Ο Τέλειος Άρχων για την Κυβέρνησι του Ανθρώπου — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Ο Τέλειος Άρχων για την Κυβέρνησι του Ανθρώπου

1. Πώς, χωρίς βασιλεία σήμερα στην επίγεια Ιερουσαλήμ, ο Θεός έχει ωστόσο τον υποσχεμένο του Βασιλέα, και γιατί αυτός εγεννήθη εκεί που εγεννήθη;

ΤΙ ΘΑ πούμε, λοιπόν, γι’ αυτόν τον τέλειον αιώνιον βασιλέα που εδόθη υπόσχεσις ότι θα προήρχετο από τη γενεαλογική γραμμή του Βασιλέως Δαβίδ της Ιερουσαλήμ; Έπειτα από αυτές τις χιλιάδες χρόνια ανθρωπίνου πειραματισμού στην άσκησι διακυβερνήσεως, δεν βλέπομε σήμερα καμμιά βασιλεία στην πόλι της Ιερουσαλήμ στη γη του Ισραήλ. Εν τούτοις, ο Θεός έχει τον υποσχεμένο του βασιλέα! Επίσης, αυτός έχει έλθει μέσω της βασιλικής γραμμής του Βασιλέως Δαβίδ. Προς υποστήριξιν του γεγονότος αυτού στρεφόμεθα από τις Εβραϊκές Γραφές στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, οι πρώτες δε λέξεις που βρίσκομε σ’ αυτές είναι οι εξής: «Βίβλος της γενεαλογίας του Ιησού Χριστού, υιού του Δαβίδ, υιού του Αβραάμ.» (Ματθ. 1:1) Α ναι, αυτή η γραμμή καταγωγής βασιλέων που επρόκειτο να προέλθη από τον Αβραάμ μέσω του Βασιλέως Δαβίδ βρήκε το αποκορύφωμά της στον Ιησού Χριστό και δεν προχωρεί πιο πέρα απ’ αυτόν. Όχι τυχαίως ο Ιησούς αυτός εγεννήθη στην ίδια πόλι όπου είχε γεννηθή ο Βασιλεύς Δαβίδ, στην πόλι Βηθλεέμ. Τούτο έγινε εις εκπλήρωσιν της προφητείας του Ιεχωβά.—Μιχ. 5:2· Ματθ. 2:1-16.

2. Πώς αυτός που εγεννήθη εκεί ήταν πράγματι «Υιός του Ουρανού», και πώς τότε προσδιωρίσθη ως εκείνος που θα εγίνετο ο υποσχεμένος Βασιλεύς;

² Είναι αλήθεια ότι αυτός ο Ιησούς είχε ως προγόνους του τον πατριάρχη Αβραάμ και τον Βασιλέα Δαβίδ, αλλά πραγματικά είχε έναν ουράνιο Πατέρα, η δε παρθένος μητέρα του ήταν, κατ’ ανάγκην, ανθρώπινη. Ήταν εκείνη που βρισκόταν στη γραμμή καταγωγής από τον Αβραάμ και μέσω του Δαβίδ. (Λουκ. 3:23-34) Έτσι ο Ιησούς αυτός που εγεννήθη στη Βηθλεέμ εις εκπλήρωσιν Βιβλικής προφητείας ήταν πράγματι ο «Υιός του Ουρανού»· ήταν πράγματι ο Υιός του Θεού, τον οποίον ο ουράνιος Πατήρ του απέστειλε στη γη θαυματουργικά για να προμηθεύση έναν τέλειον άρχοντα για το ανθρώπινο γένος. Κανείς τέλειος βασιλεύς δεν επρόκειτο να βρεθή μέσα από το ίδιο το ατελές, αμαρτωλό, θνήσκον ανθρώπινο γένος. Ας θυμηθούμε ότι, όταν αυτό το παιδί Ιησούς εγεννήθη στη Βηθλεέμ, ο άγγελος από τον ουρανό ανήγγειλε τα εξής στους ποιμένας έξω στους αγρούς: «Σήμερον εγεννήθη εις εσάς εν πόλει Δαβίδ σωτήρ, όστις είναι Χριστός Κύριος.» Αυτός ο άγγελος που ευηγγελίζετο «χαράν μεγάλην, ήτις θέλει είσθαι εις πάντα τον λαόν», ωνόμασε το παιδί αυτό που εγεννήθη εκεί Χριστόν. Δηλαδή, αυτός ήταν ο Μεσσίας, ο Κεχρισμένος· ήταν εκείνος που επρόκειτο να γίνη βασιλεύς εις εκπλήρωσιν της προφητείας.—Λουκ. 2:8-11.

