Είναι ο Ιησούς Χριστός ο Υποσχεμένος Μεσσίας;

Ασχέτως φυλής, εθνικότητος ή θρησκείας, το ζήτημα αυτό επηρεάζει την ευτυχία σας​—μάλιστα, τον αιώνιο προορισμό σας.

ΕΠΙΓΝΩΣΙΣ της ταυτότητος του υποσχεμένου Μεσσία δεν είναι κανένα ασήμαντο θέμα. Είναι απόλυτα ζωτικό. Οι Εβραϊκές Γραφές όχι μόνο μας λέγουν γιατί αυτό το θέμα είναι πολύ σπουδαίο, αλλά και καθορίζουν την ταυτότητα του Μεσσία πέρα από κάθε αμφιβολία.

Προτού εξετάσωμε τη Γραφική μαρτυρία, υπάρχει η ερώτησις: Τι σημαίνει η λέξις Μεσσίας; Μεσσίας σημαίνει «ο κεχρισμένος». Στον Δανιήλ 9:25 η Εβραϊκή αυτή λέξις μεταφράζεται «Μεσσίας» στη Μετάφρασι Βασιλέως Ιακώβου, η δε μετάφρασις, που έγινε από την Ιουδαϊκή Εκδοτική Εταιρία της Αμερικής, την αποδίδει «ένας κεχρισμένος».

Υπάρχουν πολλές και διάφορες ιδέες περί της ταυτότητος του Μεσσία. Στον «Χριστιανικό» κόσμο εκατομμύρια ανθρώπων πιστεύουν ότι ο Μεσσίας έχει ήδη εμφανισθή στο πρόσωπο του Ιησού του από Ναζαρέτ. Μερικοί Ιουδαίοι πιστεύουν ότι ο Μεσσίας είναι το νέον έθνος Ισραήλ· και ο Φίλιππος Μπερνστάιν, στο βιβλίο του Τι Πιστεύουν οι Ιουδαίοι, λέγει: «Οι Ορθόδοξοι πιστεύουν ακόμη στην έλευσι ενός προσωπικού Μεσσία, και προσεύχονται κάθε μέρα για την έλευσί του. Ένα μεγάλο τμήμα της φιλελευθέρας Ιουδαϊκής κοινότητος απέβαλε την ιδέα περί μιας μεμονωμένης μεσσιανικής προσωπικότητος, που πρόκειται να σώση το ανθρώπινο γένος. . . . Στη θέσι αυτής βεβαιώνουν την πίστι των σε μια μεσσιανική εποχή, που πρόκειται να επιτευχθή με τις προσπάθειες συνεργαζομένων καλών ανθρώπων απ’ όλα τα έθνη, τις φυλές και τις θρησκείες».

Οι Εβραϊκές Γραφές διευκρινίζουν κάθε παρανόησι και αμφιβολία περί του Μεσσία ή του «κεχρισμένου». Κεχρισμένος είναι ένας, ο οποίος είναι περιβεβλημένος εξουσίαν από τον ανώτερό του για να ενεργήση. Ο Μεσσίας είναι ο Κεχρισμένος του Θεού· εκείνος, τον οποίον ο Θεός έχρισε για να ελευθερώση τους ευπαθείς από το ανθρώπινο γένος. Στις αρχές της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους ο Θεός έδωσε μια βάσι για ελπίδα σ’ έναν ερχόμενο Απελευθερωτή, έναν, ο οποίος θα συνέτριβε την κεφαλήν του Όφεως, του Σατανά ή Διαβόλου. Η υπόσχεσις βρίσκεται στη Γένεσι 3:15, στη δήλωσι του Θεού προς τον Όφιν: «Και έχθραν θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός, και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής· αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν, και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού.»

