Ακούστε τους Λόγους του Δανιήλ για την Εποχή Μας
«Και είπε, Ύπαγε, Δανιήλ· διότι οι λόγοι είναι κεκλεισμένοι και εσφραγισμένοι, έως του εσχάτου καιρού.»—Δαν. 12:9.
1. Πότε επρόκειτο ν’ ανοιχθούν στην ανθρωπίνη κατανόησι οι λόγοι του προφήτου Δανιήλ, και γιατί εμείς πρέπει να αισθανώμεθα ιδιαιτέρως προνομιούχοι;
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ Δανιήλ προείπε τους κρισίμους καιρούς τους οποίους τώρα διερχόμεθα. Τα προφητικά συγγράμματα του Δανιήλ, πλούσια σε προφητική σημασία για την εποχή μας, αποτελούν πηγή ενισχύσεως και ενθαρρύνσεως για τους Χριστιανούς σήμερα. Αυτοί μπορούν να συγκινούνται από χαρά με το να έχουν τις θαυμάσιες οράσεις και προφητείες του Δανιήλ γι’ αυτόν τον ‘έσχατον καιρόν.’ Ναι, απ’ εκεί προέρχεται ο όρος ‘έσχατος καιρός’—από τα συγγράμματα του Δανιήλ. Ο Δανιήλ ενδιεφέρετο τόσο πολύ για την εκπλήρωσι των προφητειών του ώστε ερώτησε τον άγγελο του Θεού για το ζήτημα. Ο άγγελος του είπε ότι η εκπλήρωσις ήταν ένα μυστικό και εσφραγισμένη έως του «εσχάτου καιρού,» και αυτός ακριβώς είναι ο καιρός στον οποίο ευρισκόμεθα τώρα. Πόσο συγκινημένος από χαρά θα ήταν ο Δανιήλ αν μπορούσε να ζη σήμερα καθώς διανοίγεται το βιβλίο της προφητείας του στην ανθρωπίνη κατανόησι! Πόσο θα ήταν περιχαρής και θα ένοιωθε ευχαρίστησι να φθάση ως αυτή την εποχή της ιστορίας που είναι το αποκορύφωμα των προφητικών του λόγων! Έτσι θα χαρούμε πολύ εξετάζοντας τους λόγους του Δανιήλ για την εποχή μας, με το αίσθημα ότι έχομε το ειδικό προνόμιο να κατανοούμε αυτά που ο ίδιος ο Δανιήλ δεν μπορούσε να διακρίνη.—Δαν. 12:4, 8, 9.
2, 3. Πώς έφθασε να βρίσκεται στη Βαβυλώνα ο Δανιήλ, και πώς εγνώριζε ότι αυτός και οι σύντροφοί του θα παρέμεναν εκεί πολύν καιρό;
2 Ποιος ήταν αυτός ο προφήτης; Ο Δανιήλ έγραψε τις προφητείες του κυρίως στη Βαβυλώνα. Είχε οδηγηθή εκεί από τον Βασιλέα Ναβουχοδονόσορ μαζί με μερικούς άλλους, οι οποίοι είχαν επιλεγή για να λάβουν ειδική εκπαίδευσι για υπηρεσία στην αυλή του βασιλέως. Μαζί με τον Δανιήλ ήσαν ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας, αλλά ο Ναβουχοδονόσορ άλλαξε τα ονόματά των με τα ονόματα που μας είναι περισσότερο γνωστά, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδέ-νεγώ. Αυτοί οι τέσσερες νέοι από τη φυλή του Ιούδα ήσαν πιθανόν ηλικίας μεταξύ δεκατεσσάρων και δεκαοκτώ ετών.—Δαν. 1:1-7.
3 Ήσαν δούλοι στη Βαβυλώνα, και ο Δανιήλ εγνώριζε ότι θα παρέμεναν στην εξορία πολύν καιρό. Αυτός ήταν εκεί προτού καταστραφή η Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ. Και ύστερ’ απ’ αυτό το γεγονός, εγνώριζε, ότι όλη η γη του Ιούδα θα εκείτο έρημη εβδομήντα έτη. Πόσο μακρύ χρονικό διάστημα θα παρέμεναν μακριά από την πατρίδα των!—Δαν. 9:1, 2· Ιερεμ. 29:10.
ΟΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΜΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
4, 5. Το πρώτο έτος του Βαλτάσαρ, βασιλέως της Βαβυλώνας, ποιες οράσεις είχε ο Δανιήλ, και πώς περιέγραψε το άνοιγμα του Δικαστηρίου στον ουρανό;
4 Τα χρόνια περνούσαν και γρήγορα επλησίασε η ημέρα που η λάμψις του Βαβυλωνιακού κόσμου θα έσβηνε για πάντα. Ο τελευταίος από τη δυναστεία των Χαλδαίων βασιλέων ευρίσκετο τότε στο θρόνο της παγκοσμίας κυβερνήσεως. Ήταν το πρώτο έτος του Βαλτάσαρ, βασιλέως της Βαβυλώνος. (Δαν. 7:1-8) Το όνειρο και οι οράσεις της κεφαλής του ιδίου του Δανιήλ επί της κλίνης του το έτος εκείνο είχαν σχέσι με την άνοδο, και την πτώσι των παγκοσμίων δυνάμεων, που εσυμβολίζοντο με τρομακτικά θηρία. Καθώς οι οφθαλμοί του προφήτου Δανιήλ εστράφησαν από το τρομερό τέταρτο θηρίο που εξήρχετο από τη θάλασσα, του εδόθη όρασις μιας ουρανίας σκηνής η οποία παρουσιάζει ζωτικό ενδιαφέρον για την εποχή μας:
5 «Εθεώρουν έως ότου οι θρόνοι ετέθησαν, και ο Παλαιός των ημερών εκάθισε, του οποίου το ένδυμα ήτο λευκόν ως χιών, και αι τρίχες της κεφαλής αυτού ως μαλλίον καθαρόν· ο θρόνος αυτού ήτο ως φλοξ πυρός . . . Ποταμός πυρός εξήρχετο και διεχέετο απ’ έμπροσθεν αυτού· χίλιαι χιλιάδες υπηρέτουν εις αυτόν, και μύριαι μυριάδες παρίσταντο ενώπιον αυτού· το κριτήριον εκάθισε, και τα βιβλία ηνεώχθησαν.»—Δαν. 7:9, 10.
