. Τώρα που τελικά αυτός τις είχε υπερνικήσει με τη βοήθεια του πνεύματος του Θεού, εκείνη δυσαρεστήθηκε κι έκανε ό,τι μπορούσε για να τον αναγκάση να διαρρήξη την ακεραιότητά του, καταφεύγοντας ακόμη και σε σωματικές επιθέσεις. Κατόπιν μια μέρα του έδωσε τελεσίγραφο: ώφειλε να εκλέξη ανάμεσα σ’ εκείνην και στον Ιεχωβά. Φυσικά, εκείνος εξέλεξε να υπηρετή τον Ιεχωβά. Απ’ εκείνη τη στιγμή αυτή αρνήθηκε ακόμη και να πλύνη τα ρούχα του ή να του μαγειρεύη φαγητό. Όταν κι αυτό δεν μπόρεσε να τον κάμη να διαρρήξη την ακεραιότητά του, τον εγκατέλειψε. Είχε δείξει μεγάλη υπομονή, και θεωρούμε μακαρίους αυτούς που υπομένουν. Αυτός γνωρίζει ότι θ’ αντιμετωπίση πολλά προβλήματα στο μέλλον. Κανένας από το λαό του Ιεχωβά δεν μπορεί ν’ αποφύγη δοκιμασίες εφόσον υφίσταται αυτός ο πονηρός κόσμος και ο Σατανάς εξακολουθεί να είναι λυμένος. Αλλά, οποιοδήποτε και αν είναι το πρόβλημα, γνωρίζετε ότι το πνεύμα του Θεού μπορεί να το αντιμετωπίση. «Πιστός όμως είναι ο Θεός,» μας βεβαιώνει ο απόστολος Παύλος, «όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε.» (1 Κορ. 10:13) Μ’ αυτή την υπόσχεσι επαναπαυθήτε μ’ εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά, με πλήρη ελπίδα σ’ αυτόν.—Παροιμ. 3:5-7.
18. (α) Γιατί πρέπει να εντυπωθή βαθιά μέσα στην καρδιά η ιδιότης της εγκαρτερήσεως; (β) Ποια ελπίδα θ’ απολαύσωμε αν καλλιεργούμε την ιδιότητα της εγκαρτερήσεως;
18 Η ιδιότης της εγκαρτερήσεως είναι απολύτως αναγκαία και πρέπει να εντυπωθή βαθιά στην καρδιά αν πρόκειται, εμείς οι αφιερωμένοι, βαπτισμένοι μαθηταί του Χριστού, να επιζήσωμε από τη ‘μεγάλη θλίψι.’ Είναι αναγκαίο, όχι μόνο για να επιζήσωμε από τις πύρινες δοκιμασίες τώρα και από τη ‘μεγάλη θλίψι’, αλλά επίσης και στη δικαία επίγεια νέα τάξι που δημιουργεί ο Θεός. (Ματθ. 24:21, 22) Δεν υπάρχει νόμος εναντίον των καλών πραγμάτων του πνεύματος του Θεού, και αυτά θα παραμείνουν για πάντα. Ο Ιεχωβά, ο οποίος μας επρομήθευσε τα γιγαντιαία δένδρα σεκουόγια, ως μια ζωντανή μαρτυρία αντοχής, εφρόντισε ώστε μέσω του Λόγου του, του πνεύματός του και της οργανώσεώς του, να μπορούμε κι εμείς τα πλάσματα της νοήμονος δημιουργίας του ν’ αποκτήσωμε την ιδιότητα της εγκαρτερήσεως για την σωτηρία μας. Με το να οικοδομούμε αυτή την ιδιότητα μέσα στις καρδιές μας καθώς και στις καρδιές εκείνων με τους οποίους μελετούμε την Αγία Γραφή για να τους βοηθήσωμε να γίνουν αφιερωμένοι, βαπτισμένοι μαθηταί του Χριστού, θ’ αποκτήσωμε το πιο πολύτιμο απ’ όλα τ’ αγαθά, μια ατελευτήτως διαρκή ζωή.