Φυλαχθήτε από Ειδωλοποίησι Πλασμάτων

«ΔΙΟΤΙ αι βουλαί μου δεν είναι βουλαί υμών, ουδέ οδοί υμών αι οδοί μου,» είπε κάποτε ο Ιεχωβά Θεός μέσω ενός από τους αρχαίους προφήτας του. Ανάμεσα στα πολλά παραδείγματα που θα μπορούσαν ν’ αναφερθούν γι’ αυτό είναι ένα που αφορά την ειδωλοποίησι ανθρωπίνων πλασμάτων. Αυτή η τάσις είναι τόσο εκτεταμένη όσο και η ίδια η γη και φθάνει ως πίσω στο πρώτο μάλιστα ανθρώπινο ζεύγος. Ναι, άρχισε με τον Αδάμ, όταν αυτός έδειξε ότι προτιμούσε την εύνοια της συζύγου του από την εύνοια του Δημιουργού τους, Ιεχωβά Θεού.—Ησ. 55:8· Γεν. 3:6-19.

Δεν υπάρχει τίποτε το εσφαλμένο στο ν’ αποδίδη ένας κατάλληλο σεβασμό και τιμή σ’ εκείνους στους οποίους οφείλεται. Η Γραφή λέγει στα τέκνα, «Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα.» Οι Χριστιανοί εντέλλονται να ‘τιμούν πάντας,’ να ‘τιμούν τον βασιλέα,’ και ν’ ‘αποδίδουν εις πάντας τα οφειλόμενα· εις όντινα . . . την τιμήν, την τιμήν.’ Λέγει ακόμη ότι μερικοί είναι άξιοι «διπλής τιμής.» Αλλά μια τέτοια απόδοσις τιμής είναι λογική, βασίζεται σε σοβαρή κρίσι. Είναι τελείως διαφορετική από την συγκινησιακή ειδωλοποίησι πλασμάτων, πράγμα που αντιστοιχεί με τη λατρεία πλασμάτων.—Εφεσ. 6:2· 1 Πέτρ. 2:17· Ρωμ. 13:7· 1 Τιμ. 5:17.

Εξέχουσες μουσικές προσωπικότητες για μακρό διάστημα έχουν ειδωλοποιηθή, και ειδικά από τον κόσμο των γυναικών. Ο Γιόχαν Στράους, ο «βασιλεύς του βαλς,» είχε ειδωλοποιηθή από πολλούς κατά το τέλος του δεκάτου ενάτου αιώνος, όπως ακριβώς πολλοί έχουν ειδωλοποιήσει τον Φρανκ Σινάτρα, εξήντα περίπου χρόνια αργότερα. Ακόμη σε πιο πρόσφατη εποχή ο Έλβυς Πρέσλεϋ ήταν το είδωλο μυριάδων νεαρών γυναικών, και ακόμη πιο προσφάτως οι Μπητλς πήραν την ίδια θέσι, καθώς και οι μιμηταί των.

Εκείνοι, οι οποίοι επιτυγχάνουν ασυνήθιστες ή θεαματικές επιτυχίες στον τομέα των σπορ, ειδωλοποιούνται, επίσης, συχνά από πολλά άτομα. Έτσι στους αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του μπέιζμπωλ το 1967, ο ενθουσιασμός πολλών από τους θερμούς υποστηρικτάς των ανταγωνιζομένων ομάδων έφθασε στα όρια της ειδωλοποιήσεως, όπως στην περίπτωσι της γυναικός, η οποία άλλαξε το όνομα της από Κα Στ. Λούις σε Κα Ρεντ Σοξ, με την ελπίδα ότι έτσι θα βοηθούσε τους ευνοουμένους της να κερδίσουν. Αλλά δεν εκέρδισαν. Ιδιαιτέρως οι φανατικοί υποστηρικταί της ομάδος Σαίντ Λούις εξέσπασαν σε φρενίτιδα, όταν η ομάδα των επέστρεψε στο Σαίντ Λούις αφού ενίκησαν την ομάδα στο Μπόστον. Ένα πλήθος από 15.000 θαυμαστάς έφθασε στο αεροδρόμιο, κατέκλυσε τις οδούς της κάτω πόλεως και έδειξε τόσο ερεθισμό ώστε ένδεκα άτομα τραυματίσθηκαν και οκτώ παρέστη ανάγκη να συλληφθούν εξαιτίας της θορυβώδους διαγωγής των.