6. (α) Ποιος είναι ο Παλαιός των Ημερών, και πότε έχει την εκπλήρωσί της αυτή η όρασις του ανοίγματος του Δικαστηρίου στον ουρανό; (β) Ποια βιβλία έρχονται κάτω από τη λεπτομερή εξέτασι του ουρανίου Κριτού, και γιατί;
6 Τι θαυμασία όρασις! Δικαστήριον συνεδριάζει στον ουρανό, και η τοποθέτησις είναι στη διάρκεια της εποχής μας, από το έτος 1914 μ.Χ. κι εμπρός. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου λαμβάνει χώρα η κρίσις των εθνών. Σύντομα ο Ιεχωβά Θεός θα προχωρήση στην εκτέλεσι των εθνικών κυβερνήσεων και αυτοκρατοριών που αντιπροσωπεύονται από τα θηριώδη ζώα που περιγράφει ο Δανιήλ. Ο Παλαιός των Ημερών δεν είναι άλλος από τον Ιεχωβά Θεό. Από το φθινόπωρο του 1914 μ.Χ. τα βιβλία ή υπομνήματα που έχουν γίνει από τα έθνη στη διάρκεια των ‘επτά καιρών’ της διακυβερνήσεως των Εθνών έχουν ανοιχθή. Ένα θηριώδες υπόμνημα έρχεται κάτω από τη λεπτομερή εξέτασι του μεγάλου Κριτού. Οι «προσδιορισμένοι καιροί των εθνών» έχουν λήξει. (Λουκ. 21:24, ΜΝΚ) Τα έθνη δεν δικαιούνται καμμιάς περαιτέρω παρατάσεως της κυριαρχίας επί της γης. Έτσι ήλθε ο καιρός να εγκατασταθή ο Μόνιμος Κληρονόμος του Βασιλέως Δαβίδ ως βασιλεύς σ’ αυτή την κρίσιμη εποχή της ιστορίας.
7. (α) Γιατί μας προξενεί έκπληξι αυτή η όρασις των αγγέλων, οι οποίοι ίστανται ενώπιον του Παλαιού των Ημερών; (β) Ποια ενθάρρυνσι παρέχει αυτή η όρασις στο λαό του Θεού, ειδικά στους επισκόπους και στους διακονικούς υπηρέτας;
7 Παραστήστε στη διάνοιά σας όλους αυτούς τους αγγέλους στον ουρανό να στέκουν μπροστά στον Παλαιό των Ημερών, εκατόν εκατομμύρια απ’ αυτούς—περιμένοντας ν’ ακούσουν και να ευφρανθούν με τις δίκαιες κρίσεις του. Μπορούμε να μείνωμε έκπληκτοι με την παρουσία 100.000.000 αγγέλων που ίστανται μπροστά στον Υπέρτατο Κριτή. Όταν το σκεφθήτε, η παρουσία ενός εκατομμυρίου αγγέλων είναι κάτι το καταπληκτικό. Τι δεξιοτεχνία χρειάζεται για ν’ ασχοληθή ένας με τόσο πολλά, τόσο πολλά εκατομμύρια! Πώς μπορεί ένας να τους ιδή όλους και ν’ ασχοληθή με τόσο πολλούς αμέσως; Πώς ο Ιεχωβά Θεός χειρίζεται όλους αυτούς τους αγγέλους μόνος είναι συγκλονιστικό για τη φαντασία μας. Τι μεγάλος και θαυμαστός Οργανωτής! Να έχη να κάμη με εκατό εκατομμύρια και στον καθένα ν’ αναθέτη το έργο του. Αυτό πρέπει να δίνη μεγάλη ενθάρρυνσι σ’ εκείνους οι οποίοι είναι στην ορατή οργάνωσι του Ιεχωβά σήμερα. Ο Μέγας Οργανωτής μπορεί να βοηθήση τον λαό του στη διοργάνωσι του έργου της Βασιλείας, και, επί πλέον, μπορούμε να έχωμε εμπιστοσύνη ότι αυτοί οι λειτουργικοί άγγελοι θα μας βοηθήσουν σε καιρό ανάγκης και θα μας συμπαρασταθούν στην εκτέλεσι του έργου κηρύγματος της βασιλείας. Ας εργαζώμεθα μαζί μ’ αυτούς τους αγγέλους, τους ουρανίους αδελφούς μας, οι οποίοι ίστανται στην παρουσία του Παλαιού των Ημερών.—Παροιμ. 16:3· Εβρ. 1:14.