3. Πού ανετράφη αυτό το παιδί, και τι έγινε εκεί;

³ Αυτό το «παιδίον» διέφυγε το να φονευθή από τον Βασιλέα Ηρώδη, ο οποίος εβασίλευε στην Ιερουσαλήμ ως αντιπρόσωπος, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο του Ηρώδη ο Ιησούς εφέρθη στην πόλι της Ναζαρέτ. Εκεί ανετράφη ως την ανδρική ηλικία. Έγινε, όχι ποιμήν όπως ήταν ο πρόγονός του Βασιλεύς Δαβίδ, αλλά ξυλουργός. Εζούσε και ειργάζετο αφανώς στην πόλι της Ναζαρέτ, διάγοντας, να το πούμε έτσι, μια ζωή κάτω από την επιφάνεια.

4. Τι απεμάκρυνε τον Ιησούν από το εργαστήρι του, και πώς απεδείχθη ότι το επόμενο βήμα του δεν ήταν ένα εσφαλμένο βήμα;

⁴ Τι ήταν, λοιπόν, εκείνο που εκάλεσε τον Ιησούν έξω από το εργαστήριον του ξυλουργού; Τι τον έθεσε στο δρόμο προς τη βασιλεία επάνω σε όλο το ανθρώπινο γένος; Α, ήταν η διακήρυξις της βασιλείας του Θεού. Εκείνο τον καιρό ο Ιεχωβά Θεός είχε εγείρει τον προφήτη Ιωάννη τον υιόν του Ζαχαρία, και στον δέοντα καιρό ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήλθε κηρύττοντας μετάνοια από αμαρτίες και βάπτισμα ως σύμβολο της μετανοίας αυτής. Είπε στους Ιουδαίους να μετανοήσουν επειδή η κυβέρνησις του Θεού ήταν πλησίον. Η διακήρυξις του Ιωάννου ήταν: «Επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.» Μόλις τα νέα της διακηρύξεως του Ιωάννου έφθασαν στον Ιησούν, εκεί στο ξυλουργείο της Ναζαρέτ, αυτός εγκατέλειψε το έργο του ξυλουργού. Κατέθεσε τα εργαλεία του και επήγε στον βαπτιστή Ιωάννη και εβαπτίσθη απ’ αυτόν. Αυτό δεν ήταν εσφαλμένο βήμα από μέρους του Ιησού του από Ναζαρέτ, διότι μόλις εξήλθε από το νερό μετά το βάπτισμά του στον ποταμό Ιορδάνη, έγινε μια αναγγελία από τον ουράνιο Βασιλέα της αιωνιότητος, τον Ιεχωβά Θεό. Απεικονίστε τη σκηνή καθώς λέγει το πιστό Υπόμνημα: «Και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος· και ιδού, ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε το πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν, και ερχόμενον επ’ αυτόν. Και ιδού φωνή εκ των ουρανών, λέγουσα, Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην.»—Ματθ. 3:1-6, 13-17.

5, 6. (α) Πώς το χρίσμα του Ιησού διέφερε από το χρίσμα του Δαβίδ; (β) Τι ήθελαν να κάμουν, τον Ιησούν οι ιδιοτελείς Ιουδαίοι, και γιατί αυτός ηρνήθη;

⁵ Αιώνες πριν απ’ αυτό, ο Δαβίδ είχε χρισθή με έλαιο για να είναι βασιλεύς στον Ισραήλ· αλλ’ ο Ιησούς αυτός εχρίσθη από τον ουρανό με το πνεύμα του Θεού για να είναι ο βασιλεύς στην υποσχεμένη βασιλεία, στην τελεία κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος. Ο απόστολος Πέτρος αναφέρει: «Ο Θεός έχρισε τον Ιησούν τον από Ναζαρέτ με πνεύμα άγιον και με δύναμιν, όστις διήλθεν ευεργετών και θεραπεύων πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου· διότι ο Θεός ήτο μετ’ αυτού.» (Πράξ. 10:38) Αυτός ανεγνωρίσθη από τους ακολούθους του ότι ήταν ο «Υιός του Θεού», ο «Βασιλεύς του Ισραήλ». (Ιωάν. 1:50· Ματθ. 16:16) Διήλθε μεγάλες δοκιμασίες. Υπέμεινε μεγάλη εναντίωσι στα χέρια των ηγετών του Ισραήλ.

⁶ Παρ’ όλη αυτή την εναντίωσι και τον διωγμό, παρέμεινε πιστός στην αληθινή βασιλεία του Θεού. Αρνήθηκε ν’ αφήση τους ανθρώπους, ακόμη και τους ίδιους τους Ιουδαίους, να τον κάμουν βασιλέα τους, όπως ακριβώς είχε αρνηθή ν’ αφήση τον Σατανά ή Διάβολο να τον κάμη βασιλέα ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους. (Λουκ. 4:5-8) Θυμόμαστε τον καιρό που έθρεψε δωρεάν 5.000 ανθρώπους μαζί με γυναίκες και παιδιά, πολλαπλασιάζοντας το γεύμα ενός μικρού παιδιού από πέντε άρτους και δύο ψάρια για να θρέψη όλο το πλήθος. Όταν οι Ιουδαίοι είδαν ότι ο Ιησούς είχε αυτή τη θαυματουργική δύναμι να θρέψη ένα έθνος, ήθελαν ιδιοτελώς να τον κάμουν βασιλέα. Αλλά το Θείο Υπόμνημα λέγει ότι μόλις ο Ιησούς αντελήφθη ότι ήθελαν αναγκαστικά να τον κάμουν βασιλέα τους, απεσύρθη απ’ αυτούς και επήγε στο όρος εντελώς μόνος. (Ιωάν. 6:1-15) Γιατί; Ο Ιησούς ήθελε να τον κάμη ο Θεός βασιλέα. Περίμενε τον Θεό να τον στέψη βασιλέα της τελείας κυβερνήσεως ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους στον προσδιωρισμένο του καιρό. Μπορούμε να μην είμεθα χαρούμενοι γι’ αυτό;

7, 8. (α) Γιατί ο Ιησούς δεν θα ήταν ικανοποιημένος με κάτι ολιγώτερο από την έλευσι μιας τελείας κυβερνήσεως επάνω στο ανθρώπινο γένος; (β) Προς τον σκοπόν αυτόν, ποια πορεία επεδίωξε ο Ιησούς, και συνεπώς πού του εδόθη να καθήση;

⁷ Όσο για την ικανότητα του Ιησού να γίνη ένας άμεμπτος άρχων, γνωρίζομε ότι αυτός έζησε μια τελεία ζωή επάνω στη γη ανάμεσα σε τρομερές δοκιμασίες. Στους Ιουδαίους, που τον κατηγορούσαν, ο Ιησούς είπε: «Τις από σας με ελέγχει περί αμαρτίας;» (Ιωάν. 8:46) Ως τέλειος άνθρωπος προσηύχετο και μας εδίδαξε να προσευχώμεθα για μια τελεία κυβέρνησι από μια τελεία πηγή, λέγοντας: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου.» (Ματθ. 6:9, 10) Αφού πάντοτε προσηύχετο για την τελεία κυβέρνησι, ο Ιησούς δεν θα ήταν ποτέ ικανοποιημένος με κάτι ολιγώτερο, και ούτε πρέπει να είμεθα κι εμείς.

⁸ Προς τον σκοπόν αυτόν, ο Ιησούς παρέμεινε τέλειος άνθρωπος μέχρι θανάτου, πάντοτε δίνοντας μαρτυρία για την αληθινή βασιλεία του Θεού. Όταν έστεκε υπόδικος ενώπιον του Κυβερνήτου Ποντίου Πιλάτου, διώρθωσε την παρανόησι του κυβερνήτου, λέγοντας: «Η βασιλεία η εμή δεν είναι εκ του κόσμου τούτου· εάν η βασιλεία η εμή ήτο εκ του κόσμου τούτου, οι υπηρέται μου ήθελον αγωνίζεσθαι, δια να μη παραδοθώ εις τους Ιουδαίους· τώρα δε η βασιλεία η εμή δεν είναι εντεύθεν.» (Ιωάν. 18:36· 1 Τιμ. 6:13-16) Με την ανθρώπινη τελειότητά του απαραμόρφωτη από αμαρτία, ο Ιησούς Χριστός πέθανε ως πιστός μάρτυς της βασιλείας του Θεού. Λόγω της τελειότητος, της ακεραιότητός του και της νομιμοφροσύνης του απέναντι του Θεού, ο ουράνιος Πατήρ τον ήγειρε εκ νεκρών και τον έλαβε πάλι στον οίκον του στον ουρανό και τον εκάθισε στα δεξιά του, πολύ πιο πάνω από τους αγγέλους. Εκεί ο Θεός τού είπε να περιμένη ως τον καιρό που θα τον έκανε βασιλέα, στον οποίο καιρό ο Θεός θα του έδινε όλα τα έθνη, και μάλιστα τα πέρατα της γης, ως έδαφος της επικρατείας του.—Ψαλμ. 2:6-9· Δαν. 7:13, 14· Ψαλμ. 110:1, 2.

9. Ποιους λαμβάνει ο Θεός στην κυβέρνησι μαζί με τον Ιησούν, και ποια είναι η προσδοκία ενός υπολοίπου απ’ αυτούς που παραμένει ακόμη στη γη;

⁹ Συνεπώς, ο Ιεχωβά Θεός, η ουράνια Πηγή της τελείας κυβερνήσεως, έχει τον τέλειον Άρχοντά του για τη βασιλεία που υπεσχέθη για την ευλογία όλου του ανθρωπίνου γένους. Εν τούτοις, λαμβάνει στην κυβέρνησι μαζί με τον Ιησού Χριστό πιστούς ακολούθους του τελείου Άρχοντος. Όταν ο Ιησούς ήταν ακόμη στη γη ως άνθρωπος, άρχισε να καλή αυτούς τους ακολούθους οπίσω του. Στους πιστούς είπε ότι έκανε διαθήκη για τη βασιλεία μαζί τους, όπως ο Θεός ο Πατήρ του είχε κάμει διαθήκη για τη βασιλεία μαζί του, για να καθήσουν μαζί του σε θρόνους στη βασιλεία του και να τρώγουν και να πίνουν στην τράπεζά του στη βασιλεία του και να κρίνουν τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. (Λουκ. 12:32· 22:28-30) Από τότε η κλήσις και η δοκιμασία του πλήρους αριθμού των 144.000 πιστών συντρόφων του τελείου Άρχοντος Ιησού Χριστού υπήρξε εν προόδω. Έως τώρα οι περισσότεροι απ’ αυτούς έχουν αποδείξει την πιστότητά των στον Θεό και στον τέλειον Άρχοντά του μέχρι θανάτου και έχουν τελειοποιηθή στην ουράνια βασιλεία με ανάστασι στην ουράνια δόξα. Μόνο ένα υπόλοιπο απ’ αυτούς τους συγκληρονόμους της Βασιλείας παραμένει και ζητεί ν’ αποδείξη την πιστότητά του μέχρι θανάτου, αποβλέπουν δε στο να τελειοποιηθούν στην ουράνια βασιλεία με τον τέλειο Βασιλέα των βασιλέων, τον Ιησού Χριστό.

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ

10. Ποια ημέρα έπρεπε να έλθη εις εκπλήρωσιν της υποσχέσεως του Θεού στη Μαρία, και ποια απτή απόδειξι έχομε για το πότε ήλθε;

¹⁰ Τώρα ζούμε σ’ έναν πάρα πολύ θαυμαστό καιρό. Έπρεπε να έλθη η ημέρα που ο Θεός θα εξεπλήρωνε τα λόγια του αγγέλου του Γαβριήλ, όταν ανήγγειλε την ερχόμενη γέννησι του Ιησού στην παρθένο μητέρα του Μαρία: «Ούτος θέλει είσθαι μέγας, και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή· και θέλει δώσει εις αυτόν Ιεχωβά ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού· και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος.» (Λουκ. 1:26-33, ΜΝΚ) Η ημέρα ήλθε στις αρχές του φθινοπώρου του έτους 1914, όταν ετελείωσαν οι προσδιωρισμένοι «καιροί των εθνών» για την κυριαρχία των στη γη χωρίς παρέμβασι της βασιλείας του Θεού. Είναι αλήθεια ότι η εποχή αυτή είναι για την ανθρωπότητα καιρός πρωτοφανούς στενοχωρίας. Ποτέ το ανθρώπινο γένος δεν διήλθε μια τέτοια θλίψι σαν εκείνη που έχομε περάσει από το έτος 1914. Αλλ’ ο μεγάλος αυτός καιρός της θλίψεως αποτελεί απτή απόδειξι του ότι η τελεία κυβέρνησις για όλο το ανθρώπινο γένος που υπεσχέθη ο Θεός, είναι πλησίον.

11. Γιατί δεν πρέπει να έχωμε τώρα αμφιβολία για το ότι ήλθε η Βασιλεία, και ποια καταπληκτική περίπτωσις διακηρύξεως εσημειώθη το περασμένο έτος;

¹¹ Η βασιλεία ήλθε, εγκαθιδρύθη στους ουρανούς για να αναλάβη τη διακυβέρνησι ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους. Δεν πρέπει να έχωμε αμφιβολία γι’ αυτό, διότι, ως προφήτης, ο Ιησούς προείπε τις αποδείξεις, από τις οποίες θα έπρεπε να γνωρίζωμε τον καιρό της ιδρύσεως της υποσχεμένης κυβερνήσεως. Είπε ότι αυτός ο ‘καιρός του τέλους’ των εθνών του κόσμου τούτου θα άρχιζε με παγκόσμιο πόλεμο και θα συνωδεύετο από πείνες, λοιμούς, σεισμούς κατά τόπους, και από τον διωγμό των ακολούθων του. Είπε, επίσης, ότι το ευαγγέλιον, ή αγαθά νέα, της εγκαθιδρυμένης βασιλείας του Θεού θα εκηρύττετο σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα ήρχετο το τέλος των ατελών κυβερνήσεων των ανθρώπων. (Ματθ. 24:7-14· Μάρκ. 13:8-10) Η διακήρυξις των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού από τους μάρτυρας του Ιεχωβά γίνεται πιο εκτεταμένη κάθε έτος. Μια καταπληκτική περίπτωσις στη διακήρυξι της Βασιλείας, η οποία απέσπασε την προσοχή ολοκλήρου του κόσμου, ήταν όταν οι μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν την οκταήμερη διεθνή των συνέλευσι στο Στάδιο Γιάγκη και στο Πόλο Γκράουντς της Νέας Υόρκης, όπου, στη δημοσία συνάθροισι της Κυριακής, 3 Αυγούστου 1958, παρευρίσκοντο 253.922 άτομα που άκουσαν την διαρκείας μιας ώρας διάλεξι επάνω στο Θέμα «Η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά—Είναι το Τέλος του Κόσμου Πλησίον;» Ο ομιλητής είπε: Το τέλος του κόσμου είναι πλησίον, αλλά πλησίον είναι επίσης και η αρχή του δικαίου νέου κόσμου υπό την βασιλείαν του Θεού δια Ιησού Χριστού του τελείου Άρχοντος.

