Μια Αποτυχημένη Προσπάθεια για Εγκαθίδρυσι μιας Νέας Τάξεως
1. Ποια ερωτήματα εγείρονται σχετικά με την εγκαθίδρυσι μιας νέας τάξεως;
ΘΑ ΥΠΑΡΞΗ ποτέ μια ειρηνική νέα τάξις πραγμάτων; Αν ναι, ποιος νομίζετε ότι θα την εγκαθιδρύση; Θα είναι ο ίδιος ο Θεός ή μήπως άνθρωποι που θα έχουν τον Θεό ως βοηθό; Επίσης, υπάρχει ένας χρονολογικός πίνας γι’ αυτήν; Έχει καθορισθή ο χρόνος της εγκαθιδρύσεώς της με αναλλοίωτο τρόπο ή μήπως πρόκειται για μια κινητή κλίμακα, ένα εύκαμπτο πίνακα, που εξαρτάται από τι μπορούν να κάμουν οι άρχοντες της γης, πολιτικοί και θρησκευτικοί, και πότε μπορούν να το κάμουν;
2. Γιατί η απάντησις σ’ αυτά τα ερωτήματα είναι σπουδαία;
2 Η απάντησις σ’ αυτά τα ερωτήματα δεν είναι ασήμαντη, διότι σημαίνει την διαφορά μεταξύ «αίματος, ιδρώτος και δακρύων,» και ευχάριστου έργου· μεταξύ του να φθείρεται ένας με διαψεύσεις ελπίδων, και του ν’ ασχολήται σε αναψυκτική, οικοδομητική δράσι· πράγματι, μεταξύ ζωής και θανάτου.—Ψαλμ. 127:1· Αββακ. 2:13· Αγγαίος 1:6.
3. Πώς μπορούμε να βρούμε την απάντησι όσον αφορά το αν οι ηγέται του κόσμου μπορούν να εγκαθιδρύσουν μια νέα τάξι;
3 Δεν πρέπει μήπως ν’ αποβλέπουμε στους άρχοντας του κόσμου και τους εξέχοντας κληρικούς; Μήπως αυτοί δεν μπορούν ν’ αλλάξουν και ν’ αναμορφώσουν τις κυβερνήσεις ώστε μέσω αυτών να εκδηλώνωνται οι αρχές της βασιλείας του Θεού; Σ’ αυτά τα ερωτήματα μπορούμε ασφαλώς να βρούμε τις απαντήσεις στη Γραφή διότι από τη Γραφή και όχι από οποιαδήποτε άλλη πηγή λαμβάνομε την πληροφορία ότι πρόκειται να υπάρξη μια μόνιμη νέα τάξις στην οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν στη γη για πάντα. Αλλά τι λέγει η Γραφή γι’ αυτήν;
4. (α) Τι δείχνει η Γραφή ότι κάνουν οι ηγέται του κόσμου στην προσπάθειά τους να εγκαθιδρύσουν μια νέα τάξι με τις δικές των προσπάθειες; (β) Πώς οι ηγέται του κόσμου σχεδιάζουν να εγκαθιδρύσουν μια νέα τάξι δίχως να θέλουν ν’ αναμορφώσουν πλήρως την πολιτική οργάνωσι του Διαβόλου;
4 Εν πρώτοις, η Αγία Γραφή λέγει ότι εκείνοι, που προσπαθούν να επιτύχουν με κυβερνητικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις μια τέτοια νέα τάξι που θα περιλαμβάνη τα πράγματα τα οποία η βασιλεία του Θεού θα πραγματοποιήση, έχουν θέσει τα χέρια τους σ’ ένα θηρίο. Αλλά δεν πρόκειται για ένα κοινό θηρίο, διότι είναι κάτι το τερατώδες με επτά κεφαλές και δέκα κέρατα επάνω στις κεφαλές του. Αυτό εκπροσωπεί την παγκόσμιο ανθρωπίνη πολιτική οργάνωσι υπό τον έλεγχο του Διαβόλου.a Το θηρίο είναι άγριο και απεδείχθη στη διάρκεια των τελευταίων πολλών χιλιάδων ετών ότι είναι αδάμαστο. Ίσως, λοιπόν, μπορούν να κάνουν κάτι που θα ήταν μια αντανάκλασις του θηρίου, ίσως μια εικόνα του θηρίου, θα ήταν κάτι στο οποίο οι άνθρωποι θα μπορούσαν ν’ αποβλέπουν ως αυθεντία όσον αφορά το να φέρη ειρήνη και ενότητα μεταξύ των εθνών, κάτι που τα έθνη, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν. Δεν είναι ανάγκη ν’ αποστερηθούν την ατομική τους κυριαρχία αλλά ταυτοχρόνως μπορούν να συνεργάζονται στα ζητήματα της παγκοσμίου ειρήνης με σκοπό να φθάσουν τελικά σε μια κατάστασι ειρηνικής συνυπάρξεως. Αυτή η ενέργεια, που σημαίνει περίπου να παίζουν τα κέρατα του θηρίου το ένα κατά του άλλου και να τα παρακινούν, αντί να μάχωνται για τις διαφορές των, να τις θέτουν υπό διαιτησίαν και να δίνουν στην οργάνωσι αρκετή δύναμι για να επιβάλη τις αποφάσεις που λαμβάνει, εφαίνετο ως η μόνη λογική πορεία που έπρεπε ν’ ακολουθήσουν.
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ
5. Τι προεγνώριζε ο Θεός ότι θα έκαναν οι ηγέται του κόσμου;
5 Είναι εκπληκτικό ότι ο Ιεχωβά Θεός, ο Συγγραφεύς της Βίβλου, προεγνώριζε αυτή την ιδία γραμμή σκέψεως που θ’ ακολουθούσαν αυτοί οι ηγέται του κόσμου και προείπε ότι θα έκαναν αυτό ακριβώς το πράγμα. Στον Λόγο του περιγράφει με ακρίβεια πώς θα ενεργούσαν, και δείχνει ότι θα έκαναν μια εικόνα του θηρίου και θα την έστηναν για ν’ αποβλέπουν σ’ αυτήν οι λαοί για τα καλά πράγματα που θα έφερνε η βασιλεία του Θεού. Α, όμως, για να το κάμουν αυτό θα δημιουργούσαν κάτι εξίσου τρομακτικό όσο και το πρώτο θηρίο και επίσης τόσο δύσκολο για να καταστή αυτό ειρηνικό και δίκαιο! Ο Ιωάννης περιγράφει την όρασι που του έδωσε ο Θεός γι’ αυτό το ζήτημα:
6. Περιγράψτε πώς η όρασις της Αποκαλύψεως προλέγει τη δράσι των ηγετών του κόσμου στην προσπάθειά τους να εγκαθιδρύσουν μια νέα τάξι.
6 «Και ιδών αυτήν [την γυναίκα Βαβυλώνα την Μεγάλην], εθαύμασα θαυμασμόν μέγαν. Και μοι είπεν ο άγγελος, Δια τι εθαύμασας; εγώ θέλω σοι ειπεί το μυστήριον της γυναικός, και του θηρίου του βαστάζοντος αυτήν, το οποίον έχει τας επτά κεφαλάς και τα δέκα κέρατα. Το θηρίον το οποίον είδες, ήτο, και δεν είναι, και μέλλει να αναβή εκ της αβύσσου και να υπάγη εις απώλειαν· και θέλουσι θαυμάσει οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γεγραμμένα εν τω βιβλίω της ζωής από καταβολής κόσμου.»—Αποκάλ. 17:6-8.
7. (α) Ποιος αναλαμβάνει ένα εξέχοντα ρόλο στην εγκατάστασι μιας οργανώσεως ειρήνης «νέας τάξεως»; (β) Ποιο πράγμα σχετικά με το θηρίον της ειρήνης αρέσει ιδιαιτέρως στην Βαβυλώνα τη Μεγάλη, και πώς είναι εύκολο γι’ αυτήν να κάνη τους οπαδούς της να το υποστηρίξουν;
7 Η γυνή η καθημένη επάνω στο θηρίον είναι μια πόρνη και ονομάζεται Βαβυλών η Μεγάλη, η οποία έχει ήδη εξηγηθή σε προηγούμενα τεύχη αυτού του περιοδικού ότι εκπροσωπεί συμβολικά την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας. Έχει ένα πολύ εξέχοντα ρόλο στην εγκατάστασι του οργανισμού ειρήνης. Το θηρίον επάνω στο οποίον κάθεται είναι όπως αυτή, ένα μυστήριον, είναι ένα μυστικό, κάτι που δεν είναι κατανοητό ως τον ωρισμένο καιρό που θα τ’ αποκαλύψη ο Θεός. Αυτό το κόκκινο θηρίο είναι το ίδιο με την εικόνα του θηρίου που αναφέρεται στα εδάφια Αποκάλυψις 13:14, 15, αλλά χωρίς να περιγράφεται πλήρως εκεί. Επειδή είναι μια εικών, είναι ευάρεστο στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη, επειδή αυτή είναι πολύ εξοικειωμένη με εικόνες και με τη χρήσι των. Οι ειδωλολάτραι λέγουν συχνά ότι δεν λατρεύουν τις εικόνες που χρησιμοποιούν αλλά τις έχουν μάλλον ως βοηθήματα για τη λατρεία των θεών που παριστάνουν οι εικόνες ή είδωλα, τα οποία είδωλα λαμβάνουν μόνο μια σχετική λατρεία. Αυτό αντίκειται στον νόμο του Θεού, ο οποίος καταδικάζει τα είδωλα σε οποιαδήποτε μορφή και απαγορεύει και τη σχετική ακόμη λατρεία μέσω των ανθρώπων. (1 Ιωάν. 5:21· Αποκάλ. 19:10) Σ’ αυτή την περίπτωσι οι άνθρωποι στρέφονται προς την εικόνα για ν’ αποβλέπουν για τα πράγματα που η βασιλεία του Θεού θα φέρη κι επομένως οδηγούνται να την υποστηρίξουν ως να είναι ο πραγματικός εκπρόσωπος της βασιλείας του Θεού.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΒΙΩΣΙΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ
8. (α) Πότε το θηρίο ανέλαβε τον βασιλικό ρόλο του; (β) Πότε επραγματοποιήθη το «δεν είναι»; (υποσημείωσις) Πότε έγινε ο «επικήδειος» της Κοινωνίας;
8 Το κόκκινο χρώμα του θηρίου αντιπροσωπεύει βασιλική ιδιότητα. Πότε ήλθε σε ύπαρξι και πότε παρεχωρήθη σ’ αυτό η βασιλική ιδιότης; Πρώτον το 1920, όταν επεκυρώθη η Κοινωνία των Εθνών. Ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο «ήτο.» Οι μάρτυρες του Ιεχωβά, όπως ο Ιωάννης, παρατηρούσαν τα πράγματα την εποχή εκείνη, και διεκήρυτταν ότι η Κοινωνία ήταν ένα πλαστό υποκατάστατο της βασιλείας του Θεού. Στην όρασι που εδόθη στον Ιωάννη ο άγγελος λέγει ότι το θηρίον «ήτο, και δεν είναι.» Πότε «δεν είναι»; Αυτό συνέβη όταν ο Καθολικός Εθνικοσοσιαλιστής δικτάτωρ Χίτλερ σχεδίασε την έκρηξι του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939.b Η Κοινωνία έτσι απέτυχε του σκοπού του καταστατικού της και έπαυσε να λειτουργή με κατάλληλο αποτέλεσμα, και πήγε στην άβυσσο της μαινομένης, αγριεμένης ανθρωπότητας στο μέγιστο έως τότε πόλεμο του κόσμου, σε μια κατάστασι αδρανείας, ανασταλμένης ζωτικότητας. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά το παρετήρησαν όταν επήγε στην άβυσσο της αδρανείας, όταν ‘δεν ήτο.’
9. Σχετικά με την εκ νέου ‘παρουσία’ του θηρίου, πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν όμοιοι με τον απόστολο Ιωάννη;
9 Όπως ακριβώς είχε λεχθή στον Ιωάννη ότι το θηρίο θα ήταν και πάλι παρόν, με το να επανέλθη από την άβυσσο, οι μάρτυρες του Ιεχωβά αγρυπνούσαν για τον καιρό που αυτό θα ελάμβανε χώρα. Το 1942, στο μέσον του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό ετονίσθη με δύναμι από τον πρόεδρο της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά στη δημοσία ομιλία «Ειρήνη—Δύναται Να Διαρκέση;» σε μια συγκέντρωσι εθνικής συνελεύσεως σε πενήντα τρεις πόλεις, που ήσαν συνδεδεμένες με την κεντρική πόλι Κλήβελαντ, Οχάιο. Είπε τα εξής:
10. Αποδείξτε από την ομιλία «Ειρήνη—Δύναται Να Διαρκέση;» ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν ορθή κατανόησι της «παρουσίας» του θηρίου προτού ακόμη λάβη αυτή χώραν.
10 « . . . Μολονότι σαράντα μέλη εξακολουθούν να ισχυρίζωνται ότι είναι προσκεκολλημένα στην Κοινωνία, αυτή βρίσκεται στην πραγματικότητα σε μια κατάστασι ανεσταλμένης ζωτικότητας, και έχει ανάγκη αναζοωγονήσεως αν πρόκειται να ξαναζήση ποτέ. Έχει πάγει στην άβυσσο της αδρανείας και μη αποτελεσματικότητος. ‘Δεν είναι.’
»Θα παραμείνη στην άβυσσο η Κοινωνία; . . . Η σύμπραξις αυτή των κοσμικών εθνών θα εγερθή και πάλι. . . . Η ανάγκη ν’ αντεπεξέλθουν στις ολοκληρωτικές επιθέσεις και να τις σταματήσουν αναγκάζουν τα έθνη να κάμουν αυτόν τον τελικό συνασπισμό των εθνών για τη νέα τάξι, οποιοδήποτε και αν είναι το σχήμα του. . . .
