Η Τελεία Κυβέρνησις για Όλο το Ανθρώπινο Γένος

«Εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, δια να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη, και αι γλώσσαι· η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος, ήτις δεν θέλει παρέλθει, και η βασιλεία αυτού, ήτις δεν θέλει φθαρή.»—Δαν. 7:14.

1, 2. (α) Πώς οι ζωές μας είναι όλες συνδεδεμένες ή μία με την άλλη, και γι’ αυτό τι χρειαζόμεθα; (β) Ποιον κοινό κίνδυνο για το μέλλον αναγνωρίζουν οι άνθρωποι, αλλά ποιο πράγμα θα είναι χειρότερο και όμως ευεργετικό;

ΤΙΠΟΤΕ δεν μπορεί να είναι σαφέστερο σήμερα από το ότι μια τελεία κυβέρνησις χρειάζεται για όλο το ανθρώπινο γένος. Το γεγονός ότι ολόκληρο το ανθρώπινο γένος είναι ένα σε κάθε ήπειρο και νήσο των θαλασσών είναι αναντίρρητο. Είναι, επίσης, αληθινό το γεγονός ότι είμεθα όλοι, ως ανθρώπινα πλάσματα, περιωρισμένοι σ’ αυτόν τον ένα επίγειον οίκον, τη γήινη σφαίρα μας, έτσι ώστε πρέπει όλοι να ζούμε μαζί. Κανείς άλλος πλανήτης στο σύμπαν δεν θα προμηθεύση χώρον διαβιώσεως για μας. Περισσότερο παρά οποτεδήποτε άλλοτε τώρα, η ζωή του καθενός από μας εισέρχεται στη ζωή των άλλων. Η ζωή του ενός είναι συνδεδεμένη με τη ζωή του άλλου, ιδιαίτερα σ’ αυτή τη σύγχρονη εποχή.

² Δεν υπάρχει απομόνωσις πουθενά επάνω στη γη σήμερα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, όλοι μας είμεθα υποκείμενοι σ’ έναν κοινό κίνδυνο. Ο κίνδυνος αυτός αναγνωρίζεται από τους ανθρωπίνους ηγέτας της παρούσης εποχής ότι είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος θα είναι παγγήινος στις συνέπειές του. Αλλά εκτός από αυτόν τον παγγήινο πυρηνικό πόλεμο, τον οποίον τόσο φοβούνται και που πολλοί έχουν πεισθή ότι δεν μπορεί ν’ αποφευχθή στο εγγύς μέλλον, υπάρχει μια άλλη σύγκρουσις που θα είναι πιο τρομερή στις συνέπειές της. Αυτή θα είναι πράξις του ίδιου του Θεού από τον ουρανό. Δεν μπορεί να αγνοηθή πια: ο μέγας Δημιουργός του ουρανού και της γης πρόκειται να εκτελέση μια πράξι. Αυτή, εν τούτοις, θα είναι ευεργετική για όλους τους ανθρώπους καλής θελήσεως που τάσσονται με το μέρος του. Η πράξις αυτή θα σημαίνη ζωή γι’ αυτούς. Όλοι μας ως ανθρώπινα πλάσματα έχομε μια κοινή επιθυμία, και αυτή είναι να ζούμε ευτυχισμένα και να ζούμε εδώ σε αρμονία με τον ουρανό και τη θεία εξουσία που αντιπροσωπεύει ο ουρανός. Για να εκπληρωθή η επιθυμία μας, χρειαζόμεθα μια παγκόσμια κυβέρνησι, και η κυβέρνησις αυτή πρέπει να είναι τελεία.

3. (α) Είναι δυνατή μια τέτοια τελεία κυβέρνησις; (β) Πότε θα έλθη, και πώς, σύμφωνα με την αρίστη αυθεντία;

³ Είναι δυνατή μια τελεία κυβέρνησις; Αποτελεί ευχαρίστησι να πούμε εδώ στην αρχή ότι μια τελεία κυβέρνησις είναι δυνατή, και είναι βέβαιο ότι θα έλθη. Πώς, όμως, πρόκειται να έλθη μια τέτοια τελεία κυβέρνησις, και επίσης πότε θα έλθη με την ανακούφισι που είναι βέβαιο ότι θα φέρη σε όλους τους ανθρώπους καλής θελήσεως; Πάλι μας κάνει ευτυχισμένους να πούμε ότι η τελεία αυτή κυβέρνησις για όλο το ανθρώπινο γένος πρόκειται να έλθη στην εποχή μας, μέσα σ’ αυτή τη γενεά, έτσι ώστε έχομε κάτι πολύ ευχάριστο για ν’ αποβλέπωμε σ’ αυτό. Θα έλθη μήπως μέσω των πολιτικών επιστημόνων που υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων; Όχι! Οι πολιτικοί επιστήμονες έχουν πειραματισθή στις περασμένες χιλιετηρίδες. Αν θα έπρεπε να περιμένωμε ν’ αναπτύξουν οι πολιτικοί επιστήμονες μια τελεία κυβέρνησι για μας με τη μέθοδο που προφανώς εδοκίμασαν, τη μέθοδο της δοκιμής και της πλάνης, πόσος καιρός θα έπρεπε να περάση προτού πλησιάσουν σε οποιοδήποτε σημείο επιτυχίας! Εν τω μεταξύ οι άνθρωποι ολόγυρα στην υδρόγειο θα ήσαν υποχρεωμένοι να εξακολουθούν να υποφέρουν από τη συνεχιζόμενη ατέλεια και τα περαιτέρω σφάλματα και αδεξιότητες των ανθρωπίνων κυβερνήσεων, που θα μας κρατούσαν πάντοτε σε δυσχέρειες. Αυτό δεν είναι επιθυμητό. Αλλά με το κύρος του πιο σπουδαίου Βιβλίου στον κόσμο, του βιβλίου της αυθεντικής προφητείας, μπορεί να δηλωθή εδώ ότι αυτή η τελεία κυβέρνησις πρόκειται να προέλθη, όχι από άλλον, παρά από την ένδοξη πράξι Εκείνου που εδημιούργησε το σύμπαν.

