Επιστολή

«ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΩΝΙΑ ΒΑΣΑΝΑ»

8 Οκτωβρίου 1949

Αγαπητέ Φίλε:

Απαντούμε στην επιστολή σας της 25ης Σεπτεμβρίου:

Πραγματικά αισθανθήκαμε έκπληξι διότι, στην προσπάθειά σας να υποστηρίξετε το αιώνιο πυρ του άδου και τον βασανισμό των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ψυχών, στρέφεσθε σ’ ένα βιβλίο συμβόλων ή αλληγορικής γλώσσης, και όχι σε μια ρητή, κατά γράμμα δήλωσι των Γραφών. Δεν επροσέξατε ποτέ την εισαγωγή του βιβλίου της Αποκαλύψεως; «Αποκάλυψις Ιησού Χριστού, ην έδωκεν αυτώ ο Θεός, δείξαι τοις δούλοις αυτού α δει γενέσθαι εν τάχει και ΕΣΗΜΑΝΕΝ [εφανέρωσε δια σημείων, Ρόδερχαμ] δια του αγγέλου αυτού, τω δούλω αυτού Ιωάννη.» (Αποκάλυψις 1:1, 2, Κείμενον) Ο Θεός, λοιπόν, δια του Χριστού «εσήμανεν» ή απεκάλυψε με σημεία ή σύμβολα το άγγελμά του στον Ιωάννη. Επομένως, η Αποκάλυψις 20:10 διδάσκει μια αλήθεια με σημεία ή σύμβολα, ένα δε από τα σημεία ή σύμβολα αυτά είναι η «λίμνη του πυρός και του θείου». Δεν επροσέξατε ποτέ τι συμβολίζει η «λίμνη»; Η Αποκάλυψις 20:14 σας το λέγει καθαρά: «Και ο θάνατος και ο άδης ερρίφθησαν εις την λίμνην του πυρός· ούτος είναι ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ.» Ότι δε η λίμνη παριστάνει αιώνιο θάνατο ή εκμηδένισι και όχι κατάστασι ζωής φανερώνεται από το επόμενο εδάφιο που λέγει: «Και όστις δεν ευρέθη γεγραμμένος εν τω βιβλίω της ΖΩΗΣ, ερρίφθη εις την λίμνην του πυρός.» (Αποκάλυψις 20:15) Επειδή δεν ευρέθη άξιος ζωής, ερρίφθη εις την λίμνη του πυρός, δηλαδή, στην κατάστασι του αιωνίου θανάτου, που είναι ένας θάνατος διάφορος από εκείνον που επέφερε ο Αδάμ στο γένος μας.

Όπως ακριβώς η «λίμνη» είναι ένα σύμβολο εις Αποκάλυψιν 20:10, έτσι και το «θηρίον» είναι ένα σύμβολο και όχι μια κυριολεξία. Δεν πιστεύετε, βέβαια, ότι σημαίνει ένα κατά γράμμα θηρίο· ή όχι; Όπως ακριβώς και ο Διάβολος δεν είναι ένας κατά γράμμα δράκων· και ακόμη ο «ψευδοπροφήτης» δεν είναι ένας κατά γράμμα άνθρωπος, αλλά αποδεικνύεται ότι είναι μια οργάνωσις. Πάνω στο εδάφιο Αποκάλυψις 20:10, το βιβλίο μας που τιτλοφορείται Φως και εξεδόθη το 1930, λέγει στον δεύτερο τόμο, σελίδα 233, παράγραφος 2: «Καθώς αναφέρεται εις Αποκ. 14:10 και τα εκεί σχόλια, πάσα φυλάκισις είναι βάσανος εφ’ όσον διαρκεί· αφού δε «το θηρίον και ο ψευδοπροφήτης» και ο Σατανάς ουδέποτε μέλλουν ν’ απελευθερωθούν εκ της φυλακής της καταστροφής, η κατάστασις αυτή περιγράφεται συμβολικώς ως «βασανισμός ημέρας και νυκτός εις τους αιώνας των αιώνων». Εις τους αρχαίους χρόνους, όταν άτομα ευρίσκοντο εις την φυλακήν, και συνεπώς εις βασάνους, ηδύναντο υπό τινας συνθήκας να απελευθερωθούν . . . Ουδεμία δύναμις δύναται ποτέ ν’ απελευθερώση τον Σατανάν ή «το θηρίον και τον ψευδοπροφήτην». «Η λίμνη του πυρός και του θείου» σημαίνει καταστροφήν, εκ της οποίας δεν υπάρχει απελευθέρωσις.» Το παραπάνω βιβλίο Φως εξετάζει, σε δύο τόμους, όλη την Αποκάλυψι, κεφάλαιο προς κεφάλαιο και εδάφιο προς εδάφιο. Ο Ματθαίος 18:34 μιλεί για δεσμοφύλακας ως «βασανιστάς».

Η Αποκάλυψις 14:9, 10 λέγει: «Όστις προσκυνεί το θηρίον και την εικόνα αυτού, λαμβάνει χάραγμα του μετώπου αυτού ή επί της χειρός αυτού, και αυτός θέλει πίει εκ του οίνου του θυμού του Θεού, του κεκερασμένου ακράτου εν τω ποτηρίω της οργής αυτού· και θέλει βασανισθή με πυρ και θείον ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνίου.» Τώρα, Κε—, δεν πιστεύετε, βέβαια, ότι σ’ αυτά τα εδάφια το θηρίον, η εικών του, το χάραγμα στο μέτωπον και ο οίνος και το ποτήριον και το Αρνίον έχουν κατά γράμμα σημασία. Αν πάρετε το πυρ και το θείον κατά γράμμα, τότε πρέπει να πάρετε και τα άλλα εκείνα πράγματα κατά γράμμα. Αν λέγατε ότι τα άλλα εκείνα πράγματα δεν είναι κατά γράμμα, γιατί τότε επιμένετε ότι το πυρ και το θείον είναι κατά γράμμα; Η Αποκάλυψις 20:14, 15 δείχνει ότι το πυρ και το θείον δεν είναι κατά γράμμα, αλλά συμβολικά. Επομένως, το ότι οι προσκυνηταί του θηρίου και της εικόνος τιμωρούνται με πυρ και θείον, των οποίων ο καπνός αναβαίνει εις αιώνας αιώνων, σημαίνει ότι οι ψευδείς αυτοί προσκυνηταί ρίπτονται στη συμβολική λίμνη όπου βρίσκεται αυτό το συμβολικό πυρ και θείον. Είναι ένας θάνατος στους αιώνας των αιώνων, διότι το συμβολικό πυρ και θείον ποτέ δεν σβύνει για κείνους που ρίπτονται σ’ αυτό.

Εκείνοι που ρίπτονται στη συμβολική λίμνη δεν παραμένουν ζωντανοί, αλλά πεθαίνουν για πάντα χωρίς ελπίδα αναστάσεως. Η Αποκάλυψις 19:20 δεν λέγει ότι το θηρίον και ο ψευδοπροφήτης έμειναν ζωντανοί ΑΦΟΥ ερρίφθησαν «εις την λίμνην του πυρός την καιομένην με το θείον». Στην περίπτωσι της Γεέννης που ήταν μια κοιλάδα έξω από την Ιερουσαλήμ όπου εκαίοντο τα απορρίμματα της πόλεως, ερρίπτοντο εκεί τα σώματα ΝΕΚΡΩΝ ζώων για να καταναλωθούν και να εκμηδενισθούν, αλλά στην περίπτωσι του θηρίου και του ψευδοπροφήτου αυτοί ρίπτονται στη συμβολική λίμνη του πυρός και θείου ενώ είναι ακόμη ζωντανοί και δρώντες. Ο Χριστός ξαφνικά και απότομα θέτει τέρμα στην ύπαρξί τους.

Μάλιστα, πιστεύομε ότι δεν θα εβασάνιζε ούτε για μια στιγμή ένα κατώτερο άλαλο ζώο. Πώς, λοιπόν, ο Θεός θα εβασάνιζε πλάσματα δημιουργημένα κατ’ εικόνα και ομοίωσίν του και θα τα εβασάνιζε τόσο διαβολικά εις τους αιώνας των αιώνων, όταν ο Υιός του Ιησούς Χριστός λέγη: «Σεις δεν είσθε πολύ ανώτεροι αυτών;»—Ματθαίος 6:26.

Μην προσπαθείτε, λοιπόν, Κε—, να αναιρέσετε τις κατά γράμμα αλήθειες της Γραφής με συμβολικές δηλώσεις, των οποίων διέστρεψε τη σημασία ο κλήρος του «Χριστιανισμού». Μην προσπαθείτε με τον τρόπο αυτόν να κάμετε τη Γραφή να αντιφάσκη προς τον εαυτό της. Σας υπολείπεται τώρα να αναιρέσετε όλες τις κατά γράμμα δηλώσεις της Γραφής που σας έχομε υποβάλει μέσω των Γραφικών μας βιβλίων και που αποδεικνύουν ότι η ανθρώπινη ψυχή δεν είναι αθάνατη, αλλά πεθαίνει και επομένως δεν μπορεί να βασανίζεται για πάντα μετά την διάλυσι του ανθρωπίνου μας σώματος.

Ειλικρινώς δικοί σας προς το συμφέρον της αληθείας

ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΑΙ ΦΥΛΛΑΔΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΚΟΠΙΑ