Οίκος Λατρείας Πυρπολείται

ΤΗΝ Κυριακή το απόγευμα, στις 4 Οκτωβρίου 1992, ένας μανιακός όρμησε σε μια μικρή Αίθουσα Βασιλείας που βρισκόταν στο δεύτερο όροφο ενός κτιρίου στο Βόντζου της Κορέας και ήταν υπερπλήρης με περισσότερους από 90 λάτρεις. Φώναξε αρκετές φορές: «Φέρτε έξω τη γυναίκα μου!» Μόλις τον άκουσε, η σύζυγός του έφυγε γρήγορα από την πίσω έξοδο κινδύνου.

Ο άντρας έχυσε ένα δοχείο βενζίνη πάνω στη μοκέτα που υπήρχε μπροστά στην κύρια έξοδο. Έπειτα, παρά τις εκκλήσεις των παρόντων, έβαλε φωτιά στη μοκέτα. Η βενζίνη κυριολεκτικά εξερράγη, εξαπολύοντας φλόγες και μαύρο καπνό στην οροφή, προς το μέρος του βήματος και από εκεί πίσω σε ολόκληρη την αίθουσα. Μέσα σε δευτερόλεπτα, οι περισσότεροι από το ακροατήριο είχαν εγκλωβιστεί. Φλόγες και καπνός έβγαιναν από όλα τα παράθυρα.

Πολλοί ξέφυγαν από την πίσω έξοδο ή από τα παράθυρα προς μια στενή μαρκίζα. Από εκεί προχώρησαν προς τη στέγη ενός κτιρίου που ήταν συνεχόμενο της Αίθουσας Βασιλείας και κατόπιν έφτασαν στο έδαφος. Άλλοι απλώς πήδησαν από το δεύτερο όροφο. Αφού βγήκε έξω, ο εμπρηστής κλωτσούσε με περιφρόνηση τους τραυματίες που είχαν πηδήσει στο έδαφος.

Ο περιοδεύων επίσκοπος, ο οποίος εκείνη την ώρα εκφωνούσε την ειδική δημόσια ομιλία, φώναξε: «Γρήγορα, σώστε τα παιδιά». Οι επιζώντες πιστεύουν ότι και αυτός και η σύζυγός του θα μπορούσαν να σωθούν αν δεν είχαν προσπαθήσει να βοηθήσουν τους άλλους. Ήταν ανάμεσα στα 15 άτομα που πέθαναν· συνολικά, 26 ακόμη άτομα τραυματίστηκαν. Ένας άλλος άντρας, ο οποίος αργότερα πέθανε στο νοσοκομείο, διακινδύνεψε τη ζωή του για να βοηθήσει τους ηλικιωμένους να βγουν έξω.

Εκείνοι που πέθαναν βρίσκονταν στο μπροστινό μέρος της αίθουσας. Ο περιοδεύων επίσκοπος και η σύζυγός του πνίγηκαν από τον πυκνό καπνό και πέθαναν από ασφυξία. Οι νεκροί προέρχονταν από εννιά οικογένειες· τρεις ήταν παιδιά, ηλικίας 3, 4 και 14 χρόνων. Ήταν σχεδόν θαύμα που δεν σκοτώθηκαν ή δεν τραυματίστηκαν περισσότεροι, αν λάβουμε υπόψη ότι ο χώρος ήταν τόσο γεμάτος και οι φλόγες απέκλειαν τη διαφυγή από την κύρια είσοδο.

Εφτά πυροσβεστικά οχήματα και 30 πυροσβέστες έφτασαν γρήγορα στον τόπο του επεισοδίου, αλλά η ταχύτητα της φωτιάς είχε ήδη αφαιρέσει μερικές ζωές. Οι φλόγες σβήστηκαν σε διάστημα μιας ώρας. Εντούτοις, λόγω της έντασης της φωτιάς, ήταν τρομερά δύσκολη η αναγνώριση των νεκρών και πήρε πάνω από δυο ώρες.

Η αστυνομία του Βόντζου συνέλαβε αργότερα τον άντρα που είχε βάλει τη φωτιά και τον κατηγόρησε για δολοφονία και εμπρησμό. Ενώ οι αστυνομικοί τον είχαν υπό κράτηση, αυτός έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια αυτοκτονίας.

Υπέμεινε Βάναυση Μεταχείριση

Όταν η σύζυγος του εμπρηστή άρχισε να ενδιαφέρεται για τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής, αυτός έκανε συνήθειά του να την απειλεί. Στα μέσα του Σεπτεμβρίου, περίπου δυο εβδομάδες πριν από την επίσκεψη του περιοδεύοντα επισκόπου στην εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Βόντζου, ο εμπρηστής χτύπησε τη σύζυγό του μέχρι που αυτή έμεινε αναίσθητη. Έπειτα, όταν ανέκτησε τις αισθήσεις της, έχυσε πάνω της διαλυτικό βερνικιού και της έβαλε φωτιά. Αλλά μόλις άναψε η φωτιά, αυτός ήρθε στα λογικά του και βιάστηκε να τη σβήσει.

Την τραγική εκείνη Κυριακή, ο άντρας απαίτησε από τη σύζυγό του να μην πάει στην Αίθουσα Βασιλείας. Παρ’ όλο που αυτός εξοργίστηκε, εκείνη αρνήθηκε να υποχωρήσει στις απειλές του. Πίστευε ότι σε αυτό το ζήτημα λατρείας έπρεπε να υπακούσει στον Θεό παρά σε οποιονδήποτε άνθρωπο, περιλαμβανομένου και του συζύγου της. (Πράξεις 5:29· Εβραίους 10:24, 25) Γι’ αυτό και παρακολούθησε τη συνάθροιση.

Μετά την πυρπόληση της Αίθουσας Βασιλείας, ο δικηγόρος του συζύγου προσπάθησε να πιέσει τη γυναίκα να υπογράψει μια δήλωση στην οποία θα έλεγε ότι ο σύζυγός της οδηγήθηκε στη διάπραξη αυτής της αποτρόπαιας πράξης επειδή εκείνη αρνήθηκε να εγκαταλείψει μια φανατική θρησκεία και επειδή δεν ήταν καλή σύζυγος για αυτόν. Ωστόσο, εκείνη δεν υπέγραψε τη δήλωση. Αρνήθηκε να διαστρεβλώσει την αλήθεια και να αφήσει να εννοηθεί ότι αυτή η φριχτή τραγωδία οφειλόταν κατά κάποιον τρόπο στη μελέτη που έκανε από την Αγία Γραφή.

Το επόμενο σαββατοκύριακο μετά την τραγωδία, σε μια συνέλευση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, η γυναίκα πραγματοποίησε την απόφασή της να βαφτιστεί συμβολίζοντας την αφιέρωσή της να υπηρετεί τον Ιεχωβά Θεό, τον Υπέρτατο Κυρίαρχο του σύμπαντος.—Ψαλμός 83:18.

Βοήθεια από Μακριά και από Κοντά

Μόλις ειδοποιήθηκε για την τραγωδία το γραφείο τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Άνσονγκ, που βρίσκεται 100 περίπου χιλιόμετρα από το Βόντζου, στάλθηκε βοήθεια για τους τραυματίες και τις οικογένειές τους, καθώς και για τα μέλη των οικογενειών των νεκρών. Εκτός από τα χρήματα που διατέθηκαν, στάλθηκαν και Χριστιανοί πρεσβύτεροι από το γραφείο για να καθορίσουν ποια άλλη βοήθεια μπορεί να χρειαζόταν.

Έγιναν διευθετήσεις να μετακομίσει η εκκλησία σε μια άλλη Αίθουσα Βασιλείας στο Βόντζου, και έγιναν διαθέσιμες και άλλες προμήθειες για εκείνους που είχαν ανάγκη. Σύντομα, κατέφτασε βοήθεια από συγχριστιανούς από όλη την Κορέα. Μάλιστα, πολλοί ήρθαν από άλλες πόλεις και πρόσφεραν βοήθεια αμέσως μετά την καταστροφή. Χαρακτηριστικό δείγμα της βοήθειας ήταν μια δωρεά 1.200 δολαρίων (περ. 240.000 δρχ.) που έκανε μια εκκλησία 75 Μαρτύρων, και μια άλλη εκκλησία 87 ατόμων έδωσε ως δωρεά 2.200 δολάρια (περ. 440.000 δρχ.).

Οι Χριστιανοί πρεσβύτεροι στην εκκλησία όπου συνέβη η τραγωδία έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν τους άλλους, αλλά και αυτοί ήταν ανάμεσα στα άτομα που υπέστησαν τις μεγαλύτερες απώλειες. Δύο παιδιά του προεδρεύοντα επισκόπου ήταν ανάμεσα στους νεκρούς, ένας άλλος Χριστιανός πρεσβύτερος έχασε το γιο του, και το πρόσωπο ενός ακόμη πρεσβυτέρου κάηκε πολύ σοβαρά. Παρ’ όλες τις απώλειες που είχαν αυτοί οι Χριστιανοί, και οι ίδιοι και η εκκλησία ως σύνολο διατήρησαν την ηρεμία τους και παρέμειναν σταθεροί στην πίστη.

Λίγες μέρες μετά την τραγωδία, ένας εκπρόσωπος από το γραφείο τμήματος διεξήγαγε την ομαδική κηδεία. Παρευρέθηκαν πολλοί Μάρτυρες από όλη τη χώρα, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τους φίλους τους. Ακόμη, πολλά γραφεία τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά από διάφορα μέρη του κόσμου έστειλαν συλλυπητήρια.

Ο επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών στο τοπικό αστυνομικό τμήμα παρακολούθησε την κηδεία και εντυπωσιάστηκε από τη διαγωγή των Μαρτύρων. Παρατήρησε πόσο ήσυχοι και ήρεμοι ήταν και με πόση καλοσύνη φέρονταν στους άλλους οι οποίοι είχαν υποστεί απώλειες στη φωτιά. Επίσης, παρευρέθηκε στην κηδεία και ο διευθυντής της Υπηρεσίας Κοινωνικών Υποθέσεων και Βιομηχανίας. Αργότερα, όταν του είπαν για τις γεμάτες αγάπη δωρεές που είχαν στείλει άτομα από όλη τη χώρα, είπε ότι αυτό δεν θα μπορούσε να είχε γίνει χωρίς πίστη. Και ο αντιδήμαρχος του Βόντζου έδειξε επίσης γνήσιο ενδιαφέρον. Είπε ότι ο ίδιος προσωπικά είχε εντυπωσιαστεί από την ηρεμία, την αμοιβαία αγάπη και τις οργανωτικές ικανότητες των Μαρτύρων.

Αυτή η τραγωδία είναι απλώς επιπρόσθετη απόδειξη ότι ζούμε ‘στις τελευταίες ημέρες [στις οποίες] οι καιροί θα είναι κρίσιμοι, δύσκολοι στην αντιμετώπισή τους’. (2 Τιμόθεον 3:1, ΜΝΚ) Είναι αναμενόμενο ότι θα συμβούν και άλλα παρόμοια φριχτά γεγονότα. Αλλά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Βόντζου δεν έχουν αποθαρρυνθεί. Είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τη λατρεία τους προς τον μόνο αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά, και να εμμείνουν στην εκτέλεση του θελήματός του.—Αναφέρθηκε από τον ανταποκριτή του Ξύπνα! στην Κορέα.

[Εικόνες στη σελίδα 26]

Δεξιά: Η Αίθουσα Βασιλείας, και (κάτω) το καμένο βήμα όπου πέθαναν πολλοί

Κάτω: Η Σου Σαν-οκ, που έχασε δύο παιδιά στη φωτιά, παρηγορείται από κάποιον άλλο Μάρτυρα, και ο Σιμ Χιο-σιν, ένας Χριστιανός πρεσβύτερος του οποίου δύο παιδιά τραυματίστηκαν