12. (α) Πού προχωρούν τα έθνη, και σε ποια πείρα; (β) Αυτό αποτελεί επιτακτική αιτία για να πράξουν τι οι μάρτυρες του Ιεχωβά, και πράττοντας τούτο ποιες αποδείξεις αυξάνουν;

¹² Αναμφιβόλως ζούμε στον καιρόν του τέλους των εθνών. Αυτά προχωρούν στη μάχη της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος, στον παγκόσμιο πόλεμο που ονομάζεται Αρμαγεδδών. (Αποκάλ. 16:14-16) Εκεί θα καταστραφούν από την ουράνια κυβέρνησι του γιου του Θεού, όπως ακριβώς αναγγέλλει ο Δανιήλ 2:44: «Εν ταις ημέραις των βασιλέων εκείνων, θέλει αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή· και η βασιλεία αύτη δεν θέλει περάσει εις άλλον λαόν· θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας, αυτή δε θέλει διαμένει εις τους αιώνας.» Αυτή είναι η επιτακτική αιτία, για την οποίαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά, σε όλο τον κόσμο, σε 175 χώρες, διακηρύττουν σήμερα τα αγαθά νέα της εγκαθιδρυμένης βασιλείας. Η διακήρυξις αυτή ανάμεσα σε πρωτοφανή παγκόσμια στενοχωρία αυξάνει τις αποδείξεις για το ότι ζούμε στο τέλος του κόσμου τούτου του υπό την κυριαρχία του Σατανά ή Διαβόλου, του ατελούς, αμαρτωλού «θεού του αιώνος τούτου». (Ιωάν. 12:31· 2 Κορ. 4:4, Κριτ. Έκδ. Κειμένου) Γι’ αυτό ακριβώς βρισκόμαστε στο κατώφλι ενός νέου κόσμου, ο οποίος πρόκειται να κυβερνηθή από μια τελεία κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος, την κυβέρνησι που θα είναι στα χέρια του τελείου Άρχοντος Ιησού.

ΤΕΛΕΙΑ ΟΦΕΛΗ

13. Στις ημέρες της κυβερνήσεως του τελείου Υιού του Θεού, τι θ’ απολαύση το ανθρώπινο γένος σε όλη τη γη, και ποια προφητεία του Ησαΐα θα εκπληρωθή;

¹³ Η ουράνια αυτή κυβέρνησις θα επιτελέση για το ανθρώπινο γένος πράγματα που καμμιά πολιτική κυβέρνησις ατελών ανθρωπίνων πλασμάτων επάνω στη γη δεν επετέλεσε ποτέ. Η θεία προφητεία μάς λέγει ότι στις ημέρες του Άρχοντος αυτού, το ανθρώπινο γένος θα έχη τελεία ειρήνη σε όλη τη γη, ναι, δεν θα γίνωνται ποτέ πόλεμοι σε κανένα μέρος της γης, και δεν θα υπάρχουν πολεμικές βιομηχανίες ή στρατοί. Τέλος, όλο το ανθρώπινο γένος θα έχη πλήρη αφοπλισμό, και κανένα έθνος δεν θα σηκώση μάχαιραν εναντίον έθνους· ούτε θα μαθαίνουν πλέον οι άνθρωποι τον πόλεμο, διότι οι λαοί όλων των εθνικοτήτων θα είναι κάτω από την κυριαρχία της πανίσχυρης, άμεμπτης κυβερνήσεως ενός τελείου Άρχοντος. Στις ημέρες αυτής της κυβερνήσεως του τελείου Υιού του Θεού Ιησού Χριστού, οι δίκαιοι θα ανθούν και η ειρήνη θα αφθονή όσο διαμένει η σελήνη. (Ψαλμ. 72:7, 8) Θα γίνη εκπλήρωσις της προφητείας του Ησαΐα 9:6, 7: «Το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβούλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης. Εις την αύξησιν της εξουσίας αυτού και της ειρήνης δεν θέλει είσθαι τέλος.»

