Επιστολή

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ «ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ ΕΡΙΦΙΑ»

22 Ιουλίου 1949

Αγαπητή Αδελφή,

Ελήφθη η επιστολή σας της 28ης Ιουνίου σχετικά με το άρθρον της Σκοπιάς «Πρόβατα, Ερίφια και οι Αδελφοί του Βασιλέως», που εξηγεί το Ματθαίος 25:31-46.

Για την ερμηνεία που δίδετε στη φράσι «την ητοιμασμένην εις εσάς βασιλείαν από καταβολής κόσμου», σημειώνομε ότι χρησιμοποιείτε τους λόγους του Ιησού προς τους πνευματικούς αδελφούς του: «υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι, και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, δια να ήσθε και σεις όπου είμαι εγώ.» «Πάτερ, εκείνους τους οποίους μοι έδωκας, θέλω, όπου είμαι εγώ, να ήναι και εκείνοι μετ’ εμού· δια να θεωρώσι την δόξαν μου, την οποίαν μοι έδωκας, διότι με ηγάπησας προ καταβολής κόσμου.» (Ιωάννης 14:2, 3 και 17:24) Σημειώνομε επίσης την ερμηνεία που δίνετε στα συμβολικά «ερίφια», ότι αυτά είναι η τάξις του πνευματικού «πονηρού δούλου», με τη χρήσι των εδαφίων Ησαΐου 58:3-12.

Γιατί περιορίζετε στη «βασιλεία» τον «τόπον» τον οποίον πήγε να ετοιμάση ο Ιησούς για τους πνευματικούς αδελφούς του; Γιατί ο τόπος αυτός δεν είναι ευρύτερος ώστε να εφαρμόζεται στη θέσι εκείνη της παγκοσμίου Θεοκρατικής οργανώσεως στην οποία ο Ιεχωβά Θεός εδόξασε τον Ιησού και την οποίαν αυτός θα κατέχη πάντοτε στο μέλλον, μετά τον ίδιο τον Πατέρα, και για την οποία προώρισε ο Θεός τον Υιό του Ιησού «προ καταβολής κόσμου»; Φρονούμε ότι ο «τόπος» που ετοιμάσθηκε είναι ευρύτερος από τη βασιλεία που αναφέρεται συγκεκριμένα στη γη.

Αν ο Ιησούς, μιλώντας προς τα εκ δεξιών του «πρόβατα», έλεγε ‘Κληρονομήσατε την βασιλείαν του Θεού’, ή, ‘Κληρονομήσατε την βασιλείαν των ουρανών’, ή, ‘Κληρονομήσατε την βασιλείαν του Πατρός μου’, η γλώσσα του θα ήταν πιο σαφής. Σημειώνομε όμως ότι η παραβολή αυτή ούτε εισάγεται καν με την συνήθη εισαγωγή του Ιησού, «Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών». Ο Υιός του ανθρώπου έρχεται «εν τη δόξη αυτού», αλλά δεν καλεί την τάξι των «προβάτων» να κληρονομήση τη βασιλεία του μαζί μ’ αυτόν, αλλ’ απλώς να κληρονομήση ‘την βασιλείαν την ητοιμασμένην δι’ αυτούς από καταβολής κόσμου’. Το τι λοιπόν είναι η βασιλεία πρόκειται να προσδιορισθή από άλλα χαρακτηριστικά της παραβολής που βαρύνουν πάνω στο ζήτημα.

Η επιμονή σας στο ότι τα «ερίφια» είναι η τάξις του «πονηρού δούλου» που είναι αναγεννημένη από το πνεύμα, φέρει σε δυσχέρειες. Θα παρατηρήσετε ότι στις προηγούμενες παραβολές, από το Ματθαίος 24:45 ως το 25:30, η τάξις του «πονηρού δούλου» απεικονίζεται άπταιστα. Παρατηρούμε όμως το γεγονός ότι στο Ματθαίος 24:45-51 και οι δύο τάξεις που περιγράφονται είναι «δούλοι» του ιδίου Κυρίου και του ιδίου οίκου· επίσης στο Ματθαίος 25:1-13, η φρόνιμη τάξις και η μωρά τάξις είναι και οι δύο τάξεις παρθένων· ομοίως στο Ματθαίος 25:14-30 εκείνοι που έχουν τα περισσότερα τάλαντα και εκείνος που έχει το ένα τάλαντο είναι όλοι δούλοι του ιδίου Κυρίου και του ιδίου οίκου. Γιατί, λοιπόν, αν τα «ερίφια» εξεικονίζουν την τάξι του «πονηρού δούλου», να μην είναι επίσης «ερίφια» και όσοι είναι στα δεξιά του Βασιλέως; ή, γιατί εκείνοι που είναι στα αριστερά του Βασιλέως δεν εξεικονίζονται ως «πρόβατα», όπως, ακριβώς, και εκείνοι που είναι στα δεξιά του; Μήπως τα άλλοτε πρόβατα του Κυρίου μετεστράφησαν ξαφνικά σε «ερίφια» στα αριστερά του; Ή μήπως τα ερίφια ποτέ δεν ανήκαν σ’ αυτόν; Αν αυτός είναι ο Καλός Ποιμήν, δεν είναι ποιμήν εριφίων. Προδήλως λοιπόν τα «ερίφια» εικονίζουν μια τάξι που ποτέ δεν απετελείτο από δούλους του, ούτε ήταν από τον πνευματικό του οίκο, κι επομένως δεν μπορεί να εξεικονίζουν την τάξι του «πονηρού δούλου» που εμφαίνεται στις προηγούμενες τρεις παραβολές.

Η εφαρμογή που κάνετε του Ησαΐα 58 στα «ερίφια», ωσάν αυτά να εξεικόνιζαν την τάξι του «πονηρού δούλου», οδηγεί στην αντίστοιχη δυσχέρεια. Πρέπει να παρατηρηθή ότι τα κεφάλαια Ησαΐας 58 και 59 δεν απευθύνονται στα έθνη, αλλά στον Ισραήλ ή Ιακώβ. Καθώς λέγει το εδάφιο 58:1: «Ανάγγειλον προς τον ΛΑΟΝ ΜΟΥ τας ανομίας αυτών, και προς τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών.» Το δε 59:20 εξακολουθεί ν’ αναφέρεται στον Ισραήλ ή Ιακώβ, λέγοντας: «Και ο Λυτρωτής θέλει έλθει εις Σιών, και προς τους όσοι, εκ του Ιακώβ, επιστρέφουσιν από της παραβάσεως, λέγει Κύριος.» Ο δε απόστολος Παύλος στην επιστολή προς Ρωμαίους 11:26, 27, το εφαρμόζει αυτό στον πνευματικό Ισραήλ. Αν τώρα τα «πρόβατα» και τα «ερίφια» ανήκουν όλα κατ’ αρχήν στον πνευματικό Ισραήλ και αποχωρίζονται μόνο στον ωρισμένο καιρό με την κρίσι του Βασιλέως, γιατί λοιπόν τότε ο Ιησούς δεν άρχισε την παραβολή ως εξής: ‘Τότε θέλει καθίσει επί του θρόνου της δόξης αυτού· και θέλει συναχθή έμπροσθεν αυτού άπας ο Ισραήλ’, ή, ‘άπασαι αι δώδεκα φυλαί του Ισραήλ.’ Σας παρακαλούμε όμως να μη λησμονήτε ότι ο Ιησούς πραγματικώς είπε: «Θέλουσι συναχθή έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη». Τα ειδωλολατρικά ή μη Ισραηλιτικά έθνη ανεφέροντο κατά κανόνα ως έθνη. Δεν είναι λοιπόν ο λαός του πνευματικού Ισραήλ εκείνος τον οποίον ο ενθρονισμένος Κύριος Ιησούς συνάγει ενώπιόν του και διαχωρίζει ως πρόβατα και ερίφια, αλλά είναι ο λαός των εθνών του κόσμου τούτου, και συνεπώς πρόσωπα που δεν είναι πνευματικοί Ισραηλίτες ούτε πνευματικοί αδελφοί του Χριστού ή μέλη του πνευματικού Σπέρματος του Αβραάμ.

Λογικώς, όταν απευθύνεται στα πρόβατα ο Ιησούς, δεν τα αποκαλεί—σημειώστε το, παρακαλούμε—«αδελφοί μου», και δεν επαινεί τα πρόβατα επειδή έκαναν τις διαφόρων ειδών καλωσύνες τους στους «αδελφούς σας», λέγοντας ‘Καθ’ όσον εκάμετε εις ένα τούτων των εδελφών ΣΑΣ των ελαχίστων, εις εμέ εκάμετε’, αλλά τους επαινεί γιατί έκαναν καλό στους «αδελφούς μου». Ομοίως, δεν κατακρίνει τα ερίφια επειδή δεν έκαναν καλό στους αδελφούς ΤΩΝ, αλλά στους «αδελφούς μου». Προδήλως ο Κύριος Ιησούς εφρόντιζε πολύ να χρησιμοποιή την ορθή γλώσσα και να κάνη ορθές διακρίσεις, διότι τα «πρόβατα» και τα «ερίφια» είναι τάξεις διαφορετικές και οι δύο από εκείνους που χαρακτηρίζει ως «αδελφούς μου».

Το να εφαρμόζωμε και τα «πρόβατα» και τα «ερίφια» της παραβολής στους πνευματικούς αδελφούς ή τους άλλοτε πνευματικούς αδελφούς του Χριστού κάνει ν’ αγνοούμε τελείως το μεγάλο σημερινό γεγονός, τη σύναξι του σημερινού αφιερωμένου λαού που είναι καλής θελήσεως και πολύ ευεργετεί το υπόλοιπο των πνευματικών αδελφών του Χριστού. Αγνοείται επίσης η μεγάλη καταδίωξις που συσσωρεύουν επάνω στο υπόλοιπο των πνευματικών αδελφών του Χριστού οι εναντιούμενοι άνθρωποι όλων των εθνών. Βέβαια, σε μια προφητεία για το τέλος του κόσμου, όπως είναι αυτή που αναγράφεται στο Ματθαίο 24 και 25, ο Κύριος Ιησούς δεν θα αγνοούσε ένα τόσο εξαιρετικό γεγονός του ειδικού αυτού καιρού και της σχετικής κρίσεως που θα προκαλούσε από μέρους Του. Ούτε φρονούμε ότι αγνόησε ένα τόσο έξοχο γεγονός που χαρακτηρίζει τον καιρό μας. Μια παραβολή ή προφητεία πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με την εκπλήρωσί της από τον Θεό. Δεν επιθυμούμε, συνεπώς, ν’ αγνοούμε τα γεγονότα τώρα στο τέλος του κόσμου, αλλά προτιμούμε να εννοούμε την παραβολή σύμφωνα με τα γεγονότα που έκαμε ο Θεός ν’ αναφανούν, και να μην κάνωμε δική μας αυθαίρετη ερμηνεία. Εμμένομε λοιπόν και πάλι στο άρθρο της Σκοπιάς.

Ειλικρινώς στην υπηρεσία Του,

ΒΙΒΛΙΚΗ & ΦΥΛΛΑΔΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΚΟΠΙΑ