Υπομονετική Καρτερία Φέρει Αμοιβές

Ένας από τους μάρτυρας του Ιεχωβά από το Οχάιο ανεκοίνωσε την επόμενη πείρα σε μια συνέλευσι στο Πόιντ Πλέζαντ, της Δυτικής Βιργινίας, το 1962: «Πριν από δέκα έως δώδεκα περίπου έτη ειργαζόμουν σ’ ένα μικρό χωριό, όπου εγνώριζα σχεδόν τον καθέναν, και ο καθένας εγνώριζε εμένα. Όταν έκρουσα σε μια θύρα, η κυρία είπε, ‘Ελάτε μέσα. Ανήκω στους Αντβεντιστάς της Εβδόμης ημέρας και ουδέποτε ήλθε σπίτι μου ένας από τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Πραγματικά, δεν θα σας άφηνα να εισέλθετε, αν δεν σας εγνώριζα. Γνωρίζω αρκετά περί της Γραφής ώστε να ξέρω ότι μόνον μια αλήθεια υπάρχει, μόνο μια θρησκεία που αναγνωρίζει ο Θεός. Δεν μπορούμε και οι δύο να έχομε δίκιο. Εγώ θέλω την αλήθεια, και δεν προσέχω από ποια θρησκεία έρχεται. Αν η θρησκεία μου δεν μπορή ν’ ανθέξη σε οποιαδήποτε δοκιμή, δεν αξίζει πολύ’. Εσυμφώνησα, ‘Δεν μπορούμε και οι δυο να έχωμε δίκιο. Όπως και σεις, θέλω μια θρησκεία που να μπορή ν’ ανθέξη σε οποιαδήποτε δοκιμή’.

»Έτσι, πάνω στη βάσι αυτή άρχισε μια Γραφική μελέτη στο βιβλίο ‘Έστω ο Θεός Αληθής’. Επηγαίναμε ωραία επί μια χρονική περίοδο, ωσότου ήλθαμε στο κεφάλαιο περί του σαββάτου. Στη διάρκεια των επομένων έξη έως οκτώ ετών το άτομο αυτό εσταμάτησε και κατόπιν επανέλαβε τη μελέτη πολλές φορές, το δε κεφάλαιο περί του σαββάτου εμελετήθη ίσως δέκα ή και περισσότερες φορές με διαφόρους Μάρτυρας. Στη διάρκεια των παρελθόντων πέντε ή έξη ετών ήρχετο στην Αίθουσα Βασιλείας αραιά και πού. Ποτέ κάνεις δεν ήξευρε ποιος την συνώδευε· πιθανώς ο σύζυγος της, αδελφή, κόρη ή άλλος συγγενής, ή ένας από τους γείτονες. Κατά το 1960, άρχισε να κηρύττη τ’ αγαθά νέα της Βασιλείας μαζί μου. Είναι μια τακτική ευαγγελιζομένη. Τον Σεπτέμβριο του 1962, αυτή και η αδελφή της εβαπτίσθησαν. Σήμερα μία από τις μεγαλύτερες χαρές μου είναι να την ακούω να εξηγή το σάββατο από τη Βίβλο σε κάποιο άτομο καλής θελήσεως».