4. Η εξέτασις από μέρους μας των ουρανών και των λαμπρών ουρανίων σωμάτων, ποιο ερώτημα εγείρει όσον αφορά τον νόμο και την τάξι για τη γη;

⁴ Καθώς κυττάζομε τους ουρανούς μέσω των ισχυρών τηλεσκοπίων μας ακόμη και με το γυμνό ανθρώπινο μάτι, μπορούμε να δούμε την τελειότητα που στεφανώνει αυτό το σύμπαν, με όλα τα ουράνια σώματα που λάμπουν από το εξωτερικό διάστημα πάνω σ’ αυτή τη γη, για να δίνουν φως και θερμότητα και ζωή στο ανθρώπινο γένος. Καθώς εξετάζομε την περίπλοκη σχέσι όλων των ουρανίων σωμάτων, μπορούμε να δούμε ότι τελεία τάξις επικρατεί μεταξύ τους σύμφωνα με τον παγκόσμιο νόμο. Δεν χρειάζεται σύγχρονος επιστήμη για να μας δείξη ότι ο νόμος, σύμφωνα με τον οποίον αυτά τα ουράνια σώματα λειτουργούν, είναι τέλειος. Τούτο εναρμονίζεται με ό,τι είπε για τους ουρανούς ο ψαλμωδός των αρχαίων χρόνων, ο προφήτης Βασιλεύς Δαβίδ: «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού.» Ο Δαβίδ επίσης λέγει στα συμφραζόμενα αυτού του ίδιου ψαλμού, ότι ο νόμος του Ιεχωβά Θεού είναι τέλειος. (Ψαλμ. 19:1, 7) Η λειτουργία του σύμπαντος επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο νόμος του Θεού είναι τέλειος. Αν, τώρα, έχωμε τελειότητα νόμου και τάξεως σε όλο το σύμπαν, που είναι πέρα από τη βλέψι του ανθρωπίνου γένους, γιατί, τότε, να μην έχωμε τελειότητα νόμου και τάξεως κι εδώ ακριβώς επάνω στη γη ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος; Είναι πολύ λογικό ότι πρέπει να έχωμε.

5. (α) Τίνος είναι απόδειξις η τελειότης αυτή του παγκοσμίου νόμου; (β) Πώς ονομάζεται η Πηγή αυτού του νόμου;

⁵ Η τελειότης του νόμου που λειτουργεί σε όλο το σύμπαν για όλα τα δημιουργήματα είναι απόδειξις ότι υπάρχει ένας νοήμων, υπέρτατος Νομοθέτης, που κυβερνά τα πάντα και εξουσιάζει τα πάντα, ένας Παντοδύναμος Δημιουργός, ο οποίος είναι η Πηγή κάθε ζωής που απολαμβάνουν πλάσματα σε όλη την κτίσι, στην αόρατη επικράτεια όπου αυτός κατοικεί και στην ορατή επικράτεια όπου κατοικεί ο άνθρωπος. Αυτός είναι ο Θεός. Η Αγία Γραφή λέγει ότι το όνομά του είναι Ιεχωβά. Αυτός ο μεγάλος Θεός της τελειότητος είναι Εκείνος από τον οποίον πηγάζει ο νόμος αυτός που τόσο ωραία διέπει όλο το σύμπαν.

6. (α) Γιατί αυτός μπορεί να εκτιμήση ή αποτιμήση τι είναι τελεία κυβέρνησις; (β) Ποια ερωτήματα εν σχέσει μ’ αυτόν εγείρει η δυσαρέσκειά μας με τις ανθρώπινες κυβερνήσεις, και σε ποιο συμπέρασμα φθάνομε;

⁶ Όταν πρόκειται για το ζήτημα της κυβερνήσεως, ο μεγάλος αυτός Θεός της τελειότητος ασφαλώς πρέπει να μπορή να εκτιμήση ή αποτιμήση τι είναι τελεία κυβέρνησις. Ότι αυτός είναι τέλειος και ότι πιστεύει σε πράγματα τέλεια εκτίθεται στην προφητεία του Μωυσέως, στο Δευτερονόμιο 32:3, 4 (ΜΝΚ): «Θέλω εξυμνήσει το όνομα του Ιεχωβά· απόδοτε μεγαλωσύνην εις τον Θεόν ημών. Αυτός είναι ο Βράχος· τα έργα αυτού είναι τέλεια.» Αφού αυτός είναι ο Θεός της τελειότητος, ποια πρέπει να είναι η αντίληψίς του για τις κυβερνήσεις των ανθρώπων επάνω στη γη; Θα μπορούσαμε ποτέ να σκεφθούμε ότι ο Θεός αυτός της τελειότητος είναι περισσότερο ικανοποιημένος με τις ανθρώπινες κυβερνήσεις επάνω στη γη από όσο είμεθα εμείς που ζούμε κάτω από αυτές τις κυβερνήσεις; Θα μπορούσαμε ποτέ να σκεφθούμε ότι θα ήταν δυνατόν να είναι ικανοποιημένος με ατελείς ανθρωποποίητες κυβερνήσεις, όταν εμείς οι ίδιοι, που είμεθα ατελείς, δεν είμεθα ικανοποιημένοι μ’ αυτές; Αυτός είναι σοφώτερος από όλα τα πολιτικά κόμματα των διαφόρων εθνών που φιλονεικούν μεταξύ τους και επικρίνουν τις κυβερνήσεις των διαφόρων πολιτικών μερίδων και που εκβάλλουν το ένα το άλλο από την έδρα της εξουσίας στην κυβέρνησι με τις εκλογές που διεξάγονται κάθε τόσο. Αν το ανθρώπινο γένος δια μέσου των αιώνων υπήρξε δυσαρεστημένο με τις κυβερνήσεις που οι άνθρωποι εγκατέστησαν στα έθνη, καμμιά κυβέρνησις σε όλη την ανθρώπινη ιστορία δεν υπήρξε ικανοποιητική για τον μέγαν Θεόν της τελειότητος. Αυτός δεν θ’ αφήση τη δυσαρέσκειά του να συνεχίζεται για πάντα.

7. Ποια ιστορία των ανθρωπίνων κυβερνήσεων παρέχει η Βίβλος, και, σύμφωνα μ’ αυτήν, πώς θεωρεί ο Θεός τις κυβερνήσεις αυτές όσον αφορά την ποιότητά των;

⁷ Το Βιβλικό υπόμνημα δίνει με συντομία την ιστορία όλων των κυβερνήσεων που είχαν να κάμουν με τον λαόν του Θεού. Η Γραφή συνεπληρώθη πριν από δεκαεννέα αιώνες, και όμως προείδε επίσης τις κυβερνήσεις που θα ενεφανίζοντο μετά τον καιρό της συμπληρώσεως της συγγραφής της. Έτσι η Γραφή δείχνει ότι ο Παντοδύναμος Θεός στον ουρανό, του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά, προείδε όλες τις ανθρώπινες κυβερνήσεις ως την εποχή μας και ότι προσδιώρισε την αξία των, καθώς και τη φύσι των. Σύμφωνα με την εκτίμησι ή αποτίμησι του μεγάλου αυτού Θεού, ο οποίος είναι τέλειος σε σοφία, δικαιοσύνη, αγάπη και δύναμι, όλες αυτές οι επίγειες κυβερνήσεις, στη μακρά τους πορεία δια μέσου των αιώνων έως τώρα, υπήρξαν θηριώδεις κυβερνήσεις. Άσχετα με την εθνική υπερηφάνεια του ανθρώπου, η Αγία Γραφή περιγράφει τις κυβερνήσεις που εδημιούργησε ο άνθρωπος ως θηρία. Ακόμη και το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, η Αποκάλυψις, εικονίζει τις ανθρώπινες κυβερνήσεις ως την ημέρα αυτή ως θηριώδεις στη φύσι των. Για απόδειξι τούτου, διαβάστε μόνοι σας την προφητεία του Δανιήλ, κεφάλαιο έβδομο, και την Αποκάλυψι, κεφάλαια δέκατο τρίτο και δέκατο έβδομο.

8. (α) Εξ αιτίας της κτηνωδίας των, τι απεφάσισε ο Θεός γι’ αυτές τις ανθρώπινες κυβερνήσεις; (β) Ποιες κυβερνήσεις έληξαν ήδη υπό την αποδοκιμασία του Θεού, και για ποια κυρία αιτία;

⁸ Εξ αιτίας της θηριωδίας των ανθρωπίνων κυβερνήσεων όπως προδίδεται από τη σφαγή και τη θυσία πολύτιμης ανθρώπινης ζωής και από όλη την ερήμωσι που επέφεραν μεταξύ των εθνών, ο Ιεχωβά Θεός ο Κυβερνήτης του σύμπαντος απεφάσισε το τέλος όλων των ανθρωποποιήτων κυβερνήσεων στον καιρό που αυτός εξέλεξε. Στο παρελθόν έφερε κυβερνήσεις σε καταστροφή εις εκπλήρωσιν του λόγου του. Διαβάστε τις Βιβλικές αφηγήσεις για την Αίγυπτο, την Ασσυρία και τη Βαβυλώνα. Σε κάθε περίπτωσι βρίσκομε ότι ο Ιεχωβά Θεός, ο οποίος έχει υπό τον έλεγχό του τις υποθέσεις του ανθρωπίνου γένους, λέγει μάλιστα για τον εαυτό του ότι είναι εκείνος που επέφερε το καταστρεπτικό τέλος στις ζωώδεις εκείνες κυβερνήσεις της αρχαιότητος. Όσον αφορά τις μεταγενέστερες κυβερνήσεις, τη Μηδο-Περσική Αυτοκρατορία, την Ελληνική Αυτοκρατορία και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Γραφή επίσης προείπε την έλευσί τους. Και αυτές, επίσης, ήκμασαν στην εποχή τους και, κάτω από την αποδοκιμασία του Θεού, έληξαν με συμφορά. Η κυρία αιτία υπήρξε ότι όλες αυτές οι ατελείς κυβερνήσεις υπήρξαν υπό την αόρατη εξουσία και εποπτεία του πρωτίστου εχθρού του Θεού, του Σατανά ή Διαβόλου, του ανοσίου θεού του πονηρού αυτού κόσμου.—Λουκ. 4:5, 6· 2 Κορ. 4:4· 1 Ιωάν. 5:19.

9. Ποια υπήρξε η πιο μεγάλη αυτοκρατορία που εκυριάρχησε στη γη, και γιατί πρόκειται όλες οι σημερινές κυβερνήσεις, άσχετα με το ποιου τύπου είναι, να λάβουν τέλος;

⁹ Από όλες τις αυτοκρατορίες που εκυριάρχησαν σ’ αυτή τη γη, η Αγγλο-Αμερικανική δυαδική παγκόσμιος δύναμις υπήρξε η πιο μεγάλη στην ανθρώπινη ιστορία. Η Γραφή επίσης την προείπε, καθώς και τη διεθνή οργάνωσι για την οποία είναι κυρίως υπεύθυνη, τα Ηνωμένα Έθνη. Εν τούτοις, η Γραφή που μιλεί καθαρά, εκθέτει ότι ακόμη και αυτές οι σημερινές κυβερνήσεις, οσοδήποτε μεγαλοπρεπείς και αν τις θεωρούν οι άνθρωποι, πρόκειται να λάβουν τέλος, είτε αυτές είναι κομμουνιστικού τύπου είτε μη κομμουνιστικού τύπου. Είναι όλες ατελείς κυβερνήσεις· πράγματα δε που είναι ατελή δεν πρόκειται να διαρκέσουν εδώ για πάντα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού της τελειότητος, του Δημιουργού της γης μας.

10. Ποια κυβέρνησι δεν θα θέση ο Θεός εκτός υπάρξεως ή λειτουργίας, και για ποιον σκοπό θα παραμένη αυτή για πάντα;

¹⁰ Υπάρχει μια κυβέρνησις που έλαβε υπόστασι στην εποχή μας και που ο Παντοδύναμος Ιεχωβά Θεός δεν θα θέση εκτός λειτουργίας ή υπάρξεως. Αυτή είναι η τελεία κυβέρνησις, η κυβέρνησις του Μεσσία του, η κυβέρνησις του Χριστού του, η κυβέρνησις του ουρανίου Υιού του, του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αντί να καταστρέψη αυτή την κυβέρνησι, ο Παντοδύναμος Θεός θα την χρησιμοποιήση για να καταστρέψη όλα τα ατελή ανθρώπινα πολιτικά συστήματα που προξενούν τόση στενοχωρία ανάμεσα στους λαούς και στα έθνη και στις φυλές του καιρού μας. Στον εγγίζοντα πόλεμο για την παγκόσμια κυριαρχία, η τελεία κυβέρνησις θ’ αποδειχθή νικήτρια και θα παραμένη για πάντα για τον αίνο και την τιμή του Θεού και για την αιώνια ευλογία του ανθρωπίνου γένους.