Κατόπιν υπάρχουν τα πολλά πολιτικά καθώς και θρησκευτικά είδωλα. Πόσοι Γερμανοί είχαν ειδολοποιήσει τον Χίτλερ! Πολλοί Ρώσοι εξακολουθούν να ειδωλοποιούν τον Λένιν, όπως μπορεί ν’ αποδειχθή από το τεράστιο άγαλμα του που ανήγειραν στη Μόσχα στην αρχή του Νοεμβρίου 1967. Πλήθη Κινέζων ειδωλοποιούν τον αρχηγό του Κράτους των, Μάο Τσε-τουγκ. Και τι λατρεία πλάσματος δεν εξεδηλώθη στον Πάπα Παύλο ΣΤ΄, όταν επεσκέφθη τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα Ηνωμένα Έθνη! Μια κατά γράμμα φρενίτις εξεδηλώθη προς αυτόν από 90.000 άτομα καθώς περνούσε γύρω στο Στάδιο Γιάγκη μέσα σε ανοικτό αυτοκίνητο.

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ;

Πού οφείλεται αυτό το ‘αιώνιο γεγονός της λατρείας πλασμάτων,’ όπως το ωνόμασαν; Ανάμεσα στις πολλές αιτίες που θα μπορούσαν ν’ αναφερθούν είναι και το αίσθημα αναξιότητος μερικών. Αυτό το αίσθημα τους κάνει να βλέπουν με παράλογο θαυμασμό εκείνους οι οποίοι έχουν διακριθή σε επιδόσεις όπως η μουσική, τα σπορ, η επιστήμη ή ο πόλεμος. Είναι ως να εξυψώνουν και τον ίδιο τον εαυτό των με το να εξυψώνουν ένα όμοιο με αυτούς ανθρώπινο πλάσμα.—Ρωμ. 1:25.

Ένας άλλος λόγος χωρίς αμφιβολία είναι η ανάγκη ν’ αγαπά κανείς κάποιον. Άτομα τα οποία στερούνται συγκινησιακής ωριμότητος δεν είναι σε θέσι ν’ αγαπήσουν βαθιά ένα συνηθισμένο ή μέτριο άτομο κι έτσι εκλέγουν κάποιο που επέτυχε να διακριθή λόγω ειδικών χαρισμάτων ή επιτυχιών και ειδωλοποιούν αυτόν ή εκείνην. Έτσι, όταν ένας επιστήμων κοινωνιολόγος ερώτησε κάποια μέσα από ένα κραυγαλέο πλήθος χιλιάδων κοριτσιών της προ-εφηβικής ηλικίας γιατί οι Μπητλς επιδρούσαν επάνω των με τέτοιο τρόπο, τα κορίτσια απήντησαν ότι αυτό ωφείλετο στο ότι «αγαπούσαν» αυτούς τους τέσσερες νεαρούς.

Ύστερα, πάλι, η έλλειψις καταλλήλου προοπτικής, γνώσεως και κατανοήσεως, τόσο από εκείνους οι οποίοι ειδωλοποιούν και από εκείνους οι οποίοι ειδωλοποιούνται, μπορεί πολύ καλά να είναι αιτία για το ότι φέρονται μ’ αυτό τον τρόπο. Πράγματι, εκείνοι οι οποίοι υπερβαίνουν το κανονικό είναι άξιοι κάποιας αναγνωρίσεως. Ένας επιτήδειος άνθρωπος δικαιούται να ‘παρασταθή ενώπιον βασιλέων,’ μας λέγει η Γραφή. Αλλά είναι αυτό αιτία για να εξυψωθή η δική του καρδιά ή για να τον εξυψώσουν αδικαιολογήτως άλλοι; Οι βασιλείς του Ισραήλ διετάσσοντο να διαβάζουν κάθε μέρα τον Λόγο του Θεού για να μη χάσουν την προοπτική και εξυψωθούν στη διάνοιά των.—Παροιμ. 22:29· Δευτ. 17:19, 20.

Μολονότι, πολλοί άλλοι λόγοι θα μπορούσαν ν’ αναφερθούν για την τάσι της ειδωλοποιήσεως ανθρώπων, ένας από τους πιο βασικούς χωρίς αμφιβολία, είναι η έλλειψις κατανοήσεως της σχέσεως ενός προς τον Δημιουργόν του· πόσο πράγματι μεγάλος είναι και ότι συγκρινόμενοι με αυτόν όλοι οι άνθρωποι δεν είναι παρά κόκκοι σκόνης επάνω σε μια κηλίδα. Όπως πριν από πολύν καιρό έγραψε ο προφήτης του Ιεχωβά: «Χόρτος τη αληθεία είναι ο λαός. Ο χόρτος εξηράνθη, το άνθος εμαράνθη· ο λόγος όμως του Θεού ημών μένει εις τον αιώνα,» δηλαδή, για πάντα.—Ησ. 40:7, 8.

Αρχικώς ο Δημιουργός ενεφύτευσε στον άνθρωπο την ανάγκη να ασκή λατρεία ως ένα από τα μέσα που θα συνέδεαν τα πλάσματά του με τον Δημιουργό των. Αλλά ως αποτέλεσμα του στασιασμού των πρώτων γονέων μας αυτό το ένστικτο της λατρείας διεστράφη κι έλαβε κακή κατεύθυνσι με θλιβερό τρόπο. Όπως μας λέγει ο Χριστιανός απόστολος Παύλος: «Διότι γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν, ουδέ ευχαρίστησαν αλλ’ εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμούς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία. . . . εμωράνθησαν. Και . . . μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εις το ψεύδος, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν την κτίσιν μάλλον παρά τον κτίσαντα, όστις είναι ευλογητός εις τους αιώνας.»—Ρωμ. 1:21-25.

Η ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ

Η ειδωλοποίησις ανθρωπίνων πλασμάτων περιλαμβάνει συνήθως μια παράλογη αφοσίωσι στο ειδωλοποιούμενο πρόσωπο, μια αδικαιολόγητη συγκινησιακή προσκόλλησι σ’ αυτό. Σημαίνει ν’ αποδίδη κανείς σ’ αυτό ένα μέτρον λατρευτικής αφοσιώσεως, ενώ ο Ιεχωβά Θεός εδήλωσε σαφώς ότι δεν το ανέχεται αυτό: «Εγώ Ιεχωβά ο Θεός σου είμαι Θεός απαιτών αποκλειστικήν αφοσίωσιν.» Το πώς ο Ιεχωβά Θεός βλέπει αυτή την ειδωλοποίησι πλασμάτων μπορεί ν’ αποδειχθή από αυτό που συνέβη στον Βασιλέα Ηρώδη Αγρίππα Α΄, ο οποίος ζούσε στις ημέρες των αποστόλων. Κάποτε ντυμένος με λαμπρά στολή, απελάμβανε τις κολακείες του λαού του καθώς δημηγορούσε προς αυτόν. Είναι προφανές ότι η εμφάνισις και η ρητορεία του έκαμαν τέτοια εντύπωσι ώστε ο λαός αναφωνούσε: «Θεού φωνή, και ουχί ανθρώπου!» Το υπόμνημα προχωρεί και λέγει: «Παρευθύς επάταξεν αυτόν άγγελος Ιεχωβά, διότι δεν έδωκε την δόξαν εις τον Θεόν· και γενόμενος σκωληκόβρωτος εξεψύχησεν.» Δυσαρεστείται ο Ιεχωβά με την λατρεία πλασμάτων; Βεβαιότατα δυσαρεστείται!—Έξοδ. 20:5, ΜΝΚ· Πράξ. 12:21-23, ΜΝΚ.

Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, όταν ήταν στη γη, δεν διέπραξε αυτό το σφάλμα. Όχι μόνο αρνήθηκε να προσκυνήση τον Σατανά ή Διάβολο, μολονότι του προσεφέρθησαν όλα τα βασίλεια του κόσμου και η δόξα των, αλλά, επίσης, δεν επέτρεπε και σε άλλους να τον ειδωλοποιούν. Αρνήθηκε να επιτρέψη στον λαό να τον στέψη ως βασιλέα, και όταν κάποιος απευθύνθηκε σ’ αυτόν με την έκφρασι, «Διδάσκαλε αγαθέ,» εκείνος απήντησε: «Τι με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός, ειμή είς, ο Θεός.» Επί πλέον, επανειλημμένως ετόνισε ότι δεν έκανε τίποτε από δική του πρωτοβουλία, αλλ’ απλώς εκτελούσε τις οδηγίες του Πατρός του.—Μάρκ. 10:17, 18· Ματθ. 4:8-10· Ιωάν. 5:19, 30· 7:28.

Οι απόστολοι του Ιησού και οι πρώτοι μαθηταί του παρέμεναν ομοίως ακηλίδωτοι από την ειδωλοποίησι πλασμάτων. Επανειλημμένως προειδοποιούσαν εναντίον της. (1 Κορ. 10:14· 1 Ιωάν. 5:21) Και ήσαν πολύ προσεκτικοί να μη επιτρέπουν σε άλλους να τους ειδωλοποιούν. Όταν μερικοί γηγενείς της πόλεως των Λύστρων θέλησαν ν’ αποδώσουν λατρεία στον Παύλο και τον Βαρνάβα, διότι ο Παύλος είχε θεραπεύσει ένα ανάπηρο χωλό εκ γενετής, ο Παύλος και ο Βαρνάβας «διέσχισαν τα ιμάτια αυτών, και επήδησαν εις το μέσον του όχλου, κράζοντες, και λέγοντες, Άνδρες, τι κάμνετε ταύτα; και ημείς είμεθα άνθρωποι ομοιοπαθείς με σας,» και κατόπιν προχώρησαν να τους εξαγγείλουν τα αγαθά νέα σχετικά με τον Δημιουργό, και την ανάγκη να λατρεύουν αυτόν.—Πράξ. 14:8-18.

Ομοίως, όταν ο Κορνήλιος έπεσε στους πόδας του αποστόλου Πέτρου, ο Πέτρος αρνήθηκε να δεχθή αυτή την πράξι εξυψώσεως, αλλά είπε: «Σηκώθητι· και εγώ αυτός άνθρωπος είμαι.» (Πράξ. 10:26) Από την αφήγησι του αποστόλου Ιωάννου στα εδάφια Αποκάλυψις 22:8, 9, μπορούμε να ιδούμε ότι ούτε σε άγγελο ακόμη δεν πρέπει ν’ αποδίδεται λατρεία. Οι πράξεις του Κορνηλίου και του αποστόλου Ιωάννου σ’ αυτές τις περιπτώσεις δίνουν μια εικόνα του πόσο επιρρεπής είναι η ανθρωπίνη φύσις ν’ αποδίδη ακατάλληλο σεβασμό σε άτομα που απολαμβάνουν μεγάλης ευνοίας.

ΒΛΑΠΤΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Επειδή η ειδωλοποίησις πλασμάτων είναι αντίθετη στο θέλημα του Θεού, μπορεί να καταλήξη μόνο σε βλάβη, τόσο γι’ αυτούς που την εκδηλώνουν όσο και για κείνους που την αποδέχονται. Πόση απογοήτευσι εδοκίμασαν οι Γερμανοί, οι οποίοι είχαν ειδωλοποιήσει τον Χίτλερ, οι Ιταλοί, οι οποίοι είχαν ειδωλοποιήσει τον Μουσσολίνι, οι Ρώσοι, οι οποίοι είχαν ειδωλοποιήσει τον Στάλιν! Οι λαοί, οι οποίοι ειδωλοποιούν ανθρώπους και θέτουν σ’ αυτούς την εμπιστοσύνη των, υπόκεινται σε απογοήτευσι, όπως ακριβώς δείχνει ο Λόγος του Θεού.—Ψαλμ. 146:3, 4· Ησ. 31:1-3.

Εκείνοι, οι οποίοι δέχονται από άλλους τιμή που δεν τους οφείλεται, θα δοκιμάσουν και αυτοί θλίψεις, πρωτίστως διότι θα επισύρουν επάνω τους τη δυσμένεια του Θεού. Στον ωρισμένο του καιρό «οι υπερήφανοι οφθαλμοί του ανθρώπου θέλουσι ταπεινωθή, και η έπαρσις των ανθρώπων θέλει υποκύψει· μόνος δε ο Ιεχωβά θέλει υψωθή εν εκείνη τη ημέρα.» ‘Εκείνη η ημέρα’ είναι η ημέρα που θα εγερθή ο Ιεχωβά για να εκδηλώση την «έξαψιν της οργής» του εναντίον όλων εκείνων, οι οποίοι αμιλλώνται με αυτόν, ώστε όλοι οι άνθρωποι να «γνωρίσωσιν ότι συ, του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά, είσαι ο μόνος Ύψιστος επί πάσαν την γην.»—Ησ. 2:11, 17, ΜΝΚ· Σοφον. 3:8· Ψαλμ. 83:18, ΜΝΚ.

Ακόμη και στην παρούσα εποχή εκείνοι, οι οποίοι δέχονται την ειδωλοποίησι από άλλους, ζημιώνονται από αυτήν, όπως όταν αυτή τους εξογκώνη το κεφάλι των. Παραδείγματος χάριν, ένας από τους πιο δημοφιλείς και πολύ ειδωλοποιημένους Μπητλς αναφέρεται ότι είπε: «Η Χριστιανοσύνη θα εκλείψη, θα εξαφανισθή και θα εκμηδενισθή. Δεν είναι ανάγκη να επιχειρηματολογήσω σ’ αυτό. Έχω δίκηο και θ’ αποδειχθή ότι έχω δίκηο. Είμεθα πιο δημοφιλείς από τον Ιησού Χριστό τώρα· δεν γνωρίζω ποιο θα παρέλθη πρώτο το ροκ εντ ρολλ ή η Χριστιανοσύνη. Ο Ιησούς ήταν καλός αλλά οι μαθηταί του ήσαν ηλίθιοι και συνήθεις.»—Περιοδικό Τάιμ 12 Αυγούστου 1966.

Αλλά πόσο ικανοποιητική υπήρξε η δική των φιλοσοφία; Το πόσο τους εβοήθησε μπορεί ν’ αποδειχθή από την ομολογία των ότι άρχισαν να χρησιμοποιούν ναρκωτικά, περιλαμβανομένου και του LSD· προφανώς για να συμπληρώσουν το κενό που δημιουργείται από τον τρόπο της ζωής των και την ειδωλοποίησί των από εκατομμύρια. Οι πιο πρόσφατες εκθέσεις λέγουν ότι εστράφησαν στον ‘πνευματισμό,’ κάτω από την καθοδήγησι ενός μάντεως γιόγκι, ο οποίος υπόσχεται ότι σε δύο τριακοντάλεπτες συνεδριάσεις μεταφυσικού στοχασμού ένα άτομο θα μπορέση «να συλλάβη τη θεότητα μέσα του» και να λύση όλα τα προβλήματα του.a Εν τούτοις, ο Λόγος του Θεού προειδοποιεί εναντίον κάθε είδους ειδωλολατρικής θρησκείας και πνευματισμού.—2 Κορ. 6:14-18· Γαλ. 5:20, 21· Αποκάλ. 22:15.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ

Ιδιαιτέρως η Χριστιανική νεολαία πρέπει να είναι προσεκτική εναντίον της παγίδος της ειδωλοποιήσεως πλασμάτων. Θα χρειασθή ισχυρή θέλησις και απόφασις για να κρατήσουν δική των στάσι. Εξαιτίας του παραδείγματος όλης της γύρω των νεολαίας είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούν από τη θέρμη, την έξαψι, την υστερία ή τη φρενίτιδα εκείνων οι οποίοι λατρεύουν ήρωας, ειδωλοποιούν πλάσματα. Κατόπιν, πάλι, ένα νεαρό Χριστιανικό άτομο μπορεί να οπισθοχωρήση επειδή αισθάνεται καταφανώς διαφορετικό με το να μη συμβαδίζη με το πλήθος· μπορεί να ταραχθή με τη σκέψι ότι οι άλλοι το θεωρούν οπισθοδρομικό. Αλλά πρέπει να ενθυμήται ότι η Γραφή προειδοποιεί να μην ακολουθή ένας «την δημοφιλή πορείαν.»—Ιερεμ. 8:6, ΜΝΚ.

Η Χριστιανική νεολαία, αν δεν είναι προσεκτική, μπορεί να πέση εύκολα στην παγίδα της ειδωλοποιήσεως πλασμάτων απλώς με το ν’ αποδίδη σ’ ένα άτομο μη οφειλόμενο θαυμασμό για τα κατορθώματα ή τα επιτεύγματά του, όπως όταν κάποιος ξεκινά για τον γύρο του κόσμου μ’ ένα μικρό πλοιάριο ολομόναχος. Αν ένα νεαρό άτομο δεν είναι προσεκτικό, μπορεί εύκολα να βρίσκη ένα αίσθημα ειλικρίνειας ή συγγενείας με τον ‘ήρωά’ του. Ίσως να σπεύδη να τον υπερασπίση ή να είναι πρόθυμο να δείξη ανοχή στις απερισκεψίες του. Ένα νεαρό άτομο πιθανόν να αισθάνεται ζωηρή συγκίνησι με τη σκέψι ότι θα δη τον ‘ήρωά’ του στο πρόσωπο, ευφραίνεται να ομιλή γι’ αυτόν και δαπανά πολύ χρόνο να τον ονειρεύεται. Ίσως ακόμη να θέλη να μιμηθή τον τρόπο με τον οποίον ο ‘ήρως’ του ντύνεται ή κουρεύει τα μαλλιά του.

Αλλά η Χριστιανική νεολαία πρέπει να διερωτηθή: Είναι αυτό το σπουδαίο πρόσωπο Χριστιανός; Αγαπά τον Ιεχωβά Θεό; Ζη σύμφωνα με τη Γραφή; Παραδέχεται τις δίκαιες αρχές που έχει θέσει ο Θεός στον Λόγο του; Αν όχι, τότε, είναι ορθό ένας αφιερωμένος Χριστιανός να θαυμάση και να μιμήται και να τρέφη στοργή για ένα τέτοιο άτομο; Δεν ανήκει ένα τέτοιο άτομο στον κόσμο, τον οποίον καλούνται οι Χριστιανοί να μην αγαπούν; Ασφαλώς ναι!—Ιάκ. 1:27· 4:4· 1 Ιωάν. 2:15-17.

Πώς μπορεί ένας να φυλαχθή από κάθε ειδωλοποίησι πλασμάτων; Με το να μαθαίνη τον ‘νουν του Κυρίου’ σε τέτοια ζητήματα με μελέτη του Λόγου του Θεού, της Γραφής, και των βοηθημάτων μελέτης της Γραφής όπως αυτό το περιοδικό, Η Σκοπιά, και με το να αποφεύγη την τάσι να θαυμάζη ή να αισθάνεται ισχυρή συγκίνησι για τα κατορθώματα ανθρωπίνων πλασμάτων. Όπως κατάλληλα το εξέφρασε κάποτε ένας ποιητής:

«Καυχήσεις σε αξιώματα κι επιδείξεις εξουσίας

Καθώς και ό,τι η ομορφιά κι ο πλούτος έχουν δείξει

Βρίσκονται σε αναμονή ώρας της απαισίας.

Στον τάφο που η δόξα οδηγεί κι όπου θα καταλήξη.»

Ο Ιησούς σε μια ευκαιρία είπε: «Εκείνο το οποίον μεταξύ των ανθρώπων είναι υψηλόν, βδέλυγμα είναι ενώπιον του Θεού.» (Λουκ. 16:15) Γιατί να ειδωλοποιήτε εκείνο που είναι βδέλυγμα στον Θεό; Μάθετε για τα πράγματα ποια είναι η δική του γνώμη, που είναι τόσο διαφορετική από τη γνώμη των ανθρώπων. Κερδίστε την εύνοια του Θεού, διότι στην εύνοια και στο έλεος του υπάρχει ζωή.—Ψαλμ. 103:17, 18.

[Υποσημειώσεις]