« . . . Οι επανειλημμένες κραυγές και απαιτήσεις των πολιτικών και των θρησκευομένων για ‘Περισσοτέρα θρησκεία!’ καθιστούν βέβαιο ότι η θρησκεία θα ιππεύση επί του θηρίου της ειρήνης. Ο προσωπικός απεσταλμένος του προέδρου του έθνους στο Βατικανό για να συνεργασθή μαζί με τον θρησκευτικό αρχηγό για ειρήνη είναι ένας ακόμη πρόδρομος της αβρότητος και του σεβασμού που θα πληρωθή στη ‘γυναίκα’ που ονομάζεται Βαβυλών όταν ο ολοκληρωτικός πόλεμος λήξη. Οι σχέσεις της τότε με τους άρχοντας του κόσμου θα ικανοποιήσουν τις κοσμικές της επιθυμίες, και θα χαρακτηρίση την διευθέτησι ειρήνης ως ‘ειρήνη της Χριστιανοσύνης,’ ένα ακόμη από εκείνα τα ‘ονόματα βλασφημίας’ που είναι επάνω στο ‘θηρίον’.»c
11. Πότε εξήλθε από την άβυσσο του φαινομενικού θανάτου η οργάνωσις ειρήνης και ασφαλείας;
11 Η Εβδόμη Παγκοσμία Δύναμις, η δυαδική παγκοσμία δύναμις της Αγγλίας και της Αμερικής, είχε εργασθή για να έλθη σε ύπαρξι η Κοινωνία των Εθνών. Τώρα αυτή η ιδία δυαδική παγκοσμία δύναμις εργάσθηκε για να βγάλη αυτή τη διεθνή οργάνωσι ειρήνης και ασφαλείας από την άβυσσο του φαινομενικού θανάτου. Στις 26 Ιουνίου 1945, πενήντα έθνη (μη συμπεριλαμβανομένων της Πόλεως του Βατικανού και των Δυνάμεων του Άξονος) υπέγραψαν τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο, Καλιφορνίας. Επεκυρώθη στις 24 Οκτωβρίου 1945, από είκοσι εννέα έθνη, περιλαμβανομένων και των Πέντε Μεγάλων και κατέστη τμήμα διεθνούς νόμου. Έτσι ήλθαν σε ύπαρξι τα Ηνωμένα Έθνη.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ
12. Εξεπλάγησαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά και εθαύμασαν με την αναζωογόνηαι του θηρίου;
12 Οι μάρτυρες του Ιεχωβά απέβλεπαν σε περαιτέρω εκπλήρωσι αυτής της προφητείας και ανεγνώρισαν ότι τώρα το κόκκινο θηρίο είχε αναβή από την άβυσσο. Αλλά οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αισθάνθηκαν θαυμασμό ούτε ελάτρευσαν το κόκκινο θηρίο, την «εικόνα» του θηρίου. Στην ομιλία που ανεφέρθη ανωτέρω, η οποία εδόθη το 1942, ο ομιλητής είπε:
13. Τι ετόνισε ο πρόεδρος της Εταιρίας στην ομιλία του «Ειρήνη—Δύναται Να Διαρκέση;» όσον αφορά το μέλλον του θηρίου;
13 « . . . Αιφνιδίως αυτά τα δέκα κέρατα και το θηρίον θα υπάγουν σε απώλεια, όχι με ειρηνικό τρόπο, αλλά βιαίως, στη μάχη του Αρμαγεδδώνος. Αυτή τη φορά το θηρίο και οι κεφαλές και τα κέρατά του θα μεταβούν, όχι στην ‘άβυσσο,’ αλλά στην ‘λίμνην του πυρός και του θείου,’ για να καή ολοσχερώς και να καταστραφή.—Αποκάλ. 19:20· 20:10.»
14. Ποια είναι η στάσις των μαρτύρων του Ιεχωβά σε αντίθεσι προς τη στάσι πολλών άλλων προς τα Ηνωμένα Έθνη;
14 Έτσι οι μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα διακηρύσσουν στους ανθρώπους ότι τα Ηνωμένα Έθνη είναι η ιδία παλαιά εικών της Κοινωνίας, που εφόρεσε νέο όνομα και ότι δεν θα διατηρηθή και ότι δεν θα φέρη ειρήνη στους λαούς. Αλλά πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι, εφόσον τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ιδρυθή για τη διατήρησι διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας, όπως ο καταστατικός χάρτης των δηλώνει, αυτή η νέα διεθνής οργάνωσις θα διατηρήση την ειρήνη και ασφάλεια για το θηρίον που βγήκε από τη θάλασσα και θα την κάμη να παραμείνη.
ΠΑΠΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΙΣ Σ’ ΑΥΤΗΝ
15. Τι είχε να πη ένας μονσινιόρ της ηγετικής αιρέσεως του «Χριστιανικού κόσμου» το 1963 για την εγκύκλιο του πάπα και για το θηρίον; (υποσημείωσις) Από ποιον Ιωάννη υπελογίσθη ο Πάπας Ιωάννης 23ος, ως ο εικοστός τρίτος πάπας που έφερε αυτό το όνομα;
15 Τι έχει να πη γι’ αυτήν η γυνή η οποία ιππεύει το θηρίο; Η κεφαλή της ηγετικής αιρέσεως του «Χριστιανικού κόσμου,» που αποτελεί το επικρατέστερο τμήμα της Βαβυλώνος της Μεγάλης, ο Πάπας Ιωάννης 23ος,d ωμίλησε με μεγάλη ακρίβεια επί του ζητήματος. Πριν από τη δημοσία έκδοσι της εγκυκλίου του, ένα τηλεγράφημα του πρακτορείου Ασσοσιέιντεντ Πρες, με ημερομηνία «ΡΩΜΗ, 5 Απριλίου,» που εδημοσιεύθη στην εφημερίδα Τάιμς Νέας Υόρκης, της 6ης Απριλίου 1963, σελίς 2, κάτω από την επικεφαλίδα «Υποστήριξις του Αστυνομικού Ρόλου των Η.Ε.», έλεγε:
Ο Μονσινιόρ Πιζόνι, γράφοντας στην εφημερίδα Κοριέρε ντέλλα Σέρα του Μιλάνου είπε ότι ο διεθνής νόμος «έγινε ακόμη πιο περίπλοκος στην εποχή μας με την παρουσία διεθνών οργάνων όπως τα Ηνωμένα Έθνη, που εκλήθησαν ν’ αναλάβουν με αυτόνομες στρατιωτικές δυνάμεις το καθήκον της ‘διεθνούς αστυνομίας’.» Είπε ότι η εγκύκλιος θα επραγματεύετο «το καθήκον όλων των λαών να δεχθούν την αυτόνομο δύναμι τών Ηνωμένων Εθνών ως μια διεθνή αστυνομία» καθώς και τον Ψυχρό Πόλεμο και τον «εσωτερικό και εμφύλιο πόλεμο που υποστηρίζεται από το εξωτερικό.»
16. Σε ποιους απευθύνετο η εγκύκλιος «Επί Γης Ειρήνη»;
16 Στη διάρκεια της επομένης Αγίας Εβδομάδος ο Πάπας Ιωάννης 23ος υπέγραψε την εγκύκλιό του που έφερε τον τίτλο «Πάτσεμ ιν Τέρρις» («Επί Γης Ειρήνη»). Η εγκύκλιος αυτή απευθύνετο όχι μόνο στον Ρωμαιο-Καθολικό «κλήρο και τους πιστούς όλου του κόσμου,» αλλά, επίσης, «προς όλους τους ανθρώπους ευδοκίας.» Το 4ο μέρος της ωμιλούσε για τη «δημοσία εξουσία της παγκοσμίου κοινότητος,» που δεν εννοούσε, φυσικά, τα Ηνωμένα Έθνη, εφόσον η Πόλις του Βατικανού δεν είναι μέλος των Η.Ε. Επροχώρησε και είπε:
17. (α) Στην εγκύκλιο, πώς ο Πάπας Ιωάννης δικαιολογεί την ιδέα μιας διεθνούς οργανώσεως ειρήνης; (β) Ποιες ελπίδες συνέδεσε μ’ αυτήν;
17 . . . . Αυτό σημαίνει ότι η δημοσία εξουσία της παγκοσμίου κοινότητος πρέπει ν’ αναλαμβάνη και να λύνη προβλήματα οικονομικού, κοινωνικού, πολιτικού και μορφωτικού χαρακτήρος τα οποία τίθενται από το παγκόσμιο κοινό καλό. Διότι, λόγω του απεράντου μεγέθους, του περιπλόκου και του επείγοντος αυτών των προβλημάτων, οι δημόσιες εξουσίες του καθενός από τα κράτη δεν είναι σε θέσι να τα χειρισθούν με κάποια ελπίδα μιας θετικής λύσεως.
Η δημοσία εξουσία της παγκοσμίου κοινότητος δεν πρόκειται να περιορίση τη σφαίρα δράσεως της δημόσιας εξουσίας της ατομικής πολιτικής κοινότητος, και πολύ ολιγώτερο να λάβη τη θέσι της. Αντιθέτως, . . .
Όπως είναι γνωστό, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) ιδρύθη στις 26 Ιουνίου 1945, και σ’ αυτόν προσετέθησαν μεταγενεστέρως διακυβερνητικές υπηρεσίες με εκτεταμένα διεθνή καθήκοντα στους οικονομικούς, κοινωνικούς, μορφωτικούς, εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς τομείς. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών είχε ως ουσιώδη σκοπό του τη διατήρησι και εδραίωσι της ειρήνης μεταξύ των λαών, καλλιεργώντας μεταξύ των φιλικές σχέσεις, βασιζόμενες στις αρχές της ισότητος, του αμοιβαίου σεβασμού, και των ποικίλων μορφών συνεργασίας σε κάθε τομέα της ανθρωπίνης κοινωνίας.