Αργότερα οι προφητείες έγιναν σαφέστερες περί του πώς θα ήρχετο ο Απελευθερωτής. Ο Θεός υπεσχέθη ότι μέσω του Αβραάμ θα επήρχοντο μεγάλες ευλογίες: «Εν τω σπέρματί σου θέλουσιν ευλογηθή πάντα τα έθνη της γης.»​—Γεν. 22:18.

Ένας, ο οποίος θα μπορούσε ν’ απελευθερώση όλο το ευπειθές ανθρώπινο γένος, θα ήταν πράγματι ένας άρχων ή βασιλεύς. Ένας βασιλεύς στην αρχαιότητα έφερε σκήπτρον, μια ράβδο που ήταν ένα σύμβολο βασιλικής εξουσίας. Ο υποσχεμένος Απελευθερωτής έπρεπε να έχη βασιλική εξουσία, διότι ο Θεός προείπε στην προφητεία που εξέφερε μέσω του Βαλαάμ: «Θέλει ανατείλει άστρον εξ Ιακώβ, και θέλει αναστηθή σκήπτρον εκ του Ισραήλ.»​—Αριθμ. 24:17.

Ο προφήτης Δανιήλ τονίζει ότι η βασιλεία, την οποία λαμβάνει ο υποσχεμένος Άρχων, είναι ουρανία εξουσία: «Ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού, και έφθασεν έως του Παλαιού των ημερών, και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, δια να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη, και αι γλώσσαι· η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος.»​—Δαν. 7:13, 14.

Μέσω της ουρανίας αυτής βασιλείας ο υποσχεμένος Βασιλεύς πρόκειται να φέρη ευλογίες σε «όλα τα έθνη της γης.» Ο υποσχεμένος Άρχων απελευθέρωνει τον απανταχού λαόν του Θεού, καταστρέφοντας τους εχθρούς των, περιλαμβανομένων και των ανόμων εθνών της γης. Όθεν ο υποσχεμένος Βασιλεύς πρόκειται να κάμη ένα έργον κατασυντρίψεως εθνών, όπως προείπε ο ψαλμωδός: «Θέλεις ποιμάνει αυτούς [τα έθνη της γης] εν ράβδω σιδηρά· ως σκεύος κεραμέως θέλεις συντρίψει αυτούς».​—Ψαλμ. 2:9.

Τι ειρηνικές, ευτυχείς συνθήκες θα φέρη στη γη η διακυβέρνησις του κεχρισμένου του Θεού! Και δεν είναι παράδοξον​—ο υποσχεμένος Βασιλεύς προλέγεται από τον Ησαΐα ότι θα είναι ο «Άρχων Ειρήνης»! (Ησ. 9:6) «Εν ταις ημέραις αυτού θέλει ανθεί ο δίκαιος», προείπε ο ψαλμωδός, «και αφθονία ειρήνης θέλει είσθαι εωσού μη υπάρξη η σελήνη. Και θέλει κατακυριεύει από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από του ποταμού έως των περάτων της γης.»​—Ψαλμ. 72:7-9.

Έχοντας τόσους ζωτικούς λόγους για να γνωρίσωμε την ταυτότητα Εκείνου τον οποίον ο Θεός χρίει ως Βασιλέα, ας ιδούμε τώρα πώς οι Εβραϊκές Γραφές καθορίζουν την ταυτότητά του, κάνοντας μας έτσι να μπορούμε ν’ απαντήσωμε στην ερώτησι: Είναι ο Ιησούς Χριστός ο υποσχεμένος Μεσσίας;

Η ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ

Ο βασιλικός Άρχων, στον οποίον το ανθρώπινο γένος πρέπει να υπακούη, θα προήρχετο από τη φυλή του Ιούδα. Ο Ιακώβ το προείπε αυτό: «Δεν θέλει εκλείψει το σκήπτρον εκ του Ιούδα, ουδέ νομοθέτης εκ μέσου των ποδών αυτού, εωσού ελθη ο Σηλώ· και εις αυτόν θέλει είσθαι η υπακοή των λαών.»​—Γεν. 49:10.