14. Με ποιον τρόπο θα εκπληρώση αυτός το όνομα «Πατήρ του μέλλοντος αιώνος», και πώς η κυβέρνησίς του θ’ αποδειχθή τελεία με ό,τι θα κάμη στους πιστούς υπηκόους της όσον αφορά το σώμα, τη διάνοια και την καρδιά;

¹⁴ Ο τέλειος αυτός Άρχων, όχι μόνο θα είναι Άρχων Ειρήνης μεγαλύτερος από τον ειρηνικόν Βασιλέα Σολομώντα, αλλά θα είναι επίσης Πατήρ του μέλλοντος αιώνος για όλους τους ανθρώπους καλής θελήσεως που θα κάμψουν γόνυ υποταγής και υπακοής σ’ αυτόν ως τον Θεόδοτον Άρχοντά των. Αυτός θα είναι ο αιώνιος Πατήρ των λόγω του γεγονότος ότι θα τους δώση αιώνια ζωή. Μπορεί να το πράξη αυτό με αγάπη και δικαιοσύνη, διότι είναι εκείνος που πέθανε για τις κληρονομημένες αμαρτίες όλου του ανθρωπίνου γένους. Ο προφήτης Ιωάννης ο Βαπτιστής τον υπέδειξε και είπε: «Ιδού ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.» (Ιωάν. 1:29) Αυτός ο όμοιος με αμνόν Βασιλεύς, δυνάμει της αξίας της ανθρωπίνης θυσίας του που επλήρωσε στον Θεό, θα μπορή να αφαιρή τις αμαρτίες όλων των ευπειθών υπηκόων του. Αφαιρώντας τις αμαρτίες των, θα άρη απ’ αυτούς την καταδίκη του θανάτου που τόσο βαρύνει το ανθρώπινο γένος σήμερα. Μ’ ένα θαυμαστό τρόπο, οι πιστοί του υπήκοοι, αντί να γίνωνται ολοένα περισσότερο γηραλέοι μέσα στην ατέλειά των και πιο εξασθενημένοι και τελικά να κατέρχωνται στον τάφο, θα ανυψώνωνται βαθμιαίως από την αδυναμία των, τις ατέλειές των, τις αναπηρίες των και τις ασθένειές των. Η ανύψωσις δεν θα σταματήση ώσπου να φθάση στην ανθρώπινη τελειότητα, στην οποίαν οι ευπειθείς άνθρωποι θα είναι κατ’ εικόνα και ομοίωσιν Θεού όπως ήταν ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ όταν ετέθη στον κήπο της Εδέμ. Έτσι ο αιώνιος αυτός Πατήρ, ο Άρχων της Ειρήνης, διανοίγει στους υπηκόους του την προοπτική αιωνίου ζωής με τελεία ειρήνη. Μόνο μια τελεία κυβέρνησις θα μπορούσε να άρχη με τέτοιον τρόπο ώστε να κάμη τους πιστούς και ευπειθείς υπηκόους της τελείους στο σώμα, στη διάνοια και στην καρδιά.

15. Τι κάνουν οι ατελείς άρχοντες στη γη σήμερα, αλλά τι θα κάμη ο τέλειος Άρχων μετά τον Αρμαγεδδώνα, εις εκπλήρωσιν της επιθανατίου υποσχέσεώς του;

¹⁵ Μαζί με αυτό το τέλειο όφελος, ο τέλειος αυτός Άρχων θα δώση στους υπηκόους του μια τελεία κατοικία εδώ επάνω στη γη. Σήμερα οι ατελείς άρχοντες των εθνών καταστρέφουν τη γη με διαφόρους τρόπους. Μολύνουν ακόμη και την ατμόσφαιρα γύρω από τη γη με τις επιδράσεις των ατομικών και πυρηνικών των εκρήξεων. Απειλούν να κάμουν αυτή τη γη ακατοίκητη για το ανθρώπινο γένος, ιδιαίτερα μ’ έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά δεν θα συμβαίνη το ίδιο με τον τέλειον Άρχοντα Ιησούν Χριστόν στον ουράνιο θρόνο. Μετά τον παγκόσμιο πόλεμο του Αρμαγεδδώνος, αυτός θα μεταμορφώση τη γη σε παράδεισο, από την ανατολή ως τη δύσι, από τον Βόρειο Πόλο ως τον Νότιο Πόλο. «Θέλεις είσθαι μετ’ εμού εν τω παραδείσω», είπε στον συμπαθητικό κακούργο που πέθαινε δίπλα του σ’ ένα ξύλο μαρτυρίου στο Γολγοθά πριν από χίλια εννιακόσια χρόνια. (Λουκ. 23:43) Εις εκπλήρωσιν αυτής της επιθανατίου υποσχέσεως ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος έχει τώρα έλθει στη βασιλεία του, θ’ αποκαταστήση επάνω στη γη τον παράδεισο που ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ και η σύζυγός του Εύα απώλεσαν για μας επειδή εστασίασαν και αμάρτησαν εναντίον του Θεού του Δημιουργού των.

