Διατηρείτε Χριστιανική Ισορροπία Κάτω από Ευθύνες

ΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΙ αποτελεί να παρατηρή ένας την ισορροπία της ορατής δημιουργίας του Θεού! Μπορούμε να το παρατηρήσωμε αυτό οπουδήποτε ο ιδιοτελής και μωρός άνθρωπος δεν την έχει αναστατώσει. Η ισορροπία είναι θέλημα του Θεού και για μας, δηλαδή ‘διατήρησις Χριστιανικής ισορροπίας κάτω από ευθύνες.’ Καθώς διαβάζομε: «Αναζωσθέντες τας οσφύας της διανοίας σας, εγκρατεύεσθε [ισορροπείτε, ΜΝΚ, 1950].»a​—1 Πέτρ. 1:13.

Η ισορροπία είναι κάτι για το οποίο πρέπει ν’ αγωνιζώμεθα όλοι. Γιατί; Διότι, είτε συμβαίνει να είμεθα μια οικοδέσποινα, ένας Χριστιανός ιεραπόστολος, ένας επίσκοπος είτε κάτι άλλο, όλοι οφείλομε ν’ ανταποκριθούμε σε μια ποικιλία υποχρεώσεων· και για να τις εκτελέσωμε μ’ ένα τρόπο που ευαρεστεί τον Ιεχωβά Θεό, έχομε ανάγκη διατηρήσεως ισορροπίας.

Τι σημαίνει να έχωμε αυτή τη Χριστιανική ισορροπία; Σημαίνει να διαθέτωμε για όλες τις διάφορες ευθύνες μας χρόνο και προσοχή ανάλογα με τη σπουδαιότητά των. Είναι πολύ πιθανόν ότι δεν θα μπορέσωμε να δαπανήσωμε για κάθε μια από αυτές τόσο χρόνο και δυνάμεις όσο θα θέλαμε, αλλά θα δώσωμε κάτι που είναι ορθό, δίχως να παραμέλησωμε πλήρως οποιαδήποτε από αυτές.

Τι θα μας βοηθήση να διατηρήσουμε τη Χριστιανική ισορροπία; Καθημερινή μελέτη του λόγου του Θεού και τακτική παρακολούθησις των συναθροίσεων θα βοηθήσουν πολύ. Γιατί; Διότι αυτά θ’ αυξήσουν την πίστι μας, και η πίστις είναι απαραίτητη για την διατήρησι της Χριστιανικής ισορροπίας κάτω από ευθύνες. Και ακόμη περισσότερο με τη μελέτη της Γραφής και την παρακολούθησι των συναθροίσεων μαθαίνομε να κατανοούμε τις ευθύνες μας καλύτερα καθώς και πώς να τις χειριζώμεθα σοφά. Παραδείγματος χάριν, ένας οικογενειάρχης, ο οποίος είναι, επίσης Χριστιανός επίσκοπος, οφείλει να ισορροπή τις οικογενειακές του ευθύνες με τις ευθύνες του ως επισκόπου. Ποιες έρχονται πρώτα; Βεβαίως οι ευθύνες της οικογενείας του, διότι πληροφορείται από τον Λόγο του Θεού ότι αν τις παραμελή είναι χειρότερος από ένα άπιστο, και, επί πλέον, ότι μόνον εφόσον φροντίζει για την οικογένειά του μ’ ένα ορθό τρόπο μπορεί να θεωρηθή κατάλληλος για τη θέσι του επισκόπου.​—1 Τιμ. 3:4· 5:8.

Αυτό συμβαίνει και με την Χριστιανή οικοδέσποινα. Από τη μελέτη του Λόγου του Θεού μαθαίνει τη σχετική σπουδαιότητα των οικιακών της καθηκόντων σε συμπαραβολή με τη Χριστιανική της διακονία. Έτσι, ούτε, θα παραμελήση τα οικογενειακά της καθήκοντα ούτε θα διάπραξη το σφάλμα που διέπραξε η Μάρθα με το να δείχνη υπερβολικό ενδιαφέρον για τα υλικά πράγματα.​—Λουκ. 10:38-42.

Μεταξύ άλλων πολυτίμων βοηθημάτων για τη διατήρησι της Χριστιανικής ισορροπίας κάτω από ευθύνες είναι οι ιδιότητες της λογικότητος, της εγκρατείας, της ευσεβείας και της αυταρκείας. Αυτές θα μας βοηθήσουν ν’ αποφεύγωμε τις ακρότητες και να είμεθα ευχαριστημένοι να υπηρετούμε οπουδήποτε έχομε τεθή μέσα στην οργάνωσι του Ιεχωβά και θα μας κρατήσουν από το ν’ απογοητευώμεθα επειδή η πρόοδος μας είναι βραδεία. Αντιθέτως, αυτά θα μας βοηθήσουν να χαιρώμεθα μαζί μ’ εκείνους οι οποίοι έχουν τις μεγαλύτερες ικανότητες και προνόμια και να είμεθα ευγνώμονες διότι η οργάνωσις του Ιεχωβά έχει τέτοιους ικανούς ανθρώπους για ν’ αναλαμβάνουν την ηγεσία. Κατόπιν, επίσης, θα είμεθα ευγνώμονες διότι μπορούμε να έχωμε το μειδίαμα της επιδοκιμασίας του Θεού και να κερδίσωμε ζωή στη νέα του τάξι μολονότι εμείς, όπως η χήρα της παλαιάς εποχής, είναι δυνατόν να μη μπορούμε να δώσωμε παρά μόνον μερικά μικρά κέρματα μικράς αξίας.​—Λουκ. 21:1-4· 1 Τιμ. 6:6-8.

Και δεν πρέπει να παραβλέπεται η προσευχή στη διατήρησι της Χριστιανικής μας ισορροπίας κάτω από ευθύνες. Δεν μπορούμε να φέρωμε τα φορτία μας χωρίς τη βοήθεια του Θεού, και ένας τρόπος με τον οποίο αυτός χορηγεί βοήθεια είναι το πολύτιμο προνόμιο της προσευχής.​—Ψαλμ. 55:22· Φιλιππησ. 4:6, 7.

Εν τούτοις, ενώ είμεθα ευχαριστημένοι από το μερίδιό μας, ας επιζητούμε πάντοτε ν’ αυξάνωμε, να γινώμεθα ώριμοι. Πιθανόν να μη μπορούμε ν’ αφιερώσωμε αυτό τον μήνα ή αυτό το έτος περισσότερο χρόνο και ενέργεια από όσον αφιερώσαμε τον περασμένο μήνα ή τον περασμένο χρόνο, αλλά πρέπει να είμεθα σε θέσι να υπηρετήσωμε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, με μεγαλύτερη χαρά, διατηρώντας καλύτερα την ισορροπία κάτω από τις ευθύνες μας. Και αυτό μπορούμε να το πράξωμε αν εξακολουθούμε να καταβάλλωμε προσπάθειες, να μελετούμε, να παρακολουθούμε τις συναθροίσεις, να προσευχώμεθα και να κηρύττωμε καθώς παρουσιάζεται ευκαιρία.

[Υποσημειώσεις]