11-13. (α) Χωρίς τι δεν μπορεί να είναι δυνατή μια τελεία κυβέρνησις; (β) Πώς εκτίθεται η σπουδαιότης ενός άρχοντος ή ενός σώματος αρχόντων για καλή κυβέρνησι, στη δικαστική γνωμοδότησι για την υπόθεσι της Πολιτείας Αϊντάχο εναντίον Ραϋμόνδου Μπρούνγκαρντ;

¹¹ Μια τελεία κυβέρνησις, πρέπει όλοι να συμφωνήσωμε, δεν είναι δυνατή χωρίς έναν τέλειον άρχοντα, ή ένα τέλειο σώμα αρχόντων, και, επί πλέον, χωρίς έναν τέλειο Θεό. Όλες οι ανθρώπινες κυβερνήσεις περασμένες και τωρινές έχουν αναγνωρίσει ένα θεό. Οι θεοί τούς οποίους έχουν αναγνωρίσει υπήρξαν ανίκανοι να δώσουν στους λατρευτάς των μια τελεία κυβέρνησι. Το γεγονός ότι μια τελεία κυβέρνησις εξαρτάται από τον άρχοντα ή το σώμα των αρχόντων που χειρίζονται την εξουσία, γίνεται παραδεκτό από όλους τους λογικούς ανθρώπους. Ιδού μια νομική γνώμη που εδόθη από έναν Αμερικανό δικαστή, έναν Περιφερειακό Δικαστή, στην Πολιτεία Αϊντάχο. Ο δικαστής έδωσε αυτή τη γνώμη στις 8 Απριλίου 1958, στην υπόθεσι που είναι γνωστή ως η Πολιτεία Αϊντάχο κατά Ραϋμόνδου Μπρούνγκαρντ. Σ’ αυτήν έλεγε:

¹² «Ο Ουίλλιαμ Πεν, πριν από διακόσια και πλέον χρόνια, αυτός, στον οποίον το Στέμμα [της Αγγλίας] έδωσε την Πολιτεία της Πενσυλβανίας όταν ίδρυσε την αποικία του Κουάκερ εδώ σ’ αυτή τη νέα χώρα, την αποικία του των Φίλων, και για τον οποίον ωνομάσθη έτσι η Πολιτεία της Πενσυλβανίας, εδίδαξε:

¹³ »‘Οι Κυβερνήσεις, σαν ωρολόγια του τοίχου, προχωρούν από την κίνησι που τους δίνουν οι άνθρωποι, και καθώς οι Κυβερνήσεις σχηματίζονται, κινούνται από ανθρώπους, έτσι, απ’ αυτούς, επίσης, καταστρέφονται. Για τούτο, οι Κυβερνήσεις εξαρτώνται μάλλον από τους ανθρώπους, παρά οι άνθρωποι από τις Κυβερνήσεις. Αν οι άνθρωποι είναι καλοί, η Κυβέρνησις δεν μπορεί να είναι κακή. Αν είναι ασθενής, θα την θεραπεύσουν, αλλ’ αν οι άνθρωποι είναι κακοί, οσοδήποτε καλή και αν είναι η Κυβέρνησις, θα προσπαθήσουν να την διαστρέψουν και να την φθείρουν με τη σειρά τους’.»—Σελίς 6 της έντυπης γνωμοδοτήσεως.

14. Σχετικά με ποια κυβερνητική αρχή συμφωνεί η γνώμη αυτή με τη Γραφή;

¹⁴ Τούτο συμφωνεί με τη Βίβλο, τον λόγο του Θεού, ότι η τελεία κυβέρνησις εξαρτάται από έναν τέλειο άρχοντα, εκείνον που ο Θεός ο ίδιος θα προμηθεύση για όλο το ανθρώπινο γένος.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

15, 16. Πώς ετέθησαν σε λειτουργία και εξουσία ανθρώπινες κυβερνήσεις από την αρχαία Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία και εφεξής;

¹⁵ Πώς έλαβαν ύπαρξι οι ανθρώπινες κυβερνήσεις; Γιατί έγιναν κακές και απέτυχαν; Ιστορίες γραμμένες από ανθρώπους μάς πληροφορούν ότι οι κυβερνήσεις ετέθησαν σε λειτουργία και εξουσία με διάφορες μεθόδους. Η πρώτη κυβέρνησις μετά τον κατακλυσμό της εποχής του Νώε πριν από τέσσερες χιλιάδες χρόνια, ήταν μια βίαιη ανάληψις εξουσίας από ένα δικτάτορα που ωνομάζετο Νεβρώδ. Χωρίς την επιδοκιμασία του Νώε ή του Ιεχωβά Θεού, αλλά με την επιδοκιμασία του Σατανά ή Διαβόλου, ο Νεβρώδ ανέλαβε αυθαίρετα την κυβέρνησι στη Μέση Ανατολή, στη γη της Μεσοποταμίας. Αυτή ήταν η δικτατορική βασιλεία της Βαβυλώνος. Ο Νεβρώδ ήταν εχθρός του Θεού, «ισχυρός κυνηγός εναντίον του Ιεχωβά». Διεξήγαγε στρατιωτικές επιδρομές εναντίον των λαών των γειτονικών χωρών για να ιδρύση την αρχαία ή πρώτη Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορίά. (Γεν. 10:8-12, ΜΝΚ) Από τότε, το ανθρώπινο γένος είχε πολλές μορφές και τύπους κυβερνήσεως σε διάφορες περιοχές της γης.

¹⁶ Οι κυβερνήσεις αυτές έλαβαν υπόστασι με διάφορα μέσα, με κατάληψι εξουσίας, με επανάστασι των μαζών του λαού, με συνωμοσία εκείνων που διψούσαν για άσκησι εξουσίας επί του λαού, με σφετερισμό από έναν ισχυρό χαρακτήρα, ο οποίος εξέβαλε έναν άλλον άρχοντα και εκάθησε ο ίδιος. Και έπειτα, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ο άνθρωπος ίδρυσε μια κυβέρνησι όχι απλώς με μια επανάστασι, μια ανταρσία, εναντίον μιας πολιτικής δυνάμεως του εξωτερικού, αλλά με μια Συνταγματική συνέλευσι, όπως η Συνταγματική συνέλευσις που εψήφισε τα Άρθρα της Ομοσπονδίας στο 1777 για τις δεκατρείς Αμερικανικές αποικίες της Βρεττανικής Αυτοκρατορίας. Αυτά τα Άρθρα της Ομοσπονδίας ερρύθμιζαν τα των αποικιών επί μερικά χρόνια, ώσπου το Σύνταγμα που διέπει σήμερα το έθνος εγκαινιάσθη στο έτος 1788.