8. Ποιόν είδε κατόπιν ο Δανιήλ ότι εισήχθη έως του Παλαιού των Ημερών, και τι εδόθη εις αυτόν;
8 Αλλά τώρα ο Δανιήλ βλέπει μια συνταρακτική όρασι: «Είδον εν οράματι νυκτός, και ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού, και έφθασεν έως του Παλαιού των ημερών, και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, δια να δουλεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη, και αι γλώσσαι· η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος, ήτις δεν θέλει παρέλθει, και η βασιλεία αυτού, ήτις δεν θέλει φθαρή.»—Δαν. 7:13, 14.
9. (α) Ποιος αναγνωρίζεται ότι είναι ο «υιός ανθρώπου», και γιατί αυτό είναι κατάλληλο; (β) Ποιος καιρός έχει έλθει, σε αρμονία με αυτό που προελέχθη στους Ψαλμούς;
9 Ποιος είναι αυτός ο οποίος εισάγεται στη Θεία Αυλή; Είναι κάποιος «ως Υιός ανθρώπου.» Αλλά δεν είναι αυτή μια ουρανία σκηνή; Ναι, αλλά ο όρος «υιός ανθρώπου» εδώ υπεδείκνυε την εποχή που αυτός ο ουράνιος Υιός του Θεού θα εγίνετο άνθρωπος στη γη και θα εγίνετο γνωστός ως Ιησούς Χριστός. Τώρα είναι εξυψωμένος σε ουράνια δόξα, αλλά εξακολουθεί να διατηρή τον τίτλο «υιός ανθρώπου,» τον οποίον εκέρδισε με την πιστή του πορεία στη γη. Εδώ σ’ αυτή την όρασι ο Δανιήλ βλέπει τον Υιόν του ανθρώπου,» τον Κύριον Ιησού Χριστό. (Ματθ. 25:31) Ο καιρός έχει έλθει επί τέλους για να εμφανισθή ενώπιον του Παλαιού των Ημερών και να ζητήση εκείνα που του οφείλονται σύμφωνα με τη διαθήκη για τη βασιλεία σ’ όλη τη γη. (Ψαλμ. 110:1-6) Όλες οι αποδείξεις, ορατές και πνευματικές, αποδεικνύουν ότι στον Ιησού Χριστό εδόθησαν ‘τα έθνη δια κληρονομίαν του, και ιδιοκτησίαν του τα πέρατα της γης,’ για να εκπληρωθή η όρασις του Δανιήλ. (Ψαλμ. 2:8) Τι συνταρακτική εποχή αυτή στην οποίαν ζούμε, τώρα που εδόθη στον Ιησού Χριστό Βασιλική εξουσία και αυτός κυβερνά ως Βασιλεύς!
ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
10. Ποιο ζήτημα αντιμετωπίζουν ειδικά οι Χριστιανοί σήμερα, και τίνος παράδειγμα έχουν για να τους βοηθήση να το αντιμετωπίσουν;
10 Με την εγκαθίδρυσι της βασιλείας του Θεού στους ουρανούς, το ζήτημα που αντιμετωπίζουν όλοι οι καθ’ ομολογίαν Χριστιανοί είναι κρίσιμο: Σε ποιόν θ’ αποδίδουν λατρεία; Στον Ύψιστο Ιεχωβά ο οποίος κυβερνά ως βασιλεύς μέσω του Υιού του; Ή σε ανθρωποποιήτους θεούς και εικόνες; (Αποκάλ. 11:15, 17· 13:11-18) Κάτι που βοηθεί τους Χριστιανούς στην απόφασί των να μη ενδώσουν ποτέ σε ειδωλολατρική λατρεία είναι το παράδειγμα πιστότητος των τριών συντρόφων του Δανιήλ, Σεδράχ, Μισάχ και Αβδέ-νεγώ. Μολονότι εξακολουθούσαν να είναι δούλοι, είχαν διορισθή άρχοντες των επαρχιών της Βαβυλώνας. Όπως όλοι οι δούλοι του Ιεχωβά πρέπει κάποτε ν’ αντιμετωπίσουν δοκιμασίες της πίστεως, έτσι ο Σατανάς έκανε ελιγμούς για να φέρη εκείνους τους πιστούς μάρτυρας του Ιεχωβά σε άμεση σύγκρουσι με τον βασιλέα στο ζήτημα της λατρείας.
11, 12. (α) Τι εικόνα έστησε ο Βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ, και ποιος ήταν πιθανόν ο σκοπός του; (β) Ποια διακήρυξι έκαμε ο βασιλικός κήρυξ;
11 Ο Βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ είχε κατασκευάσει μια μεγάλη χρυσή εικόνα. (Δαν. 3:1-3) Ήταν μια εικόνα ύψους εννέα περίπου ορόφων και πάχους εννέα ποδών. Κατόπιν άρχισε να καλή τους νομάρχας και τους διοικητάς, τους συμβούλους, τους θησαυροφύλακας, τους κριτάς, τους αστυνομικούς διοικητάς και όλους τους άρχοντας των επαρχιών να έλθουν στα εγκαίνια της εικόνος. Αλλά γιατί ο βασιλεύς έκαμε μια τόσο δαπανηρή χρυσή εικόνα; Η ιστορία αναφέρει ότι ο Βασιλεύς Ναβουχοδονόσορ ήταν εξαιρετικά θρησκευόμενος, τόσο ώστε τα χρονικά της Βαβυλώνος δίνουν περισσότερη προσοχή στα κατορθώματά του όσον αφορά τη θρησκεία και τη λατρεία των θεών της Βαβυλώνος παρά στις στρατιωτικές του επιχειρήσεις. Κι εδώ στην πεδιάδα Δουρά αυτός ο βασιλεύς με τις θρησκευτικές τάσεις ήθελε χωρίς αμφιβολία να ενώση την παγκόσμιο αυτοκρατορία σε λατρεία. Δεν δίδεται όνομα σ’ αυτή την εικόνα στην Αγία Γραφή· αλλά είναι πιθανόν ότι είχε ανεγερθή προς τιμήν του ευνοουμένου Θεού του βασιλέως—του Μαρδώκ. Ίσως για να δημιουργήση σ’ όλους μια θρησκευτική κατάστασι διανοίας, ο βασιλεύς έκαμε διευθετήσεις για να παιχθή κάποιο είδος μουσικής. Με το πρόσταγμα του βασιλέως ο βασιλικός κήρυξ εβόησε μεγαλοφώνως:
12 «Εις εσάς προστάττεται, λαοί, έθνη, και γλώσσαι, καθ’ ην ώραν ακούσητε τον ήχον της σάλπιγγος, της σύριγγας, της κιθάρας, της σαμβύκης, του ψαλτηρίου, της συμφωνίας, και παντός είδους μουσικής, πεσόντες προσκυνήσατε την εικόνα την χρυσήν, την οποίαν έστησε Ναβουχοδονόσορ ο βασιλεύς· και όστις δεν πέση να προσκυνήση, την αυτήν ώραν θέλει ριφθή εις το μέσον της καμίνου του πυρός της καιομένης.»—Δαν. 3:4-6.
13. Εξηγήστε πώς οι τρεις Εβραίοι απέδωσαν υποταγή στο Κράτος ως το σημείο που μπορούσαν.
13 Οι τρεις Εβραίοι, ευπειθείς στην εντολή του βασιλέως να συναχθούν, προσήλθαν στην πεδιάδα Δουρά. Αλλά τι έκαμαν οι τρεις σύντροφοι του Δανιήλ; Επροχώρησαν όσο μπορούσαν με το να συγκεντρωθούν μαζί με τους άλλους—αλλά αρνήθηκαν να προσκυνήσουν! Ο Ναβουχοδονόσορ ήθελε τόσο πολύ να έχη 100 τοις εκατό συμμετοχή σ’ αυτή την άσκησι, και ιδού αυτοί οι τρεις άνδρες ηρνούντο να συμμετάσχουν!
14. (α) Γιατί ο λαός του Ιεχωβά αντιμετωπίζει μια ομοία κατάστασι στην εποχή μας; (β) Γιατί αναμένεται ότι ο Διάβολος θα καταφύγη σε δραστικά μέτρα στην εποχή μας, όπως ακριβώς έπραξε με τους τρεις Εβραίους;
14 Σήμερα οι πιστοί δούλοι του Ιεχωβά αντιμετωπίζουν μια όμοια κατάστασι. Το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Αποκάλυψεως, ύστερ’ από τη συζήτησι της εγκαθιδρύσεως της ουρανίας βασιλείας του Θεού που γίνεται στο προηγούμενο κεφάλαιο, αναφέρει για τη λατρεία του «θηρίου» και την «εικόνα» του θηρίου, και πώς αυτός ο ειδωλολατρικός τρόπος λατρείας θα επιβληθή σ’ όλη την οικουμένη, κάτω από τον ένα ή τον άλλον τρόπον. Έτσι το ζήτημα και σήμερα είναι το ίδιο: Θα είναι αυτή η λατρεία του Ιεχωβά Θεού ή των ψευδών θεών; Και ο σκοπός του Διαβόλου σήμερα είναι ο ίδιος όπως και παλαιότερα: Προσπαθεί ν’ αναγκάση όλους να συμμετάσχουν σε ειδωλολατρία με δαπάνη της εργασίας και της ζωής των. Ο Διάβολος χρησιμοποιεί έκτακτα, δραστικά μέτρα, και αυτές οι διαβολικές προσπάθειες αναφέρονται στο εδάφιο Αποκάλυψις 12:17, όπου διαβάζομε ότι ο συμβολικός δράκων εξέρχεται να πολεμήση εναντίον των αληθινών ακολούθων του Ιησού Χριστού.
15. Δείξτε πώς το ζήτημα της λατρείας είναι ένα κύριο ζήτημα στη σύγχρονη εποχή, και ποια ενθάρρυνσι έχομε για να είμεθα πιστοί στον Θεό;
15 Αυτό το φλέγον ζήτημα της λατρείας οι μάρτυρες του Ιεχωβά το αντιμετώπισαν πριν από τριάντα χρόνια στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Όποιος δεν χαιρετούσε τον Χίτλερ υψώνοντας το χέρι στον αγκυλωτό σταυρό εστέλλετο σ’ ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως, για να υποστή κτηνώδη μεταχείρισι. Σήμερα, πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα το Κράτος απαγορεύει το κήρυγμα του ευαγγελίου της εγκαθιδρυμένης βασιλείας του Θεού, είτε αυτό γίνεται με τον προφορικό λόγο ή με έντυπη μορφή. Στη διάρκεια των ετών χιλιάδες Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά εφυλακίσθησαν διότι αρνήθηκαν να υποκύψουν στις ασεβείς απαιτήσεις του Κομμουνιστικού κράτους, να παύσουν το κήρυγμα του ευαγγελίου. Σε πολλές χώρες έχει έλθει στο προσκήνιο το ζήτημα του εθνικισμού, με τον οποίο το Κράτος απαιτεί τη λατρεία η οποία ανήκει μόνο στον Θεό. Για να βοηθηθούν οι Χριστιανοί σ’ αυτούς τους κρισίμους καιρούς, έχουν το έξοχο παράδειγμα των τριών πιστών Εβραίων οι οποίοι απέδωσαν αποκλειστική αφοσίωσι στον Ιεχωβά παρά τις πολύ φοβερές απειλές.
16, 17. Πώς αντέδρασε ο Ναβουχοδονόσορ όταν άκουσε ότι οι τρεις Εβραίοι αρνήθηκαν ν’ αποδώσουν λατρεία στη χρυσή εικόνα;
16 Όπως ακριβώς μερικοί άρχοντες ή επίσημοι σήμερα, οι οποίοι θέλουν ν’ απονέμουν όλοι οι πολίται προσκύνησι και λατρεία στο Κράτος ή στους θρησκευτικούς των θεούς, έτσι και όταν ο Ναβουχοδονόσορ άκουσε ότι ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδέ-νεγώ δεν προσκυνούσαν, ωργίσθηκε και διέταξε να γίνη έρευνα. Έτσι ωδηγήθησαν ενώπιόν του. Μπορείτε να φαντασθήτε τον εαυτό σας να στέκεται εκεί μπροστά στον εξηγριωμένο βασιλέα της Τρίτης Παγκοσμίου Δυνάμεως όταν ερώτησε: «Τωόντι, Σεδράχ, Μισάχ, και Αβδέ-νεγώ, τους θεούς μου δεν λατρεύετε, και την εικόνα την χρυσήν, την οποίαν έστησα, δεν προσκυνείτε;» (Δαν. 3:18, 14) Αυτοί οι άνδρες ήσαν καλοί δούλοι σ’ όλα τ’ άλλα. Γιατί εξήλθαν από τη γραμμή τώρα και δεν έκαμαν αυτό το μικρό πράγμα; ‘Απλώς υποκλιθήτε, αυτό είναι όλο εκείνο που σας ζητώ.’ Ο Ναβουχοδονόσορ ήταν πρόθυμος να τους δώση άλλη μια ευκαιρία:
17 «Τώρα λοιπόν εάν ήσθε έτοιμοι, οπόταν ακούσητε τον ήχον της σάλπιγγας, της σύριγγος, της κιθάρας, της σαμβύκης, του ψαλτηρίου, και της συμφωνίας, και παντός είδους μουσικής, να πέσητε και να προσκυνήσητε την εικόνα την οποίαν έκαμα, καλώς· εάν όμως δεν προσκυνήσητε, θέλετε ριφθή την αυτήν ώραν εις το μέσον της καμίνου του πυρός της καιομένης· και τις είναι εκείνος ο θεός, όστις θέλει σας ελευθερώσει εκ των χειρών μου;»—Δαν. 3:15.
ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΨΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ
18. Γιατί οι τρεις Εβραίοι δεν είχαν ανάγκη χρόνου για να λάβουν απόφασι για την πορεία των ενεργείας, και πώς απήντησαν στον βασιλέα;
18 Δεν χρειάσθηκαν ούτε μια στιγμή για να λάβουν απόφασι αυτοί οι άνδρες. Είχαν ήδη λάβει την απόφασι στη διάνοιά των. Εγνώριζαν απ’ αυτή τη νεαρή των ηλικία ποιον θα υπηρετούν. Χωρίς δισταγμό ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδέ-νεγώ απήντησαν: «Ναβουχοδονόσορ, ημείς δεν έχομεν χρείαν να σοι αποκριθώμεν περί του πράγματος τούτου. Εάν ήναι ούτως, ο Θεός ημών, τον οποίον ημείς λατρεύομεν, είναι δυνατός να μας ελευθερώση εκ της καμίνου του πυρός της καιομένης· και εκ της χειρός σου, βασιλεύ, θέλει μας ελευθερώσει. Αλλά και αν ουχί, ας ήναι γνωστόν εις σε, βασιλεύ, ότι τους θεούς σου δεν λατρεύομεν, και την εικόνα την χρυσήν, την οποίαν έστησας, δεν προσκυνούμεν.»—Δαν. 3:16-18.
19. (α) Τι πρέπει να κάνουν σήμερα οι Χριστιανοί οι οποίοι επιθυμούν να περάσουν από δοκιμασίες ακεραιότητας; (β) Ποια πορεία ανοίγεται συχνά σε μας σήμερα που δεν είχαν οι τρεις Εβραίοι; (γ) Ποιο σύγχρονο παράδειγμα πιστότητος όπως των τριών Εβραίων έχομε;
19 Εκείνο που εζητείτο απ’ αυτούς τους άνδρες να πράξουν ήταν καταφανώς λατρεία. Στην εποχή μας το ζήτημα δεν είναι τόσο σαφές, με τόσο οξύ τρόπο καθωρισμένο, αλλά υπάρχει με κάποιο τρόπο. Οι αληθινοί Χριστιανοί, για να περάσουν τις δοκιμασίες πιστά στην εποχή μας, έχουν ομοίως ανάγκη να λάβουν από πριν απόφασι για την πορεία των. Ποια είναι η θέσις των απέναντι στις εικόνες και τ’ άσματα του Κράτους που εξυμνούν τα έθνη; Οι τρεις πιστοί Εβραίοι ώφειλαν να εμφανισθούν ενώπιον της εικόνος του Ναβουχοδονόσορ, αλλά συχνά σήμερον οι αφιερωμένοι Χριστιανοί μπορούν να κάμουν ενέργειες για ν’ αποφύγουν δύσκολες καταστάσεις. Εν τούτοις, όταν αυτές δεν μπορούν ν’ αποφευχθούν και οι δούλοι του Θεού αντιμετωπίζουν την εκλογή μεταξύ ειδωλολατρίας και πιστότητας στον Ιεχωβά, οι αληθινοί Χριστιανοί οφείλουν να είναι επίσης τόσο ασυμβίβαστοι όσο και ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδέ-νεγώ, οσοδήποτε τρομακτική και αν είναι η απειλή αν αρνηθούν να συμβιβασθούν και να προσκυνήσουν άλλους θεούς. Σε μια Αφρικανική χώρα πριν από λίγα χρόνια, ένας μεγάλος όμιλος Χριστιανών είχαν συναθροισθή ειρηνικά σε μια συνέλευσι όταν ωπλισμένοι στρατιώται εισήλθαν και τους ωδήγησαν έξω σ’ ένα κυβερνητικό μανδρώμενο χώρο, όπου τους έδειραν, τους ύβρισαν και τους εβασάνισαν ώσπου να δεχθούν να χαιρετίσουν το έμβλημα του Κράτους. Εφαίνετο ότι επρόκειτο ή να χαιρετίσουν ή να πεθάνουν! Εκείνοι οι οποίοι παρέμειναν σταθεροί, εμπιστευόμενοι στον Ιεχωβά, ευλογήθηκαν πλουσίως απ’ αυτόν. Αφέθησαν ελεύθεροι από τους βασανιστάς των, όπως ακριβώς, είχε συμβή με τους πιστούς μάρτυρας του Ιεχωβά την εποχή του Δανιήλ.—Έξοδ. 20:4, 5· 1 Κορ. 10:14.
20. Τι συνέβη όταν οι τρεις Εβραίοι ερρίφθησαν στην καιομένη κάμινο του πυρός;
20 Όταν εκείνοι οι Εβραίοι είχαν ριφθή ζώντες μέσα στην πυρακτωμένη κάμινο, ο Ναβουχοδονόσορ είδε ένα τρομακτικό πράγμα. Ο Δανιήλ μάς λέγει, πράγματι, πώς ο Ναβουχοδονόσορ σηκώθηκε βιαστικά και είπε στους μεγιστάνας του; «Δεν ερρίψαμεν τρεις άνδρας δεδεμένους εις το μέσον του πυρός; . . . Ιδού, εγώ βλέπω τέσσαρας άνδρας λελυμένους, περιπατούντας εν μέσω του πυρός, και βλάβη δεν είναι εις αυτούς· και η όψις του τετάρτου είναι ομοία με υιόν Θεού.» (Δαν. 3:24, 25) Κατόπιν επλησίασε όσο μπορούσε στο στόμα της καμίνου του πυρός κι έκραξε: «Σεδράχ, Μισάχ, και Αβδέ-νεγώ, δούλοι του Θεού του Υψίστου, εξέλθετε, και έλθετε!»—Δαν. 3:26.
21. Πώς η πιστότης των τριών Εβραίων κατέληξε σε μια μεγάλη μαρτυρία για όλους τους παρατηρητάς;
21 Όταν εξήλθαν ο καθένας μπορούσε να ιδή ότι το πυρ δεν είχε καμμία επίδρασι επάνω στα σώματά των και ούτε θριξ της κεφαλής των δεν είχε ελαφρώς καή, και στα φορέματά των ακόμη—ναι, ούτε καν υπήρχε οσμή σ’ αυτά! Η πιστότης των κάτω από δοκιμασία απεδείχθη ότι ήταν μια μεγάλη μαρτυρία σε όλους τους παρατηρητάς εκεί καθώς και στον βασιλέα ο οποίος, καταφανώς κλονισμένος απ’ αυτή την πείρα, αισθάνθηκε την ώθησι να πη: «Ευλογητός ο Θεός του Σεδράχ, Μισάχ, και Αβδέ-νεγώ, όστις απέστειλε τον άγγελον αυτού, και ηλευθέρωσε τους δούλους αυτού, οίτινες ήλπισαν επ’ αυτόν, και παρήκουσαν τον λόγον του βασιλέως, και παρέδωκαν τα σώματα αυτών, δια να μη λατρεύσωσι μηδέ να προσκυνήσωσιν άλλον Θεόν, εκτός του Θεού αυτών . . . άλλος θεός δεν είναι, δυνάμενος να ελευθερώση ούτω.»—Δαν. 3:28, 29.
22. (α) Δείξτε πώς το βασικό ζήτημα είναι το ίδιο σήμερα όπως και στην εποχή του Δανιήλ. (β) Εφόσον δοκιμασίες έρχονται σε πλείστους δούλους του Θεού, ποια είναι η σοφή πορεία ενεργείας;
22 Όπως αυτοί οι άνδρες, έτσι και οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα δεν μπορούν να συμβιβασθούν. Σε μερικές χώρες οφείλουν να κηρύττουν το ευαγγέλιον της Βασιλείας κάτω από την επιφάνεια. Σε άλλες χώρες συναθροίζονται κρυφά για να λαμβάνουν ενίσχυσι για το έργο που υπάρχει εμπρός. Μολονότι είναι νομοταγείς Χριστιανοί, όταν ευρεθούν κατηγορηματικά μπροστά σ’ ένα ζήτημα που περιλαμβάνει ακεραιότητα στον Ιεχωβά, δεν μπορούν να υποκύψουν στη φαντασιοπληξία ή τις υπαγορεύσεις αρχόντων με εθνικιστικό φρόνημα. Το ίδιο ακριβώς ζήτημα αντιμετωπίζει ο λαός του Ιεχωβά σήμερα όπως και την εποχή του Δανιήλ: ‘Ποιόν λατρεύετε;’ Γρήγορα ή αργά τέτοιες δοκιμασίες θα έλθουν στους περισσοτέρους δούλους του Θεού, κι εκείνοι οι οποίοι με αποφασιστικότητα κατέληξαν σε συμπέρασμα από πριν μπορεί ν’ αναμένεται ότι θα παραμείνουν πιστοί. Είναι καλύτερο να λάβη ένας αυτή την απόφασι τώρα παρά να την αναβάλη ωσότου αντιμετωπίση κάποια δοκιμασία. Πόσο επίκαιρο είναι το υπόμνημα αυτών των πιστών ανδρών της αρχαιότητος! Πόσο ενθαρρυντικό είναι για τους πιστούς δούλους του Θεού σήμερα να βλέπουν την έκβασι που έφερε ο Ιεχωβά Θεός σ’ εκείνους οι οποίοι αρνήθηκαν να λατρεύσουν άλλους θεούς!
ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΕΝΥΠΝΙΟ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ
23. Ποιο όνειρο είδε ο Ναβουχοδονόσορ οκτώ και πλέον χρόνια προτού πεθάνη, και ποια είπε ο Δανιήλ ότι ήταν η ερμηνεία του;
23 Μια νύχτα οκτώ και πλέον χρόνια προτού πεθάνη ο Ναβουχοδονόσορ, είχε ένα τρομακτικό όνειρο. Όταν όλοι οι ιερείς της Βαβυλώνος που ασκούσαν μαγεία απέτυχαν να δώσουν σ’ αυτόν την ερμηνεία, εκλήθη ο Δανιήλ να παρουσιασθή στον αυτοκράτορα, και ο ισχυρός παγκόσμιος άρχων του είπε: «Ειπέ τας οράσεις του ενυπνίου μου το οποίον είδον και την ερμηνείαν αυτού.» (Δαν. 4:9) Το όνειρο ήταν ένα τεράστιο δένδρο που ένας άγγελος από τον ουρανό διέταξε, ν’ αποκοπή. Το στέλεχός του είχε δεθή με δεσμό από σίδηρο και χαλκό κι έπρεπε να παραμείνη έτσι ανάμεσα στο χόρτο του αγρού ωσότου «επτά καιροί» παρέλθουν επάνω του. Ο άγγελος στο όνειρο είχε ειπεί: «Η καρδία αυτού θέλει μεταβληθή εκ της ανθρωπίνης, και θέλει δοθή εις αυτόν καρδία θηρίου· και επτά καιροί θέλουσι παρέλθει επ’ αυτόν.» Αλλά ποια ήταν η σημασία αυτού του ονείρου; Θα ήταν η ερμηνεία του επίσης τρομακτική για τον Βασιλέα Ναβουχοδονόσορ; Ακούστε τους λόγους του Δανιήλ: «Συ είσαι το δένδρον τούτο, βασιλεύ.»—Δαν. 4:10-22.
24, 25. (α) Τι επρόκειτο να συμβή στον Ναβουχοδονόσορ, και γιατί; (β) Σε ποια περίπτωσι εξεπληρώθη σ’ αυτόν το όνειρο του δένδρου, και πώς;
24 Φαντασθήτε πόσο πρέπει αυτό να είχε διεγείρει το ενδιαφέρον του Ναβουχοδονόσορ καθώς άκουε προσεκτικά την εξήγησι του Δανιήλ που ακολούθησε. Ο Δανιήλ απεκάλυψε ότι επρόκειτο να εκδιωχθή από τον θρόνο του στον αγρό για να τρώγη χόρτο όπως οι βόες. Αλλά, όπως το διπλοδεμένο στέλεχος του δένδρου, η βασιλεία του επρόκειτο να κρατηθή γι’ αυτόν ωσότου δαπανήση «επτά καιρούς» σ’ αυτή την εξευτελιστική κατάστασι. Μόνο τότε θα επανήρχετο στις αισθήσεις του και θα υπεχρεούτο να ομολογήση ότι ο Ύψιστος Θεός άρχει ως υπέρτατος και δίνει την βασιλεία του ανθρωπίνου γένους σε όποιον Αυτός θέλει να την δώση. Ύστερ’ από ένα χρόνο το όνειρο εξεπληρώθη στον Ναβουχοδονόσορ ενώ περιπατούσε στο βασιλικό του ανάκτορο κι έβλεπε έξω την μεγαλοπρεπή πόλι κι ένα από τα «Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου,» τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνος. Πόσο εξυψωμένος αισθανόταν καθώς έβλεπε όλη αυτή την δόξα! Με κομπασμό είπε: «Δεν είναι αυτή η Βαβυλών η μεγάλη, την οποίαν εγώ οικοδόμησα δια καθέδραν του βασιλείου με την ισχύν της δυνάμεώς μου, και εις τιμήν της δόξης μου;»—Δαν. 4:29, 30.
25 Μόλις ο Ναβουχοδονόσορ είπε αυτά τα λόγια μια φωνή ακούσθηκε από τον ουρανό που ανήγγειλε ότι το όνειρο του δένδρου θα εξεπληρώνετο σ’ αυτόν τώρα! Την ίδια εκείνη στιγμή κατελήφθη από παραφροσύνη κι εξήλθε στον αγρό για να τρώγη χόρτο όπως ένας βους και να παραμείνη εκεί επτά χρόνια. Στο τέλος εκείνης της περιόδου οι φρένες του επανήλθαν σ’ αυτόν, και τώρα απέδιδε αίνο στον Ύψιστο Θεό μάλλον αντί να τον σφετερισθή για τον εαυτό του. Εκείνο το όνειρο και η άμεση εκπλήρωσίς του στον Ναβουχοδονόσορ ήσαν προφητικά, και φθάνουν ως αυτόν τον εικοστόν αιώνα.
26. (α) Με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ. ποια μεταβίβασις κυριαρχίας έλαβε χώρα; (β) Τι εξεικόνιζαν το δένδρο και το δεμένο στέλεχος;
26 Όταν ο Ναβουχοδονόσορ κατέστρεψε την τυπική βασιλεία του Θεού στον Ισραήλ, έλαβε χώρα μια μεταβίβασις της κυριαρχίας στη νικήτρια Εθνική παγκόσμιο δύναμι. Τώρα κυβερνήσεις επρόκειτο να κυβερνούν τη γη χωρίς επέμβασι της βασιλείας του Ιεχωβά Θεού ούτε και μ’ ένα τυπικό τρόπο, ωσότου παρέλθουν «επτά καιροί.» Το δένδρον, το οποίο εξεικόνιζε την παγκόσμιο κυριαρχία από τη βασιλεία του Θεού, είχε δεθή και το στέλεχός του παρέμεινε στο έδαφος. Αυτό εσυμβόλιζε ότι Εκείνος ο οποίος διακρατούσε στην αρχή την παγκόσμιο κυριαρχία δεν θα παρητείτο για πάντα απ’ αυτήν. Το δέσιμο του στελέχους έδινε βεβαίωσι ότι το δένδρο δεν θα ήταν νεκρό και ότι η ρίζα του επρόκειτο να βλαστήση και πάλι.
27. (α) Τι εσυμβόλιζε η παράφρων διαγωγή του Ναβουχοδονόσορ; (β) Ποιο δείχνουν οι Γραφές ότι θα ήταν το μήκος των επτά προφητικών καιρών, και σε ποια περίοδο χρόνου εξετείνοντο;
27 Από προφητική άποψι στη διάρκεια των «επτά καιρών» της διακυβερνήσεως των Εθνών, η βασιλεία του Θεού θα παρέμενε σε χαμηλή κατάστασι, όπως το στέλεχος του δένδρου. Η παράφρων κτηνώδης διαγωγή του Ναβουχοδονόσορ στη διάρκεια της περιόδου οπότε οι επτά κατά γράμμα καιροί θα επήρχοντο σ’ αυτόν εξεικόνιζαν πώς οι Εθνικοί άρχοντες θα συμπεριφέροντο μ’ ένα κτηνώδη τρόπο στη διάρκεια του χρόνου της κυριαρχίας των επί του κόσμου. Οι Γραφές δείχνουν ότι το μήκος των «επτά καιρών» της διακυβερνήσεως των Εθνών θα ήταν μια περίοδος 2.520 ετών, που θα εξετείνοντο από το 607 π.Χ. έως το 1914 μ.Χ., ναι, ακριβώς ως τον εικοστό αιώνα!
28. Τι συνέβη στο τέλος των επτά συμβολικών καιρών, και γιατί ο Ιεχωβά επιτρέπει στα έθνη να εξακολουθήσουν να παραμείνουν λίγο ακόμη;
28 Το 1914 ο Θεός έλυσε τα δεσμά γύρω από το συμβολικό δένδρο, και ήγειρε τον Κύριο Ιησού Χριστό και ανέθεσε σ’ αυτόν την παγκόσμιο κυριαρχία. Η βασιλεία του Θεού κυβερνά τώρα! Μόνο χάρις στη μακροθυμία του Ιεχωβά οι Εθνικές δυνάμεις παραμένουν, διότι θα μπορούσε να εξαλείψη τα έθνη στη διάρκεια των ετών που ακολούθησαν αμέσως την εκ νέου εγκαθίδρυσι της βασιλείας του. Είτε το αναγνωρίζουν αυτό είτε όχι τα Έθνη κυβερνούν σήμερα μόνο με την ανοχή του Θεού. Ο Ιεχωβά επιτρέπει να συνεχίσουν για λίγα χρόνια ακόμη έτσι ώστε τα όμοια με πρόβατα άτομα απ’ όλα τα έθνη να εξέλθουν απ’ αυτό το σύστημα πραγμάτων πριν από το τέλος του στον Αρμαγεδδώνα.