Ο υποσχεμένος Βασιλεύς και Απελευθερωτής έπρεπε, όχι μόνο να προέλθη από τη φυλή του Ιούδα, αλλά να είναι, επίσης, απόγονος του Βασιλέως Δαβίδ, ακριβώς όπως ο Θεός είπε στον Δαβίδ μέσω του προφήτου Νάθαν: «Θέλω αναστήσει μετά σε το σπέρμα σου, το οποίον θέλει εξέλθει εκ των σπλάγχνων σου, και θέλω στερεώσει την βασιλείαν αυτού. Αυτός θέλει οικοδομήσει οίκον εις το όνομά μου· και θέλω στερεώσει τον θρόνον της βασιλείας αυτού έως αιώνος.»​—2 Σαμ. 7:12, 13.

Επί πλέον, ως ένα άλλο διακριτικό γνώρισμα, Εκείνος, τον οποίον ο Θεός θα έχριε ως Άρχοντα, έπρεπε να γεννηθή στην πόλι Δαβίδ, στη Βηθλεέμ, ακριβώς όπως προείπε ο προφήτης Μιχαίας: «Και συ, Βηθλεέμ Εφραθά, η μικρά ώστε να ήσαι μεταξύ των χιλιάδων του Ιούδα, εκ σου θέλει εξέλθει εις εμέ ανήρ δια να ήναι ηγούμενος εν τω Ισραήλ· του οποίου αι έξοδοι είναι απ’ αρχής, από ημερών αιώνος. Και θέλει σταθή, και ποιμάνει εν τη ισχύι του Ιεχωβά, εν τη μεγαλειότητι του ονόματος Ιεχωβά του Θεού αυτού.» (Μιχ. 5:2, 4, ΑΣ) Τέτοιες υποσχέσεις όπως αυτή περί του κεχρισμένου Άρχοντος του Θεού, ενός προσωπικού Μεσσία, που θα ήρχετο, καθιστούν σαφώς έκδηλον ότι ο Μεσσίας δεν είναι ένα έθνος ή καμμιά με συνεργασία προσπάθεια μεταξύ των εθνών.

ΦΥΣΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ

Ο υποσχεμένος Βασιλεύς, προτού αναλάβη την ουράνια βασιλεία του, θα έκανε μια επίγεια εμφάνισι. Στη γη θα έκανε ένα ειδικό έργον. Ο προφήτης Ησαΐας προείπε ότι ο υποσχεμένος Αυτός θα έκανε ένα έργον κηρύγματος: «Πνεύμα Κυρίου του Ιεχωβά είναι επ’ εμέ· διότι ο Ιεχωβά με έχρισε δια να ευαγγελίζομαι εις τους πτωχούς.» Ο υποσχεμένος Μεσσίας θα ‘εκήρυττεν ελευθερίαν εις τους αιχμαλώτους και άνοιξιν δεσμωτηρίου εις τους δεσμίους’, ως επίσης θα ‘εκήρυττεν ενιαυτόν ευπρόσδεκτον του Ιεχωβά, και ημέραν εκδικήσεως του Θεού ημών’.​—Ησ. 61:1, 2, ΜΝΚ.

Ώστε ο υποσχεμένος Κεχρισμένος έπρεπε να είναι ένας προφήτης, τον οποίον έπρεπε ν’ ακούσουν οι άνθρωποι. Ο Μωυσής προείπε τον ερχόμενον αυτόν Προφήτη. «Και είπεν ο Ιεχωβά προς εμέ», έγραψε ο Μωυσής στο Δευτερονόμιον 18:17-19, «Προφήτην εκ μέσου των αδελφών αυτών θέλω αναστήσει εις αυτούς, ως σε, και θέλω βάλει τους λόγους μου εις το στόμα αυτού, και θέλει λαλεί προς αυτούς πάντα όσα εγώ προστάζω εις αυτόν. Και ο άνθρωπος όστις δεν υπακούση εις τους λόγους μου, τους οποίους αυτός θέλει λαλήσει εν τω ονόματι μου, εγώ θέλω εκζητήσει τούτο παρ’ αυτού.»

Μολονότι ο υποσχεμένος Κεχρισμένος δεν θ’ ανελάμβανε τη βασιλεία του όταν θα ήταν στη γη, θα παρουσιάζετο, εν τούτοις, στον λαό του ως ο Βασιλεύς και Άρχων που προελέχθη από τους προφήτας; Ναι, αλλά θα το έκανε αυτό μ’ έναν εντελώς απροσδόκητο τρόπο. Δεν θα ήρχετο τότε πάνω σε νεφέλες του ουρανού ή για να συντρίψη τον ζυγό της Ρωμαϊκής κυριαρχίας, αλλά θα ήρχετο όπως προείπε ο προφήτης Ζαχαρίας: «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· αλάλαζε, θύγατερ Ιερουσαλήμ· Ιδού, ο βασιλεύς σου έρχεται προς σε· αυτός είναι δίκαιος, και σώζων· πραΰς, και καθήμενος επί όνου, και επί πώλου υιού υποζυγίου.» (Ζαχ. 9:9) Θα έγινε το δεκτός αυτός ο βασιλεύς από τον λαό του;

Η ΑΠΟΡΡΙΨΙΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ

Παρά τις προσδοκίες, ο από πολύν καιρό υπόσχεμένος Μεσσίας, όταν ενεφανίσθη ως άνθρωπος, θα εγίνετο δεκτός από λίγους μόνο. Ο Ιουδαϊκός λαός ως έθνος θα τον απέρριπτε ως τον υποσχεμένο Μεσσία, όπως προείπε ο Ησαΐας στο πεντηκοστό τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου του. «Καταπεφρονημένος και απερριμμένος υπό των ανθρώπων», προείπε ο Ησαΐας. «Ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού, και τεταλαιπωρημένον.»​—Ησ. 53:3, 4.

Τελικά, σαν να επρόκειτο να φθάσουν σε αποκορύφωμα τα όλως απροσδόκητα, ο Κεχρισμένος του Θεού έπρεπε να θανατωθή από τα χέρια εκείνων που τον απέρριψαν. Ναι, διωγμός και θάνατος θα ήταν η μερίς του Μεσσία, παρά το γεγονός ότι «δεν έκαμεν ανομίαν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού.» Μήπως αντέστη ο Μεσσίας; Ο προφήτης του Θεού είπε: «Εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν, και ως πρόβατον έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον, ούτω δεν ήνοιξε το στόμα αυτού.»​—Ησ. 53:9, 7.

Ο εικοστός δεύτερος Ψαλμός είναι μια άλλη θεόπνευστη αφήγησις, που προλέγει τα όσα επρόκειτο να υποστή ο Μεσσίας. Διαβάστε αυτόν τον Ψαλμό για να ιδήτε τους πολλούς και ειδικούς τρόπους, με τους οποίους επρόκειτο να υποφέρη ο Μεσσίας. Λόγου χάριν, για τους εκτελεστάς του Μεσσία ο ψαλμός αυτός λέγει: «Ήνοιξαν επ’ εμέ το στόμα αυτών, ως λέων αρπάζων και βρυχόμενος.» Έρριξαν και κλήρο για τα ιμάτια του: «Διεμερίσθησαν τα ιμάτια μου εις εαυτούς· και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον.»​—Ψαλμ. 22:13, 18.

Πόσο απογοητευτικά θα ήσαν όλα αυτά στους Ιουδαίους εκείνους, που ανέμεναν απελευθέρωσι στον καιρό της εμφανίσεως του Μεσσία! Πολλοί Ιουδαίοι θ’ αστοχούσαν να διακρίνουν ότι οι προφήται προείπαν δύο ελεύσεις του Μεσσία, των οποίων η καθεμιά ήταν για ένα χωριστό σκοπό. Στην πρώτη του έλευσι ο Μεσσίας ήλθε ως άνθρωπος· στη δεύτερη έλευσί του ή παρουσία ήλθε ως ένα ένδοξο πνευματικό πλάσμα για να επιφέρη την εκπλήρωσι των ενδόξων προφητειών που σχετίζονται με την αιώνια κυβέρνησί του. Πολλοί Ιουδαίοι θ’ απέρριπταν τον Μεσσία ως άνθρωπο διότι θα εσκέπτοντο ότι αυτός θα είχε εκπληρώσει τις θαυμαστές εκείνες προφητείες για την έλευσί του εν δόξη στην πρώτη του έλευσι.

ΤΡΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ

Υπολογίζεται ότι υπάρχουν τριακόσιες και πλέον παραπομπές για τον Μεσσία στις Εβραϊκές Γραφές. Πραγματικά μόνο τρεις απ’ αυτές είναι αρκετές για να πιστοποιήσουν την ταυτότητα του Μεσσία πέρα από κάθε αμφιβολία.

Πρώτον, εκείνος που προωρίζετο να είναι ο υποσχεμένος Μεσσίας θα εγεννάτο, με τη δύναμι του Θεού, από μια παρθένο, ακριβώς όπως είχε προείπει ο Ιεχωβά Θεός μέσω του Ησαΐα: «Ιδού, η παρθένος θέλει συλλάβει και γεννήσει υιόν.»​—Ησ. 7:14.

Δεύτερον, ο Μεσσίας, λίγο μετά τον θάνατό του, θα ηγείρετο εκ νεκρών με τη δύναμι του Θεού. Αυτό προελέχθη στον Ψαλμό 16:10: «Διότι δεν θέλεις εγκαταλείψει την ψυχήν μου εν τω άδη.»

Τρίτον, ο Μεσσίας έπρεπε να εμφανισθή σ’ ένα ωρισμένο καιρό. Πότε; Ο άγγελος Γαβριήλ είπε στον Δανιήλ, ο οποίος και μας λέγει: «Εβδομήκοντα εβδομάδες διωρίσθησαν επί τον λαόν σου, και επί την πόλιν την αγίαν σου, δια να συντελεσθή η παράβασις, και να τελειώσωσιν αι αμαρτίαι, και να γείνη εξιλέωσις περί της ανομίας, και να εισαχθή δικαιοσύνη αιώνιος, και να σφραγισθή όρασις και προφητεία, και να χρισθή ο Άγιος των αγίων. Γνώρισον λοιπόν και κατάλαβε, ότι από της εξελεύσεως της προσταγής τού να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ, έως του Χριστού του Ηγουμένου, θέλουσιν είσθαι εβδομάδες επτά, και εβδομάδες εξήκοντα δύο».​—Δαν. 9:24, 25.

Έτσι, «από της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ» έως του Μεσσίου του Ηγουμένου θα ήσαν εξήντα εννέα εβδομάδες. Ποιό είναι το μήκος, των εξήντα εννέα αυτών εβδομάδων; Αυτές δεν είναι εβδομάδες ημερών, αλλά εβδομάδες ετών, σε αρμονία με τον κανόνα «εκάστην μίαν ημέραν . . . αντί ενός έτους», που συχνά βρίσκεται στις χρονολογίες της Γραφής.​—Ιεζ. 4:6· Αριθμ. 14:34.

Πότε αρχίζει ο υπολογισμός των εξήντα εννέα εβδομάδων ετών, ή 483 ετών; Αρχίζει, όπως ο Δανιήλ είπε «από της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ.» Πότε ήταν αυτό; Η ιστορία μάς λέγει ότι ήταν στο 455 π.Χ. Το έτος εκείνο ο Βασιλεύς Αρταξέρξης εξέδωκε διάταγμα, όπως η Ιερουσαλήμ και τα τείχη της ανοικοδομηθούν. Το γεγονός αυτό αναγράφεται στον Νεεμία 2:1-8. Έτσι, αρχίζοντας με το 455 π.Χ., τα 483 έτη θα πρέπει να τελειώνουν στο 29 μ.Χ. Αυτός είναι ο ακριβής καιρός για την εμφάνισι του Μεσσία. Δεν μπορούσε να εμφανισθή στη γη ούτε πριν ούτε μετά από τη χρονολογία, αυτή.

Εμφανίσθηκε, λοιπόν, ο Μεσσίας στο 29 μ.Χ.; Πράγματι εμφανίσθηκε! Ο Λουκάς στο 3:1-4 λέγει: «Εν δε τω δεκάτω πέμπτω έτει της ηγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος . . . έγεινε λόγος Θεού προς Ιωάννην τον υιόν του Ζαχαρίου, εν τη ερήμω. Και ήλθεν εις πάσαν την περίχωρον του Ιορδάνου, κηρύττων βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών.» Έξη περίπου μήνες αργότερα ο Ιησούς ο από Ναζαρέτ ήλθε στον Ιωάννη και εβαπτίσθη, στο βάπτισμα δε αυτό κατεδείχθη ότι ο Ιησούς έγινε ο Μεσσίας, ο Κεχρισμένος· διότι εχρίσθη με το άγιον πνεύμα του Θεού.​—Βλέπε Ματθαίον 3:13-17, Ιωάννην 1:32-34 και Λουκάν 4:17-19.

Ο Ιησούς Χριστός μόνος ανταπεκρίθη σε όλες τις απαιτήσεις που ήσαν καθορισμένες από τις Εβραϊκές Γραφές. Εγεννήθη από την φυλή του Ιούδα και ήταν ένας απόγονος του Βασιλέως Δαβίδ. (Ματθ. 1:1-3· Λουκ. 3:31, 33) Εγεννήθη στη Βηθλεέμ. (Ματθ. 2:1, 5, 6) Εγεννήθη από μια παρθένο. (Ματθ. 1:22, 23) Εισήλθε στην Ιερουσαλήμ επί όνου. (Ματθ. 21:4, 5) Απερρίφθη από τον Ιουδαϊκό λαό ως σύνολον. (Μάρκ. 9:12· 12:10, 11· Ιωάν. 1:11· Πράξ. 4:11) Ήταν άφωνος ενώπιον των κατηγόρων του· εσταυρώθη επί ξύλου. (Ματθ. 27:12-14· Μάρκ. 15:25) Ηγέρθη εκ νεκρών, υπήρξαν δε περισσότεροι από πεντακόσιους μάρτυρες του γεγονότος αυτού. (Μάρκ. 16:6· Πράξ. 2:31· 1 Κορ. 15:6) Ο Ιησούς εχρίσθη ως Μεσσίας στο έτος ακριβώς που προελέχθη από τον προφήτη Δανιήλ​—29 μ.Χ.!

Ο Ιησούς Χριστός είναι το Σπέρμα της γυναικός του Θεού, το Σπέρμα του Αβραάμ, ο Άρχων της Ειρήνης, ο υποσχεμένος Μεσσίας. Τώρα ο Μεσσίας είναι Βασιλεύς, που έχει λάβει την ουράνια βασιλεία από τα χέρια του Πατρός του. Μόνον εκείνοι, που προσέχουν και υπακούουν στους λόγους του Μεσσία, θα επιζήσουν στον νέο κόσμο του Θεού, για ν’ απολαύσουν εκεί την ευλογία της αιωνίου ζωής μετά την καταστροφή του κόσμου αυτού και του Θεού των, Σατανά ή Διαβόλου, από το Σπέρμα της γυναικός του Θεού. Πόσο είναι ζωτικό να προσέξωμε την προειδοποίησι του Μωυσέως: «Πάσα ψυχή, ήτις δεν ακούση του προφήτου εκείνου, θέλει εξολοθρευθή εκ του λαού»!​—Πράξ. 3:23.