17. (α) Ως προς το ζήτημα της κυβερνήσεως, τι δεν επιθυμούν οι άνθρωποι να κάμη ο Θεός; (β) Ποια απάντησις πρέπει να δοθή ως προς το αν ο Θεός μπορή να ιδρύση μια κυβέρνησι στη γη, και πότε το κατέδειξε αυτό για πρώτη φορά;

¹⁷ Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ιδρύση ο Θεός του ουρανού, Ιεχωβά, μια κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος. Το ότι προτρέχουν απ’ αυτόν και ενεργούν με ισχυρογνωμοσύνη δείχνει ότι αμφιβάλλουν για την ικανότητα του Θεού να ιδρύση επάνω στη γη μια κυβέρνησι. Εν τούτοις, μπορεί άραγε ο Θεός να ιδρύση μια κυβέρνησι για όλο το ανθρώπινο γένος; Σ’ αυτή την ερώτησι η απλή λογική απαντά: Αν ατελή ανθρώπινα πλάσματα μπορούν να ιδρύσουν μια κυβέρνησι με διάφορα μέσα, γιατί δεν θα μπορούσε ο Δημιουργός των, ο Παντοδύναμος Θεός, ο οποίος εξουσιάζει και έχει υπό τον έλεγχό του ολόκληρο το σύμπαν και κυβερνά τους αγγέλους, να οργανώση, να ιδρύση και θέση σε λειτουργία μια κυβέρνησι για τους ανθρώπους επάνω στη γη; Αυτός έχει τη δύναμι. Σε περασμένους καιρούς κατέδειξε τη δύναμί του να ιδρύση τις άριστες κυβερνήσεις. Ο πρώτος βασιλεύς επάνω στη γη που είχε την επιδοκιμασία του Θεού ήταν ένας άνθρωπος που ωνομάζετο Μελχισεδέκ, ο οποίος ήταν και ιερεύς και βασιλεύς. Κυβερνούσε στην πόλι που εκαλείτο Σαλήμ, η οποία αργότερα ωνομάσθη Ιερουσαλήμ. Ο Μελχισεδέκ ευλόγησε τον πατριάρχη Αβραάμ εν ονόματι του Υψίστου Θεού. Η κυβέρνησίς του στη Σαλήμ παρήλθε και εξέλιπε—πώς ακριβώς, δεν είναι γνωστό. Το Βιβλικό υπόμνημα σιωπά ως προς αυτό το ζήτημα. (Γεν. 14:18-20) Αλλ’ αυτή η κυβέρνησις του ιερέως-βασιλέως Μελχισεδέκ χρησιμοποιείται στη Βιβλική προφητεία ως προφητικός τύπος ή προεικόνισις της τελείας κυβερνήσεως που ο Θεός θα ιδρύση για όλο το ανθρώπινο γένος στα χέρια του τελείου άρχοντος, του ομοίου με τον Μελχισεδέκ.—Ψαλμ. 110:1-4· Εβρ. 5:10· 6:20· 7:1-17, 28.

18. Ποια ήταν η επόμενη κυβέρνησις που ο Θεός ίδρυσε στη γη, και από ποια άποψι αυτή ήταν βασιλεία;

¹⁸ Η επόμενη κυβέρνησις που ο Θεός ίδρυσε στη γη ήταν η κυβέρνησις του Ισραήλ στον δέκατον έκτον αιώνα πριν από τη Χριστιανική εποχή. Μέσω της ηγεσίας του προφήτου Μωυσέως εξήγαγε τον εκλεκτό του λαό από τη γη της Αιγύπτου, όπου ήσαν ακούσιοι δούλοι. Τους έφερε στην έρημο, στους πρόποδας του Όρους Σινά, στην Αραβική Χερσόνησο. Εκεί ίδρυσε γι’ αυτούς μια κυβέρνησι, με τον εαυτό του ως αόρατον ουράνιο Βασιλέα των. Η βάσις της κυβερνήσεως αυτής ήταν οι πολύ γνωστές Δέκα Εντολές. (Έξοδ. 20:1-17) Σ’ αυτές τις Δέκα Εντολές ο Ιεχωβά Θεός προσέθεσε εκατοντάδες άλλων νόμων και αυτοί έγιναν οι Θεόδοτοι νόμοι με τους οποίους το έθνος Ισραήλ επρόκειτο να κυβερνάται. Στον δέοντα καιρό, κατ’ αίτησίν των, ο Θεός ίδρυσε μια ορατή βασιλεία στο έθνος Ισραήλ. Αυτό έγινε έπειτα από εκατοντάδες χρόνια αφότου τους είχε φέρει στη Γη της Επαγγελίας, τη γη Χαναάν, και τους είχε εγκαταστήσει εκεί και είχε εκδιώξει τους πονηρούς, δαιμονολάτρας κατοίκους της γης αυτής.—1 Σαμ. 8:4-22· 10:17-26· 12:1-14.

19. Με ποιον τρόπο η κυβέρνησις του Ισραήλ ήταν θεοκρατική, και γιατί ήταν η εξοχώτερη επάνω στη γη ως την εποχή εκείνη;

¹⁹ Η κυβέρνησις που ο Θεός ίδρυσε στον Ισραήλ ήταν η εξοχώτερη κυβέρνησις που ο κόσμος είχε γνωρίσει ως την εποχή εκείνη. Επειδή είχε θεόδοτους νόμους, ήταν θεοκρατία, δηλαδή, ήταν μια κυβέρνησις, ένα έθνος που εκυβερνάτο από τον Ιεχωβά Θεό. Για τούτο η κυβέρνησις ήταν θεοκρατική, έστω και αν το έθνος είχε ορατόν αντιπρόσωπον του Θεού εδώ επάνω στη γη ως ανθρώπινον ηγέτη του. Η Γραφή μάς λέγει ότι τα έθνη τότε εθαύμαζαν για τη νομοθεσία που είχε ο Ισραήλ, και έλεγαν, ‘Ποιο έθνος έχει τέτοια δίκαια διατάγματα και κρίσεις και τέτοιον Θεό σαν αυτόν που έχει το μέγα αυτό έθνος Ισραήλ;’ Και ο Ιεχωβά Θεός υπεσχέθη στους Ισραηλίτας ότι αν εκτελούσαν αυτούς τους νόμους και τον ελάτρευαν και υπήκουαν σ’ αυτόν ως Θεόν των, τότε θα τους καθιστούσε κεφαλή των εθνών, και όχι ουρά, και θα ήσαν στην κορυφή των εθνών αντί να είναι στον πυθμένα των εθνών, όπως είναι σήμερα το έθνος του συγχρόνου Ισραήλ.—Δευτ. 4:5-8· 28:13, 14.