16. Ποια μεταμόρφωσις θα λάβη χώραν από διάφορες απόψεις όσον αφορά τη γη, και με ποιον τρόπο θα γίνουν ιδεωδώς τέλειες οι συνθήκες διαβιώσεως του ευπειθούς ανθρώπου;

¹⁶ Με τελεία φροντίδα για την ομορφιά και με ορθό σεβασμό για την κτίσι του Θεού, ο Βασιλεύς Ιησούς Χριστός θα επισκευάση και θα καλλιεργήση τη γη και θα την φέρη σε μια κατάστασι παραδεισιακής τελειότητος. Δεν θα υπάρχουν τότε θύελλες ή καταιγίδες ή πλημμύρες για να καταστρέφουν τις κατοικίες του ανθρωπίνου γένους και για να ερημώνουν τα προϊόντα της εργασίας των που αυξάνουν στους αγρούς. Τότε δεν θα βρίσκωνται πια οι μισοί από τους ανθρώπους στο χείλος της λιμοκτονίας. Δεν θα υπάρχη πια έλλειψις τροφίμων και πείνες και ξηρασίες για να καταθλίβουν το ανθρώπινο γένος. Ο καιρός της γης θα είναι ρυθμισμένος στην τελειότητα, και η γη θα παράγη με αφθονία και ποικιλία, και η ευημερία θα αφθονή για όλο το ευπειθές ανθρώπινο γένος. Η τελεία κυβέρνησις θα κάμη ώστε η ειρήνη, η ευτυχία και η ανθρώπινη ευεξία να υπερβούν εκείνες των ημερών του Βασιλέως Σολομώντος, και οι συνθήκες διαβιώσεως τού ευπειθούς ανθρωπίνου γένους θα είναι ιδεωδώς τέλειες, χωρίς ταραχοποιούς γύρω, ούτε ακόμη τον Σατανά ή Διάβολο και τους δαίμονές του στο αόρατο πνευματικό βασίλειο. Στην υπέρτατη στιγμή της μάχης του Αρμαγεδδώνος, οι πονηρές εκείνες πνευματικές δυνάμεις θα έχουν δεθή και τεθή σε μια άβυσσο πλήρους περιορισμού.—Αποκάλ. 19:11 έως 20:3.

17, 18. (α) Πώς η βασιλεία αυτής της κυβερνήσεως δεν θα είναι μόνο για τους ζώντας, αλλά και για τους νεκρούς; (β) Με ποια λόγια το προείπε αυτό μια θεία φωνή από τον ουράνιο θρόνο;

¹⁷ Ο βέβαιος λόγος του Θεού εγγυάται ότι ένα μεγάλο πλήθος σημερινών ανθρώπων καλής θελήσεως θα επιζήσουν από τη μάχη του Αρμαγεδδώνος και θα συνεχίσουν τη ζωή στον νέο εκείνο κόσμο με την τελεία του κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος. Εν τούτοις, η βασιλεία της κυβερνήσεως αυτής δεν θα είναι μόνο για τους ζώντας, εκείνους που θα επιζήσουν από τον Αρμαγεδδώνα, αλλά και για τα νεκρά μέλη της ανθρωπίνης οικογενείας, περιλαμβανομένων του Αβραάμ, του Μωυσέως, του Βασιλέως Δαβίδ και του Ιωάννου του Βαπτιστού. Ο Βασιλεύς Ιησούς Χριστός, ο οποίος όταν ήταν στη γη ήγειρε ανθρώπους από τους νεκρούς, θα εξασκήση πάλι από τους ουρανούς αυτή τη δύναμι που αποκαθιστά τη ζωή, ως ο Λυτρωτής που απέθανε για όλο το ανθρώπινο γένος. Ως ο Βασιλεύς, στον οποίον εδόθη η εξουσία να κρίνη, θα εκπληρώση την υπόσχεσί του: «Έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει οι πράξαντες τα αγαθά εις ανάστασιν ζωής· οι δε πράξαντες τα φαύλα, εις ανάστασιν κρίσεως.» (Ιωάν. 5:27-29) Υπό την τελεία κυβέρνησι, όλοι όσοι θα έχουν επιζήσει από τον Αρμαγεδδώνα και όλοι όσοι θα έχουν επαναφερθή από τα μνημεία, θα διδαχθούν δικαιοσύνη και αλήθεια μ’ έναν τέλειο τρόπο. Τελικά, με μια πορεία απαρέγκλιτης υπακοής στον τέλειο Κυβερνήτη Ιησού Χριστό και στον Ιεχωβά Θεό, την Πηγή της τελείας αυτής κυβερνήσεως, οι ευπειθείς θα λάβουν το δώρο της αιωνίου ζωής κατ’ εικόνα και ομοίωσιν Θεού στην παραδείσια γη.

¹⁸ Προλέγοντας τούτο, η θεία φωνή από τον θρόνο του Θεού είπε, καθώς αναγράφεται στο τελευταίο βιβλίο της Γραφής: «Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, . . . Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.» «Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου, Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα.»—Αποκάλ. 21:3-5.

19. Κάνοντας όλα αυτά τα πράγματα για την ανθρώπινη οικογένεια, τι θα επιδείξη η υποσχεμένη κυβέρνησις του Θεού;

¹⁹ Ποια κυβέρνησις που ιδρύθη από άνθρωπο υπό την κυριαρχία του Σατανά μπόρεσε ποτέ να κάμη τέτοια πράγματα ή ακόμη υπεσχέθη να κάμη τέτοια πράγματα για το ανθρώπινο γένος; Καμμιά ανθρωποποίητη κυβέρνησις! Αλλά η κυβέρνησις που έχει ως Πηγήν της τον Ιεχωβά Θεό και που αυτός εδέσμευσε τον εαυτό του, με προφητείες διακηρυγμένες εν ονόματί του, να ιδρύση, θα επιδείξη τις τελειότητές της στο ανθρώπινο γένος κάνοντας όλα αυτά τα θαυμαστά πράγματα προς όφελος της ανθρωπίνης οικογενείας, για να μπορέση να ζήση επάνω σε μια τελεία γη για πάντα, απολαμβάνοντας τον Δημιουργό και Θεό της και δοξάζοντάς τον.

20. Αν πρέπει να θέλωμε να δούμε αυτή την κυβέρνησι να έρχεται, τι είναι τώρα καιρός να κάμωμε;

²⁰ Εν όψει αυτών των επικειμένων πραγμάτων, τώρα είναι καιρός να προετοιμασθούμε γι’ αυτή την τελεία κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος. Πρέπει να θέλωμε να την ιδούμε να έρχεται, όταν η μάχη του Αρμαγεδδώνος θ’ απαλλάξη τη γη από την αόρατη κυριαρχία του Διαβόλου και από τις ατελείς κυβερνήσεις ιδιοτελών πολιτικών· δεν είναι έτσι; Πράγματι, πρέπει να θέλωμε να ιδούμε αυτή τη Θεόδοτη κυβέρνησι να έρχεται. Αν θέλωμε να την ιδούμε να έρχεται και ν’ απολαύσωμε τις ευλογίες της χωρίς να πεθάνωμε, είναι ανάγκη να προετοιμασθούμε τώρα πριν από τον Αρμαγεδδώνα για να ζήσωμε κάτω από αυτήν. Τώρα, λοιπόν, προτού ξεσπάση αιφνίδια ο Αρμαγεδδών, είναι καιρός να μελετήσωμε τον άγιο λόγο του Θεού, τη Γραφή, και να δούμε ποιες είναι οι απαιτήσεις του Θεού για να επιζήσωμε στον νέο κόσμο υπό την βασιλεία του Ιησού Χριστού, του τελείου Άρχοντος.

21. Γιατί οι μάρτυρες του Ιεχωβά επιθυμούν πολύ να βοηθήσουν τον καθένα να μελετήση τη Γραφή, και πώς πρέπει να εναρμονίσωμε τη δράσι μας με την προσευχή του Ιησού για την τελεία κυβέρνησι;

²¹ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά επιθυμούν πολύ να βοηθήσουν τον καθένα να μελετήση αυτό το ζωοπάροχο Βιβλίο, να το κατανοήση και να γνωρίση ποιες είναι οι απαιτήσεις για να μπορέση ο καθένας να έχη την προστασία και την ευλογία του Θεού στη διάρκεια της μεγάλης θλίψεως που επίκειται ακόμη και θα φθάση στο τρομακτικό της αποκορύφωμα στον παγκόσμιο πόλεμο του Αρμαγεδδώνος. Καθώς μελετούμε τον λόγον του Θεού, ας προσευχώμεθα για τη βασιλεία του. Ο τέλειος άνθρωπος Ιησούς Χριστός μάς εδίδαξε να προσευχώμεθα γι’ αυτή την τελεία κυβέρνησι, λέγοντας: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης.» (Ματθ. 6:9, 10) Επί πλέον, καθώς μελετούμε και προσευχόμεθα γι’ αυτή τη βασιλεία, ας την διακηρύττωμε ανιδιοτελώς στους άλλους για τη σωτηρία των. Έτσι ας έχωμε μέρος με τους μάρτυρας του Ιεχωβά στην εκπλήρωσι της προφητείας του Ιησού: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» (Ματθ. 24:14) Προς δόξαν του Θεού, ας αποδειχθούμε τιμημένοι αντιπρόσωποι της τελείας του κυβερνήσεως για όλο το ανθρώπινο γένος.