Μία πράξις υψίστης σπουδαιότητος που εξετέλεσε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ήταν η Διεθνής Διακήρυξις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που επεδοκιμάσθη από την Γενική Συνέλευσι της 10ης Δεκεμβρίου 1948. Στον πρόλογο αυτής της διακηρύξεως, η αναγνώρισις και ο σεβασμός αυτών των δικαιωμάτων και των αντιστοίχων ελευθεριών διακηρύσσεται ως ένα ιδεώδες που πρέπει να επιδιώκεται από όλους τους λαούς και όλες τις χώρες.
Μερικές αντιρρήσεις και επιφυλάξεις ηγέρθησαν σχετικά με ωρισμένα σημεία της διακηρύξεως. . . .
Η ειλικρινής μας επιθυμία είναι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών—με τη διάρθρωσι και τα μέσα του—να καταστή ολοένα περισσότερο όμοιο με το μεγαλείο και την ανωτερότητα των καθηκόντων του, και να έλθη η ημέρα οπότε κάθε ανθρώπινο ον θα βρη σ’ αυτόν μια αποτελεσματική ασφάλεια για τα δικαιώματα τα οποία πηγάζουν απ’ ευθείας από την αξιοπρέπειά του ως ατόμου, και τα οποία είναι επομένως παγκόσμια, απαραβίαστα, και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα. Αυτά όλα αναμένονται ολοένα περισσότερο διότι όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, καθώς λαμβάνουν ολοένα πιο ενεργό μέρος στη δημοσία ζωή στις δικές των πολιτικές κοινότητες, δείχνουν ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τις υποθέσεις όλων των λαών, και γίνονται περισσότερο συνειδητά άγρυπνοι στο ότι αποτελούν ζώντα μέλη μιας παγκοσμίου κοινότητος.
18. Πώς ο Πάπας Ιωάννης συνέδεσε τη βασιλεία του Θεού με τα Ηνωμένα Έθνη; (υποσημείωσις) Ποιο ασυνήθιστο γεγονός έλαβε χώραν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως απάντησι στην εγκύκλιο:
18 Ο Πάπας Ιωάννης 23ος συνέδεσε κατόπιν τη βασιλεία του Θεού με όλα τα ανωτέρω λέγοντας στην έκτη και τελευταία παράγραφο της εγκυκλίου:
. . . Για ν’ αντανακλά η ανθρωπίνη κοινωνία όσο το δυνατόν πιο πιστά τη βασιλεία του Θεού, απαιτείται βοήθεια εκ των άνω.e
19. Ποια περαιτέρω αναγνώρισις των Η. Ε. έγινε πιο πρόσφατα από την Καθολική Εκκλησία, και ποιος συσχετισμός με τους πολιτικούς μπορεί να παρατηρηθή;
19 Στις 4 Οκτωβρίου 1966, επέτειο της επισκέψεως του Πάπα Παύλου στα Η.Ε. και της ανοικτής εκ μέρους του επιδοκιμασίας των, 150.000 Ρωμαιο-Καθολικοί συνεκεντρώθησαν για προσευχή στην πλατεία του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη και εκατομμύρια ακροαταί της τηλεοράσεως και του ραδιοφώνου άκουσαν τον Πάπα Παύλο καθώς απηύθυνε προσευχή για ειρήνη στο Βιετνάμ. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζόνσον, μαζί με άλλους επισήμους της κυβερνήσεως, μετέσχον των ειδικών διευθετήσεων προσευχής στην λειτουργία για Ειρήνη στον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Ματθαίου στην Ουάσιγκτων, ενώ τα κεντρικά γραφεία των Η.Ε. στην πόλι της Νέας Υόρκης ελάμβανε χώρα μια τελετή κωδωνοκρουσιών. Ο καρδινάλιος Σπέλμαν έκαμε τ’ αποκαλυπτήρια δύο αναμνηστικών πλακών της επισκέψεως του Πάπα Παύλου, οι οποίες παρέθεταν περικοπές της συνηγορίας του υπέρ των Η.Ε.f
20. Με την υποστήριξη της ηγετικής αιρέσεως του «Χριστιανικού κόσμου», θα μπορέσουν τα Ηνωμένα Έθνη να επιζήσουν του πολέμου της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος; Γιατί;
20 Εφόσον οι πάπαι της Ρωμαιο-Καθολικής Εκκλησίας εκφράζουν ένα τέτοιο θαυμασμό για τα Ηνωμένα Έθνη, μήπως αυτό σημαίνει ότι αυτή η «δημοσία εξουσία της ατομικής πολιτικής κοινότητος» θα επιζήση του πολέμου της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος; Όχι ούτε σημαίνει ότι τα Ηνωμένα Έθνη με οποιονδήποτε τρόπο αντανακλούν τη Βασιλεία ή προάγουν τη Βασιλεία, διότι είναι γεγονός ότι αντανακλούν το θηρίον το οποίον εξήλθε από τη θάλασσα, την ορατή, πολιτική οργάνωσι του Σατανά, η οποία εναντιώθηκε πάντοτε στον Θεό και τώρα εναντιώνεται στη βασιλεία του υπό τον Μεσσία του.
ΑΝΑΓΚΗ ΛΗΨΕΩΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ
21. Γιατί εμείς ως άτομα ενδιαφερόμεθα για το αν έπρεπε να υποστηρίξωμε τα Ηνωμένα Έθνη;
21 Τι μπορεί να λεχθή για μας ως άτομα; Θα υποστηρίξωμε τη διεθνή διευθέτησι ειρήνης; Ο Θεός λέγει ότι δεν γράφει στο βιβλίον του της ζωής τα ονόματα εκείνων οι οποίοι αποδίδουν τη λατρεία των στην εικόνα του θηρίου ή στηρίζουν τις ελπίδες των σ’ αυτήν. Αυτό, φυσικά, δεν είναι κατά γράμμα βιβλίο, αλλά ένα συμβολικό βιβλίο, και σ’ αυτό ο Ιεχωβά έχει γράψει τα ονόματα εκείνων οι οποίοι είναι άξιοι ζωής από καταβολής κόσμου, δηλαδή, από τότε που εθεμελίωσε την ανθρώπινη φυλή, τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους. Σύμφωνα με τον γραπτό λόγο του Θεού, ο Άβελ ο γυιός του Αδάμ και της Εύας που εμαρτύρησε φαίνεται ότι είναι ο πρώτος που ‘εγράφη εις το βιβλίον της ζωής.’ (Εβρ. 11:4· 12:24· Γεν. 4:2-10, 25· Ματθ. 23:35) Τα ονόματα αυτών των ειδωλολατρών δεν είναι γραμμένα μαζί με το όνομα του Άβελ.
22. Ως τι αναγνωρίζουν οι Χριστιανοί τα Ηνωμένα Έθνη; Γιατί;
22 Οι αληθινοί, Χριστιανοί, επομένως, θ’ αναγνωρίσουν τα Ηνωμένα Έθνη, την «εικόνα» του θηρίου, ή το κόκκινο θηρίον, ως μια παραποίησι και μια αποτυχημένη προσπάθεια εγκαθιδρύσεως της νέας τάξεως του Θεού στη γη. Όσον αφορά το μέσον για να φερθή ειρήνη στη γη, ο Ιησούς Χριστός είπε ότι η βασιλεία του δεν ήταν εκ του κόσμου τούτου. Ειρήνη δεν θα έλθη με ελπίδα στη στρατιωτική ισχύ των εθνών ή σ’ ένα συνδυασμό εθνών που είναι εναντίον του Θεού. Καθώς λέγει ο Ιεχωβά: «Ουχί δια δυνάμεως, ουδέ δια ισχύος, αλλά δια του πνεύματός μου.»—Ζαχ. 4:6.
23. (α) Πώς πλανώνται όσον άφορα την μέτρησι του χρόνου οι οικοδόμοι της «νέας τάξεως»; Γιατί; (β) Τι απαιτείται από εμάς για ν’ αποφύγωμε να περιληφθούμε μέσα στο αποτυχημένο σχέδιο «νέας τάξεως»;
23 Οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέται σφάλλουν επίσης όσον αφορά τον χρονολογικό πίνακα του Θεού. Η βασιλεία του έχει ήδη εγκαθιδρυθή στον ουρανό δια χειρός του Μεσσία ή Χριστού του. Μέσω του προφήτου Δανιήλ ο Θεός προείπε ότι η βασιλεία του Θεού θα συνέτριβε όλες τις βασιλείες που υπάρχουν και αυτή θα διέμενε στον αιώνα. (Δαν. 2:44) Η νέα τάξις του Θεού, η οποία θα φέρη πλήρως στο ανθρώπινο γένος τις ευλογίες της ουρανίας βασιλείας, θα λάβη χώρα σύντομα—σ’ αυτή τη γενεά—αλλά αυτό δεν θα συμβή προτού όλες οι εικόνες και τα είδωλα, περιλαμβανομένων και των Ηνωμένων Εθνών, καταστραφούν. Ώστε δείχνουν έλλειψι πίστεως στον Θεό, και η προσπάθειά των ν’ αναλάβουν αυτοί να εγκαθιδρύσουν τη βασιλεία του Θεού, και να φέρουν μια νέα τάξι είναι αποτυχημένη και θα καταλήξη σε ναυάγιο, για την απογοήτευσι όλων εκείνων οι οποίοι θέτουν σ’ αυτή την ελπίδα τους. Ας ακούσουν τι λέγει ο Θεός στον λόγο του, την Γραφή, όλοι εκείνοι οι οποίοι αγαπούν αληθινά τη δικαιοσύνη και ας μάθουν για τη βασιλεία του και για τη σταθερότητα και μονιμότητα της νέας του τάξεως που θα βασίζεται, όχι σε μια αβεβαία, ενοχλητική συνύπαρξι, αλλά στην πραγματική δικαιοσύνη. Ας εγκαταλείψουν κάθε λατρεία εικόνος και ας αφιερώσουν τον εαυτό τους στον Ιεχωβά Θεό μέσω του Ιησού Χριστού για να γραφούν τα ονόματά των στο βιβλίον της ζωής του Ιεχωβά.
[Υποσημειώσεις]
a Για μια περαιτέρω συζήτησι για το θηρίο που αναφέρεται εδώ, βλέπε το βιβλίο “Έπεσε Βαβυλών η Μεγάλη!” Η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά! υπό της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά.
b Η Γενική Συνέλευσις της Κοινωνίας των Εθνών έπαυσε να συνέρχεται ύστερ’ από την 14η Δεκεμβρίου 1939, όταν εξεβλήθη η Σοβιετική Ένωσις ως μέλος της εξαιτίας της επιθέσεώς της κατά της Φιλλανδίας, σ’ ένα ακήρυκτο πόλεμο, στις 30 Νοεμβρίου 1939. Όταν η Συνέλευσις της Κοινωνίας συνήλθε και πάλι στις 8-18 Απριλίου 1946, ήταν για να διαλύση την Κοινωνία των Εθνών και να διακηρύξη την ανυπαρξία της. Ήταν σαν μια επικήδειος υπηρεσία για την Κοινωνία.
c Βλέπε σελίδες 21-26 του βιβλιαρίου Ειρήνη—Δύναται Να Διαρκέση; που εξεδόθη από την Εταιρία Σκοπιά την 20ή Σεπτεμβρίου 1942 (στην Αγγλική).
d Ας μη κάμη ο αναγνώστης το σφάλμα να νομίση ότι ο Πάπας Ιωάννης 23ος ανεγνώρισε ότι ήταν ο εικοστός τρίτος στη σειρά των Ποντιφίκων που έφεραν το όνομα Ιωάννης υπολογίζοντας από τον απόστολο Ιωάννη. Ο απόστολος δεν ήταν ποτέ πάπας, αλλά, όταν ήταν στη νήσο φυλακή Πάτμο και του εδόθη η αποκάλυψις, ένας επίσκοπος που ελέγετο Κλήμης υποτίθεται ότι ήταν πάπας στη Ρώμη, το 88-97 μ.Χ., και τον διεδέχθη ο Ευάρεστος ως Πάπας, το 97-105 μ.Χ. Όχι, αλλά ο Πάπας Ιωάννης 23ος υπελόγισε τον αριθμό του από τον Ιωάννη 1ον, Μάρτυρα, πάπα το 523-526 μ.Χ.—Βλέπε Νάσιοναλ Κάθολικ Άλμανακ, σελίδες 162, 168, κάτω από την επικεφαλίδα «Δη Ρόμαν Πόντιφς» («Οι Ρωμαίοι Ποντίφικες»).
e Κάτω από μια επικεφαλίδα με χτυπητά γράμματα που έλεγε «Ο Κένεντυ Χαιρετίζει την Εγκύκλιο ως ένα Οδηγό για Όλους», η εφημερίς Σάνταιη Νιους Νέας Υόρκης, 21ης Απριλίου 1963, εδημοσίευσε ένα τηλεγράφημα από τη Βοστώνη με ημερομηνία 20 Απριλίου 1963, το οποίο έλεγε: «Ο πρόεδρος Κένεντυ εχαιρέτισε σήμερα την εγκύκλιο του Πάπα Ιωάννου για την ειρήνη ως μια ‘διεισδυτική ανάλυσι’ των τρεχόντων προβλημάτων, η οποία απέδειξε πώς ‘μια μεγάλη πίστις και οι παραδόσεις της’ θα μπορούσαν να προσφέρουν υγιά συμβουλή σε όλους τους άνδρας και γυναίκας ευδοκίας. . . . ‘Ως ένας Καθολικός’, είπε, ‘είμαι υπερήφανος γι’ αυτό, και ως ένας Αμερικανός διδάχθηκα απ’ αυτήν’.»
Για πρώτη φορά στην ιστορία το Υπουργείον των Εξωτερικών της Αμερικανικής Κυβερνήσεως στην Ουάσιγκτων, D.C. έκαμε σχόλια για μια εγκύκλιο του πάπα του Βατικανού.
f Τάιμς Νέας Υόρκης, 5 Οκτωβρίου 1966, Βραδινή Τοπική Έκδοσις, σελίδες 1, 5.