20. Τι διευκρίνισε η βασιλεία του Σολομώντος όσον αφορά μια κυβέρνησι εγκατεστημένη από τον Ιεχωβά Θεό;

²⁰ Τα ύψη της δόξης και της λαμπρότητος και της ευλογίας, στα οποία μπορούσε να φθάση αυτή η κυβέρνησις που ιδρύθη στον Ισραήλ από τον Ιεχωβά Θεό, διευκρινίσθησαν στη διάρκεια της ειρηνικής βασιλείας του σοφού βασιλέως Σολομώντος. Όλος ο κόσμος έχει ακούσει για τη σοφία του Σολομώντος. Στο άγιο Βιβλίο, στη Γραφή, διεφυλάχθη μέρος της θαυμαστής σοφίας του Βασιλέως Σολομώντος ως την εποχή μας. Στην εποχή του Σολομώντος άνθρωποι από μέρους όλων των βασιλέων της γης ήλθαν στην Ιερουσαλήμ για ν’ ακούσουν τη σοφία του Σολομώντος. Ακόμη και η βασίλισσα της Σεβά ήλθε από τα πέρατα, να το πούμε έτσι, της γης για ν’ ακούση τη σοφία του Σολομώντος και να ιδή τη δόξα της βασιλείας του στον Ισραήλ. (1 Βασ. 10:1-10· 4:34) Η Βιβλική αφήγησις μάς λέγει για τις ευλογίες που απήλαυσαν οι Ισραηλίται υπό την βασιλεία του. Λέγει ότι από Δαν έως Βηρ-σαβεέ οι υιοί Ισραήλ ευωχούντο, διότι κάθε άνθρωπος εκάθητο υπό την άμπελόν του και την συκήν του και ευφραίνετο για την αγαθότητα του Θεού των και για την κυβέρνησι που αυτός είχε δώσει στο έθνος τους.—1 Βασ. 4:20, 25.

21. Τίνος προσκίασις ήταν η κυβέρνησις του Βασιλέως Σολομώντος, και γιατί η κυβέρνησις αυτή θα είναι μεγαλύτερη;

²¹ Εν τούτοις, όσο ένδοξη και μεγαλοπρεπής και αν ήταν αυτή η κυβέρνησις του Σολομώντος, και ακόμη, όσο μεγάλη και αν ήταν η ευλογία στους υπηκόους της βασιλείας, αυτή ήταν απλώς μια προφητική προσκίασις της μελλούσης τελείας κυβερνήσεως, υπό την οποίαν όλες οι φυλές και τα έθνη της γης θα ευλογηθούν στον ωρισμένο καιρό του Θεού. Αυτή έχη έναν άρχοντα μεγαλύτερον, έναν άρχοντα σοφώτερον από τον Βασιλέα Σολομώντα. Πριν από δεκαεννέα αιώνες εστάθη ένας άνθρωπος στη γη του Ισραήλ, ο οποίος είπε στους Ιουδαίους ότι η βασίλισσα της Σεβά ήλθε από τα νότια πέρατα της γης για ν’ ακούση τη σοφία του Σολομώντος, και ότι θα ηγείρετο στον καιρό της κρίσεως με τη γενεά αυτή των Ιουδαίων. Γιατί; Επειδή, μολονότι αυτή είχε έλθει από μακριά για ν’ ακούση τη σοφία ενός ατελούς ανθρώπου, όμως εκεί, ανάμεσα στους Ισραηλίτας της εποχής εκείνης, υπήρχε κάποιος που ήταν μεγαλύτερος από τον Σολομώντα, κάποιος που ήταν «πλειότερον» του Σολομώντος, και όμως οι Ισραηλίται αρνήθηκαν να τον ακούσουν. Μάλιστα τον εθανάτωσαν. (Ματθ. 12:42) Αυτός ακριβώς, ο οποίος είναι μεγαλύτερος του Σολομώντος, «πλειότερον» του Σολομώντος, πρόκειται να είναι επιφορτισμένος με την τελεία κυβέρνησι που ο Ιεχωβά Θεός θα ιδρύση στον ωρισμένο του καιρό με πλήρη εξουσία επάνω στη γη.

22. Τι θα πούμε για τις ευλογίες που θ’ απολαύση το ανθρώπινο γένος υπό την κυβέρνησι αυτού του Άρχοντος που θα είναι μεγαλύτερος από τον Σολομώντα;

²² Τώρα, αν οι Ισραηλίται υπό την βασιλεία του Σολομώντος απήλαυσαν τις ευλογίες της ειρήνης, ευημερίας, ευτυχίας και θεοσεβείας, πόσο περισσότερο θ’ απολαύση όλο το ανθρώπινο γένος όμοιες ευλογίες υπό τον κραταιόν αυτόν Άρχοντα, τον τέλειον αυτόν Κυβερνήτην, ο οποίος είναι μεγαλύτερος από τον σοφόν Βασιλέα Σολομώντα των αρχαίων χρόνων! Αυτές θα είναι οι ευλογίες αιωνίου ζωής, διαρκούς ειρήνης, αμείωτης ευτυχίας και πάντοτε άφθονης ευημερίας μαζί με θεοσέβεια.

23. Γιατί οι Ισραηλίται εκείνο τον καιρό δεν απελάμβαναν τελειότητα κυβερνήσεως, ακόμη και με βασιλείς που εκάθηντο στον «θρόνον του Ιεχωβά»;

²³ Σήμερα έχομε κάθε λόγο ν’ αποβλέπωμε μ’ εμπιστοσύνη σ’ αυτή την ερχόμενη τελεία κυβέρνησι. Στον αρχαίο εκείνο καιρό οι Ισραηλίται ζούσαν απλώς υπό την τυπική βασιλεία του Θεού, κάτω από ανθρωπίνους βασιλείς που ήσαν κεχρισμένοι από τον αρχιερέα του Θεού, έτσι ώστε οι βασιλείς εκείνοι ελέγετο ότι εκάθηντο στον «θρόνον του Ιεχωβά»· και όμως οι Ισραηλίται εκείνοι δεν απήλαυσαν τελειότητα κυβερνήσεως. Όλοι τους, βασιλεύς και υπήκοοι εξίσου, εύρισκαν τον εαυτό τους ανίκανον να εκτελέση τους τελείους νόμους του Θεού. Γιατί συνέβαινε αυτό; Επειδή ήσαν όλοι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας. Ο λόγος του Θεού μάς λέγει ότι από τον Αδάμ και την Εύα όλοι εμείς εκληρονομήσαμε αμαρτία και ατέλεια. Ορθώς ο Χριστιανός απόστολος Παύλος είπε: «Δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον, και δια της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον.» (Ρωμ. 5:12) Όλοι γεννηθήκαμε στην αμαρτία. Πράγματι, ‘συνελήφθημεν εν ανομία’ από τις μητέρες μας. Αυτό ήταν αληθινό για το Ιουδαϊκό έθνος, ακόμη και υπό την θεοκρατική τους κυβέρνησι. Ο Βασιλεύς Δαβίδ ο ίδιος ωμολόγησε το λυπηρό αυτό γεγονός. (Ψαλμ. 51:5) Και οι άρχοντές των, λοιπόν, οι κεχρισμένοι των βασιλείς, όσον και ο λαός ο ίδιος ήσαν ατελείς και θνήσκοντες.

24. Ποιο γεγονός είχε σκοπό ο Θεός να διδάξη με τον νόμο του μέσω του Μωυσέως τους Ισραηλίτας, και ποια ερώτησις και απάντησις του Ιώβ έδειξε γιατί εκείνοι δεν είχαν τελειότητα κυβερνήσεως;

²⁴ Ο Ιεχωβά Θεός, με τον νόμο που έδωσε μέσω του προφήτου Μωυσέως, είχε σκοπό να διδάξη τον λαό του Ισραήλ ότι ήσαν αμαρτωλοί, ότι ήσαν ατελείς. Καθώς είπε ο απόστολος Παύλος, ο οποίος ήταν προηγουμένως Ιουδαίος Φαρισαίος: «Εξ έργων νόμου δεν θέλει δίκαιοι ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού [του Θεού]· επειδή δια του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας.» (Ρωμ. 3:20) Ενώ προσπαθούμε να τηρήσωμε τον νόμον του Θεού, βρίσκομε ότι δεν μπορούμε να το κάμωμε αυτό, γεγονός που μας δείχνει ότι γεννηθήκαμε ατελείς, η δε ατέλειά μας καταλήγει στο να είμεθα αμαρτωλοί. Οι ειλικρινείς, λοιπόν, Ιουδαίοι έμαθαν να κατανοούν, και ο νόμος του Θεού τούς βοηθούσε να κατανοήσουν, ότι ήσαν αμαρτωλοί και επομένως δεν μπορούσαν να έχουν μια τελεία κυβέρνησι, εφόσον αμαρτωλοί άνθρωποι εχρησίμευαν ως άρχοντές των, ως κεχρισμένοι των βασιλείς. Εδώ είναι εντελώς κατάλληλη η ερώτησις που έθεσε ο προφήτης, ο υπομονητικός Ιώβ: «Τις δύναται να εξάξη καθαρόν από ακαθάρτου;» Ποια μητέρα, που είναι η ίδια ατελής και συνέλαβε από ατελή άνδρα, μπόρεσε να γεννήση ένα τέλειο παιδί; Ο Ιώβ στην ερώτησί του απήντησε: «Ουδείς.» (Ιώβ 14:4) Επομένως, πώς θα μπορούσαμε να περιμένωμε ότι άνθρωποι που είναι ατελείς και εφοδιάζουν κυβερνήσεις με άρχοντας, θα μπορούσαν ποτέ να παραγάγουν μια τελεία κυβέρνησι; Δεν μπορούν να το κάμουν αυτό. Ο νόμος του Θεού μέσω του Μωυσέως εχρησίμευσε για να εντυπώση αυτό το γεγονός στους πιστούς Ισραηλίτας.

25. Τι είναι αναγκαίο για να παραχθή μια τελεία κυβέρνησις, και έτσι ποιο άλλο γεγονός είχε σκοπό να δείξη στους Ισραηλίτας ο νόμος του Θεού μέσω του Μωυσέως;

²⁵ Για να παραχθή μια τελεία κυβέρνησις, πρέπει να υπάρχη μια τελεία πηγή κυβερνήσεως. Η μόνη τελεία πηγή είναι ο Θεός. Ο νόμος του Θεού που εδόθη στους Ισραηλίτας μέσω του Μωυσέως είχε σκοπό να δείξη στους Ισραηλίτας κάτι περισσότερο από το ότι ήσαν ατελείς, αμαρτωλοί που είχαν ανάγκη απολυτρώσεως με την τελεία ανθρώπινη θυσία που θα επρομήθευε ο Θεός μέσω του Υιού του. Ο νόμος του Θεού μέσω του Μωυσέως είχε σκοπό επίσης να δείξη στους Ισραηλίτας ότι είχαν ανάγκη μιας τελείας κυβερνήσεως. Ο θείος εκείνος νόμος είχε σκοπό να υποδείξη στους Ισραηλίτας όχι μόνο τον Λυτρωτήν, του οποίου είχαν ανάγκη για να τους ανυψώση από την αμαρτία, την ατέλεια και τον θάνατο, αλλά και τον Βασιλέα των. Ο νόμος του Θεού μέσω του Μωυσέως τους διέτασσε: «Θέλεις βέβαια καταστήσει βασιλέα επί σε, όντινα εκλέξη Ιεχωβά ο Θεός σου.» (Δευτ. 17:14,15, ΜΝΚ) Η προφητεία του Θεού λέγει: «Αλάλαζε θύγατερ Ιερουσαλήμ· ιδού, ο βασιλεύς σου έρχεται προς σε.»—Ζαχ. 9:9.

26. Εκτός από μια τελεία κυβέρνησι, τι άλλο μπορεί ο Θεός να προμηθεύση, και πότε υπεσχέθη ότι θα το πράξη αυτό;

²⁶ Ο Θεός, η τελεία Πηγή, όχι μόνο μπορεί να παραγάγη την τελεία κυβέρνησι, αλλά μπορεί επίσης να προμηθεύση και τον αναγκαίον τέλειον άρχοντα γι’ αυτή την κυβέρνησι. Υπεσχέθη ότι θα το πράξη αυτό. Πάνω από δεκαεννέα αιώνες πριν από τη Χριστιανική εποχή εκάλεσε τον πιστό πατριάρχη Αβραάμ από τη Μεσοποταμία, τη γη της Χαλδαίας, στη Γη της Επαγγελίας στη Μέση Ανατολή. Ο Θεός είπε στον πιστόν Αβραάμ ότι θα τον έκανε ευλογία για όλες τις φυλές της γης και ότι ‘εν αυτώ και εν τω σπέρματί του θα ηυλογούντο όλες οι φυλές και τα έθνη της γης’. (Γεν. 12:1-3· 22:17, 18) Όταν ο Αβραάμ ήταν ηλικίας εκατό ετών και η σύζυγός του Σάρα ήταν ηλικίας ενενήντα ετών, ο Θεός θαυματουργικά έδωσε στον πατριάρχη Αβραάμ ένα γυιό που ωνομάζετο Ισαάκ. Ο Ισαάκ ποτέ δεν έγινε βασιλεύς. Αλλά όταν ο Θεός είπε στον Αβραάμ ότι επρόκειτο να του δώση τον γυιό αυτό μέσω της συζύγου του Σάρας, ο Θεός είπε ότι η Σάρα θα εγίνετο πρόγονος βασιλέων, ναι, αρχόντων, κυβερνητών, βασιλικών μοναρχών: «Θέλω ευλογήσει αυτήν, και θέλει γείνει μήτηρ εθνών· βασιλείς λαών θέλουσιν εξ αυτής.» Γι’ αυτό ακριβώς μετωνομάσθη σε Σάρρα, που σημαίνει Ηγεμονίς. (Γεν. 17:15, 16) Αυτό το Σπέρμα, λοιπόν, που ο Θεός είπε ότι θα παρήγε στον δέοντα καιρό και ‘εν τω οποίω θα ηυλογούντο όλες οι φυλές και τα έθνη της γης’, επρόκειτο να είναι βασιλικό Σπέρμα· επρόκειτο να είναι Βασιλεύς! Επρόκειτο να είναι βασιλική κυβέρνησις!

27. Ποιους ο Ιεχωβά διεμόρφωσε σε έθνος με μια εγκαταστημένη κυβέρνησι, και μέσω ποιου τμήματος αυτού του έθνους επρόκειτο να προέλθη ο υποσχεμένος Βασιλεύς;

²⁷ Ο πατριάρχης Αβραάμ είχε δώδεκα δισεγγόνους. Αυτοί παρήγαγαν τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, και ο Ιεχωβά Θεός τις διεμόρφωσε σε έθνος. Εγκατέστησε σ’ αυτές μια θεοκρατική κυβέρνησι. Ως ο θείος Βασιλεύς και Νομοθέτης των, τους έδωκε τις Δέκα Εντολές. (Δευτ. 33:1-5) Από αυτές τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ ο Θεός εξέλεξε μια ιδιαίτερη φυλή, μέσω της οποίας θα παρήγε τον άρχοντά του για την ευλογία όλου του ανθρωπίνου γένους. Αυτή απεδείχθη ότι ήταν η φυλή του Ιούδα, όταν απηγγέλθη η εξής ευλογία επάνω στον Ιούδα από τον πατέρα του: «Δεν θέλει εκλείψει το σκήπτρον εκ του Ιούδα, ουδέ νομοθέτης εκ μέσου των ποδών αυτού, εωσού έλθη ο Σηλώ [ο μέγας Ειρηνοποιός]· και εις αυτόν θέλει είσθαι η υπακοή των λαών.» (Γεν. 49:10) Ποιος, λοιπόν, απόγονος του Ιούδα, θα εγίνετο Βασιλεύς;

28. Σε ποιον άρχισε πραγματικά να εκπληρώνεται η βασιλική επαγγελία του Θεού προς τον Αβραάμ και τη Σάρρα, και τι πραγματικά εσήμαινε το ιεροπρεπές συμβόλαιο του Θεού μαζί του;

²⁸ Η επαγγελία που ο Θεός έδωσε στον Αβραάμ και στη σύζυγό του Σάρρα, ότι τελικά θα προήρχοντο βασιλείς απ’ αυτήν, άρχισε πραγματικά να εκπληρώνεται στον Δαβίδ, τον νεαρόν ποιμένα της μικρής πόλεως Βηθλεέμ. Ο Δαβίδ ήταν ο ενδέκατος στη γραμμή καταγωγής από τον Ιούδα. Στον δέοντα καιρό ο Δαβίδ εχρίσθη βασιλεύς των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Γρήγορα εγκατέστησε την έδρα της κυβερνήσεώς του στην αγία πόλι Ιερουσαλήμ. Η αγία κιβωτός της διαθήκης του Θεού εφέρθη εκεί και ετοποθετήθη κοντά στο ανάκτορο του βασιλέως Δαβίδ. Τότε ο Θεός έκαμε διαθήκη ή ιεροπρεπές συμβόλαιο με τον Βασιλέα Δαβίδ, ότι η βασιλεία δεν θα αφηρείτο ποτέ από την οικογένειά του, από τη γενεαλογική του γραμμή, από τον οίκον του, από τη γραμμή της καταγωγής του. (2 Σαμ. 7:12-16) Στον Ψαλμό 89 ο Θεός είπε ότι είχε κάμει αυτή τη διαθήκη με τον Δαβίδ και ότι ποτέ δεν θα την εβεβήλωνε, για την αιτία δε αυτή ο τέλειος βασιλεύς που θα προήρχετο από τον Δαβίδ θα είχε έναν θρόνο που θα διέμενε όσο θα διέμεναν και ο ήλιος και η σελήνη, δηλαδή, θα ήταν αιώνιος, χωρίς τέλος, χωρίς ανάγκην διαδόχου στην κυβέρνησι.—Ψαλμ. 89:3, 4, 19-37.

[Ερωτήσεις Μελέτης]